Mahābhārata · Adhyāya 2.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.27.1
दिशामभिजयं ब्रह्मन्विस्तरेणानुकीर्तय ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ २.२७.१ ॥
O Brahmane, erzähle ausführlich von der Eroberung der Himmelsrichtungen; ich werde nicht satt, die großen Taten meiner Vorfahren zu hören.
2.27.2
धनञ्जयस्य वक्ष्यामि विजयं पूर्वमेव ते ।
यौगपद्येन पार्थैर्हि निर्जितेयं वसुन्धरा ॥ २.२७.२ ॥
Zuerst werde ich dir den Sieg Dhanañjayas erzählen; die Söhne Pṛthās eroberten diese Erde gemeinsam.
2.27.3
अवाप्य राजा राज्यार्धं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
महत्त्वे राजशब्दस्य मनश्चक्रे महामनाः ॥ २.२७.३ ॥
Nachdem er die Hälfte des Reiches erlangt hatte, richtete Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, der Großgesinnte, seinen Sinn auf die Größe des Königstitels.
2.27.4
तदा क्षात्रं विदित्वाऽस्य पृथिवीविजयं प्रति ।
अमर्षात्पार्थिवेन्द्राणां तं समेयाय वारयत् ॥ २.२७.४ ॥
Als sie vom Vorhaben der Kriegerkaste erfuhren, die Erde zu erobern, kamen die Herren der Könige aus Groll zusammen, um ihn aufzuhalten.
2.27.5
तत्समेत्य भुवः क्षात्रं रथनागाश्वपत्तिमत् ।
अभ्ययात्पार्थिवं जिष्णुं मोघं कर्तुं जनाधिप ॥ २.२७.५ ॥
Dann rückten sie, versammelt, mit Streitwagen, Elefanten, Pferden und Fußsoldaten gegen den siegreichen König vor, o Herr der Menschen, um sein Unternehmen zunichte zu machen.
2.27.6
तत्पार्थः पार्थिवं क्षात्रं युयुत्सुं परमाहवे ।
प्रत्युद्ययौ महाबाहुस्तरसा पाकशासनिः ॥ २.२७.६ ॥
Da zog der Sohn Pṛthās, der Starkarmige, Sohn Indras (Arjuna), rasch hinaus, um der königlichen Kriegerschar entgegenzutreten, die im großen Kampf zu kämpfen begierig war.
2.27.7
तद्भग्रं पार्थिवं क्षात्रं पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
वायुनेव घनानीकं तूलीभूतं ययौ दिशः ॥ २.२७.७ ॥
Durch Pārtha, dessen Taten mühelos waren, wurde jenes kriegerische Heer der Könige zerschlagen; wie eine vom Wind getriebene Wolkenmasse zu Wattefasern geworden, zerstob es nach allen Richtungen.
2.27.8
तज्जित्वा पार्थिवं क्षात्रं समरे परवीरहा ।
ययौ तदा वशे कर्तुमुदीचीं पाण्डुनन्दनः ॥ २.२७.८ ॥
Nachdem er jenes Heer der Könige im Kampf besiegt hatte, zog der Töter feindlicher Helden, der Sohn Pāṇḍus, damals aus, um die nördliche Gegend zu unterwerfen.
2.27.9
पूर्वं कुलिङ्गविषये वशे चक्रे महीपतिम् ।
धनञ्जयो महाबाहुर्नातितीव्रेण कर्मणा ॥ २.२७.९ ॥
Früher, im Land der Kulinden, brachte der mächtigarmige Dhanañjaya den König unter seine Gewalt, ohne eine allzu harte Tat.
2.27.10
तेनैव सहितः प्रायाज्जिष्णुः साल्वपुरं प्रति ।
स साल्वपुरमासाद्य साल्वराजं धनञ्जयटः ॥ २.२७.१० ॥
Zusammen mit demselben Heer zog der siegreiche Jiṣṇu zur Stadt Sālva; dort angekommen, stellte sich Dhanañjaya (Arjuna) dem König von Sālva.
2.27.11
विक्रमेणोग्रधन्वानं वशे चक्रे महामनाः ।
तं पार्थः सहसा जित्वा द्युमत्सेनं महीश्वरम् ॥ २.२७.११ ॥
Der Großmütige unterwarf durch Tapferkeit den grimmigen Bogenschützen; ihn besiegte der Sohn Pṛthās plötzlich und besiegte danach auch Dyumatsena, den Herrscher der Erde.
2.27.12
कृत्वा स सैनिकं प्रायात्कटदेशमरिन्दमः ।
तत्र पार्थो रणे जिष्णुः सुनाभं वसुधाधिपम् ॥ २.२७.१२ ॥
Nachdem er seine Truppen gesammelt hatte, zog der Bezwinger der Feinde in das Land Kaṭa; dort besiegte der siegreiche Sohn Pṛthās im Kampf Sunābha, den Herrscher der Erde.
2.27.13
विक्रमेण वशे कृत्वा कृतवाननुसैनिकम् ।
एतेन सहितो राजन्सव्यसाची परन्तपः ॥ २.२७.१३ ॥
Nachdem er sie durch Tapferkeit unterworfen hatte, ließ er sie seinem Heer folgen. O König, zusammen mit diesem (errang) Savyasācin, der Feindeversenger, den Sieg.
2.27.14
विजिग्ये शाकलद्वीपे प्रतिविन्ध्यं च पार्थिवम् ।
कलद्वीपवासाश्च सप्तद्वीपेषु ये नृपाः ॥ २.२७.१४ ॥
Auf der Insel Śākala besiegte er den König Prativindhya, ebenso die Bewohner der Insel Kala und die Könige, die auf den sieben Inseln waren (besiegte er ebenfalls).
2.27.15
अर्जुनस्य च सैन्यस्थैर्विग्रहस्तुमुलोऽभवत् ।
तान्सर्वानजयत्पार्तो धर्मराजप्रियेप्सया ॥ २.२७.१५ ॥
Ein wilder Kampf entbrannte mit den Soldaten in Arjunas Heer. Der Sohn der Pṛthā, der dem König des Dharma gefallen wollte, besiegte sie alle.
2.27.16
तैरेव सहितः सर्वैः प्रग्ज्योतिषमुपाद्रवत् ॥ २.२७.१६ ॥
Zusammen mit all diesen stürmte er gegen Prāgjyotiṣa und griff es an.
2.27.17
तत्र राजा महानासीद्भगदत्तो विशाम्पते ।
तेनासीत्सुमहद्युद्धं पाण्डवस्य महात्मनः ॥ २.२७.१७ ॥
Dort war der große König Bhagadatta, o Herr der Völker; mit ihm kam es zu einer sehr großen Schlacht des hochherzigen Pāṇḍava.
2.27.18
स किरातैश्च चीनैश्च वृतः प्राग्ज्योतिषोऽभवत् ।
अन्यैश्च बहुभिर्योधैः सागरानुपवासिभिः ॥ २.२७.१८ ॥
Er, der König von Prāgjyotiṣa, war umgeben von den Kirātas und den Cīnas sowie von vielen anderen Kriegern, die an der Meeresküste wohnten.
2.27.19
ततः स दिवसानष्टौ योधयित्वा धनञ्जयम् ।
प्रहसन्नब्रवीद्राजा सङ्ग्रामविगतक्रमम् ॥ २.२७.१९ ॥
Da sprach der König, nachdem er acht Tage gegen Dhanañjaya gekämpft hatte, lachend zu dem, der die Ordnung des Kampfes verloren hatte:
2.27.20
उपपन्नं महाबाहो त्वयि कौरवनन्दन ।
पाकशासनदायादे वीर्यमाहवशोभिनि ॥ २.२७.२० ॥
Diese Tapferkeit steht dir wohl an, o Starkarmiger, Wonne der Kurus, Erbe Pākaśāsanas, Zierde des Kampfes.
2.27.21
अहं सखा महेन्द्रस्य शक्रादनवरो रणे ।
न शक्ष्यामि च ते तात स्थातुं प्रमुखतो युधि ॥ २.२७.२१ ॥
Ich bin der Freund Mahendras und im Kampf Śakra nicht unterlegen; und, mein Lieber, ich werde dir im Kampf nicht standhalten können.
2.27.22
त्वमीप्सितं पाण्डवेयं ब्रूहि किं करवाणि ते ।
यद्वक्ष्यसि महाबाहो तत्करिष्यामि पुत्रक ॥ २.२७.२२ ॥
Sag mir, was du vom Pāṇḍava begehrst; was soll ich für dich tun? Was du sagst, o Starkarmiger, mein Sohn, das werde ich tun.
2.27.23
कुरूणामृषभो राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च यज्वा विपुलदक्षिणः ॥ २.२७.२३ ॥
Der König Yudhiṣṭhira, Sohn des Dharma, der Stier der Kurus, Kenner des Dharma, seinem Gelübde treu, Opferer, reich an Gaben.
2.27.24
तस्य पार्थिवतामीप्से करस्तस्मै प्रदीयताम् ।
भवान्पितृसखश्चैव प्रीयमाणो मयापि च।
ततो नाज्ञापयामि त्वां प्रीतिपूर्वं प्रदीयताम् ॥ २.२७.२४ ॥
Ich wünsche ihm die Herrschaft; ihm soll Tribut gegeben werden. Du bist der Freund meines Vaters und auch mir gewogen. Darum befehle ich dir nicht; es soll aus Zuneigung gegeben werden.
2.27.25
कुन्तीमातर्यथा मे त्वं तथा राजा युधिष्ठिरः ।
सर्वमेतत्करिष्यामि किं चान्यत्करवाणि ते ॥ २.२७.२५ ॥
O Mutter Kuntī, wie du für mich bist, so ist auch König Yudhiṣṭhira. Dies alles werde ich tun. Was sonst soll ich für dich tun?