ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.2.1
उषित्वा खाण्डवप्रस्थे सुखवासं जनार्दनः ।
पार्थैः प्रीतिसमायुक्तैः पूजनार्होऽभिपूजितः ॥ २.२.१ ॥
ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥରେ ସୁଖରେ ରହି, ପ୍ରୀତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାର୍ଥମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜନୀୟ ଓ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଜନାର୍ଦନ (କୃଷ୍ଣ)...
2.2.2
गमनाय मतिं चक्रे पितुर्दर्शनलालसः ।
धर्मराजमथामन्त्र्य पृथां च पृथुलोचनः ॥ २.२.२ ॥
ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଯିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ କଲେ; ଧର୍ମରାଜ ଓ ପୃଥାଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ବିଶାଳନୟନ (କୃଷ୍ଣ)...
2.2.3
ववन्दे चरणौ मूर्ध्ना जगद्वन्द्यः पितृष्वसुः ।
स तया मूर्ध्न्युपाघ्रातः परिष्वक्तश्च केशवः ॥ २.२.३ ॥
ଜଗତ୍ବନ୍ଦ୍ୟ କେଶବ (କୃଷ୍ଣ) ପିଉସୀଙ୍କ ଦୁଇ ଚରଣରେ ମସ୍ତକ ନୁଆଇ ବନ୍ଦନା କଲେ; ସେ ତାଙ୍କ ମସ୍ତକ ଆଘ୍ରାଣ କରି ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
2.2.4
ददर्शानन्तरं कृष्णो भगिनीं स्वां महायशाः ।
तामुपेत्य हृषीकेशः प्रीत्या बाष्पसमन्वितः ॥ २.२.४ ॥
ଏହା ପରେ ମହାଯଶସ୍ୱୀ କୃଷ୍ଣ ନିଜ ଭଉଣୀକୁ ଦେଖିଲେ; ହୃଷୀକେଶ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ପ୍ରୀତିରେ ଅଶ୍ରୁସିକ୍ତ ହୋଇ...
2.2.5
अर्थ्यं तथ्यं हितं वाक्यं लघु युक्तमनुत्तरम् ।
उवाच भगवान्भद्रां सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ॥ २.२.५ ॥
ଭଗବାନ ଶୁଭଭାଷିଣୀ ଭଦ୍ରା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ, ସତ୍ୟ, ହିତକର, ସଂକ୍ଷିପ୍ତ, ଯଥୋଚିତ ଓ ଅନୁପମ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
2.2.6
तया स्वजनगामीनि श्रावितो वचनानि सः ।
सम्पूजितश्चाप्यसकृच्छिरसा चाभिवादितः ॥ २.२.६ ॥
ସେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱଜନମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ବାକ୍ୟ ଶୁଣାଇଲା; ସେ ବାରମ୍ବାର ସମ୍ମାନିତ ଓ ମସ୍ତକ ନୁଆଇ ଅଭିବାଦିତ ହେଲେ।
2.2.7
तामनुज्ञाय वार्ष्णेयः प्रतिनन्द्य च भामिनीम् ।
ददर्शानन्तरं कृष्णां धौम्यं चापि जनार्दनः ॥ २.२.७ ॥
ବାର୍ଷ୍ଣେୟ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସେହି ଭାମିନୀଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ଓ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନମସ୍କାର କରି, ପରେ କୃଷ୍ଣା (ଦ୍ରୌପଦୀ) ଓ ଧୌମ୍ୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ ।
2.2.8
ववन्दे च यथान्यायं धौम्यं पुरुषसत्तमः ।
द्रौपदीं सान्त्वयित्वा च सुभद्रां परिदाय च ॥ २.२.८ ॥
ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଯଥାବିଧି ଧୌମ୍ୟଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ; ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ।
2.2.9
भ्रातृनभ्यगमद्विद्वान्पार्थेन सहितो बली ।
भ्रातृभिः पञ्चभिः कृष्णो वृतः शक्र इवामरैः ॥ २.२.९ ॥
ବିଦ୍ୱାନ ଓ ବଳବାନ କୃଷ୍ଣ ପାର୍ଥଙ୍କ ସହିତ ଭାଇମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ପାଞ୍ଚ ଭାଇଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଥିଲେ ।
2.2.10
यात्राकालस्य योग्यानि कर्माणि गरुडध्वजः ।
कर्तुकामः शुचिर्भूत्वा स्नातवान्समलङ्कृतः ॥ २.२.१० ॥
ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ଯାତ୍ରାକାଳ ଉପଯୋଗୀ କର୍ମ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଶୁଚି ହୋଇ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ସୁସଜ୍ଜିତ ହେଲେ ।
2.2.11
अर्चयामास देवांश्च द्विजांश्च यदुपुङ्गवः ।
माल्यजाप्यनमस्कारैर्गन्धैरुच्चावचैरपि ॥ २.२.११ ॥
ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ — ମାଳା, ଜପ, ନମସ୍କାର ଓ ନାନା ପ୍ରକାର ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ।
2.2.12
स कृत्वा सर्वकार्याणि प्रतस्थे तस्थुपां वरः ।
उपेत्य स यदुश्रेष्ठो बाह्यकक्षाद्विनिर्गतः ॥ २.२.१२ ॥
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାରି, ଠିଆ ହୋଇଥିବାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଯାତ୍ରା କଲେ; ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାହାର କୋଠରୀରୁ ବାହାରିଲେ ।
2.2.13
स्वस्ति वाच्यार्हतो विप्रान्दधिपात्रफलाक्षतैः ।
वसु प्रदाय च ततः प्रदक्षिणमथाकरोत् ॥ २.२.१३ ॥
ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱସ୍ତିବାଚନ କରି, ଦଧିପାତ୍ର, ଫଳ ଓ ଅକ୍ଷତ ସହ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଧନ ଦେବା ପରେ ସେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କଲେ।
2.2.14
काञ्चनं रथमास्थाय तार्क्ष्यकेतनमाशुगम् ।
गदाचक्रासिशार्ङ्गाद्यैरायुधैरावृतं शुभम् ॥ २.२.१४ ॥
ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ଥିବା, ଶୀଘ୍ର ଗତିଶୀଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ସେ ଆରୂଢ଼ ହେଲେ; ତାହା ଗଦା, ଚକ୍ର, ଖଡ୍ଗ, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁ ଆଦି ଆୟୁଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୁଭ ଥିଲା।
2.2.15
सुतिथावथ नक्षत्रे मुहूर्ते च गुणान्विते ।
प्रययौ पुण्डरीकाक्षः शैब्यसुग्रीववाहनः ॥ २.२.१५ ॥
ଶୁଭ ତିଥିରେ, ପରେ ଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଓ ଗୁଣଯୁକ୍ତ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପଦ୍ମନୟନ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ; ତାଙ୍କ ଅଶ୍ୱ ଶୈବ୍ୟ ଓ ସୁଗ୍ରୀବ ଥିଲେ।
2.2.16
अन्वारुरोह चाप्येनं प्रेम्णा राजा युधिष्ठिरः ।
अपास्य चास्य यन्तारं दारुकं यन्तृसत्तमम् ॥ २.२.१६ ॥
ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସ୍ନେହବଶତଃ ତାଙ୍କ ପଛରେ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ହେଲେ; ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାରଥି ଦାରୁକଙ୍କୁ ଅପସାରଣ କରି।
2.2.17
अभीषून्सम्प्रजग्राह स्वयं कुरुपतिस्तदा ।
उपारुह्यार्जुनश्चाऽपि चामरव्यजनं सितम् ॥ २.२.१७ ॥
ସେତେବେଳେ କୁରୁପତି ନିଜେ ଲଗାମଗୁଡ଼ିକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରିଲେ; ଏବଂ ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇ ଧଳା ଚାମର ବୀଜିଲେ।
2.2.18
रुक्मदण्डं बृहद्बाहुर्विदुधाव प्रदक्षिणम् ।
तथैव भीमसेनोऽपि रथमारुह्य वीर्यवान् ॥ २.२.१८ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦଣ୍ଡ ଥିବା ଚାମରକୁ ବିଶାଳବାହୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ବୀଜିଲେ; ସେହିପରି ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଭୀମସେନ ମଧ୍ୟ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ହେଲେ।
2.2.19
छत्रं शतशलाकं च दिव्यमाल्योपशोभितम् ।
वैडूर्यमणिदण्डं च चामीकरविभूषितम्। ॥ २.२.१९ ॥
ଶହେ ଶଳାକାଯୁକ୍ତ, ଦିବ୍ୟ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ବୈଡୂର୍ଯ୍ୟ ମଣିର ଦଣ୍ଡଯୁକ୍ତ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ବିଭୂଷିତ ଛତ୍ର।
2.2.20
दधार तरसा भीमः मुच्छत्रं शार्ङ्गधन्वने ।
भीमसेनार्जुनौ चापि यमावरिनिषूदनौ ॥ २.२.२० ॥
ଭୀମ ଶୀଘ୍ର ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱାଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଛତ୍ର ଧରିଲେ; ଭୀମସେନ, ଅର୍ଜୁନ ଏବଂ ଶତ୍ରୁନାଶକ ଯମଜ ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ।
2.2.21
पृष्ठतोऽनुययुः कृष्णमृत्विक्पौरजनैर्वृता ।
स तथा भ्रातृभिः सर्वैः केशवः परवीरहा ॥ २.२.२१ ॥
ପଛରେ ଋତ୍ୱିକ୍ ଓ ପୌରଜନ ଘେରି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ; ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଶତ୍ରୁବୀରହନ୍ତା କେଶବ।
2.2.22
अन्वीयमानः शुशुभे शिष्यैरिव गुरुः प्रियैः ।
अभिमन्युं च सौभद्रं वृद्धैः परिवृतस्तथा ॥ २.२.२२ ॥
ପ୍ରିୟ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁସୃତ ଗୁରୁଙ୍କ ପରି ସେ ଶୋଭିଲେ; ସୌଭଦ୍ର ଅଭିମନ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥିଲେ।
2.2.23
रथमारोप्य निर्यातो धौम्यो ब्राह्मणपुङ्गवः ।
इन्द्रप्रस्थमतिक्रम्य क्रोशमात्रं महाद्युतिः। ॥ २.२.२३ ॥
ରଥରେ ଚଢ଼ି ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାଦ୍ୟୁତି ଧୌମ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥ ଅତିକ୍ରମ କରି ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂର ଗଲେ।
2.2.24
युधिष्ठरं पूजयित्वा भीमसेनं यमौ तथा ।
परिष्वक्तो भृशं तैस्तु यमाभ्यामभिवादितः ॥ २.२.२४ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଭୀମସେନ ଓ ଯମଜ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ; ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗିତ ଓ ଯମଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଣାମିତ ହେଲେ।
2.2.25
योजनार्धमथो गत्वा कृष्णः परपुरञ्जयः ।
युधिष्ठिरं समामन्त्र्य निवर्तस्वेति भारत ॥ २.२.२५ ॥
ଅଧ ଯୋଜନ ଯାଇ, ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟୀ କୃଷ୍ଣ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ସମ୍ୟକ୍ ଭାବେ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ, "ହେ ଭାରତ, ଫେରିଯାଅ।"
2.2.26
ततोऽभिवाद्य गोविन्दः पादौ जग्राह धर्मवित् ।
उत्थाप्य धर्मराजस्तु मूर्ध्न्युपाघ्राय केशवम् ॥ २.२.२६ ॥
ତା'ପରେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଗୋବିନ୍ଦ ପ୍ରଣାମ କରି ତାଙ୍କ ପାଦ ଧରିଲେ; ଧର୍ମରାଜ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ କେଶବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଆଘ୍ରାଣ କଲେ।
2.2.27
पाण्डवो यादवश्रेष्ठं कृष्णं कमललोचनम् ।
गम्यतामित्यनुज्ञाप्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.२.२७ ॥
ପାଣ୍ଡବ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କମଳନୟନ, ଯାଦବଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ "ଯାଅ" କହି ବିଦାୟ ଦେଲେ।
2.2.28
ततस्तैः संविदं कृत्वा यथावन्मधुसूदनः ।
निवर्त्य च तथा कृच्छ्रात्पाण्डवान्सपदानुगान् ॥ २.२.२८ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ବୁଝାମଣା କରି ମଧୁସୂଦନ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପଦାତିକ ଅନୁଚରମାନଙ୍କୁ କଷ୍ଟରେ ଫେରାଇଲେ।
2.2.29
स्वां पुरीं प्रययौ हृष्टो यथा शक्रोऽमरावतीम् ।
लोचनैरनुजग्मुस्ते तमादृष्टिपथात्तदा ॥ २.२.२९ ॥
ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସେ ନିଜ ନଗରକୁ ଗଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଅମରାବତୀକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେତେବେଳେ ଦୃଷ୍ଟିପଥରୁ ଦୂର ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଆଖିରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
2.2.30
मनोभिरनुजग्मुस्ते कृष्णं प्रीतिसमन्वयात् ।
अतृप्तमनसामेव तेषां केशवदर्शने ॥ २.२.३० ॥
ପ୍ରୀତିର ବନ୍ଧନରେ ସେମାନେ ମନ ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ; କେଶବଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ସେମାନଙ୍କ ମନ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ହୋଇନଥିଲା।
2.2.31
क्षिप्रमन्तर्दधे शौरिश्चक्षुषां प्रियदर्शनः ।
अकामा एव पार्थास्ते गोविन्दगमानसाः ॥ २.२.३१ ॥
ଚକ୍ଷୁକୁ ପ୍ରିୟ ଦିଶୁଥିବା ଶୌରି ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ। ପାର୍ଥମାନେ ଯେମିତି ଅତୃପ୍ତ ହିଁ ରହିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ମନ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପାଖରେ ହିଁ ଥିଲା।
2.2.32
पार्थमामन्त्र्य गोविन्दः परिष्वज्य सुपीडितम् ।
निवृत्योपययुस्तूर्णं स्वं पुरं पुरुषर्षभाः।
स्यन्दनेनाथ कृष्णोऽपि त्वरितं द्वारकामगात् ॥ २.२.३२ ॥
ଗୋବିନ୍ଦ ପାର୍ଥଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ତାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ। ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଫେରି ଶୀଘ୍ର ନିଜ ନଗରକୁ ଗଲେ; କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ରଥରେ ଶୀଘ୍ର ଦ୍ୱାରକା ଗଲେ।
2.2.33
सात्वतेन च वीरेण पृष्ठतो यायिना तदा ।
दारुकेण च सूतेन सहितो देवकीसुतः।
स गतो द्वारकां विष्णुर्गरुत्मानिव वेगवान् ॥ २.२.३३ ॥
ସେତେବେଳେ ବୀର ସାତ୍ୱତ ପଛରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ସାରଥି ଦାରୁକଙ୍କ ସହିତ ଦେବକୀପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରକା ଗଲେ। ଗରୁଡ଼ ପରି ବେଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରକା ଗଲେ।
2.2.34
निवृत्य धर्मराजस्तु सह भ्रातृभिरच्युतः ।
सुहृत्परिवृतो राजा प्रविवेश पुरोत्तमम् ॥ २.२.३४ ॥
ଫେରି ଧର୍ମରାଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ, ସୁହୃଦମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
2.2.35
विसृज्य सुहृदः सर्वान्भ्रातॄन्पुत्रांश्च धर्मराट् ।
मुमोद पुरुषव्याघ्रो द्रौपद्या सहितो नृप ॥ २.२.३५ ॥
ସମସ୍ତ ସୁହୃଦ, ଭାଇ ଓ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ଧର୍ମରାଜ, ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ହେ ନୃପ।
2.2.36
केशवोपि मुदा युक्तः प्रविवेश पुरोत्तमम् ।
पूज्यमानो यदुश्रेष्ठैरुग्रसेनमुखैस्तथा ॥ २.२.३६ ॥
କେଶବ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଉଗ୍ରସେନ ପ୍ରମୁଖ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ।
2.2.37
आहुकं पितरं वृद्धं मातरं च यशस्विनीम् ।
अभिवाद्य बलं चैव स्थितः कमललोचनः ॥ २.२.३७ ॥
କମଳନୟନ କୃଷ୍ଣ ବୃଦ୍ଧ ପିତା ଆହୁକ, ଯଶସ୍ବିନୀ ମାତା ଓ ବଳରାମଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କରି ଠିଆ ହେଲେ।
2.2.38
प्रद्युम्नसाम्बनिशठांश्चरुदेष्णं गदं तथा ।
अनिरुद्धं च भानुं च परिष्वज्य जनार्दनः ॥ २.२.३८ ॥
ଜନାର୍ଦନ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସାମ୍ବ, ନିଶଠ, ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଗଦ, ଅନିରୁଦ୍ଧ ଓ ଭାନୁଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
2.2.39
स वृद्धैरभ्यनुज्ञातो रुक्मिण्या भवनं ययौ ।
स तत्र भवने दिव्ये प्रमुमोद सुखी सुखम् ॥ २.२.३९ ॥
ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ସେ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ଭବନକୁ ଗଲେ। ସେହି ଦିବ୍ୟ ଭବନରେ ସୁଖୀ ହୋଇ ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
2.2.40
एतस्मिन्नन्तरे राजन्मयो दैत्याधिपस्तदा ।
विधिवत्कल्पयामास सभां धर्मसुताय वै ॥ २.२.४० ॥
ଏହି ସମୟରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଦୈତ୍ୟାଧିପତି ମୟ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବିଧିବତ୍ ଏକ ସଭା ନିର୍ମାଣ କଲେ।