மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.30.1
एतस्मिन्नेव काले तु भीमसेनोऽपि वीर्यवान् ।
धर्मराजमनुज्ञाप्य ययौ प्राचीं दिशं प्रति ॥ २.३०.१ ॥
அதே காலத்தில் வீரியம் மிக்க பீமசேனனும் தருமராஜனிடம் அனுமதி பெற்று கிழக்குத் திசை நோக்கிச் சென்றான்.
2.30.2
महता बलचक्रेण परराष्ट्रावमर्दिना ।
हस्त्यश्वरथपूर्णेन दंशितेन प्रतापवान्। ॥ २.३०.२ ॥
அயல்நாடுகளை நசுக்கும், யானை குதிரை தேர்களால் நிறைந்த பெரும் படையுடன், கவசம் அணிந்த அந்த வீரன் சென்றான்.
2.30.3
वृतो भरतशार्दूलो द्विषच्छोकविवर्धनः ।
स गत्वा नरशार्दूलः पञ्चालानां पुरं महत् ॥ २.३०.३ ॥
பகைவருக்கு துயரை வளர்க்கும் பரதர் குலப் புலியாகிய அந்த நரசார்த்தூலன் சூழப்பட்டவனாய் பாஞ்சாலர்களின் பெரிய நகருக்குச் சென்றான்.
2.30.4
पञ्चालान्विविधोपायैः सान्त्वयामास पाण्डवः ।
किञ्चित्करं समादाय विदेहानां पुरं ययौ
ततः स गण्डकाञ्शूरो विदेहान्भरतर्षभः ॥ २.३०.४ ॥
பாண்டவன் பல்வேறு உபாயங்களால் பாஞ்சாலர்களை சமாதானப்படுத்தி, சிறிது திறையைப் பெற்று விதேஹர்களின் நகருக்குச் சென்றான். பின்னர் அந்த சூரனாகிய பரதர் காளை கண்டகர்களிடமும் விதேஹர்களிடமும் சென்றான்.
2.30.5
विजित्याल्पेन कालेन दशार्णानजयत्प्रभुः ।
तत्र दाशार्णको राजा सुधर्मा रोमहर्षणम्।
कृतवान्भीमसेनेम महद्युद्धं निरायुधम्। ॥ २.३०.५ ॥
அந்தத் தலைவன் சிறிது காலத்தில் வென்று தசார்ணர்களை வென்றான். அங்கே தசார்ண அரசன் சுதர்மன், பீமசேனனுடன் உரோமம் சிலிர்க்கும் பெரும் போரை ஆயுதமின்றி நடத்தினான்.
2.30.6
भीमसेनस्तु तद्दृष्ट्वा तस्य कर्म महात्मनः ।
अधिसेनापतिं चक्रे सुधर्माणं महाबलम् ॥ २.३०.६ ॥
பீமசேனன் அந்த மகாத்மாவின் செயலைக் கண்டு, அந்த மகாபலசாலியான சுதர்மனைப் படைத்தலைவனாக்கினான்.
2.30.7
ततः प्राचीं दिशं भीमो ययौ भीमपराक्रमः ।
सैन्येन महता राजन्कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ २.३०.७ ॥
பின்னர் பீமபராக்கிரமன் பீமன் கிழக்குத் திசையை நோக்கிச் சென்றான். ஓ மன்னா, பெரும் படையுடன் பூமியை நடுங்கச் செய்பவன் போல் அவன் சென்றான்.
2.30.8
सोऽश्वमेधेश्वरं राजन्रोचमानं सहानुगम् ।
जिगाय समरे वीरो बलेन बलिनां वरः ॥ २.३०.८ ॥
ஓ மன்னா, வீரர்களில் சிறந்த அவன் போரில் தன் பரிவாரங்களுடன் ஒளிரும் அஸ்வமேதேஸ்வரனை வலிமையால் வென்றான்.
2.30.9
स तं निर्जित्य कौन्तेयो नातितीव्रेण कर्मणा ।
पूर्वदेशं महावीर्यं विजिग्ये कुरनन्दनः ॥ २.३०.९ ॥
அவனை வென்ற குந்தியின் மகன், குருகுலத்தின் மகிழ்ச்சியான அந்தப் பேராற்றலுள்ளவன், அதிகக் கடுமையின்றி கிழக்குப் பிரதேசத்தை வென்றான்.
2.30.10
ततो दक्षिणमागम्य पुलिन्दनगरं महत् ।
सुकुमारं वशे चक्रे सुमित्रं च नराधिपम् ॥ २.३०.१० ॥
பின்னர் தெற்குத் திசைக்குச் சென்று, பெரிய புலிந்த நகரத்தை வசப்படுத்தினான்; சுகுமாரனையும் நராதிபதி சுமித்ரனையும் அடக்கினான்.
2.30.11
ततस्तु धर्मराजस्य शासनाद्भरतर्षभः ।
शिशुपालं महावीर्यमभ्यगाज्जनमेजय ॥ २.३०.११ ॥
பின்னர் தர்மராஜனின் கட்டளையால் பரதர்களில் சிறந்தவன் பேராற்றலுள்ள சிசுபாலனை நோக்கிச் சென்றான், ஓ ஜனமேஜயா.
2.30.12
चेदिराजोऽपि तच्छ्रुत्वा पाण्डवस्य चिकीर्षितम् ।
उपनिष्कम्य नगरात्प्रत्यगृह्णात्परन्तप ॥ २.३०.१२ ॥
சேதி மன்னனும் பாண்டவனின் நோக்கத்தைக் கேட்டு நகரத்திலிருந்து வெளியே வந்து அவனை வரவேற்றான், ஓ பரந்தபா.
2.30.13
तौ समेत्य महाराज कुरुचेदिवृषौ तदा ।
उभयोरात्मकुलयोः कौशलं पर्यपृच्छताम् ॥ २.३०.१३ ॥
மகாராஜாவே, அப்போது குருக்களிலும் சேதிகளிலும் சிறந்த அந்த இருவரும் சந்தித்து, தங்கள் இரு குலங்களின் நலம் பற்றி விசாரித்தனர்.
2.30.14
ततो निवेद्य तद्राष्ट्रं चेदिराजो विशाम्पते ।
उवाच भीमं प्रहसन्किमिदं कुरुषेऽनघ। ॥ २.३०.१४ ॥
பின்னர், மக்களின் தலைவரே, சேதிமன்னன் தன் ராஜ்யத்தை அர்ப்பணித்துவிட்டு, சிரித்துக்கொண்டே பீமனிடம், "பாவமற்றவனே, இது என்ன செய்கிறாய்?" என்றான்.
2.30.15
तस्य भीमस्तदाचख्यौ धर्मराजचिकीर्षितम् ।
स च तं प्रतिगृह्यैव तथा चक्रे नराधिपः ॥ २.३०.१५ ॥
அப்போது பீமன் அவனுக்கு தர்மராஜனின் விருப்பத்தை அறிவித்தான்; அந்த மன்னனும் அதை ஏற்றுக்கொண்டு அப்படியே செய்தான்.
2.30.16
ततो भीमस्तत्र राजन्निषित्वा त्रिदशाः क्षपाः ।
सत्कृतः शिशुपालेन ययौ सबलवाहनः ॥ २.३०.१६ ॥
பின்னர், ராஜனே, பீமன் அங்கே முப்பது இரவுகள் தங்கி, சிசுபாலனால் கௌரவிக்கப்பட்டு, படையும் வாகனங்களும் சூழ புறப்பட்டுச் சென்றான்.