மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.22.1
न स्मरामि कदा वैरं कृतं युष्माभिरित्युत ।
चिन्तयंश्च न पश्यामि भवतां प्रति वैकृतम् ॥ २.२२.१ ॥
நீங்கள் எனக்கு எதிராக ஒருபோதும் பகை செய்ததாக நான் நினைவில்லை. சிந்தித்தும் உங்களிடம் எந்தத் தவறையும் நான் காணவில்லை.
2.22.2
वैकृते वा सति कथं मन्यध्वं मामनागसम् ।
अरिं वै ब्रूत हे विप्राः सतां समय एष हि ॥ २.२२.२ ॥
தவறு ஏதேனும் இருந்தால், குற்றமற்ற என்னை ஏன் எதிரியாக நினைக்கிறீர்கள்? அந்தணர்களே, எதிரியைச் சொல்லுங்கள்; நல்லோரின் மரபு இதுவே.
2.22.3
अर्थधर्मोपघाताद्धि मनः समुपतप्यते ।
योऽनागसि प्रसजति क्षत्रियो हि न संशयटः ॥ २.२२.३ ॥
பொருளும் அறமும் கெடுவதால் மனம் பெரிதும் வருந்துகிறது. குற்றமற்றவர் மீது செயல்படும் க்ஷத்திரியன் ஐயமின்றி (வீழ்கிறான்).
2.22.4
अतोऽन्यथा चरँल्लोके धर्मज्ञः सन्महारथः ।
वृजिनां गतिमाप्नोति श्रेयसोऽप्युपहन्ति च ॥ २.२२.४ ॥
ஆகவே, உலகில் வேறுவிதமாக நடப்பவன், தர்மம் அறிந்தவனாயினும் பெரும் தேரனாயினும், தீய கதியை அடைந்து நன்மையையும் அழிக்கிறான்.
2.22.5
त्रैलोक्ये क्षत्रधर्मो हि श्रेयान्वै साधुचारिणाम् ।
नान्यं धर्मं प्रशंसन्ति ये च धर्मविदो जनाः ॥ २.२२.५ ॥
மூன்று உலகங்களிலும் க்ஷத்திரிய தர்மமே நல்லொழுக்கமுடையோருக்கு உயர்ந்தது. தர்மம் அறிந்தோர் வேறு தர்மத்தை புகழ்வதில்லை.
2.22.6
तस्य मेऽद्य स्थितस्येह स्वधर्मे नियतात्मनः ।
अनागसं प्रजानां च प्रमादादिव जल्पथ ॥ २.२२.६ ॥
இன்று இங்கே என் தர்மத்தில் நிலைத்து, கட்டுப்பட்ட மனமுடையவனாகிய எனக்கும், குற்றமற்ற குடிமக்களுக்கும் பற்றி நீங்கள் அசட்டையாகப் பேசுவது போல் இருக்கிறது.
2.22.7
कुलकार्यं महाबाहो कश्चिदेकः कुलोद्वहः ।
वहते यस्तन्नियोगाद्वयमभ्युद्यतास्त्वयि ॥ २.२२.७ ॥
ஓ மஹாபாஹுவே, குலத்தின் ஒரு காரியம் உள்ளது; குலபாரத்தைச் சுமக்கும் ஒருவன் அதைத் தாங்குகிறான். அவனது ஆணையால் நாங்கள் உம்மிடம் முனைந்திருக்கிறோம்.
2.22.8
त्वया चोपहृता राजन्क्षत्रिया लोकवासिनः ।
तदागः क्रूरमुत्पाद्य मन्यसे किमनागसम् ॥ २.२२.८ ॥
ஓ அரசே, உலகில் வாழும் க்ஷத்திரியர்களை நீ கவர்ந்து சென்றாய்; கொடிய குற்றத்தைச் செய்துவிட்டு, யாரை நிரபராதி என்று நினைக்கிறாய்?
2.22.9
राजा राज्ञः कथं साधून्हिंस्यान्नृपतिसत्तम ।
तद्राज्ञः सन्निगृह्य त्वं रुद्रायोपजिहीर्षसि ॥ २.२२.९ ॥
ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே, ஒரு அரசன் பிற அரசர்களிலுள்ள நல்லவர்களை எவ்வாறு துன்புறுத்துவான்? ஆகவே, அரசர்களைச் சிறைப்பிடித்து ருத்ரனுக்கு அர்ப்பணிக்க விரும்புகிறாய்.
2.22.10
अस्मांस्तदेनोपगच्छेत्कृतं बार्हद्रथ त्वया ।
वयं हिं शक्ता धर्मस्य रक्षणे धर्मचारिणः ॥ २.२२.१० ॥
ஓ பார்ஹத்ரதனின் மகனே, நீ செய்த அந்தப் பாவம் எங்களையும் வந்தடையும்; நாங்கள் தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள், தர்மத்தைக் காக்க வல்லவர்கள்.
2.22.11
तस्मादद्योपगच्छामस्तव बार्हद्रथान्तिकम् ।
मनुष्याणां समालम्भो न च दृष्टः कदाचन।
स कथं मानुषैर्देवं यष्टुमिच्छसि शङ्करम् ॥ २.२२.११ ॥
ஆகவே இன்று நாங்கள் பார்ஹத்ரதனிடம் செல்வோம். மனிதர்களைக் கொன்று பலியிடுதல் என்றும் கண்டதில்லை; அவன் மனிதர்களைக் கொண்டு தேவனாகிய சங்கரனை எவ்வாறு வழிபட விரும்புகிறான்?
2.22.12
सवर्णो हि सवर्णानां पशुसञ्ज्ञां करिष्यसि ।
कोऽन्यं एवं यथा हि त्वं जरासन्ध वृथामतिः ॥ २.२२.१२ ॥
ஏனெனில் நீ சமமானவர்களுக்குப் பசு என்ற பெயரைக் கொடுப்பாய். ஓ ஜராசந்தா, உன்னைப் போல வீண் புத்தியுடைய வேறு யார் இவ்வாறு செய்வான்?
2.22.13
यस्यां यस्यामवस्थायां यद्यत्कर्म करोति यः ।
तस्यां तस्यामवस्थायां तत्फलं समवाप्नुयात् ॥ २.२२.१३ ॥
எந்த நிலையில் யார் எந்தச் செயலைச் செய்தாலும், அந்த நிலையிலேயே அதன் பலனை அடைவான்.
2.22.14
ते त्वां ज्ञातिक्षयकरं यममार्तानुसारिणः ।
ज्ञातिवृद्धिनिमित्तार्थं विनिहन्तुमिहागताः ॥ २.२२.१४ ॥
உறவினர் அழிவை உண்டாக்குபவனான உன்னை, துன்புற்றவர்களைப் பின்பற்றும் யமன் போல, தம் உறவினர் வளர்ச்சிக்காக கொல்லவே இங்கு வந்துள்ளனர்.
2.22.15
नास्ति लोके पुमानन्यः क्षत्रियोष्विति चैव तत् ।
मन्यसे स च ते राजन्सुमहान्बुद्धिविप्लवः ॥ २.२२.१५ ॥
உலகில் க்ஷத்திரியர்களில் வேறு ஒரு மனிதனும் இல்லை என்று நீ நினைக்கிறாய்; ஓ அரசே, அது உன் அறிவின் பெரும் குழப்பமே.
2.22.16
को हि जानन्नभिजनमात्मवान्क्षत्रियो नृप ।
नाविशेत्स्वर्गमतुलं रणानन्तरमव्ययम् ॥ २.२२.१६ ॥
ஓ அரசே, தன் குலத்தை அறிந்த தன்னடக்கமுள்ள க்ஷத்திரியன் எவன், போருக்குப் பின் ஒப்பற்ற அழியாத சொர்க்கத்தில் நுழையமாட்டான்?
2.22.17
स्वर्गं ह्येव समास्थाय रणयज्ञेषु दीक्षिताः ।
जयन्ति क्षत्रिया लोकांस्तद्विद्धि मनुजर्षभ ॥ २.२२.१७ ॥
ஓ மனிதர்களில் காளையே, சொர்க்கத்தையே பற்றிக்கொண்டு, போர் வேள்விகளில் தீக்ஷை பெற்ற க்ஷத்திரியர்கள் உலகங்களை வெல்கின்றனர்; இதை அறிவாயாக.
2.22.18
स्वर्गयोनिर्महद्ब्रह्म स्वर्गयोनिर्महद्यशः ।
स्वर्गं योनिस्तपो युद्धे मृत्युः सोऽव्यभिचारवान् ॥ २.२२.१८ ॥
சொர்க்கத்தின் மூலம் மகத்தான பிரம்மம்; சொர்க்கத்தின் மூலம் மகத்தான புகழ்; சொர்க்கத்தின் மூலம் தவம்; போரில் மரணம், அது தவறாத (மூலம்).
2.22.19
एष ह्यैन्द्रो वैजयन्तो गुणैर्नित्यं समाहितः ।
येनासुरान्पराजित्य जगत्पाति शतक्रतुः ॥ २.२२.१९ ॥
இது இந்திரனுடைய வைஜயந்தம்; அதன் குணங்களால் எப்போதும் நிறைந்தது. அதைக்கொண்டு அசுரர்களை வென்று நூறு யாகம் செய்த சதக்ரது உலகைக் காக்கிறார்.
2.22.20
स्वर्गमार्गाय कस्य स्याद्विग्रहो वै यथा तव ।
मागधैर्विपुलैः सैन्यैर्बाहुल्यबलदर्पितः ॥ २.२२.२० ॥
சுவர்க்க வழிக்காக யாருக்கு உன்னைப்போல் போர் ஏற்படும்? பெரும் மாகதர் படைகளால், எண்ணிக்கை பலத்தின் செருக்குடன்.
2.22.21
माऽवमंस्थाः परान्राजन्नास्ति वीर्यं नरे नरे ।
समं चेजस्त्वया चैव विशिष्टं वा नरेश्वर ॥ २.२२.२१ ॥
அரசே, பிறரை இகழாதே; ஒவ்வொரு மனிதனிலும் வீரியம் ஒன்றுபோல் இல்லை. மன்னனே, உன் ஆற்றலும் யாகபலமும் சமமாகவோ மேலானதாகவோ இருக்கலாம்.
2.22.22
यावदेतदसम्बुद्धं तावदेव भवेत्तव ।
विषह्यमेतदस्माकमतो राजन्ब्रवीमि ते ॥ २.२२.२२ ॥
இது உணரப்படாதவரை உனக்கு அப்படியே இருக்கட்டும். இது எங்களால் பொறுக்கக்கூடியது; ஆகையால் அரசே, உன்னிடம் சொல்கிறேன்.
2.22.23
जहि त्वं सदृशेष्वेव मानं दर्पं च मागध ।
मा गमः ससुतामात्यः सबलश्च यमक्षयम् ॥ २.२२.२३ ॥
மாகதனே, உன் சமமானவர்களிடம் உன் மானத்தையும் செருக்கையும் விட்டுவிடு. மகன்கள், அமைச்சர்கள், படையுடன் யமலோகத்திற்குச் செல்லாதே.
2.22.24
दम्भोद्भवः कार्तवीर्य उत्तरश्च बृहद्रथः ।
श्रेयसो ह्यवमत्येह विनेशुः सबला नृपाः ॥ २.२२.२४ ॥
கார்த்தவீரியனும், உத்தரனும், பிருகத்ரதனும் — செருக்கில் பிறந்தவர்கள். மேலானவர்களை இகழ்ந்து, படையுடன் இங்கே அரசர்கள் அழிந்தனர்.
2.22.25
युयुक्षमाणास्त्वत्तो हि न वयं ब्राह्मणा ध्रुवम् ।
शौरिरस्मि हृषीकेशो नृवीरौ पाण्डवाविमौ।
अनयोर्मातुलेयं च कृष्णं मां विद्धि ते रिपुम् ॥ २.२२.२५ ॥
நாங்கள் பிராமணர்கள் அல்ல; உன்னுடன் போரிட விரும்புபவர்கள்தான். நான் சூரரின் மகன் ஹ்ருஷீகேசன். இவ்விரு பாண்டவர்களும் மனிதர்களில் வீரர்கள். இவர்களின் மாமன் மகனாகிய கிருஷ்ணனை உன் எதிரியென அறிவாய்.
2.22.26
त्वामाह्वयामहे राजन्स्थिरो युध्वस्व मागध ।
मुच्छ वा नृपतीन्सर्वान् गच्छ वा त्वं यमक्षयम् ॥ २.२२.२६ ॥
அரசே, உன்னை நாங்கள் சவால் விடுகிறோம். மாகதனே, உறுதியாக நின்று போரிடு. அல்லது எல்லா அரசர்களையும் விடுதலை செய்; அல்லது நீ யமனின் உலகிற்குச் செல்.
2.22.27
एतच्छ्रुत्वा जरासन्धः क्रुद्धो वचनमब्रवीत् ॥ २.२२.२७ ॥
இதைக் கேட்டு ஜரासंधன் சினத்துடன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
2.22.28
नाहं कंसः प्रलम्बो वा न बाणो न च मुष्टिकः ।
नरको नेन्द्रतपनो न केशी न च पूतना ॥ २.२२.२८ ॥
நான் கம்சன், பிரலம்பன், பாணன், முஷ்டிகன், நரகன், இந்திரதபனன், கேசி, பூதனை அல்ல.
2.22.29
न कालयवनो वाऽपि ये त्वया निहता युधि ।
त्वं तु गोपकुलोत्पन्नो जातिं वै पौर्विकीं स्मर ॥ २.२२.२९ ॥
போரில் நீ கொன்ற காலயவனனும் நான் அல்ல. நீயோ இடையர் குலத்தில் பிறந்தவன்; உன் பழைய குலத்தை நினைவில் கொள்.
2.22.30
योऽस्मद्भयादतिक्रम्य सागरानूपमाश्रितः ।
जन्मभूमिं परित्यज्य मधुरां प्राकृतो यथा ॥ २.२२.३० ॥
எங்கள் பயத்தால் கடல்களைக் கடந்து கரையை அடைந்து, பிறந்த மண்ணான மதுரையைத் துறந்து சாதாரண மனிதனைப்போல் வாழ்பவன்.
2.22.31
सोऽधुना कत्थसे शौरे शरदीव यथा घनः ।
अद्यानृण्यं करिष्यामि भोजराजस्य धीमतः ॥ २.२२.३१ ॥
சூரனின் வழித்தோன்றலே, நீ இப்போது சரத்கால மேகம் போல வீண் பெருமை பேசுகிறாய். இன்று அறிவுள்ள போஜராஜனின் கடனை நான் தீர்ப்பேன்.
2.22.32
जामातुरौग्रसेनस्य त्वां निहत्याद्य माधव ।
चिरकाङ्क्षितो मे सङ्ग्रामस्त्वां हन्तुं समुहृद्गुणम् ॥ २.२२.३२ ॥
உக்கிரசேனனின் மருமகனே, மாதவனே, உன்னையும் உன் நல்ல நண்பர்களையும் இன்று கொன்று, நீண்டநாள் விரும்பிய போரை நான் நிறைவேற்றுவேன்.
2.22.33
दिष्ट्या मे सफलो यत्नः कृतो देवैः सवासवैः ।
क्लीबाविमौ च गोविन्द भीमसेनार्जुनावुभौ ॥ २.२२.३३ ॥
நல்லவேளை, இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் என் முயற்சியை வெற்றியடையச் செய்தனர். கோவிந்தா, இவ்விருவரான பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் பேடிகள்.
2.22.34
हिंस्यासि युधि विक्रम्य सिंहः क्षुद्रमृगाविव ।
तस्य रोषाभिभूतस्य जरासन्धस्य गर्जतः ॥ २.२२.३४ ॥
போரில் வீரத்துடன் நீங்கள் சிங்கம் சிறு மான்களைக் கொல்வதுபோல் கொல்லப்படுவீர்கள். கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு கர்ஜிக்கும் ஜராசந்தனால்.
2.22.35
सर्वभूतानि वित्रेमुषे तत्रासन्समागताः ।
किं गर्जसि जरासन्ध कर्मणा तत्समाचर ॥ २.२२.३५ ॥
அங்கே கூடியிருந்த எல்லா உயிர்களும் (வியப்பில்) நின்றன. ஜராசந்தா, ஏன் கர்ஜிக்கிறாய்? செயலால் அதைச் செய்.
2.22.36
मम निर्देशकर्तृभ्यां पाण्डवाभ्यां नृपाधम ।
मात्यं ससुतं चाद्य घातयिष्याम्यहं रणे।
न कथञ्चन जीवन्वै प्रवेक्ष्यसि पुरोत्तमम् ॥ २.२२.३६ ॥
என் கட்டளையை நிறைவேற்றும் இரு பாண்டவர்களால், கீழ்மையான அரசே, இன்று போரில் உன் அமைச்சனையும் மகனையும் உடன் வதைப்பிப்பேன். எவ்வகையிலும் உயிருடன் நீ சிறந்த நகரத்தில் நுழையமாட்டாய்.
2.22.37
नाजितान्वै नरपतीनहमादद्मि काश्चन ।
अजितः पर्यवस्थाता कोऽत्र यो न मया जितः ॥ २.२२.३७ ॥
வெல்லப்படாத அரசர்களை நான் ஒருபோதும் பிடிப்பதில்லை. இங்கு என்னால் வெல்லப்படாதவன் யார்?
2.22.38
क्षत्रियस्यैतदेवाहुर्धर्म्यं कृष्णोपजीवनम् ।
विक्रम्य वशमानीय कामतो यत्समाचरेत् ॥ २.२२.३८ ॥
கிருஷ்ணா, வீரத்தால் வென்று தன் வசத்துக்குக் கொண்டுவந்து விருப்பப்படி நடப்பதே க்ஷத்திரியனின் தர்மமான வாழ்வாதாரம் என்று சொல்வார்கள்.
2.22.39
देवातार्थमुपाहृत्य राज्ञः कृष्ण कथं भयात् ।
अहमद्य विमुच्येयं क्षात्रं व्रतमनुस्मरन् ॥ २.२२.३९ ॥
கிருஷ்ணா, தேவர்களின் யாகத்துக்காக அரசர்களைப் படைத்து, பயத்தினால் நான் இன்று எப்படி விடுபடுவேன்? க்ஷத்திரிய விரதத்தை நினைவில் கொண்டு.
2.22.40
सैन्यं सैन्येन व्यूढेन एक एकेन वा पुनः ।
द्वाभ्यां त्रिभिर्वा योत्स्येऽहं युगत्पृथगेव वा ॥ २.२२.४० ॥
வியூகம் அமைத்த படையுடன் படைக்கு எதிராக, ஒருவனுடன் ஒருவனாக, அல்லது இருவருடனோ மூவருடனோ நான் போரிடுவேன் — ஒரே சமயத்திலோ தனித்தனியாகவோ.
2.22.41
एवमुक्त्वा जरासन्धः सहदेवाभिषेचनम् ।
अज्ञापयत्तदा राजा ययुत्सुर्भीमकर्मभिः ॥ २.२२.४१ ॥
இவ்வாறு கூறி, அப்போது ஜராசந்தன் சகாதேவனுக்கு அபிஷேகம் செய்ய ஆணையிட்டான்; பயங்கர செயல்களைச் செய்யும் அரசன் போரிட விரும்பினான்.
2.22.42
स तु सेनापतिं राजा सस्मार भरतर्षभ ।
कौशिकं चित्रसेनं च तस्मिन्युद्ध उपस्थिते ॥ २.२२.४२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அந்த அரசன் அப்போது படைத்தலைவனை நினைத்தான் — போர் வந்தபோது கௌசிகனையும் சித்ரசேனனையும்.
2.22.43
ययोस्ते नामनी राजन्हंसेति डिबिकेति च ।
पूर्वं सङ्कथिते पुम्भिर्नृलोके लोकसत्कृते ॥ २.२२.४३ ॥
அரசே, எவர்களின் பெயர்கள் ஹம்ச மற்றும் டிம்பக என்பனவாயிருந்தனவோ, அவர்கள் முன்பு மனிதர்களின் உலகில் மக்களால் அழைக்கப்பட்டு, உலகால் மதிக்கப்பட்டவர்கள்.
2.22.44
तं तु राजन्विभुः शौरी राजानं बलिनां वरम् ।
स्मृत्वा पुरुषशार्दूलः शार्दूलसमविक्रमम् ॥ २.२२.४४ ॥
அரசே, வலிமையுள்ளோரில் சிறந்த அந்த அரசனை, வல்லமை மிக்க சௌரி நினைவுகூர்ந்தார்; புலிக்கு ஒப்பான வீரம் கொண்ட அவ்வீர புருஷன்.
2.22.45
सत्यसन्धो जरासन्धं भुवि भीमपराक्रमम् ।
भागमन्यस्य निर्दिष्टमवध्यं मधुर्भिर्मृधेः ॥ २.२२.४५ ॥
சத்தியவாக்கு கொண்டவர், பூமியில் பயங்கர வீரம் கொண்ட ஜராசந்தனை, மதுக்களால் போரில் கொல்ல முடியாதவனாகவும் வேறொருவரின் பங்காக நியமிக்கப்பட்டவனாகவும் இருந்தவனை,
2.22.46
नात्मनाऽऽत्मवतां मुख्य इयेष मधुसूदनः ।
ब्राह्मीमाज्ञां पुरस्कृत्य हन्तुं हलधरानुजः ॥ २.२२.४६ ॥
சுயக்கட்டுப்பாடுடையோரில் சிறந்த மதுசூதனன், தன் சொந்த விருப்பத்தால் அல்ல, பிராமணரின் கட்டளையை முன்னிறுத்தி, ஹலதரனின் தம்பியாகிய அவனைக் கொல்ல விரும்பினான்.