மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.27.1
दिशामभिजयं ब्रह्मन्विस्तरेणानुकीर्तय ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ २.२७.१ ॥
பிராமணரே, திசைகளின் வெற்றியை விரிவாக விவரியுங்கள். முன்னோர்களின் மகத்தான செயல்களைக் கேட்டும் எனக்குத் திருப்தி ஏற்படவில்லை.
2.27.2
धनञ्जयस्य वक्ष्यामि विजयं पूर्वमेव ते ।
यौगपद्येन पार्थैर्हि निर्जितेयं वसुन्धरा ॥ २.२७.२ ॥
முதலில் தனஞ்சயனின் வெற்றியை உனக்குச் சொல்வேன். பிருதையின் மக்கள் இந்த பூமியை ஒரே சமயத்தில் வென்றனர்.
2.27.3
अवाप्य राजा राज्यार्धं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
महत्त्वे राजशब्दस्य मनश्चक्रे महामनाः ॥ २.२७.३ ॥
அரசில் பாதியைப் பெற்ற குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன், பெருமனம் கொண்டவராய், அரசப் பட்டத்தின் மகத்துவத்தில் மனம் செலுத்தினார்.
2.27.4
तदा क्षात्रं विदित्वाऽस्य पृथिवीविजयं प्रति ।
अमर्षात्पार्थिवेन्द्राणां तं समेयाय वारयत् ॥ २.२७.४ ॥
அப்போது அவனுடைய பூமி-வெற்றியின் நோக்கத்தை க்ஷத்திரியர்கள் அறிந்து, சினத்தால் அரசர்களின் தலைவர்கள் அவனைத் தடுக்க அவன் அருகில் வந்தனர்.
2.27.5
तत्समेत्य भुवः क्षात्रं रथनागाश्वपत्तिमत् ।
अभ्ययात्पार्थिवं जिष्णुं मोघं कर्तुं जनाधिप ॥ २.२७.५ ॥
அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி, தேர், யானை, குதிரை, காலாட்படையுடன் கூடிய க்ஷத்திரிய படையுடன், வெற்றியாளனான அரசனை எதிர்த்துச் சென்றனர்; மக்களின் தலைவனே, அவனுடைய முயற்சியை வீணாக்கும் நோக்கத்துடன்.
2.27.6
तत्पार्थः पार्थिवं क्षात्रं युयुत्सुं परमाहवे ।
प्रत्युद्ययौ महाबाहुस्तरसा पाकशासनिः ॥ २.२७.६ ॥
அப்போது பிருதையின் மகனும், மகாபாகுவுமான இந்திரனின் மகன் (அர்ஜுனன்), பெரும் போரில் போர் விரும்பிய அந்த அரச க்ஷத்திரிய படையை எதிர்கொள்ள விரைந்து சென்றான்.
2.27.7
तद्भग्रं पार्थिवं क्षात्रं पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
वायुनेव घनानीकं तूलीभूतं ययौ दिशः ॥ २.२७.७ ॥
பார்த்தனின் சிரமமற்ற செயலால் அரசர்களின் அந்த க்ஷத்திரியப் படை சிதறியது; காற்றால் அடித்துச் செல்லப்படும் மேகக்கூட்டம் போல பஞ்சாகி திசைகளில் பறந்தது.
2.27.8
तज्जित्वा पार्थिवं क्षात्रं समरे परवीरहा ।
ययौ तदा वशे कर्तुमुदीचीं पाण्डुनन्दनः ॥ २.२७.८ ॥
போரில் அரசர்களின் அந்த க்ஷத்திரியப் படையை வென்ற எதிரி வீரர்களை அழிப்பவனான பாண்டுவின் மகன் அப்போது வடக்குத் திசையை வசப்படுத்தச் சென்றான்.
2.27.9
पूर्वं कुलिङ्गविषये वशे चक्रे महीपतिम् ।
धनञ्जयो महाबाहुर्नातितीव्रेण कर्मणा ॥ २.२७.९ ॥
முன்பு குலிந்த நாட்டில் மகாபாகுவான தனஞ்சயன் அதிகக் கடுமையான செயல் இன்றி மன்னனை வசப்படுத்தினான்.
2.27.10
तेनैव सहितः प्रायाज्जिष्णुः साल्वपुरं प्रति ।
स साल्वपुरमासाद्य साल्वराजं धनञ्जयटः ॥ २.२७.१० ॥
அதே படையுடன் வெற்றியாளன் சால்வ நகரை நோக்கிச் சென்றான்; சால்வ நகரை அடைந்த அவன் சால்வ மன்னனை எதிர்கொண்டான், தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்).
2.27.11
विक्रमेणोग्रधन्वानं वशे चक्रे महामनाः ।
तं पार्थः सहसा जित्वा द्युमत्सेनं महीश्वरम् ॥ २.२७.११ ॥
மகாமனத்தவன் வீரத்தால் உக்ரதனுர்த்தரனை வசப்படுத்தினான்; அவனைப் பார்த்தன் திடீரென வென்று, பூமியின் அதிபதியான த்யுமத்சேனனையும் வென்றான்.
2.27.12
कृत्वा स सैनिकं प्रायात्कटदेशमरिन्दमः ।
तत्र पार्थो रणे जिष्णुः सुनाभं वसुधाधिपम् ॥ २.२७.१२ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவன் தன் படையுடன் கடதேசம் சென்றான்; அங்கே போரில் வெற்றியாளன் பார்த்தன் வசுதாதிபதி சுநாபனை வென்றான்.
2.27.13
विक्रमेण वशे कृत्वा कृतवाननुसैनिकम् ।
एतेन सहितो राजन्सव्यसाची परन्तपः ॥ २.२७.१३ ॥
வீரத்தால் அடக்கி, அவன் தன் படையுடன் (அவர்களை வசப்படுத்தினான்). அரசே, இதனுடன் எதிரிகளைத் தகிக்கும் சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) (வெற்றி பெற்றான்).
2.27.14
विजिग्ये शाकलद्वीपे प्रतिविन्ध्यं च पार्थिवम् ।
कलद्वीपवासाश्च सप्तद्वीपेषु ये नृपाः ॥ २.२७.१४ ॥
சாகலத் தீவில் பிரதிவிந்தியன் என்ற அரசனை வென்றான்; கலத் தீவில் வசிப்பவர்களையும், ஏழு தீவுகளில் இருந்த அரசர்களையும் (வென்றான்).
2.27.15
अर्जुनस्य च सैन्यस्थैर्विग्रहस्तुमुलोऽभवत् ।
तान्सर्वानजयत्पार्तो धर्मराजप्रियेप्सया ॥ २.२७.१५ ॥
அர்ஜுனனின் படைவீரர்களுடன் கடுமையான போர் நிகழ்ந்தது. பிருதையின் மகன் அர்ஜுனன் தர்மராஜனை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்துடன் அவர்கள் அனைவரையும் வென்றான்.
2.27.16
तैरेव सहितः सर्वैः प्रग्ज्योतिषमुपाद्रवत् ॥ २.२७.१६ ॥
அவர்கள் அனைவருடனும் சேர்ந்து, அவன் பிராக்ஜ்யோதிஷத்தை நோக்கி விரைந்து தாக்கினான்.
2.27.17
तत्र राजा महानासीद्भगदत्तो विशाम्पते ।
तेनासीत्सुमहद्युद्धं पाण्डवस्य महात्मनः ॥ २.२७.१७ ॥
அங்கே பெரிய அரசன் பகதத்தன் இருந்தான், ஓ மக்களின் தலைவனே. அவனுடன் மஹாத்மாவான பாண்டவனுக்கு மிகக் கடுமையான போர் நிகழ்ந்தது.
2.27.18
स किरातैश्च चीनैश्च वृतः प्राग्ज्योतिषोऽभवत् ।
अन्यैश्च बहुभिर्योधैः सागरानुपवासिभिः ॥ २.२७.१८ ॥
அவன் (பகதத்தன்) கிராதர்களாலும் சீனர்களாலும் சூழப்பட்ட பிராக்ஜ்யோதிஷத்தின் அரசனாக இருந்தான்; கடற்கரையில் வாழ்ந்த பல வீரர்களாலும் அவன் சூழப்பட்டிருந்தான்.
2.27.19
ततः स दिवसानष्टौ योधयित्वा धनञ्जयम् ।
प्रहसन्नब्रवीद्राजा सङ्ग्रामविगतक्रमम् ॥ २.२७.१९ ॥
பின்னர் அந்த அரசன் எட்டு நாட்கள் தனஞ்சயனுடன் போரிட்டு, போர் ஒழுங்கை இழந்தவனிடம் சிரித்துக்கொண்டே கூறினான்.
2.27.20
उपपन्नं महाबाहो त्वयि कौरवनन्दन ।
पाकशासनदायादे वीर्यमाहवशोभिनि ॥ २.२७.२० ॥
மஹாபாஹுவே, கௌரவர்களின் மகிழ்ச்சியே, இந்திரனின் வாரிசே, போரை அலங்கரிக்கும் வீரமே, உன்னில் இந்த வீரம் பொருத்தமானதே.
2.27.21
अहं सखा महेन्द्रस्य शक्रादनवरो रणे ।
न शक्ष्यामि च ते तात स्थातुं प्रमुखतो युधि ॥ २.२७.२१ ॥
நான் மகேந்திரனின் நண்பன்; போரில் சக்கரனுக்குக் குறைந்தவனல்ல. அன்பனே, போரில் உனக்கு முன் நின்று நிற்க என்னால் இயலாது.
2.27.22
त्वमीप्सितं पाण्डवेयं ब्रूहि किं करवाणि ते ।
यद्वक्ष्यसि महाबाहो तत्करिष्यामि पुत्रक ॥ २.२७.२२ ॥
பாண்டவ (அர்ஜுனன்) உனக்கு விரும்பியதைச் சொல். மஹாபாஹுவே, மகனே, உனக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? நீ எதைச் சொல்வாயோ அதைச் செய்வேன்.
2.27.23
कुरूणामृषभो राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च यज्वा विपुलदक्षिणः ॥ २.२७.२३ ॥
குருக்களில் சிறந்த அரசன், தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன்; தர்மத்தை அறிந்தவன், சத்தியத்தில் உறுதியானவன், யாகம் செய்பவன், மிகுந்த தட்சிணை அளிப்பவன்.
2.27.24
तस्य पार्थिवतामीप्से करस्तस्मै प्रदीयताम् ।
भवान्पितृसखश्चैव प्रीयमाणो मयापि च।
ततो नाज्ञापयामि त्वां प्रीतिपूर्वं प्रदीयताम् ॥ २.२७.२४ ॥
அவனுடைய அரசுரிமையை நான் விரும்புகிறேன்; அவனுக்குக் கப்பம் செலுத்தப்படட்டும். நீர் என் தந்தையின் நண்பர்; என்னிடமும் மகிழ்ச்சியுடையவர். ஆகவே உமக்கு ஆணையிடவில்லை; அன்புடன் கொடுக்கப்படட்டும்.
2.27.25
कुन्तीमातर्यथा मे त्वं तथा राजा युधिष्ठिरः ।
सर्वमेतत्करिष्यामि किं चान्यत्करवाणि ते ॥ २.२७.२५ ॥
குந்தி அன்னையே, நீங்கள் எனக்கு எவ்வாறோ, அவ்வாறே அரசர் யுதிஷ்டிரரும். இவை அனைத்தையும் நான் செய்வேன். உங்களுக்காக வேறு என்ன செய்ய வேண்டும்?