Mahābhārata · Adhyāya 2.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.29.1
स श्वेतपर्वतं वीरः समतिक्रम्य वीर्यवान् ।
देशं किम्पुरुषावासं द्रुमपुत्रेण रक्षितम् ॥ २.२९.१ ॥
Jener Held, kraftvoll, überquerte den Weißen Berg und gelangte in das Land der Kimpuruṣas, das vom Sohn des Druma beschützt wurde.
2.29.2
महता सन्निपातेन क्षत्रियान्तकरेण ह ।
अजयत्पाण्डवश्रेष्ठः करे चैनं न्यवेशयत् ॥ २.२९.२ ॥
In einem gewaltigen Zusammenprall besiegte der Beste der Pāṇḍavas jene Vernichter der Kṣatriyas und machte sie tributpflichtig.
2.29.3
तं जित्वा हाटकं नाम देशं गुह्यकरक्षितम् ।
पाकशासनिरव्यग्रः सहसैन्यः समासदत् ॥ २.२९.३ ॥
Nachdem er jenes Land namens Hāṭaka erobert hatte, das von den Guhyaka bewacht wurde, gelangte der Sohn Indras unerschüttert mit seinem Heer dorthin.
2.29.4
तांस्तु सान्त्वेन निर्जित्य मानसं सर उत्तमम् ।
ऋषिकुल्यास्तथा सर्वा ददर्श कुरुनन्दनः ॥ २.२९.४ ॥
Nachdem er sie durch Güte gewonnen hatte, erblickte der Wonnespross der Kurus den vortrefflichen Mānasa-See und alle Sippen der Seher.
2.29.5
सरो मानसमासाद्य हाटकानभितः प्रभुः ।
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्पाण्डवस्ततः ॥ २.२९.५ ॥
Nachdem er den Mānasa-See erreicht hatte, eroberte der Herr Pāṇḍava darauf das Land rings um Hāṭaka, bewacht von den Gandharva.
2.29.6
तत्र तित्तिरिकल्माषान्मण्डूकाख्यान्हयोत्तमान् ।
लेभे स करसमत्यन्तं गन्धर्वनगरात्तदा ॥ २.२९.६ ॥
Dort erhielt er als Tribut aus der Stadt der Gandharva eine große Zahl vortrefflicher Pferde namens Maṇḍūka, rebhuhnfarben und scheckig.
2.29.7
हेमकूटमथासाद्य न्यवसत्फल्गुनस्तदा ।
तं हेमकूटं राजेन्द्र समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.७ ॥
Nachdem er Hemakūṭa erreicht hatte, verweilte Phalguna damals dort. O Herr der Könige, nachdem der Pāṇḍava jenes Hemakūṭa überschritten hatte, (zog er weiter).
2.29.8
हरिवर्षं विवेशाथ सैन्येन महता वृतः ।
तत्र पार्थो ददर्शाथ बहूनिह मनोरमान् ॥ २.२९.८ ॥
Von einem großen Heer umgeben, betrat er danach das Land Hari. Dort sah Pārtha hier viele entzückende Dinge.
2.29.9
नगरान्सवनांश्चैव नदीश्च विमलोदकाः ।
पुरुषान्देवकल्पांश्च नारीश्च प्रियदर्शनाः ॥ २.२९.९ ॥
Städte mit ihren Opferstätten, Flüsse mit klarem Wasser, Männer gleich den Göttern und Frauen, anmutig anzusehen.
2.29.10
तान्सर्वास्तत्र दृष्ट्वाऽथ मुदा युक्तो धनञ्जयटः ।
वशे चक्रे स रत्नानि लेभे च सुबहूनि च ॥ २.२९.१० ॥
Nachdem er sie alle dort gesehen hatte, unterwarf Dhanañjaya sie voller Freude seiner Herrschaft, und er erhielt viele Juwelen.
2.29.11
ततो निषधमासाद्य गिरिस्थानजयत्प्रभुः ।
अथ राजन्नतिक्रम्य निषधं शैलमायतम् ॥ २.२९.११ ॥
Danach erreichte er Niṣadha, und der Mächtige eroberte das Bergland. Dann, o König, überquerte er den ausgedehnten Berg Niṣadha und zog weiter.
2.29.12
विवेश मध्यमं वर्षं पार्थो दिव्यमिलावृतम् ।
तत्र दिव्योपमान्दिव्यान्पुरुषान्देवदर्शनान् ॥ २.२९.१२ ॥
Pārtha betrat das mittlere Land namens das göttliche Ilāvṛta. Dort gab es göttliche Männer, den Göttern gleich, von göttlicher Gestalt.
2.29.13
अदृष्टपूर्वान्सुभगान्स ददर्श धनञ्जयः ।
सदनानि च शुभ्राणि नारीश्चाप्सरसंनिभाः ॥ २.२९.१३ ॥
Dhanañjaya sah schöne, nie zuvor gesehene, leuchtende Wohnstätten und Frauen, den Apsarasen gleich.
2.29.14
दृष्ट्वा तानजयद्रम्यान्स तैश्च ददृशे तदा ।
जित्वा च तान्महाभागान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.१४ ॥
Als er jene Lieblichen sah, besiegte er sie; da sahen auch sie ihn. Nachdem er jene Hochgesegneten besiegt und unter seine Hand gebracht hatte,
2.29.15
रत्नान्यादाय दिव्यानि भूषणान्यासनैः सह ।
उदीचीमथ राजेन्द्र ययौ पार्थो मुदाऽन्वितः ॥ २.२९.१५ ॥
Göttliche Juwelen, Schmuck und Sitze nehmend, o Herr der Könige, zog Pārtha freudig nach Norden.
2.29.16
स ददर्श ततो मेरुं शिखरीणां प्रभुं महत् ।
तं काञ्चनमयं दिव्यं चतुर्वणं दुरासदम् ॥ २.२९.१६ ॥
Dann sah er den großen Meru, Herrn der Gipfel — golden, göttlich, vierfarbig und schwer zu erreichen.
2.29.17
उन्नतं शतसाहस्रं योजनानां तु सुस्थितम् ।
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ २.२९.१७ ॥
Dieser Meru, hunderttausend Yojanas hoch, stand fest da — leuchtend, unbeweglich, eine Masse unvergleichlichen Glanzes.
2.29.18
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ।
काञ्चनाभरणं दिव्यदेवगन्धर्वसेवितम् ॥ २.२९.१८ ॥
Den Glanz der Sonne überstrahlend mit seinen goldglänzenden Gipfeln, mit Gold geschmückt, von göttlichen Göttern und Gandharvas umsorgt.
2.29.19
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ।
व्यालैराचरितं धोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ॥ २.२९.१९ ॥
Er war unermesslich und unbezwingbar, von Menschen voller Adharma und von grimmigen Raubtieren bevölkert, und durch göttliche Kräuter erleuchtet.
2.29.20
स्वर्गमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रायेण महागिरिम् ।
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ॥ २.२९.२० ॥
Jener große Berg, der den Himmel bedeckend in seiner Höhe stand, für andere selbst im Geiste unerreichbar, mit Flüssen und Bäumen versehen.
2.29.21
नानाविहगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ।
तं दृष्टा फल्गुनो मेरुं प्रीतिमानभवत्तदा ॥ २.२९.२१ ॥
Als er jenen Meru sah, von Schwärmen vielerlei Vögel widerhallend und überaus lieblich, da freute sich Phalguna (Arjuna).
2.29.22
मेरोरिलावृतं दिव्यं सर्वतः परिमण्डितम् ।
मेरोस्तु दक्षिणे पार्श्वे जम्बूर्नाम वनस्पतिः ॥ २.२९.२२ ॥
Um den Meru herum, nach allen Seiten geschmückt, liegt das göttliche Ilāvṛta. Und auf der Südseite des Meru steht ein Baum namens Jambū.
2.29.23
नित्यपुष्पफलोपेवः सिद्धचारणसेवितः ।
आस्वर्गमुच्छ्रिता राजंस्तस्य शाखा वनस्पतेः ॥ २.२९.२३ ॥
Mit immerwährenden Blüten und Früchten versehen, von Siddhas und Cāraṇas umsorgt; seine Äste, o König, reckten sich bis zum Himmel.
2.29.24
यस्य नाम्ना त्विदं द्वीपं जन्बूद्वीपमिति स्मृतम् ।
तां च जम्बूं ददर्शाथ सव्यसाची परन्तपः ॥ २.२९.२४ ॥
Jenen Jambū-Baum, nach dessen Namen diese Insel als Jambūdvīpa überliefert ist, sah da Savyasācī (Arjuna), der Feindebezwinger.
2.29.25
तौ दृष्ट्वाऽप्रतिमौ लोके जम्बूं मेरुं च संस्थितौ ।
प्रतीमानभवद्राजन्सर्वतः स विलोकयन् ॥ २.२९.२५ ॥
O König, als er die beiden in der Welt unvergleichlichen Gestalten, den Jambū-Baum und den Berg Meru, dastehen sah, geriet er in Staunen und blickte um sich.
2.29.26
तत्र लेभे ततो जिष्णुः सिद्धैर्दिव्यैश्च चारणैः ।
रत्नानि बहुसाहस्रं दत्तान्याभरणानि च ॥ २.२९.२६ ॥
Dort erhielt Jiṣṇu (Arjuna) von den Siddhas und den göttlichen Cāraṇas viele tausend Juwelen und Schmuckstücke, die ihm geschenkt wurden.
2.29.27
वासांसि च महार्हाणि तत्र लब्ध्वाऽर्जुनस्तदा ।
आमन्त्रयित्वा तान्सर्वान्यज्ञमुद्दिश्य वै गुरोः ॥ २.२९.२७ ॥
Dort erhielt Arjuna auch sehr kostbare Gewänder; dann verabschiedete er sich von allen um des Opfers seines Lehrers willen.
2.29.28
अथादाय बहून्रत्नान्गमनाययोपचक्रमे ।
मेरुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रवतप्रवरं प्रभुः ॥ २.२९.२८ ॥
Dann nahm er viele Juwelen und machte sich zum Aufbruch bereit, nachdem er den Berg Meru, den höchsten der Höhen, rechtsherum umschritten hatte.
2.29.29
ययौ जम्बूनदीतीरे नदीं श्रेष्ठां विलोकयन् ।
स तां मनोरमां दिव्यां जम्बूस्वादुरसावहाम् ॥ २.२९.२९ ॥
Er ging am Ufer des Jambū-Flusses entlang und betrachtete jenen vortrefflichen Fluss, lieblich und göttlich, der den süßen Saft der Jambu-Frucht führt.
2.29.30
हैमपक्षिगणैर्जुष्टां सौवर्णजलजाकुलाम् ।
हैमपङ्कां हैमजलां सौवर्णोज्ज्वलवालुकाम् ॥ २.२९.३० ॥
Von Scharen goldener Vögel besucht, voller goldener Lotusblüten, mit goldenem Schlamm und goldenem Wasser, sein Sand leuchtet wie Gold.
2.29.31
क्वचित्मुपिष्पितैः पूर्णां सौवर्णकुसुमोत्पलैः ।
क्वचित्तीररुहैः कीर्णां हैमपुष्पैः सुपुष्पितैः ॥ २.२९.३१ ॥
Hier und dort von blühenden Pflanzen erfüllt, mit goldenen Blüten und Lotusblumen, dort von Bäumen am Ufer bedeckt und mit schön erblühten goldenen Blüten übersät.
2.29.32
तीर्थैश्च रुक्मसोपानैः सर्वतः समलङ्कुताम् ।
विमलैर्मणिजालैश्च नृत्तगीतरवैर्युताम् ॥ २.२९.३२ ॥
Ringsum geschmückt mit heiligen Badeplätzen mit goldenen Stufen, verbunden mit klaren Edelsteinnetzen und erfüllt von den Klängen des Tanzes und des Gesangs.
2.29.33
दीप्तैर्हेमवितानैश्च समन्ताच्छोभितां शुभाम् ।
तथाविधां नदीं दृष्ट्वा पार्थस्तां प्रशशंस ह ॥ २.२९.३३ ॥
Als Pārtha diesen gesegneten Fluss sah, der ringsum mit leuchtenden goldenen Baldachinen geschmückt war, pries er sie fürwahr.
2.29.34
दृष्टपूर्वां राजेन्द्र दृष्ट्वा हर्षमवाप च ।
दर्शनीयां नदीतीरे पुरुषान्सुमनोहरान् ॥ २.२९.३४ ॥
O Herr der Könige, als er wieder sah, was er zuvor gesehen hatte, empfand er Freude; und als er auch die Männer am Flussufer sah, anziehend anzusehen und überaus reizend.
2.29.35
तान्नदीसलिलाहारान्सदारानमरोपमान् ।
नित्यं सुखमुदा युक्तान्सर्वालङ्कारशोभितान् ॥ २.२९.३५ ॥
Jene, die vom Wasser des Flusses leben, mit ihren Frauen, den Unsterblichen gleich, stets mit Glück und Freude begabt, mit allen Schmuckstücken geziert.
2.29.36
तेभ्यो बहूनि रत्नानि तदा लेभे धनञ्जयः ।
दिव्यजम्बूफलं हैमं भूषणानि च पेशलम् ॥ २.२९.३६ ॥
Da erhielt Dhanañjaya von ihnen viele Juwelen, eine goldene Frucht wie die göttliche Rosenapfel und auch feine Schmuckstücke.
2.29.37
लब्ध्वा तान्दुर्लभान्पार्थः प्रतीचीं प्रययौ दिशम् ।
नागानां रक्षितं देशमजयश्च पुनस्ततः ॥ २.२९.३७ ॥
Nachdem Pārtha jene seltenen Schätze erlangt hatte, zog er in die westliche Richtung und eroberte dann das von den Nāgas bewachte Land.
2.29.38
ततो गन्वा महाराज वारुणीं पाकशासनिः ।
गन्धमादनमासाद्य ततस्तानजयत्प्रभुः ॥ २.२९.३८ ॥
Dann, o großer König, ging der Sohn Śāsanas (Arjuna) nach Westen, erreichte den Berg Gandhamādana und besiegte sie dort.
2.29.39
तं गन्धमादनं राजन्नतिक्रम्य ततोऽर्जुनः ।
केतुमालं ददर्शाथ वर्षं रत्नसमन्वितम् ॥ २.२९.३९ ॥
O König, nachdem Arjuna jenen Berg Gandhamādana überquert hatte, sah er das an Juwelen reiche Ketumāla-Gebiet.
2.29.40
सेवितं देवकल्पैश्च नारीभिः प्रियदर्शनैः ।
तं जित्वा चार्जुनो राजन्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४० ॥
Nachdem er jenes Land erobert hatte, das von gottgleichen Wesen und anmutigen Frauen bevölkert war, o König, brachte Arjuna es unter seine Herrschaft.
2.29.41
आहृत्य तत्र रत्नानि दुर्लभानि तथार्जुनः ।
पुनश्च परिवृत्याथ माध्यं देशमिलावृतम् ॥ २.२९.४१ ॥
Nachdem er von dort die seltenen Juwelen genommen hatte, kehrte Arjuna um und zog zum mittleren Land Ilāvṛta.
2.29.42
गत्वा प्राचीं दिशं राजन्सव्यसाची धनञ्जयः ।
मेरुमन्दरयोर्मध्ये शैलोदामभितो नदीम् ॥ २.२९.४२ ॥
O König, Savyasācin Dhanañjaya zog in die östliche Richtung und gelangte zu beiden Ufern des Flusses Śailodā, zwischen Meru und Mandara.
2.29.43
ये ते कीचकवेणूनां छायां रम्यामुपासते ।
कषान्झषांश्च नद्यौ तान्प्रघसान्दीप्तवेणिपान् ॥ २.२९.४३ ॥
Jene, die im angenehmen Schatten der Kīcaka-Bambusse wohnen, die Kaṣas und Jhaṣas und die Praghasas jener beiden Flüsse, die Hüter der leuchtenden Haarflechten.
2.29.44
पशुपांश्च कुलिन्दांश्च तङ्कणान्परतङ्कणान् ।
एतान्समस्ताञ्जित्वा च करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४४ ॥
Nachdem er alle diese besiegt hatte — die Paśupas und Kulindas, die Taṅkaṇas und Paratangaṇas — und sie tributpflichtig gemacht hatte.
2.29.45
रत्नान्यादाय सर्वेभ्यो माल्यवन्तं ततो ययौ ।
तं माल्यवन्तं शैलेन्द्रं समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.४५ ॥
Nachdem er von allen Juwelen genommen hatte, zog er dann zum Mālyavat; und der Pāṇḍava überquerte jenen Mālyavat, den König der Berge.
2.29.46
भद्राश्वं प्रविवेशाथ वर्षं स्वर्गोपमं शुचिम् ।
तत्र देवोपमान्दिव्यान्पुरुषाञ्शुभसंयुतान् ॥ २.२९.४६ ॥
Dann betrat er das Reich Bhadrāśva, rein wie der Himmel; dort gottgleiche, göttliche Männer, mit Glanz begabt.
2.29.47
जित्वा तान्स्ववशे कृत्वा करे च विनिवेश्य च ।
आहृत्य सर्वतो रत्नान्यसङ्ख्यानि ततस्ततः ॥ २.२९.४७ ॥
Nachdem er sie besiegt, unter seine Herrschaft gebracht und tributpflichtig gemacht hatte, und von allen Seiten unzählige Juwelen gesammelt hatte, hier und dort.
2.29.48
नीलं नाम गिरिं गत्वा तत्रस्थानजयत्प्रभुः ।
ततो जिष्णुरतिक्रम्य पर्वतं नीलमायतम् ॥ २.२९.४८ ॥
Er ging zum Berg namens Nīla und besiegte die dort Wohnenden, der Herr. Dann überquerte der Sieger den ausgedehnten Berg Nīla.
2.29.49
विवेश रम्यकं वर्षं सङ्कीर्णं मिथुनैः शुभैः ।
तं देशमथ जित्वा स करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४९ ॥
Er betrat das Land Ramyaka, erfüllt von glückverheißenden Paaren. Nachdem er jenes Land erobert und zum Tributzahler gemacht hatte, richtete er sich dort ein.
2.29.50
अजयच्चापि बीभत्सुर्देशं गुह्यकरक्षितम् ।
तत्र लेभे च राजेन्द्र सौवर्णान्मृगपक्षिणः ॥ २.२९.५० ॥
Auch jenes von den Guhyakas bewachte Land eroberte Bībhatsu (Arjuna). Dort erhielt er, o Herr der Könige, goldene Hirsche und Vögel.
2.29.51
अगृह्णाद्यज्ञभूत्यर्थं रमणीयान्मनोहरान् ।
अन्यांश्च लब्ध्वा रत्नानि पाण्डवोऽथ महाबलः ॥ २.२९.५१ ॥
Für die Opfergaben nahm er schöne, anmutige Dinge. Dann, nachdem er weitere Juwelen erlangt hatte, der mächtige Pāṇḍava,
2.29.52
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्सगणं तदा ।
तत्र रत्नानि दिव्यानि लब्ध्वा राजन्नथार्जुनः ॥ २.२९.५२ ॥
Dann eroberte er mit seinem Gefolge das von den Gandharvas bewachte Land. Dort erlangte er, o König, göttliche Juwelen, Arjuna
2.29.53
वर्षं हिरण्वतं नाम विवेशाथ महीपते ।
स तु देशेषु रम्येषु गन्तुं तत्रोपचक्रमे ॥ २.२९.५३ ॥
Dann, o Herr der Erde, betrat er das Land namens Hiraṇvata. Unter jenen lieblichen Ländern begann er von dort aus voranzuziehen.
2.29.54
मध्ये प्रासादवृन्देषु नक्षत्राणां शशी यथा ।
महापथेषु राजैन्द्र सर्वतो यान्तमर्जुनम् ॥ २.२९.५४ ॥
Wie der Mond inmitten der Sterne zwischen den Palastgruppen, o Herr der Könige, Arjuna, der auf den großen Straßen nach allen Seiten zog.
2.29.55
प्रासादवरशृङ्गस्थाः परया वीर्यशोभया ।
ददृशुस्तं स्रियः सर्वाः पार्थमात्मयशस्करम् ॥ २.२९.५५ ॥
Von den hohen Dächern der Paläste sahen alle Frauen Arjuna, Pārtha, erfüllt von höchster Tapferkeit und Glanz, den Mehrer seines eigenen Ruhmes.
2.29.56
तं कलापधरं शूरं सरथं सधनुः करम् ।
सवर्मं सकिरीटं वै संनद्धं सपरिच्छदम् ॥ २.२९.५६ ॥
Sie sahen jenen Helden, der den Köcher trug, mit Wagen und Bogen in der Hand, in Panzer und Diadem gekleidet, vollständig gerüstet und von seinem Gefolge begleitet.
2.29.57
सुकुमारं महासत्वं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
शक्रोपमममित्रघ्नं परवारणवारणम् ॥ २.२९.५७ ॥
Zart von Gestalt und doch von großem Mut, eine Masse unvergleichlichen Glanzes, Indra gleich, Vernichter der Feinde und Bändiger der feindlichen Elefanten.
2.29.58
पश्यन्तः स्त्रीगणास्तत्र शक्तिपाणिं स्म मेनिरे ।
अयं स पुरुषव्याघ्रो रणेऽद्भुतपराक्रमः ॥ २.२९.५८ ॥
Dort hielt ihn die Schar der zuschauenden Frauen für einen, der einen Speer in der Hand trägt: "Dies ist jener Tiger unter den Männern, von wunderbarer Tapferkeit im Kampf."
2.29.59
अस्य बाहुबलं प्राप्य न भवन्त्यसुहृद्गणाः ।
इति वाचो ब्रुवन्त्यस्ताः स्त्रियः प्रेम्णा धनञ्जयम् ॥ २.२९.५९ ॥
"Vor der Macht seiner Arme bestehen feindliche Scharen nicht." So sprachen jene Frauen liebevoll diese Worte über Dhanañjaya.
2.29.60
तुष्टुवुः पुष्पवृष्टिं च ससृजुस्तस्य मूर्धनि ।
दृष्ट्वा ते तु मुदा युक्ताः कौतूहलसमन्वितः ॥ २.२९.६० ॥
Sie priesen ihn und streuten einen Blumenregen auf sein Haupt. Als sie ihn sahen, wurden sie von Freude und gespannter Neugier erfüllt.
2.29.61
रत्नैर्विभूषणैश्चैव अभ्यवर्षंश्च पाण्डवम् ।
अथ जित्वा समस्तांस्तान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.६१ ॥
Sie überschütteten den Pāṇḍava mit Juwelen und Schmuck, und nachdem er alle besiegt und sie in seine Hand gegeben hatte,
2.29.62
मणिहेमप्रबालानि शस्त्राण्याभरणानि च ।
एतानि लब्ध्वा पार्थोऽथ शृङ्गवन्तं गिरिं ययौ ॥ २.२९.६२ ॥
Nachdem Pārtha diese Edelsteine, dieses Gold, Korallen, Waffen und Schmuck erhalten hatte, zog er daraufhin zum Berg Śṛṅgavat.
2.29.63
शृङ्गवन्तं च कौरव्यः समतिक्रम्य फल्गुनः ।
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ॥ २.२९.६३ ॥
Nachdem der Kaurava Phalguna den Śṛṅgavat überschritten hatte, erreichte dieser Pāṇḍava das nördliche Harivarṣa.
2.29.64
विद्याधरगणांश्चैव यक्षेन्द्रांश्च विनिर्जयन् ।
तत्र लेभे महात्मा वै वासो दिव्यमनुत्तमम् ॥ २.२९.६४ ॥
Nachdem er die Scharen der Vidyādharas und die Herren der Yakṣas besiegt hatte, erhielt der Großmütige dort ein göttliches, unübertroffenes Gewand.
2.29.65
किन्नरद्रुमपत्रांश्च तत्र कृष्णाजिनान्बहून् ।
याज्ञीयांस्तांस्तदा दिव्यांस्तत्र लेभे धनञ्जय ॥ २.२९.६५ ॥
Dort erhielt Dhanañjaya damals die Baumblätter der Kinnaras, viele schwarze Antilopenfelle und jene göttlichen, zum Opfer geeigneten Dinge.
2.29.66
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ।
इयेष जेतुं तं देशं पाकशासनन्दनः ॥ २.२९.६६ ॥
Nachdem er das nördliche Harivarṣa erreicht hatte, wünschte dieser Pāṇḍava, Indras Sohn, jenes Land zu erobern.
2.29.67
तत एनं महावीर्यं महाकाया महाबलाः ।
द्वारपालाः समासाद्य हृष्टा वचनमब्रुवन् ॥ २.२९.६७ ॥
Da traten die Torwächter von großer Gestalt und großer Kraft zu diesem Helden von großer Tapferkeit, und sprachen erfreut.
2.29.68
पार्थ नेदं त्वया शक्यं पुरं जेतुं कथञ्जन ।
उपावर्तस्व कल्याण पर्याप्तमिदमच्युत ॥ २.२९.६८ ॥
Pārtha, diese Stadt kannst du auf keine Weise erobern. Gütiger, kehre um; Acyuta, das ist genug.
2.29.69
इदं पुरं यः प्रविशेद्घ्रुवं न स भवेन्नरः ।
प्रीयामहे त्वया वीर पर्याप्तो विजयस्तवै ॥ २.२९.६९ ॥
Wer diese Stadt betritt, wird gewiss kein Mensch bleiben. Held, wir sind mit dir zufrieden; dein Sieg ist genug.
2.29.70
न चात्र किञ्चिज्जेतव्यमर्जुनात्र प्रदृश्यते ।
उत्तराः कुरुवो ह्येते नात्र युद्धं प्रवर्तते ॥ २.२९.७० ॥
Hier ist nichts zu erobern, Arjuna; nichts ist hier zu sehen. Diese sind die Nord-Kurus; hier findet kein Kampf statt.
2.29.71
प्रविष्टोऽपि हि कौन्तेय नेह द्रक्ष्यसि किञ्चन ।
न हि मानुषदेहेन शक्यमत्राभिवीक्षितुम् ॥ २.२९.७१ ॥
Auch wenn du eingetreten bist, Sohn der Kuntī, wirst du hier nichts sehen; mit einem menschlichen Körper ist es hier nicht möglich zu schauen.
2.29.72
अथेह पुरुषव्याघ्र किञ्चिदन्यच्चिकीर्षसि ।
तत्प्रब्रूहि करिष्यामो वचनात्तव भारत ॥ २.२९.७२ ॥
Dann, Tiger unter den Menschen, wenn du hier etwas anderes tun willst, sag es; Nachkomme Bharatas, auf dein Wort hin werden wir es tun.
2.29.73
ततस्तानब्रवीद्राजन्नर्जुनः प्रहसन्निव ।
पार्थिवत्वं चिकीर्षामि धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.२९.७३ ॥
Da sprach Arjuna lachend zu ihnen: O König, ich wünsche dem weisen König des Dharma, Yudhiṣṭhira, die Herrschaft über die Erde zu verschaffen.
2.29.74
न प्रवेक्ष्यामि वो देशं विरुद्धं यदि मानुषैः ।
युधिष्ठिराय यत्किञ्चित्करपण्यं प्रदीयताम् ॥ २.२९.७४ ॥
Wenn ihr nicht feindlich gegen Menschen seid, werde ich euer Land nicht betreten. Gebt für Yudhiṣṭhira irgendeinen Tribut.
2.29.75
नो चेत्कृष्णेन सहितो योधयिष्यामि सायकैः ।
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च।
क्षौमाजिनानि दिव्यानि तस्य ते प्रददुः करम् ॥ २.२९.७५ ॥
Andernfalls werde ich zusammen mit Kṛṣṇa mit Pfeilen kämpfen. Da gaben sie ihm als Tribut göttliche Gewänder, göttlichen Schmuck, Seide und göttliche Hirschfelle.
2.29.76
एवं स पुरुषव्याघ्रो विजित्य दिशमुत्तराम् ।
सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा क्षत्रियैर्दस्युभिस्तथा ॥ २.२९.७६ ॥
So hatte jener Tiger unter den Menschen die nördliche Himmelsrichtung erobert und viele Schlachten gegen Kṣatriyas und Räuber geschlagen,
2.29.77
स विनिर्जित्य राज्ञस्तान्करे च विनिवेश्य तु ।
धनान्यादाय सर्वेभ्यो रत्नानि विविधानि च ॥ २.२९.७७ ॥
Nachdem er jene Könige besiegt und unter seine Hand gebracht hatte, nahm er von allen Reichtum und mancherlei Juwelen.
2.29.78
हयांस्तित्तिरिकल्माषाञ्शुकपत्रनिभानपि ।
मयूरसदृशान्यान्सर्वाननिलरंहसः ॥ २.२९.७८ ॥
Und alle Pferde, gescheckt wie Rebhühner, den Federn des Papageis gleich, den Pfauen ähnlich, schnell wie der Wind.
2.29.79
वृतः सुमहता राजन्बलेन चतुरङ्गिणा ।
आजगाम पुनर्वीरः शक्रप्रस्थं पुरोत्तमम् ॥ २.२९.७९ ॥
Umgeben von einem sehr großen Heer aus vier Divisionen, o König, kehrte der Held erneut nach Śakraprastha zurück, der vornehmsten der Städte.
2.29.80
धर्मराजाय तत्पार्थो धनं सर्वं सवाहनम् ।
न्यवेदयदनुज्ञातस्तेन राज्ञा गृहान्ययौ ॥ २.२९.८० ॥
Pārtha überreichte König Dharma all jenen Reichtum samt den Fahrzeugen; mit der Erlaubnis des Königs ging er nach Hause.