Vedyatra वेदयात्रा
શોધો

મહાભારત · અધ્યાય 2.29

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

શબ્દાર્થ સાથે વાંચો

2.29.1

स श्वेतपर्वतं वीरः समतिक्रम्य वीर्यवान् ।
देशं किम्पुरुषावासं द्रुमपुत्रेण रक्षितम् ॥ २.२९.१ ॥

તે વીર, પરાક્રમી, શ્વેત પર્વત ઓળંગીને દ્રુમપુત્રે રક્ષિત કિંપુરુષોના નિવાસ પ્રદેશમાં પહોંચ્યો.

2.29.2

महता सन्निपातेन क्षत्रियान्तकरेण ह ।
अजयत्पाण्डवश्रेष्ठः करे चैनं न्यवेशयत् ॥ २.२९.२ ॥

મહાન સંઘર્ષ વડે, ક્ષત્રિયોનો અંત લાવનારાઓને પાંડવશ્રેષ્ઠે જીતીને તેમને કર આપનારા બનાવ્યા.

2.29.3

तं जित्वा हाटकं नाम देशं गुह्यकरक्षितम् ।
पाकशासनिरव्यग्रः सहसैन्यः समासदत् ॥ २.२९.३ ॥

ગુહ્યકો વડે રક્ષિત હાટક નામના તે દેશને જીતીને ઇન્દ્રપુત્ર અવિચલિત થઈ સૈન્ય સાથે ત્યાં પહોંચ્યો.

2.29.4

तांस्तु सान्त्वेन निर्जित्य मानसं सर उत्तमम् ।
ऋषिकुल्यास्तथा सर्वा ददर्श कुरुनन्दनः ॥ २.२९.४ ॥

તેમને સાંત્વનથી જીતીને કુરુનંદને ઉત્તમ માનસ સરોવર અને તમામ ઋષિકુળો જોયાં.

2.29.5

सरो मानसमासाद्य हाटकानभितः प्रभुः ।
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्पाण्डवस्ततः ॥ २.२९.५ ॥

માનસ સરોવર પહોંચીને, હાટકની ચોતરફ ગંધર્વોએ રક્ષેલો તે દેશ પ્રભુ પાંડવે જીતી લીધો.

2.29.6

तत्र तित्तिरिकल्माषान्मण्डूकाख्यान्हयोत्तमान् ।
लेभे स करसमत्यन्तं गन्धर्वनगरात्तदा ॥ २.२९.६ ॥

ત્યાં તેણે ગંધર્વનગરમાંથી તિત્તિરિ અને કલ્માષ રંગના, મંડૂક નામના ઉત્તમ અશ્વો કરરૂપે અત્યંત પ્રમાણમાં મેળવ્યા.

2.29.7

हेमकूटमथासाद्य न्यवसत्फल्गुनस्तदा ।
तं हेमकूटं राजेन्द्र समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.७ ॥

હેમકૂટ પહોંચીને ત્યારે ફાલ્ગુન ત્યાં રહ્યો. હે રાજેન્દ્ર, તે હેમકૂટને વટાવીને પાંડવ (આગળ વધ્યો).

2.29.8

हरिवर्षं विवेशाथ सैन्येन महता वृतः ।
तत्र पार्थो ददर्शाथ बहूनिह मनोरमान् ॥ २.२९.८ ॥

મોટી સેનાથી ઘેરાયેલા તેઓ પછી હરિવર્ષમાં પ્રવેશ્યા. ત્યાં પાર્થે અહીં ઘણી મનોહર (વસ્તુઓ) જોઈ.

2.29.9

नगरान्सवनांश्चैव नदीश्च विमलोदकाः ।
पुरुषान्देवकल्पांश्च नारीश्च प्रियदर्शनाः ॥ २.२९.९ ॥

નગરો, યજ્ઞભૂમિઓ, નિર્મળ જળવાળી નદીઓ, દેવો સમાન પુરુષો અને જોવામાં પ્રિય સ્ત્રીઓ (તેણે જોયાં).

2.29.10

तान्सर्वास्तत्र दृष्ट्वाऽथ मुदा युक्तो धनञ्जयटः ।
वशे चक्रे स रत्नानि लेभे च सुबहूनि च ॥ २.२९.१० ॥

ત્યાં તે બધાને જોઈને આનંદિત ધનંજયે તેમને વશ કર્યા; તેણે ઘણાં રત્નો પણ મેળવ્યાં.

2.29.11

ततो निषधमासाद्य गिरिस्थानजयत्प्रभुः ।
अथ राजन्नतिक्रम्य निषधं शैलमायतम् ॥ २.२९.११ ॥

પછી નિષધ પર્વત પહોંચીને તે સમર્થ વીરે પર્વતીય પ્રદેશ જીત્યો. હે રાજન, પછી વિસ્તૃત નિષધ પર્વતને વટાવીને (તે આગળ વધ્યો).

2.29.12

विवेश मध्यमं वर्षं पार्थो दिव्यमिलावृतम् ।
तत्र दिव्योपमान्दिव्यान्पुरुषान्देवदर्शनान् ॥ २.२९.१२ ॥

પાર્થે દિવ્ય ઇલાવૃત નામના મધ્ય વર્ષમાં પ્રવેશ કર્યો. ત્યાં દેવો સમાન, દિવ્ય, દેવદર્શન ધરાવતા પુરુષો (હતા).

2.29.13

अदृष्टपूर्वान्सुभगान्स ददर्श धनञ्जयः ।
सदनानि च शुभ्राणि नारीश्चाप्सरसंनिभाः ॥ २.२९.१३ ॥

પહેલાં ક્યારેય ન જોયેલાં સુંદર, તેજસ્વી આવાસો અને અપ્સરાઓ સમાન સ્ત્રીઓ ધનંજયે જોઈ.

2.29.14

दृष्ट्वा तानजयद्रम्यान्स तैश्च ददृशे तदा ।
जित्वा च तान्महाभागान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.१४ ॥

તે રમણીય લોકોને જોઈને તેણે તેમને જીત્યા; ત્યારે તેઓ પણ તેને દેખાયા. તે મહાભાગ્યશાળીઓને જીતીને અને પોતાના વશમાં કરીને.

2.29.15

रत्नान्यादाय दिव्यानि भूषणान्यासनैः सह ।
उदीचीमथ राजेन्द्र ययौ पार्थो मुदाऽन्वितः ॥ २.२९.१५ ॥

દિવ્ય રત્નો, આભૂષણો અને આસનો લઈને, હે રાજેન્દ્ર, પાર્થ આનંદ સાથે ઉત્તર દિશા તરફ ગયો.

2.29.16

स ददर्श ततो मेरुं शिखरीणां प्रभुं महत् ।
तं काञ्चनमयं दिव्यं चतुर्वणं दुरासदम् ॥ २.२९.१६ ॥

પછી તેણે શિખરોના સ્વામી મહાન મેરુને જોયો — તે સુવર્ણમય, દિવ્ય, ચાર વર્ણવાળો અને દુર્ગમ હતો.

2.29.17

उन्नतं शतसाहस्रं योजनानां तु सुस्थितम् ।
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ २.२९.१७ ॥

તે મેરુ લાખ યોજન ઊંચો અને સારી રીતે સ્થિત હતો; તે પ્રજ્વલિત, અચળ અને અનુપમ તેજનો રાશિ હતો.

2.29.18

आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ।
काञ्चनाभरणं दिव्यदेवगन्धर्वसेवितम् ॥ २.२९.१८ ॥

પોતાના સુવર્ણ-ઉજ્જ્વલ શિખરોથી તે સૂર્યના પ્રકાશને પણ પાછળ પાડતો હતો; સુવર્ણાભરણોથી શોભતો, દિવ્ય દેવો અને ગંધર્વોથી સેવિત હતો.

2.29.19

अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ।
व्यालैराचरितं धोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ॥ २.२९.१९ ॥

તે અપ્રમેય, અજેય હતો; અધર્મથી ભરેલા લોકો અને ભયંકર હિંસક પ્રાણીઓ ત્યાં વિચરતા; દિવ્ય ઔષધિઓથી તે પ્રકાશિત હતો.

2.29.20

स्वर्गमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रायेण महागिरिम् ।
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ॥ २.२९.२० ॥

સ્વર્ગને આવરીને ઊંચાઈથી ઊભેલો તે મહાપર્વત; અન્યોને મનથી પણ અગમ્ય; નદીઓ અને વૃક્ષોથી યુક્ત.

2.29.21

नानाविहगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ।
तं दृष्टा फल्गुनो मेरुं प्रीतिमानभवत्तदा ॥ २.२९.२१ ॥

વિવિધ પ્રકારના પક્ષીઓના સમૂહોથી ગુંજતા, અત્યંત મનોહર તે મેરુને જોઈને ત્યારે ફલ્ગુન (અર્જુન) પ્રસન્ન થયા.

2.29.22

मेरोरिलावृतं दिव्यं सर्वतः परिमण्डितम् ।
मेरोस्तु दक्षिणे पार्श्वे जम्बूर्नाम वनस्पतिः ॥ २.२९.२२ ॥

મેરુની ચારે બાજુ સર્વત્ર અલંકૃત ઇલાવૃત નામનો દિવ્ય પ્રદેશ છે. મેરુની દક્ષિણ બાજુએ જંબૂ નામનું વૃક્ષ છે.

2.29.23

नित्यपुष्पफलोपेवः सिद्धचारणसेवितः ।
आस्वर्गमुच्छ्रिता राजंस्तस्य शाखा वनस्पतेः ॥ २.२९.२३ ॥

સદા પુષ્પ-ફળથી યુક્ત, સિદ્ધો અને ચારણોથી સેવિત. હે રાજન, તે વૃક્ષની શાખાઓ સ્વર્ગ સુધી ઊંચી ઊઠેલી હતી.

2.29.24

यस्य नाम्ना त्विदं द्वीपं जन्बूद्वीपमिति स्मृतम् ।
तां च जम्बूं ददर्शाथ सव्यसाची परन्तपः ॥ २.२९.२४ ॥

જેના નામથી આ દ્વીપ 'જંબૂદ્વીપ' તરીકે સ્મરાય છે, તે જંબૂ વૃક્ષને ત્યારે શત્રુઓને તપાવનાર સવ્યસાચી (અર્જુન) એ જોયું.

2.29.25

तौ दृष्ट्वाऽप्रतिमौ लोके जम्बूं मेरुं च संस्थितौ ।
प्रतीमानभवद्राजन्सर्वतः स विलोकयन् ॥ २.२९.२५ ॥

હે રાજન્, જગતમાં અતુલ્ય એવા તે જંબૂ વૃક્ષ અને મેરુ પર્વતને જોઈને તે ચારે બાજુ જોતાં વિસ્મિત થયો.

2.29.26

तत्र लेभे ततो जिष्णुः सिद्धैर्दिव्यैश्च चारणैः ।
रत्नानि बहुसाहस्रं दत्तान्याभरणानि च ॥ २.२९.२६ ॥

ત્યાં જિષ્ણુએ સિદ્ધો અને દિવ્ય ચારણો દ્વારા અપાયેલાં હજારો રત્નો અને આભૂષણો મેળવ્યાં.

2.29.27

वासांसि च महार्हाणि तत्र लब्ध्वाऽर्जुनस्तदा ।
आमन्त्रयित्वा तान्सर्वान्यज्ञमुद्दिश्य वै गुरोः ॥ २.२९.२७ ॥

ત્યાં અર્જુને અતિ મૂલ્યવાન વસ્ત્રો પણ મેળવ્યાં; પછી ગુરુના યજ્ઞ માટે તે સૌની રજા લીધી.

2.29.28

अथादाय बहून्रत्नान्गमनाययोपचक्रमे ।
मेरुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रवतप्रवरं प्रभुः ॥ २.२९.२८ ॥

પછી ઘણાં રત્નો લઈને પ્રભુએ પ્રસ્થાનની તૈયારી કરી; ઊંચાઓમાં સર્વોચ્ચ એવા મેરુ પર્વતની પ્રદક્ષિણા કરીને.

2.29.29

ययौ जम्बूनदीतीरे नदीं श्रेष्ठां विलोकयन् ।
स तां मनोरमां दिव्यां जम्बूस्वादुरसावहाम् ॥ २.२९.२९ ॥

તે જંબૂનદીના કિનારે ગયો; એ શ્રેષ્ઠ, મનોહર, દિવ્ય, જંબૂફળનો મધુર રસ વહાવતી નદીને જોતો.

2.29.30

हैमपक्षिगणैर्जुष्टां सौवर्णजलजाकुलाम् ।
हैमपङ्कां हैमजलां सौवर्णोज्ज्वलवालुकाम् ॥ २.२९.३० ॥

સોનેરી પક્ષીઓના ટોળાથી સેવાતી, સોનેરી કમળોથી ભરેલી, સોનેરી કાદવ અને સોનેરી જળવાળી, સોનાની જેમ ઝળહળતી રેતીવાળી.

2.29.31

क्वचित्मुपिष्पितैः पूर्णां सौवर्णकुसुमोत्पलैः ।
क्वचित्तीररुहैः कीर्णां हैमपुष्पैः सुपुष्पितैः ॥ २.२९.३१ ॥

ક્યાંક ખીલેલા છોડથી ભરેલી, સોનેરી ફૂલો અને કમળોથી યુક્ત, ક્યાંક કિનારે ઊગેલાં વૃક્ષોથી ઢંકાયેલી અને સારી રીતે ખીલેલાં સોનેરી ફૂલોથી છવાયેલી.

2.29.32

तीर्थैश्च रुक्मसोपानैः सर्वतः समलङ्कुताम् ।
विमलैर्मणिजालैश्च नृत्तगीतरवैर्युताम् ॥ २.२९.३२ ॥

સોનેરી પગથિયાંવાળા તીર્થઘાટોથી ચારે બાજુ શણગારેલી, નિર્મળ મણિજાળોથી યુક્ત અને નૃત્ય-ગીતના અવાજોથી ભરેલી.

2.29.33

दीप्तैर्हेमवितानैश्च समन्ताच्छोभितां शुभाम् ।
तथाविधां नदीं दृष्ट्वा पार्थस्तां प्रशशंस ह ॥ २.२९.३३ ॥

ચમકતા સોનેરી ચંદરવાઓથી ચારે બાજુ શોભતી એ શુભ નદીને જોઈને પાર્થે તેની પ્રશંસા કરી.

2.29.34

दृष्टपूर्वां राजेन्द्र दृष्ट्वा हर्षमवाप च ।
दर्शनीयां नदीतीरे पुरुषान्सुमनोहरान् ॥ २.२९.३४ ॥

હે રાજેન્દ્ર, પહેલાં જોયેલી એ નદીને ફરી જોઈને તેમને હર્ષ થયો; નદીકાંઠે જોવા યોગ્ય, અતિ મનોહર પુરુષોને પણ (જોઈને).

2.29.35

तान्नदीसलिलाहारान्सदारानमरोपमान् ।
नित्यं सुखमुदा युक्तान्सर्वालङ्कारशोभितान् ॥ २.२९.३५ ॥

નદીનું જળ જેમનું ભોજન છે, પત્નીઓ સહિત, દેવતાઓ સમાન, સદા સુખ અને આનંદથી યુક્ત અને સર્વ અલંકારોથી શોભતા એમને.

2.29.36

तेभ्यो बहूनि रत्नानि तदा लेभे धनञ्जयः ।
दिव्यजम्बूफलं हैमं भूषणानि च पेशलम् ॥ २.२९.३६ ॥

ત્યારે ધનંજયે તેમની પાસેથી ઘણાં રત્નો મેળવ્યાં; દિવ્ય જાંબુફળ જેવું સોનેરી ફળ અને સુંદર આભૂષણો પણ મેળવ્યાં.

2.29.37

लब्ध्वा तान्दुर्लभान्पार्थः प्रतीचीं प्रययौ दिशम् ।
नागानां रक्षितं देशमजयश्च पुनस्ततः ॥ २.२९.३७ ॥

તે દુર્લભ રત્નો મેળવીને પાર્થ પશ્ચિમ દિશા તરફ ગયો, અને પછી નાગો દ્વારા રક્ષાયેલો દેશ પણ જીત્યો.

2.29.38

ततो गन्वा महाराज वारुणीं पाकशासनिः ।
गन्धमादनमासाद्य ततस्तानजयत्प्रभुः ॥ २.२९.३८ ॥

હે મહારાજ, પાકશાસની (અર્જુન) પશ્ચિમ દિશામાં જઈને ગંધમાદન પર્વત પર પહોંચ્યો અને તેમને જીત્યા.

2.29.39

तं गन्धमादनं राजन्नतिक्रम्य ततोऽर्जुनः ।
केतुमालं ददर्शाथ वर्षं रत्नसमन्वितम् ॥ २.२९.३९ ॥

હે રાજન, તે ગંધમાદન પર્વત ઓળંગીને અર્જુને રત્નોથી સમૃદ્ધ કેતુમાલ વર્ષ જોયું.

2.29.40

सेवितं देवकल्पैश्च नारीभिः प्रियदर्शनैः ।
तं जित्वा चार्जुनो राजन्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४० ॥

દેવસમાન પુરુષો અને પ્રિયદર્શન સ્ત્રીઓથી સેવાયેલો તે દેશ જીતીને, હે રાજન, અર્જુને તેને પોતાના વશમાં લીધો.

2.29.41

आहृत्य तत्र रत्नानि दुर्लभानि तथार्जुनः ।
पुनश्च परिवृत्याथ माध्यं देशमिलावृतम् ॥ २.२९.४१ ॥

ત્યાંથી દુર્લભ રત્નો લઈને અર્જુન ફરી પાછો ફરીને મધ્ય દેશ ઇલાવૃત તરફ ગયો.

2.29.42

गत्वा प्राचीं दिशं राजन्सव्यसाची धनञ्जयः ।
मेरुमन्दरयोर्मध्ये शैलोदामभितो नदीम् ॥ २.२९.४२ ॥

હે રાજન, સવ્યસાચી ધનંજય પૂર્વ દિશામાં જઈને મેરુ અને મંદર વચ્ચે, શૈલોદા નદીની બંને બાજુએ પહોંચ્યો.

2.29.43

ये ते कीचकवेणूनां छायां रम्यामुपासते ।
कषान्झषांश्च नद्यौ तान्प्रघसान्दीप्तवेणिपान् ॥ २.२९.४३ ॥

કીચક વાંસની રમણીય છાયામાં વસનારા, કષ અને ઝષ, તે બે નદીના પ્રઘસ, જે તેજસ્વી વેણીવાળા છે.

2.29.44

पशुपांश्च कुलिन्दांश्च तङ्कणान्परतङ्कणान् ।
एतान्समस्ताञ्जित्वा च करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४४ ॥

પશુપ અને કુલિંદ, તંકણ અને પરતંકણ, આ બધાને જીતીને અને કર આપનારા બનાવીને.

2.29.45

रत्नान्यादाय सर्वेभ्यो माल्यवन्तं ततो ययौ ।
तं माल्यवन्तं शैलेन्द्रं समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.४५ ॥

બધા પાસેથી રત્નો લઈને પછી માલ્યવાન તરફ ગયો. તે માલ્યવાન પર્વતરાજને ઓળંગીને પાંડવ.

2.29.46

भद्राश्वं प्रविवेशाथ वर्षं स्वर्गोपमं शुचिम् ।
तत्र देवोपमान्दिव्यान्पुरुषाञ्शुभसंयुतान् ॥ २.२९.४६ ॥

પછી તે ભદ્રાશ્વ વર્ષમાં પ્રવેશ્યો, જે સ્વર્ગ જેવું પવિત્ર છે. ત્યાં દેવ જેવા, દિવ્ય, શુભ ગુણોથી યુક્ત પુરુષોને.

2.29.47

जित्वा तान्स्ववशे कृत्वा करे च विनिवेश्य च ।
आहृत्य सर्वतो रत्नान्यसङ्ख्यानि ततस्ततः ॥ २.२९.४७ ॥

તેમને જીતીને, પોતાના વશમાં લાવીને, કર આપનારા બનાવીને, ચારેય બાજુથી અસંખ્ય રત્નો એકઠાં કરીને, ત્યાંથી ત્યાં.

2.29.48

नीलं नाम गिरिं गत्वा तत्रस्थानजयत्प्रभुः ।
ततो जिष्णुरतिक्रम्य पर्वतं नीलमायतम् ॥ २.२९.४८ ॥

નીલ નામના પર્વત પર જઈને, ત્યાંના રહેવાસીઓને તે પ્રભુએ જીતી લીધા. પછી વિજયી વિસ્તૃત નીલ પર્વતને ઓળંગીને.

2.29.49

विवेश रम्यकं वर्षं सङ्कीर्णं मिथुनैः शुभैः ।
तं देशमथ जित्वा स करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४९ ॥

શુભ જોડીઓથી ભરેલા રમ્યક વર્ષમાં તે પ્રવેશ્યો. તે દેશ જીતીને તેને કર ભરનાર બનાવી સ્થાપ્યો.

2.29.50

अजयच्चापि बीभत्सुर्देशं गुह्यकरक्षितम् ।
तत्र लेभे च राजेन्द्र सौवर्णान्मृगपक्षिणः ॥ २.२९.५० ॥

ગુહ્યકોએ રક્ષિત તે દેશને પણ બીભત્સુ (અર્જુન) એ જીત્યો. હે રાજેન્દ્ર, ત્યાં તેને સોનાના મૃગ અને પક્ષીઓ મળ્યાં.

2.29.51

अगृह्णाद्यज्ञभूत्यर्थं रमणीयान्मनोहरान् ।
अन्यांश्च लब्ध्वा रत्नानि पाण्डवोऽथ महाबलः ॥ २.२९.५१ ॥

યજ્ઞ-સામગ્રી માટે તેણે સુંદર અને મનોહર વસ્તુઓ લીધી. પછી મહાબલી પાંડવે બીજાં રત્નો પણ મેળવ્યાં.

2.29.52

गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्सगणं तदा ।
तत्र रत्नानि दिव्यानि लब्ध्वा राजन्नथार्जुनः ॥ २.२९.५२ ॥

ત્યારે તેણે પોતાના પરિવાર સાથે ગંધર્વોએ રક્ષિત તે દેશને જીત્યો. હે રાજન, ત્યાં દિવ્ય રત્નો મેળવીને અર્જુન,

2.29.53

वर्षं हिरण्वतं नाम विवेशाथ महीपते ।
स तु देशेषु रम्येषु गन्तुं तत्रोपचक्रमे ॥ २.२९.५३ ॥

હે મહીપતિ, પછી તે હિરણ્વત નામના વર્ષમાં પ્રવેશ્યો. તે રમણીય દેશોમાંથી તે ત્યાંથી આગળ જવા લાગ્યો.

2.29.54

मध्ये प्रासादवृन्देषु नक्षत्राणां शशी यथा ।
महापथेषु राजैन्द्र सर्वतो यान्तमर्जुनम् ॥ २.२९.५४ ॥

મહેલોના સમૂહોની વચ્ચે, તારાઓ વચ્ચે ચંદ્રની જેમ. હે રાજેન્દ્ર, મહામાર્ગો પર ચારે બાજુ જતો અર્જુન.

2.29.55

प्रासादवरशृङ्गस्थाः परया वीर्यशोभया ।
ददृशुस्तं स्रियः सर्वाः पार्थमात्मयशस्करम् ॥ २.२९.५५ ॥

મહેલનાં ઉત્તમ શિખરો પર ઊભેલી સર્વ સ્ત્રીઓએ પરમ વીર્ય અને શોભાથી યુક્ત, પોતાના યશને વધારનાર પાર્થ (અર્જુન)ને જોયો.

2.29.56

तं कलापधरं शूरं सरथं सधनुः करम् ।
सवर्मं सकिरीटं वै संनद्धं सपरिच्छदम् ॥ २.२९.५६ ॥

ભાથું ધારણ કરેલા, રથ અને ધનુષ્ય હાથમાં ધરાવતા, કવચ અને મુકુટથી સજ્જ, સંપૂર્ણ તૈયાર, પરિવાર સહિત તે શૂરને (તેમણે જોયો).

2.29.57

सुकुमारं महासत्वं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
शक्रोपमममित्रघ्नं परवारणवारणम् ॥ २.२९.५७ ॥

સુકુમાર દેખાતો, મહાન સાહસી, અનુપમ તેજનો રાશિ, ઇન્દ્ર સમાન, શત્રુઓનો સંહારક, શત્રુ-ગજોને રોકનાર.

2.29.58

पश्यन्तः स्त्रीगणास्तत्र शक्तिपाणिं स्म मेनिरे ।
अयं स पुरुषव्याघ्रो रणेऽद्भुतपराक्रमः ॥ २.२९.५८ ॥

ત્યાં જોતી સ્ત્રીઓના સમૂહે તેને હાથમાં શક્તિ ધરેલો માન્યો. "આ જ એ પુરુષવ્યાઘ્ર છે, જેનો રણમાં પરાક્રમ અદ્ભુત છે."

2.29.59

अस्य बाहुबलं प्राप्य न भवन्त्यसुहृद्गणाः ।
इति वाचो ब्रुवन्त्यस्ताः स्त्रियः प्रेम्णा धनञ्जयम् ॥ २.२९.५९ ॥

"આના બાહુબળનો સામનો થતાં શત્રુઓનો સમૂહ ટકી શકતો નથી." એમ તે સ્ત્રીઓ પ્રેમથી ધનંજય વિશે આ વચનો બોલવા લાગી.

2.29.60

तुष्टुवुः पुष्पवृष्टिं च ससृजुस्तस्य मूर्धनि ।
दृष्ट्वा ते तु मुदा युक्ताः कौतूहलसमन्वितः ॥ २.२९.६० ॥

તેમણે સ્તુતિ કરી અને તેના મસ્તક પર પુષ્પવૃષ્ટિ કરી. તેને જોઈને તેઓ આનંદથી ભરાઈ અને કુતૂહલથી ભરાઈ ગઈ.

2.29.61

रत्नैर्विभूषणैश्चैव अभ्यवर्षंश्च पाण्डवम् ।
अथ जित्वा समस्तांस्तान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.६१ ॥

તેમણે રત્નો અને આભૂષણોથી પાંડવ પર વર્ષા કરી. પછી તે સૌને જીતીને અને તેમને હાથમાં સોંપીને.

2.29.62

मणिहेमप्रबालानि शस्त्राण्याभरणानि च ।
एतानि लब्ध्वा पार्थोऽथ शृङ्गवन्तं गिरिं ययौ ॥ २.२९.६२ ॥

મણિ, સોનું, પરવાળાં, શસ્ત્રો અને આભૂષણો એ બધું મેળવીને પાર્થ પછી શૃંગવાન પર્વત તરફ ગયો.

2.29.63

शृङ्गवन्तं च कौरव्यः समतिक्रम्य फल्गुनः ।
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ॥ २.२९.६३ ॥

શૃંગવાન ઓળંગીને કૌરવ્ય ફાલ્ગુન ઉત્તરના હરિવર્ષે પહોંચ્યો, તે પાંડવ.

2.29.64

विद्याधरगणांश्चैव यक्षेन्द्रांश्च विनिर्जयन् ।
तत्र लेभे महात्मा वै वासो दिव्यमनुत्तमम् ॥ २.२९.६४ ॥

વિદ્યાધર સમૂહો અને યક્ષેન્દ્રોને જીતતા તે મહાત્માએ ત્યાં દિવ્ય, અનુત્તમ વસ્ત્ર મેળવ્યું.

2.29.65

किन्नरद्रुमपत्रांश्च तत्र कृष्णाजिनान्बहून् ।
याज्ञीयांस्तांस्तदा दिव्यांस्तत्र लेभे धनञ्जय ॥ २.२९.६५ ॥

ત્યાં કિન્નરોનાં વૃક્ષપત્રો અને ઘણાં કૃષ્ણાજિન, યજ્ઞયોગ્ય તે દિવ્ય વસ્તુઓ ધનંજયે ત્યારે ત્યાં મેળવી.

2.29.66

उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ।
इयेष जेतुं तं देशं पाकशासनन्दनः ॥ २.२९.६६ ॥

ઉત્તરના હરિવર્ષે પહોંચીને તે પાંડવ, ઇન્દ્રપુત્રે, તે દેશ જીતવાની ઇચ્છા કરી.

2.29.67

तत एनं महावीर्यं महाकाया महाबलाः ।
द्वारपालाः समासाद्य हृष्टा वचनमब्रुवन् ॥ २.२९.६७ ॥

ત્યારે મહાવીર્યશાળી તેની પાસે આવીને, વિશાળ કાયા અને મહાબળવાન દ્વારપાલો હર્ષપૂર્વક બોલ્યા.

2.29.68

पार्थ नेदं त्वया शक्यं पुरं जेतुं कथञ्जन ।
उपावर्तस्व कल्याण पर्याप्तमिदमच्युत ॥ २.२९.६८ ॥

હે પાર્થ, આ નગરને તું કોઈ રીતે જીતી શકીશ નહીં. હે કલ્યાણ, પાછો ફર; હે અચ્યુત, આ પૂરતું છે.

2.29.69

इदं पुरं यः प्रविशेद्घ्रुवं न स भवेन्नरः ।
प्रीयामहे त्वया वीर पर्याप्तो विजयस्तवै ॥ २.२९.६९ ॥

જે આ નગરમાં પ્રવેશે તે ચોક્કસ મનુષ્ય રહેશે નહીં. હે વીર, અમે તારાથી પ્રસન્ન છીએ; તારો વિજય પૂરતો છે.

2.29.70

न चात्र किञ्चिज्जेतव्यमर्जुनात्र प्रदृश्यते ।
उत्तराः कुरुवो ह्येते नात्र युद्धं प्रवर्तते ॥ २.२९.७० ॥

અહીં જીતવા જેવું કંઈ દેખાતું નથી, હે અર્જુન. આ ઉત્તર કુરુઓ છે; અહીં યુદ્ધ થતું નથી.

2.29.71

प्रविष्टोऽपि हि कौन्तेय नेह द्रक्ष्यसि किञ्चन ।
न हि मानुषदेहेन शक्यमत्राभिवीक्षितुम् ॥ २.२९.७१ ॥

હે કૌંતેય, પ્રવેશીને પણ અહીં તું કંઈ જોઈ શકીશ નહીં. માનવદેહથી અહીં જોવું શક્ય નથી.

2.29.72

अथेह पुरुषव्याघ्र किञ्चिदन्यच्चिकीर्षसि ।
तत्प्रब्रूहि करिष्यामो वचनात्तव भारत ॥ २.२९.७२ ॥

તો પછી, હે પુરુષવ્યાઘ્ર, અહીં તું બીજું કંઈ કરવા ઇચ્છે તો કહે. હે ભારત, તારા વચન અનુસાર અમે તે કરીશું.

2.29.73

ततस्तानब्रवीद्राजन्नर्जुनः प्रहसन्निव ।
पार्थिवत्वं चिकीर्षामि धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.२९.७३ ॥

ત્યારે અર્જુને હસતાં હસતાં તેમને કહ્યું: હે રાજન, બુદ્ધિમાન ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિર માટે પૃથ્વીનું આધિપત્ય સ્થાપવા ઇચ્છું છું.

2.29.74

न प्रवेक्ष्यामि वो देशं विरुद्धं यदि मानुषैः ।
युधिष्ठिराय यत्किञ्चित्करपण्यं प्रदीयताम् ॥ २.२९.७४ ॥

જો તમે માણસો વિરુદ્ધ ન હો તો હું તમારા દેશમાં પ્રવેશીશ નહીં. યુધિષ્ઠિર માટે જે કંઈ કર આપવામાં આવે તે આપો.

2.29.75

नो चेत्कृष्णेन सहितो योधयिष्यामि सायकैः ।
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च।
क्षौमाजिनानि दिव्यानि तस्य ते प्रददुः करम् ॥ २.२९.७५ ॥

નહીં તો કૃષ્ણ સાથે બાણોથી યુદ્ધ કરીશ. ત્યારે તેમણે તેને કર રૂપે દિવ્ય વસ્ત્રો, દિવ્ય આભૂષણો, રેશમ અને દિવ્ય મૃગચર્મ આપ્યાં.

2.29.76

एवं स पुरुषव्याघ्रो विजित्य दिशमुत्तराम् ।
सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा क्षत्रियैर्दस्युभिस्तथा ॥ २.२९.७६ ॥

આ રીતે તે પુરુષવ્યાઘ્ર ઉત્તર દિશા જીતીને, ક્ષત્રિયો અને દસ્યુઓ સાથે અનેક સંગ્રામો કરીને.

2.29.77

स विनिर्जित्य राज्ञस्तान्करे च विनिवेश्य तु ।
धनान्यादाय सर्वेभ्यो रत्नानि विविधानि च ॥ २.२९.७७ ॥

તેણે તે રાજાઓને જીતીને, તેમના હાથમાં (કર રૂપે) મૂક્યા, અને સર્વ પાસેથી ધન અને વિવિધ રત્નો લીધાં.

2.29.78

हयांस्तित्तिरिकल्माषाञ्शुकपत्रनिभानपि ।
मयूरसदृशान्यान्सर्वाननिलरंहसः ॥ २.२९.७८ ॥

તિતિરની જેમ ચિત્રિત, પોપટના પીંછા જેવા, મોર સમાન, પવનના વેગવાળા સર્વ ઘોડા (તેણે લીધા).

2.29.79

वृतः सुमहता राजन्बलेन चतुरङ्गिणा ।
आजगाम पुनर्वीरः शक्रप्रस्थं पुरोत्तमम् ॥ २.२९.७९ ॥

હે રાજન, ચતુરંગી સેનાથી ઘેરાયેલો તે વીર ફરીથી શક્રપ્રસ્થ નામના ઉત્તમ નગરે આવ્યો.

2.29.80

धर्मराजाय तत्पार्थो धनं सर्वं सवाहनम् ।
न्यवेदयदनुज्ञातस्तेन राज्ञा गृहान्ययौ ॥ २.२९.८० ॥

પાર્થે તે સર્વ ધન અને વાહનો સહિત બધું ધર્મરાજને નિવેદિત કર્યું; રાજાની અનુમતિ લઈ તે ઘરે ગયો.