ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 2.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.3.1
अथाब्रवीन्मयः पार्थमर्युनं जयतां वरम् ।
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि पुनरेष्यामि चाप्यहम् ॥ २.३.१ ॥
ଏଥର ମୟ ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାର୍ଥ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲା, "ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି; ମୁଁ ଯିବି ଏବଂ ପୁଣି ଫେରିବି।"
2.3.2
विश्रुतां त्रिषु लोकेषु पार्थ दिव्यां सभां तव ।
प्राणिनां विस्मयकरीं तव प्रियविवर्धिनीम्।
पाण्डवानां च सर्वेषां करिष्यामि धनञ्जय ॥ २.३.२ ॥
"ହେ ପାର୍ଥ, ତ୍ରିଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦିବ୍ୟ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ମିତ କରୁଥିବା ଏବଂ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ସଭା ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ମାଣ କରିବି, ହେ ଧନଞ୍ଜୟ।"
2.3.3
उत्तरेण तु कैलासं मैनाकं पर्वतं प्रति ।
यियक्षमाणेषु पुरा दानवेषु मया कृतम् ॥ २.३.३ ॥
"ଉତ୍ତରରେ କୈଳାସ, ମୈନାକ ପର୍ବତ ନିକଟରେ, ପୂର୍ବରେ ଦାନବମାନେ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବା ସମୟରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ତାହା ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା।"
2.3.4
चित्रं मणिमयं भाण्डं रम्यं बिन्दुसारः प्रति ।
सभायां सत्यसन्धस्य यदासीद्वृषपर्वणः ॥ २.३.४ ॥
"ଅଦ୍ଭୁତ, ମଣିମୟ, ସୁନ୍ଦର ପାତ୍ର — ବିନ୍ଦୁସାର; ଯାହା ସତ୍ୟସନ୍ଧ ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ ସଭାରେ ଥିଲା।"
2.3.5
आगमिष्यामि तद्गृह्य यदि तिष्ठति भारत ।
ततः सभां करिष्यामि पाण्डवस्य यशस्विनीम् ॥ २.३.५ ॥
"ଯଦି ତାହା ଏବେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଅଛି, ହେ ଭାରତ, ମୁଁ ତାହା ନେଇ ଆସିବି; ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପାଇଁ ଯଶସ୍ୱିନୀ ସଭା ନିର୍ମାଣ କରିବି।"
2.3.6
मनः प्रह्लादिनीं चित्रां सर्वरत्नविभूषिताम् ।
अस्ति बिन्दुसारस्युग्रा गदा च कुरुनन्दन ॥ २.३.६ ॥
"ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ଅଦ୍ଭୁତ, ସବୁ ରତ୍ନରେ ଅଳଙ୍କୃତ (ଏକ ଗଦା) — ବିନ୍ଦୁସାରଙ୍କ ଉଗ୍ର ଗଦା ମଧ୍ୟ ଅଛି, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ।"
2.3.7
निहिता यौवनाश्वेन राज्ञा हत्वा रणे रिपून् ।
सुवर्णबिन्दुभिश्चित्रा गुर्वी भारसहा दृढा ॥ २.३.७ ॥
ଯୌବନାଶ୍ୱ ରାଜା ରଣରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବଧ କରି ଏହାକୁ ରଖିଥିଲେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବିନ୍ଦୁରେ ଚିତ୍ରିତ, ଭାରୀ, ଭାର ସହିବା ଯୋଗ୍ୟ, ଦୃଢ଼।
2.3.8
सा वै शतसहस्रस्य सम्मिता शत्रुघातिनी ।
अनुरूपा च भीमस्य गाण्डीवं भवतो यथा ॥ २.३.८ ॥
ତାହା ଶତ୍ରୁସଂହାରକାରିଣୀ; ଲକ୍ଷେ ଅସ୍ତ୍ର ସଦୃଶ; ଭୀମଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଆପଣଙ୍କ ଗାଣ୍ଡୀବ ପରି।
2.3.9
वारुणश्च महाशङ्खो देवदत्तः सुघोषवान् ।
सर्वमेतत्प्रदास्यामि भवते नात्र संशयः ॥ २.३.९ ॥
ବରୁଣଙ୍କ ମହାଶଙ୍ଖ ଓ ସୁଘୋଷବାନ ଦେବଦତ୍ତ — ଏ ସବୁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେବି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
2.3.10
इत्युक्त्वा सोऽसुरः पार्थं प्रागुदीचीं दिशं गतः ।
अथोत्तरेण कैलासान्मैनाकं पर्वतं प्रति ॥ २.३.१० ॥
ଏହା କହି ସେହି ଅସୁର ପାର୍ଥଙ୍କଠାରୁ ଈଶାନ ଦିଗକୁ ଗଲେ; ତା'ପରେ କୈଳାସର ଉତ୍ତରରେ ମୈନାକ ପର୍ବତ ଆଡ଼କୁ।
2.3.11
हिरण्यशृङ्गः सुमहान्महामणिमयो गिरिः ।
रम्यं बिन्दुसरो नाम यत्र राजा भगीरथः ॥ २.३.११ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଖରଯୁକ୍ତ, ଅତି ବିଶାଳ, ମହାମଣିମୟ ପର୍ବତ — ସେଠାରେ ବିନ୍ଦୁସର ନାମକ ରମଣୀୟ ସରୋବର, ଯେଉଁଠାରେ ରାଜା ଭଗୀରଥ।
2.3.12
द्रुष्टुं भागीरथीं गङ्गामुवास बहुलाः समाः ।
यत्रेष्टं सर्वभूतानामीश्वरेण महात्मना ॥ २.३.१२ ॥
ଭାଗୀରଥୀ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ସେ ବହୁ ବର୍ଷ ସେଠାରେ ରହିଲେ; ସେଠାରେ ମହାତ୍ମା ଈଶ୍ୱର ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ପାଇଁ ଇଷ୍ଟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
2.3.13
आहृताः क्रतवो मुख्याः शतं भरतसत्तम ।
यत्र यूपा मणिमयाश्चैत्याश्चापि हिरण्मयाः ॥ २.३.१३ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ଶହେ ପ୍ରମୁଖ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ସେଠାରେ ମଣିମୟ ଯୂପ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଚୈତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
2.3.14
शोभार्थं विहितास्तत्र न तु दृष्टान्ततः कृताः ।
यत्रेष्ट्वा स गतः सिद्धिं सहस्राक्षः शचीपतिः ॥ २.३.१४ ॥
ସେଗୁଡ଼ିକ ସେଠାରେ ଶୋଭା ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ ଥିଲା, ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ପାଇଁ ନୁହେଁ; ସେଠାରେ ଯଜ୍ଞ କରି ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ସିଦ୍ଧି ପାଇଲେ।
2.3.15
यत्र भूतपतिः सृष्ट्वा सर्वाँल्लोकान्सनातनः ।
अपस्यते तिग्मतेजाः स्थितो भूतैः सहस्रशः ॥ २.३.१५ ॥
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରି ସନାତନ ଭୂତପତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଜରେ ସହସ୍ର ଭୂତଙ୍କ ସହିତ ଠିଆ ହୋଇ ଦିଶନ୍ତି।
2.3.16
नरनारायणौ ब्रह्मा यमः स्थाणुश्च पञ्चमः ।
उपासते यत्र परं सहस्रयुगपर्यये ॥ २.३.१६ ॥
ନର-ନାରାୟଣ, ବ୍ରହ୍ମା, ଯମ ଓ ପଞ୍ଚମ ସ୍ଥାଣୁ ସହସ୍ର ଯୁଗର ଶେଷରେ ସେଠାରେ ପରମଙ୍କର ଉପାସନା କରନ୍ତି।
2.3.17
यत्रेष्टं वासुदेवेन सत्त्रैर्वर्षगणान्बहून् ।
श्रद्दधानेन सततं धर्मसम्प्रतिपत्तये ॥ २.३.१७ ॥
ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ବାସୁଦେବ ନିରନ୍ତର ବହୁ ବର୍ଷ ସତ୍ର ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜନ କରିଥିଲେ।
2.3.18
सुवर्णमालिनो यूपाश्चैत्याश्चाप्यतिभास्वराः ।
ददौ यत्र सहस्राणि प्रयुतानि च केशवः ॥ २.३.१८ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଳାରେ ସଜ୍ଜିତ ଯୂପ ଓ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଚୈତ୍ୟ ଥିଲା; ସେଠାରେ କେଶବ ହଜାର ଓ ପ୍ରଯୁତ ଦାନ କରିଥିଲେ।
2.3.19
तत्र गत्वा स जग्राह गदां शङ्खं च भारत ।
तस्माद्गिरेरुपादाय शिलाः सुरुचिरावहाः।
स्फाटिकं च सभाद्रव्यं यदासीद्वृषपर्वणः ॥ २.३.१९ ॥
ସେଠାକୁ ଯାଇ ସେ, ହେ ଭାରତ, ଗଦା ଓ ଶଙ୍ଖ ନେଲା। ସେହି ପର୍ବତରୁ ସୁନ୍ଦର ଶିଳା ଏବଂ ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ ସଭାର ସାମଗ୍ରୀ, ସ୍ଫଟିକ, ନେଲା।
2.3.20
किङ्करैः सह रक्षोभिर्यदरक्षन्महद्धनम् ।
तदगृह्णान्मयस्तत्र गत्वा सर्वं महाऽसुरः ॥ २.३.२० ॥
ସେବକ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସହ ଯେଉଁ ମହାଧନ ରକ୍ଷା କରାଯାଉଥିଲା, ସେ ସବୁ ମହାସୁର ମୟ ସେଠାକୁ ଯାଇ ନେଲା।
2.3.21
तदाहृत्य च तां चक्रे सोऽसुरोऽप्रतिमां सभाम् ।
विश्रुतां त्रिषु लोकेषु दिव्यां मणिमयीं शुभाम् ॥ २.३.२१ ॥
ସେସବୁ ଆଣି ସେହି ଅସୁର ତିନି ଲୋକରେ ବିଖ୍ୟାତ, ଦିବ୍ୟ, ମଣିମୟ ଓ ଶୁଭ ଏକ ଅପ୍ରତିମ ସଭା ନିର୍ମାଣ କଲା।
2.3.22
गदां च भीमसेनाय प्रवरां प्रददौ तदा ।
देवदत्तं चार्जुनाय शङ्खप्रवरमुत्तमम् ॥ २.३.२२ ॥
ସେତେବେଳେ ସେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଦା ଦେଲା; ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେବଦତ୍ତ ନାମକ ଉତ୍ତମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶଙ୍ଖ ଦେଲା।
2.3.23
यस्य शङ्खस्य नादेन भूतानि प्रचकम्पिरे ।
स कालं कञ्चिदाश्वस्य विश्वकर्मा विचिन्त्य च ॥ २.३.२३ ॥
ଯେଉଁ ଶଙ୍ଖର ନାଦରେ ଭୂତସମୂହ କମ୍ପିଗଲେ, ସେହି ବିଶ୍ୱକର୍ମା କିଛି ସମୟ ବିଶ୍ରାମ କରି ଓ ଚିନ୍ତା କରି...
2.3.24
सभां प्रचक्रमे कर्तुं पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अभिप्रायेण पार्थानां कृष्णस्य च महात्मनः ॥ २.३.२४ ॥
ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଭା ନିର୍ମାଣ ଆରମ୍ଭ କଲା; ମହାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ଓ ପାର୍ଥମାନଙ୍କ ଅଭିପ୍ରାୟ ଅନୁସାରେ।
2.3.25
सर्वर्तुगुणसम्पन्नां दिव्यरूपामलङ्कृताम् ।
तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान्पायसेन सहस्रशः।
सभा च सा महाराज शातकुम्भमयद्रुमा ॥ २.३.२५ ॥
ସମସ୍ତ ଋତୁର ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ଦିବ୍ୟରୂପା ଓ ଅଳଙ୍କୃତ ସେ ସଭା ହଜାର ହଜାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ପାୟସରେ ତୃପ୍ତ କଲା। ହେ ମହାରାଜ, ତାହାର ବୃକ୍ଷସବୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଥିଲା।
2.3.26
दशकिष्कुसहस्राणि समन्तादायताभवत् ।
यथा वह्नेर्यथार्कस्य सोमस्य च यथा सभा ॥ २.३.२६ ॥
ଦଶ ହଜାର କିଷ୍କୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସଭା ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବିସ୍ତୃତ ଥିଲା; ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ସେ ସଭା ଥିଲା।
2.3.27
भ्राजमाना तथाऽत्यर्थं दधार परमं वपुः ।
अभिघ्नतीव प्रभया प्रभामर्कस्य भास्वराम् ॥ २.३.२७ ॥
ଏହିପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଝଲସୁଥିବା ସେ ସଭା ପରମ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲା; ଯେମିତି ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାକୁ ମଧ୍ୟ ଆଘାତ କରୁଥିଲା।
2.3.28
प्रबभौ ज्वलमानेव दिव्या दिव्येन वर्चसा ।
नवमेघप्रतीकाशा दिवमाकृत्य विष्ठिता।
आयता विपुला रम्या विपाप्मा विगतक्लमा ॥ २.३.२८ ॥
ସେ ଦିବ୍ୟ ସଭା ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ଜଳୁଥିବା ପରି ଝଲସିଲା; ନୂଆ ମେଘ ପରି ଆକାଶକୁ ଆବୃତ କରି ଠିଆ ହେଲା; ବିସ୍ତୃତ, ବିପୁଳ, ରମଣୀୟ, ପାପରହିତ ଓ କ୍ଳାନ୍ତିହୀନ ଥିଲା।
2.3.29
उत्तमद्रव्यसम्पन्ना रत्नप्राकारतोरणा ।
बहुचित्रा बहुधना सुकृता विश्वकर्मणा ॥ २.३.२९ ॥
ଉତ୍ତମ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ରତ୍ନଖଚିତ ପ୍ରାକାର ଓ ତୋରଣ ଥିବା, ଅତି ବିଚିତ୍ର, ଧନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ନିର୍ମିତ।
2.3.30
न दाशार्ही सुधर्मा वा ब्रह्मणो वाथ तादृशी ।
सभा रूपेण सम्पन्ना यां चक्रे मतिमान्मयः ॥ २.३.३० ॥
ଦାଶାର୍ହଙ୍କ ସୁଧର୍ମା ନୁହେଁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସଭା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ବୁଦ୍ଧିମାନ ମୟ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ସେ ସଭାର ରୂପ ସହ ସମାନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସଭା ନଥିଲା।
2.3.31
तां स्म तत्र मयेनोक्ता रक्षन्ति च वहन्ति च ।
सभामष्टौ सहस्राणि किङ्करा नाम राक्षसाः ॥ २.३.३१ ॥
ମୟ ନିର୍ମିତ ସେହି ସଭାକୁ କିଙ୍କର ନାମକ ଆଠ ହଜାର ରାକ୍ଷସ ରକ୍ଷା ଓ ବହନ କରୁଥିଲେ।
2.3.32
अन्तरिक्षचरा घोरा महाकाया महाबलाः ।
रक्ताक्षाः पिङ्गलाक्षाश्च शुक्तिकर्णाः प्रहारिणः ॥ २.३.३२ ॥
ଆକାଶେ ଚରୁଥିବା, ଭୟଙ୍କର, ମହାକାୟ, ମହାବଳ, ରକ୍ତଚକ୍ଷୁ ଓ ପିଙ୍ଗଳଚକ୍ଷୁ, ଶଙ୍ଖାକାର କାନଯୁକ୍ତ ଏବଂ ପ୍ରହାରକାରୀ।
2.3.33
तस्यां सभायां नलिनीं चकाराप्रतिमां मयः ।
वैदूर्यपत्रविततां मणिनालमयाम्बुजाम् ॥ २.३.३३ ॥
ସେହି ସଭାରେ ମୟ ଏକ ଅତୁଳନୀୟ ପଦ୍ମପୁଷ୍କରିଣୀ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ତାର ପତ୍ର ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟର ଓ ନାଳ ମଣିମୟ।
2.3.34
पद्मसौगन्धिकवतीं नानाद्विजगणायुताम् ।
पुष्पितैः पङ्कजैश्चित्रां कूर्मैर्मत्स्यैश्च काञ्चनैः।
चित्रस्फटिकसोपानां निष्पङ्कसलिलां शुभाम् ॥ २.३.३४ ॥
ପଦ୍ମ ଓ ସୌଗନ୍ଧିକ ପୁଷ୍ପର ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନାନା ପକ୍ଷୀଗଣରେ ଯୁକ୍ତ, ଫୁଟିଥିବା ପଦ୍ମରେ ଚିତ୍ରିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଇଁଛ ଓ ମାଛରେ ଶୋଭିତ, ବିଚିତ୍ର ସ୍ଫଟିକ ସୋପାନଯୁକ୍ତ, ପଙ୍କହୀନ ଜଳରେ ଶୁଭ।
2.3.35
मन्दानिलसमुद्धूतां मुक्ताबिन्दुभिराचिताम् ।
महामणिशिलापट्टबद्धपर्यन्तवेदिकाम् ॥ २.३.३५ ॥
ମନ୍ଦ ପବନରେ ଦୋହଲୁଥିବା, ମୁକ୍ତାବିନ୍ଦୁରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ଯାହାର କଡ଼ରେ ମହାମଣି ଶିଳାପଟ୍ଟରେ ବନ୍ଧା ବେଦୀ ଥିଲା।
2.3.36
मणिरत्नचितां तां तु केचिदभ्येत्य पार्थिवाः ।
दृष्ट्वापि नाभ्यजानन्त तेऽज्ञानात्प्रपतन्त्युत ॥ २.३.३६ ॥
ମଣି ଓ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ସେହି ସଭା ପାଖକୁ କେତେକ ରାଜା ଆସିଲେ; ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ତାହାକୁ ଚିହ୍ନି ନ ପାରି ଅଜ୍ଞାନରୁ ପଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି।
2.3.37
तां सभामभितो नित्यं पुष्पवन्तो महाद्रुमाः ।
आसन्नानाविधा लोलाः शीतच्छाया मनोरमाः ॥ २.३.३७ ॥
ସେହି ସଭାର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ସର୍ବଦା ଫୁଲିଥିବା ବଡ଼ ଗଛ ଥିଲେ; ନାନା ପ୍ରକାରର, ଦୋହଲୁଥିବା, ଶୀତଳ ଛାୟାଯୁକ୍ତ, ମନୋରମ।
2.3.38
काननानि सुगन्धीनि पुष्करिण्यश्च सर्वशः ।
हंसकारण्डवोपेताश्चक्रवाकोपशोभिताः ॥ २.३.३८ ॥
ସୁଗନ୍ଧିତ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ସର୍ବତ୍ର ପଦ୍ମପୁଷ୍କରିଣୀ ଥିଲା; ହଂସ ଓ କାରଣ୍ଡବ ପକ୍ଷୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀରେ ଶୋଭିତ।
2.3.39
जलजानां च पद्मानां स्थलजानां च सर्वशः ।
मारुतो गन्धमादाय पाण्डवान्स्म निषेवते ॥ २.३.३९ ॥
ଜଳଜ ଓ ସ୍ଥଳଜ ପଦ୍ମର ସୁଗନ୍ଧ ବହି ପବନ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲା।
2.3.40
ईदृशीं तां सभां कृत्वा मासैः परिचतुर्दशैः ।
निष्ठितां धर्मराजाय मयो राजन्न्यवेदयत् ॥ २.३.४० ॥
ଏପରି ସେହି ସଭାକୁ ପ୍ରାୟ ଚଉଦ ମାସରେ ନିର୍ମାଣ କରି ସମାପ୍ତ କରି, ହେ ରାଜନ୍, ମୟ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଜଣାଇଲା।