Mahābhārata · Adhyāya 2.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.32.1
तथैव सहदेवोऽपि धर्मराजेन पूजितः ।
महत्या सेनया राजन्प्रययौ दक्षिणां दिशम् ॥ २.३२.१ ॥
Igualmente Sahadeva, honrado por Dharmarāja, partiu, ó rei, com um grande exército em direção ao sul.
2.32.2
स शूरसेनान्कार्त्स्न्येन पूर्वमेवाजयत्प्रभुः ।
मत्स्यराजं च कौरव्यो वशे चक्रे बलाद्बली ॥ २.३२.२ ॥
Aquele poderoso Kaurava primeiro conquistou totalmente os Śūrasenas e, pela força, submeteu ao seu controle o rei dos Matsyas.
2.32.3
अधिराजाधिपं चैव दन्तवक्रं महाबलम् ।
जिगाय करदं चैव कृत्वा राज्ये न्यवेशयत् ॥ २.३२.३ ॥
Também conquistou o muito poderoso Dantavakra, senhor dos senhores, fazendo-o pagador de tributo e restabelecendo-o no seu reino.
2.32.4
सुकुमारं वशे चक्रे सुमित्रं च नराधिपम् ।
तथैवापरमत्स्यांश्च व्यजयत्स पटच्चरान् ॥ २.३२.४ ॥
Submeteu Sukumāra e o rei dos homens Sumitra ao seu controle e, de igual modo, conquistou os outros Matsyas e os Paṭaccaras.
2.32.5
निषादभूमिं गोशृङ्गं पर्वतप्रवरं तथा ।
तरसैवाजयद्धीमाञ्श्रेणिमन्तं च पार्थिवम् ॥ २.३२.५ ॥
Conquistou rapidamente a terra dos Niṣādas, Gośṛṅga, a mais excelsa das montanhas, e o rei Śreṇimān, aquele sábio.
2.32.6
नरराष्ट्रं च निर्जित्य कुन्तिभोजमुपाद्रवत् ।
प्रीतिपूर्वं च तस्यासौ प्रतिजग्राह शासनम् ॥ २.३२.६ ॥
Após conquistar o reino dos Naras, avançou contra Kuntibhoja, e Kuntibhoja aceitou com afeto o seu comando.
2.32.7
ततश्चर्मण्वतीकूले जम्भकस्यात्मजं नृपम् ।
ददर्श वासुदेवेन शेषितं पूर्ववैरिणा ॥ २.३२.७ ॥
Então, na margem do Carmaṇvatī, viu o rei, filho de Jambhaka, a quem Vāsudeva deixara vivo por uma antiga inimizade.
2.32.8
चक्रे तेन स सङ्ग्रामं सहदेवेन भारत ।
स तमाजौ विनिर्जित्य दक्षिणाभिमुखो ययौ ॥ २.३२.८ ॥
Ó descendente de Bharata, Sahadeva lutou com ele; tendo-o vencido em batalha, partiu rumo ao sul.
2.32.9
सेकानपरसेकांश्च रत्नानि विविधानि च ।
ततस्तेनैव सहितो नर्मदामभितो ययौ। ॥ २.३२.९ ॥
Tomando os sekas e os outros sekas, e joias de várias espécies, seguiu então com ele em direção ao Narmadā.
2.32.10
भगदत्तं महाबाहुं क्षत्रियं नरकात्मजम् ।
अर्जुनाय करं दत्तं श्रुत्वा तत्र न्यवर्तत ॥ २.३२.१० ॥
Ao ouvir que Bhagadatta, o guerreiro de braços poderosos, filho de Naraka, dera tributo a Arjuna, voltou dali.
2.32.11
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ सैन्येन महतावृतौ ।
जिगाय समरे वीरावाश्विनेयः प्रतापवान् ॥ २.३२.११ ॥
Vinda e Anuvinda, os dois heróis de Avantī, estavam cercados por um grande exército; o valente filho dos Aśvin os venceu em batalha.
2.32.12
ततो रत्नान्युपादाय पुरं भोजकटं ययौ ।
तत्र युद्धमभूद्राजन्दिवसद्वयमच्युत ॥ २.३२.१२ ॥
Então, tomando as joias, foi à cidade de Bhojakaṭa; ali, ó rei, ó Acyuta, deu-se uma batalha durante dois dias.
2.32.13
स विजित्य दुराधर्षं भीष्मकं माद्रिनन्दनः ।
कोसलाधिपतिं चैव तथा वेणातटाधिपम् ॥ २.३२.१३ ॥
Tendo vencido o invencível Bhīṣmaka, o filho de Mādrī também venceu o senhor de Kosala e o senhor de Veṇātaṭa.
2.32.14
कान्तारकांश्च समर तथा प्राकोटकान्नृपान् ।
नाटकेयांश्च समरे तथा हेरम्बकान्युधि ॥ २.३२.१४ ॥
Na batalha também venceu os Kāntārakas, os reis dos Prākoṭakas, os Nāṭakeyas e os Herambakas.
2.32.15
मारुधं च विनिर्जित्य रम्यग्राममथो बलात् ।
नाचीनानर्बुकांश्चैव राजानश्च महाबलः ॥ २.३२.१५ ॥
Após conquistar totalmente Māruddha e tomar à força a bela aldeia, o poderoso venceu em seguida os Nācīnas, os Arbukas e os reis.
2.32.16
तांस्तानाटविकान्सर्वानजयत्पाण्डुनन्दनः ।
नाताधिपं च नृपतिं वशे चक्रे महाबलः ॥ २.३२.१६ ॥
O filho de Pāṇḍu conquistou todos aqueles habitantes da floresta, e o poderoso colocou sob seu domínio o rei, senhor dos Nātas.
2.32.17
पुलिन्दांश्च रणे जित्वा ययौ दक्षिणतः पुरः ।
युयुधे पाण्ड्यराजेन दिवसं नकुलानुजः ॥ २.३२.१७ ॥
Tendo vencido os Pulindas em batalha, avançou para o sul, e o irmão mais novo de Nakula lutou com o rei Pāṇḍya durante um dia.
2.32.18
तं जित्वा स महाबाहुः प्रययौ दक्षिणापथम् ।
गुहामासादयामास किष्किन्धां लोकविश्रुताम् ॥ २.३२.१८ ॥
Tendo vencido o rei, o de braços poderosos seguiu pelo caminho do sul, chegou a Guhā e alcançou Kiṣkindhā, famosa no mundo.
2.32.19
पुरा वानरराजेन वालिना चाभिरक्षिताम् ।
ततः कोसलराजस्य रामस्यैवानुगेन च।
सुग्रीवेणाभिगुप्तां तां प्रविष्टस्तमथाह्वयत् ॥ २.३२.१९ ॥
Outrora guardada por Vālin, senhor dos vānaras, e depois por Sugrīva, o seguidor de Rāma, rei de Kosala, ele entrou naquela cidade e o desafiou.
2.32.20
तत्र वानरराजाभ्यां मैन्देन द्विविदेन च ।
युयुधे दिवसान्सप्त न च तौ विकृतिं गतौ ॥ २.३२.२० ॥
Ali lutou sete dias com os dois reis vānaras, Mainda e Dvivida, mas nenhum dos dois sofreu dano.
2.32.21
ततस्तुष्टौ महात्मानौ सहदेवाय वानरौ ।
ऊचतुश्चैव संहृष्टौ प्रीतिपूर्वमिदं वचः ॥ २.३२.२१ ॥
Então os dois vānaras magnânimos, satisfeitos e alegres, disseram estas palavras a Sahadeva com afeição.
2.32.22
गच्छ पाण्डवशार्दूल रत्नान्यादाय सर्वशः ।
अविघ्नमस्त कार्याय धर्मराजाय धीमते ॥ २.३२.२२ ॥
Vai, tigre dos Pāṇḍava, levando todas as joias. Que não haja obstáculo algum para a tarefa do sábio rei do dharma.
2.32.23
ततो रत्नान्युपादाय पुरीं माहिष्मतीं ययौ ।
तत्र नीलेन राज्ञा स चक्रे युद्धं नरर्षभः ॥ २.३२.२३ ॥
Então, tomando as joias, foi à cidade de Māhiṣmatī, onde aquele touro entre os homens combateu o rei Nīla.
2.32.24
पाण्डवः परवीरघ्नः सहदेवः प्रतापवान् ।
ततोऽस्य सुमहद्युद्धमासीद्भीरुभयङ्करम् ॥ २.३२.२४ ॥
Sahadeva, o poderoso Pāṇḍava, matador de heróis inimigos, travou então uma grande batalha, aterradora para os covardes.
2.32.25
सैन्यक्षयकरं चैव प्राणानां संशयावहम् ।
चक्रे तस्य हि साहाय्यं भगवान्हव्यवाहनः ॥ २.३२.२५ ॥
Aquela batalha causou a ruína dos exércitos e pôs vidas em perigo; nela, o venerável Havyavāhana, Agni, lhe deu auxílio.
2.32.26
ततो रथा हया नागाः पुरुषाः कवचानि च ।
प्रतीप्तानि व्यदृश्यन्त सहदेवबले तदा ॥ २.३२.२६ ॥
Então, no exército de Sahadeva, viram-se carros, cavalos, elefantes, homens e armaduras em chamas.
2.32.27
ततः सुसंभ्रान्तमना बभूव कुरुनन्दनः ।
नोत्तरं प्रतिवक्तुं च शक्तोऽभूज्जनमेजय ॥ २.३२.२७ ॥
Então o deleite dos Kurus, com a mente muito perturbada, não conseguiu responder, ó Janamejaya.
2.32.28
किमर्थं भगवान्वह्निः प्रत्यमित्रोऽभवद्युधि ।
सहदेवस्य यज्ञार्थं घटमानस्य वै द्विज ॥ २.३२.२८ ॥
Por que razão o venerável Fogo se tornou inimigo de Sahadeva na batalha, ó brâmane, enquanto ele se esforçava pelo sacrifício?
2.32.29
तत्र माहिष्मतीवासी भगवान्हव्यवाहनः ।
श्रूयते हि गृहीतो वै पुरस्तात्पारदारिकः ॥ २.३२.२९ ॥
Ali, ouve-se, o venerável Havyavāhana, Agni, morador de Māhiṣmatī, foi outrora capturado como adúltero.
2.32.30
नीलस्य राज्ञो दुहिता बभूवतातीव शोभना ।
साऽग्निहोत्रमुपातिष्ठद्बोधनाय पितुः सदा ॥ २.३२.३० ॥
A filha do rei Nīla era extremamente bela; ela sempre cuidava do fogo sacrificial para despertar o pai.
2.32.31
व्यजनैर्धूयमानोऽपि तावत्प्रज्वलते न सः ।
यावच्चारुपुटौष्ठेन वायुना न विधूयते ॥ २.३२.३१ ॥
Mesmo abanado por leques, ele não arde até que o vento de um fole de lábios formosos sopre sobre ele.
2.32.32
ततः स भगवानग्निश्चकमे तां सुदर्शनाम् ।
नीलस्य राज्ञः सर्वेषामुपनीतश्च सोऽभवत् ॥ २.३२.३२ ॥
Então o bem-aventurado Agni desejou-a, a de rosto formoso; e foi trazido à presença do rei Nīla e de todos.
2.32.33
ततो ब्रह्मणरूपेण रममाणो यदृच्छया ।
चकमे तां वरारोहां कन्यामुत्पललोचनाम्
तं तु राजा यथाशास्त्रमशासद्धार्मिकस्तदा ॥ २.३२.३३ ॥
Então, vagando à vontade sob a forma de brâmane, desejou-a, a donzela de belos quadris e olhos de lótus. E o rei justo, segundo a escritura, o instruiu.
2.32.34
प्रजज्वाल ततः कोपाद्भगवान्हव्यवाहनः ।
तं दृष्ट्वा विस्मितो राजा जगाम शिरसाऽवनिम् ॥ २.३२.३४ ॥
Então o bem-aventurado Havyavāhana, Agni, ardeu em cólera. Ao vê-lo, o rei, espantado, inclinou a cabeça até a terra.
2.32.35
ततः कालेन तां कन्यां तथैव हि तदा नृपः ।
प्रददौ विप्ररूपाय वह्रये शिरसा नतः ॥ २.३२.३५ ॥
Então, a seu tempo, o rei, de cabeça inclinada, deu aquela donzela da mesma maneira ao Fogo sob a forma de brâmane.
2.32.36
प्रतिगृह्य च तां सुभ्रुं नीलराज्ञः सुतां तदा ।
चक्रे प्रसादं भगवांस्तस्य राज्ञो विभावसुः ॥ २.३२.३६ ॥
Tendo aceito a filha do rei Nīla, de belas sobrancelhas, o bem-aventurado Vibhāvasu, o Fogo, mostrou então seu favor ao rei.
2.32.37
वरेण च्छन्दयामास तं नृपं स्विष्टकृत्तमः ।
अभयं च स जग्राह स्वसैन्ये वै महीपतिः ॥ २.३२.३७ ॥
O mais hábil nos sacrifícios agradou aquele rei com uma dádiva, e o senhor da terra aceitou segurança para o seu exército.
2.32.38
ततः प्रभृति ये केचिदज्ञानात्तां पुरीं नृपाः ।
जिगीषन्ति बलाद्राजंस्ते दह्यन्ते स्म वह्निना ॥ २.३२.३८ ॥
Desde então, quaisquer reis que, por ignorância, queiram conquistar aquela cidade pela força, ó rei, são queimados pelo fogo.
2.32.39
स्यां पुर्यां तदा चैव माहिष्मत्यां कुरूद्वह ।
बभूवुरनतिग्राह्य योषितश्छन्दतः किल ॥ २.३२.३९ ॥
E então também, na cidade de Māhiṣmatī, ó melhor dos Kurus, as mulheres tornaram-se inalcançáveis pela captura forçada, por sua própria vontade.
2.32.40
एवमग्निर्वरं प्रादात्स्त्रीणामप्रतिवारणे ।
रिण्यस्तत्र च राजानस्तत्पुरं भरतर्षभ। ॥ २.३२.४० ॥
Assim Agni concedeu às mulheres a dádiva de não serem impedidas. E ali, ó touro dos Bharatas, os reis… aquela cidade.
2.32.41
र्जयन्ति च राजानस्तत्पुरं भरतर्षभ ।
भयादग्नेर्महाराज तदाप्रभृति सर्वदा ॥ २.३२.४१ ॥
E os reis conquistam aquela cidade, ó touro dos Bharatas, por temor ao fogo, ó grande rei, desde então e sempre.
2.32.42
सहदेवस्तु धर्मात्मा सैन्यं दृष्ट्वा भयार्दितम् ।
परीतमग्निना राजन्नाकम्पत यथाऽचलः।
उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा सोऽब्रवीत्पावकं ततः ॥ २.३२.४२ ॥
Mas Sahadeva, justo de alma, vendo seu exército atormentado pelo medo e cercado pelo fogo, ó rei, tremeu como uma montanha. Então, tendo bebido água ritual e se purificado, falou ao fogo.
2.32.43
त्वदर्थोऽयं समारम्भः कृष्णवर्त्मन्नमोस्तु ते। ॥ २.३२.४३ ॥
Este empreendimento é por tua causa; ó tu de caminho sombrio, honra a ti.
2.32.44
मुखं त्वमसि देवानां यज्ञस्त्वमसि पावक ।
पावनात्पावकश्चासि वहनाद्धव्यवाहनः।
वेदास्त्वदर्थं जाता वै जातवेदास्ततो ह्यसि ॥ २.३२.४४ ॥
Tu és a boca dos deuses, tu és o sacrifício, ó purificador. Por purificares és Pāvaka, por transportares és Havyavāhana. Os Vedas nasceram por tua causa, por isso és Jātavedas.
2.32.45
चित्रभानुः सुरेशश्च अनलस्त्वं विभावसो ।
स्वर्गद्वारस्पृशश्चासि हुताशो ज्वलनः शिखी ॥ २.३२.४५ ॥
Tu és Citrabhānu e senhor dos deuses; ó Vibhāvasu, és Anala. Tocas a porta do céu; és Hutāśa, Jvalana e Śikhī.
2.32.46
वैश्वानरस्त्वं पिङ्गेशः प्लवङ्गो भूरितेजसः ।
कुमारसूस्त्वं भगवान्रुद्रगर्भो हिरण्यकृत् ॥ २.३२.४६ ॥
Tu és Vaiśvānara, senhor do tom fulvo, veloz, de imenso brilho. És a mãe do jovem, o bem-aventurado, o ventre de Rudra, o criador do ouro.
2.32.47
अग्निर्ददातु मे तेजो वायुः प्राणं ददातु मे ।
पृथिवी बलमादध्याच्छिवं चापो दिशन्तु मे ॥ २.३२.४७ ॥
Que o Fogo me dê esplendor e o Vento me dê o sopro vital. Que a Terra me conceda força, e que as águas me deem bem-estar.
2.32.48
अपां गर्भ महासत्व जातवेदः सुरेश्वर ।
देवानां मुखमग्ने त्वं सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.४८ ॥
Ó ventre das águas, ó de grande espírito, ó Jātavedas, ó senhor dos deuses, ó Agni, tu és a boca dos deuses; pela verdade, purifica-me completamente.
2.32.49
ऋषिभिर्ब्राह्मणैश्चैव दैवतैरसुरैरपि ।
नित्यं सुहुत यज्ञेषु सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.४९ ॥
Tu, que és sempre bem oferecido nos sacrifícios por sábios, brâmanes, deuses e demônios, purifica-me pela verdade.
2.32.50
धूमकेतुः शिखी च त्वं पापहाऽनिसम्भवः ।
सर्वप्राणिषु नित्यस्थः सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.५० ॥
Tu és o de estandarte de fumaça e o de crista de chamas, destruidor do pecado, nascido do vento, sempre residente em todos os seres; purifica-me pela verdade.
2.32.51
एवं स्तुतोऽसि भगवन्प्रीतेन शिचिना मया ।
तुष्टिं पुष्टिं श्रुतं चैव प्रीति चाग्ने प्रयच्छ मे ॥ २.३२.५१ ॥
Ó bendito, assim louvado por mim, satisfeito como Śicin, concede-me contentamento, sustento, saber e alegria, ó Agni.
2.32.52
इत्येवं मन्त्रमाग्नेयं पठन्यो जुहुयाद्विभुम् ।
ऋद्धिमान्सततं दान्तः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २.३२.५२ ॥
Recitando assim este mantra de Agni, quem oferece oblações ao Fogo onipresente torna-se próspero, constantemente dominado de si, e é libertado de todos os pecados.
2.32.53
यज्ञविघ्नमिमं कर्तुं नार्हस्त्वं यज्ञवाहन ।
एवमुक्त्वा तु माद्रेयः कुशैरास्तीर्य मेदिनीम् ॥ २.३२.५३ ॥
Ó portador do sacrifício, não te convém obstruir este rito. Tendo dito isso, o filho de Mādrī estendeu erva kuśa sobre o chão.
2.32.54
विधिवत्पुरुषव्याघ्रः पावकं प्रत्युपाविशत् ।
प्रमुखे तस्य सैन्यस्य भीतोद्विग्रस्य भारत ॥ २.३२.५४ ॥
O tigre entre os homens sentou-se diante do fogo segundo a regra, ó Bhārata, diante daquele exército assustado e agitado.
2.32.55
न चैनमत्यगाद्वह्निरुवाच महोदधिः ।
तमुपेत्य शनैर्वह्निरुवाच कुरुनन्दनम् ॥ २.३२.५५ ॥
Nem o fogo o ultrapassou, nem o grande oceano falou. Então o fogo aproximou-se e disse devagar ao regozijo dos Kurus:
2.32.56
सहदेवं नृणां देवं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ कौरव्य जिज्ञासेयं कृता मया ॥ २.३२.५६ ॥
A Sahadeva, deus dos homens, disse estas palavras, primeiro com suavidade: 'Levanta-te, levanta-te, descendente dos Kuru! Esta prova eu fiz.'
2.32.57
वेद्मि सर्वमभिप्रायं तव धर्मसुतस्य च ।
मया तु रक्षितव्या पूरियं भरतसत्तम ॥ २.३२.५७ ॥
Conheço toda a intenção tua e do filho de Dharma. Mas esta cidade deve ser protegida por mim, ó melhor dos Bharata.
2.32.58
यावद्राज्ञो हि नीलस्य कुले वंशधरा इति ।
ईप्सितं तु करिष्यामि मनसस्तव पाण्डव ॥ २.३२.५८ ॥
Enquanto houver herdeiros da linhagem do rei Nīla, cumprirei certamente o desejo da tua mente, ó Pāṇḍava.
2.32.59
तत उत्थाय हृष्टात्मा प्राञ्जलिः शिरसा नतः ।
पूजयामास माद्रेयटः पावकं भरतर्षभ ॥ २.३२.५९ ॥
Então, com o coração alegre, levantando-se com as mãos juntas e a cabeça inclinada, Sahadeva, filho de Mādrī, honrou o fogo, ó touro dos Bharata.
2.32.60
पावके विनिवृत्ते तु नीलो राजाऽभ्यगात्तदा ।
पावकस्याज्ञया चैनमर्चयामास पार्थिवः ॥ २.३२.६० ॥
Quando o fogo se retirou, o rei Nīla aproximou-se então, e por ordem do fogo o rei o honrou por sua vez.
2.32.61
सत्कारेण नरव्याघ्रं सहदेवं युधां पतिम् ।
प्रतिगृह्य च तां पूजां करे च विनिवेश्य च ॥ २.३२.६१ ॥
Com honra, tendo recebido a homenagem de Sahadeva, tigre entre os homens e senhor dos guerreiros, e tomando-lhe a mão,
2.32.62
माद्रीसुतस्ततः प्रायाद्विजयी दक्षिणां दिशम् ।
त्रैपुरं स वशे कृत्वा राजानममितौजसम् ॥ २.३२.६२ ॥
Então o filho de Mādrī, vitorioso, partiu para a direção sul; tendo submetido Traipura, subjugou o rei de poder imensurável.
2.32.63
निजग्राह महाबाहुस्तरसा पौरवेश्वरम् ।
आकृतिं कौशिकाचार्यं यत्ने महता ततः ॥ २.३२.६३ ॥
O de grandes braços capturou rapidamente o senhor dos Pauravas; depois, com grande esforço, também tomou Ākṛti, mestre de Kauśika.
2.32.64
वशे चक्रे महाबाहुः सुराष्ट्राधिपतिं तदा ।
सुराष्ट्रविषयस्थश्च प्रेषयामास रुक्मिणे ॥ २.३२.६४ ॥
O de grandes braços submeteu então o senhor de Surāṣṭra; permanecendo na terra de Surāṣṭra, enviou (um mensageiro) a Rukmin.
2.32.65
राज्ञे भोजकटस्थाय महामात्राय धीमते ।
भीष्मकायस धर्मात्मा साक्षादिन्द्रसखाय वै ॥ २.३२.६५ ॥
ao rei que reside em Bhojakaṭa, o sábio grande ministro; Bhīṣmaka, o de alma reta, é de fato amigo do próprio Indra.
2.32.66
च चास्य प्रतिजग्राह ससुतः शासनं तदा ।
प्रीतिपूर्वं महाराज वासुदेवमवेक्ष्य च ॥ २.३२.६६ ॥
E ele, junto com seus filhos, então aceitou sua ordem; ó grande rei, tendo olhado para Vāsudeva com afeto.
2.32.67
ततः स रत्नान्यादाय पुनः प्रायाद्युधां पतिः ।
ततः शूर्पारकं चैव तालाकटमथापि च ॥ २.३२.६७ ॥
Então ele, tomando as joias, o senhor dos guerreiros partiu de novo; depois também Śūrpāraka e Tālākaṭa.
2.32.68
वशे चक्रे महातेजा दण्डकांश्च महाबलः ।
सागरद्वीपवासांश्च नृपतीन्म्लेच्छयोनिजान् ॥ २.३२.६८ ॥
O de grande brilho e grande força subjugou os Daṇḍaka, e os reis que habitam as ilhas do mar, nascidos de linhagens bárbaras.
2.32.69
निषादान्पुरुषादांश्च कर्णप्रावरणानपि ।
ये च कालमुखा नाम नरराक्षसयोनयः ॥ २.३२.६९ ॥
Os Niṣāda e os devoradores de homens, os que se cobrem com as próprias orelhas, e os chamados Kālamukha, nascidos de linhagem de homens-demônios.
2.32.70
कृत्स्नं कोलगिरिं चैव सुरभीपट्टनं तथा ।
द्वीपं ताम्राह्वयं चैव पर्वतं रामकं तथा ॥ २.३२.७० ॥
Todo o Kolagiri, também a cidade de Surabhī, a ilha chamada Tāmrāhva e também a montanha Rāmaka.
2.32.71
तिमिङ्गिलं च स नृपं वशे कृत्वा महामतिः ।
एकपादांश्च पुरुषान्केरलान्वनवासिनः ॥ २.३२.७१ ॥
O sábio, tendo também subjugado o rei de Timiṅgila, os homens de um pé só e os keralas que vivem na floresta.
2.32.72
नगरीं सञ्जयन्तीं च पाषण्डं करहाटकम् ।
दूतैरेव वशे चक्रे करं चैनानदापयत् ॥ २.३२.७२ ॥
A cidade de Sañjayantī, Pāṣaṇḍa e Karahāṭaka; subjugou-os apenas por meio de mensageiros e fez com que pagassem tributo.
2.32.73
पाण्ड्यांश्च द्रविडांश्चैव सहितांश्चोड्रकेरलैः ।
अन्ध्रांस्तावनांश्चैव कलिङ्गानुष्ट्रकर्णिकान् ॥ २.३२.७३ ॥
Conquistou os Pāṇḍyas e os Drāviḍas, juntamente com os aliados dos Coḍras e Keralas, e também os Andhras, os Tāvanas, os Kaliṅgas e os Uṣṭrakarṇikas.
2.32.74
आटवीं च पुरीं रम्यां यवनानां पुरं तथा ।
दूतैरेव वशे चक्रे करं चैनानदापयत् ॥ २.३२.७४ ॥
Conquistou também a região da floresta, a bela cidade e a cidade dos Yavanas; somente por meio de emissários os submeteu e os fez pagar tributo.
2.32.75
तात्रपर्णी ततो गत्वा कन्यातीर्थमतीत्य च ।
दक्षिणां च दिशं सर्वा विजित्य कुरुनन्दनः ॥ २.३२.७५ ॥
Então, tendo ido a Tāmraparṇī e passado o Kanyā-tīrtha, o deleite dos Kurus conquistou toda a direção sul.
2.32.76
उत्तरं तीरमासाद्य सागरस्योर्मिमालिनः ।
चिन्तयामास कौन्तेयो भ्रातुः पुत्रं घटोत्कचम् ॥ २.३२.७६ ॥
Tendo chegado à margem norte do mar coroado de ondas, o filho de Kuntī pensou em Ghaṭotkaca, filho de seu irmão.
2.32.77
ततश्चिन्तितमात्रस्तु राक्षसः प्रत्यदृश्यत ।
तं मेरुशिखराकारमागतं पाण्डुनन्दनः ॥ २.३२.७७ ॥
Então, o rākṣasa apareceu assim que foi pensado; o filho de Pāṇḍu, vendo-o chegar com a forma de um pico de montanha…
2.32.78
भृगुकच्छात्ततो धीमान्साम्नैवामित्रकर्शनः ।
आगम्यतामिति प्राह धर्मराजस्य शसनाः ॥ २.३२.७८ ॥
Então, o sábio destruidor de inimigos, por ordem do rei do dharma, falou com conciliação: "Que venha."
2.32.79
स राक्षसपरीवारस्तं प्रणम्याशु संस्थितः ।
घटोत्कचं महात्मानं राक्षसं घोरदर्शनम् ॥ २.३२.७९ ॥
Com seu séquito de rākṣasas, prostrou-se rapidamente diante dele e ficou de pé — o magnânimo Ghaṭotkaca, um rākṣasa de aparência terrível.
2.32.80
तत्रस्थः प्रेषयामास पौलस्त्याय महात्मने ।
बिभीषणाय धर्मात्मा प्रीतिपूर्वमरिन्दमः ॥ २.३२.८० ॥
Ali de pé, aquele justo de alma, domador de inimigos, enviou com afeto um mensageiro ao magnânimo Vibhīṣaṇa, filho de Pulastya.
2.32.81
स चास्य प्रतिजग्राह शासनं प्रीतिपूर्वकम् ।
तच्च कृष्णकृतं धीमानभ्यमन्यत स प्रभुः ॥ २.३२.८१ ॥
Aceitou a ordem dele com afeto, e aquele sábio e poderoso senhor considerou como seu o feito realizado por Kṛṣṇa.
2.32.82
ततः सम्प्रेषयामास रत्नानि विविधानि च ।
चन्दनागुरुकाष्ठानि दिव्यान्याभरणानि च ॥ २.३२.८२ ॥
Então enviou joias variadas, madeira de sândalo e de agaru, e ornamentos divinos.