ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.2.1
उषित्वा खाण्डवप्रस्थे सुखवासं जनार्दनः ।
पार्थैः प्रीतिसमायुक्तैः पूजनार्होऽभिपूजितः ॥ २.२.१ ॥
ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਾਰਥਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਅਤੇ ਭਲੀ ਭਾਂਤ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਜਨਾਰਦਨ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ)...
2.2.2
गमनाय मतिं चक्रे पितुर्दर्शनलालसः ।
धर्मराजमथामन्त्र्य पृथां च पृथुलोचनः ॥ २.२.२ ॥
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ; ਧਰਮਰਾਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ)...
2.2.3
ववन्दे चरणौ मूर्ध्ना जगद्वन्द्यः पितृष्वसुः ।
स तया मूर्ध्न्युपाघ्रातः परिष्वक्तश्च केशवः ॥ २.२.३ ॥
ਜਗਤ ਵੰਦਨੀਯ ਕੇਸ਼ਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੂਆ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਸੁੰਘ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
2.2.4
ददर्शानन्तरं कृष्णो भगिनीं स्वां महायशाः ।
तामुपेत्य हृषीकेशः प्रीत्या बाष्पसमन्वितः ॥ २.२.४ ॥
ਫਿਰ ਮਹਾਯਸ਼ਸਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਅੱਥਰੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ...
2.2.5
अर्थ्यं तथ्यं हितं वाक्यं लघु युक्तमनुत्तरम् ।
उवाच भगवान्भद्रां सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ॥ २.२.५ ॥
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਭਦ੍ਰਾ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਅਰਥਪੂਰਨ, ਸੱਚੇ, ਹਿਤਕਾਰੀ, ਸੰਖੇਪ, ਢੁਕਵੇਂ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਬਚਨ ਆਖੇ।
2.2.6
तया स्वजनगामीनि श्रावितो वचनानि सः ।
सम्पूजितश्चाप्यसकृच्छिरसा चाभिवादितः ॥ २.२.६ ॥
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਜਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਸੁਣਾਏ; ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
2.2.7
तामनुज्ञाय वार्ष्णेयः प्रतिनन्द्य च भामिनीम् ।
ददर्शानन्तरं कृष्णां धौम्यं चापि जनार्दनः ॥ २.२.७ ॥
ਵਾਰਸ਼ਣੇਯ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਸ ਭਾਮਿਨੀ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ-ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਅਤੇ ਧੌਮ੍ਯ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ।
2.2.8
ववन्दे च यथान्यायं धौम्यं पुरुषसत्तमः ।
द्रौपदीं सान्त्वयित्वा च सुभद्रां परिदाय च ॥ २.२.८ ॥
ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਨੇ ਧੌਮ੍ਯ ਨੂੰ ਯਥਾਵਿਧੀ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ; ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾ ਕੇ।
2.2.9
भ्रातृनभ्यगमद्विद्वान्पार्थेन सहितो बली ।
भ्रातृभिः पञ्चभिः कृष्णो वृतः शक्र इवामरैः ॥ २.२.९ ॥
ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਭਰਾਵਾਂ ਕੋਲ ਗਏ; ਪੰਜ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸਨ।
2.2.10
यात्राकालस्य योग्यानि कर्माणि गरुडध्वजः ।
कर्तुकामः शुचिर्भूत्वा स्नातवान्समलङ्कृतः ॥ २.२.१० ॥
ਗਰੁੜਧ੍ਵਜ ਨੇ ਯਾਤਰਾ-ਕਾਲ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਜਾਵਟ ਕੀਤੀ।
2.2.11
अर्चयामास देवांश्च द्विजांश्च यदुपुङ्गवः ।
माल्यजाप्यनमस्कारैर्गन्धैरुच्चावचैरपि ॥ २.२.११ ॥
ਯਦੂ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ — ਮਾਲਾਵਾਂ, ਜਾਪ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ।
2.2.12
स कृत्वा सर्वकार्याणि प्रतस्थे तस्थुपां वरः ।
उपेत्य स यदुश्रेष्ठो बाह्यकक्षाद्विनिर्गतः ॥ २.२.१२ ॥
ਸਾਰੇ ਕਾਰਜ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਖਲੋਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਹ ਤੁਰ ਪਿਆ; ਯਦੂ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬਾਹਰਲੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ।
2.2.13
स्वस्ति वाच्यार्हतो विप्रान्दधिपात्रफलाक्षतैः ।
वसु प्रदाय च ततः प्रदक्षिणमथाकरोत् ॥ २.२.१३ ॥
ਯੋਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਸਤਿ ਵਾਚਨ ਕਰਕੇ, ਦਹੀਂ-ਪਾਤਰ, ਫਲ ਤੇ ਅਕਸ਼ਤ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦੇ ਕੇ, ਧਨ ਦੇਣ ਮਗਰੋਂ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਕੀਤੀ।
2.2.14
काञ्चनं रथमास्थाय तार्क्ष्यकेतनमाशुगम् ।
गदाचक्रासिशार्ङ्गाद्यैरायुधैरावृतं शुभम् ॥ २.२.१४ ॥
ਗਰੁੜ-ਧੁਜਾ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੱਥ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਗਦਾ, ਚੱਕਰ, ਤਲਵਾਰ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
2.2.15
सुतिथावथ नक्षत्रे मुहूर्ते च गुणान्विते ।
प्रययौ पुण्डरीकाक्षः शैब्यसुग्रीववाहनः ॥ २.२.१५ ॥
ਸ਼ੁਭ ਤਿਥੀ ਉੱਤੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੁਭ ਨਛੱਤਰ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਨੈਣ ਨੇ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕੀਤਾ; ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਸ਼ੈਬਯ ਅਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਸਨ।
2.2.16
अन्वारुरोह चाप्येनं प्रेम्णा राजा युधिष्ठिरः ।
अपास्य चास्य यन्तारं दारुकं यन्तृसत्तमम् ॥ २.२.१६ ॥
ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰੱਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਾਰਥੀ ਦਾਰੁਕ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ।
2.2.17
अभीषून्सम्प्रजग्राह स्वयं कुरुपतिस्तदा ।
उपारुह्यार्जुनश्चाऽपि चामरव्यजनं सितम् ॥ २.२.१७ ॥
ਤਦ ਕੁਰੂਪਤੀ ਨੇ ਆਪ ਲਗਾਮਾਂ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜੀਆਂ; ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵੀ ਰੱਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ ਝੱਲਣ ਲੱਗਾ।
2.2.18
रुक्मदण्डं बृहद्बाहुर्विदुधाव प्रदक्षिणम् ।
तथैव भीमसेनोऽपि रथमारुह्य वीर्यवान् ॥ २.२.१८ ॥
ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਲਾ ਚਾਮਰ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਕਰਦਾ ਝੱਲਣ ਲੱਗਾ; ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਭੀਮਸੇਨ ਵੀ ਰੱਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
2.2.19
छत्रं शतशलाकं च दिव्यमाल्योपशोभितम् ।
वैडूर्यमणिदण्डं च चामीकरविभूषितम्। ॥ २.२.१९ ॥
ਸੌ ਤੀਲੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ, ਵੈਡੂਰਯ ਮਣੀ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਛਤਰ।
2.2.20
दधार तरसा भीमः मुच्छत्रं शार्ङ्गधन्वने ।
भीमसेनार्जुनौ चापि यमावरिनिषूदनौ ॥ २.२.२० ॥
ਭੀਮ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਰੰਗਧੰਵਾ ਲਈ ਉਹ ਛਤਰ ਫੜਿਆ; ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਵੈਰੀ-ਨਾਸ਼ਕ ਜੁੜਵੇਂ ਭਰਾ ਵੀ।
2.2.21
पृष्ठतोऽनुययुः कृष्णमृत्विक्पौरजनैर्वृता ।
स तथा भ्रातृभिः सर्वैः केशवः परवीरहा ॥ २.२.२१ ॥
ਪਿੱਛੇ ਰਿਤਵਿਜ ਅਤੇ ਨਗਰ-ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ-ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਹੰਤਾ ਕੇਸ਼ਵ।
2.2.22
अन्वीयमानः शुशुभे शिष्यैरिव गुरुः प्रियैः ।
अभिमन्युं च सौभद्रं वृद्धैः परिवृतस्तथा ॥ २.२.२२ ॥
ਪਿਆਰੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਸ਼ੋਭਿਆ; ਸੌਭਦ੍ਰ ਅਭਿਮਨਿਊ ਵੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੀ।
2.2.23
रथमारोप्य निर्यातो धौम्यो ब्राह्मणपुङ्गवः ।
इन्द्रप्रस्थमतिक्रम्य क्रोशमात्रं महाद्युतिः। ॥ २.२.२३ ॥
ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਧੌਮਯ ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਇੱਕ ਕੋਸ ਤੁਰ ਗਏ।
2.2.24
युधिष्ठरं पूजयित्वा भीमसेनं यमौ तथा ।
परिष्वक्तो भृशं तैस्तु यमाभ्यामभिवादितः ॥ २.२.२४ ॥
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਜੁੜਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਵੀ; ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਘੁੱਟ ਕੇ ਗਲੇ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਜੁੜਵੇਂ ਭਰਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
2.2.25
योजनार्धमथो गत्वा कृष्णः परपुरञ्जयः ।
युधिष्ठिरं समामन्त्र्य निवर्तस्वेति भारत ॥ २.२.२५ ॥
ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਜਾ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਨਗਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਭਲੀ-ਭਾਂਤ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਭਾਰਤ, ਵਾਪਸ ਜਾਓ।"
2.2.26
ततोऽभिवाद्य गोविन्दः पादौ जग्राह धर्मवित् ।
उत्थाप्य धर्मराजस्तु मूर्ध्न्युपाघ्राय केशवम् ॥ २.२.२६ ॥
ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜੇ; ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਕੇਸਵ ਦਾ ਸਿਰ ਸੁੰਘਿਆ।
2.2.27
पाण्डवो यादवश्रेष्ठं कृष्णं कमललोचनम् ।
गम्यतामित्यनुज्ञाप्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.२.२७ ॥
ਪਾਂਡਵ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ "ਜਾਓ" ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ।
2.2.28
ततस्तैः संविदं कृत्वा यथावन्मधुसूदनः ।
निवर्त्य च तथा कृच्छ्रात्पाण्डवान्सपदानुगान् ॥ २.२.२८ ॥
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯਥਾਯੋਗ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਦਲ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਮੋੜਿਆ।
2.2.29
स्वां पुरीं प्रययौ हृष्टो यथा शक्रोऽमरावतीम् ।
लोचनैरनुजग्मुस्ते तमादृष्टिपथात्तदा ॥ २.२.२९ ॥
ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਮਰਾਵਤੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤਦ ਉਹ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੋਂ ਓਝਲ ਹੋਣ ਤੱਕ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
2.2.30
मनोभिरनुजग्मुस्ते कृष्णं प्रीतिसमन्वयात् ।
अतृप्तमनसामेव तेषां केशवदर्शने ॥ २.२.३० ॥
ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਨ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰੇ; ਕੇਸਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਜੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਸਨ।
2.2.31
क्षिप्रमन्तर्दधे शौरिश्चक्षुषां प्रियदर्शनः ।
अकामा एव पार्थास्ते गोविन्दगमानसाः ॥ २.२.३१ ॥
ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਦਿਖਦੇ ਸ਼ੌਰੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ। ਪਾਰਥ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਾ ਹੋਏ ਹੀ ਰਹੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਗੋਵਿੰਦ ਵੱਲ ਹੀ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ।
2.2.32
पार्थमामन्त्र्य गोविन्दः परिष्वज्य सुपीडितम् ।
निवृत्योपययुस्तूर्णं स्वं पुरं पुरुषर्षभाः।
स्यन्दनेनाथ कृष्णोऽपि त्वरितं द्वारकामगात् ॥ २.२.३२ ॥
ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਪਾਰਥ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਗਲ ਲਾਇਆ। ਪੁਰਸ਼ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੁੜ ਕੇ ਛੇਤੀ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਗਏ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਰੱਥ ਰਾਹੀਂ ਛੇਤੀ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਗਏ।
2.2.33
सात्वतेन च वीरेण पृष्ठतो यायिना तदा ।
दारुकेण च सूतेन सहितो देवकीसुतः।
स गतो द्वारकां विष्णुर्गरुत्मानिव वेगवान् ॥ २.२.३३ ॥
ਤਦ ਵੀਰ ਸਾਤ੍ਵਤ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਸਾਰਥੀ ਦਾਰੁਕ ਨਾਲ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਗਏ। ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਵੇਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਗਏ।
2.2.34
निवृत्य धर्मराजस्तु सह भ्रातृभिरच्युतः ।
सुहृत्परिवृतो राजा प्रविवेश पुरोत्तमम् ॥ २.२.३४ ॥
ਮੁੜ ਕੇ ਧਰਮਰਾਜ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਰਾਜਾ ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
2.2.35
विसृज्य सुहृदः सर्वान्भ्रातॄन्पुत्रांश्च धर्मराट् ।
मुमोद पुरुषव्याघ्रो द्रौपद्या सहितो नृप ॥ २.२.३५ ॥
ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਪੁਰਸ਼ਵਿਆਘਰ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
2.2.36
केशवोपि मुदा युक्तः प्रविवेश पुरोत्तमम् ।
पूज्यमानो यदुश्रेष्ठैरुग्रसेनमुखैस्तथा ॥ २.२.३६ ॥
ਕੇਸ਼ਵ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ; ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਆਦਿ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ।
2.2.37
आहुकं पितरं वृद्धं मातरं च यशस्विनीम् ।
अभिवाद्य बलं चैव स्थितः कमललोचनः ॥ २.२.३७ ॥
ਕਮਲਨੈਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਬੁੱਢੇ ਪਿਤਾ ਆਹੁਕ, ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ।
2.2.38
प्रद्युम्नसाम्बनिशठांश्चरुदेष्णं गदं तथा ।
अनिरुद्धं च भानुं च परिष्वज्य जनार्दनः ॥ २.२.३८ ॥
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਸਾਂਬ, ਨਿਸ਼ਠ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ, ਗਦ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਭਾਨੂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ।
2.2.39
स वृद्धैरभ्यनुज्ञातो रुक्मिण्या भवनं ययौ ।
स तत्र भवने दिव्ये प्रमुमोद सुखी सुखम् ॥ २.२.३९ ॥
ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਰੁਕਮਿਣੀ ਦੇ ਭਵਨ ਗਏ। ਉਸ ਦਿਵ ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ।
2.2.40
एतस्मिन्नन्तरे राजन्मयो दैत्याधिपस्तदा ।
विधिवत्कल्पयामास सभां धर्मसुताय वै ॥ २.२.४० ॥
ਇਸੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਮਯ ਨੇ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਸਭਾ ਬਣਾਈ।