مهابهاراتا · أدهيايا 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.2.1
उषित्वा खाण्डवप्रस्थे सुखवासं जनार्दनः ।
पार्थैः प्रीतिसमायुक्तैः पूजनार्होऽभिपूजितः ॥ २.२.१ ॥
وبعد أن أقام بسلام في خاندفابراستا، مُكرَّمًا ومُبجَّلًا من البارثا المفعمين بالمحبة، فإن جاناردانا (كريشنا)...
2.2.2
गमनाय मतिं चक्रे पितुर्दर्शनलालसः ।
धर्मराजमथामन्त्र्य पृथां च पृथुलोचनः ॥ २.२.२ ॥
وبشوقٍ لرؤية أبيه، عزم على الرحيل؛ وبعد أن ودّع دهرمراجا وبريثا، ذو العينين الواسعتين (كريشنا)...
2.2.3
ववन्दे चरणौ मूर्ध्ना जगद्वन्द्यः पितृष्वसुः ।
स तया मूर्ध्न्युपाघ्रातः परिष्वक्तश्च केशवः ॥ २.२.३ ॥
انحنى كيشافا (كريشنا)، المستحق لتبجيل العالم، فوضع رأسه عند قدمي عمّته؛ فقبّل رأسه واحتضنته.
2.2.4
ददर्शानन्तरं कृष्णो भगिनीं स्वां महायशाः ।
तामुपेत्य हृषीकेशः प्रीत्या बाष्पसमन्वितः ॥ २.२.४ ॥
ثم رأى كريشنا، ذو الشهرة العظيمة، أخته؛ فدنا منها هريشيكيشا، مملوءًا بالمحبة والدموع...
2.2.5
अर्थ्यं तथ्यं हितं वाक्यं लघु युक्तमनुत्तरम् ।
उवाच भगवान्भद्रां सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ॥ २.२.५ ॥
تكلم المبارك مع سوبهادرا، ذات الكلام المبارك، بكلمات ذات معنى، صادقة، نافعة، موجزة، مناسبة، لا نظير لها.
2.2.6
तया स्वजनगामीनि श्रावितो वचनानि सः ।
सम्पूजितश्चाप्यसकृच्छिरसा चाभिवादितः ॥ २.२.६ ॥
أسمعته الكلمات التي تُبلَّغ إلى ذويه؛ وكُرِّم مرارًا، وحُيِّي بانحناء الرأس.
2.2.7
तामनुज्ञाय वार्ष्णेयः प्रतिनन्द्य च भामिनीम् ।
ददर्शानन्तरं कृष्णां धौम्यं चापि जनार्दनः ॥ २.२.७ ॥
ودّع جاناردانا، من نسل فرِشني، تلك السيدة الجميلة وردّ تحيتها، ثم رأى كريشنا (دروبادي) وكذلك دهوميا.
2.2.8
ववन्दे च यथान्यायं धौम्यं पुरुषसत्तमः ।
द्रौपदीं सान्त्वयित्वा च सुभद्रां परिदाय च ॥ २.२.८ ॥
انحنى أفضل الرجال لدهوميا وفق الأصول، وواسى دروبادي، وعانق سوبهدرا.
2.2.9
भ्रातृनभ्यगमद्विद्वान्पार्थेन सहितो बली ।
भ्रातृभिः पञ्चभिः कृष्णो वृतः शक्र इवामरैः ॥ २.२.९ ॥
ذهب كريشنا الحكيم القوي إلى الإخوة برفقة بارثا، وكان محاطًا بالإخوة الخمسة كإندرا محاطًا بالخالدين.
2.2.10
यात्राकालस्य योग्यानि कर्माणि गरुडध्वजः ।
कर्तुकामः शुचिर्भूत्वा स्नातवान्समलङ्कृतः ॥ २.२.१० ॥
أراد غارودادفاجا (كريشنا) أن يؤدي الشعائر المناسبة لوقت الرحيل، فتطهّر واغتسل وتزيّن حسنًا.
2.2.11
अर्चयामास देवांश्च द्विजांश्च यदुपुङ्गवः ।
माल्यजाप्यनमस्कारैर्गन्धैरुच्चावचैरपि ॥ २.२.११ ॥
عبد أفضل اليادافا الآلهة والمولودين مرتين بالأكاليل والتلاوة والسجود والعطور المتنوعة.
2.2.12
स कृत्वा सर्वकार्याणि प्रतस्थे तस्थुपां वरः ।
उपेत्य स यदुश्रेष्ठो बाह्यकक्षाद्विनिर्गतः ॥ २.२.१२ ॥
بعد أن أتمّ كل أعماله، انطلق أفضل القائمين؛ وأفضل اليادافا، وقد اقترب، خرج من الحجرة الخارجية.
2.2.13
स्वस्ति वाच्यार्हतो विप्रान्दधिपात्रफलाक्षतैः ।
वसु प्रदाय च ततः प्रदक्षिणमथाकरोत् ॥ २.२.१३ ॥
بعد أن تلا على البراهمة المستحقين دعاء السلامة (سفستي)، ووهبهم أوعية الزبادي والثمار والأرز غير المكسور مع الثروة، طاف بهم عن يمينه تعبدًا.
2.2.14
काञ्चनं रथमास्थाय तार्क्ष्यकेतनमाशुगम् ।
गदाचक्रासिशार्ङ्गाद्यैरायुधैरावृतं शुभम् ॥ २.२.१४ ॥
صعد عربة ذهبية سريعة تحمل راية غارودا، مباركة مملوءة بالأسلحة: المِدقّة والقرص والسيف وقوس شارنغا وغيرها.
2.2.15
सुतिथावथ नक्षत्रे मुहूर्ते च गुणान्विते ।
प्रययौ पुण्डरीकाक्षः शैब्यसुग्रीववाहनः ॥ २.२.१५ ॥
في يومٍ قمريٍّ ميمون، وتحت منزلةٍ مباركة، وفي ساعةٍ حافلةٍ بالمحاسن، انطلق ذو العينين كاللوتس، وكانت خيوله شيبيا وسوغريفا.
2.2.16
अन्वारुरोह चाप्येनं प्रेम्णा राजा युधिष्ठिरः ।
अपास्य चास्य यन्तारं दारुकं यन्तृसत्तमम् ॥ २.२.१६ ॥
وصعد الملك يудхиштхира، محبةً له، إلى العربة في أثره، بعد أن أبعد سائقها دارُكا، أفضل السائقين.
2.2.17
अभीषून्सम्प्रजग्राह स्वयं कुरुपतिस्तदा ।
उपारुह्यार्जुनश्चाऽपि चामरव्यजनं सितम् ॥ २.२.१७ ॥
فأمسك حينئذٍ سيد الكورو بالأعنّة بنفسه بقوة، وصعد أرجونا أيضًا فحرّك المروحة البيضاء من ذيل الياك.
2.2.18
रुक्मदण्डं बृहद्बाहुर्विदुधाव प्रदक्षिणम् ।
तथैव भीमसेनोऽपि रथमारुह्य वीर्यवान् ॥ २.२.१८ ॥
لوّح ذو الذراعين العريضتين بالمروحة ذات المقبض الذهبي دائرًا في طواف يمين، وكذلك صعد بهيمسينا الجبار عربته.
2.2.19
छत्रं शतशलाकं च दिव्यमाल्योपशोभितम् ।
वैडूर्यमणिदण्डं च चामीकरविभूषितम्। ॥ २.२.१९ ॥
مظلّة ذات مئة قضيب، مزيّنة بأكاليل إلهية، مقبضها من جوهرة الفيدوريا ومزخرفة بالذهب.
2.2.20
दधार तरसा भीमः मुच्छत्रं शार्ङ्गधन्वने ।
भीमसेनार्जुनौ चापि यमावरिनिषूदनौ ॥ २.२.२० ॥
أمسك بهيما المظلّة بسرعة لحامل قوس شارنغا؛ وكذلك فعل بهيمسينا وأرجونا والتوأمان قاهرا الأعداء.
2.2.21
पृष्ठतोऽनुययुः कृष्णमृत्विक्पौरजनैर्वृता ।
स तथा भ्रातृभिः सर्वैः केशवः परवीरहा ॥ २.२.२१ ॥
تبعه من الخلف الكهنة وأهل المدينة محيطين بكريشنا، وهكذا مضى كيشافا قاتل الأبطال الأعداء مع جميع إخوته.
2.2.22
अन्वीयमानः शुशुभे शिष्यैरिव गुरुः प्रियैः ।
अभिमन्युं च सौभद्रं वृद्धैः परिवृतस्तथा ॥ २.२.२२ ॥
كان يتلألأ كمعلّم يتبعه تلاميذه المحبوبون؛ وكان أبهيمانيو ابن سوبهدرا محاطًا بالكبار كذلك.
2.2.23
रथमारोप्य निर्यातो धौम्यो ब्राह्मणपुङ्गवः ।
इन्द्रप्रस्थमतिक्रम्य क्रोशमात्रं महाद्युतिः। ॥ २.२.२३ ॥
صعد داومية، أفضل البراهمة، العظيم الإشراق، المركبة وانطلق متجاوزًا إندرابراستها بمسافة كروشا واحد.
2.2.24
युधिष्ठरं पूजयित्वा भीमसेनं यमौ तथा ।
परिष्वक्तो भृशं तैस्तु यमाभ्यामभिवादितः ॥ २.२.२४ ॥
بعد أن أكرم يوديشثيرا، وكذلك بهيمسينا والتوأمين، عانقوه بشدة وحياه التوأمان باحترام.
2.2.25
योजनार्धमथो गत्वा कृष्णः परपुरञ्जयः ।
युधिष्ठिरं समामन्त्र्य निवर्तस्वेति भारत ॥ २.२.२५ ॥
بعد أن سار نصف يوجانا، خاطب كريشنا، فاتح المدن المعادية، يودهيشثيرا قائلاً: "ارجع يا بهاراتا."
2.2.26
ततोऽभिवाद्य गोविन्दः पादौ जग्राह धर्मवित् ।
उत्थाप्य धर्मराजस्तु मूर्ध्न्युपाघ्राय केशवम् ॥ २.२.२६ ॥
ثم حيّا غوفيندا، العارف بالدهرما، باحترام وأمسك قدميه؛ فرفعه ملك الدهرما وشمّ رأس كيشافا.
2.2.27
पाण्डवो यादवश्रेष्ठं कृष्णं कमललोचनम् ।
गम्यतामित्यनुज्ञाप्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.२.२७ ॥
أذن يودهيشثيرا، البانداوي ملك الدهرما، لكريشنا، ذي العينين كالزنبق وخير اليادافا، قائلاً: "فليمضِ."
2.2.28
ततस्तैः संविदं कृत्वा यथावन्मधुसूदनः ।
निवर्त्य च तथा कृच्छ्रात्पाण्डवान्सपदानुगान् ॥ २.२.२८ ॥
ثم، بعد أن اتفق معهم كما ينبغي، أعاد ماধوسودانا البانداوات مع أتباعهم المشاة بصعوبة.
2.2.29
स्वां पुरीं प्रययौ हृष्टो यथा शक्रोऽमरावतीम् ।
लोचनैरनुजग्मुस्ते तमादृष्टिपथात्तदा ॥ २.२.२९ ॥
ذهب مبتهجاً إلى مدينته، كما يذهب إندرا إلى أمارافاتي؛ وتبعوه بأعينهم حتى غاب عن أبصارهم.
2.2.30
मनोभिरनुजग्मुस्ते कृष्णं प्रीतिसमन्वयात् ।
अतृप्तमनसामेव तेषां केशवदर्शने ॥ २.२.३० ॥
تبعوا كريشنا بقلوبهم، مرتبطين بالمودة؛ إذ لم تشبع نفوسهم بعد من رؤية كيشافا.
2.2.31
क्षिप्रमन्तर्दधे शौरिश्चक्षुषां प्रियदर्शनः ।
अकामा एव पार्थास्ते गोविन्दगमानसाः ॥ २.२.३१ ॥
سرعان ما اختفى شَوري، البهيّ المنظر للعيون. وبقي أبناء بريثا كأنهم غير مكتفين، وقلوبهم متعلقة بغوفيندا.
2.2.32
पार्थमामन्त्र्य गोविन्दः परिष्वज्य सुपीडितम् ।
निवृत्योपययुस्तूर्णं स्वं पुरं पुरुषर्षभाः।
स्यन्दनेनाथ कृष्णोऽपि त्वरितं द्वारकामगात् ॥ २.२.३२ ॥
ودّع غوفيندا برثا وعانقه بشدة. وعاد الثيران بين البشر مسرعين إلى مدينتهم؛ وانطلق كريشنا أيضاً بعربته مسرعاً نحو دواراكا.
2.2.33
सात्वतेन च वीरेण पृष्ठतो यायिना तदा ।
दारुकेण च सूतेन सहितो देवकीसुतः।
स गतो द्वारकां विष्णुर्गरुत्मानिव वेगवान् ॥ २.२.३३ ॥
ثم ذهب ابن ديفاكي إلى دواراكا، ومعه السائق دارُكا، والبطل ساتفاتا يتبعه من خلفه. ومضى فيشنو بسرعة كجارودا.
2.2.34
निवृत्य धर्मराजस्तु सह भ्रातृभिरच्युतः ।
सुहृत्परिवृतो राजा प्रविवेश पुरोत्तमम् ॥ २.२.३४ ॥
عاد الملك يودهيشتهيرا، ملك الدهرما، مع إخوته، محاطاً بأصدقائه، ودخل تلك المدينة الأفضل.
2.2.35
विसृज्य सुहृदः सर्वान्भ्रातॄन्पुत्रांश्च धर्मराट् ।
मुमोद पुरुषव्याघ्रो द्रौपद्या सहितो नृप ॥ २.२.३५ ॥
بعد أن صرف جميع أصدقائه وإخوته وأبنائه، فرح ملك الدهرما، نمر البشر، مع دراوباي، أيها الملك.
2.2.36
केशवोपि मुदा युक्तः प्रविवेश पुरोत्तमम् ।
पूज्यमानो यदुश्रेष्ठैरुग्रसेनमुखैस्तथा ॥ २.२.३६ ॥
ودخل كيشافا أيضاً المدينة الأفضل بفرح، مكرّماً من أفاضل اليادافا وعلى رأسهم أوغراسينا.
2.2.37
आहुकं पितरं वृद्धं मातरं च यशस्विनीम् ।
अभिवाद्य बलं चैव स्थितः कमललोचनः ॥ २.२.३७ ॥
وقف ذو العينين كاللوتس بعد أن حيّى أباه الشيخ آهوكا وأمه المجيدة وبالارامة.
2.2.38
प्रद्युम्नसाम्बनिशठांश्चरुदेष्णं गदं तथा ।
अनिरुद्धं च भानुं च परिष्वज्य जनार्दनः ॥ २.२.३८ ॥
عانق جاناردانا برادیومنا وسامبا ونيشاثا وتشارودشنا وغادا وأنيروده وبهانو.
2.2.39
स वृद्धैरभ्यनुज्ञातो रुक्मिण्या भवनं ययौ ।
स तत्र भवने दिव्ये प्रमुमोद सुखी सुखम् ॥ २.२.३९ ॥
وبإذن الشيوخ ذهب إلى مسكن روكمّيني؛ وهناك في ذلك القصر الإلهي فرح، سعيدا بالسعادة.
2.2.40
एतस्मिन्नन्तरे राजन्मयो दैत्याधिपस्तदा ।
विधिवत्कल्पयामास सभां धर्मसुताय वै ॥ २.२.४० ॥
وفي هذه الأثناء، أيها الملك، أعدّ مايا سيد الدايتيا قاعة الاجتماع لابن دهرما وفق الأصول.