Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 2.22

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

2.22.1

न स्मरामि कदा वैरं कृतं युष्माभिरित्युत ।
चिन्तयंश्च न पश्यामि भवतां प्रति वैकृतम् ॥ २.२२.१ ॥

ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੈਰ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ। ਸੋਚਣ ਤੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੋਈ ਵਿਗਾੜ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ।

2.22.2

वैकृते वा सति कथं मन्यध्वं मामनागसम् ।
अरिं वै ब्रूत हे विप्राः सतां समय एष हि ॥ २.२२.२ ॥

ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਗਾੜ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀ ਕਿਉਂ ਮੰਨਦੇ ਹੋ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਂ ਦੱਸੋ; ਸੱਜਣਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਇਹੀ ਹੈ।

2.22.3

अर्थधर्मोपघाताद्धि मनः समुपतप्यते ।
योऽनागसि प्रसजति क्षत्रियो हि न संशयटः ॥ २.२२.३ ॥

ਧਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਮਨ ਬਹੁਤ ਤੜਪਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ (ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ)।

2.22.4

अतोऽन्यथा चरँल्लोके धर्मज्ञः सन्महारथः ।
वृजिनां गतिमाप्नोति श्रेयसोऽप्युपहन्ति च ॥ २.२२.४ ॥

ਇਸ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਲਟਾ ਆਚਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਾਵੇਂ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਹੋਵੇ, ਬੁਰੀ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

2.22.5

त्रैलोक्ये क्षत्रधर्मो हि श्रेयान्वै साधुचारिणाम् ।
नान्यं धर्मं प्रशंसन्ति ये च धर्मविदो जनाः ॥ २.२२.५ ॥

ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਧਰਮ ਹੀ ਸਦਾਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਧਰਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

2.22.6

तस्य मेऽद्य स्थितस्येह स्वधर्मे नियतात्मनः ।
अनागसं प्रजानां च प्रमादादिव जल्पथ ॥ २.२२.६ ॥

ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਸਵਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਸੰਜਮੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਰਜਾ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੋ।

2.22.7

कुलकार्यं महाबाहो कश्चिदेकः कुलोद्वहः ।
वहते यस्तन्नियोगाद्वयमभ्युद्यतास्त्वयि ॥ २.२२.७ ॥

ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਕੁਲ ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਰਜ ਹੈ; ਕੁਲ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਇੱਕ ਉਸਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।

2.22.8

त्वया चोपहृता राजन्क्षत्रिया लोकवासिनः ।
तदागः क्रूरमुत्पाद्य मन्यसे किमनागसम् ॥ २.२२.८ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਕਸ਼ੱਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਿਆ ਹੈ; ਭਿਆਨਕ ਅਪਰਾਧ ਕਰਕੇ ਕਿਸਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਮਝਦੇ ਹੋ?

2.22.9

राजा राज्ञः कथं साधून्हिंस्यान्नृपतिसत्तम ।
तद्राज्ञः सन्निगृह्य त्वं रुद्रायोपजिहीर्षसि ॥ २.२२.९ ॥

ਹੇ ਨ੍ਰਿਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਦੂਜੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਏਗਾ? ਇਸ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।

2.22.10

अस्मांस्तदेनोपगच्छेत्कृतं बार्हद्रथ त्वया ।
वयं हिं शक्ता धर्मस्य रक्षणे धर्मचारिणः ॥ २.२२.१० ॥

ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪਵੇਗਾ; ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਲਕ ਹਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ।

2.22.11

तस्मादद्योपगच्छामस्तव बार्हद्रथान्तिकम् ।
मनुष्याणां समालम्भो न च दृष्टः कदाचन।
स कथं मानुषैर्देवं यष्टुमिच्छसि शङ्करम् ॥ २.२२.११ ॥

ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਕੇ ਬਲੀ ਦੇਣਾ ਕਦੇ ਦੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?

2.22.12

सवर्णो हि सवर्णानां पशुसञ्ज्ञां करिष्यसि ।
कोऽन्यं एवं यथा हि त्वं जरासन्ध वृथामतिः ॥ २.२२.१२ ॥

ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਨ ਵਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦਾ ਨਾਂ ਦੇਵੋਗੇ। ਹੇ ਜਰਾਸੰਧ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਵਿਅਰਥ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਅਜਿਹਾ ਕਰੇ?

2.22.13

यस्यां यस्यामवस्थायां यद्यत्कर्म करोति यः ।
तस्यां तस्यामवस्थायां तत्फलं समवाप्नुयात् ॥ २.२२.१३ ॥

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

2.22.14

ते त्वां ज्ञातिक्षयकरं यममार्तानुसारिणः ।
ज्ञातिवृद्धिनिमित्तार्थं विनिहन्तुमिहागताः ॥ २.२२.१४ ॥

ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ, ਦੁਖੀਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਮ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਵਧੋਤਰੀ ਲਈ ਮਾਰਨ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ।

2.22.15

नास्ति लोके पुमानन्यः क्षत्रियोष्विति चैव तत् ।
मन्यसे स च ते राजन्सुमहान्बुद्धिविप्लवः ॥ २.२२.१५ ॥

ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ੱਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪੁਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭੁਲੇਖਾ ਹੈ।

2.22.16

को हि जानन्नभिजनमात्मवान्क्षत्रियो नृप ।
नाविशेत्स्वर्गमतुलं रणानन्तरमव्ययम् ॥ २.२२.१६ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਆਤਮਸੰਜਮੀ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਯੁੱਧ ਮਗਰੋਂ ਅਤੁਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੜੇਗਾ?

2.22.17

स्वर्गं ह्येव समास्थाय रणयज्ञेषु दीक्षिताः ।
जयन्ति क्षत्रिया लोकांस्तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ २.२२.१७ ॥

ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਵਰਗ ਦਾ ਹੀ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਯੁੱਧ-ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਜਾਣ।

2.22.18

स्वर्गयोनिर्महद्ब्रह्म स्वर्गयोनिर्महद्यशः ।
स्वर्गं योनिस्तपो युद्धे मृत्युः सोऽव्यभिचारवान् ॥ २.२२.१८ ॥

ਸਵਰਗ ਦਾ ਮੂਲ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ; ਸਵਰਗ ਦਾ ਮੂਲ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਹੈ; ਸਵਰਗ ਦਾ ਮੂਲ ਤਪ ਹੈ; ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੌਤ, ਉਹ ਅਚੂਕ ਮੂਲ ਹੈ।

2.22.19

एष ह्यैन्द्रो वैजयन्तो गुणैर्नित्यं समाहितः ।
येनासुरान्पराजित्य जगत्पाति शतक्रतुः ॥ २.२२.१९ ॥

ਇਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵੈਜਯੰਤ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਯੁਕਤ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।

2.22.20

स्वर्गमार्गाय कस्य स्याद्विग्रहो वै यथा तव ।
मागधैर्विपुलैः सैन्यैर्बाहुल्यबलदर्पितः ॥ २.२२.२० ॥

ਸਵਰਗ ਮਾਰਗ ਲਈ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਯੁੱਧ ਕਿਸ ਨੂੰ ਹੋਵੇਗਾ? ਮਾਗਧਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਲ ਦੇ ਮਾਣ ਨਾਲ।

2.22.21

माऽवमंस्थाः परान्राजन्नास्ति वीर्यं नरे नरे ।
समं चेजस्त्वया चैव विशिष्टं वा नरेश्वर ॥ २.२२.२१ ॥

ਰਾਜਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਨਾ ਸਮਝ; ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀਰਤਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਹੇ ਨਰੇਸ਼ਵਰ, ਤੇਰਾ ਤੇਜ ਅਤੇ ਯੱਗ-ਬਲ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵੀ।

2.22.22

यावदेतदसम्बुद्धं तावदेव भवेत्तव ।
विषह्यमेतदस्माकमतो राजन्ब्रवीमि ते ॥ २.२२.२२ ॥

ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਤਦ ਤੱਕ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹੇ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸਹਿਣਯੋਗ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।

2.22.23

जहि त्वं सदृशेष्वेव मानं दर्पं च मागध ।
मा गमः ससुतामात्यः सबलश्च यमक्षयम् ॥ २.२२.२३ ॥

ਹੇ ਮਾਗਧ, ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਮਾਣ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਦੇ। ਪੁੱਤਰਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਯਮਲੋਕ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾ।

2.22.24

दम्भोद्भवः कार्तवीर्य उत्तरश्च बृहद्रथः ।
श्रेयसो ह्यवमत्येह विनेशुः सबला नृपाः ॥ २.२२.२४ ॥

ਦੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ, ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਰਥ — ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਰਾਜੇ ਇੱਥੇ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ।

2.22.25

युयुक्षमाणास्त्वत्तो हि न वयं ब्राह्मणा ध्रुवम् ।
शौरिरस्मि हृषीकेशो नृवीरौ पाण्डवाविमौ।
अनयोर्मातुलेयं च कृष्णं मां विद्धि ते रिपुम् ॥ २.२२.२५ ॥

ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ਼ੂਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹਾਂ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਂਡਵ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵੀਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵੈਰੀ ਜਾਣ।

2.22.26

त्वामाह्वयामहे राजन्स्थिरो युध्वस्व मागध ।
मुच्छ वा नृपतीन्सर्वान् गच्छ वा त्वं यमक्षयम् ॥ २.२२.२६ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੰਗਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਮਾਗਧ, ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ ਯੁੱਧ ਕਰ। ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ; ਜਾਂ ਤੂੰ ਯਮਲੋਕ ਜਾ।

2.22.27

एतच्छ्रुत्वा जरासन्धः क्रुद्धो वचनमब्रवीत् ॥ २.२२.२७ ॥

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।

2.22.28

नाहं कंसः प्रलम्बो वा न बाणो न च मुष्टिकः ।
नरको नेन्द्रतपनो न केशी न च पूतना ॥ २.२२.२८ ॥

ਮੈਂ ਕੰਸ, ਪ੍ਰਲੰਬ, ਬਾਣ, ਮੁਸ਼ਟਿਕ, ਨਰਕ, ਇੰਦ੍ਰਤਪਨ, ਕੇਸ਼ੀ ਜਾਂ ਪੂਤਨਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।

2.22.29

न कालयवनो वाऽपि ये त्वया निहता युधि ।
त्वं तु गोपकुलोत्पन्नो जातिं वै पौर्विकीं स्मर ॥ २.२२.२९ ॥

ਜਿਸ ਕਾਲਯਵਨ ਨੂੰ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਤਾਂ ਗੋਪ-ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ; ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਜਾਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ।

2.22.30

योऽस्मद्भयादतिक्रम्य सागरानूपमाश्रितः ।
जन्मभूमिं परित्यज्य मधुरां प्राकृतो यथा ॥ २.२२.३० ॥

ਜੋ ਸਾਡੇ ਡਰ ਕਾਰਨ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਨਾਰੇ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਨਮ-ਭੂਮੀ ਮਥੁਰਾ ਛੱਡ ਕੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

2.22.31

सोऽधुना कत्थसे शौरे शरदीव यथा घनः ।
अद्यानृण्यं करिष्यामि भोजराजस्य धीमतः ॥ २.२२.३१ ॥

ਸ਼ੂਰ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸ਼ੇਖੀਆਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਭੋਜਰਾਜ ਦਾ ਕਰਜ਼ ਉਤਾਰਾਂਗਾ।

2.22.32

जामातुरौग्रसेनस्य त्वां निहत्याद्य माधव ।
चिरकाङ्क्षितो मे सङ्ग्रामस्त्वां हन्तुं समुहृद्गुणम् ॥ २.२२.३२ ॥

ਹੇ ਮਾਧਵ, ਉਗਰਸੇਨ ਦੇ ਜਵਾਈ, ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੇਰਾ ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਦਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਯੁੱਧ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।

2.22.33

दिष्ट्या मे सफलो यत्नः कृतो देवैः सवासवैः ।
क्लीबाविमौ च गोविन्द भीमसेनार्जुनावुभौ ॥ २.२२.३३ ॥

ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਯਤਨ ਸਫ਼ਲ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਇਹ ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੋਵੇਂ ਨਪੁੰਸਕ ਹਨ।

2.22.34

हिंस्यासि युधि विक्रम्य सिंहः क्षुद्रमृगाविव ।
तस्य रोषाभिभूतस्य जरासन्धस्य गर्जतः ॥ २.२२.३४ ॥

ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਛੋਟੇ ਹਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮਾਰੇ ਜਾਓਗੇ। ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਗਰਜਦੇ ਜਰਾਸੰਧ ਹੱਥੋਂ।

2.22.35

सर्वभूतानि वित्रेमुषे तत्रासन्समागताः ।
किं गर्जसि जरासन्ध कर्मणा तत्समाचर ॥ २.२२.३५ ॥

ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਜੀਵ (ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ) ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ। ਹੇ ਜਰਾਸੰਧ, ਕਿਉਂ ਗਰਜਦਾ ਹੈਂ? ਕਰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰ।

2.22.36

मम निर्देशकर्तृभ्यां पाण्डवाभ्यां नृपाधम ।
मात्यं ससुतं चाद्य घातयिष्याम्यहं रणे।
न कथञ्चन जीवन्वै प्रवेक्ष्यसि पुरोत्तमम् ॥ २.२२.३६ ॥

ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਨੀਚ ਰਾਜਾ, ਅੱਜ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਤੈਨੂੰ ਮਰਵਾ ਦਿਆਂਗਾ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹਿ ਕੇ ਤੂੰ ਉੱਤਮ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੇਂਗਾ।

2.22.37

नाजितान्वै नरपतीनहमादद्मि काश्चन ।
अजितः पर्यवस्थाता कोऽत्र यो न मया जितः ॥ २.२२.३७ ॥

ਅਜਿੱਤ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਫੜਦਾ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਐਸਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਜਿੱਤਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ?

2.22.38

क्षत्रियस्यैतदेवाहुर्धर्म्यं कृष्णोपजीवनम् ।
विक्रम्य वशमानीय कामतो यत्समाचरेत् ॥ २.२२.३८ ॥

ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ ਜੋ ਚਾਹੇ ਕਰਨਾ ਹੀ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਦਾ ਧਰਮਯੁਕਤ ਜੀਵਨ-ਸਾਧਨ ਹੈ, ਇਹੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

2.22.39

देवातार्थमुपाहृत्य राज्ञः कृष्ण कथं भयात् ।
अहमद्य विमुच्येयं क्षात्रं व्रतमनुस्मरन् ॥ २.२२.३९ ॥

ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਦੇਵ-ਯਗ ਲਈ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਜ ਕਿਵੇਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਵਾਂ? ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਵਰਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ।

2.22.40

सैन्यं सैन्येन व्यूढेन एक एकेन वा पुनः ।
द्वाभ्यां त्रिभिर्वा योत्स्येऽहं युगत्पृथगेव वा ॥ २.२२.४० ॥

ਵਿਊਹ ਵਿੱਚ ਬੱਧੀ ਫ਼ੌਜ ਨਾਲ ਫ਼ੌਜ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਲੜਾਂਗਾ — ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ।

2.22.41

एवमुक्त्वा जरासन्धः सहदेवाभिषेचनम् ।
अज्ञापयत्तदा राजा ययुत्सुर्भीमकर्मभिः ॥ २.२२.४१ ॥

ਏਹ ਆਖ ਕੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਹਦੇਵ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ; ਭਿਆਨਕ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।

2.22.42

स तु सेनापतिं राजा सस्मार भरतर्षभ ।
कौशिकं चित्रसेनं च तस्मिन्युद्ध उपस्थिते ॥ २.२२.४२ ॥

ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤਦ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ — ਉਸ ਯੁੱਧ ਦੇ ਆ ਜਾਣ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਸੇਨ ਨੂੰ।

2.22.43

ययोस्ते नामनी राजन्हंसेति डिबिकेति च ।
पूर्वं सङ्कथिते पुम्भिर्नृलोके लोकसत्कृते ॥ २.२२.४३ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹੰਸ ਅਤੇ ਡਿੰਬਕ ਸਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੁੱਖਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ,

2.22.44

तं तु राजन्विभुः शौरी राजानं बलिनां वरम् ।
स्मृत्वा पुरुषशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमम् ॥ २.२२.४४ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ; ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲੇ ਉਸ ਪੁਰਸ਼ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ।

2.22.45

सत्यसन्धो जरासन्धं भुवि भीमपराक्रमम् ।
भागमन्यस्य निर्दिष्टमवध्यं मधुर्भिर्मृधेः ॥ २.२२.४५ ॥

ਸੱਚੀ ਸੌਂਹ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਧੂਵੰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਵੱਧ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ,

2.22.46

नात्मनाऽऽत्मवतां मुख्य इयेष मधुसूदनः ।
ब्राह्मीमाज्ञां पुरस्कृत्य हन्तुं हलधरानुजः ॥ २.२२.४६ ॥

ਆਤਮ-ਸੰਜਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਮਧੂਸੂਦਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਲਧਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।