Mahābhārata · Adhyāya 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.2.1
उषित्वा खाण्डवप्रस्थे सुखवासं जनार्दनः ।
पार्थैः प्रीतिसमायुक्तैः पूजनार्होऽभिपूजितः ॥ २.२.१ ॥
Tendo residido confortavelmente em Khāṇḍavaprastha, honrado e reverenciado pelos Pārthas cheios de afeto, Janārdana (Kṛṣṇa)...
2.2.2
गमनाय मतिं चक्रे पितुर्दर्शनलालसः ।
धर्मराजमथामन्त्र्य पृथां च पृथुलोचनः ॥ २.२.२ ॥
Ansioso por ver seu pai, resolveu partir; e, despedindo-se de Dharmarāja e de Pṛthā, o de olhos largos (Kṛṣṇa)...
2.2.3
ववन्दे चरणौ मूर्ध्ना जगद्वन्द्यः पितृष्वसुः ।
स तया मूर्ध्न्युपाघ्रातः परिष्वक्तश्च केशवः ॥ २.२.३ ॥
Keśava (Kṛṣṇa), venerado pelo mundo, inclinou a cabeça aos dois pés de sua tia paterna; ela lhe beijou a cabeça e o abraçou.
2.2.4
ददर्शानन्तरं कृष्णो भगिनीं स्वां महायशाः ।
तामुपेत्य हृषीकेशः प्रीत्या बाष्पसमन्वितः ॥ २.२.४ ॥
Depois, Kṛṣṇa, de grande fama, viu sua própria irmã; Hṛṣīkeśa aproximou-se dela, cheio de afeto e lágrimas...
2.2.5
अर्थ्यं तथ्यं हितं वाक्यं लघु युक्तमनुत्तरम् ।
उवाच भगवान्भद्रां सुभद्रां भद्रभाषिणीम् ॥ २.२.५ ॥
O Bem-aventurado falou a Subhadrā, a auspiciosa de palavras benignas, palavras significativas, verdadeiras, benéficas, concisas, adequadas e incomparáveis.
2.2.6
तया स्वजनगामीनि श्रावितो वचनानि सः ।
सम्पूजितश्चाप्यसकृच्छिरसा चाभिवादितः ॥ २.२.६ ॥
Ela fez-lhe ouvir as palavras que deveriam ser levadas a seus parentes; e ele foi honrado repetidas vezes e saudado com a cabeça inclinada.
2.2.7
तामनुज्ञाय वार्ष्णेयः प्रतिनन्द्य च भामिनीम् ।
ददर्शानन्तरं कृष्णां धौम्यं चापि जनार्दनः ॥ २.२.७ ॥
Tendo se despedido dela e retribuído sua saudação, Janārdana, descendente de Vṛṣṇi, então viu Kṛṣṇā e também Dhaumya.
2.2.8
ववन्दे च यथान्यायं धौम्यं पुरुषसत्तमः ।
द्रौपदीं सान्त्वयित्वा च सुभद्रां परिदाय च ॥ २.२.८ ॥
O melhor dos homens saudou Dhaumya conforme o costume, consolou Draupadī e abraçou Subhadrā.
2.2.9
भ्रातृनभ्यगमद्विद्वान्पार्थेन सहितो बली ।
भ्रातृभिः पञ्चभिः कृष्णो वृतः शक्र इवामरैः ॥ २.२.९ ॥
O sábio e poderoso Kṛṣṇa foi aos irmãos junto com Pārtha; cercado pelos cinco irmãos, era como Indra cercado pelos imortais.
2.2.10
यात्राकालस्य योग्यानि कर्माणि गरुडध्वजः ।
कर्तुकामः शुचिर्भूत्वा स्नातवान्समलङ्कृतः ॥ २.२.१० ॥
Kṛṣṇa, de estandarte de Garuḍa, desejando realizar os ritos próprios para o tempo da partida, purificou-se, banhou-se e adornou-se bem.
2.2.11
अर्चयामास देवांश्च द्विजांश्च यदुपुङ्गवः ।
माल्यजाप्यनमस्कारैर्गन्धैरुच्चावचैरपि ॥ २.२.११ ॥
O melhor dos Yadu honrou os deuses e os nascidos duas vezes com guirlandas, recitação, saudações e perfumes de vários tipos.
2.2.12
स कृत्वा सर्वकार्याणि प्रतस्थे तस्थुपां वरः ।
उपेत्य स यदुश्रेष्ठो बाह्यकक्षाद्विनिर्गतः ॥ २.२.१२ ॥
Tendo concluído todas as tarefas, o melhor dos que se erguem partiu; o melhor dos Yadu, aproximando-se, saiu da câmara externa.
2.2.13
स्वस्ति वाच्यार्हतो विप्रान्दधिपात्रफलाक्षतैः ।
वसु प्रदाय च ततः प्रदक्षिणमथाकरोत् ॥ २.२.१३ ॥
Tendo pronunciado a bênção de bem-estar (svasti) sobre os brâmanes dignos, e lhes dado vasos de iogurte, frutos e arroz inteiro junto com riquezas, então realizou a circunvolução ritual.
2.2.14
काञ्चनं रथमास्थाय तार्क्ष्यकेतनमाशुगम् ।
गदाचक्रासिशार्ङ्गाद्यैरायुधैरावृतं शुभम् ॥ २.२.१४ ॥
Subiu num carro dourado e veloz, com o estandarte de Garuḍa, auspicioso e repleto de armas: a maça, o disco, a espada, o arco Śārṅga e outras.
2.2.15
सुतिथावथ नक्षत्रे मुहूर्ते च गुणान्विते ।
प्रययौ पुण्डरीकाक्षः शैब्यसुग्रीववाहनः ॥ २.२.१५ ॥
Num dia lunar favorável, sob uma constelação auspiciosa e num momento de bons presságios, partiu o de olhos de lótus; seus cavalos eram Śaibya e Sugrīva.
2.2.16
अन्वारुरोह चाप्येनं प्रेम्णा राजा युधिष्ठिरः ।
अपास्य चास्य यन्तारं दारुकं यन्तृसत्तमम् ॥ २.२.१६ ॥
O rei Yudhiṣṭhira, por afeição, também subiu ao carro atrás dele, tendo afastado seu cocheiro Dāruka, o melhor dos cocheiros.
2.2.17
अभीषून्सम्प्रजग्राह स्वयं कुरुपतिस्तदा ।
उपारुह्यार्जुनश्चाऽपि चामरव्यजनं सितम् ॥ २.२.१७ ॥
Então o senhor dos kurus segurou firmemente as rédeas, e Arjuna também subiu e agitou um leque branco de cauda de iaque.
2.2.18
रुक्मदण्डं बृहद्बाहुर्विदुधाव प्रदक्षिणम् ।
तथैव भीमसेनोऽपि रथमारुह्य वीर्यवान् ॥ २.२.१८ ॥
O de braços largos agitou o leque de cabo dourado, girando em circunvolução; igualmente, o poderoso Bhīmasena também subiu em seu carro.
2.2.19
छत्रं शतशलाकं च दिव्यमाल्योपशोभितम् ।
वैडूर्यमणिदण्डं च चामीकरविभूषितम्। ॥ २.२.१९ ॥
Um guarda-sol de cem varetas, adornado com guirlandas divinas, com cabo de gema vaiḍūrya e decorado com ouro.
2.2.20
दधार तरसा भीमः मुच्छत्रं शार्ङ्गधन्वने ।
भीमसेनार्जुनौ चापि यमावरिनिषूदनौ ॥ २.२.२० ॥
Bhīma segurou rapidamente o guarda-sol para o portador do arco Śārṅga; Bhīmasena e Arjuna, e os gêmeos destruidores de inimigos, fizeram o mesmo.
2.2.21
पृष्ठतोऽनुययुः कृष्णमृत्विक्पौरजनैर्वृता ।
स तथा भ्रातृभिः सर्वैः केशवः परवीरहा ॥ २.२.२१ ॥
Seguidos por trás por sacerdotes e habitantes da cidade que cercavam Kṛṣṇa; assim, Keśava, matador de heróis inimigos, foi com todos os seus irmãos.
2.2.22
अन्वीयमानः शुशुभे शिष्यैरिव गुरुः प्रियैः ।
अभिमन्युं च सौभद्रं वृद्धैः परिवृतस्तथा ॥ २.२.२२ ॥
Ele brilhava como um mestre seguido por discípulos queridos; e Abhimanyu, filho de Subhadrā, estava cercado de anciãos da mesma forma.
2.2.23
रथमारोप्य निर्यातो धौम्यो ब्राह्मणपुङ्गवः ।
इन्द्रप्रस्थमतिक्रम्य क्रोशमात्रं महाद्युतिः। ॥ २.२.२३ ॥
Montado numa carruagem, Dhaumya, o primeiro dos brâmanes e de grande esplendor, partiu, ultrapassando Indraprastha por um único krośa.
2.2.24
युधिष्ठरं पूजयित्वा भीमसेनं यमौ तथा ।
परिष्वक्तो भृशं तैस्तु यमाभ्यामभिवादितः ॥ २.२.२४ ॥
Tendo honrado Yudhiṣṭhira, e igualmente Bhīmasena e os gêmeos, foi fortemente abraçado por eles e saudado respeitosamente pelos gêmeos.
2.2.25
योजनार्धमथो गत्वा कृष्णः परपुरञ्जयः ।
युधिष्ठिरं समामन्त्र्य निवर्तस्वेति भारत ॥ २.२.२५ ॥
Tendo andado meio yojana, Kṛṣṇa, conquistador de cidades inimigas, falou plenamente a Yudhiṣṭhira e disse: "Volta, ó Bhārata."
2.2.26
ततोऽभिवाद्य गोविन्दः पादौ जग्राह धर्मवित् ।
उत्थाप्य धर्मराजस्तु मूर्ध्न्युपाघ्राय केशवम् ॥ २.२.२६ ॥
Então Govinda, conhecedor do dharma, saudou-o com respeito e tomou seus pés; o rei do dharma o ergueu e beijou a cabeça de Keśava.
2.2.27
पाण्डवो यादवश्रेष्ठं कृष्णं कमललोचनम् ।
गम्यतामित्यनुज्ञाप्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ २.२.२७ ॥
Yudhiṣṭhira, o Pāṇḍava, rei do dharma, deu licença a Kṛṣṇa, de olhos de lótus e o melhor dos Yādavas, dizendo: "Que ele vá."
2.2.28
ततस्तैः संविदं कृत्वा यथावन्मधुसूदनः ।
निवर्त्य च तथा कृच्छ्रात्पाण्डवान्सपदानुगान् ॥ २.२.२८ ॥
Então, tendo chegado a um acordo adequado com eles, Madhusūdana, com dificuldade, fez voltar os Pāṇḍavas junto com seus seguidores a pé.
2.2.29
स्वां पुरीं प्रययौ हृष्टो यथा शक्रोऽमरावतीम् ।
लोचनैरनुजग्मुस्ते तमादृष्टिपथात्तदा ॥ २.२.२९ ॥
Alegre, ele partiu para sua cidade, como Indra vai a Amarāvatī; e eles o seguiram com os olhos até que saísse de vista.
2.2.30
मनोभिरनुजग्मुस्ते कृष्णं प्रीतिसमन्वयात् ।
अतृप्तमनसामेव तेषां केशवदर्शने ॥ २.२.३० ॥
Com suas mentes seguiram Kṛṣṇa, unidos pelo afeto; pois suas mentes ainda não estavam saciadas de ver Keśava.
2.2.31
क्षिप्रमन्तर्दधे शौरिश्चक्षुषां प्रियदर्शनः ।
अकामा एव पार्थास्ते गोविन्दगमानसाः ॥ २.२.३१ ॥
Śauri, agradável aos olhos, desapareceu rapidamente. Os filhos de Pṛthā permaneceram, por assim dizer, insatisfeitos, pois suas mentes estavam voltadas para Govinda.
2.2.32
पार्थमामन्त्र्य गोविन्दः परिष्वज्य सुपीडितम् ।
निवृत्योपययुस्तूर्णं स्वं पुरं पुरुषर्षभाः।
स्यन्दनेनाथ कृष्णोऽपि त्वरितं द्वारकामगात् ॥ २.२.३२ ॥
Govinda despediu-se de Pārtha e abraçou-o com força. Os touros entre os homens voltaram e rapidamente seguiram para sua cidade; também Kṛṣṇa, de carro, foi depressa para Dvārakā.
2.2.33
सात्वतेन च वीरेण पृष्ठतो यायिना तदा ।
दारुकेण च सूतेन सहितो देवकीसुतः।
स गतो द्वारकां विष्णुर्गरुत्मानिव वेगवान् ॥ २.२.३३ ॥
Então, com o herói Sātvata seguindo por trás e o cocheiro Dāruka ao lado, o filho de Devakī foi para Dvārakā. Viṣṇu partiu veloz, como Garuḍa.
2.2.34
निवृत्य धर्मराजस्तु सह भ्रातृभिरच्युतः ।
सुहृत्परिवृतो राजा प्रविवेश पुरोत्तमम् ॥ २.२.३४ ॥
Retornando, o rei Yudhiṣṭhira, rei do dharma, junto a seus irmãos e cercado de amigos, entrou naquela melhor das cidades.
2.2.35
विसृज्य सुहृदः सर्वान्भ्रातॄन्पुत्रांश्च धर्मराट् ।
मुमोद पुरुषव्याघ्रो द्रौपद्या सहितो नृप ॥ २.२.३५ ॥
Tendo despedido todos os seus amigos, irmãos e filhos, o rei do dharma, aquele tigre entre os homens, alegrou-se junto com Draupadī, ó rei.
2.2.36
केशवोपि मुदा युक्तः प्रविवेश पुरोत्तमम् ।
पूज्यमानो यदुश्रेष्ठैरुग्रसेनमुखैस्तथा ॥ २.२.३६ ॥
Keśava também, tomado de alegria, entrou na melhor das cidades, honrado pelos principais dos Yadu, liderados por Ugrasena.
2.2.37
आहुकं पितरं वृद्धं मातरं च यशस्विनीम् ।
अभिवाद्य बलं चैव स्थितः कमललोचनः ॥ २.२.३७ ॥
O de olhos de lótus, após saudar seu velho pai Āhuka, sua gloriosa mãe e Balarāma, permaneceu de pé.
2.2.38
प्रद्युम्नसाम्बनिशठांश्चरुदेष्णं गदं तथा ।
अनिरुद्धं च भानुं च परिष्वज्य जनार्दनः ॥ २.२.३८ ॥
Janārdana abraçou Pradyumna, Sāmba, Niśaṭha, Cārudeṣṇa, Gada, Aniruddha e Bhānu.
2.2.39
स वृद्धैरभ्यनुज्ञातो रुक्मिण्या भवनं ययौ ।
स तत्र भवने दिव्ये प्रमुमोद सुखी सुखम् ॥ २.२.३९ ॥
Com a permissão dos anciãos, foi à morada de Rukmiṇī; ali, naquela mansão divina, regozijou-se, feliz na felicidade.
2.2.40
एतस्मिन्नन्तरे राजन्मयो दैत्याधिपस्तदा ।
विधिवत्कल्पयामास सभां धर्मसुताय वै ॥ २.२.४० ॥
Enquanto isso, ó rei, Maya, senhor dos Daityas, construiu devidamente um salão de assembleia para o filho de Dharma.