مهابهاراتا · أدهيايا 2.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.29.1
स श्वेतपर्वतं वीरः समतिक्रम्य वीर्यवान् ।
देशं किम्पुरुषावासं द्रुमपुत्रेण रक्षितम् ॥ २.२९.१ ॥
ذلك البطل القدير، بعد أن عبر الجبل الأبيض، وصل إلى أرض الكيمبوروشا المحروسة من ابن درومة.
2.29.2
महता सन्निपातेन क्षत्रियान्तकरेण ह ।
अजयत्पाण्डवश्रेष्ठः करे चैनं न्यवेशयत् ॥ २.२९.२ ॥
في اشتباك عظيم، قهر أفضل البانداڤا أولئك المهلكين للكشتريا، وجعلهم يدفعون الجزية.
2.29.3
तं जित्वा हाटकं नाम देशं गुह्यकरक्षितम् ।
पाकशासनिरव्यग्रः सहसैन्यः समासदत् ॥ २.२९.३ ॥
بعد أن قهر تلك الأرض المسماة هاطكا، المحروسة من الغوهيّاكا، وصل إليها ابن إندرا غير مضطرب مع جيشه.
2.29.4
तांस्तु सान्त्वेन निर्जित्य मानसं सर उत्तमम् ।
ऋषिकुल्यास्तथा सर्वा ददर्श कुरुनन्दनः ॥ २.२९.४ ॥
بعد أن كسبهم بالمودة، رأى ابن الكورو الماناسا الفائقة وجميع فرق الحكماء.
2.29.5
सरो मानसमासाद्य हाटकानभितः प्रभुः ।
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्पाण्डवस्ततः ॥ २.२९.५ ॥
بعد أن بلغ بحيرة الماناسا، فتح السيد البانداڤا الأرض المحيطة بهاطكا المحروسة من الغاندهاروا.
2.29.6
तत्र तित्तिरिकल्माषान्मण्डूकाख्यान्हयोत्तमान् ।
लेभे स करसमत्यन्तं गन्धर्वनगरात्तदा ॥ २.२९.६ ॥
هناك نال من مدينة الغاندهاروا، جزيةً، عددًا كبيرًا جدًا من الخيول الفاخرة المسماة مندوكا، المرقطة كالحجل.
2.29.7
हेमकूटमथासाद्य न्यवसत्फल्गुनस्तदा ।
तं हेमकूटं राजेन्द्र समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.७ ॥
وبعد أن وصل إلى هيمكوتا أقام فالغونا هناك حينذاك. يا سيد الملوك، بعد أن اجتاز ذلك الهيمكوتا، مضى البانداوي.
2.29.8
हरिवर्षं विवेशाथ सैन्येन महता वृतः ।
तत्र पार्थो ददर्शाथ बहूनिह मनोरमान् ॥ २.२९.८ ॥
محاطًا بجيش عظيم، دخل بعد ذلك أرض هاري. هناك رأى بارثا هنا أشياء كثيرة بهيجة.
2.29.9
नगरान्सवनांश्चैव नदीश्च विमलोदकाः ।
पुरुषान्देवकल्पांश्च नारीश्च प्रियदर्शनाः ॥ २.२९.९ ॥
المدن وأماكن القرابين، والأنهار ذات المياه الصافية، والرجال الشبيهون بالآلهة، والنساء البهيات المنظر.
2.29.10
तान्सर्वास्तत्र दृष्ट्वाऽथ मुदा युक्तो धनञ्जयटः ।
वशे चक्रे स रत्नानि लेभे च सुबहूनि च ॥ २.२९.१० ॥
بعد أن رأى كل ذلك هناك، امتلأ دهنجايا فرحًا فأخضعه لسلطانه، ونال جواهر كثيرة جدًا.
2.29.11
ततो निषधमासाद्य गिरिस्थानजयत्प्रभुः ।
अथ राजन्नतिक्रम्य निषधं शैलमायतम् ॥ २.२९.११ ॥
ثم وصل إلى نيشادا، فغلب ذلك القدير منطقة الجبال. وبعد ذلك أيها الملك، بعد أن اجتاز جبل نيشادا الممتد، مضى.
2.29.12
विवेश मध्यमं वर्षं पार्थो दिव्यमिलावृतम् ।
तत्र दिव्योपमान्दिव्यान्पुरुषान्देवदर्शनान् ॥ २.२९.१२ ॥
دخل بارثا الأرض الوسطى المسماة إيلافريتا الإلهية. هناك كان رجال إلهيون يشبهون الآلهة، ذوو هيئة سماوية.
2.29.13
अदृष्टपूर्वान्सुभगान्स ददर्श धनञ्जयः ।
सदनानि च शुभ्राणि नारीश्चाप्सरसंनिभाः ॥ २.२९.१३ ॥
رأى دانانجايا مساكن جميلة لم يرها من قبل، مشرقة، ونساء يشبهن الأبسارا.
2.29.14
दृष्ट्वा तानजयद्रम्यान्स तैश्च ददृशे तदा ।
जित्वा च तान्महाभागान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.१४ ॥
ولما رآهم الجميلون غلبهم، وحينئذ رأوه هم أيضًا. وبعد أن غلب أولئك العظيمي الحظ وأخضعهم لسلطانه،
2.29.15
रत्नान्यादाय दिव्यानि भूषणान्यासनैः सह ।
उदीचीमथ राजेन्द्र ययौ पार्थो मुदाऽन्वितः ॥ २.२९.१५ ॥
وأخذ الجواهر والحلي الإلهية مع المقاعد، يا سيد الملوك، ومضى بارثا مملوءًا بالفرح نحو الشمال.
2.29.16
स ददर्श ततो मेरुं शिखरीणां प्रभुं महत् ।
तं काञ्चनमयं दिव्यं चतुर्वणं दुरासदम् ॥ २.२९.१६ ॥
ثم رأى ميرو العظيم، سيد القمم — ذهبيًا، إلهيًا، ذا أربعة ألوان، وعسير المنال.
2.29.17
उन्नतं शतसाहस्रं योजनानां तु सुस्थितम् ।
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ २.२९.१७ ॥
وكان ذلك الميرو مرتفعًا مئة ألف يوجانا، ثابتًا راسخًا — متوهجًا، لا يتزعزع، كتلة من النور لا نظير لها.
2.29.18
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ।
काञ्चनाभरणं दिव्यदेवगन्धर्वसेवितम् ॥ २.२९.१८ ॥
يفوق بقممه الذهبية المتألقة ضوء الشمس، مزينًا بالذهب، تخدمه الآلهة الإلهية والغاندهاربا.
2.29.19
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ।
व्यालैराचरितं धोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ॥ २.२९.१९ ॥
كان لا يُقاس ولا يُقهر، يرتاده قوم مملوءون بالأدharma وحيوانات مفترسة مرعبة، ويضيئه أعشاب إلهية.
2.29.20
स्वर्गमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रायेण महागिरिम् ।
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ॥ २.२९.२० ॥
ذلك الجبل العظيم الذي يغطي السماء ويقف بارتفاعه، لا يُدرَك حتى بالعقل من الآخرين، ويزخر بالأنهار والأشجار.
2.29.21
नानाविहगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ।
तं दृष्टा फल्गुनो मेरुं प्रीतिमानभवत्तदा ॥ २.२९.२१ ॥
ولما رأى ذلك الميرو يرنّ بأسراب طيور من أنواع شتى وهو بالغ الجمال، فرح فالغونا (أرجونا) حينئذ.
2.29.22
मेरोरिलावृतं दिव्यं सर्वतः परिमण्डितम् ।
मेरोस्तु दक्षिणे पार्श्वे जम्बूर्नाम वनस्पतिः ॥ २.२९.२२ ॥
حول الميرو، المزيّن من كل جانب، تمتد الأرض الإلهية إيلافريتا. وعلى الجانب الجنوبي من الميرو تقف شجرة اسمها جمبو.
2.29.23
नित्यपुष्पफलोपेवः सिद्धचारणसेवितः ।
आस्वर्गमुच्छ्रिता राजंस्तस्य शाखा वनस्पतेः ॥ २.२९.२३ ॥
كانت الشجرة دائمة الأزهار والثمار، يخدمها السيدّهة والتشارانا، وأغصانها يا ملك ممتدة حتى السماء.
2.29.24
यस्य नाम्ना त्विदं द्वीपं जन्बूद्वीपमिति स्मृतम् ।
तां च जम्बूं ददर्शाथ सव्यसाची परन्तपः ॥ २.२९.२४ ॥
تلك الشجرة جمبو، التي باسمها يُذكر هذا الجزيرة بجمبوديبا، رآها حينئذ سافياساتشي (أرجونا) محرِق الأعداء.
2.29.25
तौ दृष्ट्वाऽप्रतिमौ लोके जम्बूं मेरुं च संस्थितौ ।
प्रतीमानभवद्राजन्सर्वतः स विलोकयन् ॥ २.२९.२५ ॥
أيها الملك، لما رأى تلك الشجرتين الجمبو وجبل ميرو الشامختين، اللتين لا مثيل لهما في العالم، أخذ يتلفت حوله متعجبا.
2.29.26
तत्र लेभे ततो जिष्णुः सिद्धैर्दिव्यैश्च चारणैः ।
रत्नानि बहुसाहस्रं दत्तान्याभरणानि च ॥ २.२९.२६ ॥
هناك نال جيشنو (أرجونا)، مما أهداه إياه السيدهات والتشارانا السماويون، آلاف الجواهر والحلي.
2.29.27
वासांसि च महार्हाणि तत्र लब्ध्वाऽर्जुनस्तदा ।
आमन्त्रयित्वा तान्सर्वान्यज्ञमुद्दिश्य वै गुरोः ॥ २.२९.२७ ॥
هناك نال أرجونا أيضا ثيابا ثمينة جدا؛ ثم استأذن منهم جميعا من أجل قربان معلمه.
2.29.28
अथादाय बहून्रत्नान्गमनाययोपचक्रमे ।
मेरुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रवतप्रवरं प्रभुः ॥ २.२९.२८ ॥
ثم أخذ الرب كثيرا من الجواهر وشرع في الرحيل، بعد أن طاف حول جبل ميرو، أعلى الجبال، على يمينه.
2.29.29
ययौ जम्बूनदीतीरे नदीं श्रेष्ठां विलोकयन् ।
स तां मनोरमां दिव्यां जम्बूस्वादुरसावहाम् ॥ २.२९.२९ ॥
سار على ضفة نهر الجمبو، يتأمل ذلك النهر الفاضل البهي الإلهي الذي يحمل عصارة ثمرة الجمبو العذبة.
2.29.30
हैमपक्षिगणैर्जुष्टां सौवर्णजलजाकुलाम् ।
हैमपङ्कां हैमजलां सौवर्णोज्ज्वलवालुकाम् ॥ २.२९.३० ॥
يرتادها أسراب الطيور الذهبية، مليئة باللوتس الذهبي، ذات طين ذهبي وماء ذهبي، ورملها يتلألأ كالذهب.
2.29.31
क्वचित्मुपिष्पितैः पूर्णां सौवर्णकुसुमोत्पलैः ।
क्वचित्तीररुहैः कीर्णां हैमपुष्पैः सुपुष्पितैः ॥ २.२९.३१ ॥
مليئًا هنا وهناك بالنباتات المزهرة، وبالأزهار الذهبية واللوتس، ومغطى هنا وهناك بالأشجار النامية على الضفة، ومنثورًا بالأزهار الذهبية المتفتحة جيدًا.
2.29.32
तीर्थैश्च रुक्मसोपानैः सर्वतः समलङ्कुताम् ।
विमलैर्मणिजालैश्च नृत्तगीतरवैर्युताम् ॥ २.२९.३२ ॥
مزينة من كل جانب بمعابر مقدسة ذات درجات ذهبية، مقترنة بشباك من الجواهر الصافية، ومفعمة بأصوات الرقص والغناء.
2.29.33
दीप्तैर्हेमवितानैश्च समन्ताच्छोभितां शुभाम् ।
तथाविधां नदीं दृष्ट्वा पार्थस्तां प्रशशंस ह ॥ २.२९.३३ ॥
ولما رأى پارتا ذلك النهر المبارك المزين من كل جانب بأسقف ذهبية لامعة، أثنى عليه حقًا.
2.29.34
दृष्टपूर्वां राजेन्द्र दृष्ट्वा हर्षमवाप च ।
दर्शनीयां नदीतीरे पुरुषान्सुमनोहरान् ॥ २.२९.३४ ॥
يا سيد الملوك، لما رأى ثانية ما كان قد رآه من قبل، نال الفرح؛ ولما رأى أيضًا على ضفة النهر الرجال الجديرين بالنظر والمفعمين بالجاذبية.
2.29.35
तान्नदीसलिलाहारान्सदारानमरोपमान् ।
नित्यं सुखमुदा युक्तान्सर्वालङ्कारशोभितान् ॥ २.२९.३५ ॥
أولئك الذين يعيشون على ماء النهر مع زوجاتهم، المماثلين للخالدين، الموهوبين دائمًا بالسعادة والبهجة، المزينين بكل الحلي.
2.29.36
तेभ्यो बहूनि रत्नानि तदा लेभे धनञ्जयः ।
दिव्यजम्बूफलं हैमं भूषणानि च पेशलम् ॥ २.२९.३६ ॥
عندئذ نال دهانجايا منهم جواهر كثيرة، وثمرة ذهبية شبيهة بثمرة الجامبو الإلهية، وحليًا رفيعة أيضًا.
2.29.37
लब्ध्वा तान्दुर्लभान्पार्थः प्रतीचीं प्रययौ दिशम् ।
नागानां रक्षितं देशमजयश्च पुनस्ततः ॥ २.२९.३७ ॥
وبعد أن نال تلك الكنوز النادرة، توجّه بارثا نحو الجهة الغربية، ثم فتح الأرض التي يحرسها النَّاجا.
2.29.38
ततो गन्वा महाराज वारुणीं पाकशासनिः ।
गन्धमादनमासाद्य ततस्तानजयत्प्रभुः ॥ २.२९.३८ ॥
ثم، أيها الملك العظيم، ذهب ابن شاسانا (أرجونا) غربًا، ووصل إلى جبل غاندهامادانا، وهناك قهرهم.
2.29.39
तं गन्धमादनं राजन्नतिक्रम्य ततोऽर्जुनः ।
केतुमालं ददर्शाथ वर्षं रत्नसमन्वितम् ॥ २.२९.३९ ॥
أيها الملك، بعد أن عبر أرجونا جبل غاندهامادانا، رأى حينئذ أرض كيتوماﻻ الغنية بالجواهر.
2.29.40
सेवितं देवकल्पैश्च नारीभिः प्रियदर्शनैः ।
तं जित्वा चार्जुनो राजन्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४० ॥
أيها الملك، بعد أن غلب أرجونا تلك الأرض التي يرتادها كائنات تشبه الآلهة ونساء جميلات المنظر، أخضعها لسلطانه.
2.29.41
आहृत्य तत्र रत्नानि दुर्लभानि तथार्जुनः ।
पुनश्च परिवृत्याथ माध्यं देशमिलावृतम् ॥ २.२९.४१ ॥
وبعد أن أخذ من هناك الجواهر النادرة، عاد أرجونا أدراجه وتوجّه نحو الأرض الوسطى إيلاڤريتا.
2.29.42
गत्वा प्राचीं दिशं राजन्सव्यसाची धनञ्जयः ।
मेरुमन्दरयोर्मध्ये शैलोदामभितो नदीम् ॥ २.२९.४२ ॥
أيها الملك، ذهب سافياساتشين دهننجايا نحو الجهة الشرقية، ووصل إلى ضفتي نهر شايلودا بين جبلي ميرو ومندارا.
2.29.43
ये ते कीचकवेणूनां छायां रम्यामुपासते ।
कषान्झषांश्च नद्यौ तान्प्रघसान्दीप्तवेणिपान् ॥ २.२९.४३ ॥
أولئك الذين يسكنون في ظل بامبو كيشاكا الممتع، والكاشا والجهاشا، والبرغاسا من ذينك النهرين، حراس الضفائر المتوهجة.
2.29.44
पशुपांश्च कुलिन्दांश्च तङ्कणान्परतङ्कणान् ।
एतान्समस्ताञ्जित्वा च करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४४ ॥
بعد أن هزم كل هؤلاء — الباشوبا والكولندا، التانكانا والباراتانكانا — وجعلهم يدفعون الجزية.
2.29.45
रत्नान्यादाय सर्वेभ्यो माल्यवन्तं ततो ययौ ।
तं माल्यवन्तं शैलेन्द्रं समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.४५ ॥
وبعد أن أخذ الجواهر من الجميع، مضى إلى مالياڤات؛ وعبر البانداڤا ذلك الجبل مالياڤات، ملك الجبال.
2.29.46
भद्राश्वं प्रविवेशाथ वर्षं स्वर्गोपमं शुचिम् ।
तत्र देवोपमान्दिव्यान्पुरुषाञ्शुभसंयुतान् ॥ २.२९.४६ ॥
ثم دخل إقليم بهادراشفا، الطاهر كالسماء؛ هناك رجال إلهيون شبيهون بالآلهة، مزودون بالبهاء والصفات الحسنة.
2.29.47
जित्वा तान्स्ववशे कृत्वा करे च विनिवेश्य च ।
आहृत्य सर्वतो रत्नान्यसङ्ख्यानि ततस्ततः ॥ २.२९.४७ ॥
بعد أن هزمهم وأخضعهم لسلطانه وجعلهم يدفعون الجزية، وجمع من كل جانب جواهر لا تحصى، من هنا وهناك.
2.29.48
नीलं नाम गिरिं गत्वा तत्रस्थानजयत्प्रभुः ।
ततो जिष्णुरतिक्रम्य पर्वतं नीलमायतम् ॥ २.२९.४८ ॥
ذهب إلى الجبل المسمى نيلا، فغلب الساكنين فيه، السيد. ثم عبر الظافر جبل نيلا الممتد.
2.29.49
विवेश रम्यकं वर्षं सङ्कीर्णं मिथुनैः शुभैः ।
तं देशमथ जित्वा स करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४९ ॥
دخل أرض رامياكا المليئة بالأزواج المباركة. وبعد أن غلب ذلك البلد وجعله يدفع الجزية، أقام فيه.
2.29.50
अजयच्चापि बीभत्सुर्देशं गुह्यकरक्षितम् ।
तत्र लेभे च राजेन्द्र सौवर्णान्मृगपक्षिणः ॥ २.२९.५० ॥
وغلب بيبهاتسو (أرجونا) أيضًا تلك الأرض التي يحرسها الغُهياكا. وهناك، يا سيد الملوك، نال غزلانًا وطيورًا من ذهب.
2.29.51
अगृह्णाद्यज्ञभूत्यर्थं रमणीयान्मनोहरान् ।
अन्यांश्च लब्ध्वा रत्नानि पाण्डवोऽथ महाबलः ॥ २.२९.५१ ॥
من أجل قرابين القربان أخذ أشياء جميلة وساحرة. ثم إن البانداوي العظيم، بعد أن نال جواهر أخرى،
2.29.52
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्सगणं तदा ।
तत्र रत्नानि दिव्यानि लब्ध्वा राजन्नथार्जुनः ॥ २.२९.५२ ॥
فغلب حينئذ مع حاشيته الأرض التي يحرسها الغاندهارفا. وهناك، يا ملك، بعد أن نال جواهر إلهية، أرجونا
2.29.53
वर्षं हिरण्वतं नाम विवेशाथ महीपते ।
स तु देशेषु रम्येषु गन्तुं तत्रोपचक्रमे ॥ २.२९.५३ ॥
ثم دخل، يا سيد الأرض، الأرض المسماة هيرانفاتا. وبين تلك البلدان البهيجة بدأ يتقدم من هناك.
2.29.54
मध्ये प्रासादवृन्देषु नक्षत्राणां शशी यथा ।
महापथेषु राजैन्द्र सर्वतो यान्तमर्जुनम् ॥ २.२९.५४ ॥
كالقمر وسط مجموعات النجوم بين مجموعات القصور، يا سيد الملوك، أرجونا يمضي في الطرق العظيمة من كل جانب.
2.29.55
प्रासादवरशृङ्गस्थाः परया वीर्यशोभया ।
ददृशुस्तं स्रियः सर्वाः पार्थमात्मयशस्करम् ॥ २.२९.५५ ॥
من أعلى سطوح القصور رأت جميع النساء أرجونا، برتا، المملوء بالشجاعة العليا والبهاء، الذي يزيد مجده الخاص.
2.29.56
तं कलापधरं शूरं सरथं सधनुः करम् ।
सवर्मं सकिरीटं वै संनद्धं सपरिच्छदम् ॥ २.२९.५६ ॥
رأوا ذلك البطل، حاملاً الكنانة، ومعه العربة والقوس في يده، مرتدياً الدرع والتاج، مسلحاً تماماً ومصحوباً بحاشيته.
2.29.57
सुकुमारं महासत्वं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
शक्रोपमममित्रघ्नं परवारणवारणम् ॥ २.२९.५७ ॥
رقيق المظهر لكنه عظيم الشجاعة، كتلة من البهاء لا نظير لها، يضاهي إندرا، قاتل الأعداء وكابح أفيال العدو.
2.29.58
पश्यन्तः स्त्रीगणास्तत्र शक्तिपाणिं स्म मेनिरे ।
अयं स पुरुषव्याघ्रो रणेऽद्भुतपराक्रमः ॥ २.२९.५८ ॥
هناك ظنّت جماعة النساء الناظرات أنه يحمل رمحاً في يده: "هذا ذاك النمر بين الرجال، ذو البأس العجيب في الحرب."
2.29.59
अस्य बाहुबलं प्राप्य न भवन्त्यसुहृद्गणाः ।
इति वाचो ब्रुवन्त्यस्ताः स्त्रियः प्रेम्णा धनञ्जयम् ॥ २.२९.५९ ॥
"أمام قوة ذراعيه لا تثبت جيوش الأعداء." هكذا تكلمت أولئك النساء بمحبة بهذه الكلمات عن دهنجيّا.
2.29.60
तुष्टुवुः पुष्पवृष्टिं च ससृजुस्तस्य मूर्धनि ।
दृष्ट्वा ते तु मुदा युक्ताः कौतूहलसमन्वितः ॥ २.२९.६० ॥
مدحته وأمطرت رأسه بالزهور. ولما رأته امتلأت فرحاً واشتعل فضولها.
2.29.61
रत्नैर्विभूषणैश्चैव अभ्यवर्षंश्च पाण्डवम् ।
अथ जित्वा समस्तांस्तान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.६१ ॥
أمطروا البانداوا بالجواهر والحلي، وبعد أن هزم جميعهم ووضعهم تحت يده،
2.29.62
मणिहेमप्रबालानि शस्त्राण्याभरणानि च ।
एतानि लब्ध्वा पार्थोऽथ शृङ्गवन्तं गिरिं ययौ ॥ २.२९.६२ ॥
وبعد أن حصل بارثا على هذه الجواهر والذهب والمرجان والأسلحة والحلي، مضى نحو جبل شرنغافات.
2.29.63
शृङ्गवन्तं च कौरव्यः समतिक्रम्य फल्गुनः ।
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ॥ २.२९.६३ ॥
بعد أن عبر شرنغافات، وصل الكوراوي فالغونا، ذلك البانداوا، إلى هاريفارشا الشمالية.
2.29.64
विद्याधरगणांश्चैव यक्षेन्द्रांश्च विनिर्जयन् ।
तत्र लेभे महात्मा वै वासो दिव्यमनुत्तमम् ॥ २.२९.६४ ॥
وبعد أن غلب جماعات الفيدياداراس وسادة اليكشا، نال ذلك العظيم هناك ثوبًا إلهيًا لا يُضاهى.
2.29.65
किन्नरद्रुमपत्रांश्च तत्र कृष्णाजिनान्बहून् ।
याज्ञीयांस्तांस्तदा दिव्यांस्तत्र लेभे धनञ्जय ॥ २.२९.६५ ॥
هناك نال دهنانجايا حينها أوراق شجر الكينّارا وجلود كثيرة من الظباء السوداء، وتلك الأشياء الإلهية الصالحة للقربان.
2.29.66
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ।
इयेष जेतुं तं देशं पाकशासनन्दनः ॥ २.२९.६६ ॥
بعد أن وصل إلى هاريفارشا الشمالية، أراد ذلك البانداوا، ابن إندرا، أن يغلب تلك الأرض.
2.29.67
तत एनं महावीर्यं महाकाया महाबलाः ।
द्वारपालाः समासाद्य हृष्टा वचनमब्रुवन् ॥ २.२९.६७ ॥
فلما اقتربوا من ذلك العظيم البأس، قال حراس البوابة ذوو الأجساد العظيمة والقوة الكبيرة مسرورين:
2.29.68
पार्थ नेदं त्वया शक्यं पुरं जेतुं कथञ्जन ।
उपावर्तस्व कल्याण पर्याप्तमिदमच्युत ॥ २.२९.६८ ॥
يا بارثا، لا يمكنك بأي حال أن تفتح هذه المدينة. أيها الكريم، ارجع؛ أيها الثابت، هذا يكفي.
2.29.69
इदं पुरं यः प्रविशेद्घ्रुवं न स भवेन्नरः ।
प्रीयामहे त्वया वीर पर्याप्तो विजयस्तवै ॥ २.२९.६९ ॥
من يدخل هذه المدينة لن يبقى إنسانًا بالتأكيد. أيها البطل، نحن راضون عنك؛ نصرك كافٍ.
2.29.70
न चात्र किञ्चिज्जेतव्यमर्जुनात्र प्रदृश्यते ।
उत्तराः कुरुवो ह्येते नात्र युद्धं प्रवर्तते ॥ २.२९.७० ॥
لا شيء هنا يُفتح، يا أرجونا، ولا يُرى شيء هنا. هؤلاء هم الكورو الشماليون؛ ولا تقع هنا حرب.
2.29.71
प्रविष्टोऽपि हि कौन्तेय नेह द्रक्ष्यसि किञ्चन ।
न हि मानुषदेहेन शक्यमत्राभिवीक्षितुम् ॥ २.२९.७१ ॥
حتى بعد الدخول، يا ابن كونتي، لن ترى هنا شيئًا؛ فلا يمكن النظر هنا بجسد بشري.
2.29.72
अथेह पुरुषव्याघ्र किञ्चिदन्यच्चिकीर्षसि ।
तत्प्रब्रूहि करिष्यामो वचनात्तव भारत ॥ २.२९.७२ ॥
إذن، يا نمر الرجال، إن أردت أن تفعل شيئًا آخر هنا فقل؛ يا من من نسل بهارata، سنفعله بكلمتك.
2.29.73
ततस्तानब्रवीद्राजन्नर्जुनः प्रहसन्निव ।
पार्थिवत्वं चिकीर्षामि धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.२९.७३ ॥
فقال أرجونا لهم ضاحكًا كأنه: أيها الملك، أريد أن أقيم السيادة على الأرض للملك الحكيم في الدارما، يُدهشتِهرا.
2.29.74
न प्रवेक्ष्यामि वो देशं विरुद्धं यदि मानुषैः ।
युधिष्ठिराय यत्किञ्चित्करपण्यं प्रदीयताम् ॥ २.२९.७४ ॥
إن لم تكونوا معادين للبشر، فلن أدخل بلادكم. فليُعطَ لِيُدهشتِهرا أي جزية.
2.29.75
नो चेत्कृष्णेन सहितो योधयिष्यामि सायकैः ।
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च।
क्षौमाजिनानि दिव्यानि तस्य ते प्रददुः करम् ॥ २.२९.७५ ॥
وإلا سأحارب بالسهام مع كريشنا. فأعطوه حينئذ جزية من ثياب إلهية وحلي إلهية وحرير وجلود غزلان إلهية.
2.29.76
एवं स पुरुषव्याघ्रो विजित्य दिशमुत्तराम् ।
सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा क्षत्रियैर्दस्युभिस्तथा ॥ २.२९.७६ ॥
وهكذا فإن ذلك النمر بين البشر، بعد أن غلب الاتجاه الشمالي وخاض حروبًا كثيرة مع الكشتريين واللصوص،
2.29.77
स विनिर्जित्य राज्ञस्तान्करे च विनिवेश्य तु ।
धनान्यादाय सर्वेभ्यो रत्नानि विविधानि च ॥ २.२९.७७ ॥
فغلب أولئك الملوك، ووضعهم تحت سلطانه، وأخذ الثروة من الجميع ومختلف الجواهر.
2.29.78
हयांस्तित्तिरिकल्माषाञ्शुकपत्रनिभानपि ।
मयूरसदृशान्यान्सर्वाननिलरंहसः ॥ २.२९.७८ ॥
وجميع الخيول، المرقطة كالحجل، الشبيهة بريش الببغاء، المماثلة للطواويس، السريعة كالريح.
2.29.79
वृतः सुमहता राजन्बलेन चतुरङ्गिणा ।
आजगाम पुनर्वीरः शक्रप्रस्थं पुरोत्तमम् ॥ २.२९.७९ ॥
يا ملك، عاد البطل مرة أخرى إلى شاكرابراستها، أفضل المدن، محاطًا بجيش عظيم ذي أركان أربعة.
2.29.80
धर्मराजाय तत्पार्थो धनं सर्वं सवाहनम् ।
न्यवेदयदनुज्ञातस्तेन राज्ञा गृहान्ययौ ॥ २.२९.८० ॥
قدّم بارثا إلى الملك دharma كل تلك الثروة مع المركبات؛ ولما أذن له الملك، عاد إلى بيته.