மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.29.1
स श्वेतपर्वतं वीरः समतिक्रम्य वीर्यवान् ।
देशं किम्पुरुषावासं द्रुमपुत्रेण रक्षितम् ॥ २.२९.१ ॥
அந்த வீரன், வலிமையுள்ளவன், வெண்மலையைக் கடந்து, துருமனின் மகனால் காக்கப்படும் கிம்புருஷர்களின் வாசஸ்தலத்தை அடைந்தான்.
2.29.2
महता सन्निपातेन क्षत्रियान्तकरेण ह ।
अजयत्पाण्डवश्रेष्ठः करे चैनं न्यवेशयत् ॥ २.२९.२ ॥
பெரும் மோதலுடன், க்ஷத்திரியர்களை அழிப்பவர்களை பாண்டவர்களில் சிறந்தவன் வென்று, அவர்களை கப்பம் செலுத்தச் செய்தான்.
2.29.3
तं जित्वा हाटकं नाम देशं गुह्यकरक्षितम् ।
पाकशासनिरव्यग्रः सहसैन्यः समासदत् ॥ २.२९.३ ॥
குஹ்யகர்களால் காக்கப்பட்ட ஹாடகம் என்னும் அந்த நாட்டை வென்று, இந்திரன் மகன் கலங்காமல் தன் படையுடன் அங்கு வந்தான்.
2.29.4
तांस्तु सान्त्वेन निर्जित्य मानसं सर उत्तमम् ।
ऋषिकुल्यास्तथा सर्वा ददर्श कुरुनन्दनः ॥ २.२९.४ ॥
அவர்களை சாந்தத்தால் வென்று, குருநந்தனன் சிறந்த மானச ஏரியையும், அனைத்து ரிஷிகுலங்களையும் கண்டான்.
2.29.5
सरो मानसमासाद्य हाटकानभितः प्रभुः ।
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्पाण्डवस्ततः ॥ २.२९.५ ॥
மானச ஏரியை அடைந்து, ஹாடகத்தைச் சுற்றியுள்ள கந்தர்வர்களால் காக்கப்படும் நாட்டை பாண்டவ தலைவன் பின்னர் வென்றான்.
2.29.6
तत्र तित्तिरिकल्माषान्मण्डूकाख्यान्हयोत्तमान् ।
लेभे स करसमत्यन्तं गन्धर्वनगरात्तदा ॥ २.२९.६ ॥
அங்கே கந்தர்வ நகரத்திலிருந்து திட்டிரி, கல்மாஷ நிறமுள்ள, மண்டூகம் என்னும் சிறந்த குதிரைகளை அவன் மிகுதியாகக் கப்பமாகப் பெற்றான்.
2.29.7
हेमकूटमथासाद्य न्यवसत्फल्गुनस्तदा ।
तं हेमकूटं राजेन्द्र समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.७ ॥
ஹேமகூடத்தை அடைந்து அப்போது பல்குனன் அங்கே தங்கினான். அரசர்களின் தலைவனே, அந்த ஹேமகூடத்தைக் கடந்து பாண்டவன் (சென்றான்).
2.29.8
हरिवर्षं विवेशाथ सैन्येन महता वृतः ।
तत्र पार्थो ददर्शाथ बहूनिह मनोरमान् ॥ २.२९.८ ॥
பெரும் படையால் சூழப்பட்டு பின்னர் ஹரிவர்ஷத்தில் நுழைந்தான். அங்கே பார்த்தன் இங்கு பல மனங்கவரும் (பொருட்களை) கண்டான்.
2.29.9
नगरान्सवनांश्चैव नदीश्च विमलोदकाः ।
पुरुषान्देवकल्पांश्च नारीश्च प्रियदर्शनाः ॥ २.२९.९ ॥
நகரங்களையும், யாகமேடைகளையும், தெளிந்த நீருள்ள ஆறுகளையும், தேவர்களைப் போன்ற ஆண்களையும், காண்பதற்கு இனிய பெண்களையும் (கண்டான்).
2.29.10
तान्सर्वास्तत्र दृष्ट्वाऽथ मुदा युक्तो धनञ्जयटः ।
वशे चक्रे स रत्नानि लेभे च सुबहूनि च ॥ २.२९.१० ॥
அங்கே அவை அனைத்தையும் கண்டு மகிழ்ச்சியுடன் தனஞ்சயன் அவற்றைத் தன் வசத்தில் கொண்டான்; அவன் பல ரத்தினங்களையும் பெற்றான்.
2.29.11
ततो निषधमासाद्य गिरिस्थानजयत्प्रभुः ।
अथ राजन्नतिक्रम्य निषधं शैलमायतम् ॥ २.२९.११ ॥
பின்னர் நிஷதத்தை அடைந்து அந்த வல்லவன் மலைப்பிரதேசத்தை வென்றான். அரசே, பின்னர் விரிந்த நிஷத மலையைக் கடந்து (சென்றான்).
2.29.12
विवेश मध्यमं वर्षं पार्थो दिव्यमिलावृतम् ।
तत्र दिव्योपमान्दिव्यान्पुरुषान्देवदर्शनान् ॥ २.२९.१२ ॥
பார்த்தன் தெய்வீக இளாவ்ருதம் என்னும் நடுப் பிரதேசத்தில் நுழைந்தான். அங்கே தெய்வங்களுக்கு ஒப்பான, தெய்வீகமான, தேவர்களைப் போன்ற தோற்றமுள்ள ஆண்கள் (இருந்தனர்).
2.29.13
अदृष्टपूर्वान्सुभगान्स ददर्श धनञ्जयः ।
सदनानि च शुभ्राणि नारीश्चाप्सरसंनिभाः ॥ २.२९.१३ ॥
முன்பு ஒருபோதும் காணாத அழகிய இல்லங்களையும், ஒளிரும் மாளிகைகளையும், அப்சரஸ்களைப் போன்ற பெண்களையும் தனஞ்சயன் கண்டான்.
2.29.14
दृष्ट्वा तानजयद्रम्यान्स तैश्च ददृशे तदा ।
जित्वा च तान्महाभागान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.१४ ॥
அந்த இனிமையானவர்களைக் கண்டு அவன் அவர்களை வென்றான்; அப்போது அவர்களும் அவனைக் கண்டனர். அந்த மகா பாக்கியவான்களை வென்று தன் கைக்குள் கொண்டு வந்தான்.
2.29.15
रत्नान्यादाय दिव्यानि भूषणान्यासनैः सह ।
उदीचीमथ राजेन्द्र ययौ पार्थो मुदाऽन्वितः ॥ २.२९.१५ ॥
திவ்ய ரத்தினங்களையும், அணிகலன்களையும், ஆசனங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, ஓ அரசர்களின் அரசே, பார்த்தன் மகிழ்ச்சியுடன் வடக்கு நோக்கிச் சென்றான்.
2.29.16
स ददर्श ततो मेरुं शिखरीणां प्रभुं महत् ।
तं काञ्चनमयं दिव्यं चतुर्वणं दुरासदम् ॥ २.२९.१६ ॥
பின்பு அவன் சிகரங்களின் தலைவனான மகா மேருவைக் கண்டான் — அது பொன்மயமானது, திவ்யமானது, நான்கு வண்ணங்களைக் கொண்டது, அணுக அரியது.
2.29.17
उन्नतं शतसाहस्रं योजनानां तु सुस्थितम् ।
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ २.२९.१७ ॥
அந்த மேரு நூறாயிரம் யோஜனை உயர்ந்து நன்றாக நிலைபெற்றிருந்தது; அது ஒளிரும், அசையாத, ஒப்பற்ற ஒளியின் குவியல்.
2.29.18
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ।
काञ्चनाभरणं दिव्यदेवगन्धर्वसेवितम् ॥ २.२९.१८ ॥
தன் பொன்னொளிரும் சிகரங்களால் சூரியனின் ஒளியையும் மிஞ்சியது; பொன்னணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, திவ்ய தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சேவித்தது.
2.29.19
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ।
व्यालैराचरितं धोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ॥ २.२९.१९ ॥
அது அளவிட முடியாததாகவும், வெல்ல முடியாததாகவும் இருந்தது; அதர்மம் நிறைந்த மக்களும் கொடிய விலங்குகளும் அங்கு திரிந்தனர்; தெய்வீக மூலிகைகளால் ஒளிர்ந்தது.
2.29.20
स्वर्गमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रायेण महागिरिम् ।
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ॥ २.२९.२० ॥
சொர்க்கத்தை மறைத்து, உயரத்தால் நிற்கும் அந்த மகா மலை; பிறரால் மனதினால் கூட அணுக முடியாதது; ஆறுகளும் மரங்களும் நிறைந்தது.
2.29.21
नानाविहगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ।
तं दृष्टा फल्गुनो मेरुं प्रीतिमानभवत्तदा ॥ २.२९.२१ ॥
பல வகைப் பறவைக் கூட்டங்களால் ஒலிக்கும், மிக அழகான அந்த மேருவைக் கண்டு அப்போது பல்குனன் (அர்ஜுனன்) மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
2.29.22
मेरोरिलावृतं दिव्यं सर्वतः परिमण्डितम् ।
मेरोस्तु दक्षिणे पार्श्वे जम्बूर्नाम वनस्पतिः ॥ २.२९.२२ ॥
மேருவைச் சுற்றி எல்லாப் பக்கமும் அலங்கரிக்கப்பட்ட இலாவிருதம் என்ற தெய்வீக நிலம் இருந்தது. மேருவின் தென் பக்கத்தில் ஜம்பு என்ற பெயருள்ள மரம் இருந்தது.
2.29.23
नित्यपुष्पफलोपेवः सिद्धचारणसेवितः ।
आस्वर्गमुच्छ्रिता राजंस्तस्य शाखा वनस्पतेः ॥ २.२९.२३ ॥
எப்போதும் மலரும் கனியும் நிறைந்தது; சித்தர்களும் சாரணர்களும் சேவிக்கும் அது. அரசே, அந்த மரத்தின் கிளைகள் சொர்க்கம் வரை உயர்ந்திருந்தன.
2.29.24
यस्य नाम्ना त्विदं द्वीपं जन्बूद्वीपमिति स्मृतम् ।
तां च जम्बूं ददर्शाथ सव्यसाची परन्तपः ॥ २.२९.२४ ॥
எதன் பெயரால் இந்தத் தீவு 'ஜம்புத்வீபம்' என்று நினைவுகூரப்படுகிறதோ, அந்த ஜம்பு மரத்தை அப்போது பகைவரை வாட்டும் சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) கண்டான்.
2.29.25
तौ दृष्ट्वाऽप्रतिमौ लोके जम्बूं मेरुं च संस्थितौ ।
प्रतीमानभवद्राजन्सर्वतः स विलोकयन् ॥ २.२९.२५ ॥
ஓ அரசே, உலகில் ஒப்பற்றவையாக நின்ற அந்த ஜம்பு மரத்தையும் மேரு மலையையும் கண்டு அவன் நாலாபுறமும் நோக்கி வியந்தான்.
2.29.26
तत्र लेभे ततो जिष्णुः सिद्धैर्दिव्यैश्च चारणैः ।
रत्नानि बहुसाहस्रं दत्तान्याभरणानि च ॥ २.२९.२६ ॥
அங்கே ஜிஷ்ணு, சித்தர்களாலும் தெய்வீக சாரணர்களாலும் கொடுக்கப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான ரத்தினங்களையும் ஆபரணங்களையும் பெற்றான்.
2.29.27
वासांसि च महार्हाणि तत्र लब्ध्वाऽर्जुनस्तदा ।
आमन्त्रयित्वा तान्सर्वान्यज्ञमुद्दिश्य वै गुरोः ॥ २.२९.२७ ॥
அங்கே அர்ஜுனன் மிகவும் விலையுயர்ந்த ஆடைகளையும் பெற்றான்; பின்பு குருவின் யாகத்தின் பொருட்டு அவர்கள் அனைவரிடமும் விடைபெற்றான்.
2.29.28
अथादाय बहून्रत्नान्गमनाययोपचक्रमे ।
मेरुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रवतप्रवरं प्रभुः ॥ २.२९.२८ ॥
பின்பு பல ரத்தினங்களை எடுத்துக்கொண்டு அந்த ஆண்டவன் புறப்படத் தொடங்கினான்; உயர்ந்தவற்றிலும் உயர்ந்த மேரு மலையை வலமாகச் சுற்றி வந்தான்.
2.29.29
ययौ जम्बूनदीतीरे नदीं श्रेष्ठां विलोकयन् ।
स तां मनोरमां दिव्यां जम्बूस्वादुरसावहाम् ॥ २.२९.२९ ॥
ஜம்பு நதிக் கரையில் அவன் சென்றான்; அந்த சிறந்த நதியை நோக்கியவாறு, மனதை மயக்கும், தெய்வீகமான, ஜம்பு பழத்தின் இனிய சாற்றைக் கொண்டு செல்லும் அந்த நதியை.
2.29.30
हैमपक्षिगणैर्जुष्टां सौवर्णजलजाकुलाम् ।
हैमपङ्कां हैमजलां सौवर्णोज्ज्वलवालुकाम् ॥ २.२९.३० ॥
தங்கப் பறவைக் கூட்டங்கள் நிறைந்து, தங்கத் தாமரைகளால் நிரம்பி, தங்கச் சேறும் தங்க நீரும் கொண்டு, தங்கம் போல் ஒளிரும் மணலுடைய.
2.29.31
क्वचित्मुपिष्पितैः पूर्णां सौवर्णकुसुमोत्पलैः ।
क्वचित्तीररुहैः कीर्णां हैमपुष्पैः सुपुष्पितैः ॥ २.२९.३१ ॥
சில இடங்களில் மலர்ந்த செடிகளால் நிறைந்ததும், பொன் நிறப் பூக்களும் தாமரைகளும் கொண்டதும், சில இடங்களில் கரையில் வளர்ந்த மரங்களால் மூடப்பட்டதும், நன்கு மலர்ந்த பொன் மலர்களால் சிதறியதுமான அது.
2.29.32
तीर्थैश्च रुक्मसोपानैः सर्वतः समलङ्कुताम् ।
विमलैर्मणिजालैश्च नृत्तगीतरवैर्युताम् ॥ २.२९.३२ ॥
பொன் படிகளுடன் கூடிய நீராடும் துறைகளால் எங்கும் அழகுற்றதும், தூய மணிக் கண்ணிகளைக் கொண்டதும், நடனம் மற்றும் பாடலின் ஒலிகளுடன் கூடியதுமான அது.
2.29.33
दीप्तैर्हेमवितानैश्च समन्ताच्छोभितां शुभाम् ।
तथाविधां नदीं दृष्ट्वा पार्थस्तां प्रशशंस ह ॥ २.२९.३३ ॥
ஒளிரும் பொன் விதானங்களால் எங்கும் அழகுற்ற அத்தகைய சுபமான நதியைக் கண்டு பார்த்தன் அதைப் புகழ்ந்தான்.
2.29.34
दृष्टपूर्वां राजेन्द्र दृष्ट्वा हर्षमवाप च ।
दर्शनीयां नदीतीरे पुरुषान्सुमनोहरान् ॥ २.२९.३४ ॥
அரசர்களின் அரசே, முன்பு கண்ட அதை மீண்டும் கண்டு மகிழ்ச்சி அடைந்தான்; நதிக்கரையில் காண்பதற்கு இனிய, மிக அழகான மனிதர்களையும் கண்டு மகிழ்ந்தான்.
2.29.35
तान्नदीसलिलाहारान्सदारानमरोपमान् ।
नित्यं सुखमुदा युक्तान्सर्वालङ्कारशोभितान् ॥ २.२९.३५ ॥
நதி நீரை உணவாகக் கொண்டவர்களும், மனைவியருடன் கூடியவர்களும், தேவர்களுக்கு ஒப்பானவர்களும், எப்போதும் இன்பமும் மகிழ்ச்சியும் உடையவர்களும், எல்லா அணிகலன்களாலும் அழகுற்றவர்களுமான அவர்களை.
2.29.36
तेभ्यो बहूनि रत्नानि तदा लेभे धनञ्जयः ।
दिव्यजम्बूफलं हैमं भूषणानि च पेशलम् ॥ २.२९.३६ ॥
அப்போது தனஞ்சயன் அவர்களிடமிருந்து பல ரத்தினங்களைப் பெற்றான்; தெய்வீக நாவல் பழம் போன்ற பொன் கனியையும், நேர்த்தியான அணிகலன்களையும் பெற்றான்.
2.29.37
लब्ध्वा तान्दुर्लभान्पार्थः प्रतीचीं प्रययौ दिशम् ।
नागानां रक्षितं देशमजयश्च पुनस्ततः ॥ २.२९.३७ ॥
அந்த அரிய செல்வங்களைப் பெற்ற பார்த்தன் மேற்குத் திசையை நோக்கிச் சென்றான்; பின்னர் நாகர்களால் காக்கப்பட்ட நாட்டையும் வென்றான்.
2.29.38
ततो गन्वा महाराज वारुणीं पाकशासनिः ।
गन्धमादनमासाद्य ततस्तानजयत्प्रभुः ॥ २.२९.३८ ॥
பின்னர், மகாராஜனே, பாகசாசனியான அர்ஜுனன் மேற்குத் திசையை நோக்கிச் சென்று கந்தமாதன மலையை அடைந்து அவர்களை வென்றான்.
2.29.39
तं गन्धमादनं राजन्नतिक्रम्य ततोऽर्जुनः ।
केतुमालं ददर्शाथ वर्षं रत्नसमन्वितम् ॥ २.२९.३९ ॥
அரசே, அந்த கந்தமாதன மலையைக் கடந்த பின்னர் அர்ஜுனன் ரத்தினங்கள் நிறைந்த கேதுமால வர்ஷத்தைக் கண்டான்.
2.29.40
सेवितं देवकल्पैश्च नारीभिः प्रियदर्शनैः ।
तं जित्वा चार्जुनो राजन्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४० ॥
தேவர்களைப் போன்றவர்களாலும் அழகிய தோற்றமுடைய பெண்களாலும் சேவிக்கப்பட்ட அந்த நாட்டை வென்று, அரசே, அர்ஜுனன் அதை தன் ஆளுகைக்குக் கொண்டுவந்தான்.
2.29.41
आहृत्य तत्र रत्नानि दुर्लभानि तथार्जुनः ।
पुनश्च परिवृत्याथ माध्यं देशमिलावृतम् ॥ २.२९.४१ ॥
அங்கிருந்து அரிய ரத்தினங்களை எடுத்துக்கொண்டு அர்ஜுனன் மீண்டும் திரும்பி மத்திய தேசமான இலாவிருதத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
2.29.42
गत्वा प्राचीं दिशं राजन्सव्यसाची धनञ्जयः ।
मेरुमन्दरयोर्मध्ये शैलोदामभितो नदीम् ॥ २.२९.४२ ॥
அரசே, சவ்யசாசியான தனஞ்சயன் கிழக்குத் திசையை நோக்கிச் சென்று மேருவுக்கும் மந்தரத்திற்கும் இடையில், சைலோதா நதியின் இருபுறமும் சென்றான்.
2.29.43
ये ते कीचकवेणूनां छायां रम्यामुपासते ।
कषान्झषांश्च नद्यौ तान्प्रघसान्दीप्तवेणिपान् ॥ २.२९.४३ ॥
கீசக மூங்கில்களின் இனிய நிழலில் வாழ்பவர்கள், கஷர்கள், ஜஷர்கள், அந்த இரு நதிகளின் ப்ரகஸர்கள், ஒளிரும் சடைகளைக் காப்பவர்கள்.
2.29.44
पशुपांश्च कुलिन्दांश्च तङ्कणान्परतङ्कणान् ।
एतान्समस्ताञ्जित्वा च करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४४ ॥
பசுபர்கள், குலிந்தர்கள், தங்கணர்கள், பரதங்கணர்கள் ஆகிய இவர்கள் அனைவரையும் வென்று, திறை செலுத்தச் செய்து.
2.29.45
रत्नान्यादाय सर्वेभ्यो माल्यवन्तं ततो ययौ ।
तं माल्यवन्तं शैलेन्द्रं समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.४५ ॥
அனைவரிடமிருந்தும் ரத்தினங்களை எடுத்துக்கொண்டு பின்னர் மால்யவானை நோக்கிச் சென்றான். அந்த மால்யவான் என்ற மலைகளின் அரசனைக் கடந்து பாண்டவன்.
2.29.46
भद्राश्वं प्रविवेशाथ वर्षं स्वर्गोपमं शुचिम् ।
तत्र देवोपमान्दिव्यान्पुरुषाञ्शुभसंयुतान् ॥ २.२९.४६ ॥
பின்னர் அவன் பத்ராச்வ வர்ஷத்தில் நுழைந்தான், அது சொர்க்கத்தைப் போன்ற தூய்மையானது. அங்கே தேவர்களைப் போன்ற, தெய்வீகமான, நற்பண்புகள் நிறைந்த மனிதர்களை.
2.29.47
जित्वा तान्स्ववशे कृत्वा करे च विनिवेश्य च ।
आहृत्य सर्वतो रत्नान्यसङ्ख्यानि ततस्ततः ॥ २.२९.४७ ॥
அவர்களை வென்று, தன் ஆட்சியின் கீழ் கொண்டுவந்து, திறை செலுத்தச் செய்து, எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் எண்ணற்ற ரத்தினங்களைத் திரட்டி, இங்குமங்குமிருந்து.
2.29.48
नीलं नाम गिरिं गत्वा तत्रस्थानजयत्प्रभुः ।
ततो जिष्णुरतिक्रम्य पर्वतं नीलमायतम् ॥ २.२९.४८ ॥
நீலம் என்ற மலையை அடைந்து, அங்கு வசிப்பவர்களை அந்த வலிமைமிக்கவன் வென்றான். பின்னர் வெற்றியாளன் நீண்டிருந்த அந்த நீல மலையைக் கடந்து.
2.29.49
विवेश रम्यकं वर्षं सङ्कीर्णं मिथुनैः शुभैः ।
तं देशमथ जित्वा स करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४९ ॥
அவர் நன்மைகள் நிறைந்த இணைகளால் நிரம்பிய ரம்யக வர்ஷத்தில் நுழைந்தார். அந்த நாட்டை வென்று, அதை வரி செலுத்தச் செய்து நிலைநாட்டினார்.
2.29.50
अजयच्चापि बीभत्सुर्देशं गुह्यकरक्षितम् ।
तत्र लेभे च राजेन्द्र सौवर्णान्मृगपक्षिणः ॥ २.२९.५० ॥
பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்) குஹ்யகர்களால் காக்கப்பட்ட அந்த நாட்டையும் வென்றார். ஓ அரசர்களின் அரசே, அங்கே அவர் தங்க மான்களையும் பறவைகளையும் பெற்றார்.
2.29.51
अगृह्णाद्यज्ञभूत्यर्थं रमणीयान्मनोहरान् ।
अन्यांश्च लब्ध्वा रत्नानि पाण्डवोऽथ महाबलः ॥ २.२९.५१ ॥
யாகப் பொருட்களுக்காக அவர் அழகிய, மனோஹரமான பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டார். பின்னர் மகாபலசாலி பாண்டவர் மற்ற ரத்தினங்களையும் பெற்றார்.
2.29.52
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्सगणं तदा ।
तत्र रत्नानि दिव्यानि लब्ध्वा राजन्नथार्जुनः ॥ २.२९.५२ ॥
அப்போது அவர் தம் கூட்டத்துடன் கந்தர்வர்களால் காக்கப்பட்ட அந்த நாட்டை வென்றார். ஓ அரசே, அங்கே தெய்வீக ரத்தினங்களைப் பெற்ற அர்ஜுனன்,
2.29.53
वर्षं हिरण्वतं नाम विवेशाथ महीपते ।
स तु देशेषु रम्येषु गन्तुं तत्रोपचक्रमे ॥ २.२९.५३ ॥
ஓ பூமியின் அரசே, பின்னர் அவர் ஹிரண்வத வர்ஷம் என்ற பெயருள்ள நாட்டில் நுழைந்தார். அவர் அந்த அழகிய நாடுகளின் வழியே அங்கிருந்து செல்லத் தொடங்கினார்.
2.29.54
मध्ये प्रासादवृन्देषु नक्षत्राणां शशी यथा ।
महापथेषु राजैन्द्र सर्वतो यान्तमर्जुनम् ॥ २.२९.५४ ॥
அரண்மனைக் கூட்டங்களின் நடுவே, நட்சத்திரங்களுக்கு நடுவில் சந்திரன் போல. ஓ அரசர்களின் அரசே, பெரிய சாலைகளில் எல்லாப் பக்கமும் செல்லும் அர்ஜுனன்.
2.29.55
प्रासादवरशृङ्गस्थाः परया वीर्यशोभया ।
ददृशुस्तं स्रियः सर्वाः पार्थमात्मयशस्करम् ॥ २.२९.५५ ॥
அரண்மனையின் உயர்ந்த உச்சியில் நின்றிருந்த பெண்கள் அனைவரும் உயர்ந்த வீரமும் அழகும் கொண்ட, தன் புகழை வளர்க்கும் பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) கண்டனர்.
2.29.56
तं कलापधरं शूरं सरथं सधनुः करम् ।
सवर्मं सकिरीटं वै संनद्धं सपरिच्छदम् ॥ २.२९.५६ ॥
அம்பறாத்தூணி தரித்த, தேரோடும் வில்லேந்திய, கவசமும் கிரீடமும் அணிந்த, முழுவதும் ஆயுதம் தரித்த, பரிவாரத்துடன் இருந்த அந்த வீரனை (அவர்கள் கண்டனர்).
2.29.57
सुकुमारं महासत्वं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
शक्रोपमममित्रघ्नं परवारणवारणम् ॥ २.२९.५७ ॥
மென்மையானவனும், மகா தைரியமுடையவனும், ஒப்பற்ற தேஜஸின் குவியலானவனும், இந்திரனுக்கு ஒப்பானவனும், பகைவரை அழிப்பவனும், பகைவரின் யானைகளைத் தடுப்பவனும் ஆனவன்.
2.29.58
पश्यन्तः स्त्रीगणास्तत्र शक्तिपाणिं स्म मेनिरे ।
अयं स पुरुषव्याघ्रो रणेऽद्भुतपराक्रमः ॥ २.२९.५८ ॥
அங்கு பார்த்துக்கொண்டிருந்த பெண்கூட்டம், கையில் சக்தி ஆயுதம் ஏந்தியவனாக அவனை நினைத்தது. "இவனே அந்த நரவியாக்கிரன்; போரில் அற்புத பராக்கிரமம் உடையவன்."
2.29.59
अस्य बाहुबलं प्राप्य न भवन्त्यसुहृद्गणाः ।
इति वाचो ब्रुवन्त्यस्ताः स्त्रियः प्रेम्णा धनञ्जयम् ॥ २.२९.५९ ॥
"இவனுடைய புயபலத்தை எதிர்கொண்டால் பகைவர் கூட்டம் நிலைக்காது." இவ்வாறு அந்தப் பெண்கள் அன்புடன் தனஞ்சயனைப் பற்றி இப்படிச் சொன்னார்கள்.
2.29.60
तुष्टुवुः पुष्पवृष्टिं च ससृजुस्तस्य मूर्धनि ।
दृष्ट्वा ते तु मुदा युक्ताः कौतूहलसमन्वितः ॥ २.२९.६० ॥
அவர்கள் புகழ்ந்து, அவனுடைய தலையில் மலர் மழையைப் பொழிந்தனர். அவனைக் கண்டு அவர்கள் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்து ஆர்வத்துடன் கூடியவர்களானார்கள்.
2.29.61
रत्नैर्विभूषणैश्चैव अभ्यवर्षंश्च पाण्डवम् ।
अथ जित्वा समस्तांस्तान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.६१ ॥
அவர்கள் ரத்தினங்களாலும் அணிகலன்களாலும் பாண்டவனைப் பொழிந்தனர். பின்னர் அவர்கள் அனைவரையும் வென்று, அவர்களைக் கைவசப்படுத்தி.
2.29.62
मणिहेमप्रबालानि शस्त्राण्याभरणानि च ।
एतानि लब्ध्वा पार्थोऽथ शृङ्गवन्तं गिरिं ययौ ॥ २.२९.६२ ॥
மணிகள், பொன், பவளங்கள், ஆயுதங்கள், அணிகலன்கள் ஆகியவற்றைப் பெற்ற பார்த்தன் பின்னர் சிருங்கவான் மலையை நோக்கிச் சென்றான்.
2.29.63
शृङ्गवन्तं च कौरव्यः समतिक्रम्य फल्गुनः ।
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ॥ २.२९.६३ ॥
சிருங்கவானைக் கடந்த குரு வழிவந்த பல்குனன், வடக்கிலுள்ள ஹரிவர்ஷத்தை அடைந்தான் அந்தப் பாண்டவன்.
2.29.64
विद्याधरगणांश्चैव यक्षेन्द्रांश्च विनिर्जयन् ।
तत्र लेभे महात्मा वै वासो दिव्यमनुत्तमम् ॥ २.२९.६४ ॥
வித்யாதரக் கூட்டங்களையும் யக்ஷத் தலைவர்களையும் வென்ற அந்த மகாத்மா அங்கே தெய்வீகமான, இணையற்ற ஆடையைப் பெற்றான்.
2.29.65
किन्नरद्रुमपत्रांश्च तत्र कृष्णाजिनान्बहून् ।
याज्ञीयांस्तांस्तदा दिव्यांस्तत्र लेभे धनञ्जय ॥ २.२९.६५ ॥
அங்கே கின்னரர்களின் மரஇலைகளையும் பல கருங்கலைமான் தோல்களையும் யாக்ஞீயமான, தெய்வீகமான அவற்றை தனஞ்சயன் அப்போது அங்கே பெற்றான்.
2.29.66
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ।
इयेष जेतुं तं देशं पाकशासनन्दनः ॥ २.२९.६६ ॥
வடக்கிலுள்ள ஹரிவர்ஷத்தை அடைந்த அந்தப் பாண்டவன், இந்திரனின் மகன், அந்த நாட்டை வெல்ல விரும்பினான்.
2.29.67
तत एनं महावीर्यं महाकाया महाबलाः ।
द्वारपालाः समासाद्य हृष्टा वचनमब्रुवन् ॥ २.२९.६७ ॥
பின்னர் மாபெரும் வீரியமுடைய அவனை அணுகிய, பெரிய உடலும் பெரும் வலிமையும் கொண்ட துவாரபாலகர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இவ்வாறு கூறினர்.
2.29.68
पार्थ नेदं त्वया शक्यं पुरं जेतुं कथञ्जन ।
उपावर्तस्व कल्याण पर्याप्तमिदमच्युत ॥ २.२९.६८ ॥
பார்த்தா, இந்த நகரை நீ எந்த வகையிலும் வெல்ல முடியாது. மங்களமானவனே, திரும்பிவிடு; அச்யுதனே, இது போதும்.
2.29.69
इदं पुरं यः प्रविशेद्घ्रुवं न स भवेन्नरः ।
प्रीयामहे त्वया वीर पर्याप्तो विजयस्तवै ॥ २.२९.६९ ॥
இந்த நகரத்துக்குள் நுழைபவன் நிச்சயமாக மனிதனாக இருக்க மாட்டான். வீரனே, உன்னால் நாங்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறோம்; உன் வெற்றி போதுமானது.
2.29.70
न चात्र किञ्चिज्जेतव्यमर्जुनात्र प्रदृश्यते ।
उत्तराः कुरुवो ह्येते नात्र युद्धं प्रवर्तते ॥ २.२९.७० ॥
இங்கே வெல்லத்தக்கது எதுவும் காணப்படவில்லை, அர்ஜுனா. இவர்கள் உத்தர குருக்கள்; இங்கு போர் நடைபெறுவதில்லை.
2.29.71
प्रविष्टोऽपि हि कौन्तेय नेह द्रक्ष्यसि किञ्चन ।
न हि मानुषदेहेन शक्यमत्राभिवीक्षितुम् ॥ २.२९.७१ ॥
கௌந்தேயா, உள்ளே நுழைந்தாலும் இங்கே நீ எதையும் காணமாட்டாய். மனித உடலுடன் இங்கு காண்பது இயலாது.
2.29.72
अथेह पुरुषव्याघ्र किञ्चिदन्यच्चिकीर्षसि ।
तत्प्रब्रूहि करिष्यामो वचनात्तव भारत ॥ २.२९.७२ ॥
பின்னர், மனிதர்களில் புலியே, இங்கு நீ வேறு எதையாவது செய்ய விரும்பினால் சொல். பாரதா, உன் சொற்படி நாங்கள் அதைச் செய்வோம்.
2.29.73
ततस्तानब्रवीद्राजन्नर्जुनः प्रहसन्निव ।
पार्थिवत्वं चिकीर्षामि धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.२९.७३ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் சிரிப்பது போல் அவர்களிடம் கூறினான்: அரசே, ஞானமுள்ள தர்மராஜனுக்கு பூமியின் அரசுரிமையை நிலைநாட்ட விரும்புகிறேன்.
2.29.74
न प्रवेक्ष्यामि वो देशं विरुद्धं यदि मानुषैः ।
युधिष्ठिराय यत्किञ्चित्करपण्यं प्रदीयताम् ॥ २.२९.७४ ॥
நீங்கள் மனிதர்களுக்கு எதிராக இல்லையென்றால், உங்கள் நாட்டில் நுழைய மாட்டேன். யுதிஷ்டிரருக்கு ஏதேனும் வரிக்காணிக்கை கொடுக்கப்படட்டும்.
2.29.75
नो चेत्कृष्णेन सहितो योधयिष्यामि सायकैः ।
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च।
क्षौमाजिनानि दिव्यानि तस्य ते प्रददुः करम् ॥ २.२९.७५ ॥
இல்லையெனில் கிருஷ்ணனுடன் சேர்ந்து அம்புகளால் போரிடுவேன். அப்போது அவர்கள் அவனுக்கு திவ்ய ஆடைகள், திவ்ய ஆபரணங்கள், பட்டு மற்றும் திவ்ய மான்தோல்களை வரியாகக் கொடுத்தனர்.
2.29.76
एवं स पुरुषव्याघ्रो विजित्य दिशमुत्तराम् ।
सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा क्षत्रियैर्दस्युभिस्तथा ॥ २.२९.७६ ॥
இவ்வாறு அந்த மனிதர்களில் புலியான அர்ஜுனன் வடக்குத் திசையை வென்று, க்ஷத்திரியர்களுடனும் கொள்ளையர்களுடனும் பல போர்கள் புரிந்தான்.
2.29.77
स विनिर्जित्य राज्ञस्तान्करे च विनिवेश्य तु ।
धनान्यादाय सर्वेभ्यो रत्नानि विविधानि च ॥ २.२९.७७ ॥
அவன் அந்த அரசர்களை வென்று, அவர்களின் கையை (கொடைக்கு) உள்ளாக்கி, அனைவரிடமிருந்தும் செல்வத்தையும் பல்வேறு ரத்தினங்களையும் எடுத்துக்கொண்டான்.
2.29.78
हयांस्तित्तिरिकल्माषाञ्शुकपत्रनिभानपि ।
मयूरसदृशान्यान्सर्वाननिलरंहसः ॥ २.२९.७८ ॥
கௌதாரி போன்ற புள்ளிகள் கொண்ட, கிளியின் இறகு போன்ற, மயிலைப் போன்ற, காற்றின் வேகமுடைய அனைத்துக் குதிரைகளையும் (அவன் பெற்றான்).
2.29.79
वृतः सुमहता राजन्बलेन चतुरङ्गिणा ।
आजगाम पुनर्वीरः शक्रप्रस्थं पुरोत्तमम् ॥ २.२९.७९ ॥
ஓ அரசே, நான்கு அங்கங்கள் கொண்ட பெரும் படையால் சூழப்பட்ட அந்த வீரன் மீண்டும் சக்ரப்ரஸ்தம் என்ற சிறந்த நகரத்திற்கு வந்தான்.
2.29.80
धर्मराजाय तत्पार्थो धनं सर्वं सवाहनम् ।
न्यवेदयदनुज्ञातस्तेन राज्ञा गृहान्ययौ ॥ २.२९.८० ॥
பார்த்தன் அந்த முழு செல்வத்தையும், வாகனங்களுடன் அனைத்தையும் தர்மராஜனிடம் அறிவித்தான்; அரசனின் அனுமதி பெற்று அவன் தன் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.