ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 2.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.27.1
दिशामभिजयं ब्रह्मन्विस्तरेणानुकीर्तय ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ २.२७.१ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦିଗ୍ ସମୂହର ବିଜୟକୁ ବିସ୍ତାରରେ କୁହନ୍ତୁ। ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ମହାନ ଚରିତ ଶୁଣି ମଧ୍ୟ ମୋର ତୃପ୍ତି ହେଉନାହିଁ।
2.27.2
धनञ्जयस्य वक्ष्यामि विजयं पूर्वमेव ते ।
यौगपद्येन पार्थैर्हि निर्जितेयं वसुन्धरा ॥ २.२७.२ ॥
ପ୍ରଥମେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ବିଜୟ ତୁମକୁ କହିବି। ପାର୍ଥମାନେ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଏହି ପୃଥିବୀ ଜିତିଥିଲେ।
2.27.3
अवाप्य राजा राज्यार्धं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
महत्त्वे राजशब्दस्य मनश्चक्रे महामनाः ॥ २.२७.३ ॥
ଅଧା ରାଜ୍ୟ ପାଇ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମହାମନା ହୋଇ ରାଜା ଶବ୍ଦର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ମନ ଲଗାଇଲେ।
2.27.4
तदा क्षात्रं विदित्वाऽस्य पृथिवीविजयं प्रति ।
अमर्षात्पार्थिवेन्द्राणां तं समेयाय वारयत् ॥ २.२७.४ ॥
ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଭୂ-ବିଜୟ ସଂକଳ୍ପ ଜାଣି କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ରାଜାଧିପତିମାନେ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କୁ ରୋକିବାକୁ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଆସିଲେ।
2.27.5
तत्समेत्य भुवः क्षात्रं रथनागाश्वपत्तिमत् ।
अभ्ययात्पार्थिवं जिष्णुं मोघं कर्तुं जनाधिप ॥ २.२७.५ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡା ଓ ପଦାତିକ ସହିତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ସେନା ନେଇ ବିଜୟୀ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ହେ ଜନାଧିପ, ତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟମ ବିଫଳ କରିବାକୁ।
2.27.6
तत्पार्थः पार्थिवं क्षात्रं युयुत्सुं परमाहवे ।
प्रत्युद्ययौ महाबाहुस्तरसा पाकशासनिः ॥ २.२७.६ ॥
ତା'ପରେ ପୃଥାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମହାବାହୁ ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ର (ଅର୍ଜୁନ) ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ସେହି ରାଜକ୍ଷତ୍ରିୟ ସେନାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ଶୀଘ୍ର ଆଗକୁ ଗଲେ।
2.27.7
तद्भग्रं पार्थिवं क्षात्रं पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
वायुनेव घनानीकं तूलीभूतं ययौ दिशः ॥ २.२७.७ ॥
ପାର୍ଥଙ୍କ ଅନାୟାସ କର୍ମରେ ରାଜାମାନଙ୍କ କ୍ଷାତ୍ରସେନା ଭଗ୍ନ ହେଲା; ପବନରେ ଉଡ଼ିଥିବା ମେଘସମୂହ ପରି ତୂଳା ହୋଇ ଦିଗରେ ଗଲା।
2.27.8
तज्जित्वा पार्थिवं क्षात्रं समरे परवीरहा ।
ययौ तदा वशे कर्तुमुदीचीं पाण्डुनन्दनः ॥ २.२७.८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଜାମାନଙ୍କ ସେହି କ୍ଷାତ୍ରସେନାକୁ ଜିତି ଶତ୍ରୁବୀରହନ୍ତା ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ତାପରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ବଶ କରିବାକୁ ଗଲେ।
2.27.9
पूर्वं कुलिङ्गविषये वशे चक्रे महीपतिम् ।
धनञ्जयो महाबाहुर्नातितीव्रेण कर्मणा ॥ २.२७.९ ॥
ପୂର୍ବେ କୁଳିନ୍ଦ ଦେଶରେ ମହାବାହୁ ଧନଞ୍ଜୟ ଅତି ତୀବ୍ର କର୍ମ ବିନା ସେ ମହୀପତିଙ୍କୁ ବଶ କଲେ।
2.27.10
तेनैव सहितः प्रायाज्जिष्णुः साल्वपुरं प्रति ।
स साल्वपुरमासाद्य साल्वराजं धनञ्जयटः ॥ २.२७.१० ॥
ସେହି ସେନା ସହିତ ବିଜୟୀ ଜିଷ୍ଣୁ ସାଲ୍ୱପୁର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ; ସାଲ୍ୱପୁରରେ ପହଞ୍ଚି ସେ ସାଲ୍ୱରାଜଙ୍କ ସହ ମୁକାବିଲା କଲେ, ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ)।
2.27.11
विक्रमेणोग्रधन्वानं वशे चक्रे महामनाः ।
तं पार्थः सहसा जित्वा द्युमत्सेनं महीश्वरम् ॥ २.२७.११ ॥
ମହାମନା ପରାକ୍ରମରେ ଉଗ୍ରଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ବଶ କଲେ; ତାଙ୍କୁ ପାର୍ଥ ସହସା ଜିତି ମହୀଶ୍ୱର ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ।
2.27.12
कृत्वा स सैनिकं प्रायात्कटदेशमरिन्दमः ।
तत्र पार्थो रणे जिष्णुः सुनाभं वसुधाधिपम् ॥ २.२७.१२ ॥
ଶତ୍ରୁଦମନ ସୈନ୍ୟ ସହିତ କଟଦେଶକୁ ଗଲେ; ସେଠାରେ ରଣରେ ବିଜୟୀ ପାର୍ଥ ବସୁଧାଧିପ ସୁନାଭଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
2.27.13
विक्रमेण वशे कृत्वा कृतवाननुसैनिकम् ।
एतेन सहितो राजन्सव्यसाची परन्तपः ॥ २.२७.१३ ॥
ପରାକ୍ରମରେ ବଶ କରି, ସେ ନିଜ ସେନା ସହିତ (ସେମାନଙ୍କୁ ଅଧୀନ କଲେ)। ହେ ରାଜନ୍, ଏହା ସହିତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତାପଦାୟକ ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ) (ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ)।
2.27.14
विजिग्ये शाकलद्वीपे प्रतिविन्ध्यं च पार्थिवम् ।
कलद्वीपवासाश्च सप्तद्वीपेषु ये नृपाः ॥ २.२७.१४ ॥
ଶାକଳଦ୍ୱୀପରେ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ ନାମକ ରାଜାଙ୍କୁ ସେ ଜିଣିଲେ; କଳଦ୍ୱୀପର ନିବାସୀ ଏବଂ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ଥିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ (ଜିଣିଲେ)।
2.27.15
अर्जुनस्य च सैन्यस्थैर्विग्रहस्तुमुलोऽभवत् ।
तान्सर्वानजयत्पार्तो धर्मराजप्रियेप्सया ॥ २.२७.१५ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସେନାର ସୈନିକମାନଙ୍କ ସହିତ ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ପୃଥାପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ।
2.27.16
तैरेव सहितः सर्वैः प्रग्ज्योतिषमुपाद्रवत् ॥ २.२७.१६ ॥
ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ମିଶି (ଅର୍ଜୁନ) ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
2.27.17
तत्र राजा महानासीद्भगदत्तो विशाम्पते ।
तेनासीत्सुमहद्युद्धं पाण्डवस्य महात्मनः ॥ २.२७.१७ ॥
ସେଠାରେ ମହାନ୍ ରାଜା ଭଗଦତ୍ତ ଥିଲେ, ହେ ପ୍ରଜାପତି। ତାଙ୍କ ସହିତ ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କର ଅତି ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
2.27.18
स किरातैश्च चीनैश्च वृतः प्राग्ज्योतिषोऽभवत् ।
अन्यैश्च बहुभिर्योधैः सागरानुपवासिभिः ॥ २.२७.१८ ॥
ସେ (ଭଗଦତ୍ତ) କିରାତ ଓ ଚୀନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇଥିବା ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷର (ରାଜା) ଥିଲେ; ସମୁଦ୍ର ଉପକୂଳବାସୀ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେ ଘେରା ଥିଲେ।
2.27.19
ततः स दिवसानष्टौ योधयित्वा धनञ्जयम् ।
प्रहसन्नब्रवीद्राजा सङ्ग्रामविगतक्रमम् ॥ २.२७.१९ ॥
ତା'ପରେ ସେ ରାଜା ଆଠ ଦିନ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ଯୁଦ୍ଧ-କ୍ରମ ହରାଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ହସି ହସି କହିଲେ।
2.27.20
उपपन्नं महाबाहो त्वयि कौरवनन्दन ।
पाकशासनदायादे वीर्यमाहवशोभिनि ॥ २.२७.२० ॥
ହେ ମହାବାହୁ, କୌରବନନ୍ଦନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ଯୁଦ୍ଧର ଶୋଭା, ତୁମଠାରେ ଏ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଉଚିତ।
2.27.21
अहं सखा महेन्द्रस्य शक्रादनवरो रणे ।
न शक्ष्यामि च ते तात स्थातुं प्रमुखतो युधि ॥ २.२७.२१ ॥
ମୁଁ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସଖା; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ରଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ହୀନ ନୁହେଁ। ହେ ତାତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ମୁଁ ସମର୍ଥ ହେବି ନାହିଁ।
2.27.22
त्वमीप्सितं पाण्डवेयं ब्रूहि किं करवाणि ते ।
यद्वक्ष्यसि महाबाहो तत्करिष्यामि पुत्रक ॥ २.२७.२२ ॥
ପାଣ୍ଡବ (ଅର୍ଜୁନ) ପାଇଁ ତୁମେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରୁଛ ତାହା କୁହ। ହେ ମହାବାହୁ, ପୁତ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ କ'ଣ କରିବି? ତୁମେ ଯାହା କହିବ ତାହା ମୁଁ କରିବି।
2.27.23
कुरूणामृषभो राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च यज्वा विपुलदक्षिणः ॥ २.२७.२३ ॥
କୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର; ସେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ସତ୍ୟସନ୍ଧ, ଯଜ୍ଞକାରୀ ଓ ପ୍ରଚୁର ଦକ୍ଷିଣା ଦାତା।
2.27.24
तस्य पार्थिवतामीप्से करस्तस्मै प्रदीयताम् ।
भवान्पितृसखश्चैव प्रीयमाणो मयापि च।
ततो नाज्ञापयामि त्वां प्रीतिपूर्वं प्रदीयताम् ॥ २.२७.२४ ॥
ତାଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ତାଙ୍କୁ କର ଦିଆଯାଉ। ତୁମେ ମୋ ପିତାଙ୍କ ସଖା ଏବଂ ମୋ ପ୍ରତିଓ ପ୍ରସନ୍ନ। ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଉନାହିଁ; ପ୍ରୀତିପୂର୍ବକ ଦିଆଯାଉ।
2.27.25
कुन्तीमातर्यथा मे त्वं तथा राजा युधिष्ठिरः ।
सर्वमेतत्करिष्यामि किं चान्यत्करवाणि ते ॥ २.२७.२५ ॥
ହେ କୁନ୍ତୀମାତା, ଆପଣ ମୋ ପାଇଁ ଯେପରି, ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମଧ୍ୟ ସେପରି। ଏ ସବୁ ମୁଁ କରିବି। ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ କ'ଣ କରିବି?