மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.103.1
वनं गतेषु पार्थेषु निर्जितेषु दुरोदरे ।
धृतराष्ट्रं महाराज तदा चिन्ता समाविशत् ॥ २.१०३.१ ॥
மகாராஜா, பாண்டவர்கள் சூதாட்டத்தில் தோற்று காட்டிற்குச் சென்றபோது, திருதராஷ்டிரனின் மனதில் கவலை புகுந்தது.
2.103.2
तं चिन्तयानमासीनं धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
निः श्वसन्तमनेकाग्रमिति होवाच सञ्जयः ॥ २.१०३.२ ॥
சிந்தையில் ஆழ்ந்து அமர்ந்து, பெருமூச்சு விட்டு, ஒருமை இழந்த அந்த மக்கள் தலைவன் திருதராஷ்டிரனிடம் சஞ்சயன் இவ்வாறு சொன்னான்.
2.103.3
अवाप्य वसुसम्पूर्णां वसुधां वसुधाधिप ।
प्रव्राज्य पाण्डवान्राज्याद्राजन्किमनुशोचसि ॥ २.१०३.३ ॥
செல்வம் நிறைந்த பூமியைப் பெற்று, பாண்டவர்களை இராச்சியத்திலிருந்து விரட்டிய பின், அரசே, நீ ஏன் வருந்துகிறாய்?
2.103.4
अशोच्यत्वं कुतस्तेषां येषां वैरं भविष्यति ।
पाण्डवैर्युद्धशौण्डैर्हि बलवद्भिर्महारथैः ॥ २.१०३.४ ॥
பாண்டவர்களுடன் பகை கொள்ளப்போகிறவர்களுக்கு வருத்தப்பட வேண்டாத நிலை எப்படி வரும்? பாண்டவர்கள் போரில் வல்லவர்கள், பலமிக்க மகாரதர்கள்.
2.103.5
तवेदं सुकृतं राजन्महद्वैरमुपस्थितम् ।
विनाशो येन लोकस्य सानुबन्धो भविष्यति ॥ २.१०३.५ ॥
அரசே, உன் இந்த 'நற்செயலால்' பெரும் பகை எழுந்துள்ளது; அதனால் உலகத்திற்கு அதன் விளைவுகளுடன் அழிவு வரும்.
2.103.6
वार्यमाणो हि भीष्मेण द्रोणेन विदुरेण च ।
पाण्डवानां प्रियां भार्यां द्रौपदीं धर्मचारिणीम्। ॥ २.१०३.६ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், விதுரர் ஆகியோர் தடுத்தும், பாண்டவர்களின் அன்பு மனைவியும் தர்மத்தை கடைப்பிடிப்பவளுமான திரௌபதியை (நீ அவமதித்தாய்).
2.103.7
प्राहिणोदानयेहेति पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
सूतपुत्रं सुमन्दात्मा निर्लज्जः प्रातिकामिनम् ॥ २.१०३.७ ॥
உன் மகன் துரியோதனன் அந்த மந்த புத்தியும் வெட்கமற்றவனுமான பிராதிகாமியை சூதபுத்திரனிடம் அனுப்பி, "அவளை அழைத்து வா" என்றான்.
2.103.8
यस्मै देवाः प्रयच्छन्ति पुरुषाय पराभवम् ।
बुद्धिं तस्यापकर्षन्ति सोऽवाचीनानि पश्यति ॥ २.१०३.८ ॥
தேவர்கள் எந்த மனிதனுக்கு அழிவை அளிக்கிறார்களோ, அவனுடைய புத்தியை அவர்கள் பறித்துவிடுகின்றனர்; அவன் தாழ்ந்தவற்றையே காண்கிறான்.
2.103.9
बुद्धौ कलुषभूतायां विनाशे समुपस्थिते ।
अनयो नयसङ्काशो हृदयान्नापसर्पति ॥ २.१०३.९ ॥
புத்தி கலங்கி அழிவு அருகில் வந்துவிட்டால், நீதியைப் போல் தோன்றும் அநீதி இதயத்தை விட்டு நீங்குவதில்லை.
2.103.10
अनर्थाश्चार्थरूपेण अर्थाश्चानर्थरूपिणः ।
उत्तिष्ठन्ति विनाशाय नूनं तच्चास्य रोचते ॥ २.१०३.१० ॥
அனர்த்தங்கள் அர்த்தமாகவும், அர்த்தங்கள் அனர்த்தமாகவும் அழிவுக்காக எழுகின்றன; நிச்சயமாக அதுவே அவனுக்குப் பிடித்திருக்கிறது.
2.103.11
न कालो दण्डमुद्यम्य शिरः कृन्तति कस्यचित् ।
कालस्य बलमेतार्वाद्वपरीतार्थदर्शनम् ॥ २.१०३.११ ॥
காலம் தண்டத்தை ஓங்கி யாருடைய தலையையும் வெட்டுவதில்லை; இது காலத்தின் வலிமை, அது தலைகீழ் பொருளைக் காட்டுகிறது.
2.103.12
आसादितमिदं घोरं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
पाञ्चालीमपकर्षद्भिः सभामध्ये तपस्विनीम् ॥ २.१०३.१२ ॥
சபையின் நடுவே பாஞ்சாலியை இழுத்துக் கொண்டு வந்தவர்கள், இந்த கொடூரமான, கலகலப்பான, மயிர்சிலிர்க்கும் செயலைத் தூண்டிவிட்டிருக்கின்றனர்.
2.103.13
अयोनिजां रूपवतीं कुले जातां विभावसोः ।
को नु तां सर्वधर्मज्ञां परिभूय यशस्विनीम् ॥ २.१०३.१३ ॥
அயோனிஜையும், அழகியவளும், விபாவசுவின் (அக்னியின்) குலத்தில் பிறந்தவளும், எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவளுமான அந்த புகழ்மிக்கவளை அவமதிக்க யார் துணிவான்?
2.103.14
पर्यानयेत्सभामध्ये विना दुर्द्यूतदेविनम् ।
स्त्रीधर्मिणी वरारोहा शोणितेन परिप्लुता ॥ २.१०३.१४ ॥
கெட்ட சூதாட்டக்காரன் அல்லாமல் யார் அவளை சபையின் நடுவே இழுத்து வருவான்? பெண் தர்மம் கொண்டவளும், அழகிய இடையுடையவளும், இரத்தத்தில் தோய்ந்தவளுமானவள் அவள்.
2.103.15
एकवस्त्राथ पाञ्चाली पाण्डवानभ्यवैक्षत ।
हृतस्वान्हृतराज्यांश्च हृतवस्त्रान्हृतश्रियः ॥ २.१०३.१५ ॥
பின்பு ஒரே ஆடையுடன் இருந்த பாஞ்சாலி பாண்டவர்களை நோக்கினாள்; அவர்கள் செல்வமிழந்தவர்கள், அரசிழந்தவர்கள், ஆடையிழந்தவர்கள், ஒளியிழந்தவர்கள்.
2.103.16
विहीनान्सर्वकामेभ्यो दासभावमुपागतान् ।
धर्मपाशपरिक्षिप्तानशक्तानिव विक्रमे ॥ २.१०३.१६ ॥
எல்லா விருப்பங்களையும் இழந்தவர்களாய், அடிமை நிலையை அடைந்தவர்களாய், தர்மக் கயிற்றில் சிக்கியவர்களாய், வீரத்தில் ஆற்றலற்றவர்கள் போல் இருந்தனர்.
2.103.17
क्रुद्धां चानर्हतीं कृष्णां दुःखितां कुरुसंसदि ।
दुर्योधनश्च कर्णश्च कटुकान्यभ्यभाषताम् ॥ २.१०३.१७ ॥
குருக்களின் சபையில் கோபமும் துன்பமும் கொண்ட, அவ்வாறு நடத்தப்பட தகுதியற்ற கிருஷ்ணையை துரியோதனனும் கர்ணனும் கடுஞ்சொற்களால் பேசினர்.
2.103.18
इति सर्वमिदं राजन्नाकुलं प्रतिभाति मे ।
तस्याः कृपणचक्षुर्भ्यां प्रदह्येतापि मेदिनी ॥ २.१०३.१८ ॥
அரசே! இவை அனைத்தும் எனக்கு கலக்கம் தருவதாகத் தோன்றுகின்றன. அவளுடைய துயரம் நிறைந்த கண்களால் பூமியுமே எரிந்து போகும்.
2.103.19
अपि शेषं भवेदद्य पुत्राणां मम सञ्जय ।
भरतानां स्त्रियः सर्वा गान्धार्या सह सङ्गताः ॥ २.१०३.१९ ॥
சஞ்சயா, இன்று என் மகன்களில் ஏதேனும் மிச்சமிருக்குமோ? பரதர்களின் பெண்கள் அனைவரும் காந்தாரியுடன் ஒன்று கூடியுள்ளனர்.
2.103.20
प्राकोशन्भैरवं तत्र दृष्ट्वा कृष्णां सभागताम् ।
धर्मिष्टां धर्मपत्नीं च रूपयौवनशालिनीम् ॥ २.१०३.२० ॥
அங்கு சபைக்கு கொண்டுவரப்பட்ட, அறம் நிறைந்த, அறப்பத்தினியான, அழகும் இளமையும் கொண்ட கிருஷ்ணையைக் கண்டு பெண்கள் பயங்கரமாகக் கதறினர்.
2.103.21
प्रजाभिःसह सङ्गम्य ह्यनुशोचन्ति नित्यशः ।
अग्निहोत्राणि सायाह्ने च चाहूयन्त सर्वशः ॥ २.१०३.२१ ॥
மக்களுடன் ஒன்றுகூடி அவர்கள் நாள்தோறும் வருந்துகின்றனர்; மாலையில் எல்லா இடங்களிலும் அக்னிஹோத்திரங்களுக்காக அழைக்கப்படுகின்றன.
2.103.22
ब्राह्मणाः कुपिताश्चासन्द्रौपद्याः परिकर्षणे ।
आसीन्निष्ठानको घोरो निर्घातश्च महानभूत् ॥ २.१०३.२२ ॥
திரௌபதியை இழுத்தபோது பிராமணர்கள் சினம் கொண்டனர்; ஒரு கொடிய முழக்கம் எழுந்தது, பெரும் இடியும் வீழ்ந்தது.
2.103.23
दिव उल्काश्चापतन्त राहुश्चार्कमुपाग्रसत् ।
अपर्वणि महाघोरं प्रजानां जयन्भयम् ॥ २.१०३.२३ ॥
வானிலிருந்து விண்கற்கள் விழுந்தன; ராகு சூரியனைப் பற்றிக்கொண்டான்—பருவமின்றி, மிகக் கொடியதாக, மக்களுக்கு அச்சம் விளைவித்தபடி.
2.103.24
तथैव रथशालासु प्रादुरासीद्धुताशनः ।
ध्वजाश्चापि व्यशीर्यन्त भरतानामभूतये ॥ २.१०३.२४ ॥
அதேபோல் தேர்க்கொட்டில்களில் நெருப்பு தோன்றியது; பரதர்களின் அழிவுக்காகக் கொடிகளும் முறிந்து விழுந்தன.
2.103.25
दुर्योधनस्याग्निहोत्रे प्राक्रोशन्भैरवं शिवाः ।
तास्तदा प्रत्यभाषन्त रासभाः सर्वतो दिशः ॥ २.१०३.२५ ॥
துரியோதனனின் அக்னிஹோத்ரத்தில் நரிகள் பயங்கரமாகக் கூவின; அப்போது எல்லாத் திசைகளிலும் கழுதைகள் அவற்றுக்குப் பதிலளித்தன.
2.103.26
प्रातिष्ठत ततो भीष्मो द्रोणेन सह सञ्जय ।
कृपश्च सोमदत्तश्च बाह्लीकश्च महामनाः ॥ २.१०३.२६ ॥
சஞ்சயா, அப்போது பீஷ்மர் துரோணருடன் புறப்பட்டார்; கிருபரும் சோமதத்தரும் மகாமனம் கொண்ட பாஹ்லீகரும் கூட.
2.103.27
ततोऽहमब्रुवं तत्र विदुरेण प्रचोदितः ।
वरं ददानि कृष्णायै काङ्क्षितं यद्यदिच्छति ॥ २.१०३.२७ ॥
அப்போது விதுரரால் தூண்டப்பட்டு நான் அங்கே கூறினேன் — "கிருஷ்ணைக்கு அவள் விரும்பும் எந்த வரத்தையும் நான் அளிக்கிறேன்."
2.103.28
अवृणोत्तत्र पाञ्चाली पाण्डवाना …सताम् ।
सरथान्सधनुष्कांश्चाप्यनुज्ञासिषमप्यहम् ॥ २.१०३.२८ ॥
அங்கே பாஞ்சாலி பாண்டவர்களை…நல்லோர்களை வரமாகத் தேர்ந்தெடுத்தாள்; தேர்களும் வில்லுகளுமுடன் அவர்களை நானே விடுவித்தேன்.
2.103.29
अथाब्रवीन्महाप्राज्ञो विदुरः सर्वधर्मवित् ।
एतदन्तास्तु भरता यद्व-कृष्णा सभां गता ॥ २.१०३.२९ ॥
அப்போது மகாப்ராஜ்ஞரும் சர்வ தர்மங்களை அறிந்தவருமான விதுரர் கூறினார் — "பரதர்களே, கிருஷ்ணை சபைக்கு வந்ததன் முடிவு இதுவே ஆகும்."
2.103.30
यैषा पाञ्चालराजस्य सुता सा श्रीरनुत्तमा ।
पाञ्चाली पाण्डवानेतान्दैवसृष्टोपसर्पति ॥ २.१०३.३० ॥
பாஞ்சால அரசனின் இந்த மகள் ஒப்பற்ற செல்வம்; பாஞ்சாலி தெய்வத்தால் அனுப்பப்பட்டு இந்தப் பாண்டவர்களை அணுகுகிறாள்.
2.103.31
तस्याः पार्थाः परिक्लेशं न क्षंस्यन्ते ह्यमर्षणाः ।
वृष्णयो वा महेष्वासाः पाञ्चाला वा महारथाः ॥ २.१०३.३१ ॥
அவளுக்கு நேர்ந்த இந்த அவமானத்தை பார்த்தர்கள் பொறுக்கமாட்டார்கள், ஏனெனில் அவர்கள் சினம் கொள்பவர்கள்; மகா வில்லாளிகளான வൃஷ்ணிகளோ, மகாரதர்களான பாஞ்சாலர்களோ பொறுக்கமாட்டார்கள்.
2.103.32
तेन सत्याभिसन्धेन वासुदेवेन रक्षिताः ।
आगमिष्यति बीभत्सुः पञ्चालैः परिवारितः ॥ २.१०३.३२ ॥
சத்திய-சங்கல்பரான வாசுதேவரால் காக்கப்பட்ட பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்) பாஞ்சாலர்களால் சூழப்பட்டு வருவான்.
2.103.33
तेषां मध्ये महेष्वासो भीमसेनो महाबलः ।
आगमिष्यति धुन्वानो गदां दण्डमिवान्तकः ॥ २.१०३.३३ ॥
அவர்களின் நடுவே மகா வில்லாளி, மகாபலம் கொண்ட பீமசேனன், யமன் தண்டத்தை சுழற்றுவது போல் கதையைச் சுழற்றி வருவான்.
2.103.34
ततो गाण्डीवनिर्घोषं श्रुत्वा पार्थस्य धीमतः ।
गदावेगं च भीमस्य नालं सोढुं नराधिपाः ॥ २.१०३.३४ ॥
பின்பு, அறிவுள்ள பார்த்தனின் காண்டீவ முழக்கத்தையும், பீமனின் கதை வேகத்தையும் கேட்டு, அரசர்களால் அதைத் தாங்கமுடியாது.
2.103.35
तत्र मे रोचते नित्यं पार्थैः साम न विग्रहः ।
कुरुभ्यो हि सदा मन्ये पाण्डवान्बलवत्तरान् ॥ २.१०३.३५ ॥
பார்த்தர்களுடன் சாமமே நல்லது, போர் அல்ல என்பதே எனக்கு எப்போதும் உகந்தது; ஏனெனில் பாண்டவர்கள் கௌரவர்களைவிட பலம் மிக்கவர்கள் என்று நான் எப்போதும் கருதுகிறேன்.
2.103.36
तथा हि बलवान्राजा जरासन्धो महाद्युतिः ।
बाहुप्रहरणेनैव भीमेन निहतो युधि। ॥ २.१०३.३६ ॥
அதுபோலவே, பலம் மிக்க மகாதேஜஸ்வியான அரசன் ஜராசந்தனும் போரில் பீமனின் கைகளின் அடியாலேயே கொல்லப்பட்டான்.
2.103.37
तस्य ते शम एवास्तु पाण्डवैर्भरतर्षभ ।
उभयोः पक्षयोर्युक्तं क्रियतामविशङ्कया ॥ २.१०३.३७ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பாண்டவர்களுடன் உனக்கு சமாதானம் உண்டாகட்டும். இரு தரப்புக்கும் தகுந்ததை சந்தேகமின்றிச் செய்.
2.103.38
एवं कृते महाराज परं श्रेयस्त्वमाप्स्यसि ।
एवं गावल्गणे क्षत्ता धर्मार्थसहितं वचः ॥ २.१०३.३८ ॥
மகாராஜாவே, இவ்வாறு செய்தால் நீ மேலான நன்மையை அடைவாய். கவல்கணனின் மகனே, க்ஷத்தா (விதுரர்) தர்மமும் பொருளும் கூடிய இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
2.103.39
उक्तवान्न गृहीतं वै मया पुत्रहितैषिणा ॥ २.१०३.३९ ॥
அவர் சொன்னார்; ஆனால் புதல்வர்களின் நலனை விரும்பிய நான் அதை ஏற்கவில்லை.