ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 2.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.22.1
न स्मरामि कदा वैरं कृतं युष्माभिरित्युत ।
चिन्तयंश्च न पश्यामि भवतां प्रति वैकृतम् ॥ २.२२.१ ॥
ଆପଣମାନେ ମୋ ପ୍ରତି କେବେ ବୈର କରିଥିଲେ ବୋଲି ମୁଁ ସ୍ମରଣ କରେ ନାହିଁ। ଚିନ୍ତା କଲେ ବି ଆପଣମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୌଣସି ଦୋଷ ମୁଁ ଦେଖେ ନାହିଁ।
2.22.2
वैकृते वा सति कथं मन्यध्वं मामनागसम् ।
अरिं वै ब्रूत हे विप्राः सतां समय एष हि ॥ २.२२.२ ॥
ଯଦି କିଛି ଦୋଷ ଥାଏ, ତେବେ ନିରପରାଧୀ ମୋତେ ଆପଣମାନେ ଶତ୍ରୁ କାହିଁକି ମାନୁଛନ୍ତି? ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଗଣ, ଶତ୍ରୁର ନାମ କୁହନ୍ତୁ; ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର ନିୟମ ଏହା।
2.22.3
अर्थधर्मोपघाताद्धि मनः समुपतप्यते ।
योऽनागसि प्रसजति क्षत्रियो हि न संशयटः ॥ २.२२.३ ॥
ଅର୍ଥ ଓ ଧର୍ମର ହାନି ଘଟିଲେ ମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତପ୍ତ ହୁଏ। ଯେଉଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନିରପରାଧୀ ଉପରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୁଏ, ସେ ନିଃସନ୍ଦେହରେ (ପତିତ ହୁଏ)।
2.22.4
अतोऽन्यथा चरँल्लोके धर्मज्ञः सन्महारथः ।
वृजिनां गतिमाप्नोति श्रेयसोऽप्युपहन्ति च ॥ २.२२.४ ॥
ଅତଏବ ଜଗତରେ ଅନ୍ୟଥା ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଲୋକ, ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ମହାରଥୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁର୍ଗତି ପାଏ ଏବଂ ଶ୍ରେୟକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ।
2.22.5
त्रैलोक्ये क्षत्रधर्मो हि श्रेयान्वै साधुचारिणाम् ।
नान्यं धर्मं प्रशंसन्ति ये च धर्मविदो जनाः ॥ २.२२.५ ॥
ତ୍ରିଲୋକରେ କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମ ହିଁ ସଦାଚାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଧର୍ମଜ୍ଞ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଧର୍ମର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
2.22.6
तस्य मेऽद्य स्थितस्येह स्वधर्मे नियतात्मनः ।
अनागसं प्रजानां च प्रमादादिव जल्पथ ॥ २.२२.६ ॥
ଆଜି ଏଠାରେ ମୋ ସ୍ୱଧର୍ମରେ ସ୍ଥିତ, ସଂଯତାତ୍ମା ମୋ ବିଷୟରେ ଏବଂ ନିରପରାଧୀ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆପଣମାନେ ଯେମିତି ପ୍ରମାଦରୁ କହୁଛନ୍ତି।
2.22.7
कुलकार्यं महाबाहो कश्चिदेकः कुलोद्वहः ।
वहते यस्तन्नियोगाद्वयमभ्युद्यतास्त्वयि ॥ २.२२.७ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, କୁଳର ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି; କୁଳଭାର ବହନକାରୀ ଜଣେ ତାହା ବହନ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଉଦ୍ୟତ ଅଛୁ।
2.22.8
त्वया चोपहृता राजन्क्षत्रिया लोकवासिनः ।
तदागः क्रूरमुत्पाद्य मन्यसे किमनागसम् ॥ २.२२.८ ॥
ହେ ରାଜନ, ଆପଣ ଜଗତରେ ରହୁଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ହରଣ କରିଛନ୍ତି; କ୍ରୂର ଅପରାଧ କରି କାହାକୁ ନିରପରାଧ ଭାବୁଛନ୍ତି?
2.22.9
राजा राज्ञः कथं साधून्हिंस्यान्नृपतिसत्तम ।
तद्राज्ञः सन्निगृह्य त्वं रुद्रायोपजिहीर्षसि ॥ २.२२.९ ॥
ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜଣେ ରାଜା ଅନ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ସାଧୁମାନଙ୍କୁ କିପରି ହିଂସା କରିବେ? ତେଣୁ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।
2.22.10
अस्मांस्तदेनोपगच्छेत्कृतं बार्हद्रथ त्वया ।
वयं हिं शक्ता धर्मस्य रक्षणे धर्मचारिणः ॥ २.२२.१० ॥
ହେ ବାର୍ହଦ୍ରଥ, ଆପଣଙ୍କ କୃତ ସେହି ପାପ ଆମ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିବ; ଆମେ ଧର୍ମାଚାରୀ ଏବଂ ଧର୍ମରକ୍ଷାରେ ସମର୍ଥ।
2.22.11
तस्मादद्योपगच्छामस्तव बार्हद्रथान्तिकम् ।
मनुष्याणां समालम्भो न च दृष्टः कदाचन।
स कथं मानुषैर्देवं यष्टुमिच्छसि शङ्करम् ॥ २.२२.११ ॥
ତେଣୁ ଆଜି ଆମେ ବାର୍ହଦ୍ରଥଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ବଳି ଦେବା କେବେ ଦେଖାଯାଇନାହିଁ; ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କିପରି ପୂଜିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି?
2.22.12
सवर्णो हि सवर्णानां पशुसञ्ज्ञां करिष्यसि ।
कोऽन्यं एवं यथा हि त्वं जरासन्ध वृथामतिः ॥ २.२२.१२ ॥
କାରଣ ସମବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କୁ ଆପଣ ପଶୁ ନାମ ଦେବେ। ହେ ଜରାସନ୍ଧ, ଆପଣଙ୍କ ପରି ବୃଥାବୁଦ୍ଧି ଅନ୍ୟ କିଏ ଏପରି କରିବ?
2.22.13
यस्यां यस्यामवस्थायां यद्यत्कर्म करोति यः ।
तस्यां तस्यामवस्थायां तत्फलं समवाप्नुयात् ॥ २.२२.१३ ॥
ଯିଏ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାରେ ଯେଉଁ କର୍ମ କରେ, ସେହି ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ତାର ଫଳ ପାଏ।
2.22.14
ते त्वां ज्ञातिक्षयकरं यममार्तानुसारिणः ।
ज्ञातिवृद्धिनिमित्तार्थं विनिहन्तुमिहागताः ॥ २.२२.१४ ॥
ଆତ୍ମୀୟ କ୍ଷୟର କାରଣ ତୁମକୁ, ପୀଡ଼ିତମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଯମ ପରି, ସେମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବଧ କରିବାକୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
2.22.15
नास्ति लोके पुमानन्यः क्षत्रियोष्विति चैव तत् ।
मन्यसे स च ते राजन्सुमहान्बुद्धिविप्लवः ॥ २.२२.१५ ॥
ଜଗତରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ କୌଣସି ପୁରୁଷ ନାହିଁ ବୋଲି ତୁମେ ଭାବୁଛ; ହେ ରାଜା, ତାହା ତୁମ ବୁଦ୍ଧିର ବଡ଼ ବିଭ୍ରାନ୍ତି।
2.22.16
को हि जानन्नभिजनमात्मवान्क्षत्रियो नृप ।
नाविशेत्स्वर्गमतुलं रणानन्तरमव्ययम् ॥ २.२२.१६ ॥
ହେ ରାଜା, ନିଜ ବଂଶ ଜାଣିଥିବା ଆତ୍ମସଂଯମୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ କିଏ, ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଅତୁଳ ଓ ଅବ୍ୟୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ ନାହିଁ?
2.22.17
स्वर्गं ह्येव समास्थाय रणयज्ञेषु दीक्षिताः ।
जयन्ति क्षत्रिया लोकांस्तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ २.२२.१७ ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ହିଁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ରଣଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଲୋକ ଜୟ କରନ୍ତି; ଏହା ଜାଣ।
2.22.18
स्वर्गयोनिर्महद्ब्रह्म स्वर्गयोनिर्महद्यशः ।
स्वर्गं योनिस्तपो युद्धे मृत्युः सोऽव्यभिचारवान् ॥ २.२२.१८ ॥
ସ୍ୱର୍ଗର ମୂଳ ମହାନ ବ୍ରହ୍ମ; ସ୍ୱର୍ଗର ମୂଳ ମହାନ ଯଶ; ସ୍ୱର୍ଗର ମୂଳ ତପ; ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁ, ତାହା ଅବ୍ୟଭିଚାରୀ ମୂଳ।
2.22.19
एष ह्यैन्द्रो वैजयन्तो गुणैर्नित्यं समाहितः ।
येनासुरान्पराजित्य जगत्पाति शतक्रतुः ॥ २.२२.१९ ॥
ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୈଜୟନ୍ତ; ନିଜ ଗୁଣରେ ସଦା ଯୁକ୍ତ। ଏହାଦ୍ୱାରା ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ପରାଜୟ କରି ଶତକ୍ରତୁ ଜଗତ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
2.22.20
स्वर्गमार्गाय कस्य स्याद्विग्रहो वै यथा तव ।
मागधैर्विपुलैः सैन्यैर्बाहुल्यबलदर्पितः ॥ २.२२.२० ॥
ସ୍ୱର୍ଗମାର୍ଗ ପାଇଁ ତୁମ ପରି ଯୁଦ୍ଧ କାହାର ହେବ? ମାଗଧମାନଙ୍କ ବିପୁଳ ସେନାରେ, ସଂଖ୍ୟାବଳର ଗର୍ବରେ।
2.22.21
माऽवमंस्थाः परान्राजन्नास्ति वीर्यं नरे नरे ।
समं चेजस्त्वया चैव विशिष्टं वा नरेश्वर ॥ २.२२.२१ ॥
ହେ ରାଜନ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅବମାନନା କର ନାହିଁ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷରେ ବୀର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ନୁହେଁ। ହେ ନରେଶ୍ୱର, ତୁମର ତେଜ ଓ ଯଜ୍ଞବଳ ସମାନ ବା ବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ।
2.22.22
यावदेतदसम्बुद्धं तावदेव भवेत्तव ।
विषह्यमेतदस्माकमतो राजन्ब्रवीमि ते ॥ २.२२.२२ ॥
ଏହା ବୁଝାଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ପାଇଁ ସେହିପରି ରହୁ। ଏହା ଆମ ପାଇଁ ସହନୀୟ; ଏଣୁ ହେ ରାଜନ, ତୁମକୁ କହୁଛି।
2.22.23
जहि त्वं सदृशेष्वेव मानं दर्पं च मागध ।
मा गमः ससुतामात्यः सबलश्च यमक्षयम् ॥ २.२२.२३ ॥
ହେ ମାଗଧ, ତୁମ ସମକକ୍ଷମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମାନ ଓ ଦର୍ପ ତ୍ୟାଗ କର। ପୁତ୍ର, ଅମାତ୍ୟ ଓ ସେନା ସହିତ ଯମଲୋକକୁ ଯାଅ ନାହିଁ।
2.22.24
दम्भोद्भवः कार्तवीर्य उत्तरश्च बृहद्रथः ।
श्रेयसो ह्यवमत्येह विनेशुः सबला नृपाः ॥ २.२२.२४ ॥
ଦମ୍ଭରୁ ଜାତ କାର୍ତବୀର୍ଯ୍ୟ, ଉତ୍ତର ଓ ବୃହଦ୍ରଥ — ଶ୍ରେୟଙ୍କୁ ଅବମାନନା କରି ସେନା ସହିତ ରାଜାମାନେ ଏଠାରେ ବିନଷ୍ଟ ହେଲେ।
2.22.25
युयुक्षमाणास्त्वत्तो हि न वयं ब्राह्मणा ध्रुवम् ।
शौरिरस्मि हृषीकेशो नृवीरौ पाण्डवाविमौ।
अनयोर्मातुलेयं च कृष्णं मां विद्धि ते रिपुम् ॥ २.२२.२५ ॥
ଆମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନୁହଁ; ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ। ମୁଁ ଶୂରପୁତ୍ର ହୃଷୀକେଶ। ଏହି ଦୁଇ ପାଣ୍ଡବ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର। ଏମାନଙ୍କ ମାମୁଁ ପୁଅ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତୁମର ଶତ୍ରୁ ବୋଲି ଜାଣ।
2.22.26
त्वामाह्वयामहे राजन्स्थिरो युध्वस्व मागध ।
मुच्छ वा नृपतीन्सर्वान् गच्छ वा त्वं यमक्षयम् ॥ २.२२.२६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ହେ ମାଗଧ, ସ୍ଥିରଭାବେ ଯୁଦ୍ଧ କର। କିମ୍ବା ସବୁ ରାଜାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର; କିମ୍ବା ତୁମେ ଯମଲୋକକୁ ଯାଅ।
2.22.27
एतच्छ्रुत्वा जरासन्धः क्रुद्धो वचनमब्रवीत् ॥ २.२२.२७ ॥
ଏହା ଶୁଣି କ୍ରୁଦ୍ଧ ଜରାସନ୍ଧ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।
2.22.28
नाहं कंसः प्रलम्बो वा न बाणो न च मुष्टिकः ।
नरको नेन्द्रतपनो न केशी न च पूतना ॥ २.२२.२८ ॥
ମୁଁ କଂସ, ପ୍ରଲମ୍ବ, ବାଣ, ମୁଷ୍ଟିକ, ନରକ, ଇନ୍ଦ୍ରତପନ, କେଶୀ କିମ୍ବା ପୂତନା ନୁହେଁ।
2.22.29
न कालयवनो वाऽपि ये त्वया निहता युधि ।
त्वं तु गोपकुलोत्पन्नो जातिं वै पौर्विकीं स्मर ॥ २.२२.२९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ବଧ କରିଥିବା କାଳଯବନ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ନୁହେଁ। ତୁମେ ତ ଗୋପକୁଳରେ ଜାତ; ତୁମର ପୂର୍ବଜାତି ସ୍ମରଣ କର।
2.22.30
योऽस्मद्भयादतिक्रम्य सागरानूपमाश्रितः ।
जन्मभूमिं परित्यज्य मधुरां प्राकृतो यथा ॥ २.२२.३० ॥
ଯେ ଆମ ଭୟରୁ ସମୁଦ୍ର ପାର ହୋଇ ତୀରରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲା, ଜନ୍ମଭୂମି ମଥୁରା ଛାଡ଼ି ସାଧାରଣ ମଣିଷ ପରି ରହିଲା।
2.22.31
सोऽधुना कत्थसे शौरे शरदीव यथा घनः ।
अद्यानृण्यं करिष्यामि भोजराजस्य धीमतः ॥ २.२२.३१ ॥
ଶୂରଙ୍କ ବଂଶଧର, ତୁମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଶରତ ଋତୁର ମେଘ ପରି ଗର୍ଜନ କରୁଛ। ଆଜି ମୁଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭୋଜରାଜଙ୍କ ଋଣ ପରିଶୋଧ କରିବି।
2.22.32
जामातुरौग्रसेनस्य त्वां निहत्याद्य माधव ।
चिरकाङ्क्षितो मे सङ्ग्रामस्त्वां हन्तुं समुहृद्गुणम् ॥ २.२२.३२ ॥
ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ଜ୍ୱାଇଁ, ହେ ମାଧବ, ଆଜି ତୁମକୁ ଓ ତୁମ ହିତୈଷୀ ସାଥୀମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ମୋର ଦୀର୍ଘଦିନର ଇଚ୍ଛିତ ଯୁଦ୍ଧ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବ।
2.22.33
दिष्ट्या मे सफलो यत्नः कृतो देवैः सवासवैः ।
क्लीबाविमौ च गोविन्द भीमसेनार्जुनावुभौ ॥ २.२२.३३ ॥
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଦେବତାମାନେ ମୋ ଉଦ୍ୟମକୁ ସଫଳ କରିଛନ୍ତି। ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ଏହି ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଦୁହେଁ ନପୁଂସକ।
2.22.34
हिंस्यासि युधि विक्रम्य सिंहः क्षुद्रमृगाविव ।
तस्य रोषाभिभूतस्य जरासन्धस्य गर्जतः ॥ २.२२.३४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମରେ ସିଂହ ଛୋଟ ମୃଗମାନଙ୍କୁ ମାରିବା ପରି ତୁମେ ମରିବ। କ୍ରୋଧରେ ଅଭିଭୂତ ଗର୍ଜନକାରୀ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଦ୍ୱାରା।
2.22.35
सर्वभूतानि वित्रेमुषे तत्रासन्समागताः ।
किं गर्जसि जरासन्ध कर्मणा तत्समाचर ॥ २.२२.३५ ॥
ସେଠାରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ (ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ) ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। ହେ ଜରାସନ୍ଧ, କାହିଁକି ଗର୍ଜୁଛ? କର୍ମରେ ତାହା କର।
2.22.36
मम निर्देशकर्तृभ्यां पाण्डवाभ्यां नृपाधम ।
मात्यं ससुतं चाद्य घातयिष्याम्यहं रणे।
न कथञ्चन जीवन्वै प्रवेक्ष्यसि पुरोत्तमम् ॥ २.२२.३६ ॥
ମୋ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଳନ କରୁଥିବା ଦୁଇ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଅଧମ ରାଜା, ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁତ୍ର ସହିତ ମୁଁ ତୁମକୁ ମରାଇବି। କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଜୀବିତ ରହି ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବ ନାହିଁ।
2.22.37
नाजितान्वै नरपतीनहमादद्मि काश्चन ।
अजितः पर्यवस्थाता कोऽत्र यो न मया जितः ॥ २.२२.३७ ॥
ଅଜିତ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମୁଁ କେବେ ବି ଧରେ ନାହିଁ। ଏଠାରେ କିଏ ଅଛି ଯାହାକୁ ମୁଁ ଜିତି ନାହିଁ?
2.22.38
क्षत्रियस्यैतदेवाहुर्धर्म्यं कृष्णोपजीवनम् ।
विक्रम्य वशमानीय कामतो यत्समाचरेत् ॥ २.२२.३८ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ପରାକ୍ରମରେ ଜିତି ବଶୀଭୂତ କରି ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରିବା ହିଁ କ୍ଷତ୍ରିୟର ଧର୍ମସମ୍ମତ ଜୀବିକା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
2.22.39
देवातार्थमुपाहृत्य राज्ञः कृष्ण कथं भयात् ।
अहमद्य विमुच्येयं क्षात्रं व्रतमनुस्मरन् ॥ २.२२.३९ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଦେବଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଇ, ଭୟରୁ ମୁଁ ଆଜି କିପରି ମୁକ୍ତ ହେବି? କ୍ଷାତ୍ରବ୍ରତ ସ୍ମରଣ କରି।
2.22.40
सैन्यं सैन्येन व्यूढेन एक एकेन वा पुनः ।
द्वाभ्यां त्रिभिर्वा योत्स्येऽहं युगत्पृथगेव वा ॥ २.२२.४० ॥
ବ୍ୟୂହବଦ୍ଧ ସେନାରେ ସେନାର ବିରୁଦ୍ଧରେ, ଏକ ଏକ ସହିତ, କିମ୍ବା ଦୁଇ ବା ତିନି ସହିତ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି — ଏକାସାଙ୍ଗରେ ହେଉ କିମ୍ବା ପୃଥକ ଭାବରେ।
2.22.41
एवमुक्त्वा जरासन्धः सहदेवाभिषेचनम् ।
अज्ञापयत्तदा राजा ययुत्सुर्भीमकर्मभिः ॥ २.२२.४१ ॥
ଏହା କହି ଜରାସନ୍ଧ ସେତେବେଳେ ସହଦେବଙ୍କ ଅଭିଷେକର ଆଦେଶ ଦେଲେ; ଭୀଷଣକର୍ମା ସେହି ରାଜା ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଥିଲେ।
2.22.42
स तु सेनापतिं राजा सस्मार भरतर्षभ ।
कौशिकं चित्रसेनं च तस्मिन्युद्ध उपस्थिते ॥ २.२२.४२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ରାଜା ତେବେ ସେନାପତିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ — ସେ ଯୁଦ୍ଧ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ କୌଶିକ ଓ ଚିତ୍ରସେନଙ୍କୁ।
2.22.43
ययोस्ते नामनी राजन्हंसेति डिबिकेति च ।
पूर्वं सङ्कथिते पुम्भिर्नृलोके लोकसत्कृते ॥ २.२२.४३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ହଂସ ଓ ଡିମ୍ବକ ଥିଲା, ଯାହା ପୂର୍ବରେ ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ଏବଂ ଜଗତ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଥିଲା,
2.22.44
तं तु राजन्विभुः शौरी राजानं बलिनां वरम् ।
स्मृत्वा पुरुषशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमम् ॥ २.२२.४४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଶୌରି ସ୍ମରଣ କଲେ; ବ୍ୟାଘ୍ର ସମାନ ପରାକ୍ରମୀ ସେହି ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ।
2.22.45
सत्यसन्धो जरासन्धं भुवि भीमपराक्रमम् ।
भागमन्यस्य निर्दिष्टमवध्यं मधुर्भिर्मृधेः ॥ २.२२.४५ ॥
ସତ୍ୟସନ୍ଧ ସେ ପୃଥିବୀରେ ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ, ମଧୁବଂଶୀୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଅବଧ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟର ଅଂଶ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜଣଙ୍କୁ,
2.22.46
नात्मनाऽऽत्मवतां मुख्य इयेष मधुसूदनः ।
ब्राह्मीमाज्ञां पुरस्कृत्य हन्तुं हलधरानुजः ॥ २.२२.४६ ॥
ଆତ୍ମସଂଯମୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଧୁସୂଦନ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ନୁହେଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ସାମନାରେ ରଖି, ହଳଧରଙ୍କ ଅନୁଜ ତାହାକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।