Mahābhārata · Adhyāya 2.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.30.1
एतस्मिन्नेव काले तु भीमसेनोऽपि वीर्यवान् ।
धर्मराजमनुज्ञाप्य ययौ प्राचीं दिशं प्रति ॥ २.३०.१ ॥
Zur gleichen Zeit brach auch der tapfere Bhīmasena, nachdem er sich vom König des Dharma verabschiedet hatte, nach Osten auf.
2.30.2
महता बलचक्रेण परराष्ट्रावमर्दिना ।
हस्त्यश्वरथपूर्णेन दंशितेन प्रतापवान्। ॥ २.३०.२ ॥
Mit einem großen Heer, das fremde Reiche zermalmte, voller Elefanten, Pferde und Wagen, zog der gepanzerte, tapfere Held aus.
2.30.3
वृतो भरतशार्दूलो द्विषच्छोकविवर्धनः ।
स गत्वा नरशार्दूलः पञ्चालानां पुरं महत् ॥ २.३०.३ ॥
Umgeben von Gefolge zog der Tiger der Bharatas, der den Kummer seiner Feinde mehrt, dieser beste der Männer, zur großen Stadt der Pañcālas.
2.30.4
पञ्चालान्विविधोपायैः सान्त्वयामास पाण्डवः ।
किञ्चित्करं समादाय विदेहानां पुरं ययौ
ततः स गण्डकाञ्शूरो विदेहान्भरतर्षभः ॥ २.३०.४ ॥
Der Pāṇḍava besänftigte die Pañcālas auf vielfältige Weise, nahm einen kleinen Tribut und zog zur Stadt der Videhas. Dann begab sich der Held, der Stier der Bharatas, zu den Gaṇḍakas und den Videhas.
2.30.5
विजित्याल्पेन कालेन दशार्णानजयत्प्रभुः ।
तत्र दाशार्णको राजा सुधर्मा रोमहर्षणम्।
कृतवान्भीमसेनेम महद्युद्धं निरायुधम्। ॥ २.३०.५ ॥
Jener Herr besiegte in kurzer Zeit und unterwarf die Daśārṇas. Dort führte König Sudharmā der Daśārṇas mit Bhīmasena einen großen, haarsträubenden Kampf ohne Waffen.
2.30.6
भीमसेनस्तु तद्दृष्ट्वा तस्य कर्म महात्मनः ।
अधिसेनापतिं चक्रे सुधर्माणं महाबलम् ॥ २.३०.६ ॥
Bhīmasena aber, der die Tat jenes Großherzigen sah, machte den mächtigen Sudharmā zu seinem Oberbefehlshaber.
2.30.7
ततः प्राचीं दिशं भीमो ययौ भीमपराक्रमः ।
सैन्येन महता राजन्कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ २.३०.७ ॥
Dann zog Bhīma von schrecklicher Tapferkeit in die östliche Richtung, o König, mit einem großen Heer, als ob er die Erde erbeben ließe.
2.30.8
सोऽश्वमेधेश्वरं राजन्रोचमानं सहानुगम् ।
जिगाय समरे वीरो बलेन बलिनां वरः ॥ २.३०.८ ॥
O König, dieser Held, der Beste unter den Starken, besiegte im Kampf mit seiner Stärke den strahlenden Herrn des Pferdeopfers samt seinem Gefolge.
2.30.9
स तं निर्जित्य कौन्तेयो नातितीव्रेण कर्मणा ।
पूर्वदेशं महावीर्यं विजिग्ये कुरनन्दनः ॥ २.३०.९ ॥
Nachdem er ihn besiegt hatte, eroberte der Sohn der Kuntī, Freude der Kurus, von großer Macht, das östliche Land, ohne allzu harte Taten.
2.30.10
ततो दक्षिणमागम्य पुलिन्दनगरं महत् ।
सुकुमारं वशे चक्रे सुमित्रं च नराधिपम् ॥ २.३०.१० ॥
Dann zog er nach Süden, brachte die große Stadt der Pulinda unter seine Gewalt und unterwarf auch Sukumāra und den Menschenherrscher Sumitra.
2.30.11
ततस्तु धर्मराजस्य शासनाद्भरतर्षभः ।
शिशुपालं महावीर्यमभ्यगाज्जनमेजय ॥ २.३०.११ ॥
Dann zog auf Befehl des Dharma-Königs der Stier der Bharatas gegen den mächtigen Śiśupāla, o Janamejaya.
2.30.12
चेदिराजोऽपि तच्छ्रुत्वा पाण्डवस्य चिकीर्षितम् ।
उपनिष्कम्य नगरात्प्रत्यगृह्णात्परन्तप ॥ २.३०.१२ ॥
Auch der König der Cedi hörte von der Absicht des Pāṇḍava, kam aus der Stadt heraus und empfing ihn, o Feindebezwinger.
2.30.13
तौ समेत्य महाराज कुरुचेदिवृषौ तदा ।
उभयोरात्मकुलयोः कौशलं पर्यपृच्छताम् ॥ २.३०.१३ ॥
O großer König, da trafen sich jene beiden Stiere der Kurus und der Cedis und erkundigten sich nach dem Wohlergehen ihrer beiden Geschlechter.
2.30.14
ततो निवेद्य तद्राष्ट्रं चेदिराजो विशाम्पते ।
उवाच भीमं प्रहसन्किमिदं कुरुषेऽनघ। ॥ २.३०.१४ ॥
Dann sprach der König der Cedi, o Herr der Völker, nachdem er sein Reich übergeben hatte, lachend zu Bhīma: »O Makelloser, was tust du da?«
2.30.15
तस्य भीमस्तदाचख्यौ धर्मराजचिकीर्षितम् ।
स च तं प्रतिगृह्यैव तथा चक्रे नराधिपः ॥ २.३०.१५ ॥
Da verkündete Bhīma ihm den Willen des Königs der Gerechtigkeit, und jener Herr der Menschen nahm es an und tat ebenso.
2.30.16
ततो भीमस्तत्र राजन्निषित्वा त्रिदशाः क्षपाः ।
सत्कृतः शिशुपालेन ययौ सबलवाहनः ॥ २.३०.१६ ॥
Dann, o König, blieb Bhīma dort dreißig Nächte, von Śiśupāla geehrt, und zog mit seinem Heer und seinen Gefährten davon.