ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.2.1
उषित्वा खाण्डवप्रस्थे सुखवासं जनार्दनः ।
पार्थैः प्रीतिसमायुक्तैः पूजनार्होऽभिपूजितः ॥ २.२.१ ॥
ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾರ್ಥರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನಾರ್ದನ (ಕೃಷ್ಣ)...
2.2.2
गमनाय मतिं चक्रे पितुर्दर्शनलालसः ।
धर्मराजमथामन्त्र्य पृथां च पृथुलोचनः ॥ २.२.२ ॥
ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಹೊರಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಧರ್ಮರಾಜ ಮತ್ತು ಪೃಥೆಯನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಂಡ ವಿಶಾಲನೇತ್ರ (ಕೃಷ್ಣ)...
2.2.3
ववन्दे चरणौ मूर्ध्ना जगद्वन्द्यः पितृष्वसुः ।
स तया मूर्ध्न्युपाघ्रातः परिष्वक्तश्च केशवः ॥ २.२.३ ॥
ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ವಂದಿಸಲ್ಪಡುವ ಕೇಶವ (ಕೃಷ್ಣ) ತನ್ನ ಅತ್ತೆಯ ಎರಡು ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಅವಳು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಮೂಸಿ ಆಲಿಂಗಿಸಿದಳು.
2.2.4
ददर्शानन्तरं कृष्णो भगिनीं स्वां महायशाः ।
तामुपेत्य हृषीकेशः प्रीत्या बाष्पसमन्वितः ॥ २.२.४ ॥
ಬಳಿಕ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಹೃಷೀಕೇಶನು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು...
2.2.5
अर्थ्यं तथ्यं हितं वाक्यं लघु युक्तमनुत्तरम् ।
उवाच भगवान्भद्रां सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ॥ २.२.५ ॥
ಭಗವಂತನು ಶುಭವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಭದ್ರೆ ಸುಭದ್ರೆಗೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ, ಸತ್ಯ, ಹಿತಕರ, ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ, ಯುಕ್ತ ಮತ್ತು ಅನುಪಮವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
2.2.6
तया स्वजनगामीनि श्रावितो वचनानि सः ।
सम्पूजितश्चाप्यसकृच्छिरसा चाभिवादितः ॥ २.२.६ ॥
ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಜನರಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದಳು; ಅವನು ಪದೇ ಪದೇ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
2.2.7
तामनुज्ञाय वार्ष्णेयः प्रतिनन्द्य च भामिनीम् ।
ददर्शानन्तरं कृष्णां धौम्यं चापि जनार्दनः ॥ २.२.७ ॥
ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ ಜನಾರ್ದನನು ಆ ಭಾಮಿನಿಗೆ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು, ಪ್ರತಿನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನೂ ಧೌಮ್ಯನನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
2.2.8
ववन्दे च यथान्यायं धौम्यं पुरुषसत्तमः ।
द्रौपदीं सान्त्वयित्वा च सुभद्रां परिदाय च ॥ २.२.८ ॥
ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಧೌಮ್ಯನಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಸಂತೈಸಿ, ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು.
2.2.9
भ्रातृनभ्यगमद्विद्वान्पार्थेन सहितो बली ।
भ्रातृभिः पञ्चभिः कृष्णो वृतः शक्र इवामरैः ॥ २.२.९ ॥
ವಿದ್ವಾಂಸನೂ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಕೃಷ್ಣನು ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ಸಹೋದರರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಐವರು ಸಹೋದರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಇಂದ್ರನಂತಿದ್ದನು.
2.2.10
यात्राकालस्य योग्यानि कर्माणि गरुडध्वजः ।
कर्तुकामः शुचिर्भूत्वा स्नातवान्समलङ्कृतः ॥ २.२.१० ॥
ಗರುಡಧ್ವಜನು ಪ್ರಯಾಣಕಾಲಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿ, ಶುಚಿಯಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತನಾದನು.
2.2.11
अर्चयामास देवांश्च द्विजांश्च यदुपुङ्गवः ।
माल्यजाप्यनमस्कारैर्गन्धैरुच्चावचैरपि ॥ २.२.११ ॥
ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠನು ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ದ್ವಿಜರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದನು — ಮಾಲೆ, ಜಪ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ.
2.2.12
स कृत्वा सर्वकार्याणि प्रतस्थे तस्थुपां वरः ।
उपेत्य स यदुश्रेष्ठो बाह्यकक्षाद्विनिर्गतः ॥ २.२.१२ ॥
ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ನಿಂತವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೊರಟನು; ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೊರಗಿನ ಕೊಠಡಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.
2.2.13
स्वस्ति वाच्यार्हतो विप्रान्दधिपात्रफलाक्षतैः ।
वसु प्रदाय च ततः प्रदक्षिणमथाकरोत् ॥ २.२.१३ ॥
ಅರ್ಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ ಮಾಡಿ, ಮೊಸರಿನ ಪಾತ್ರೆ, ಫಲ, ಅಕ್ಷತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ಧನವನ್ನು ನೀಡಿದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದರು.
2.2.14
काञ्चनं रथमास्थाय तार्क्ष्यकेतनमाशुगम् ।
गदाचक्रासिशार्ङ्गाद्यैरायुधैरावृतं शुभम् ॥ २.२.१४ ॥
ಗರುಡ ಧ್ವಜದ, ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಚಿನ್ನದ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು; ಅದು ಗದೆ, ಚಕ್ರ, ಖಡ್ಗ, ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸು ಮೊದಲಾದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಶುಭವಾಗಿತ್ತು.
2.2.15
सुतिथावथ नक्षत्रे मुहूर्ते च गुणान्विते ।
प्रययौ पुण्डरीकाक्षः शैब्यसुग्रीववाहनः ॥ २.२.१५ ॥
ಶುಭ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಬಳಿಕ ಶುಭ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ, ಗುಣಯುಕ್ತ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ, ಕಮಲನಯನನು ಹೊರಟನು; ಅವನ ಕುದುರೆಗಳು ಶೈಬ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವ.
2.2.16
अन्वारुरोह चाप्येनं प्रेम्णा राजा युधिष्ठिरः ।
अपास्य चास्य यन्तारं दारुकं यन्तृसत्तमम् ॥ २.२.१६ ॥
ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು; ಅವನ ಸಾರಥಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾರಥಿ ದಾರುಕನನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿ.
2.2.17
अभीषून्सम्प्रजग्राह स्वयं कुरुपतिस्तदा ।
उपारुह्यार्जुनश्चाऽपि चामरव्यजनं सितम् ॥ २.२.१७ ॥
ಆಗ ಕುರುಗಳ ಒಡೆಯನು ತಾನೇ ಕಡಿವಾಣಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದನು; ಅರ್ಜುನನೂ ರಥವೇರಿ ಬಿಳಿಯ ಚಾಮರವನ್ನು ಬೀಸಿದನು.
2.2.18
रुक्मदण्डं बृहद्बाहुर्विदुधाव प्रदक्षिणम् ।
तथैव भीमसेनोऽपि रथमारुह्य वीर्यवान् ॥ २.२.१८ ॥
ಚಿನ್ನದ ದಂಡದ ಚಾಮರವನ್ನು ವಿಶಾಲ ಬಾಹುಗಳ ವೀರನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಬೀಸಿದನು; ಅದೇ ರೀತಿ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮಸೇನನೂ ರಥವೇರಿದನು.
2.2.19
छत्रं शतशलाकं च दिव्यमाल्योपशोभितम् ।
वैडूर्यमणिदण्डं च चामीकरविभूषितम्। ॥ २.२.१९ ॥
ನೂರು ಕಡ್ಡಿಗಳುಳ್ಳ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ವೈಡೂರ್ಯಮಣಿಯ ದಂಡವುಳ್ಳ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ವಿಭೂಷಿತವಾದ ಛತ್ರ.
2.2.20
दधार तरसा भीमः मुच्छत्रं शार्ङ्गधन्वने ।
भीमसेनार्जुनौ चापि यमावरिनिषूदनौ ॥ २.२.२० ॥
ಭೀಮನು ವೇಗವಾಗಿ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವನಿಗಾಗಿ ಆ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಭೀಮಸೇನ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಶತ್ರುನಾಶಕ ಅವಳಿಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ.
2.2.21
पृष्ठतोऽनुययुः कृष्णमृत्विक्पौरजनैर्वृता ।
स तथा भ्रातृभिः सर्वैः केशवः परवीरहा ॥ २.२.२१ ॥
ಹಿಂದಿನಿಂದ ಋತ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಪೌರಜನರು ಸುತ್ತುವರಿದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು; ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರರೊಡನೆ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಕೇಶವ.
2.2.22
अन्वीयमानः शुशुभे शिष्यैरिव गुरुः प्रियैः ।
अभिमन्युं च सौभद्रं वृद्धैः परिवृतस्तथा ॥ २.२.२२ ॥
ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗುರುವಿನಂತೆ ಅವನು ಶೋಭಿಸಿದನು; ಸೌಭದ್ರ ಅಭಿಮನ್ಯುವೂ ಹಿರಿಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟನು.
2.2.23
रथमारोप्य निर्यातो धौम्यो ब्राह्मणपुङ्गवः ।
इन्द्रप्रस्थमतिक्रम्य क्रोशमात्रं महाद्युतिः। ॥ २.२.२३ ॥
ರಥವನ್ನೇರಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಧೌಮ್ಯನು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ದಾಟಿ ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ದೂರ ಹೊರಟನು.
2.2.24
युधिष्ठरं पूजयित्वा भीमसेनं यमौ तथा ।
परिष्वक्तो भृशं तैस्तु यमाभ्यामभिवादितः ॥ २.२.२४ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಭೀಮಸೇನನನ್ನೂ ಅವಳಿಗಳನ್ನೂ ಸತ್ಕರಿಸಿ; ಅವರಿಂದ ಗಾಢವಾಗಿ ಆಲಿಂಗಿತನಾಗಿ, ಅವಳಿಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
2.2.25
योजनार्धमथो गत्वा कृष्णः परपुरञ्जयः ।
युधिष्ठिरं समामन्त्र्य निवर्तस्वेति भारत ॥ २.२.२५ ॥
ಅರ್ಧ ಯೋಜನ ಸಾಗಿದ ನಂತರ, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಕೃಷ್ಣನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೊಡನೆ ಸಮ್ಯಕ್ ಮಾತನಾಡಿ, "ಭಾರತ, ಹಿಂತಿರುಗು" ಎಂದನು.
2.2.26
ततोऽभिवाद्य गोविन्दः पादौ जग्राह धर्मवित् ।
उत्थाप्य धर्मराजस्तु मूर्ध्न्युपाघ्राय केशवम् ॥ २.२.२६ ॥
ಆಗ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಗೋವಿಂದನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಧರ್ಮರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕೇಶವನ ತಲೆಯನ್ನು ಮೂಸಿದನು.
2.2.27
पाण्डवो यादवश्रेष्ठं कृष्णं कमललोचनम् ।
गम्यतामित्यनुज्ञाप्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.२.२७ ॥
ಪಾಂಡವನೂ ಧರ್ಮರಾಜನೂ ಆದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕಮಲನಯನ, ಯಾದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು "ಹೋಗು" ಎಂದು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟನು.
2.2.28
ततस्तैः संविदं कृत्वा यथावन्मधुसूदनः ।
निवर्त्य च तथा कृच्छ्रात्पाण्डवान्सपदानुगान् ॥ २.२.२८ ॥
ಆಗ ಅವರೊಡನೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮಧುಸೂದನನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಅವರ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು.
2.2.29
स्वां पुरीं प्रययौ हृष्टो यथा शक्रोऽमरावतीम् ।
लोचनैरनुजग्मुस्ते तमादृष्टिपथात्तदा ॥ २.२.२९ ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಇಂದ್ರನು ಅಮರಾವತಿಗೆ ಹೋದಂತೆ; ಆಗ ಅವನು ದೃಷ್ಟಿಪಥದಿಂದ ಮರೆಯಾಗುವವರೆಗೂ ಅವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
2.2.30
मनोभिरनुजग्मुस्ते कृष्णं प्रीतिसमन्वयात् ।
अतृप्तमनसामेव तेषां केशवदर्शने ॥ २.२.३० ॥
ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧದಿಂದ ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು; ಕೇಶವನ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.
2.2.31
क्षिप्रमन्तर्दधे शौरिश्चक्षुषां प्रियदर्शनः ।
अकामा एव पार्थास्ते गोविन्दगमानसाः ॥ २.२.३१ ॥
ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಶೌರಿ ಶೀಘ್ರವೇ ಅಂತರ್ಧಾನರಾದರು. ಪಾರ್ಥರು ತೃಪ್ತರಾಗದವರಂತೆಯೇ ಉಳಿದರು; ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಗೋವಿಂದನಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗಿತ್ತು.
2.2.32
पार्थमामन्त्र्य गोविन्दः परिष्वज्य सुपीडितम् ।
निवृत्योपययुस्तूर्णं स्वं पुरं पुरुषर्षभाः।
स्यन्दनेनाथ कृष्णोऽपि त्वरितं द्वारकामगात् ॥ २.२.३२ ॥
ಗೋವಿಂದನು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನು ಗಾಢವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹಿಂತಿರುಗಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು; ಕೃಷ್ಣನೂ ರಥದಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋದನು.
2.2.33
सात्वतेन च वीरेण पृष्ठतो यायिना तदा ।
दारुकेण च सूतेन सहितो देवकीसुतः।
स गतो द्वारकां विष्णुर्गरुत्मानिव वेगवान् ॥ २.२.३३ ॥
ಆಗ ವೀರ ಸಾತ್ವತನು ಹಿಂದೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿರಲು, ಸಾರಥಿ ದಾರುಕನೊಡನೆ ದೇವಕೀ ಪುತ್ರನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ತೆರಳಿದನು. ವಿಷ್ಣುವು ಗರುಡನಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದನು.
2.2.34
निवृत्य धर्मराजस्तु सह भ्रातृभिरच्युतः ।
सुहृत्परिवृतो राजा प्रविवेश पुरोत्तमम् ॥ २.२.३४ ॥
ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಸಹೋದರರೊಡನೆ, ಧರ್ಮರಾಜನು, ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
2.2.35
विसृज्य सुहृदः सर्वान्भ्रातॄन्पुत्रांश्च धर्मराट् ।
मुमोद पुरुषव्याघ्रो द्रौपद्या सहितो नृप ॥ २.२.३५ ॥
ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಪುತ್ರರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಧರ್ಮರಾಜನಾದ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು ದ್ರೌಪದಿಯೊಡನೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು, ಓ ರಾಜನೇ.
2.2.36
केशवोपि मुदा युक्तः प्रविवेश पुरोत्तमम् ।
पूज्यमानो यदुश्रेष्ठैरुग्रसेनमुखैस्तथा ॥ २.२.३६ ॥
ಕೇಶವನೂ ಆನಂದದಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಉಗ್ರಸೇನನ ನೇತೃತ್ವದ ಯದು ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ.
2.2.37
आहुकं पितरं वृद्धं मातरं च यशस्विनीम् ।
अभिवाद्य बलं चैव स्थितः कमललोचनः ॥ २.२.३७ ॥
ಕಮಲನೇತ್ರನು ವೃದ್ಧ ತಂದೆ ಆಹುಕನನ್ನು, ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ತಾಯಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಬಲರಾಮನನ್ನು ಅಭಿವಾದಿಸಿ ನಿಂತನು.
2.2.38
प्रद्युम्नसाम्बनिशठांश्चरुदेष्णं गदं तथा ।
अनिरुद्धं च भानुं च परिष्वज्य जनार्दनः ॥ २.२.३८ ॥
ಜನಾರ್ದನನು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಸಾಂಬ, ನಿಶಠ, ಚಾರುದೇಷ್ಣ, ಗದ, ಅನಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು ಭಾನು ಇವರನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದನು.
2.2.39
स वृद्धैरभ्यनुज्ञातो रुक्मिण्या भवनं ययौ ।
स तत्र भवने दिव्ये प्रमुमोद सुखी सुखम् ॥ २.२.३९ ॥
ಹಿರಿಯರ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆ ದಿವ್ಯ ಭವನದಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ಆನಂದಿಸಿದನು.
2.2.40
एतस्मिन्नन्तरे राजन्मयो दैत्याधिपस्तदा ।
विधिवत्कल्पयामास सभां धर्मसुताय वै ॥ २.२.४० ॥
ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ದೈತ್ಯಾಧಿಪ ಮಯನು ಧರ್ಮಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಒಂದು ಸಭಾಭವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.