Mahābhārata · Adhyāya 2.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.27.1
दिशामभिजयं ब्रह्मन्विस्तरेणानुकीर्तय ।
न हि तृप्यामि पूर्वेषां शृण्वानश्चरितं महत् ॥ २.२७.१ ॥
Ó brâmane, narra em detalhe a conquista das direções; não me canso de ouvir os grandes feitos dos meus antepassados.
2.27.2
धनञ्जयस्य वक्ष्यामि विजयं पूर्वमेव ते ।
यौगपद्येन पार्थैर्हि निर्जितेयं वसुन्धरा ॥ २.२७.२ ॥
Primeiro contarei a vitória de Dhanañjaya; os filhos de Pṛthā conquistaram esta terra simultaneamente.
2.27.3
अवाप्य राजा राज्यार्धं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
महत्त्वे राजशब्दस्य मनश्चक्रे महामनाः ॥ २.२७.३ ॥
Tendo obtido metade do reino, Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, de grande mente, fixou sua mente na grandeza do título de rei.
2.27.4
तदा क्षात्रं विदित्वाऽस्य पृथिवीविजयं प्रति ।
अमर्षात्पार्थिवेन्द्राणां तं समेयाय वारयत् ॥ २.२७.४ ॥
Então, sabendo do propósito de conquista da terra pela casta guerreira, os senhores dos reis, por ressentimento, reuniram-se para detê-lo.
2.27.5
तत्समेत्य भुवः क्षात्रं रथनागाश्वपत्तिमत् ।
अभ्ययात्पार्थिवं जिष्णुं मोघं कर्तुं जनाधिप ॥ २.२७.५ ॥
Então, reunidos, com a força guerreira de carros, elefantes, cavalos e infantes, avançaram contra o rei vitorioso, ó senhor dos homens, para tornar vão o seu esforço.
2.27.6
तत्पार्थः पार्थिवं क्षात्रं युयुत्सुं परमाहवे ।
प्रत्युद्ययौ महाबाहुस्तरसा पाकशासनिः ॥ २.२७.६ ॥
Então o filho de Pṛthā, o de braços poderosos, filho de Indra (Arjuna), saiu rapidamente ao encontro da força guerreira real, ávida por combater na grande batalha.
2.27.7
तद्भग्रं पार्थिवं क्षात्रं पार्थेनाक्लिष्टकर्मणा ।
वायुनेव घनानीकं तूलीभूतं ययौ दिशः ॥ २.२७.७ ॥
Por Pārtha, de feitos sem esforço, aquele exército guerreiro dos reis foi despedaçado; como uma massa de nuvens levada pelo vento, reduzido a flocos de algodão, dispersou-se em todas as direções.
2.27.8
तज्जित्वा पार्थिवं क्षात्रं समरे परवीरहा ।
ययौ तदा वशे कर्तुमुदीचीं पाण्डुनन्दनः ॥ २.२७.८ ॥
Tendo vencido na batalha aquele exército de reis, o matador de heróis inimigos, o filho de Pāṇḍu, partiu então para submeter a região do norte.
2.27.9
पूर्वं कुलिङ्गविषये वशे चक्रे महीपतिम् ।
धनञ्जयो महाबाहुर्नातितीव्रेण कर्मणा ॥ २.२७.९ ॥
Antes, na terra dos Kulinda, Dhanañjaya, de braços poderosos, submeteu o rei sem um ato excessivamente severo.
2.27.10
तेनैव सहितः प्रायाज्जिष्णुः साल्वपुरं प्रति ।
स साल्वपुरमासाद्य साल्वराजं धनञ्जयटः ॥ २.२७.१० ॥
Acompanhado daquele mesmo exército, o vitorioso Jiṣṇu partiu em direção à cidade de Sālva; ao chegar à cidade de Sālva, Dhanañjaya (Arjuna) enfrentou o rei de Sālva.
2.27.11
विक्रमेणोग्रधन्वानं वशे चक्रे महामनाः ।
तं पार्थः सहसा जित्वा द्युमत्सेनं महीश्वरम् ॥ २.२७.११ ॥
O de grande mente, pelo valor, submeteu o arqueiro feroz; a ele o filho de Pṛthā venceu de repente, e depois venceu Dyumatsena, senhor da terra.
2.27.12
कृत्वा स सैनिकं प्रायात्कटदेशमरिन्दमः ।
तत्र पार्थो रणे जिष्णुः सुनाभं वसुधाधिपम् ॥ २.२७.१२ ॥
Tendo reunido suas tropas, o domador de inimigos partiu para a terra de Kaṭa; ali, em combate, o filho vitorioso de Pṛthā venceu Sunābha, senhor da terra.
2.27.13
विक्रमेण वशे कृत्वा कृतवाननुसैनिकम् ।
एतेन सहितो राजन्सव्यसाची परन्तपः ॥ २.२७.१३ ॥
Tendo-os submetido pela bravura, fez com que seguissem seu exército. Ó rei, juntamente com isto, Savyasācin, o queimador de inimigos (obteve a vitória).
2.27.14
विजिग्ये शाकलद्वीपे प्रतिविन्ध्यं च पार्थिवम् ।
कलद्वीपवासाश्च सप्तद्वीपेषु ये नृपाः ॥ २.२७.१४ ॥
Na ilha de Śākala conquistou o rei Prativindhya, e os habitantes da ilha de Kala e os reis que estavam nas sete ilhas (também conquistou).
2.27.15
अर्जुनस्य च सैन्यस्थैर्विग्रहस्तुमुलोऽभवत् ।
तान्सर्वानजयत्पार्तो धर्मराजप्रियेप्सया ॥ २.२७.१५ ॥
Surgiu um combate feroz com os soldados do exército de Arjuna. O filho de Pṛthā, desejando agradar ao rei do dharma, venceu a todos eles.
2.27.16
तैरेव सहितः सर्वैः प्रग्ज्योतिषमुपाद्रवत् ॥ २.२७.१६ ॥
Acompanhado por todos eles, lançou-se contra Prāgjyotiṣa e a atacou.
2.27.17
तत्र राजा महानासीद्भगदत्तो विशाम्पते ।
तेनासीत्सुमहद्युद्धं पाण्डवस्य महात्मनः ॥ २.२७.१७ ॥
Ali estava o grande rei Bhagadatta, ó senhor dos povos; com ele houve uma batalha muito grande do magnânimo Pāṇḍava.
2.27.18
स किरातैश्च चीनैश्च वृतः प्राग्ज्योतिषोऽभवत् ।
अन्यैश्च बहुभिर्योधैः सागरानुपवासिभिः ॥ २.२७.१८ ॥
Ele, rei de Prāgjyotiṣa, estava cercado pelos Kirātas e pelos Cīnas, e por muitos outros guerreiros que habitavam ao longo da costa do oceano.
2.27.19
ततः स दिवसानष्टौ योधयित्वा धनञ्जयम् ।
प्रहसन्नब्रवीद्राजा सङ्ग्रामविगतक्रमम् ॥ २.२७.१९ ॥
Então o rei, tendo combatido Dhanañjaya por oito dias, disse rindo àquele que havia perdido a ordem da batalha:
2.27.20
उपपन्नं महाबाहो त्वयि कौरवनन्दन ।
पाकशासनदायादे वीर्यमाहवशोभिनि ॥ २.२७.२० ॥
Este valor te convém, ó de braços poderosos, deleite dos Kurus, herdeiro de Pākaśāsana, adorno da batalha.
2.27.21
अहं सखा महेन्द्रस्य शक्रादनवरो रणे ।
न शक्ष्यामि च ते तात स्थातुं प्रमुखतो युधि ॥ २.२७.२१ ॥
Sou amigo de Mahendra, não inferior a Śakra na batalha; e, querido, não poderei resistir diante de ti na luta.
2.27.22
त्वमीप्सितं पाण्डवेयं ब्रूहि किं करवाणि ते ।
यद्वक्ष्यसि महाबाहो तत्करिष्यामि पुत्रक ॥ २.२७.२२ ॥
Diz-me o que desejas do Pāṇḍava; que farei por ti? O que disseres, ó de braços poderosos, querido filho, isso farei.
2.27.23
कुरूणामृषभो राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
धर्मज्ञः सत्यसन्धश्च यज्वा विपुलदक्षिणः ॥ २.२७.२३ ॥
O rei Yudhiṣṭhira, filho de Dharma, touro dos Kurus, conhecedor do dharma, fiel ao seu voto, sacrificador, doador de grandes oferendas.
2.27.24
तस्य पार्थिवतामीप्से करस्तस्मै प्रदीयताम् ।
भवान्पितृसखश्चैव प्रीयमाणो मयापि च।
ततो नाज्ञापयामि त्वां प्रीतिपूर्वं प्रदीयताम् ॥ २.२७.२४ ॥
Desejo para ele a soberania; que se lhe dê tributo. Tu és amigo de meu pai, e também estás satisfeito comigo. Assim, não te ordeno; que seja dado por afeição.
2.27.25
कुन्तीमातर्यथा मे त्वं तथा राजा युधिष्ठिरः ।
सर्वमेतत्करिष्यामि किं चान्यत्करवाणि ते ॥ २.२७.२५ ॥
Ó mãe Kuntī, assim como és para mim, assim é o rei Yudhiṣṭhira. Farei tudo isto. Que mais devo fazer por ti?