Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.22

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

2.22.1

न स्मरामि कदा वैरं कृतं युष्माभिरित्युत ।
चिन्तयंश्च न पश्यामि भवतां प्रति वैकृतम् ॥ २.२२.१ ॥

ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಎಂದಾದರೂ ವೈರ ಮಾಡಿದ್ದು ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಯೋಚಿಸಿದರೂ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ತಪ್ಪೂ ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

2.22.2

वैकृते वा सति कथं मन्यध्वं मामनागसम् ।
अरिं वै ब्रूत हे विप्राः सतां समय एष हि ॥ २.२२.२ ॥

ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ, ನಿರಪರಾಧಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ನೀವು ಶತ್ರುವೆಂದು ಏಕೆ ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಿ? ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ಶತ್ರುವನ್ನು ಹೇಳಿ; ಸಜ್ಜನರ ನಿಯಮ ಇದೇ.

2.22.3

अर्थधर्मोपघाताद्धि मनः समुपतप्यते ।
योऽनागसि प्रसजति क्षत्रियो हि न संशयटः ॥ २.२२.३ ॥

ಅರ್ಥ-ಧರ್ಮದ ಹಾನಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಿರಪರಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ (ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ).

2.22.4

अतोऽन्यथा चरँल्लोके धर्मज्ञः सन्महारथः ।
वृजिनां गतिमाप्नोति श्रेयसोऽप्युपहन्ति च ॥ २.२२.४ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ರೀತಿ ನಡೆಯುವವನು, ಧರ್ಮಜ್ಞನೂ ಮಹಾರಥನೂ ಆಗಿದ್ದರೂ, ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

2.22.5

त्रैलोक्ये क्षत्रधर्मो हि श्रेयान्वै साधुचारिणाम् ।
नान्यं धर्मं प्रशंसन्ति ये च धर्मविदो जनाः ॥ २.२२.५ ॥

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವೇ ಸದಾಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಧರ್ಮಜ್ಞರು ಬೇರೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ.

2.22.6

तस्य मेऽद्य स्थितस्येह स्वधर्मे नियतात्मनः ।
अनागसं प्रजानां च प्रमादादिव जल्पथ ॥ २.२२.६ ॥

ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ನಿಯಂತ್ರಿತ ಆತ್ಮವಾದ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ನಿರಪರಾಧಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ನೀವು ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ.

2.22.7

कुलकार्यं महाबाहो कश्चिदेकः कुलोद्वहः ।
वहते यस्तन्नियोगाद्वयमभ्युद्यतास्त्वयि ॥ २.२२.७ ॥

ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಕುಲದ ಒಂದು ಕಾರ್ಯವಿದೆ; ಕುಲಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವ ಒಬ್ಬನು ಅದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಾವು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

2.22.8

त्वया चोपहृता राजन्क्षत्रिया लोकवासिनः ।
तदागः क्रूरमुत्पाद्य मन्यसे किमनागसम् ॥ २.२२.८ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ನೀನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ಕ್ರೂರ ಅಪರಾಧವನ್ನೆಸಗಿ ಯಾರನ್ನು ನಿರಪರಾಧಿ ಎಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯೆ?

2.22.9

राजा राज्ञः कथं साधून्हिंस्यान्नृपतिसत्तम ।
तद्राज्ञः सन्निगृह्य त्वं रुद्रायोपजिहीर्षसि ॥ २.२२.९ ॥

ಓ ನೃಪತಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಇತರ ರಾಜರ ಸಾಧುಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ? ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ.

2.22.10

अस्मांस्तदेनोपगच्छेत्कृतं बार्हद्रथ त्वया ।
वयं हिं शक्ता धर्मस्य रक्षणे धर्मचारिणः ॥ २.२२.१० ॥

ಓ ಬೃಹದ್ರಥನ ಮಗನೇ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಆ ಪಾಪ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೂ ಬೀಳಬಹುದು; ನಾವು ಧರ್ಮಾಚರಿಗಳು, ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆಗೆ ಸಮರ್ಥರು.

2.22.11

तस्मादद्योपगच्छामस्तव बार्हद्रथान्तिकम् ।
मनुष्याणां समालम्भो न च दृष्टः कदाचन।
स कथं मानुषैर्देवं यष्टुमिच्छसि शङ्करम् ॥ २.२२.११ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನಾವು ಬೃಹದ್ರಥನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೊಂದು ಬಲಿ ನೀಡುವುದನ್ನು ಎಂದೂ ನೋಡಿಲ್ಲ; ಅವನು ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ದೇವ ಶಂಕರನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ?

2.22.12

सवर्णो हि सवर्णानां पशुसञ्ज्ञां करिष्यसि ।
कोऽन्यं एवं यथा हि त्वं जरासन्ध वृथामतिः ॥ २.२२.१२ ॥

ಏಕೆಂದರೆ ಸಮಾನ ವರ್ಣದವರಿಗೆ ನೀನು ಪಶು ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ನೀಡುವೆ. ಓ ಜರಾಸಂಧ, ನಿನ್ನಂತೆ ವ್ಯರ್ಥಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಬೇರೊಬ್ಬನು ಇಂತಹದನ್ನು ಮಾಡುವನೇ?

2.22.13

यस्यां यस्यामवस्थायां यद्यत्कर्म करोति यः ।
तस्यां तस्यामवस्थायां तत्फलं समवाप्नुयात् ॥ २.२२.१३ ॥

ಯಾವ ಅವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾವ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಆ ಅವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

2.22.14

ते त्वां ज्ञातिक्षयकरं यममार्तानुसारिणः ।
ज्ञातिवृद्धिनिमित्तार्थं विनिहन्तुमिहागताः ॥ २.२२.१४ ॥

ಬಂಧುಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು, ಪೀಡಿತರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಯಮನಂತೆ, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಲು ಅವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

2.22.15

नास्ति लोके पुमानन्यः क्षत्रियोष्विति चैव तत् ।
मन्यसे स च ते राजन्सुमहान्बुद्धिविप्लवः ॥ २.२२.१५ ॥

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಪುರುಷನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಓ ರಾಜನೇ, ಅದು ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯ ದೊಡ್ಡ ಗೊಂದಲ.

2.22.16

को हि जानन्नभिजनमात्मवान्क्षत्रियो नृप ।
नाविशेत्स्वर्गमतुलं रणानन्तरमव्ययम् ॥ २.२२.१६ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ತನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಆತ್ಮಸಂಯಮಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಯಾರು, ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಅತುಲ್ಯ ಅವ್ಯಯ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸದೆ ಇರುವನು?

2.22.17

स्वर्गं ह्येव समास्थाय रणयज्ञेषु दीक्षिताः ।
जयन्ति क्षत्रिया लोकांस्तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ २.२२.१७ ॥

ಓ ಮನುಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ರಣಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷಿತರಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ; ಇದನ್ನು ತಿಳಿ.

2.22.18

स्वर्गयोनिर्महद्ब्रह्म स्वर्गयोनिर्महद्यशः ।
स्वर्गं योनिस्तपो युद्धे मृत्युः सोऽव्यभिचारवान् ॥ २.२२.१८ ॥

ಸ್ವರ್ಗದ ಮೂಲ ಮಹಾ ಬ್ರಹ್ಮ; ಸ್ವರ್ಗದ ಮೂಲ ಮಹಾ ಯಶಸ್ಸು; ಸ್ವರ್ಗದ ಮೂಲ ತಪಸ್ಸು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರಣ, ಅದು ತಪ್ಪದ ಮೂಲ.

2.22.19

एष ह्यैन्द्रो वैजयन्तो गुणैर्नित्यं समाहितः ।
येनासुरान्पराजित्य जगत्पाति शतक्रतुः ॥ २.२२.१९ ॥

ಇದು ಇಂದ್ರನ ವೈಜಯಂತ; ತನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸದಾ ಕೂಡಿರುವುದು. ಇದರಿಂದ ಅಸುರರನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಶತಕ್ರತು ಜಗತ್ತನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾನೆ.

2.22.20

स्वर्गमार्गाय कस्य स्याद्विग्रहो वै यथा तव ।
मागधैर्विपुलैः सैन्यैर्बाहुल्यबलदर्पितः ॥ २.२२.२० ॥

ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನಂತೆ ಯುದ್ಧ ಯಾರಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವುದು? ಮಾಗಧರ ಅಪಾರ ಸೈನ್ಯದಿಂದ, ಸಂಖ್ಯಾಬಲದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ.

2.22.21

माऽवमंस्थाः परान्राजन्नास्ति वीर्यं नरे नरे ।
समं चेजस्त्वया चैव विशिष्टं वा नरेश्वर ॥ २.२२.२१ ॥

ರಾಜನೇ, ಇತರರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬೇಡ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿಯೂ ವೀರ್ಯ ಸಮವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನರೇಶ್ವರ, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯಾಗಬಲ ಸಮವೂ ಆಗಬಹುದು, ಶ್ರೇಷ್ಠವೂ ಆಗಬಹುದು.

2.22.22

यावदेतदसम्बुद्धं तावदेव भवेत्तव ।
विषह्यमेतदस्माकमतो राजन्ब्रवीमि ते ॥ २.२२.२२ ॥

ಇದು ಅರ್ಥವಾಗದವರೆಗೆ ನಿನಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲಿ. ಇದು ನಮಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗುವುದು; ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನೇ, ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

2.22.23

जहि त्वं सदृशेष्वेव मानं दर्पं च मागध ।
मा गमः ससुतामात्यः सबलश्च यमक्षयम् ॥ २.२२.२३ ॥

ಮಾಗಧನೇ, ನಿನ್ನ ಸಮಾನರ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಮಾನ ಮತ್ತು ದರ್ಪವನ್ನು ಬಿಡು. ಮಕ್ಕಳು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡ.

2.22.24

दम्भोद्भवः कार्तवीर्य उत्तरश्च बृहद्रथः ।
श्रेयसो ह्यवमत्येह विनेशुः सबला नृपाः ॥ २.२२.२४ ॥

ದಂಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ, ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಬೃಹದ್ರಥ — ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ, ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ರಾಜರು ಇಲ್ಲಿ ನಾಶವಾದರು.

2.22.25

युयुक्षमाणास्त्वत्तो हि न वयं ब्राह्मणा ध्रुवम् ।
शौरिरस्मि हृषीकेशो नृवीरौ पाण्डवाविमौ।
अनयोर्मातुलेयं च कृष्णं मां विद्धि ते रिपुम् ॥ २.२२.२५ ॥

ನಾವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲ; ನಿನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಬಯಸುವವರೇ. ನಾನು ಶೂರನ ಮಗ ಹೃಷೀಕೇಶ. ಈ ಇಬ್ಬರು ಪಾಂಡವರು ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರು. ಇವರ ಮಾವನ ಮಗನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನಿನ್ನ ಶತ್ರುವೆಂದು ತಿಳಿ.

2.22.26

त्वामाह्वयामहे राजन्स्थिरो युध्वस्व मागध ।
मुच्छ वा नृपतीन्सर्वान् गच्छ वा त्वं यमक्षयम् ॥ २.२२.२६ ॥

ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತೇವೆ. ಮಾಗಧನೇ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡು. ಇಲ್ಲವೇ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಬಿಡು; ಇಲ್ಲವೇ ನೀನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು.

2.22.27

एतच्छ्रुत्वा जरासन्धः क्रुद्धो वचनमब्रवीत् ॥ २.२२.२७ ॥

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುಪಿತನಾದ ಜರಾಸಂಧ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

2.22.28

नाहं कंसः प्रलम्बो वा न बाणो न च मुष्टिकः ।
नरको नेन्द्रतपनो न केशी न च पूतना ॥ २.२२.२८ ॥

ನಾನು ಕಂಸನಲ್ಲ, ಪ್ರಲಂಬನಲ್ಲ, ಬಾಣನಲ್ಲ, ಮುಷ್ಟಿಕನಲ್ಲ, ನರಕನಲ್ಲ, ಇಂದ್ರತಪನನಲ್ಲ, ಕೇಶಿಯಲ್ಲ, ಪೂತನೆಯಲ್ಲ.

2.22.29

न कालयवनो वाऽपि ये त्वया निहता युधि ।
त्वं तु गोपकुलोत्पन्नो जातिं वै पौर्विकीं स्मर ॥ २.२२.२९ ॥

ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಂದ ಕಾಲಯವನನೂ ನಾನಲ್ಲ. ನೀನಾದರೋ ಗೊಲ್ಲರ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು; ನಿನ್ನ ಹಳೆಯ ಕುಲವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು.

2.22.30

योऽस्मद्भयादतिक्रम्य सागरानूपमाश्रितः ।
जन्मभूमिं परित्यज्य मधुरां प्राकृतो यथा ॥ २.२२.३० ॥

ನಮ್ಮ ಭಯದಿಂದ ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವನು, ಹುಟ್ಟೂರಾದ ಮಥುರೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸಾಮಾನ್ಯನಂತೆ ಬದುಕಿದವನು.

2.22.31

सोऽधुना कत्थसे शौरे शरदीव यथा घनः ।
अद्यानृण्यं करिष्यामि भोजराजस्य धीमतः ॥ २.२२.३१ ॥

ಶೂರನ ವಂಶಜನೇ, ನೀನು ಈಗ ಶರತ್ಕಾಲದ ಮೇಘದಂತೆ ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಇಂದು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಭೋಜರಾಜನ ಋಣವನ್ನು ನಾನು ತೀರಿಸುವೆನು.

2.22.32

जामातुरौग्रसेनस्य त्वां निहत्याद्य माधव ।
चिरकाङ्क्षितो मे सङ्ग्रामस्त्वां हन्तुं समुहृद्गुणम् ॥ २.२२.३२ ॥

ಉಗ್ರಸೇನನ ಅಳಿಯನೇ, ಮಾಧವನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಂದು, ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ನನ್ನ ಬಹುಕಾಲದ ಯುದ್ಧ ಆಸೆ ಈಡೇರುವುದು.

2.22.33

दिष्ट्या मे सफलो यत्नः कृतो देवैः सवासवैः ।
क्लीबाविमौ च गोविन्द भीमसेनार्जुनावुभौ ॥ २.२२.३३ ॥

ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಫಲಪ್ರದಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಗೋವಿಂದ, ಈ ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಇಬ್ಬರೂ ನಪುಂಸಕರು.

2.22.34

हिंस्यासि युधि विक्रम्य सिंहः क्षुद्रमृगाविव ।
तस्य रोषाभिभूतस्य जरासन्धस्य गर्जतः ॥ २.२२.३४ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಸಿಂಹವು ಚಿಕ್ಕ ಮೃಗಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ ನೀವು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವಿರಿ. ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಗರ್ಜಿಸುವ ಜರಾಸಂಧನಿಂದ.

2.22.35

सर्वभूतानि वित्रेमुषे तत्रासन्समागताः ।
किं गर्जसि जरासन्ध कर्मणा तत्समाचर ॥ २.२२.३५ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ (ಬೆರಗಾಗಿ) ನಿಂತಿದ್ದವು. ಜರಾಸಂಧ, ಏಕೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತೀಯೆ? ಕರ್ಮದಿಂದ ಅದನ್ನು ಮಾಡು.

2.22.36

मम निर्देशकर्तृभ्यां पाण्डवाभ्यां नृपाधम ।
मात्यं ससुतं चाद्य घातयिष्याम्यहं रणे।
न कथञ्चन जीवन्वै प्रवेक्ष्यसि पुरोत्तमम् ॥ २.२२.३६ ॥

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಇಬ್ಬರು ಪಾಂಡವರಿಂದ, ಅಧಮ ರಾಜನೇ, ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಂತ್ರಿ ಮತ್ತು ಮಗನನ್ನು ಸಹ ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಜೀವಂತವಾಗಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲಾರೆ.

2.22.37

नाजितान्वै नरपतीनहमादद्मि काश्चन ।
अजितः पर्यवस्थाता कोऽत्र यो न मया जितः ॥ २.२२.३७ ॥

ಜಯಿಸಲ್ಪಡದ ರಾಜರನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಡದವನು ಯಾರು?

2.22.38

क्षत्रियस्यैतदेवाहुर्धर्म्यं कृष्णोपजीवनम् ।
विक्रम्य वशमानीय कामतो यत्समाचरेत् ॥ २.२२.३८ ॥

ಕೃಷ್ಣ, ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಗೆದ್ದು ವಶಕ್ಕೆ ತಂದು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುವುದೇ ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ಜೀವನೋಪಾಯ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

2.22.39

देवातार्थमुपाहृत्य राज्ञः कृष्ण कथं भयात् ।
अहमद्य विमुच्येयं क्षात्रं व्रतमनुस्मरन् ॥ २.२२.३९ ॥

ಕೃಷ್ಣ, ದೇವಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಭಯದಿಂದ ಇಂದು ನಾನು ಹೇಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಲಿ? ಕ್ಷಾತ್ರವ್ರತವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ.

2.22.40

सैन्यं सैन्येन व्यूढेन एक एकेन वा पुनः ।
द्वाभ्यां त्रिभिर्वा योत्स्येऽहं युगत्पृथगेव वा ॥ २.२२.४० ॥

ವ್ಯೂಹಿತ ಸೇನೆಯಿಂದ ಸೇನೆಯ ವಿರುದ್ಧ, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೊಡನೆ ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರು ಮೂವರೊಡನೆ ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ — ಒಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯಾದರೂ.

2.22.41

एवमुक्त्वा जरासन्धः सहदेवाभिषेचनम् ।
अज्ञापयत्तदा राजा ययुत्सुर्भीमकर्मभिः ॥ २.२२.४१ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಜರಾಸಂಧನು ಆಗ ಸಹದೇವನ ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು; ಭೀಕರ ಕರ್ಮಗಳ ಆ ರಾಜನು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸಿದನು.

2.22.42

स तु सेनापतिं राजा सस्मार भरतर्षभ ।
कौशिकं चित्रसेनं च तस्मिन्युद्ध उपस्थिते ॥ २.२२.४२ ॥

ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ರಾಜನು ಆಗ ಸೇನಾಪತಿಯನ್ನು ನೆನೆದನು — ಯುದ್ಧ ಸನ್ನಿಹಿತವಾದಾಗ ಕೌಶಿಕ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಸೇನರನ್ನು.

2.22.43

ययोस्ते नामनी राजन्हंसेति डिबिकेति च ।
पूर्वं सङ्कथिते पुम्भिर्नृलोके लोकसत्कृते ॥ २.२२.४३ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಯಾರ ಹೆಸರುಗಳು ಹಂಸ ಮತ್ತು ಡಿಂಬಕ ಎಂದು ಹಿಂದೆ ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಲೋಕದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವೋ,

2.22.44

तं तु राजन्विभुः शौरी राजानं बलिनां वरम् ।
स्मृत्वा पुरुषशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमम् ॥ २.२२.४४ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಸರ್ವಶಕ್ತ ಶೌರಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು; ಹುಲಿಯ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು.

2.22.45

सत्यसन्धो जरासन्धं भुवि भीमपराक्रमम् ।
भागमन्यस्य निर्दिष्टमवध्यं मधुर्भिर्मृधेः ॥ २.२२.४५ ॥

ಸತ್ಯಸಂಧನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಜರಾಸಂಧನನ್ನು, ಮಧುವಂಶಿಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವಧ್ಯನಾದವನನ್ನು ಮತ್ತು ಬೇರೊಬ್ಬನ ಪಾಲೆಂದು ನಿರ್ದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು,

2.22.46

नात्मनाऽऽत्मवतां मुख्य इयेष मधुसूदनः ।
ब्राह्मीमाज्ञां पुरस्कृत्य हन्तुं हलधरानुजः ॥ २.२२.४६ ॥

ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಧುಸೂದನನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಹಲಧರನ ತಮ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದನು.