Mahābhārata · Adhyāya 2.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.16.1
सम्राड्गुणमभीप्सन्वै युष्मान्स्वार्थपरायणः ।
कथं प्रहिणुयां कृष्ण सोऽहं केवलसाहसात् ॥ २.१६.१ ॥
Kṛṣṇa, desejando a virtude da soberania e voltado para meu próprio interesse, como poderia enviar-vos? Isso seria pura temeridade da minha parte.
2.16.2
भीमार्जुनावुभौ नेत्रे मनो मन्ये जनार्दनम् ।
मनश्चक्षुर्विहीनस्य कीदृशं जीवितं भवेत् ॥ २.१६.२ ॥
Bhīma e Arjuna são meus dois olhos, e considero Janārdana a minha mente. Que vida teria quem está privado de mente e de olhos?
2.16.3
जरासन्धबलं प्राप्य दुष्पारं भीमविक्रमम् ।
यमोपि न विजेताऽऽजौ तत्र वः किं विचेष्टितम् ॥ २.१६.३ ॥
Ao encontrar a força de Jarāsandha, difícil de vencer e de terrível valor, nem mesmo Yama o venceria em batalha. Que resultado teria ali a vossa empresa?
2.16.4
अस्मिंस्त्वर्थान्तरे युक्तमनर्थः प्रतिपद्यते ।
तस्मान्न प्रतिपत्तिस्तु कार्या युक्ता मता मम ॥ २.१६.४ ॥
Mas neste outro assunto, o que parece conveniente traz dano. Portanto, a meu juízo, não se deve seguir esse caminho; só isso é apropriado.
2.16.5
यथाऽहं विमृशाम्येकस्तत्तावच्छ्रूयतां मम ।
संन्यासं रोचये साधु कार्यस्यास्य जनार्दन।
प्रतिहन्ति मनो मेऽद्य राजसूयो दूराहरः ॥ २.१६.५ ॥
Ouve primeiro o que eu, sozinho, considero. Ó Janārdana, para esta empresa prefiro a renúncia como o melhor caminho. Hoje o sacrifício Rājasūya, tão difícil de alcançar, retém a minha mente.
2.16.6
पार्थः प्राप्य धनुः श्रेष्ठमक्षय्यौ च महेषुधी ।
रथं ध्वजं हयांश्चैव युधिष्ठिरमभाषत ॥ २.१६.६ ॥
Pārtha obteve um arco excelente e duas grandes aljavas inesgotáveis. Tendo obtido também um carro, um estandarte e cavalos, falou a Yudhiṣṭhira.
2.16.7
धनुः शस्त्रं शरा वीर्यं पक्षो भूमिर्यशो बलम् ।
प्राप्तमेतन्मय राजन्दुष्प्रापं यदभीप्सितम्। ॥ २.१६.७ ॥
Arco, arma, flechas, valor, aliados, terra, glória e força: ó rei, o que era difícil de obter e o que eu desejava, tudo isso foi obtido por mim.
2.16.8
कुले जन्म प्रशंसन्ति वैद्याः साधु सुनिष्ठिताः ।
बलेन सदृशं नास्ति वीर्यं तु मम रोचते। ॥ २.१६.८ ॥
Os sábios, bem firmados, louvam o nascimento numa linhagem; mas nada se iguala à força, e é o valor que me agrada.
2.16.9
कृतवीर्यकुले जातो निर्वीर्यः किं करिष्यति ।
निर्वीर्ये तु कुले जातो वीर्यवांस्तु विशिष्यते ॥ २.१६.९ ॥
O que fará o sem valor, ainda que nascido na linhagem de Kṛtavīrya? Mas o valoroso, ainda que nascido de uma linhagem sem valor, destaca-se.
2.16.10
क्षत्रियः सर्वशो राजन्यस्य वृत्तिर्द्विषज्जये ।
सर्वैगुणैर्विहीनोऽपि वीर्यवान्हि तरेन्द्रिपून् ॥ २.१६.१० ॥
O dever do kṣatriya é inteiramente o do guerreiro real: a conquista dos inimigos. Mesmo quem carece de todas as boas qualidades, se for valoroso, de fato vence os seus inimigos.
2.16.11
सर्वैरपि गुणैर्युक्तो निर्वीर्यः किं करिष्यति ।
जयस्य हेतुः सिद्धिर्हि कर्म दैवं च संश्रितम् ॥ २.१६.११ ॥
O que fará o sem valor, ainda que dotado de todas as qualidades? A causa da vitória é o sucesso, e o sucesso de fato repousa na ação e no destino.
2.16.12
संयुक्तो हि बलैः कश्चित्प्रमादान्नोपयुज्यते ॥ २.१६.१२ ॥
Alguém dotado de forças, por negligência, não as põe em uso.
2.16.13
तेन द्वारेण शत्रुभ्यः क्षीयते सबलो रिपुः ॥ २.१६.१३ ॥
Por essa porta, o inimigo, com seu exército, é enfraquecido pelos adversários.
2.16.14
दैन्यं यथा बलवति तथा मोहो बलान्विते ।
तावुभौ नाशकौ हेतू राज्ञा त्याज्यौ जयार्थिना ॥ २.१६.१४ ॥
Assim como a fraqueza no forte, a confusão no poderoso; estas duas são causas de ruína, e o rei que busca a vitória deve abandoná-las.
2.16.15
जरासन्धिविनाशं च राज्ञां च परिरक्षणम् ।
यदि कुर्याम् यज्ञार्थं किं ततः परमं भवेत् ॥ २.१६.१५ ॥
Se eu realizasse a destruição de Jarāsandha e a proteção dos reis em favor do sacrifício, o que poderia ser mais elevado?
2.16.16
अनारम्भे हि नियतो भवेदगुणनिश्चयः ।
गुणान्निः संशयाद्राजन्नैर्गुण्यं मन्यसे कथम् ॥ २.१६.१६ ॥
Pois se não se inicia a ação, a falta de mérito fica certamente determinada; mas do mérito, sem dúvida — como consideras tu isso falta de mérito, ó rei?
2.16.17
काषायं सुलभं पश्चान्मुनीनां शममिच्छताम् ।
साम्राज्यं तु भवेच्छक्यं वयं योत्स्यामहे परान् ॥ २.१६.१७ ॥
O hábito ocre é fácil de obter depois pelos sábios que desejam a paz; mas o império pode ser alcançável. Lutaremos contra os inimigos.