Mahābhārata · Adhyāya 2.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.16.1
सम्राड्गुणमभीप्सन्वै युष्मान्स्वार्थपरायणः ।
कथं प्रहिणुयां कृष्ण सोऽहं केवलसाहसात् ॥ २.१६.१ ॥
Kṛṣṇa, deseando la virtud del soberano y atento a mi propio interés, ¿cómo podría enviaros? Eso sería pura temeridad de mi parte.
2.16.2
भीमार्जुनावुभौ नेत्रे मनो मन्ये जनार्दनम् ।
मनश्चक्षुर्विहीनस्य कीदृशं जीवितं भवेत् ॥ २.१६.२ ॥
Bhīma y Arjuna son mis dos ojos, y considero a Janārdana mi mente. ¿Qué clase de vida tendría quien carece de mente y ojos?
2.16.3
जरासन्धबलं प्राप्य दुष्पारं भीमविक्रमम् ।
यमोपि न विजेताऽऽजौ तत्र वः किं विचेष्टितम् ॥ २.१६.३ ॥
Al enfrentarse a la fuerza de Jarāsandha, difícil de vencer y de terrible valor, ni siquiera Yama lo vencería en batalla. ¿Qué lograría allí vuestra empresa?
2.16.4
अस्मिंस्त्वर्थान्तरे युक्तमनर्थः प्रतिपद्यते ।
तस्मान्न प्रतिपत्तिस्तु कार्या युक्ता मता मम ॥ २.१६.४ ॥
Pero en este otro asunto, lo que parece conveniente produce daño. Por ello, según mi juicio, no debe emprenderse ese camino; eso es lo apropiado.
2.16.5
यथाऽहं विमृशाम्येकस्तत्तावच्छ्रूयतां मम ।
संन्यासं रोचये साधु कार्यस्यास्य जनार्दन।
प्रतिहन्ति मनो मेऽद्य राजसूयो दूराहरः ॥ २.१६.५ ॥
Escucha primero lo que yo, a solas, considero. Oh Janārdana, para esta empresa prefiero el renunciamiento como mejor camino. Hoy el sacrificio Rājasūya, tan difícil de alcanzar, retiene mi mente.
2.16.6
पार्थः प्राप्य धनुः श्रेष्ठमक्षय्यौ च महेषुधी ।
रथं ध्वजं हयांश्चैव युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.१६.६ ॥
Pārtha obtuvo un arco excelente y dos grandes aljabas inagotables. Habiendo obtenido también un carro, un estandarte y caballos, habló a Yudhiṣṭhira.
2.16.7
धनुः शस्त्रं शरा वीर्यं पक्षो भूमिर्यशो बलम् ।
प्राप्तमेतन्मय राजन्दुष्प्रापं यदभीप्सितम्। ॥ २.१६.७ ॥
Arco, arma, flechas, valor, aliados, tierra, gloria y fuerza: oh rey, lo que era difícil de obtener y lo que deseaba, todo ello ha sido conseguido por mí.
2.16.8
कुले जन्म प्रशंसन्ति वैद्याः साधु सुनिष्ठिताः ।
बलेन सदृशं नास्ति वीर्यं तु मम रोचते। ॥ २.१६.८ ॥
Los sabios, bien asentados, alaban el nacimiento en un linaje; pero nada iguala a la fuerza, y es el valor lo que me agrada.
2.16.9
कृतवीर्यकुले जातो निर्वीर्यः किं करिष्यति ।
निर्वीर्ये तु कुले जातो वीर्यवांस्तु विशिष्यते ॥ २.१६.९ ॥
¿Qué hará el que carece de valor, aunque nacido en el linaje de Kṛtavīrya? Pero el valiente, aunque nacido en un linaje sin valor, se distingue.
2.16.10
क्षत्रियः सर्वशो राजन्यस्य वृत्तिर्द्विषज्जये ।
सर्वैगुणैर्विहीनोऽपि वीर्यवान्हि तरेन्द्रिपून् ॥ २.१६.१० ॥
El deber del guerrero kṣatriya es enteramente el del guerrero real: la conquista de los enemigos. Incluso quien carece de todas las buenas cualidades, si es valiente, en verdad vence a sus enemigos.
2.16.11
सर्वैरपि गुणैर्युक्तो निर्वीर्यः किं करिष्यति ।
जयस्य हेतुः सिद्धिर्हि कर्म दैवं च संश्रितम् ॥ २.१६.११ ॥
¿Qué hará el que carece de valor, aunque dotado de todas las cualidades? La causa de la victoria es el éxito, y el éxito en verdad depende de la acción y del destino.
2.16.12
संयुक्तो हि बलैः कश्चित्प्रमादान्नोपयुज्यते ॥ २.१६.१२ ॥
Alguien dotado de fuerzas, por negligencia, no las pone en uso.
2.16.13
तेन द्वारेण शत्रुभ्यः क्षीयते सबलो रिपुः ॥ २.१६.१३ ॥
Por esa vía el enemigo, con su ejército, es debilitado por sus adversarios.
2.16.14
दैन्यं यथा बलवति तथा मोहो बलान्विते ।
तावुभौ नाशकौ हेतू राज्ञा त्याज्यौ जयार्थिना ॥ २.१६.१४ ॥
Como la debilidad en el fuerte, así la confusión en el poderoso; estas dos son causas de ruina, y el rey que busca la victoria debe abandonarlas.
2.16.15
जरासन्धिविनाशं च राज्ञां च परिरक्षणम् ।
यदि कुर्याम् यज्ञार्थं किं ततः परमं भवेत् ॥ २.१६.१५ ॥
Si yo llevara a cabo la destrucción de Jarāsandha y la protección de los reyes por el bien del sacrificio, ¿qué podría ser más elevado que eso?
2.16.16
अनारम्भे हि नियतो भवेदगुणनिश्चयः ।
गुणान्निः संशयाद्राजन्नैर्गुण्यं मन्यसे कथम् ॥ २.१६.१६ ॥
Pues si no se inicia la acción, la falta de mérito queda sin duda determinada; pero del mérito, sin duda — ¿cómo consideras tú la falta de mérito, oh rey?
2.16.17
काषायं सुलभं पश्चान्मुनीनां शममिच्छताम् ।
साम्राज्यं तु भवेच्छक्यं वयं योत्स्यामहे परान् ॥ २.१६.१७ ॥
El hábito de ocre es fácil de obtener después por los sabios que desean la calma; pero el imperio puede ser alcanzable. Combatiremos a los enemigos.