Mahābhārata · Adhyāya 2.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.3.1
अथाब्रवीन्मयः पार्थमर्युनं जयतां वरम् ।
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि पुनरेष्यामि चाप्यहम् ॥ २.३.१ ॥
Então Maya disse a Pārtha Arjuna, o melhor dos vencedores: "Despeço-me de ti; irei e voltarei novamente."
2.3.2
विश्रुतां त्रिषु लोकेषु पार्थ दिव्यां सभां तव ।
प्राणिनां विस्मयकरीं तव प्रियविवर्धिनीम्।
पाण्डवानां च सर्वेषां करिष्यामि धनञ्जय ॥ २.३.२ ॥
"Ó Pārtha, construirei para os Pāṇḍavas, e para todos eles, uma sala de assembleia divina, famosa nos três mundos, que causará espanto aos seres vivos e aumentará a tua alegria, ó Dhanañjaya."
2.3.3
उत्तरेण तु कैलासं मैनाकं पर्वतं प्रति ।
यियक्षमाणेषु पुरा दानवेषु मया कृतम् ॥ २.३.३ ॥
"Ao norte, perto da montanha Mainaka junto ao Kailāsa, outrora, quando os Dānavas desejavam realizar um sacrifício, foi ela feita por mim."
2.3.4
चित्रं मणिमयं भाण्डं रम्यं बिन्दुसारः प्रति ।
सभायां सत्यसन्धस्य यदासीद्वृषपर्वणः ॥ २.३.४ ॥
"Um vaso maravilhoso, feito de joias, belo — o Bindusāra —, que estava na assembleia de Vṛṣaparvan, o fiel à palavra."
2.3.5
आगमिष्यामि तद्गृह्य यदि तिष्ठति भारत ।
ततः सभां करिष्यामि पाण्डवस्य यशस्विनीम् ॥ २.३.५ ॥
"Se ainda ali estiver, ó Bhārata, eu o trarei de volta; então construirei para o Pāṇḍava uma gloriosa sala de assembleia."
2.3.6
मनः प्रह्लादिनीं चित्रां सर्वरत्नविभूषिताम् ।
अस्ति बिन्दुसारस्युग्रा गदा च कुरुनन्दन ॥ २.३.६ ॥
"Uma maça, que alegra a mente, maravilhosa, adornada com todas as joias —e a feroz maça de Bindusāra também está lá, ó alegria dos Kuru."
2.3.7
निहिता यौवनाश्वेन राज्ञा हत्वा रणे रिपून् ।
सुवर्णबिन्दुभिश्चित्रा गुर्वी भारसहा दृढा ॥ २.३.७ ॥
Depositada pelo rei Yauvanāśva, que matou seus inimigos em batalha; variegada com pontos dourados, pesada, capaz de suportar o peso e firme.
2.3.8
सा वै शतसहस्रस्य सम्मिता शत्रुघातिनी ।
अनुरूपा च भीमस्य गाण्डीवं भवतो यथा ॥ २.३.८ ॥
Com efeito, ela equivale a cem mil e é destruidora de inimigos; é adequada a Bhīma, como o Gāṇḍīva o é para ti.
2.3.9
वारुणश्च महाशङ्खो देवदत्तः सुघोषवान् ।
सर्वमेतत्प्रदास्यामि भवते नात्र संशयः ॥ २.३.९ ॥
O grande búzio de Varuṇa e o Devadatta de som suave: tudo isto eu te darei, sem dúvida alguma.
2.3.10
इत्युक्त्वा सोऽसुरः पार्थं प्रागुदीचीं दिशं गतः ।
अथोत्तरेण कैलासान्मैनाकं पर्वतं प्रति ॥ २.३.१० ॥
Tendo dito isso, aquele asura partiu de Pārtha em direção ao nordeste; depois, ao norte do Kailāsa, em direção à montanha Mainaka.
2.3.11
हिरण्यशृङ्गः सुमहान्महामणिमयो गिरिः ।
रम्यं बिन्दुसरो नाम यत्र राजा भगीरथः ॥ २.३.११ ॥
A montanha de picos dourados, muito grande e feita de grandes joias; ali está o agradável lago chamado Bindusara, onde o rei Bhagīratha …
2.3.12
द्रुष्टुं भागीरथीं गङ्गामुवास बहुलाः समाः ।
यत्रेष्टं सर्वभूतानामीश्वरेण महात्मना ॥ २.३.१२ ॥
Para contemplar a Gaṅgā Bhāgīrathī, ele habitou ali por muitos anos, onde o Senhor magnânimo realizou um sacrifício desejado por todos os seres.
2.3.13
आहृताः क्रतवो मुख्याः शतं भरतसत्तम ।
यत्र यूपा मणिमयाश्चैत्याश्चापि हिरण्मयाः ॥ २.३.१३ ॥
Ó melhor dos Bharatas, ali foram realizados cem sacrifícios principais, e havia postes sacrificiais de joias e santuários de ouro.
2.3.14
शोभार्थं विहितास्तत्र न तु दृष्टान्ततः कृताः ।
यत्रेष्ट्वा स गतः सिद्धिं सहस्राक्षः शचीपतिः ॥ २.३.१४ ॥
Foram ali colocados por beleza, não feitos como exemplo. Ali, tendo sacrificado, o de mil olhos, senhor de Śacī, Indra, alcançou a perfeição.
2.3.15
यत्र भूतपतिः सृष्ट्वा सर्वाँल्लोकान्सनातनः ।
अपस्यते तिग्मतेजाः स्थितो भूतैः सहस्रशः ॥ २.३.१५ ॥
Ali o eterno senhor dos seres, tendo criado todos os mundos, aparece de brilho penetrante, de pé com milhares de seres.
2.3.16
नरनारायणौ ब्रह्मा यमः स्थाणुश्च पञ्चमः ।
उपासते यत्र परं सहस्रयुगपर्यये ॥ २.३.१६ ॥
Nara e Nārāyaṇa, Brahmā, Yama e, em quinto, Sthāṇu (Śiva) adoram ali o Supremo no fim de mil yugas.
2.3.17
यत्रेष्टं वासुदेवेन सत्त्रैर्वर्षगणान्बहून् ।
श्रद्दधानेन सततं धर्मसम्प्रतिपत्तये ॥ २.३.१७ ॥
Ali Vāsudeva, com fé e constantemente, ofereceu sacrifícios em longas sessões rituais por muitos anos, para alcançar o dharma.
2.3.18
सुवर्णमालिनो यूपाश्चैत्याश्चाप्यतिभास्वराः ।
ददौ यत्र सहस्राणि प्रयुतानि च केशवः ॥ २.३.१८ ॥
Havia postes sacrificiais cingidos de ouro e santuários muito resplandecentes, onde Keśava deu milhares e miríades.
2.3.19
तत्र गत्वा स जग्राह गदां शङ्खं च भारत ।
तस्माद्गिरेरुपादाय शिलाः सुरुचिरावहाः।
स्फाटिकं च सभाद्रव्यं यदासीद्वृषपर्वणः ॥ २.३.१९ ॥
Tendo ido até lá, ele tomou a maça e a concha, ó Bhārata. Daquela montanha tomou pedras belíssimas, e o cristal e os materiais da sala que haviam pertencido a Vṛṣaparvan.
2.3.20
किङ्करैः सह रक्षोभिर्यदरक्षन्महद्धनम् ।
तदगृह्णान्मयस्तत्र गत्वा सर्वं महाऽसुरः ॥ २.३.२० ॥
Aquela grande riqueza que era guardada junto com os servos e os rākṣasas, tudo isso o grande asura Maya tomou depois de ir até lá.
2.3.21
तदाहृत्य च तां चक्रे सोऽसुरोऽप्रतिमां सभाम् ।
विश्रुतां त्रिषु लोकेषु दिव्यां मणिमयीं शुभाम् ॥ २.३.२१ ॥
Tendo trazido aquilo, aquele asura construiu uma sala incomparável, famosa nos três mundos, divina, feita de joias e auspiciosa.
2.3.22
गदां च भीमसेनाय प्रवरां प्रददौ तदा ।
देवदत्तं चार्जुनाय शङ्खप्रवरमुत्तमम् ॥ २.३.२२ ॥
Então deu a Bhīmasena uma maça excelente, e a Arjuna a concha suprema e a melhor, chamada Devadatta.
2.3.23
यस्य शङ्खस्य नादेन भूतानि प्रचकम्पिरे ।
स कालं कञ्चिदाश्वस्य विश्वकर्मा विचिन्त्य च ॥ २.३.२३ ॥
Ao som da concha do qual todos os seres tremeram, Viśvakarman, depois de descansar algum tempo e refletir...
2.3.24
सभां प्रचक्रमे कर्तुं पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अभिप्रायेण पार्थानां कृष्णस्य च महात्मनः ॥ २.३.२४ ॥
Começou a construir uma sala para os Pāṇḍavas de grande alma, segundo o desejo do grande Kṛṣṇa e dos filhos de Pṛthā.
2.3.25
सर्वर्तुगुणसम्पन्नां दिव्यरूपामलङ्कृताम् ।
तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान्पायसेन सहस्रशः।
सभा च सा महाराज शातकुम्भमयद्रुमा ॥ २.३.२५ ॥
Dotada das qualidades de todas as estações, de forma divina e adornada, aquela sala saciou milhares dos melhores dvijas com arroz doce. Ó grande rei, suas árvores eram de ouro.
2.3.26
दशकिष्कुसहस्राणि समन्तादायताभवत् ।
यथा वह्नेर्यथार्कस्य सोमस्य च यथा सभा ॥ २.३.२६ ॥
Com dez mil kiṣkus de extensão, a sala se estendia por todos os lados, como o fogo, como o sol e como a lua.
2.3.27
भ्राजमाना तथाऽत्यर्थं दधार परमं वपुः ।
अभिघ्नतीव प्रभया प्रभामर्कस्य भास्वराम् ॥ २.३.२७ ॥
Brilhando assim intensamente, a sala assumia sua forma suprema, como se com seu próprio esplendor ofuscasse até o brilho ardente do sol.
2.3.28
प्रबभौ ज्वलमानेव दिव्या दिव्येन वर्चसा ।
नवमेघप्रतीकाशा दिवमाकृत्य विष्ठिता।
आयता विपुला रम्या विपाप्मा विगतक्लमा ॥ २.३.२८ ॥
Aquela sala divina brilhava como que ardendo em esplendor divino; como uma nuvem nova, erguia-se cobrindo o céu, vasta, ampla, encantadora, sem pecado e livre de cansaço.
2.3.29
उत्तमद्रव्यसम्पन्ना रत्नप्राकारतोरणा ।
बहुचित्रा बहुधना सुकृता विश्वकर्मणा ॥ २.३.२९ ॥
Dotada dos melhores materiais, com muros e portais de joias, muito maravilhosa, rica em tesouros, bem construída por Viśvakarman.
2.3.30
न दाशार्ही सुधर्मा वा ब्रह्मणो वाथ तादृशी ।
सभा रूपेण सम्पन्ना यां चक्रे मतिमान्मयः ॥ २.३.३० ॥
Nem a Sudharmā dos Dāśārhas nem a sala de Brahmā era igual em forma àquela sala que o sábio Maya fez.
2.3.31
तां स्म तत्र मयेनोक्ता रक्षन्ति च वहन्ति च ।
सभामष्टौ सहस्राणि किङ्करा नाम राक्षसाः ॥ २.३.३१ ॥
Oito mil rākṣasas chamados Kiṅkaras guardavam e carregavam aquele salão construído por Maya.
2.3.32
अन्तरिक्षचरा घोरा महाकाया महाबलाः ।
रक्ताक्षाः पिङ्गलाक्षाश्च शुक्तिकर्णाः प्रहारिणः ॥ २.३.३२ ॥
Que vagam pelo céu, terríveis, de corpos enormes e grande força, de olhos vermelhos e pardos, de orelhas em forma de concha, golpeadores.
2.3.33
तस्यां सभायां नलिनीं चकाराप्रतिमां मयः ।
वैदूर्यपत्रविततां मणिनालमयाम्बुजाम् ॥ २.३.३३ ॥
Naquele salão Maya criou um lago de lótus incomparável, com folhas de lápis-lazúli estendidas e hastes feitas de gemas.
2.3.34
पद्मसौगन्धिकवतीं नानाद्विजगणायुताम् ।
पुष्पितैः पङ्कजैश्चित्रां कूर्मैर्मत्स्यैश्च काञ्चनैः।
चित्रस्फटिकसोपानां निष्पङ्कसलिलां शुभाम् ॥ २.३.३४ ॥
Perfumada de lótus e flores saugandhika, cheia de muitos bandos de aves, viva com lótus em flor, adornada com tartarugas e peixes de ouro, com degraus de cristal variegado e água sem lama, bela.
2.3.35
मन्दानिलसमुद्धूतां मुक्ताबिन्दुभिराचिताम् ।
महामणिशिलापट्टबद्धपर्यन्तवेदिकाम् ॥ २.३.३५ ॥
Agitada por brisas suaves, coberta de gotas como pérolas, com uma borda de lajes de grandes gemas fixada em volta.
2.3.36
मणिरत्नचितां तां तु केचिदभ्येत्य पार्थिवाः ।
दृष्ट्वापि नाभ्यजानन्त तेऽज्ञानात्प्रपतन्त्युत ॥ २.३.३६ ॥
Alguns reis aproximaram-se daquele salão adornado de gemas e joias; embora o vissem, não o reconheceram, e por ignorância caem nele.
2.3.37
तां सभामभितो नित्यं पुष्पवन्तो महाद्रुमाः ।
आसन्नानाविधा लोलाः शीतच्छाया मनोरमाः ॥ २.३.३७ ॥
Em torno daquele salão de assembleia havia sempre grandes árvores floridas, de muitas espécies, balançando, de sombra fresca e deleitosas para a mente.
2.3.38
काननानि सुगन्धीनि पुष्करिण्यश्च सर्वशः ।
हंसकारण्डवोपेताश्चक्रवाकोपशोभिताः ॥ २.३.३८ ॥
Havia por toda parte bosques perfumados e lagos de lótus, cheios de cisnes e patos kāraṇḍava, e adornados com aves cakravāka.
2.3.39
जलजानां च पद्मानां स्थलजानां च सर्वशः ।
मारुतो गन्धमादाय पाण्डवान्स्म निषेवते ॥ २.३.३९ ॥
Levando o perfume dos lótus nascidos na água e dos nascidos na terra, o vento servia os Pāṇḍavas.
2.3.40
ईदृशीं तां सभां कृत्वा मासैः परिचतुर्दशैः ।
निष्ठितां धर्मराजाय मयो राजन्न्यवेदयत् ॥ २.३.४० ॥
Tendo construído e concluído tal salão de assembleia em cerca de catorze meses, ó rei, Maya comunicou-o ao rei da justiça.