Mahābhārata · Adhyāya 2.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.103.1
वनं गतेषु पार्थेषु निर्जितेषु दुरोदरे ।
धृतराष्ट्रं महाराज तदा चिन्ता समाविशत् ॥ २.१०३.१ ॥
Grande rei, quando os filhos de Pṛthā partiram para a floresta, derrotados no jogo de dados, a angústia tomou Dhṛtarāṣṭra.
2.103.2
तं चिन्तयानमासीनं धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
निः श्वसन्तमनेकाग्रमिति होवाच सञ्जयः ॥ २.१०३.२ ॥
A Dhṛtarāṣṭra, senhor dos homens, absorto em pensamentos, sentado, suspirando, sem concentração, Sañjaya assim falou.
2.103.3
अवाप्य वसुसम्पूर्णां वसुधां वसुधाधिप ।
प्रव्राज्य पाण्डवान्राज्याद्राजन्किमनुशोचसि ॥ २.१०३.३ ॥
Tendo obtido a terra cheia de riquezas e banido os Pāṇḍava do reino, ó rei, por que te lamentas?
2.103.4
अशोच्यत्वं कुतस्तेषां येषां वैरं भविष्यति ।
पाण्डवैर्युद्धशौण्डैर्हि बलवद्भिर्महारथैः ॥ २.१०३.४ ॥
Como poderiam não ser lamentados aqueles que terão inimizade com os Pāṇḍava? Os Pāṇḍava são hábeis na guerra, poderosos grandes guerreiros de carro.
2.103.5
तवेदं सुकृतं राजन्महद्वैरमुपस्थितम् ।
विनाशो येन लोकस्य सानुबन्धो भविष्यति ॥ २.१०३.५ ॥
Ó rei, desta tua suposta boa ação surgiu grande inimizade, pela qual virá a destruição do mundo com suas consequências.
2.103.6
वार्यमाणो हि भीष्मेण द्रोणेन विदुरेण च ।
पाण्डवानां प्रियां भार्यां द्रौपदीं धर्मचारिणीम्। ॥ २.१०३.६ ॥
Embora contido por Bhīṣma, Droṇa e Vidura, insultaste Draupadī, a amada esposa dos Pāṇḍava, que segue o dharma.
2.103.7
प्राहिणोदानयेहेति पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
सूतपुत्रं सुमन्दात्मा निर्लज्जः प्रातिकामिनम् ॥ २.१०३.७ ॥
Teu filho Duryodhana enviou o mensageiro Prātikāmin, de mente obtusa e desavergonhado, ao filho do auriga, dizendo: "Traga-a aqui."
2.103.8
यस्मै देवाः प्रयच्छन्ति पुरुषाय पराभवम् ।
बुद्धिं तस्यापकर्षन्ति सोऽवाचीनानि पश्यति ॥ २.१०३.८ ॥
Quando os deuses concedem a ruína a um homem, eles lhe arrebatam o intelecto, e ele vê apenas o que é torto e baixo.
2.103.9
बुद्धौ कलुषभूतायां विनाशे समुपस्थिते ।
अनयो नयसङ्काशो हृदयान्नापसर्पति ॥ २.१०३.९ ॥
Quando o entendimento está turvado e a destruição se aproxima, a injustiça que parece justiça não se afasta do coração.
2.103.10
अनर्थाश्चार्थरूपेण अर्थाश्चानर्थरूपिणः ।
उत्तिष्ठन्ति विनाशाय नूनं तच्चास्य रोचते ॥ २.१०३.१० ॥
Os males surgem com aparência de bens, e os bens com aparência de males, para a destruição; certamente é isso que lhe agrada.
2.103.11
न कालो दण्डमुद्यम्य शिरः कृन्तति कस्यचित् ।
कालस्य बलमेतार्वाद्वपरीतार्थदर्शनम् ॥ २.१०३.११ ॥
O tempo não ergue seu bastão para cortar a cabeça de ninguém; esta é a força do tempo, que mostra sentidos invertidos.
2.103.12
आसादितमिदं घोरं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
पाञ्चालीमपकर्षद्भिः सभामध्ये तपस्विनीम् ॥ २.१०३.१२ ॥
Aqueles que arrastaram Pāñcālī para o meio do salão da assembleia provocaram este terrível, tumultuoso e arrepiante acontecimento.
2.103.13
अयोनिजां रूपवतीं कुले जातां विभावसोः ।
को नु तां सर्वधर्मज्ञां परिभूय यशस्विनीम् ॥ २.१०३.१३ ॥
Quem, tendo desonrado aquela que não nasceu de ventre, a bela, nascida na linhagem de Vibhāvasu (Agni), conhecedora de todo dharma, a gloriosa?
2.103.14
पर्यानयेत्सभामध्ये विना दुर्द्यूतदेविनम् ।
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा शोणितेन परिप्लुता ॥ २.१०३.१४ ॥
Quem, senão um jogador do mau jogo de dados, a arrastaria para o meio da assembleia? Ela, que cumpre o dever de mulher, de quadris belos, encharcada de sangue.
2.103.15
एकवस्त्राथ पाञ्चाली पाण्डवानभ्यवैक्षत ।
हृतस्वान्हृतराज्यांश्च हृतवस्त्रान्हृतश्रियः ॥ २.१०३.१५ ॥
Então Pāñcālī, vestindo uma única peça, olhou para os Pāṇḍavas — despojados de riqueza, de reino, de vestes, de esplendor.
2.103.16
विहीनान्सर्वकामेभ्यो दासभावमुपागतान् ।
धर्मपाशपरिक्षिप्तानशक्तानिव विक्रमे ॥ २.१०३.१६ ॥
Privados de todos os desejos, reduzidos ao estado de escravos, presos no laço do dharma, como se fossem impotentes em valor.
2.103.17
क्रुद्धां चानर्हतीं कृष्णां दुःखितां कुरुसंसदि ।
दुर्योधनश्च कर्णश्च कटुकान्यभ्यभाषताम् ॥ २.१०३.१७ ॥
Na assembleia dos Kurus, Kṛṣṇā — irada, indigna de tal tratamento, aflita — foi alvo de palavras duras de Duryodhana e Karṇa.
2.103.18
इति सर्वमिदं राजन्नाकुलं प्रतिभाति मे ।
तस्याः कृपणचक्षुर्भ्यां प्रदह्येतापि मेदिनी ॥ २.१०३.१८ ॥
Ó rei, tudo isto me parece perturbador. Até a terra arderia com os olhos aflitos dela.
2.103.19
अपि शेषं भवेदद्य पुत्राणां मम सञ्जय ।
भरतानां स्त्रियः सर्वा गान्धार्या सह सङ्गताः ॥ २.१०३.१९ ॥
Sañjaya, restará hoje alguma coisa dos meus filhos? Todas as mulheres dos Bharatas se reuniram com Gāndhārī.
2.103.20
प्राकोशन्भैरवं तत्र दृष्ट्वा कृष्णां सभागताम् ।
धर्मिष्टां धर्मपत्नीं च रूपयौवनशालिनीम् ॥ २.१०३.२० ॥
Ao ver Kṛṣṇā, trazida à assembleia — a mais justa, esposa de um marido justo, adornada de beleza e juventude — as mulheres gritaram com terror.
2.103.21
प्रजाभिःसह सङ्गम्य ह्यनुशोचन्ति नित्यशः ।
अग्निहोत्राणि सायाह्ने च चाहूयन्त सर्वशः ॥ २.१०३.२१ ॥
Unindo-se ao povo, lamentam-se continuamente; ao entardecer, por toda parte se convocam os sacrifícios de fogo.
2.103.22
ब्राह्मणाः कुपिताश्चासन्द्रौपद्याः परिकर्षणे ।
आसीन्निष्ठानको घोरो निर्घातश्च महानभूत् ॥ २.१०३.२२ ॥
Quando arrastavam Draupadī, os brâmanes ficaram furiosos; ergueu-se um estrondo terrível e houve um grande trovão.
2.103.23
दिव उल्काश्चापतन्त राहुश्चार्कमुपाग्रसत् ।
अपर्वणि महाघोरं प्रजानां जयन्भयम् ॥ २.१०३.२३ ॥
Meteoros caíram do céu, e Rāhu engoliu o sol fora de seu tempo — terrivelmente, gerando medo entre o povo.
2.103.24
तथैव रथशालासु प्रादुरासीद्धुताशनः ।
ध्वजाश्चापि व्यशीर्यन्त भरतानामभूतये ॥ २.१०३.२४ ॥
Igualmente, surgiu fogo nas casas dos carros, e também os estandartes se partiram e caíram, para a ruína dos Bharatas.
2.103.25
दुर्योधनस्याग्निहोत्रे प्राक्रोशन्भैरवं शिवाः ।
तास्तदा प्रत्यभाषन्त रासभाः सर्वतो दिशः ॥ २.१०३.२५ ॥
No sacrifício de fogo de Duryodhana, os chacais uivaram terrivelmente; então os asnos lhes responderam de todas as direções.
2.103.26
प्रातिष्ठत ततो भीष्मो द्रोणेन सह सञ्जय ।
कृपश्च सोमदत्तश्च बाह्लीकश्च महामनाः ॥ २.१०३.२६ ॥
Ó Sañjaya, então Bhīṣma partiu junto com Droṇa, e também Kṛpa, Somadatta e o magnânimo Bāhlīka.
2.103.27
ततोऽहमब्रुवं तत्र विदुरेण प्रचोदितः ।
वरं ददानि कृष्णायै काङ्क्षितं यद्यदिच्छति ॥ २.१०३.२७ ॥
Então, impelido por Vidura, eu disse ali: "A Kṛṣṇā concedo uma dádiva — o que quer que ela deseje, o que quer que ela queira."
2.103.28
अवृणोत्तत्र पाञ्चाली पाण्डवाना …सताम् ।
सरथान्सधनुष्कांश्चाप्यनुज्ञासिषमप्यहम् ॥ २.१०३.२८ ॥
Ali a pañcālī escolheu os Pāṇḍavas…os bons; e com seus carros e arcos eu mesmo os libertei.
2.103.29
अथाब्रवीन्महाप्राज्ञो विदुरः सर्वधर्मवित् ।
एतदन्तास्तु भरता यद्व-कृष्णा सभां गता ॥ २.१०३.२९ ॥
Então Vidura, o muito sábio, conhecedor de todo dharma, disse: "Ó Bharatas, o desfecho de Kṛṣṇā ter entrado na assembleia terminará exatamente nisto."
2.103.30
यैषा पाञ्चालराजस्य सुता सा श्रीरनुत्तमा ।
पाञ्चाली पाण्डवानेतान्दैवसृष्टोपसर्पति ॥ २.१०३.३० ॥
Esta filha do rei dos Pāñcālas é glória incomparável; a pañcālī, enviada pelo destino, aproxima-se destes Pāṇḍavas.
2.103.31
तस्याः पार्थाः परिक्लेशं न क्षंस्यन्ते ह्यमर्षणाः ।
वृष्णयो वा महेष्वासाः पाञ्चाला वा महारथाः ॥ २.१०३.३१ ॥
Os filhos de Pṛthā, que não toleram afronta, não suportarão a aflição dela; nem os Vṛṣṇis, grandes arqueiros, nem os grandes guerreiros em carros dos Pāñcālas.
2.103.32
तेन सत्याभिसन्धेन वासुदेवेन रक्षिताः ।
आगमिष्यति बीभत्सुः पञ्चालैः परिवारितः ॥ २.१०३.३२ ॥
Protegido por Vāsudeva, de resolução verdadeira, Bībhatsu (Arjuna) virá cercado pelos Pāñcālas.
2.103.33
तेषां मध्ये महेष्वासो भीमसेनो महाबलः ।
आगमिष्यति धुन्वानो गदां दण्डमिवान्तकः ॥ २.१०३.३३ ॥
No meio deles virá Bhīmasena, grande arqueiro de grande força, girando sua maça como a Morte gira seu bastão.
2.103.34
ततो गाण्डीवनिर्घोषं श्रुत्वा पार्थस्य धीमतः ।
गदावेगं च भीमस्य नालं सोढुं नराधिपाः ॥ २.१०३.३४ ॥
Então, ao ouvir o estrondo do Gāṇḍīva do sábio Pārtha e o ímpeto da maça de Bhīma, os reis não conseguirão suportá-los.
2.103.35
तत्र मे रोचते नित्यं पार्थैः साम न विग्रहः ।
कुरुभ्यो हि सदा मन्ये पाण्डवान्बलवत्तरान् ॥ २.१०३.३५ ॥
Com os Pārthas, a conciliação sempre me agrada, e não a guerra; pois sempre penso que os Pāṇḍavas são mais fortes que os Kurus.
2.103.36
तथा हि बलवान्राजा जरासन्धो महाद्युतिः ।
बाहुप्रहरणेनैव भीमेन निहतो युधि। ॥ २.१०३.३६ ॥
Igualmente, o poderoso rei Jarāsandha, de grande esplendor, foi morto em batalha apenas pelo golpe dos braços de Bhīma.
2.103.37
तस्य ते शम एवास्तु पाण्डवैर्भरतर्षभ ।
उभयोः पक्षयोर्युक्तं क्रियतामविशङ्कया ॥ २.१०३.३७ ॥
Touro dos Bharatas, que haja paz para ti com os Pāṇḍavas. Faze o que convém a ambos os lados, sem hesitação.
2.103.38
एवं कृते महाराज परं श्रेयस्त्वमाप्स्यसि ।
एवं गावल्गणे क्षत्ता धर्मार्थसहितं वचः ॥ २.१०३.३८ ॥
Grande rei, se isso for feito, alcançarás o maior bem. Filho de Gavalgaṇa, o administrador (Vidura) proferiu estas palavras unidas ao dharma e ao proveito.
2.103.39
उक्तवान्न गृहीतं वै मया पुत्रहितैषिणा ॥ २.१०३.३९ ॥
Ele falou, mas eu, desejando o bem de meus filhos, não o aceitei.