Mahābhārata · Adhyāya 2.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.29.1
स श्वेतपर्वतं वीरः समतिक्रम्य वीर्यवान् ।
देशं किम्पुरुषावासं द्रुमपुत्रेण रक्षितम् ॥ २.२९.१ ॥
Aquele herói, poderoso, tendo atravessado a Montanha Branca, chegou à terra dos Kimpuruṣas, protegida pelo filho de Druma.
2.29.2
महता सन्निपातेन क्षत्रियान्तकरेण ह ।
अजयत्पाण्डवश्रेष्ठः करे चैनं न्यवेशयत् ॥ २.२९.२ ॥
Num grande choque, o melhor dos Pāṇḍavas venceu os destruidores de kṣatriyas e os fez pagar tributo.
2.29.3
तं जित्वा हाटकं नाम देशं गुह्यकरक्षितम् ।
पाकशासनिरव्यग्रः सहसैन्यः समासदत् ॥ २.२९.३ ॥
Tendo conquistado aquela terra chamada Hāṭaka, guardada pelos Guhyaka, o filho de Indra, imperturbável, chegou lá com seu exército.
2.29.4
तांस्तु सान्त्वेन निर्जित्य मानसं सर उत्तमम् ।
ऋषिकुल्यास्तथा सर्वा ददर्श कुरुनन्दनः ॥ २.२९.४ ॥
Tendo-os vencido pela conciliação, a alegria dos Kuru viu o excelente lago Mānasa e todas as linhagens de sábios.
2.29.5
सरो मानसमासाद्य हाटकानभितः प्रभुः ।
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्पाण्डवस्ततः ॥ २.२९.५ ॥
Tendo alcançado o lago Mānasa, o senhor Pāṇḍava então conquistou a terra em torno de Hāṭaka, guardada pelos Gandharva.
2.29.6
तत्र तित्तिरिकल्माषान्मण्डूकाख्यान्हयोत्तमान् ।
लेभे स करसमत्यन्तं गन्धर्वनगरात्तदा ॥ २.२९.६ ॥
Ali obteve, como tributo da cidade dos Gandharva, grande número de excelentes cavalos chamados Maṇḍūka, malhados como perdizes.
2.29.7
हेमकूटमथासाद्य न्यवसत्फल्गुनस्तदा ।
तं हेमकूटं राजेन्द्र समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.७ ॥
Tendo chegado a Hemakūṭa, Phalguna ali permaneceu naquele tempo. Ó senhor dos reis, tendo atravessado aquele Hemakūṭa, o Pāṇḍava (seguiu adiante).
2.29.8
हरिवर्षं विवेशाथ सैन्येन महता वृतः ।
तत्र पार्थो ददर्शाथ बहूनिह मनोरमान् ॥ २.२९.८ ॥
Cercado por um grande exército, entrou então na terra de Hari. Ali Pārtha viu aqui muitas coisas encantadoras.
2.29.9
नगरान्सवनांश्चैव नदीश्च विमलोदकाः ।
पुरुषान्देवकल्पांश्च नारीश्च प्रियदर्शनाः ॥ २.२९.९ ॥
Cidades com seus recintos de sacrifício, rios de águas límpidas, homens semelhantes aos deuses e mulheres agradáveis de se ver.
2.29.10
तान्सर्वास्तत्र दृष्ट्वाऽथ मुदा युक्तो धनञ्जयटः ।
वशे चक्रे स रत्नानि लेभे च सुबहूनि च ॥ २.२९.१० ॥
Tendo visto todos eles ali, Dhanañjaya, cheio de alegria, colocou-os sob seu domínio, e obteve muitas joias.
2.29.11
ततो निषधमासाद्य गिरिस्थानजयत्प्रभुः ।
अथ राजन्नतिक्रम्य निषधं शैलमायतम् ॥ २.२९.११ ॥
Então, tendo chegado a Niṣadha, o poderoso conquistou a região montanhosa. E depois, ó rei, tendo atravessado a extensa montanha Niṣadha, (seguiu adiante).
2.29.12
विवेश मध्यमं वर्षं पार्थो दिव्यमिलावृतम् ।
तत्र दिव्योपमान्दिव्यान्पुरुषान्देवदर्शनान् ॥ २.२९.१२ ॥
Pārtha entrou na terra central chamada Ilāvṛta divina. Ali havia homens divinos, semelhantes aos deuses, de aparência celestial.
2.29.13
अदृष्टपूर्वान्सुभगान्स ददर्श धनञ्जयः ।
सदनानि च शुभ्राणि नारीश्चाप्सरसंनिभाः ॥ २.२९.१३ ॥
Dhanañjaya viu belas moradas nunca antes vistas, luminosas, e mulheres semelhantes a apsarases.
2.29.14
दृष्ट्वा तानजयद्रम्यान्स तैश्च ददृशे तदा ।
जित्वा च तान्महाभागान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.१४ ॥
Ao vê-los, encantadores, ele os venceu; então eles também o viram. Tendo vencido aqueles muito afortunados e os posto sob sua mão,
2.29.15
रत्नान्यादाय दिव्यानि भूषणान्यासनैः सह ।
उदीचीमथ राजेन्द्र ययौ पार्थो मुदाऽन्वितः ॥ २.२९.१५ ॥
Tomando joias divinas, ornamentos e assentos, ó senhor dos reis, Pārtha, cheio de alegria, partiu para o norte.
2.29.16
स ददर्श ततो मेरुं शिखरीणां प्रभुं महत् ।
तं काञ्चनमयं दिव्यं चतुर्वणं दुरासदम् ॥ २.२९.१६ ॥
Então viu o grande Meru, senhor dos picos — dourado, divino, de quatro cores e difícil de alcançar.
2.29.17
उन्नतं शतसाहस्रं योजनानां तु सुस्थितम् ।
ज्वलन्तमचलं मेरुं तेजोराशिमनुत्तमम् ॥ २.२९.१७ ॥
Aquele Meru, de cem mil yojanas de altura, erguia-se firme — ardente, imóvel, uma massa de esplendor incomparável.
2.29.18
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः ।
काञ्चनाभरणं दिव्यदेवगन्धर्वसेवितम् ॥ २.२९.१८ ॥
Ofuscando a luz do sol com seus cumes dourados e resplandecentes, adornado de ouro, servido por deuses divinos e gandharvas.
2.29.19
अप्रमेयमनाधृष्यमधर्मबहुलैर्जनैः ।
व्यालैराचरितं धोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम् ॥ २.२९.१९ ॥
Era imensurável e inexpugnável, frequentado por gente cheia de adharma e por feras ferozes, e iluminado por ervas divinas.
2.29.20
स्वर्गमावृत्य तिष्ठन्तमुच्छ्रायेण महागिरिम् ।
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम् ॥ २.२९.२० ॥
Aquela grande montanha que, cobrindo o céu, se erguia em sua altura, inacessível até à mente dos outros, dotada de rios e árvores.
2.29.21
नानाविहगसङ्घैश्च नादितं सुमनोहरैः ।
तं दृष्टा फल्गुनो मेरुं प्रीतिमानभवत्तदा ॥ २.२९.२१ ॥
Ao ver aquele Meru, ressoando com bandos de muitas espécies de aves e muito encantador, Phalguna (Arjuna) então se alegrou.
2.29.22
मेरोरिलावृतं दिव्यं सर्वतः परिमण्डितम् ।
मेरोस्तु दक्षिणे पार्श्वे जम्बूर्नाम वनस्पतिः ॥ २.२९.२२ ॥
Em torno do Meru, adornada por todos os lados, estende-se a divina Ilāvṛta. E no lado sul do Meru está uma árvore chamada Jambū.
2.29.23
नित्यपुष्पफलोपेवः सिद्धचारणसेवितः ।
आस्वर्गमुच्छ्रिता राजंस्तस्य शाखा वनस्पतेः ॥ २.२९.२३ ॥
Dotada de flores e frutos perpétuos, servida pelos Siddhas e Cāraṇas; seus ramos, ó rei, erguiam-se até o céu.
2.29.24
यस्य नाम्ना त्विदं द्वीपं जन्बूद्वीपमिति स्मृतम् ।
तां च जम्बूं ददर्शाथ सव्यसाची परन्तपः ॥ २.२९.२४ ॥
Aquela árvore Jambū, pelo nome da qual esta ilha é lembrada como Jambūdvīpa, contemplou então Savyasācī (Arjuna), o abrasador de inimigos.
2.29.25
तौ दृष्ट्वाऽप्रतिमौ लोके जम्बूं मेरुं च संस्थितौ ।
प्रतीमानभवद्राजन्सर्वतः स विलोकयन् ॥ २.२९.२५ ॥
Ó rei, ao ver aqueles dois, incomparáveis no mundo, a árvore jambū e o monte Meru ali erguidos, ele ficou maravilhado, olhando em todas as direções.
2.29.26
तत्र लेभे ततो जिष्णुः सिद्धैर्दिव्यैश्च चारणैः ।
रत्नानि बहुसाहस्रं दत्तान्याभरणानि च ॥ २.२९.२६ ॥
Ali Jiṣṇu (Arjuna) obteve, dados pelos siddhas e pelos divinos cāraṇas, muitos milhares de joias e adornos.
2.29.27
वासांसि च महार्हाणि तत्र लब्ध्वाऽर्जुनस्तदा ।
आमन्त्रयित्वा तान्सर्वान्यज्ञमुद्दिश्य वै गुरोः ॥ २.२९.२७ ॥
Ali Arjuna também obteve vestes de grande valor; então, despedindo-se de todos, em vista do sacrifício de seu mestre.
2.29.28
अथादाय बहून्रत्नान्गमनाययोपचक्रमे ।
मेरुं प्रदक्षिणीकृत्य प्रवतप्रवरं प्रभुः ॥ २.२९.२८ ॥
Então, tomando muitas joias, o senhor preparou-se para partir, depois de circundar o monte Meru, o mais alto dos altos, mantendo-o à sua direita.
2.29.29
ययौ जम्बूनदीतीरे नदीं श्रेष्ठां विलोकयन् ।
स तां मनोरमां दिव्यां जम्बूस्वादुरसावहाम् ॥ २.२९.२९ ॥
Ele seguiu pela margem do rio Jambū, contemplando aquele rio excelente, encantador, divino, que transporta o doce sumo do fruto jambu.
2.29.30
हैमपक्षिगणैर्जुष्टां सौवर्णजलजाकुलाम् ।
हैमपङ्कां हैमजलां सौवर्णोज्ज्वलवालुकाम् ॥ २.२९.३० ॥
Frequentado por bandos de pássaros dourados, cheio de lótus dourados, com lama dourada e água dourada, a sua areia reluzindo como ouro.
2.29.31
क्वचित्मुपिष्पितैः पूर्णां सौवर्णकुसुमोत्पलैः ।
क्वचित्तीररुहैः कीर्णां हैमपुष्पैः सुपुष्पितैः ॥ २.२९.३१ ॥
Aqui e ali cheia de plantas em flor, com flores de ouro e lótus, em outros pontos coberta de árvores que crescem na margem e salpicada de flores douradas bem floridas.
2.29.32
तीर्थैश्च रुक्मसोपानैः सर्वतः समलङ्कुताम् ।
विमलैर्मणिजालैश्च नृत्तगीतरवैर्युताम् ॥ २.२९.३२ ॥
Adornada por todos os lados com cais sagrados de degraus dourados, unida a redes de gemas límpidas e com os sons de dança e canto.
2.29.33
दीप्तैर्हेमवितानैश्च समन्ताच्छोभितां शुभाम् ।
तथाविधां नदीं दृष्ट्वा पार्थस्तां प्रशशंस ह ॥ २.२९.३३ ॥
Ao ver aquele rio auspicioso, adornado por todos os lados com dosséis dourados reluzentes, Pārtha de fato o louvou.
2.29.34
दृष्टपूर्वां राजेन्द्र दृष्ट्वा हर्षमवाप च ।
दर्शनीयां नदीतीरे पुरुषान्सुमनोहरान् ॥ २.२९.३४ ॥
Ó senhor dos reis, ao ver de novo o que já vira, obteve alegria; e vendo também os homens na margem do rio, agradáveis de se ver e muito encantadores.
2.29.35
तान्नदीसलिलाहारान्सदारानमरोपमान् ।
नित्यं सुखमुदा युक्तान्सर्वालङ्कारशोभितान् ॥ २.२९.३५ ॥
Aqueles que vivem da água do rio, com suas esposas, semelhantes aos imortais, sempre dotados de felicidade e alegria, adornados com todos os ornamentos.
2.29.36
तेभ्यो बहूनि रत्नानि तदा लेभे धनञ्जयः ।
दिव्यजम्बूफलं हैमं भूषणानि च पेशलम् ॥ २.२९.३६ ॥
Então Dhanañjaya recebeu deles muitas joias, um fruto dourado semelhante à divina maçã-rosa e também belos ornamentos.
2.29.37
लब्ध्वा तान्दुर्लभान्पार्थः प्रतीचीं प्रययौ दिशम् ।
नागानां रक्षितं देशमजयश्च पुनस्ततः ॥ २.२९.३७ ॥
Tendo obtido aquelas raras riquezas, Pārtha dirigiu-se à direção ocidental e depois conquistou a terra guardada pelos Nāgas.
2.29.38
ततो गन्वा महाराज वारुणीं पाकशासनिः ।
गन्धमादनमासाद्य ततस्तानजयत्प्रभुः ॥ २.२९.३८ ॥
Então, ó grande rei, o filho de Śāsana (Arjuna) foi para o oeste, chegou ao monte Gandhamādana e ali os conquistou.
2.29.39
तं गन्धमादनं राजन्नतिक्रम्य ततोऽर्जुनः ।
केतुमालं ददर्शाथ वर्षं रत्नसमन्वितम् ॥ २.२९.३९ ॥
Ó rei, tendo atravessado aquela montanha Gandhamādana, Arjuna então viu a região de Ketumāla, rica em joias.
2.29.40
सेवितं देवकल्पैश्च नारीभिः प्रियदर्शनैः ।
तं जित्वा चार्जुनो राजन्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४० ॥
Tendo conquistado aquela terra frequentada por seres semelhantes aos deuses e por mulheres de aparência encantadora, ó rei, Arjuna a colocou sob seu controle.
2.29.41
आहृत्य तत्र रत्नानि दुर्लभानि तथार्जुनः ।
पुनश्च परिवृत्याथ माध्यं देशमिलावृतम् ॥ २.२९.४१ ॥
Levando dali as raras joias, Arjuna voltou atrás e dirigiu-se à terra central de Ilāvṛta.
2.29.42
गत्वा प्राचीं दिशं राजन्सव्यसाची धनञ्जयः ।
मेरुमन्दरयोर्मध्ये शैलोदामभितो नदीम् ॥ २.२९.४२ ॥
Ó rei, Savyasācin Dhanañjaya foi para a direção oriental e chegou a ambas as margens do rio Śailodā, entre Meru e Mandara.
2.29.43
ये ते कीचकवेणूनां छायां रम्यामुपासते ।
कषान्झषांश्च नद्यौ तान्प्रघसान्दीप्तवेणिपान् ॥ २.२९.४३ ॥
Aqueles que habitam a sombra agradável dos bambus kīcaka, os Kaṣas e Jhaṣas, e os Praghasas daqueles dois rios, guardiões das tranças resplandecentes.
2.29.44
पशुपांश्च कुलिन्दांश्च तङ्कणान्परतङ्कणान् ।
एतान्समस्ताञ्जित्वा च करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४४ ॥
Tendo vencido todos estes — os Paśupas e Kulindas, os Taṅkaṇas e Paratangaṇas — e os colocado sob tributo.
2.29.45
रत्नान्यादाय सर्वेभ्यो माल्यवन्तं ततो ययौ ।
तं माल्यवन्तं शैलेन्द्रं समतिक्रम्य पाण्डवः ॥ २.२९.४५ ॥
Tomando joias de todos, então foi ao Mālyavat; e o Pāṇḍava, tendo atravessado aquele Mālyavat, rei das montanhas.
2.29.46
भद्राश्वं प्रविवेशाथ वर्षं स्वर्गोपमं शुचिम् ।
तत्र देवोपमान्दिव्यान्पुरुषाञ्शुभसंयुतान् ॥ २.२९.४६ ॥
Então entrou no reino de Bhadrāśva, puro como o céu; ali, homens divinos semelhantes aos deuses, dotados de esplendor.
2.29.47
जित्वा तान्स्ववशे कृत्वा करे च विनिवेश्य च ।
आहृत्य सर्वतो रत्नान्यसङ्ख्यानि ततस्ततः ॥ २.२९.४७ ॥
Tendo-os vencido, posto sob seu domínio e tornado-os pagadores de tributo, e reunido de todos os lados joias inumeráveis, aqui e ali.
2.29.48
नीलं नाम गिरिं गत्वा तत्रस्थानजयत्प्रभुः ।
ततो जिष्णुरतिक्रम्य पर्वतं नीलमायतम् ॥ २.२९.४८ ॥
Indo à montanha chamada Nīla, o senhor conquistou os que ali habitavam. Então o vencedor, tendo atravessado a extensa montanha Nīla.
2.29.49
विवेश रम्यकं वर्षं सङ्कीर्णं मिथुनैः शुभैः ।
तं देशमथ जित्वा स करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.४९ ॥
Entrou na terra de Ramyaka, repleta de casais auspiciosos. Tendo conquistado aquele país e o estabelecido sob tributo, ali se instalou.
2.29.50
अजयच्चापि बीभत्सुर्देशं गुह्यकरक्षितम् ।
तत्र लेभे च राजेन्द्र सौवर्णान्मृगपक्षिणः ॥ २.२९.५० ॥
Bībhatsu (Arjuna) também conquistou aquela terra guardada pelos Guhyakas. Ali, ó senhor dos reis, obteve cervos e aves dourados.
2.29.51
अगृह्णाद्यज्ञभूत्यर्थं रमणीयान्मनोहरान् ।
अन्यांश्च लब्ध्वा रत्नानि पाण्डवोऽथ महाबलः ॥ २.२९.५१ ॥
Para as oferendas do sacrifício, tomou coisas belas e encantadoras. Então o poderoso Pāṇḍava, tendo obtido outras joias,
2.29.52
गन्धर्वरक्षितं देशमजयत्सगणं तदा ।
तत्र रत्नानि दिव्यानि लब्ध्वा राजन्नथार्जुनः ॥ २.२९.५२ ॥
Então, com seu séquito, conquistou a terra guardada pelos Gandharvas. Ali, ó rei, tendo obtido joias divinas, Arjuna
2.29.53
वर्षं हिरण्वतं नाम विवेशाथ महीपते ।
स तु देशेषु रम्येषु गन्तुं तत्रोपचक्रमे ॥ २.२९.५३ ॥
Então, ó senhor da terra, entrou na terra chamada Hiraṇvata. Entre aqueles países deliciosos começou a avançar a partir dali.
2.29.54
मध्ये प्रासादवृन्देषु नक्षत्राणां शशी यथा ।
महापथेषु राजैन्द्र सर्वतो यान्तमर्जुनम् ॥ २.२९.५४ ॥
Como a lua entre os grupos de estrelas, em meio a grupos de palácios, ó senhor dos reis, Arjuna avançando pelas grandes estradas em todas as direções.
2.29.55
प्रासादवरशृङ्गस्थाः परया वीर्यशोभया ।
ददृशुस्तं स्रियः सर्वाः पार्थमात्मयशस्करम् ॥ २.२९.५५ ॥
Do alto dos telhados dos palácios, todas as mulheres viram Arjuna, Pārtha, cheio de suprema bravura e esplendor, aquele que aumenta a própria fama.
2.29.56
तं कलापधरं शूरं सरथं सधनुः करम् ।
सवर्मं सकिरीटं वै संनद्धं सपरिच्छदम् ॥ २.२९.५६ ॥
Viram aquele herói, portando aljava, com carro e arco na mão, vestido de armadura e diadema, totalmente armado e acompanhado de seu séquito.
2.29.57
सुकुमारं महासत्वं तेजोराशिमनुत्तमम् ।
शक्रोपमममित्रघ्नं परवारणवारणम् ॥ २.२९.५७ ॥
Delicado na aparência, mas de grande coragem, massa de brilho incomparável, igual a Indra, matador de inimigos e detentor dos elefantes inimigos.
2.29.58
पश्यन्तः स्त्रीगणास्तत्र शक्तिपाणिं स्म मेनिरे ।
अयं स पुरुषव्याघ्रो रणेऽद्भुतपराक्रमः ॥ २.२९.५८ ॥
Ali, a multidão de mulheres que observava pensou que ele segurava uma lança: "Este é aquele tigre entre os homens, de prowess maravilhosa na batalha."
2.29.59
अस्य बाहुबलं प्राप्य न भवन्त्यसुहृद्गणाः ।
इति वाचो ब्रुवन्त्यस्ताः स्त्रियः प्रेम्णा धनञ्जयम् ॥ २.२९.५९ ॥
"Diante do poder de seus braços, as hostes inimigas não resistem." Assim falavam aquelas mulheres de Dhanañjaya com afeição.
2.29.60
तुष्टुवुः पुष्पवृष्टिं च ससृजुस्तस्य मूर्धनि ।
दृष्ट्वा ते तु मुदा युक्ताः कौतूहलसमन्वितः ॥ २.२९.६० ॥
Elas o louvaram e derramaram uma chuva de flores sobre sua cabeça. Ao vê-lo, encheram-se de alegria e de curiosidade ansiosa.
2.29.61
रत्नैर्विभूषणैश्चैव अभ्यवर्षंश्च पाण्डवम् ।
अथ जित्वा समस्तांस्तान्करे च विनिवेश्य च ॥ २.२९.६१ ॥
Eles cobriram o Pāṇḍava com joias e ornamentos, e, tendo vencido a todos eles e os colocado sob seu comando,
2.29.62
मणिहेमप्रबालानि शस्त्राण्याभरणानि च ।
एतानि लब्ध्वा पार्थोऽथ शृङ्गवन्तं गिरिं ययौ ॥ २.२९.६२ ॥
Tendo obtido estas gemas, ouro, corais, armas e ornamentos, Pārtha então foi em direção à montanha Śṛṅgavat.
2.29.63
शृङ्गवन्तं च कौरव्यः समतिक्रम्य फल्गुनः ।
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ॥ २.२९.६३ ॥
Tendo atravessado o Śṛṅgavat, o Kaurava Phalguna, aquele Pāṇḍava, chegou ao Harivarṣa do norte.
2.29.64
विद्याधरगणांश्चैव यक्षेन्द्रांश्च विनिर्जयन् ।
तत्र लेभे महात्मा वै वासो दिव्यमनुत्तमम् ॥ २.२९.६४ ॥
Conquistando as hostes dos Vidyādhara e os senhores dos Yakṣa, o de grande alma obteve ali uma veste divina e incomparável.
2.29.65
किन्नरद्रुमपत्रांश्च तत्र कृष्णाजिनान्बहून् ।
याज्ञीयांस्तांस्तदा दिव्यांस्तत्र लेभे धनञ्जय ॥ २.२९.६५ ॥
Ali Dhanañjaya obteve então as folhas de árvore dos Kinnara, muitas peles de antílope negro e aquelas coisas divinas adequadas ao sacrifício.
2.29.66
उत्तरं हरिवर्षं तु स समासाद्य पाण्डवः ।
इयेष जेतुं तं देशं पाकशासनन्दनः ॥ २.२९.६६ ॥
Tendo alcançado o Harivarṣa do norte, aquele Pāṇḍava, filho de Indra, desejou conquistar aquela terra.
2.29.67
तत एनं महावीर्यं महाकाया महाबलाः ।
द्वारपालाः समासाद्य हृष्टा वचनमब्रुवन् ॥ २.२९.६७ ॥
Então, aproximando-se daquele de grande valor, os guardiões de grandes corpos e grande força falaram alegremente.
2.29.68
पार्थ नेदं त्वया शक्यं पुरं जेतुं कथञ्जन ।
उपावर्तस्व कल्याण पर्याप्तमिदमच्युत ॥ २.२९.६८ ॥
Pārtha, de modo algum podes conquistar esta cidade. Ó bom, retrocede; ó Acyuta, isto basta.
2.29.69
इदं पुरं यः प्रविशेद्घ्रुवं न स भवेन्नरः ।
प्रीयामहे त्वया वीर पर्याप्तो विजयस्तवै ॥ २.२९.६९ ॥
Quem entrar nesta cidade, certamente não permanecerá homem. Herói, estamos satisfeitos contigo; a tua vitória basta.
2.29.70
न चात्र किञ्चिज्जेतव्यमर्जुनात्र प्रदृश्यते ।
उत्तराः कुरुवो ह्येते नात्र युद्धं प्रवर्तते ॥ २.२९.७० ॥
Nada há aqui a conquistar, Arjuna; nada se vê aqui. Estes são os Kurus do Norte; aqui não ocorre batalha.
2.29.71
प्रविष्टोऽपि हि कौन्तेय नेह द्रक्ष्यसि किञ्चन ।
न हि मानुषदेहेन शक्यमत्राभिवीक्षितुम् ॥ २.२९.७१ ॥
Mesmo tendo entrado, filho de Kuntī, nada verás aqui; não é possível contemplar aqui com um corpo humano.
2.29.72
अथेह पुरुषव्याघ्र किञ्चिदन्यच्चिकीर्षसि ।
तत्प्रब्रूहि करिष्यामो वचनात्तव भारत ॥ २.२९.७२ ॥
Então, tigre entre os homens, se desejas fazer algo mais aqui, dize-o; descendente de Bharata, à tua palavra o faremos.
2.29.73
ततस्तानब्रवीद्राजन्नर्जुनः प्रहसन्निव ।
पार्थिवत्वं चिकीर्षामि धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.२९.७३ ॥
Então Arjuna, rindo como se fosse, disse-lhes: Ó rei, desejo estabelecer a realeza sobre a terra para o sábio rei do dharma, Yudhiṣṭhira.
2.29.74
न प्रवेक्ष्यामि वो देशं विरुद्धं यदि मानुषैः ।
युधिष्ठिराय यत्किञ्चित्करपण्यं प्रदीयताम् ॥ २.२९.७४ ॥
Se não forem hostis aos homens, não entrarei no vosso país. Que seja dado algum tributo a Yudhiṣṭhira.
2.29.75
नो चेत्कृष्णेन सहितो योधयिष्यामि सायकैः ।
ततो दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्याभरणानि च।
क्षौमाजिनानि दिव्यानि तस्य ते प्रददुः करम् ॥ २.२९.७५ ॥
Caso contrário, combaterei com flechas ao lado de Kṛṣṇa. Então deram-lhe como tributo vestes divinas, adornos divinos, seda e peles de veado divinas.
2.29.76
एवं स पुरुषव्याघ्रो विजित्य दिशमुत्तराम् ।
सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा क्षत्रियैर्दस्युभिस्तथा ॥ २.२९.७६ ॥
Assim, aquele tigre entre os homens, tendo conquistado a direção norte e travado muitas batalhas com kṣatriyas e bandidos,
2.29.77
स विनिर्जित्य राज्ञस्तान्करे च विनिवेश्य तु ।
धनान्यादाय सर्वेभ्यो रत्नानि विविधानि च ॥ २.२९.७७ ॥
Tendo vencido aqueles reis e os colocado sob seu domínio, tomou de todos a riqueza e diversas joias.
2.29.78
हयांस्तित्तिरिकल्माषाञ्शुकपत्रनिभानपि ।
मयूरसदृशान्यान्सर्वाननिलरंहसः ॥ २.२९.७८ ॥
E todos os cavalos, malhados como perdizes, semelhantes às penas de papagaio, parecidos com pavões, velozes como o vento.
2.29.79
वृतः सुमहता राजन्बलेन चतुरङ्गिणा ।
आजगाम पुनर्वीरः शक्रप्रस्थं पुरोत्तमम् ॥ २.२९.७९ ॥
Cercado por um grande exército de quatro divisões, ó rei, o herói voltou novamente a Śakraprastha, a mais excelente das cidades.
2.29.80
धर्मराजाय तत्पार्थो धनं सर्वं सवाहनम् ।
न्यवेदयदनुज्ञातस्तेन राज्ञा गृहान्ययौ ॥ २.२९.८० ॥
Pārtha apresentou ao rei Dharma toda aquela riqueza, junto com os veículos; tendo recebido a permissão do rei, foi para casa.