Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.3

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

2.3.1

अथाब्रवीन्मयः पार्थमर्युनं जयतां वरम् ।
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि पुनरेष्यामि चाप्यहम् ॥ २.३.१ ॥

ಆಗ ಮಯನು ಜಯಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪಾರ್ಥ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನಿನ್ನಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ."

2.3.2

विश्रुतां त्रिषु लोकेषु पार्थ दिव्यां सभां तव ।
प्राणिनां विस्मयकरीं तव प्रियविवर्धिनीम्।
पाण्डवानां च सर्वेषां करिष्यामि धनञ्जय ॥ २.३.२ ॥

"ಪಾರ್ಥ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ವಿಸ್ಮಯಗೊಳಿಸುವ, ನಿನಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಸಭೆಯನ್ನು ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ, ಅವರೆಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ನಾನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತೇನೆ, ಧನಂಜಯ."

2.3.3

उत्तरेण तु कैलासं मैनाकं पर्वतं प्रति ।
यियक्षमाणेषु पुरा दानवेषु मया कृतम् ॥ २.३.३ ॥

"ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕೈಲಾಸ, ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ದಾನವರು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದಾಗ ನನ್ನಿಂದ ಅದು ನಿರ್ಮಿತವಾಯಿತು."

2.3.4

चित्रं मणिमयं भाण्डं रम्यं बिन्दुसारः प्रति ।
सभायां सत्यसन्धस्य यदासीद्वृषपर्वणः ॥ २.३.४ ॥

"ಅದ್ಭುತವಾದ, ಮಣಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ, ಸುಂದರವಾದ ಪಾತ್ರೆ — ಬಿಂದುಸಾರ; ಅದು ಸತ್ಯಸಂಧ ವೃಷಪರ್ವನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿತ್ತು."

2.3.5

आगमिष्यामि तद्गृह्य यदि तिष्ठति भारत ।
ततः सभां करिष्यामि पाण्डवस्य यशस्विनीम् ॥ २.३.५ ॥

"ಅದು ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರೆ, ಭಾರತ, ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ಪಾಂಡವನಿಗಾಗಿ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಸಭೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತೇನೆ."

2.3.6

मनः प्रह्लादिनीं चित्रां सर्वरत्नविभूषिताम् ।
अस्ति बिन्दुसारस्युग्रा गदा च कुरुनन्दन ॥ २.३.६ ॥

"ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುವ, ಅದ್ಭುತವಾದ, ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ (ಒಂದು ಗದೆ) — ಬಿಂದುಸಾರನ ಉಗ್ರ ಗದೆಯೂ ಇದೆ, ಕುರುನಂದನ."

2.3.7

निहिता यौवनाश्वेन राज्ञा हत्वा रणे रिपून् ।
सुवर्णबिन्दुभिश्चित्रा गुर्वी भारसहा दृढा ॥ २.३.७ ॥

ಯೌವನಾಶ್ವ ರಾಜನು ರಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಇದನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದನು. ಚಿನ್ನದ ಚುಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿತವಾದ, ಭಾರವಾದ, ಭಾರ ಹೊರುವ, ದೃಢವಾದದ್ದು.

2.3.8

सा वै शतसहस्रस्य सम्मिता शत्रुघातिनी ।
अनुरूपा च भीमस्य गाण्डीवं भवतो यथा ॥ २.३.८ ॥

ಅದು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವಂಥದ್ದು; ಲಕ್ಷ ಆಯುಧಗಳಿಗೆ ಸಮ; ಭೀಮನಿಗೆ ತಕ್ಕದ್ದು, ನಿಮ್ಮ ಗಾಂಡೀವದಂತೆ.

2.3.9

वारुणश्च महाशङ्खो देवदत्तः सुघोषवान् ।
सर्वमेतत्प्रदास्यामि भवते नात्र संशयः ॥ २.३.९ ॥

ವರುಣನ ದೊಡ್ಡ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಸುಮಧುರ ಧ್ವನಿಯ ದೇವದತ್ತ — ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

2.3.10

इत्युक्त्वा सोऽसुरः पार्थं प्रागुदीचीं दिशं गतः ।
अथोत्तरेण कैलासान्मैनाकं पर्वतं प्रति ॥ २.३.१० ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಅಸುರನು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಹೊರಟನು; ಬಳಿಕ ಕೈಲಾಸದ ಉತ್ತರದ ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ.

2.3.11

हिरण्यशृङ्गः सुमहान्महामणिमयो गिरिः ।
रम्यं बिन्दुसरो नाम यत्र राजा भगीरथः ॥ २.३.११ ॥

ಚಿನ್ನದ ಶಿಖರಗಳ, ಅತಿ ದೊಡ್ಡದಾದ, ಮಹಾಮಣಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪರ್ವತ — ಅಲ್ಲಿ ಬಿಂದುಸರ ಎಂಬ ರಮಣೀಯ ಸರೋವರವಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ರಾಜ ಭಗೀರಥನಿದ್ದನು.

2.3.12

द्रुष्टुं भागीरथीं गङ्गामुवास बहुलाः समाः ।
यत्रेष्टं सर्वभूतानामीश्वरेण महात्मना ॥ २.३.१२ ॥

ಭಾಗೀರಥಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಅವನು ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಈಶ್ವರನಿಂದ ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಯಜ್ಞವು ನೆರವೇರಿತು.

2.3.13

आहृताः क्रतवो मुख्याः शतं भरतसत्तम ।
यत्र यूपा मणिमयाश्चैत्याश्चापि हिरण्मयाः ॥ २.३.१३ ॥

ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಲ್ಲಿ ನೂರು ಪ್ರಮುಖ ಯಜ್ಞಗಳು ನಡೆದವು; ಅಲ್ಲಿ ಮಣಿಮಯ ಯೂಪಗಳೂ ಸುವರ್ಣಮಯ ಚೈತ್ಯಗಳೂ ಇದ್ದವು.

2.3.14

शोभार्थं विहितास्तत्र न तु दृष्टान्ततः कृताः ।
यत्रेष्ट्वा स गतः सिद्धिं सहस्राक्षः शचीपतिः ॥ २.३.१४ ॥

ಅವು ಅಲ್ಲಿ ಶೋಭೆಗಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದವು; ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ ರಚಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು, ಶಚೀಪತಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

2.3.15

यत्र भूतपतिः सृष्ट्वा सर्वाँल्लोकान्सनातनः ।
अपस्यते तिग्मतेजाः स्थितो भूतैः सहस्रशः ॥ २.३.१५ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಸನಾತನನಾದ ಭೂತಪತಿಯು ತೀಕ್ಷ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನವನಾಗಿ, ಸಹಸ್ರಾರು ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

2.3.16

नरनारायणौ ब्रह्मा यमः स्थाणुश्च पञ्चमः ।
उपासते यत्र परं सहस्रयुगपर्यये ॥ २.३.१६ ॥

ನರ-ನಾರಾಯಣರು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಯಮ, ಐದನೆಯವನಾದ ಸ್ಥಾಣು ಸಹಸ್ರ ಯುಗಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪರಮನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

2.3.17

यत्रेष्टं वासुदेवेन सत्त्रैर्वर्षगणान्बहून् ।
श्रद्दधानेन सततं धर्मसम्प्रतिपत्तये ॥ २.३.१७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನು ಧರ್ಮಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸತ್ರ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜನ ಮಾಡಿದನು.

2.3.18

सुवर्णमालिनो यूपाश्चैत्याश्चाप्यतिभास्वराः ।
ददौ यत्र सहस्राणि प्रयुतानि च केशवः ॥ २.३.१८ ॥

ಸುವರ್ಣ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಯೂಪಗಳೂ ಅತಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಚೈತ್ಯಗಳೂ ಇದ್ದವು; ಅಲ್ಲಿ ಕೇಶವನು ಸಾವಿರಾರು ಮತ್ತು ಪ್ರಯುತಗಳ ದಾನ ಮಾಡಿದನು.

2.3.19

तत्र गत्वा स जग्राह गदां शङ्खं च भारत ।
तस्माद्गिरेरुपादाय शिलाः सुरुचिरावहाः।
स्फाटिकं च सभाद्रव्यं यदासीद्वृषपर्वणः ॥ २.३.१९ ॥

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನು, ಓ ಭಾರತ, ಗದೆ ಮತ್ತು ಶಂಖವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಆ ಪರ್ವತದಿಂದ ಸುಂದರ ಶಿಲೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವೃಷಪರ್ವನ ಸಭಾ ದ್ರವ್ಯವಾದ ಸ್ಫಟಿಕವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

2.3.20

किङ्करैः सह रक्षोभिर्यदरक्षन्महद्धनम् ।
तदगृह्णान्मयस्तत्र गत्वा सर्वं महाऽसुरः ॥ २.३.२० ॥

ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾ ಧನವನ್ನೆಲ್ಲ ಮಹಾಸುರ ಮಯನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

2.3.21

तदाहृत्य च तां चक्रे सोऽसुरोऽप्रतिमां सभाम् ।
विश्रुतां त्रिषु लोकेषु दिव्यां मणिमयीं शुभाम् ॥ २.३.२१ ॥

ಅವುಗಳನ್ನು ತಂದು ಆ ಅಸುರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಮಣಿಮಯವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ ಅಸಾಟಿ ಸಭೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

2.3.22

गदां च भीमसेनाय प्रवरां प्रददौ तदा ।
देवदत्तं चार्जुनाय शङ्खप्रवरमुत्तमम् ॥ २.३.२२ ॥

ಆಗ ಅವನು ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಗದೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ದೇವದತ್ತವೆಂಬ ಉತ್ತಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಂಖವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

2.3.23

यस्य शङ्खस्य नादेन भूतानि प्रचकम्पिरे ।
स कालं कञ्चिदाश्वस्य विश्वकर्मा विचिन्त्य च ॥ २.३.२३ ॥

ಆ ಶಂಖದ ನಾದದಿಂದ ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳು ನಡುಗಿದವೋ, ಆ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಕೆಲಕಾಲ ವಿಶ್ರಮಿಸಿ, ಚಿಂತಿಸಿ...

2.3.24

सभां प्रचक्रमे कर्तुं पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अभिप्रायेण पार्थानां कृष्णस्य च महात्मनः ॥ २.३.२४ ॥

ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ ಸಭೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು; ಮಹಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣನ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ.

2.3.25

सर्वर्तुगुणसम्पन्नां दिव्यरूपामलङ्कृताम् ।
तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठान्पायसेन सहस्रशः।
सभा च सा महाराज शातकुम्भमयद्रुमा ॥ २.३.२५ ॥

ಎಲ್ಲಾ ಋತುಗಳ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ದಿವ್ಯ ರೂಪದ, ಅಲಂಕೃತ ಆ ಸಭೆ ಸಾವಿರಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪಾಯಸದಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿತು. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅದರ ಮರಗಳು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.

2.3.26

दशकिष्कुसहस्राणि समन्तादायताभवत् ।
यथा वह्नेर्यथार्कस्य सोमस्य च यथा सभा ॥ २.३.२६ ॥

ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಕಿಷ್ಕುಗಳಷ್ಟು ಆ ಸಭೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿತ್ತು; ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರರಂತೆ ಆ ಸಭೆ ಇತ್ತು.

2.3.27

भ्राजमाना तथाऽत्यर्थं दधार परमं वपुः ।
अभिघ्नतीव प्रभया प्रभामर्कस्य भास्वराम् ॥ २.३.२७ ॥

ಹೀಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಆ ಸಭೆ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿತ್ತು; ತನ್ನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನೇ ಮೀರಿಸುವಂತಿತ್ತು.

2.3.28

प्रबभौ ज्वलमानेव दिव्या दिव्येन वर्चसा ।
नवमेघप्रतीकाशा दिवमाकृत्य विष्ठिता।
आयता विपुला रम्या विपाप्मा विगतक्लमा ॥ २.३.२८ ॥

ಆ ದಿವ್ಯ ಸಭೆ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು; ಹೊಸ ಮೇಘದಂತೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ನಿಂತಿತ್ತು; ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ, ವಿಶಾಲವಾಗಿ, ರಮ್ಯವಾಗಿ, ಪಾಪರಹಿತವಾಗಿ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತು.

2.3.29

उत्तमद्रव्यसम्पन्ना रत्नप्राकारतोरणा ।
बहुचित्रा बहुधना सुकृता विश्वकर्मणा ॥ २.३.२९ ॥

ಉತ್ತಮ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ರತ್ನಖಚಿತ ಪ್ರಾಕಾರ ಮತ್ತು ತೋರಣಗಳುಳ್ಳ, ಬಹಳ ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಧನದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾದ.

2.3.30

न दाशार्ही सुधर्मा वा ब्रह्मणो वाथ तादृशी ।
सभा रूपेण सम्पन्ना यां चक्रे मतिमान्मयः ॥ २.३.३० ॥

ದಾಶಾರ್ಹರ ಸುಧರ್ಮ ಸಭೆಯಲ್ಲ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಭೆಯೂ ಅಲ್ಲ; ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಯನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಆ ಸಭೆಗೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾದದ್ದು ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ.

2.3.31

तां स्म तत्र मयेनोक्ता रक्षन्ति च वहन्ति च ।
सभामष्टौ सहस्राणि किङ्करा नाम राक्षसाः ॥ २.३.३१ ॥

ಮಯನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಕಿಂಕರ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸರು ಕಾಯುತ್ತಾ ಹೊತ್ತಿದ್ದರು.

2.3.32

अन्तरिक्षचरा घोरा महाकाया महाबलाः ।
रक्ताक्षाः पिङ्गलाक्षाश्च शुक्तिकर्णाः प्रहारिणः ॥ २.३.३२ ॥

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರು, ಭಯಂಕರರು, ಮಹಾಕಾಯರು, ಮಹಾಬಲರು, ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಪಿಂಗಲ ಕಣ್ಣಿನವರು, ಶಂಖಾಕಾರದ ಕಿವಿಯವರು, ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುವವರು.

2.3.33

तस्यां सभायां नलिनीं चकाराप्रतिमां मयः ।
वैदूर्यपत्रविततां मणिनालमयाम्बुजाम् ॥ २.३.३३ ॥

ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಯನು ಅಸಮಾನವಾದ ತಾವರೆಯ ಕೊಳವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅದರ ಎಲೆಗಳು ವೈಡೂರ್ಯದವು, ದಂಡ ರತ್ನಮಯ.

2.3.34

पद्मसौगन्धिकवतीं नानाद्विजगणायुताम् ।
पुष्पितैः पङ्कजैश्चित्रां कूर्मैर्मत्स्यैश्च काञ्चनैः।
चित्रस्फटिकसोपानां निष्पङ्कसलिलां शुभाम् ॥ २.३.३४ ॥

ತಾವರೆ ಮತ್ತು ಸೌಗಂಧಿಕ ಹೂವುಗಳ ಪರಿಮಳ ತುಂಬಿದ್ದು, ಹಲವು ಪಕ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅರಳಿದ ತಾವರೆಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿ, ಚಿನ್ನದ ಆಮೆ ಮೀನುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ವಿಚಿತ್ರ ಸ್ಫಟಿಕ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳುಳ್ಳ, ಕೆಸರಿಲ್ಲದ ನೀರಿನ ಶುಭ ಕೊಳ.

2.3.35

मन्दानिलसमुद्धूतां मुक्ताबिन्दुभिराचिताम् ।
महामणिशिलापट्टबद्धपर्यन्तवेदिकाम् ॥ २.३.३५ ॥

ಮೃದು ಗಾಳಿಯಿಂದ ತೂಗಾಡುತ್ತ, ಮುತ್ತಿನ ಹನಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮಹಾರತ್ನ ಶಿಲಾ ಫಲಕಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ವೇದಿಕೆಯಿದ್ದ.

2.3.36

मणिरत्नचितां तां तु केचिदभ्येत्य पार्थिवाः ।
दृष्ट्वापि नाभ्यजानन्त तेऽज्ञानात्प्रपतन्त्युत ॥ २.३.३६ ॥

ಮಣಿರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ಕೆಲವು ರಾಜರು ಸಮೀಪಿಸಿದರು; ನೋಡಿದರೂ ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವರು ಬಿದ್ದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

2.3.37

तां सभामभितो नित्यं पुष्पवन्तो महाद्रुमाः ।
आसन्नानाविधा लोलाः शीतच्छाया मनोरमाः ॥ २.३.३७ ॥

ಆ ಸಭೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಸದಾ ಹೂಬಿಟ್ಟ ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳಿದ್ದವು; ಹಲವು ಬಗೆಯವು, ತೂಗಾಡುವ, ತಂಪಾದ ನೆರಳಿನ, ಮನಮೋಹಕವಾದವು.

2.3.38

काननानि सुगन्धीनि पुष्करिण्यश्च सर्वशः ।
हंसकारण्डवोपेताश्चक्रवाकोपशोभिताः ॥ २.३.३८ ॥

ಸುಗಂಧಭರಿತ ತೋಪುಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಾವರೆ ಕೊಳಗಳಿದ್ದವು; ಹಂಸ ಮತ್ತು ಕಾರಂಡವ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿದ್ದವು.

2.3.39

जलजानां च पद्मानां स्थलजानां च सर्वशः ।
मारुतो गन्धमादाय पाण्डवान्स्म निषेवते ॥ २.३.३९ ॥

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮತ್ತು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ತಾವರೆಗಳ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಗಾಳಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

2.3.40

ईदृशीं तां सभां कृत्वा मासैः परिचतुर्दशैः ।
निष्ठितां धर्मराजाय मयो राजन्न्यवेदयत् ॥ २.३.४० ॥

ಅಂತಹ ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ಸುಮಾರು ಹದಿನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಮಯನು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.