Mahābhārata · Adhyāya 2.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.3.1
अथाब्रवीन्मयः पार्थमर्युनं जयतां वरम् ।
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि पुनरेष्यामि चाप्यहम् ॥ २.३.१ ॥
Entonces Maya dijo a Pārtha Arjuna, el mejor de los vencedores: "Me despido de ti; me iré y volveré de nuevo."
2.3.2
विश्रुतां त्रिषु लोकेषु पार्थ दिव्यां सभां तव ।
प्राणिनां विस्मयकरीं तव प्रियविवर्धिनीम्।
पाण्डवानां च सर्वेषां करिष्यामि धनञ्जय ॥ २.३.२ ॥
"Oh Pārtha, construiré para los Pāṇḍava, y para todos ellos, una sala de asamblea divina, famosa en los tres mundos, que causará asombro a los seres vivos y aumentará tu alegría, oh Dhanañjaya."
2.3.3
उत्तरेण तु कैलासं मैनाकं पर्वतं प्रति ।
यियक्षमाणेषु पुरा दानवेषु मया कृतम् ॥ २.३.३ ॥
"Hacia el norte, cerca de la montaña Maināka junto al Kailāsa, en tiempos antiguos, cuando los Dānava deseaban realizar un sacrificio, fue construida por mí."
2.3.4
चित्रं मणिमयं भाण्डं रम्यं बिन्दुसारः प्रति ।
सभायां सत्यसन्धस्य यदासीद्वृषपर्वणः ॥ २.३.४ ॥
"Un recipiente maravilloso, hecho de joyas, hermoso —el Bindusāra—, que estaba en la asamblea de Vṛṣaparvan, el fiel a su palabra."
2.3.5
आगमिष्यामि तद्गृह्य यदि तिष्ठति भारत ।
ततः सभां करिष्यामि पाण्डवस्य यशस्विनीम् ॥ २.३.५ ॥
"Si aún permanece allí, oh Bhārata, lo traeré; entonces construiré para el Pāṇḍava una gloriosa sala de asamblea."
2.3.6
मनः प्रह्लादिनीं चित्रां सर्वरत्नविभूषिताम् ।
अस्ति बिन्दुसारस्युग्रा गदा च कुरुनन्दन ॥ २.३.६ ॥
"Una maza, que alegra la mente, maravillosa, adornada con todas las joyas —y la feroz maza de Bindusāra también está allí, oh deleite de los Kuru."
2.3.7
निहिता यौवनाश्वेन राज्ञा हत्वा रणे रिपून् ।
सुवर्णबिन्दुभिश्चित्रा गुर्वी भारसहा दृढा ॥ २.३.७ ॥
Depositada por el rey Yauvanāśva, que venció a sus enemigos en la batalla; adornada con puntos dorados, pesada, capaz de soportar la carga y firme.
2.3.8
सा वै शतसहस्रस्य सम्मिता शत्रुघातिनी ।
अनुरूपा च भीमस्य गाण्डीवं भवतो यथा ॥ २.३.८ ॥
En efecto, es igual a cien mil y destructora de enemigos; es apropiada para Bhīma, como el Gāṇḍīva lo es para ti.
2.3.9
वारुणश्च महाशङ्खो देवदत्तः सुघोषवान् ।
सर्वमेतत्प्रदास्यामि भवते नात्र संशयः ॥ २.३.९ ॥
El gran caracol de Varuṇa y el Devadatta de dulce sonido: todo esto te lo daré, sin duda alguna.
2.3.10
इत्युक्त्वा सोऽसुरः पार्थं प्रागुदीचीं दिशं गतः ।
अथोत्तरेण कैलासान्मैनाकं पर्वतं प्रति ॥ २.३.१० ॥
Tras decir esto, aquel asura partió de Pārtha hacia el noreste; luego, al norte de Kailāsa, hacia la montaña Mainaka.
2.3.11
हिरण्यशृङ्गः सुमहान्महामणिमयो गिरिः ।
रम्यं बिन्दुसरो नाम यत्र राजा भगीरथः ॥ २.३.११ ॥
La montaña de cumbres doradas, muy grande y hecha de grandes joyas; allí está el delicioso lago llamado Bindusara, donde el rey Bhagīratha …
2.3.12
द्रुष्टुं भागीरथीं गङ्गामुवास बहुलाः समाः ।
यत्रेष्टं सर्वभूतानामीश्वरेण महात्मना ॥ २.३.१२ ॥
Para contemplar el Gaṅgā de Bhāgīrathī habitó allí muchos años, donde el Señor magnánimo celebró un sacrificio deseado por todos los seres.
2.3.13
आहृताः क्रतवो मुख्याः शतं भरतसत्तम ।
यत्र यूपा मणिमयाश्चैत्याश्चापि हिरण्मयाः ॥ २.३.१३ ॥
Oh, mejor de los Bharatas, allí se celebraron cien sacrificios principales, y había postes sacrificiales de joyas y santuarios de oro.
2.3.14
शोभार्थं विहितास्तत्र न तु दृष्टान्ततः कृताः ।
यत्रेष्ट्वा स गतः सिद्धिं सहस्राक्षः शचीपतिः ॥ २.३.१४ ॥
Fueron colocados allí por su belleza, no hechos como ejemplo. Allí, habiendo sacrificado, el de mil ojos, señor de Śacī, Indra, alcanzó la perfección.
2.3.15
यत्र भूतपतिः सृष्ट्वा सर्वाँल्लोकान्सनातनः ।
अपस्यते तिग्मतेजाः स्थितो भूतैः सहस्रशः ॥ २.३.१५ ॥
Allí el eterno señor de los seres, habiendo creado todos los mundos, aparece de brillo penetrante, de pie con miles de seres.
2.3.16
नरनारायणौ ब्रह्मा यमः स्थाणुश्च पञ्चमः ।
उपासते यत्र परं सहस्रयुगपर्यये ॥ २.३.१६ ॥
Nara y Nārāyaṇa, Brahmā, Yama y, en quinto lugar, Sthāṇu (Śiva) adoran allí al Supremo al final de mil yugas.
2.3.17
यत्रेष्टं वासुदेवेन सत्त्रैर्वर्षगणान्बहून् ।
श्रद्दधानेन सततं धर्मसम्प्रतिपत्तये ॥ २.३.१७ ॥
Allí Vāsudeva, con fe y constantemente, ofició durante muchos años con largas sesiones sacrificiales, para alcanzar el dharma.
2.3.18
सुवर्णमालिनो यूपाश्चैत्याश्चाप्यतिभास्वराः ।
ददौ यत्र सहस्राणि प्रयुतानि च केशवः ॥ २.३.१८ ॥
Había postes sacrificiales ceñidos de oro y santuarios muy resplandecientes, donde Keśava dio miles y miríadas.
2.3.19
तत्र गत्वा स जग्राह गदां शङ्खं च भारत ।
तस्माद्गिरेरुपादाय शिलाः सुरुचिरावहाः।
स्फाटिकं च सभाद्रव्यं यदासीद्वृषपर्वणः ॥ २.३.१९ ॥
Habiendo ido allí, tomó la maza y la concha, oh Bhārata. De aquella montaña tomó piedras muy hermosas, y el cristal y los materiales de la sala que habían sido de Vṛṣaparvan.
2.3.20
किङ्करैः सह रक्षोभिर्यदरक्षन्महद्धनम् ।
तदगृह्णान्मयस्तत्र गत्वा सर्वं महाऽसुरः ॥ २.३.२० ॥
Aquella gran riqueza que era custodiada junto con los sirvientes y los rākṣasas, toda ella la tomó el gran asura Maya tras ir allí.
2.3.21
तदाहृत्य च तां चक्रे सोऽसुरोऽप्रतिमां सभाम् ।
विश्रुतां त्रिषु लोकेषु दिव्यां मणिमयीं शुभाम् ॥ २.३.२१ ॥
Habiendo traído aquello, ese asura construyó una sala incomparable, famosa en los tres mundos, divina, hecha de joyas y auspiciosa.
2.3.22
गदां च भीमसेनाय प्रवरां प्रददौ तदा ।
देवदत्तं चार्जुनाय शङ्खप्रवरमुत्तमम् ॥ २.३.२२ ॥
Entonces dio a Bhīmasena una maza excelente, y a Arjuna la concha suprema y la mejor, llamada Devadatta.
2.3.23
यस्य शङ्खस्य नादेन भूतानि प्रचकम्पिरे ।
स कालं कञ्चिदाश्वस्य विश्वकर्मा विचिन्त्य च ॥ २.३.२३ ॥
Con cuyo sonido de concha temblaron todos los seres, Viśvakarman, tras descansar algún tiempo y reflexionar...
2.3.24
सभां प्रचक्रमे कर्तुं पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अभिप्रायेण पार्थानां कृष्णस्य च महात्मनः ॥ २.३.२४ ॥
Comenzó a construir una sala para los Pāṇḍavas de gran alma, según el deseo del gran Kṛṣṇa y de los hijos de Pṛthā.
2.3.25
सर्वर्तुगुणसम्पन्नां दिव्यरूपामलङ्कृताम् ।
तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान्पायसेन सहस्रशः।
सभा च सा महाराज शातकुम्भमयद्रुमा ॥ २.३.२५ ॥
Dotada de las cualidades de todas las estaciones, de forma divina y adornada, aquella sala satisfizo a miles de los mejores brahmanes con arroz con leche. Oh gran rey, sus árboles eran de oro.
2.3.26
दशकिष्कुसहस्राणि समन्तादायताभवत् ।
यथा वह्नेर्यथार्कस्य सोमस्य च यथा सभा ॥ २.३.२६ ॥
Con diez mil kiṣkus de extensión, la sala se extendía por todos lados, como el fuego, como el sol y como la luna.
2.3.27
भ्राजमाना तथाऽत्यर्थं दधार परमं वपुः ।
अभिघ्नतीव प्रभया प्रभामर्कस्य भास्वराम् ॥ २.३.२७ ॥
Brillando así en extremo, la sala lucía su forma suprema, como si con su resplandor golpeara incluso el brillo ardiente del sol.
2.3.28
प्रबभौ ज्वलमानेव दिव्या दिव्येन वर्चसा ।
नवमेघप्रतीकाशा दिवमाकृत्य विष्ठिता।
आयता विपुला रम्या विपाप्मा विगतक्लमा ॥ २.३.२८ ॥
Aquella sala divina resplandecía como ardiendo con esplendor divino; como una nube nueva se erguía cubriendo el cielo, vasta, amplia, encantadora, sin pecado y libre de fatiga.
2.3.29
उत्तमद्रव्यसम्पन्ना रत्नप्राकारतोरणा ।
बहुचित्रा बहुधना सुकृता विश्वकर्मणा ॥ २.३.२९ ॥
Dotada de los mejores materiales, con muros y puertas de gemas, muy maravillosa, rica en tesoros, bien construida por Viśvakarman.
2.3.30
न दाशार्ही सुधर्मा वा ब्रह्मणो वाथ तादृशी ।
सभा रूपेण सम्पन्ना यां चक्रे मतिमान्मयः ॥ २.३.३० ॥
Ni la Sudharmā de los Dāśārhas ni la sala de Brahmā era igual en forma a aquella sala que construyó el sabio Maya.
2.3.31
तां स्म तत्र मयेनोक्ता रक्षन्ति च वहन्ति च ।
सभामष्टौ सहस्राणि किङ्करा नाम राक्षसाः ॥ २.३.३१ ॥
Ocho mil rākṣasas llamados Kiṅkaras custodiaban y sostenían aquella sabhā que Maya había construido.
2.3.32
अन्तरिक्षचरा घोरा महाकाया महाबलाः ।
रक्ताक्षाः पिङ्गलाक्षाश्च शुक्तिकर्णाः प्रहारिणः ॥ २.३.३२ ॥
Que vagan por el cielo, terribles, de cuerpo enorme y gran fuerza, de ojos rojos y leonados, con orejas en forma de concha, golpeadores.
2.3.33
तस्यां सभायां नलिनीं चकाराप्रतिमां मयः ।
वैदूर्यपत्रविततां मणिनालमयाम्बुजाम् ॥ २.३.३३ ॥
En aquella sala Maya creó un estanque de loto incomparable, con hojas de lapislázuli extendidas y tallos hechos de gemas.
2.3.34
पद्मसौगन्धिकवतीं नानाद्विजगणायुताम् ।
पुष्पितैः पङ्कजैश्चित्रां कूर्मैर्मत्स्यैश्च काञ्चनैः।
चित्रस्फटिकसोपानां निष्पङ्कसलिलां शुभाम् ॥ २.३.३४ ॥
Fragante de loto y flores saugandhika, llena de numerosas bandadas de aves, brillante de lotos en flor, adornada con tortugas y peces de oro, con escalones de cristal variado y agua sin lodo, hermosa.
2.3.35
मन्दानिलसमुद्धूतां मुक्ताबिन्दुभिराचिताम् ।
महामणिशिलापट्टबद्धपर्यन्तवेदिकाम् ॥ २.३.३५ ॥
Agitada por brisas suaves, cubierta de gotas como perlas, con un borde de losas de grandes gemas en su contorno.
2.3.36
मणिरत्नचितां तां तु केचिदभ्येत्य पार्थिवाः ।
दृष्ट्वापि नाभ्यजानन्त तेऽज्ञानात्प्रपतन्त्युत ॥ २.३.३६ ॥
Algunos reyes se acercaron a aquella sala adornada con gemas y joyas; aunque la vieron, no la reconocieron, y por ignorancia caen en ella.
2.3.37
तां सभामभितो नित्यं पुष्पवन्तो महाद्रुमाः ।
आसन्नानाविधा लोलाः शीतच्छाया मनोरमाः ॥ २.३.३७ ॥
Alrededor de aquella sala de asamblea había siempre grandes árboles en flor, de muchas clases, ondulantes, de sombra fresca y deleitables para la mente.
2.3.38
काननानि सुगन्धीनि पुष्करिण्यश्च सर्वशः ।
हंसकारण्डवोपेताश्चक्रवाकोपशोभिताः ॥ २.३.३८ ॥
Había bosquecillos fragantes y estanques de loto por todas partes, llenos de cisnes y patos kāraṇḍava, y adornados con aves cakravāka.
2.3.39
जलजानां च पद्मानां स्थलजानां च सर्वशः ।
मारुतो गन्धमादाय पाण्डवान्स्म निषेवते ॥ २.३.३९ ॥
Tomando el perfume de los loto nacidos en el agua y de los nacidos en tierra, el viento servía a los Pāṇḍavas.
2.3.40
ईदृशीं तां सभां कृत्वा मासैः परिचतुर्दशैः ।
निष्ठितां धर्मराजाय मयो राजन्न्यवेदयत् ॥ २.३.४० ॥
Habiendo construido y terminado tal sala de asamblea en unos catorce meses, oh rey, Maya lo comunicó al rey de la justicia.