Mahābhārata · Adhyāya 2.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.29.1
स श्वेतपर्वतं वीरः समतिक्रम्य वीर्यवान् ।
देशं किम्पुरुषावासं द्रुमपुत्रेण रक्षितम् ॥ २.२९.१ ॥
Aquel héroe, poderoso, habiendo atravesado la Montaña Blanca, llegó a la tierra de los Kimpuruṣas, protegida por el hijo de Druma.
2.29.2
महता सन्निपातेन क्षत्रियान्तकरेण ह ।
अजयत्पाण्डवश्रेष्ठः करे चैनं न्यवेशयत् ॥ २.२९.२ ॥
En un gran combate, el mejor de los Pāṇḍavas venció a los exterminadores de kṣatriyas y los hizo pagar tributo.
2.29.3
तं जित्वा हाटकं नाम देशं गुह्यकरक्षितम् ।
पाकशासनिरव्यग्रः सहसैन्यः समासदत् ॥ २.२९.३ ॥
Tras conquistar aquella tierra llamada Hāṭaka, guardada por los Guhyakas, el hijo de Indra, sin perturbarse, llegó allí con su ejército.
2.29.4
तांस्तु सान्त्वेन निर्जित्य मानसं सर उत्तमम् ।
ऋषिकुल्यास्तथा सर्वा ददर्श कुरुनन्दनः ॥ २.२९.४ ॥
Habiéndolos vencido con persuasión, el deleite de los Kurus contempló el excelente lago Mānasa y todas las comunidades de sabios.
2.29.5
सरो मानसमासाद्य हाटकानभितः प्रभुः ।
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्पाण्डवस्ततः ॥ २.२९.५ ॥
Tras llegar al lago Mānasa, el señor Pāṇḍava conquistó entonces la tierra en torno a Hāṭaka, guardada por los Gandharvas.
2.29.6
तत्र तित्तिरिकल्माषान्मण्डूकाख्यान्हयोत्तमान् ।
लेभे स करसमत्यन्तं गन्धर्वनगरात्तदा ॥ २.२९.६ ॥
Allí obtuvo, como tributo de la ciudad de los Gandharvas, un gran número de excelentes caballos llamados Maṇḍūka, moteados como perdices y de color variado.
2.29.7
हेमकूटमथासाद्य न्यवसत्फल्गुनस्तदा ।
तं हेमकूटं राजेन्द्र समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.७ ॥
Tras llegar a Hemakūṭa, Phalguna se quedó allí entonces. Oh señor de reyes, habiendo cruzado aquel Hemakūṭa, el Pāṇḍava (siguió adelante).
2.29.8
हरिवर्षं विवेशाथ सैन्येन महता वृतः ।
तत्र पार्थो ददर्शाथ बहूनिह मनोरमान् ॥ २.२९.८ ॥
Rodeado de un gran ejército, entró luego en la tierra de Hari. Allí Pārtha vio aquí muchas cosas deleitosas.
2.29.9
नगरान्सवनांश्चैव नदीश्च विमलोदकाः ।
पुरुषान्देवकल्पांश्च नारीश्च प्रियदर्शनाः ॥ २.२९.९ ॥
Ciudades con sus recintos de sacrificio, ríos de aguas claras, hombres semejantes a dioses y mujeres agradables de ver.
2.29.10
तान्सर्वास्तत्र दृष्ट्वाऽथ मुदा युक्तो धनञ्जयटः ।
वशे चक्रे स रत्नानि लेभे च सुबहूनि च ॥ २.२९.१० ॥
Habiéndolos visto todos allí, Dhanañjaya, lleno de alegría, los sometió a su dominio, y obtuvo muchas joyas.
2.29.11
ततो निषधमासाद्य गिरिस्थानजयत्प्रभुः ।
अथ राजन्नतिक्रम्य निषधं शैलमायतम् ॥ २.२९.११ ॥
Luego, habiendo llegado a Niṣadha, el poderoso conquistó la región montañosa. Y después, oh rey, habiendo cruzado la extensa montaña Niṣadha, (siguió adelante).
2.29.12
विवेश मध्यमं वर्षं पार्थो दिव्यमिलावृतम् ।
तत्र दिव्योपमान्दिव्यान्पुरुषान्देवदर्शनान् ॥ २.२९.१२ ॥
Pārtha entró en la tierra central llamada Ilāvṛta divina. Allí había hombres divinos, semejantes a los dioses, de apariencia celestial.
2.29.13
अदृष्टपूर्वान्सुभगान्स ददर्श धनञ्जयः ।
सदनानि च शुभ्राणि नारीश्चाप्सरसंनिभाः ॥ २.२९.१३ ॥
Dhanañjaya vio hermosas moradas nunca antes vistas, luminosas, y mujeres semejantes a apsarases.
2.29.14
दृष्ट्वा तानजयद्रम्यान्स तैश्च ददृशे तदा ।
जित्वा च तान्महाभागान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.१४ ॥
Al verlos, delicados, los venció; entonces también ellos le vieron. Habiendo vencido a aquellos muy afortunados y puesto bajo su mano,
2.29.15
रत्नान्यादाय दिव्यानि भूषणान्यासनैः सह ।
उदीचीमथ राजेन्द्र ययौ पार्थो मुदाऽन्वितः ॥ २.२९.१५ ॥
Tomando joyas divinas, ornamentos y asientos, oh señor de reyes, Pārtha, lleno de alegría, marchó hacia el norte.
2.29.16
स ददर्श ततो मेरुं शिखरीणां प्रभुं महत् ।
तं काञ्चनमयं दिव्यं चतुर्वणं दुरासदम् ॥ २.२९.१६ ॥
Entonces vio el gran Meru, señor de las cumbres: dorado, divino, de cuatro colores y difícil de alcanzar.
2.29.17
उन्नतं शतसाहस्रं योजनानां तु सुस्थितम् ।
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ २.२९.१७ ॥
Aquel Meru, de cien mil yojanas de altura, se alzaba firme: ardiente, inmóvil, una masa de radiancia incomparable.
2.29.18
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ।
काञ्चनाभरणं दिव्यदेवगन्धर्वसेवितम् ॥ २.२९.१८ ॥
Eclipsando la luz del sol con sus cumbres doradas y resplandecientes, adornado de oro, atendido por dioses divinos y gandharvas.
2.29.19
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ।
व्यालैराचरितं धोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ॥ २.२९.१९ ॥
Era inconmensurable e inexpugnable, frecuentado por gentes llenas de adharma y por fieras feroces, e iluminado por hierbas divinas.
2.29.20
स्वर्गमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रायेण महागिरिम् ।
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ॥ २.२९.२० ॥
Aquel gran monte que, cubriendo el cielo, se alzaba en su altura, inaccesible incluso para la mente de otros, dotado de ríos y árboles.
2.29.21
नानाविहगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ।
तं दृष्टा फल्गुनो मेरुं प्रीतिमानभवत्तदा ॥ २.२९.२१ ॥
Al ver aquel Meru, resonante con bandadas de muchas clases de aves y muy encantador, Phalguna (Arjuna) se llenó entonces de alegría.
2.29.22
मेरोरिलावृतं दिव्यं सर्वतः परिमण्डितम् ।
मेरोस्तु दक्षिणे पार्श्वे जम्बूर्नाम वनस्पतिः ॥ २.२९.२२ ॥
Alrededor del Meru, adornada por todos lados, se extiende la divina Ilāvṛta. Y en el lado sur del Meru hay un árbol llamado Jambū.
2.29.23
नित्यपुष्पफलोपेवः सिद्धचारणसेवितः ।
आस्वर्गमुच्छ्रिता राजंस्तस्य शाखा वनस्पतेः ॥ २.२९.२३ ॥
Dotado de flores y frutos perpetuos, servido por los Siddhas y Cāraṇas; sus ramas, oh rey, se alzaban hasta el cielo.
2.29.24
यस्य नाम्ना त्विदं द्वीपं जन्बूद्वीपमिति स्मृतम् ।
तां च जम्बूं ददर्शाथ सव्यसाची परन्तपः ॥ २.२९.२४ ॥
Aquel árbol Jambū, por cuyo nombre esta isla es recordada como Jambūdvīpa, lo contempló entonces Savyasācī (Arjuna), abrasador de enemigos.
2.29.25
तौ दृष्ट्वाऽप्रतिमौ लोके जम्बूं मेरुं च संस्थितौ ।
प्रतीमानभवद्राजन्सर्वतः स विलोकयन् ॥ २.२९.२५ ॥
Oh rey, tras contemplar aquellos dos, incomparables en el mundo, el árbol jambū y el monte Meru erguidos allí, quedó maravillado mirando en todas direcciones.
2.29.26
तत्र लेभे ततो जिष्णुः सिद्धैर्दिव्यैश्च चारणैः ।
रत्नानि बहुसाहस्रं दत्तान्याभरणानि च ॥ २.२९.२६ ॥
Allí Jiṣṇu (Arjuna) recibió, entregados por los siddhas y los divinos cāraṇas, muchos miles de joyas y adornos.
2.29.27
वासांसि च महार्हाणि तत्र लब्ध्वाऽर्जुनस्तदा ।
आमन्त्रयित्वा तान्सर्वान्यज्ञमुद्दिश्य वै गुरोः ॥ २.२९.२७ ॥
Allí Arjuna también obtuvo vestiduras de gran valor; luego, despidiéndose de todos ellos, en vista del sacrificio de su maestro.
2.29.28
अथादाय बहून्रत्नान्गमनाययोपचक्रमे ।
मेरुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रवतप्रवरं प्रभुः ॥ २.२९.२८ ॥
Entonces, tomando muchas joyas, el señor se dispuso a partir, habiendo circunvalado el monte Meru, el más alto de los altos, manteniéndolo a su derecha.
2.29.29
ययौ जम्बूनदीतीरे नदीं श्रेष्ठां विलोकयन् ।
स तां मनोरमां दिव्यां जम्बूस्वादुरसावहाम् ॥ २.२९.२९ ॥
Marchó por la orilla del río Jambū, contemplando aquel río excelente, encantador, divino, que lleva el dulce jugo del fruto jambu.
2.29.30
हैमपक्षिगणैर्जुष्टां सौवर्णजलजाकुलाम् ।
हैमपङ्कां हैमजलां सौवर्णोज्ज्वलवालुकाम् ॥ २.२९.३० ॥
Frecuentado por bandadas de pájaros dorados, lleno de lotos dorados, con lodo dorado y agua dorada, de arena que brilla como el oro.
2.29.31
क्वचित्मुपिष्पितैः पूर्णां सौवर्णकुसुमोत्पलैः ।
क्वचित्तीररुहैः कीर्णां हैमपुष्पैः सुपुष्पितैः ॥ २.२९.३१ ॥
En unos lugares llena de plantas en flor, con flores doradas y loto; en otros cubierta de árboles que crecen en la orilla y sembrada de flores doradas bien floridas.
2.29.32
तीर्थैश्च रुक्मसोपानैः सर्वतः समलङ्कुताम् ।
विमलैर्मणिजालैश्च नृत्तगीतरवैर्युताम् ॥ २.२९.३२ ॥
Adornada por todos lados con vados sagrados de escalones dorados, unida a redes de gemas claras y con los sonidos de danza y canto.
2.29.33
दीप्तैर्हेमवितानैश्च समन्ताच्छोभितां शुभाम् ।
तथाविधां नदीं दृष्ट्वा पार्थस्तां प्रशशंस ह ॥ २.२९.३३ ॥
Al ver aquel río auspicioso, adornado por todas partes con brillantes doseles dorados, Pārtha en verdad lo alabó.
2.29.34
दृष्टपूर्वां राजेन्द्र दृष्ट्वा हर्षमवाप च ।
दर्शनीयां नदीतीरे पुरुषान्सुमनोहरान् ॥ २.२९.३४ ॥
Oh señor de reyes, al ver de nuevo lo que había visto antes, obtuvo alegría; y al ver también a los hombres en la orilla del río, agradables a la vista y sumamente encantadores.
2.29.35
तान्नदीसलिलाहारान्सदारानमरोपमान् ।
नित्यं सुखमुदा युक्तान्सर्वालङ्कारशोभितान् ॥ २.२९.३५ ॥
A aquellos que viven del agua del río, con sus esposas, semejantes a los inmortales, siempre dotados de felicidad y alegría, adornados con todos los ornamentos.
2.29.36
तेभ्यो बहूनि रत्नानि तदा लेभे धनञ्जयः ।
दिव्यजम्बूफलं हैमं भूषणानि च पेशलम् ॥ २.२९.३६ ॥
Entonces Dhanañjaya recibió de ellos muchas joyas, un fruto dorado semejante a la divina manzana de rosa y también finos ornamentos.
2.29.37
लब्ध्वा तान्दुर्लभान्पार्थः प्रतीचीं प्रययौ दिशम् ।
नागानां रक्षितं देशमजयश्च पुनस्ततः ॥ २.२९.३७ ॥
Habiendo obtenido aquellas raras riquezas, Pārtha se dirigió hacia la región occidental y luego conquistó la tierra custodiada por los Nāgas.
2.29.38
ततो गन्वा महाराज वारुणीं पाकशासनिः ।
गन्धमादनमासाद्य ततस्तानजयत्प्रभुः ॥ २.२९.३८ ॥
Entonces, oh gran rey, el hijo de Śāsana (Arjuna) fue hacia el oeste, llegó a la montaña Gandhamādana y allí los conquistó.
2.29.39
तं गन्धमादनं राजन्नतिक्रम्य ततोऽर्जुनः ।
केतुमालं ददर्शाथ वर्षं रत्नसमन्वितम् ॥ २.२९.३९ ॥
Oh rey, tras cruzar aquella montaña Gandhamādana, Arjuna vio entonces la región de Ketumāla, rica en joyas.
2.29.40
सेवितं देवकल्पैश्च नारीभिः प्रियदर्शनैः ।
तं जित्वा चार्जुनो राजन्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४० ॥
Tras conquistar aquella tierra frecuentada por seres semejantes a dioses y por mujeres de hermoso aspecto, oh rey, Arjuna la puso bajo su control.
2.29.41
आहृत्य तत्र रत्नानि दुर्लभानि तथार्जुनः ।
पुनश्च परिवृत्याथ माध्यं देशमिलावृतम् ॥ २.२९.४१ ॥
Llevándose de allí las raras joyas, Arjuna volvió luego y se dirigió a la tierra central de Ilāvṛta.
2.29.42
गत्वा प्राचीं दिशं राजन्सव्यसाची धनञ्जयः ।
मेरुमन्दरयोर्मध्ये शैलोदामभितो नदीम् ॥ २.२९.४२ ॥
Oh rey, Savyasācin Dhanañjaya fue hacia la región oriental y llegó a ambos lados del río Śailodā, entre Meru y Mandara.
2.29.43
ये ते कीचकवेणूनां छायां रम्यामुपासते ।
कषान्झषांश्च नद्यौ तान्प्रघसान्दीप्तवेणिपान् ॥ २.२९.४३ ॥
Aquellos que habitan en la agradable sombra de los bambúes kīcaka, los Kaṣas y Jhaṣas, y los Praghasas de aquellos dos ríos, guardianes de trenzas resplandecientes.
2.29.44
पशुपांश्च कुलिन्दांश्च तङ्कणान्परतङ्कणान् ।
एतान्समस्ताञ्जित्वा च करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४४ ॥
Habiendo conquistado a todos estos —los Paśupas y Kulindas, los Taṅkaṇas y Paratangaṇas— y puesto bajo tributo.
2.29.45
रत्नान्यादाय सर्वेभ्यो माल्यवन्तं ततो ययौ ।
तं माल्यवन्तं शैलेन्द्रं समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.४५ ॥
Tomando joyas de todos ellos, luego se dirigió a Mālyavat; y el Pāṇḍava, habiendo cruzado aquel Mālyavat, rey de las montañas.
2.29.46
भद्राश्वं प्रविवेशाथ वर्षं स्वर्गोपमं शुचिम् ।
तत्र देवोपमान्दिव्यान्पुरुषाञ्शुभसंयुतान् ॥ २.२९.४६ ॥
Luego entró en el reino de Bhadrāśva, puro como el cielo; allí, hombres divinos semejantes a los dioses, dotados de esplendor.
2.29.47
जित्वा तान्स्ववशे कृत्वा करे च विनिवेश्य च ।
आहृत्य सर्वतो रत्नान्यसङ्ख्यानि ततस्ततः ॥ २.२९.४७ ॥
Habiéndolos vencido, puesto bajo su dominio y hecho pagadores de tributo, y reunido joyas incontables de todas partes, aquí y allá.
2.29.48
नीलं नाम गिरिं गत्वा तत्रस्थानजयत्प्रभुः ।
ततो जिष्णुरतिक्रम्य पर्वतं नीलमायतम् ॥ २.२९.४८ ॥
Yendo a la montaña llamada Nīla, el señor conquistó a quienes habitaban allí. Luego el vencedor, habiendo cruzado la extensa montaña Nīla.
2.29.49
विवेश रम्यकं वर्षं सङ्कीर्णं मिथुनैः शुभैः ।
तं देशमथ जित्वा स करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४९ ॥
Entró en la tierra de Ramyaka, llena de parejas auspiciosas. Habiendo conquistado aquel país y puesto bajo tributo, se estableció allí.
2.29.50
अजयच्चापि बीभत्सुर्देशं गुह्यकरक्षितम् ।
तत्र लेभे च राजेन्द्र सौवर्णान्मृगपक्षिणः ॥ २.२९.५० ॥
Bībhatsu (Arjuna) también conquistó aquel país custodiado por los Guhyakas. Allí, oh señor de reyes, obtuvo ciervos y aves de oro.
2.29.51
अगृह्णाद्यज्ञभूत्यर्थं रमणीयान्मनोहरान् ।
अन्यांश्च लब्ध्वा रत्नानि पाण्डवोऽथ महाबलः ॥ २.२९.५१ ॥
Para las ofrendas del sacrificio tomó cosas hermosas y encantadoras. Luego el poderoso Pāṇḍava, habiendo obtenido otras joyas,
2.29.52
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्सगणं तदा ।
तत्र रत्नानि दिव्यानि लब्ध्वा राजन्नथार्जुनः ॥ २.२९.५२ ॥
Entonces, con su séquito, conquistó la tierra custodiada por los Gandharvas. Allí, oh rey, habiendo obtenido joyas divinas, Arjuna
2.29.53
वर्षं हिरण्वतं नाम विवेशाथ महीपते ।
स तु देशेषु रम्येषु गन्तुं तत्रोपचक्रमे ॥ २.२९.५३ ॥
Entonces, oh señor de la tierra, entró en la tierra llamada Hiraṇvata. Entre aquellos países deliciosos comenzó a avanzar desde allí.
2.29.54
मध्ये प्रासादवृन्देषु नक्षत्राणां शशी यथा ।
महापथेषु राजैन्द्र सर्वतो यान्तमर्जुनम् ॥ २.२९.५४ ॥
Como la luna entre los grupos de estrellas, en medio de grupos de palacios; oh señor de reyes, Arjuna avanzando por los grandes caminos en todas direcciones.
2.29.55
प्रासादवरशृङ्गस्थाः परया वीर्यशोभया ।
ददृशुस्तं स्रियः सर्वाः पार्थमात्मयशस्करम् ॥ २.२९.५५ ॥
Desde las altas azoteas de los palacios, todas las mujeres vieron a Arjuna, Pārtha, lleno de suprema valentía y esplendor, quien acrecienta su propia fama.
2.29.56
तं कलापधरं शूरं सरथं सधनुः करम् ।
सवर्मं सकिरीटं वै संनद्धं सपरिच्छदम् ॥ २.२९.५६ ॥
Vieron a aquel héroe, que portaba carcaj, con carro y arco en mano, armado con coraza y diadema, completamente equipado y acompañado de su séquito.
2.29.57
सुकुमारं महासत्वं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
शक्रोपमममित्रघ्नं परवारणवारणम् ॥ २.२९.५७ ॥
Delicado de apariencia pero de gran valor, masa de incomparable brillo, igual a Indra, matador de enemigos y contenedor de los elefantes enemigos.
2.29.58
पश्यन्तः स्त्रीगणास्तत्र शक्तिपाणिं स्म मेनिरे ।
अयं स पुरुषव्याघ्रो रणेऽद्भुतपराक्रमः ॥ २.२९.५८ ॥
Allí, la multitud de mujeres que miraba pensó que sostenía una lanza: "Este es ese tigre entre los hombres, de prowess asombrosa en la batalla."
2.29.59
अस्य बाहुबलं प्राप्य न भवन्त्यसुहृद्गणाः ।
इति वाचो ब्रुवन्त्यस्ताः स्त्रियः प्रेम्णा धनञ्जयम् ॥ २.२९.५९ ॥
"Ante el poder de sus brazos, las huestes enemigas no resisten." Así hablaban aquellas mujeres de Dhanañjaya con afecto.
2.29.60
तुष्टुवुः पुष्पवृष्टिं च ससृजुस्तस्य मूर्धनि ।
दृष्ट्वा ते तु मुदा युक्ताः कौतूहलसमन्वितः ॥ २.२९.६० ॥
Lo alabaron y derramaron una lluvia de flores sobre su cabeza. Al verlo, se llenaron de alegría y de curiosidad ansiosa.
2.29.61
रत्नैर्विभूषणैश्चैव अभ्यवर्षंश्च पाण्डवम् ।
अथ जित्वा समस्तांस्तान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.६१ ॥
Llovieron sobre el Pāṇḍava joyas y adornos, y habiéndolos vencido a todos y puesto bajo su mano,
2.29.62
मणिहेमप्रबालानि शस्त्राण्याभरणानि च ।
एतानि लब्ध्वा पार्थोऽथ शृङ्गवन्तं गिरिं ययौ ॥ २.२९.६२ ॥
Habiendo obtenido estas gemas, oro, corales, armas y adornos, Pārtha entonces fue hacia la montaña Śṛṅgavat.
2.29.63
शृङ्गवन्तं च कौरव्यः समतिक्रम्य फल्गुनः ।
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ॥ २.२९.६३ ॥
Habiendo cruzado el Śṛṅgavat, el Kaurava Phalguna, aquel Pāṇḍava, llegó a la región septentrional de Harivarṣa.
2.29.64
विद्याधरगणांश्चैव यक्षेन्द्रांश्च विनिर्जयन् ।
तत्र लेभे महात्मा वै वासो दिव्यमनुत्तमम् ॥ २.२९.६४ ॥
Conquistando a las huestes de los Vidyādhara y a los señores de los Yakṣa, el de alma grande obtuvo allí una vestimenta divina e insuperable.
2.29.65
किन्नरद्रुमपत्रांश्च तत्र कृष्णाजिनान्बहून् ।
याज्ञीयांस्तांस्तदा दिव्यांस्तत्र लेभे धनञ्जय ॥ २.२९.६५ ॥
Allí Dhanañjaya obtuvo entonces las hojas de árbol de los Kinnara, numerosas pieles de antílope negro y aquellas cosas divinas aptas para el sacrificio.
2.29.66
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ।
इयेष जेतुं तं देशं पाकशासनन्दनः ॥ २.२९.६६ ॥
Habiendo llegado al Harivarṣa septentrional, aquel Pāṇḍava, hijo de Indra, deseó conquistar aquella tierra.
2.29.67
तत एनं महावीर्यं महाकाया महाबलाः ।
द्वारपालाः समासाद्य हृष्टा वचनमब्रुवन् ॥ २.२९.६७ ॥
Entonces, acercándose a aquel de gran valor, los guardianes de grandes cuerpos y gran fuerza hablaron con alegría.
2.29.68
पार्थ नेदं त्वया शक्यं पुरं जेतुं कथञ्जन ।
उपावर्तस्व कल्याण पर्याप्तमिदमच्युत ॥ २.२९.६८ ॥
Pārtha, de ningún modo puedes conquistar esta ciudad. Oh bienaventurado, vuelve atrás; oh Acyuta, esto basta.
2.29.69
इदं पुरं यः प्रविशेद्घ्रुवं न स भवेन्नरः ।
प्रीयामहे त्वया वीर पर्याप्तो विजयस्तवै ॥ २.२९.६९ ॥
Quien entre en esta ciudad, con certeza no seguirá siendo hombre. Héroe, estamos complacidos contigo; tu victoria basta.
2.29.70
न चात्र किञ्चिज्जेतव्यमर्जुनात्र प्रदृश्यते ।
उत्तराः कुरुवो ह्येते नात्र युद्धं प्रवर्तते ॥ २.२९.७० ॥
Aquí no hay nada que conquistar, Arjuna; nada se ve aquí. Estos son los kurus del norte; aquí no tiene lugar ninguna batalla.
2.29.71
प्रविष्टोऽपि हि कौन्तेय नेह द्रक्ष्यसि किञ्चन ।
न हि मानुषदेहेन शक्यमत्राभिवीक्षितुम् ॥ २.२९.७१ ॥
Aun habiendo entrado, hijo de Kuntī, no verás nada aquí; no es posible contemplar aquí con cuerpo humano.
2.29.72
अथेह पुरुषव्याघ्र किञ्चिदन्यच्चिकीर्षसि ।
तत्प्रब्रूहि करिष्यामो वचनात्तव भारत ॥ २.२९.७२ ॥
Entonces, tigre entre los hombres, si deseas hacer algo más aquí, dilo; descendiente de Bharata, por tu palabra lo haremos.
2.29.73
ततस्तानब्रवीद्राजन्नर्जुनः प्रहसन्निव ।
पार्थिवत्वं चिकीर्षामि धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.२९.७३ ॥
Entonces Arjuna, riendo como si nada, les dijo: Oh rey, deseo establecer la soberanía sobre la tierra para el sabio rey del dharma, Yudhiṣṭhira.
2.29.74
न प्रवेक्ष्यामि वो देशं विरुद्धं यदि मानुषैः ।
युधिष्ठिराय यत्किञ्चित्करपण्यं प्रदीयताम् ॥ २.२९.७४ ॥
Si no sois hostiles a los hombres, no entraré en vuestro país. Que se entregue algún tributo para Yudhiṣṭhira.
2.29.75
नो चेत्कृष्णेन सहितो योधयिष्यामि सायकैः ।
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च।
क्षौमाजिनानि दिव्यानि तस्य ते प्रददुः करम् ॥ २.२९.७५ ॥
De lo contrario, lucharé con flechas junto a Kṛṣṇa. Entonces le dieron como tributo vestiduras divinas, adornos divinos, seda y pieles de ciervo divinas.
2.29.76
एवं स पुरुषव्याघ्रो विजित्य दिशमुत्तराम् ।
सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा क्षत्रियैर्दस्युभिस्तथा ॥ २.२९.७६ ॥
Así, aquel tigre entre los hombres, tras conquistar la dirección del norte y librar muchas batallas con kṣatriyas y bandidos,
2.29.77
स विनिर्जित्य राज्ञस्तान्करे च विनिवेश्य तु ।
धनान्यादाय सर्वेभ्यो रत्नानि विविधानि च ॥ २.२९.७७ ॥
Tras vencer a aquellos reyes y ponerlos bajo su mano, tomó la riqueza de todos ellos y diversas joyas.
2.29.78
हयांस्तित्तिरिकल्माषाञ्शुकपत्रनिभानपि ।
मयूरसदृशान्यान्सर्वाननिलरंहसः ॥ २.२९.७८ ॥
Y todos los caballos, moteados como perdices, semejantes a plumas de loro, parecidos a pavos reales, veloces como el viento.
2.29.79
वृतः सुमहता राजन्बलेन चतुरङ्गिणा ।
आजगाम पुनर्वीरः शक्रप्रस्थं पुरोत्तमम् ॥ २.२९.७९ ॥
Rodeado de un gran ejército de cuatro divisiones, oh rey, el héroe regresó de nuevo a Śakraprastha, la mejor de las ciudades.
2.29.80
धर्मराजाय तत्पार्थो धनं सर्वं सवाहनम् ।
न्यवेदयदनुज्ञातस्तेन राज्ञा गृहान्ययौ ॥ २.२९.८० ॥
Pārtha presentó todo aquel tesoro, junto con los vehículos, al rey Dharma; habiendo obtenido permiso del rey, se marchó a su casa.