Mahābhārata · Adhyāya 2.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.103.1
वनं गतेषु पार्थेषु निर्जितेषु दुरोदरे ।
धृतराष्ट्रं महाराज तदा चिन्ता समाविशत् ॥ २.१०३.१ ॥
Großer König, als die Söhne der Pṛthā, im Würfelspiel besiegt, in den Wald gegangen waren, befiel Dhṛtarāṣṭra die Sorge.
2.103.2
तं चिन्तयानमासीनं धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
निः श्वसन्तमनेकाग्रमिति होवाच सञ्जयः ॥ २.१०३.२ ॥
Zu Dhṛtarāṣṭra, dem Herrscher der Menschen, der grübelnd dasaß, seufzte und unkonzentriert war, sprach Sañjaya so.
2.103.3
अवाप्य वसुसम्पूर्णां वसुधां वसुधाधिप ।
प्रव्राज्य पाण्डवान्राज्याद्राजन्किमनुशोचसि ॥ २.१०३.३ ॥
Nachdem du die reichtumsgefüllte Erde gewonnen und die Pāṇḍava aus dem Reich verstoßen hast, warum trauerst du, o König?
2.103.4
अशोच्यत्वं कुतस्तेषां येषां वैरं भविष्यति ।
पाण्डवैर्युद्धशौण्डैर्हि बलवद्भिर्महारथैः ॥ २.१०३.४ ॥
Wie könnten jene nicht betrauert werden, die mit den Pāṇḍava in Feindschaft geraten? Die Pāṇḍava sind kriegserfahren, mächtige große Wagenkämpfer.
2.103.5
तवेदं सुकृतं राजन्महद्वैरमुपस्थितम् ।
विनाशो येन लोकस्य सानुबन्धो भविष्यति ॥ २.१०३.५ ॥
O König, aus dieser deiner sogenannten guten Tat ist große Feindschaft erwachsen, durch die die Vernichtung der Welt mit allen Folgen kommen wird.
2.103.6
वार्यमाणो हि भीष्मेण द्रोणेन विदुरेण च ।
पाण्डवानां प्रियां भार्यां द्रौपदीं धर्मचारिणीम्। ॥ २.१०३.६ ॥
Obwohl Bhīṣma, Droṇa und Vidura dich zurückhielten, hast du Draupadī beleidigt, die geliebte Gattin der Pāṇḍava, die dem Dharma folgt.
2.103.7
प्राहिणोदानयेहेति पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
सूतपुत्रं सुमन्दात्मा निर्लज्जः प्रातिकामिनम् ॥ २.१०३.७ ॥
Dein Sohn Duryodhana schickte den dummen, schamlosen Boten Prātikāmin zum Sohn des Wagenlenkers und sprach: "Bring sie her."
2.103.8
यस्मै देवाः प्रयच्छन्ति पुरुषाय पराभवम् ।
बुद्धिं तस्यापकर्षन्ति सोऽवाचीनानि पश्यति ॥ २.१०३.८ ॥
Wem die Götter den Untergang bestimmen, dem entziehen sie den Verstand, und er sieht nur das Verkehrte und Niedrige.
2.103.9
बुद्धौ कलुषभूतायां विनाशे समुपस्थिते ।
अनयो नयसङ्काशो हृदयान्नापसर्पति ॥ २.१०३.९ ॥
Wenn der Verstand getrübt ist und der Untergang naht, weicht die Ungerechtigkeit, die wie Gerechtigkeit aussieht, nicht aus dem Herzen.
2.103.10
अनर्थाश्चार्थरूपेण अर्थाश्चानर्थरूपिणः ।
उत्तिष्ठन्ति विनाशाय नूनं तच्चास्य रोचते ॥ २.१०३.१० ॥
Unheil erhebt sich in der Gestalt von Gewinn und Gewinn in der Gestalt von Unheil, zum Verderben; gewiss ist es das, was ihm gefällt.
2.103.11
न कालो दण्डमुद्यम्य शिरः कृन्तति कस्यचित् ।
कालस्य बलमेतार्वाद्वपरीतार्थदर्शनम् ॥ २.१०३.११ ॥
Die Zeit erhebt nicht den Stab und schlägt niemandem den Kopf ab; das ist die Macht der Zeit, dass sie verkehrte Bedeutungen zeigt.
2.103.12
आसादितमिदं घोरं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
पाञ्चालीमपकर्षद्भिः सभामध्ये तपस्विनीम् ॥ २.१०३.१२ ॥
Diejenigen, die Pāñcālī mitten in die Versammlungshalle zerrten, haben dieses schreckliche, tumultartige, haarsträubende Geschehen herbeigeführt.
2.103.13
अयोनिजां रूपवतीं कुले जातां विभावसोः ।
को नु तां सर्वधर्मज्ञां परिभूय यशस्विनीम् ॥ २.१०३.१३ ॥
Wer hat wohl jene, die nicht aus einem Schoß geboren ist, die Schöne, im Geschlecht des Vibhāvasu (Feuer) entsprossen, alles Dharma Kundige, die Ruhmreiche, entehrt?
2.103.14
पर्यानयेत्सभामध्ये विना दुर्द्यूतदेविनम् ।
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा शोणितेन परिप्लुता ॥ २.१०३.१४ ॥
Wer außer einem Spieler des bösen Würfelspiels hätte sie in die Mitte der Versammlung geschleift? Sie, die der Frauenpflicht folgt, schönhüftig, von Blut durchtränkt.
2.103.15
एकवस्त्राथ पाञ्चाली पाण्डवानभ्यवैक्षत ।
हृतस्वान्हृतराज्यांश्च हृतवस्त्रान्हृतश्रियः ॥ २.१०३.१५ ॥
Da blickte Pāñcālī, nur in ein einziges Gewand gehüllt, auf die Pāṇḍavas — ihres Reichtums beraubt, ihres Reiches beraubt, ihrer Gewänder beraubt, ihres Glanzes beraubt.
2.103.16
विहीनान्सर्वकामेभ्यो दासभावमुपागतान् ।
धर्मपाशपरिक्षिप्तानशक्तानिव विक्रमे ॥ २.१०३.१६ ॥
Aller Wünsche beraubt, in den Stand von Sklaven gesunken, im Schlinge des Dharma gefangen, als wären sie im Heldenmut machtlos.
2.103.17
क्रुद्धां चानर्हतीं कृष्णां दुःखितां कुरुसंसदि ।
दुर्योधनश्च कर्णश्च कटुकान्यभ्यभाषताम् ॥ २.१०३.१७ ॥
In der Versammlung der Kuru wurden Kṛṣṇā — zornig, eines solchen Umgangs unwürdig, betrübt — von Duryodhana und Karṇa mit harten Worten angesprochen.
2.103.18
इति सर्वमिदं राजन्नाकुलं प्रतिभाति मे ।
तस्याः कृपणचक्षुर्भ्यां प्रदह्येतापि मेदिनी ॥ २.१०३.१८ ॥
O König, all dies erscheint mir beunruhigend. Selbst die Erde würde von ihren jämmerlichen Augen verbrennen.
2.103.19
अपि शेषं भवेदद्य पुत्राणां मम सञ्जय ।
भरतानां स्त्रियः सर्वा गान्धार्या सह सङ्गताः ॥ २.१०३.१९ ॥
Sañjaya, mag heute noch etwas von meinen Söhnen übrig sein? Alle Frauen der Bharatas haben sich mit Gāndhārī versammelt.
2.103.20
प्राकोशन्भैरवं तत्र दृष्ट्वा कृष्णां सभागताम् ।
धर्मिष्टां धर्मपत्नीं च रूपयौवनशालिनीम् ॥ २.१०३.२० ॥
Als sie Kṛṣṇā sahen, die in die Versammlung geführt worden war – die Gerechteste, die Gattin eines gerechten Gatten, geschmückt mit Schönheit und Jugend –, schrien die Frauen entsetzlich auf.
2.103.21
प्रजाभिःसह सङ्गम्य ह्यनुशोचन्ति नित्यशः ।
अग्निहोत्राणि सायाह्ने च चाहूयन्त सर्वशः ॥ २.१०३.२१ ॥
Gemeinsam mit dem Volk klagen sie unablässig; am Abend werden überall die Feueropfer gerufen.
2.103.22
ब्राह्मणाः कुपिताश्चासन्द्रौपद्याः परिकर्षणे ।
आसीन्निष्ठानको घोरो निर्घातश्च महानभूत् ॥ २.१०३.२२ ॥
Als man Draupadī fortschleppte, gerieten die Brahmanen in Zorn; ein schreckliches Dröhnen erhob sich, und ein gewaltiger Donnerschlag ereignete sich.
2.103.23
दिव उल्काश्चापतन्त राहुश्चार्कमुपाग्रसत् ।
अपर्वणि महाघोरं प्रजानां जयन्भयम् ॥ २.१०३.२३ ॥
Meteore fielen vom Himmel, und Rāhu ergriff die Sonne zur Unzeit – furchtbar, Furcht unter dem Volk erregend.
2.103.24
तथैव रथशालासु प्रादुरासीद्धुताशनः ।
ध्वजाश्चापि व्यशीर्यन्त भरतानामभूतये ॥ २.१०३.२४ ॥
Ebenso erschien Feuer in den Wagenhallen, und auch die Banner zerbrachen und stürzten, zum Untergang der Bharatas.
2.103.25
दुर्योधनस्याग्निहोत्रे प्राक्रोशन्भैरवं शिवाः ।
तास्तदा प्रत्यभाषन्त रासभाः सर्वतो दिशः ॥ २.१०३.२५ ॥
Im Feueropfer Duryodhanas heulten die Schakale schrecklich; da antworteten ihnen die Esel aus allen Richtungen.
2.103.26
प्रातिष्ठत ततो भीष्मो द्रोणेन सह सञ्जय ।
कृपश्च सोमदत्तश्च बाह्लीकश्च महामनाः ॥ २.१०३.२६ ॥
O Sañjaya, da brach Bhīṣma zusammen mit Droṇa auf, ebenso Kṛpa, Somadatta und der großgesinnte Bāhlīka.
2.103.27
ततोऽहमब्रुवं तत्र विदुरेण प्रचोदितः ।
वरं ददानि कृष्णायै काङ्क्षितं यद्यदिच्छति ॥ २.१०३.२७ ॥
Da sprach ich, von Vidura angetrieben, dort: »Kṛṣṇā gewähre ich einen Wunsch — was immer sie begehrt, was immer sie wünscht.«
2.103.28
अवृणोत्तत्र पाञ्चाली पाण्डवाना …सताम् ।
सरथान्सधनुष्कांश्चाप्यनुज्ञासिषमप्यहम् ॥ २.१०३.२८ ॥
Dort wählte die Pāñcālī die Pāṇḍavas…die Guten; und mit ihren Streitwagen und Bögen entließ ich sie selbst.
2.103.29
अथाब्रवीन्महाप्राज्ञो विदुरः सर्वधर्मवित् ।
एतदन्तास्तु भरता यद्व-कृष्णा सभां गता ॥ २.१०३.२९ ॥
Da sprach Vidura, der sehr Weise, Kenner allen Dharmas: »O Bharatas, das Ergebnis, dass Kṛṣṇā in die Versammlung kam, wird genau darin enden.«
2.103.30
यैषा पाञ्चालराजस्य सुता सा श्रीरनुत्तमा ।
पाञ्चाली पाण्डवानेतान्दैवसृष्टोपसर्पति ॥ २.१०३.३० ॥
Diese Tochter des Königs der Pāñcāla ist unvergleichlicher Glanz; die Pāñcālī, vom Schicksal gesandt, naht diesen Pāṇḍavas.
2.103.31
तस्याः पार्थाः परिक्लेशं न क्षंस्यन्ते ह्यमर्षणाः ।
वृष्णयो वा महेष्वासाः पाञ्चाला वा महारथाः ॥ २.१०३.३१ ॥
Die Söhne Pṛthās, die Kränkung nicht ertragen, werden ihre Qual nicht dulden; auch die Vṛṣṇis, große Bogenschützen, und die großen Wagenkämpfer der Pāñcālas nicht.
2.103.32
तेन सत्याभिसन्धेन वासुदेवेन रक्षिताः ।
आगमिष्यति बीभत्सुः पञ्चालैः परिवारितः ॥ २.१०३.३२ ॥
Von Vāsudeva, dessen Entschluss wahr ist, beschützt, wird Bībhatsu (Arjuna) kommen, umgeben von den Pāñcālas.
2.103.33
तेषां मध्ये महेष्वासो भीमसेनो महाबलः ।
आगमिष्यति धुन्वानो गदां दण्डमिवान्तकः ॥ २.१०३.३३ ॥
Mitten unter ihnen wird Bhīmasena kommen, der große Bogenschütze von gewaltiger Kraft, seine Keule schwingend wie der Tod seinen Stab.
2.103.34
ततो गाण्डीवनिर्घोषं श्रुत्वा पार्थस्य धीमतः ।
गदावेगं च भीमस्य नालं सोढुं नराधिपाः ॥ २.१०३.३४ ॥
Dann werden die Könige, wenn sie das Dröhnen des Gāṇḍīva des weisen Pārtha und den Schwung von Bhīmas Keule hören, sie nicht ertragen können.
2.103.35
तत्र मे रोचते नित्यं पार्थैः साम न विग्रहः ।
कुरुभ्यो हि सदा मन्ये पाण्डवान्बलवत्तरान् ॥ २.१०३.३५ ॥
Mit den Pārthas gefällt mir stets Ausgleich, nicht Krieg; denn ich halte die Pāṇḍavas stets für stärker als die Kurus.
2.103.36
तथा हि बलवान्राजा जरासन्धो महाद्युतिः ।
बाहुप्रहरणेनैव भीमेन निहतो युधि। ॥ २.१०३.३६ ॥
Ebenso wurde der mächtige König Jarāsandha, von großem Glanz, im Kampf allein durch Bhīmas Armschlag erschlagen.
2.103.37
तस्य ते शम एवास्तु पाण्डवैर्भरतर्षभ ।
उभयोः पक्षयोर्युक्तं क्रियतामविशङ्कया ॥ २.१०३.३७ ॥
Stier der Bharatas, möge Frieden zwischen dir und den Pāṇḍavas herrschen. Tu, was beiden Seiten angemessen ist, ohne Zweifel.
2.103.38
एवं कृते महाराज परं श्रेयस्त्वमाप्स्यसि ।
एवं गावल्गणे क्षत्ता धर्मार्थसहितं वचः ॥ २.१०३.३८ ॥
Großer König, wenn dies geschieht, wirst du das höchste Wohl erlangen. Sohn des Gavalgaṇa, der Verwalter (Vidura) sprach diese Worte, verbunden mit Dharma und Nutzen.
2.103.39
उक्तवान्न गृहीतं वै मया पुत्रहितैषिणा ॥ २.१०३.३९ ॥
Er hatte es gesagt, doch ich, der ich das Wohl meiner Söhne wollte, nahm es nicht an.