Mahābhārata · Adhyāya 2.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.32.1
तथैव सहदेवोऽपि धर्मराजेन पूजितः ।
महत्या सेनया राजन्प्रययौ दक्षिणां दिशम् ॥ २.३२.१ ॥
Asimismo Sahadeva, honrado por Dharmarāja, partió, oh rey, con un gran ejército hacia la dirección sur.
2.32.2
स शूरसेनान्कार्त्स्न्येन पूर्वमेवाजयत्प्रभुः ।
मत्स्यराजं च कौरव्यो वशे चक्रे बलाद्बली ॥ २.३२.२ ॥
Aquel poderoso kaurava conquistó primero por completo a los Śūrasenas y, por la fuerza, sometió a su control al rey de los Matsyas.
2.32.3
अधिराजाधिपं चैव दन्तवक्रं महाबलम् ।
जिगाय करदं चैव कृत्वा राज्ये न्यवेशयत् ॥ २.३२.३ ॥
También conquistó al muy poderoso Dantavakra, señor de los señores, y lo hizo pagador de tributo, restableciéndolo en su reino.
2.32.4
सुकुमारं वशे चक्रे सुमित्रं च नराधिपम् ।
तथैवापरमत्स्यांश्च व्यजयत्स पटच्चरान् ॥ २.३२.४ ॥
Sometió a Sukumāra y al rey de los hombres Sumitra, y del mismo modo conquistó a los demás Matsyas y a los Paṭaccaras.
2.32.5
निषादभूमिं गोशृङ्गं पर्वतप्रवरं तथा ।
तरसैवाजयद्धीमाञ्श्रेणिमन्तं च पार्थिवम् ॥ २.३२.५ ॥
Conquistó con rapidez la tierra de los Niṣādas, Gośṛṅga, la más excelsa de las montañas, y al rey Śreṇimān, aquel sabio.
2.32.6
नरराष्ट्रं च निर्जित्य कुन्तिभोजमुपाद्रवत् ।
प्रीतिपूर्वं च तस्यासौ प्रतिजग्राह शासनम् ॥ २.३२.६ ॥
Tras conquistar el reino de los Naras, avanzó contra Kuntibhoja, y Kuntibhoja aceptó con afecto su mando.
2.32.7
ततश्चर्मण्वतीकूले जम्भकस्यात्मजं नृपम् ।
ददर्श वासुदेवेन शेषितं पूर्ववैरिणा ॥ २.३२.७ ॥
Entonces, en la orilla del Carmaṇvatī, vio al rey, hijo de Jambhaka, a quien Vāsudeva había dejado con vida por una antigua enemistad.
2.32.8
चक्रे तेन स सङ्ग्रामं सहदेवेन भारत ।
स तमाजौ विनिर्जित्य दक्षिणाभिमुखो ययौ ॥ २.३२.८ ॥
Oh descendiente de Bharata, Sahadeva combatió con él; habiéndolo vencido en batalla, marchó hacia el sur.
2.32.9
सेकानपरसेकांश्च रत्नानि विविधानि च ।
ततस्तेनैव सहितो नर्मदामभितो ययौ। ॥ २.३२.९ ॥
Tomando a los sekas y a los otros sekas, y joyas de muchas clases, luego fue hacia el Narmadā en compañía de él.
2.32.10
भगदत्तं महाबाहुं क्षत्रियं नरकात्मजम् ।
अर्जुनाय करं दत्तं श्रुत्वा तत्र न्यवर्तत ॥ २.३२.१० ॥
Al oír que Bhagadatta, el guerrero de brazos poderosos, hijo de Naraka, había dado tributo a Arjuna, regresó desde allí.
2.32.11
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ सैन्येन महतावृतौ ।
जिगाय समरे वीरावाश्विनेयः प्रतापवान् ॥ २.३२.११ ॥
Vinda y Anuvinda, los dos héroes de Avantī, estaban rodeados por un gran ejército; el valiente hijo de los Aśvin los venció en batalla.
2.32.12
ततो रत्नान्युपादाय पुरं भोजकटं ययौ ।
तत्र युद्धमभूद्राजन्दिवसद्वयमच्युत ॥ २.३२.१२ ॥
Luego, tomando las joyas, fue a la ciudad de Bhojakaṭa; allí, oh rey, oh Acyuta, se libró una batalla durante dos días.
2.32.13
स विजित्य दुराधर्षं भीष्मकं माद्रिनन्दनः ।
कोसलाधिपतिं चैव तथा वेणातटाधिपम् ॥ २.३२.१३ ॥
Tras vencer al invencible Bhīṣmaka, el hijo de Mādrī también venció al señor de Kosala y al señor de Veṇātaṭa.
2.32.14
कान्तारकांश्च समर तथा प्राकोटकान्नृपान् ।
नाटकेयांश्च समरे तथा हेरम्बकान्युधि ॥ २.३२.१४ ॥
En batalla también venció a los Kāntārakas, a los reyes de los Prākoṭakas, a los Nāṭakeyas y a los Herambakas.
2.32.15
मारुधं च विनिर्जित्य रम्यग्राममथो बलात् ।
नाचीनानर्बुकांश्चैव राजानश्च महाबलः ॥ २.३२.१५ ॥
Tras conquistar por completo Māruddha y tomar por la fuerza la aldea agradable, el poderoso venció luego a los Nācīnas, a los Arbukas y a los reyes.
2.32.16
तांस्तानाटविकान्सर्वानजयत्पाण्डुनन्दनः ।
नाताधिपं च नृपतिं वशे चक्रे महाबलः ॥ २.३२.१६ ॥
El hijo de Pāṇḍu conquistó a todos aquellos habitantes de los bosques, y el poderoso puso bajo su dominio al rey, señor de los Nātas.
2.32.17
पुलिन्दांश्च रणे जित्वा ययौ दक्षिणतः पुरः ।
युयुधे पाण्ड्यराजेन दिवसं नकुलानुजः ॥ २.३२.१७ ॥
Tras vencer a los Pulindas en batalla, avanzó hacia el sur, y el hermano menor de Nakula combatió con el rey Pāṇḍya durante un día.
2.32.18
तं जित्वा स महाबाहुः प्रययौ दक्षिणापथम् ।
गुहामासादयामास किष्किन्धां लोकविश्रुताम् ॥ २.३२.१८ ॥
Tras vencerlo, el de poderosos brazos partió por el camino del sur, llegó a Guhā y alcanzó Kiṣkindhā, famosa en el mundo.
2.32.19
पुरा वानरराजेन वालिना चाभिरक्षिताम् ।
ततः कोसलराजस्य रामस्यैवानुगेन च।
सुग्रीवेणाभिगुप्तां तां प्रविष्टस्तमथाह्वयत् ॥ २.३२.१९ ॥
Antaño protegida por Vālin, señor de los vānaras, y después por Sugrīva, el seguidor del rey Rāma de Kosala, él entró en aquella ciudad y lo desafió.
2.32.20
तत्र वानरराजाभ्यां मैन्देन द्विविदेन च ।
युयुधे दिवसान्सप्त न च तौ विकृतिं गतौ ॥ २.३२.२० ॥
Allí combatió durante siete días con los dos reyes vānaras, Mainda y Dvivida, pero ninguno de ellos sufrió daño alguno.
2.32.21
ततस्तुष्टौ महात्मानौ सहदेवाय वानरौ ।
ऊचतुश्चैव संहृष्टौ प्रीतिपूर्वमिदं वचः ॥ २.३२.२१ ॥
Entonces los dos magnánimos vānaras, complacidos y regocijados, dijeron estas palabras a Sahadeva con afecto.
2.32.22
गच्छ पाण्डवशार्दूल रत्नान्यादाय सर्वशः ।
अविघ्नमस्त कार्याय धर्मराजाय धीमते ॥ २.३२.२२ ॥
Ve, tigre de los Pāṇḍava, llevándote todas las joyas. Que no haya obstáculo alguno para la tarea del sabio rey del dharma.
2.32.23
ततो रत्नान्युपादाय पुरीं माहिष्मतीं ययौ ।
तत्र नीलेन राज्ञा स चक्रे युद्धं नरर्षभः ॥ २.३२.२३ ॥
Luego, tomando las joyas, fue a la ciudad de Māhiṣmatī, donde aquel toro entre los hombres combatió con el rey Nīla.
2.32.24
पाण्डवः परवीरघ्नः सहदेवः प्रतापवान् ।
ततोऽस्य सुमहद्युद्धमासीद्भीरुभयङ्करम् ॥ २.३२.२४ ॥
Sahadeva, el poderoso Pāṇḍava, matador de los héroes enemigos, tuvo entonces una gran batalla, aterradora para los cobardes.
2.32.25
सैन्यक्षयकरं चैव प्राणानां संशयावहम् ।
चक्रे तस्य हि साहाय्यं भगवान्हव्यवाहनः ॥ २.३२.२५ ॥
Aquella batalla causó la ruina de ejércitos y puso en peligro vidas, y en ella el venerable Havyavāhana, Agni, le prestó su ayuda.
2.32.26
ततो रथा हया नागाः पुरुषाः कवचानि च ।
प्रतीप्तानि व्यदृश्यन्त सहदेवबले तदा ॥ २.३२.२६ ॥
Entonces en el ejército de Sahadeva se vieron carros, caballos, elefantes, hombres y armaduras ardiendo.
2.32.27
ततः सुसंभ्रान्तमना बभूव कुरुनन्दनः ।
नोत्तरं प्रतिवक्तुं च शक्तोऽभूज्जनमेजय ॥ २.३२.२७ ॥
Entonces el deleite de los Kurus, con la mente muy turbada, no pudo responder, oh Janamejaya.
2.32.28
किमर्थं भगवान्वह्निः प्रत्यमित्रोऽभवद्युधि ।
सहदेवस्य यज्ञार्थं घटमानस्य वै द्विज ॥ २.३२.२८ ॥
¿Por qué razón se hizo el venerable Fuego enemigo de Sahadeva en la batalla, oh brahmán, mientras él se esforzaba por el sacrificio?
2.32.29
तत्र माहिष्मतीवासी भगवान्हव्यवाहनः ।
श्रूयते हि गृहीतो वै पुरस्तात्पारदारिकः ॥ २.३२.२९ ॥
Allí, según se oye, el venerable Havyavāhana, Agni, morador de Māhiṣmatī, fue en otro tiempo apresado como adúltero.
2.32.30
नीलस्य राज्ञो दुहिता बभूवतातीव शोभना ।
साऽग्निहोत्रमुपातिष्ठद्बोधनाय पितुः सदा ॥ २.३२.३० ॥
La hija del rey Nīla era extraordinariamente hermosa; siempre atendía el fuego de la ofrenda para despertar a su padre.
2.32.31
व्यजनैर्धूयमानोऽपि तावत्प्रज्वलते न सः ।
यावच्चारुपुटौष्ठेन वायुना न विधूयते ॥ २.३२.३१ ॥
Aunque se le abanique con abanicos, no arde hasta que el viento de un fuelle de hermosos labios lo sopla.
2.32.32
ततः स भगवानग्निश्चकमे तां सुदर्शनाम् ।
नीलस्य राज्ञः सर्वेषामुपनीतश्च सोऽभवत् ॥ २.३२.३२ ॥
Entonces el bienaventurado Agni la deseó, a la de rostro hermoso; y fue llevado cerca del rey Nīla y de todos.
2.32.33
ततो ब्रह्मणरूपेण रममाणो यदृच्छया ।
चकमे तां वरारोहां कन्यामुत्पललोचनाम्
तं तु राजा यथाशास्त्रमशासद्धार्मिकस्तदा ॥ २.३२.३३ ॥
Entonces, recorriendo a su antojo en forma de brahmán, la deseó, la doncella de bellas caderas y ojos de loto. Y el rey justo, según la escritura, lo instruyó.
2.32.34
प्रजज्वाल ततः कोपाद्भगवान्हव्यवाहनः ।
तं दृष्ट्वा विस्मितो राजा जगाम शिरसाऽवनिम् ॥ २.३२.३४ ॥
Entonces el bienaventurado Havyavāhana, Agni, ardió de cólera. Al verlo, el rey, asombrado, inclinó la cabeza hasta la tierra.
2.32.35
ततः कालेन तां कन्यां तथैव हि तदा नृपः ।
प्रददौ विप्ररूपाय वह्रये शिरसा नतः ॥ २.३२.३५ ॥
Entonces, a su debido tiempo, el rey, inclinando la cabeza, entregó a aquella doncella de la misma manera al fuego en forma de brahmán.
2.32.36
प्रतिगृह्य च तां सुभ्रुं नीलराज्ञः सुतां तदा ।
चक्रे प्रसादं भगवांस्तस्य राज्ञो विभावसुः ॥ २.३२.३६ ॥
Habiendo aceptado a la hija del rey Nīla, la de hermosas cejas, el bienaventurado Vibhāvasu, Agni, mostró entonces su favor al rey.
2.32.37
वरेण च्छन्दयामास तं नृपं स्विष्टकृत्तमः ।
अभयं च स जग्राह स्वसैन्ये वै महीपतिः ॥ २.३२.३७ ॥
El más diestro en los sacrificios complació a aquel rey con un don, y el señor de la tierra aceptó la seguridad para su ejército.
2.32.38
ततः प्रभृति ये केचिदज्ञानात्तां पुरीं नृपाः ।
जिगीषन्ति बलाद्राजंस्ते दह्यन्ते स्म वह्निना ॥ २.३२.३८ ॥
Desde entonces, cualesquiera reyes que, por ignorancia, deseen conquistar aquella ciudad por la fuerza, oh rey, son quemados por el fuego.
2.32.39
स्यां पुर्यां तदा चैव माहिष्मत्यां कुरूद्वह ।
बभूवुरनतिग्राह्य योषितश्छन्दतः किल ॥ २.३२.३९ ॥
Y entonces también, en la ciudad de Māhiṣmatī, oh mejor de los Kurus, las mujeres se volvieron inaccesibles a la captura forzada, por su propia voluntad.
2.32.40
एवमग्निर्वरं प्रादात्स्त्रीणामप्रतिवारणे ।
रिण्यस्तत्र च राजानस्तत्पुरं भरतर्षभ। ॥ २.३२.४० ॥
Así Agni concedió a las mujeres el don de no ser impedidas. Y allí, oh toro de los Bharatas, los reyes… aquella ciudad.
2.32.41
र्जयन्ति च राजानस्तत्पुरं भरतर्षभ ।
भयादग्नेर्महाराज तदाप्रभृति सर्वदा ॥ २.३२.४१ ॥
Y los reyes conquistan aquella ciudad, oh toro de los Bharatas, por temor al fuego, oh gran rey, desde entonces y siempre.
2.32.42
सहदेवस्तु धर्मात्मा सैन्यं दृष्ट्वा भयार्दितम् ।
परीतमग्निना राजन्नाकम्पत यथाऽचलः।
उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा सोऽब्रवीत्पावकं ततः ॥ २.३२.४२ ॥
Pero Sahadeva, de alma justa, al ver a su ejército atormentado por el miedo y rodeado de fuego, oh rey, tembló como una montaña. Entonces, tras beber agua ritual y purificarse, habló al fuego.
2.32.43
त्वदर्थोऽयं समारम्भः कृष्णवर्त्मन्नमोस्तु ते। ॥ २.३२.४३ ॥
Este comienzo es por ti; oh tú de senda oscura, reverencia a ti.
2.32.44
मुखं त्वमसि देवानां यज्ञस्त्वमसि पावक ।
पावनात्पावकश्चासि वहनाद्धव्यवाहनः।
वेदास्त्वदर्थं जाता वै जातवेदास्ततो ह्यसि ॥ २.३२.४४ ॥
Tú eres la boca de los dioses, tú eres el sacrificio, oh purificador. Por purificar eres Pāvaka, por transportar eres Havyavāhana. Los Vedas nacieron por ti, y por eso eres Jātavedas.
2.32.45
चित्रभानुः सुरेशश्च अनलस्त्वं विभावसो ।
स्वर्गद्वारस्पृशश्चासि हुताशो ज्वलनः शिखी ॥ २.३२.४५ ॥
Tú eres Citrabhānu y señor de los dioses; oh Vibhāvasu, eres Anala. Tocas la puerta del cielo; eres Hutāśa, Jvalana y Śikhī.
2.32.46
वैश्वानरस्त्वं पिङ्गेशः प्लवङ्गो भूरितेजसः ।
कुमारसूस्त्वं भगवान्रुद्रगर्भो हिरण्यकृत् ॥ २.३२.४६ ॥
Tú eres Vaiśvānara, señor de tono bermejo, veloz, de gran esplendor. Eres la madre del joven, el bendito, vientre de Rudra, hacedor de oro.
2.32.47
अग्निर्ददातु मे तेजो वायुः प्राणं ददातु मे ।
पृथिवी बलमादध्याच्छिवं चापो दिशन्तु मे ॥ २.३२.४७ ॥
Que el Fuego me dé esplendor y el Viento me dé aliento. Que la Tierra me conceda fuerza, y que las aguas me otorguen bendición.
2.32.48
अपां गर्भ महासत्व जातवेदः सुरेश्वर ।
देवानां मुखमग्ने त्वं सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.४८ ॥
Oh vientre de las aguas, oh de gran espíritu, oh Jātavedas, oh señor de los dioses, oh Agni, tú eres la boca de los dioses; por la verdad, purifícame por completo.
2.32.49
ऋषिभिर्ब्राह्मणैश्चैव दैवतैरसुरैरपि ।
नित्यं सुहुत यज्ञेषु सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.४९ ॥
Tú, que siempre eres bien ofrecido en los sacrificios por sabios, brahmanes, dioses y demonios, purifícame con la verdad.
2.32.50
धूमकेतुः शिखी च त्वं पापहाऽनिसम्भवः ।
सर्वप्राणिषु नित्यस्थः सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.५० ॥
Tú eres el de estandarte de humo y crestado de llamas, destructor del pecado, nacido del viento, que siempre habitas en todos los seres; purifícame con la verdad.
2.32.51
एवं स्तुतोऽसि भगवन्प्रीतेन शिचिना मया ।
तुष्टिं पुष्टिं श्रुतं चैव प्रीति चाग्ने प्रयच्छ मे ॥ २.३२.५१ ॥
Oh bienaventurado, así has sido alabado por mí, complacido como Śicin; concédeme contento, sustento, saber y deleite, oh Agni.
2.32.52
इत्येवं मन्त्रमाग्नेयं पठन्यो जुहुयाद्विभुम् ।
ऋद्धिमान्सततं दान्तः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २.३२.५२ ॥
Recitando así este mantra del Fuego, quien ofrece oblaciones al Fuego omnipresente se vuelve próspero, siempre dominado en sí mismo, y queda libre de todos los pecados.
2.32.53
यज्ञविघ्नमिमं कर्तुं नार्हस्त्वं यज्ञवाहन ।
एवमुक्त्वा तु माद्रेयः कुशैरास्तीर्य मेदिनीम् ॥ २.३२.५३ ॥
Oh portador del sacrificio, no te corresponde obstaculizar este rito. Habiendo dicho esto, el hijo de Mādrī extendió hierba kuśa sobre la tierra.
2.32.54
विधिवत्पुरुषव्याघ्रः पावकं प्रत्युपाविशत् ।
प्रमुखे तस्य सैन्यस्य भीतोद्विग्रस्य भारत ॥ २.३२.५४ ॥
El tigre entre los hombres se sentó ante el fuego según la regla, oh Bhārata, delante de aquel ejército, asustado y agitado.
2.32.55
न चैनमत्यगाद्वह्निरुवाच महोदधिः ।
तमुपेत्य शनैर्वह्निरुवाच कुरुनन्दनम् ॥ २.३२.५५ ॥
Ni el fuego lo dejó atrás ni el gran océano habló. Entonces el fuego se acercó y dijo despacio al alegría de los Kurus:
2.32.56
सहदेवं नृणां देवं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ कौरव्य जिज्ञासेयं कृता मया ॥ २.३२.५६ ॥
A Sahadeva, dios de los hombres, le habló estas palabras, primero con suavidad: '¡Levántate, levántate, oh descendiente de los Kuru! Esta prueba la hice yo.'
2.32.57
वेद्मि सर्वमभिप्रायं तव धर्मसुतस्य च ।
मया तु रक्षितव्या पूरियं भरतसत्तम ॥ २.३२.५७ ॥
Conozco toda la intención tuya y del hijo de Dharma. Pero esta ciudad debe ser protegida por mí, oh mejor de los Bharata.
2.32.58
यावद्राज्ञो हि नीलस्य कुले वंशधरा इति ।
ईप्सितं तु करिष्यामि मनसस्तव पाण्डव ॥ २.३२.५८ ॥
Mientras haya herederos del linaje del rey Nīla, yo cumpliré ciertamente el deseo de tu mente, oh Pāṇḍava.
2.32.59
तत उत्थाय हृष्टात्मा प्राञ्जलिः शिरसा नतः ।
पूजयामास माद्रेयटः पावकं भरतर्षभ ॥ २.३२.५९ ॥
Entonces, con el corazón alegre, levantándose con las manos juntas y la cabeza inclinada, Sahadeva, hijo de Mādrī, honró al fuego, oh toro de los Bharata.
2.32.60
पावके विनिवृत्ते तु नीलो राजाऽभ्यगात्तदा ।
पावकस्याज्ञया चैनमर्चयामास पार्थिवः ॥ २.३२.६० ॥
Cuando el fuego se hubo retirado, el rey Nīla se acercó entonces, y por mandato del fuego el rey lo honró a su vez.
2.32.61
सत्कारेण नरव्याघ्रं सहदेवं युधां पतिम् ।
प्रतिगृह्य च तां पूजां करे च विनिवेश्य च ॥ २.३२.६१ ॥
Con honor, habiendo aceptado el homenaje de Sahadeva, tigre entre los hombres y señor de los guerreros, y tomándole la mano,
2.32.62
माद्रीसुतस्ततः प्रायाद्विजयी दक्षिणां दिशम् ।
त्रैपुरं स वशे कृत्वा राजानममितौजसम् ॥ २.३२.६२ ॥
Entonces el hijo de Mādrī, victorioso, partió hacia la región del sur; habiendo sometido a Traipura, dominó al rey de poder inmenso.
2.32.63
निजग्राह महाबाहुस्तरसा पौरवेश्वरम् ।
आकृतिं कौशिकाचार्यं यत्ने महता ततः ॥ २.३२.६३ ॥
El de grandes brazos aprehendió rápidamente al señor de los Pauravas; luego, con gran esfuerzo, también tomó a Ākṛti, maestro de Kauśika.
2.32.64
वशे चक्रे महाबाहुः सुराष्ट्राधिपतिं तदा ।
सुराष्ट्रविषयस्थश्च प्रेषयामास रुक्मिणे ॥ २.३२.६४ ॥
El de grandes brazos sometió entonces al señor de Surāṣṭra; y, residiendo en la tierra de Surāṣṭra, envió (un emisario) a Rukmin.
2.32.65
राज्ञे भोजकटस्थाय महामात्राय धीमते ।
भीष्मकायस धर्मात्मा साक्षादिन्द्रसखाय वै ॥ २.३२.६५ ॥
al rey que reside en Bhojakaṭa, el sabio gran ministro; Bhīṣmaka, el de alma recta, es en verdad amigo de Indra mismo.
2.32.66
च चास्य प्रतिजग्राह ससुतः शासनं तदा ।
प्रीतिपूर्वं महाराज वासुदेवमवेक्ष्य च ॥ २.३२.६६ ॥
Y él, junto con sus hijos, aceptó entonces su mandato; oh gran rey, habiendo mirado con afecto a Vāsudeva.
2.32.67
ततः स रत्नान्यादाय पुनः प्रायाद्युधां पतिः ।
ततः शूर्पारकं चैव तालाकटमथापि च ॥ २.३२.६७ ॥
Entonces él, tomando las joyas, el señor de los guerreros volvió a partir; luego también Śūrpāraka y Tālākaṭa.
2.32.68
वशे चक्रे महातेजा दण्डकांश्च महाबलः ।
सागरद्वीपवासांश्च नृपतीन्म्लेच्छयोनिजान् ॥ २.३२.६८ ॥
El de gran brillo y gran fuerza sometió a los Daṇḍakas, y a los reyes que habitan en las islas del mar, nacidos de linajes bárbaros.
2.32.69
निषादान्पुरुषादांश्च कर्णप्रावरणानपि ।
ये च कालमुखा नाम नरराक्षसयोनयः ॥ २.३२.६९ ॥
A los Niṣāda y a los devoradores de hombres, a los que se cubren con sus orejas, y a los llamados Kālamukha, nacidos de linaje de hombres-demonios.
2.32.70
कृत्स्नं कोलगिरिं चैव सुरभीपट्टनं तथा ।
द्वीपं ताम्राह्वयं चैव पर्वतं रामकं तथा ॥ २.३२.७० ॥
Todo Kolagiri, también la ciudad de Surabhī, la isla llamada Tāmrāhva y también la montaña Rāmaka.
2.32.71
तिमिङ्गिलं च स नृपं वशे कृत्वा महामतिः ।
एकपादांश्च पुरुषान्केरलान्वनवासिनः ॥ २.३२.७१ ॥
El sabio, habiendo sometido también al rey de Timiṅgila, a los hombres de un solo pie y a los keralas que viven en el bosque.
2.32.72
नगरीं सञ्जयन्तीं च पाषण्डं करहाटकम् ।
दूतैरेव वशे चक्रे करं चैनानदापयत् ॥ २.३२.७२ ॥
La ciudad de Sañjayantī, Pāṣaṇḍa y Karahāṭaka; los sometió solo mediante mensajeros e hizo que le pagaran tributo.
2.32.73
पाण्ड्यांश्च द्रविडांश्चैव सहितांश्चोड्रकेरलैः ।
अन्ध्रांस्तावनांश्चैव कलिङ्गानुष्ट्रकर्णिकान् ॥ २.३२.७३ ॥
Conquistó a los Pāṇḍyas y a los Drāviḍas, junto con los aliados de los Coḍras y Keralas, y también a los Andhras, los Tāvanas, los Kaliṅgas y los Uṣṭrakarṇikas.
2.32.74
आटवीं च पुरीं रम्यां यवनानां पुरं तथा ।
दूतैरेव वशे चक्रे करं चैनानदापयत् ॥ २.३२.७४ ॥
También conquistó la región selvática, la hermosa ciudad y la ciudad de los Yavanas; solo mediante emisarios los sometió y les hizo pagar tributo.
2.32.75
तात्रपर्णी ततो गत्वा कन्यातीर्थमतीत्य च ।
दक्षिणां च दिशं सर्वा विजित्य कुरुनन्दनः ॥ २.३२.७५ ॥
Luego, habiendo ido a Tāmraparṇī y pasado el Kanyā-tīrtha, el deleite de los Kurus conquistó toda la región meridional.
2.32.76
उत्तरं तीरमासाद्य सागरस्योर्मिमालिनः ।
चिन्तयामास कौन्तेयो भ्रातुः पुत्रं घटोत्कचम् ॥ २.३२.७६ ॥
Habiendo llegado a la orilla norte del mar ceñido de olas, el hijo de Kuntī pensó en Ghaṭotkaca, el hijo de su hermano.
2.32.77
ततश्चिन्तितमात्रस्तु राक्षसः प्रत्यदृश्यत ।
तं मेरुशिखराकारमागतं पाण्डुनन्दनः ॥ २.३२.७७ ॥
Entonces, el rākṣasa apareció en cuanto fue pensado; el hijo de Pāṇḍu, al verlo llegar con forma de cima de montaña…
2.32.78
भृगुकच्छात्ततो धीमान्साम्नैवामित्रकर्शनः ।
आगम्यतामिति प्राह धर्मराजस्य शसनाः ॥ २.३२.७८ ॥
Entonces, el sabio aplastador de enemigos, por orden del rey del dharma, habló con conciliación: "Que venga."
2.32.79
स राक्षसपरीवारस्तं प्रणम्याशु संस्थितः ।
घटोत्कचं महात्मानं राक्षसं घोरदर्शनम् ॥ २.३२.७९ ॥
Con su séquito de rākṣasas, se inclinó rápidamente ante él y se quedó de pie: el magnánimo Ghaṭotkaca, un rākṣasa de aspecto terrible.
2.32.80
तत्रस्थः प्रेषयामास पौलस्त्याय महात्मने ।
बिभीषणाय धर्मात्मा प्रीतिपूर्वमरिन्दमः ॥ २.३२.८० ॥
Estando allí, aquel justo de alma, domador de enemigos, envió con afecto un mensajero al magnánimo Vibhīṣaṇa, hijo de Pulastya.
2.32.81
स चास्य प्रतिजग्राह शासनं प्रीतिपूर्वकम् ।
तच्च कृष्णकृतं धीमानभ्यमन्यत स प्रभुः ॥ २.३२.८१ ॥
Aceptó su mandato con afecto, y aquel sabio y poderoso señor consideró como propio lo que había hecho Kṛṣṇa.
2.32.82
ततः सम्प्रेषयामास रत्नानि विविधानि च ।
चन्दनागुरुकाष्ठानि दिव्यान्याभरणानि च ॥ २.३२.८२ ॥
Entonces envió diversas joyas, madera de sándalo y de agaru, y ornamentos divinos.