ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.32.1
तथैव सहदेवोऽपि धर्मराजेन पूजितः ।
महत्या सेनया राजन्प्रययौ दक्षिणां दिशम् ॥ २.३२.१ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಸಹದೇವನೂ ಧರ್ಮರಾಜನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಓ ರಾಜನೇ, ಮಹಾ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಹೊರಟನು.
2.32.2
स शूरसेनान्कार्त्स्न्येन पूर्वमेवाजयत्प्रभुः ।
मत्स्यराजं च कौरव्यो वशे चक्रे बलाद्बली ॥ २.३२.२ ॥
ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಕೌರವನು ಮೊದಲು ಶೂರಸೇನರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೆದ್ದನು; ಬಲದಿಂದ ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನನ್ನೂ ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದನು.
2.32.3
अधिराजाधिपं चैव दन्तवक्रं महाबलम् ।
जिगाय करदं चैव कृत्वा राज्ये न्यवेशयत् ॥ २.३२.३ ॥
ಅಧಿರಾಜಾಧಿಪನಾದ ಮಹಾಬಲಿ ದಂತವಕ್ತ್ರನನ್ನೂ ಗೆದ್ದು, ಅವನನ್ನು ಕಪ್ಪ ಕಟ್ಟುವವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು.
2.32.4
सुकुमारं वशे चक्रे सुमित्रं च नराधिपम् ।
तथैवापरमत्स्यांश्च व्यजयत्स पटच्चरान् ॥ २.३२.४ ॥
ಸುಕುಮಾರ ಮತ್ತು ನರಾಧಿಪ ಸುಮಿತ್ರನನ್ನೂ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದನು; ಅಂತೆಯೇ ಇತರ ಮತ್ಸ್ಯರನ್ನೂ ಪಟಚ್ಚರರನ್ನೂ ಗೆದ್ದನು.
2.32.5
निषादभूमिं गोशृङ्गं पर्वतप्रवरं तथा ।
तरसैवाजयद्धीमाञ्श्रेणिमन्तं च पार्थिवम् ॥ २.३२.५ ॥
ನಿಷಾದ ದೇಶ, ಗೋಶೃಂಗ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದನು; ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಶ್ರೇಣಿಮಂತ ರಾಜನನ್ನೂ ಗೆದ್ದನು.
2.32.6
नरराष्ट्रं च निर्जित्य कुन्तिभोजमुपाद्रवत् ।
प्रीतिपूर्वं च तस्यासौ प्रतिजग्राह शासनम् ॥ २.३२.६ ॥
ನರರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಗೆದ್ದು ಕುಂತಿಭೋಜನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದನು; ಕುಂತಿಭೋಜನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
2.32.7
ततश्चर्मण्वतीकूले जम्भकस्यात्मजं नृपम् ।
ददर्श वासुदेवेन शेषितं पूर्ववैरिणा ॥ २.३२.७ ॥
ನಂತರ ಚರ್ಮಣ್ವತೀ ತೀರದಲ್ಲಿ ಜಂಭಕನ ಮಗನಾದ ರಾಜನನ್ನು ಕಂಡನು; ಹಿಂದಿನ ವೈರಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ವಾಸುದೇವನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದನು.
2.32.8
चक्रे तेन स सङ्ग्रामं सहदेवेन भारत ।
स तमाजौ विनिर्जित्य दक्षिणाभिमुखो ययौ ॥ २.३२.८ ॥
ಭರತವಂಶಜನೇ! ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಹದೇವನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಗೆದ್ದು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೊರಟನು.
2.32.9
सेकानपरसेकांश्च रत्नानि विविधानि च ।
ततस्तेनैव सहितो नर्मदामभितो ययौ। ॥ २.३२.९ ॥
ಸೇಕರನ್ನೂ ಇತರ ಸೇಕರನ್ನೂ, ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದು, ನಂತರ ಅವನೊಂದಿಗೆ ನರ್ಮದೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಹೊರಟನು.
2.32.10
भगदत्तं महाबाहुं क्षत्रियं नरकात्मजम् ।
अर्जुनाय करं दत्तं श्रुत्वा तत्र न्यवर्तत ॥ २.३२.१० ॥
ನರಕನ ಮಗನಾದ ಮಹಾಬಾಹು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಭಗದತ್ತನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕಪ್ಪ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆಂದು ಕೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
2.32.11
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ सैन्येन महतावृतौ ।
जिगाय समरे वीरावाश्विनेयः प्रतापवान् ॥ २.३२.११ ॥
ಅವಂತಿಯ ಇಬ್ಬರು ವೀರರಾದ ವಿಂದ ಮತ್ತು ಅನುವಿಂದರು ಮಹಾ ಸೈನ್ಯದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು; ಅಶ್ವಿನಿ ತನಯನಾದ ಪ್ರತಾಪವಂತನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಗೆದ್ದನು.
2.32.12
ततो रत्नान्युपादाय पुरं भोजकटं ययौ ।
तत्र युद्धमभूद्राजन्दिवसद्वयमच्युत ॥ २.३२.१२ ॥
ನಂತರ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಭೋಜಕಟ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಅಚ್ಯುತನೇ, ಎರಡು ದಿನ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.
2.32.13
स विजित्य दुराधर्षं भीष्मकं माद्रिनन्दनः ।
कोसलाधिपतिं चैव तथा वेणातटाधिपम् ॥ २.३२.१३ ॥
ಅಜೇಯನಾದ ಭೀಷ್ಮಕನನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನು ಕೋಸಲದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನೂ ವೇಣಾತಟದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನೂ ಗೆದ್ದನು.
2.32.14
कान्तारकांश्च समर तथा प्राकोटकान्नृपान् ।
नाटकेयांश्च समरे तथा हेरम्बकान्युधि ॥ २.३२.१४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾಂತಾರಕರನ್ನು, ಪ್ರಾಕೋಟಕ ರಾಜರನ್ನು, ನಾಟಕೇಯರನ್ನು, ಹೇರಂಬಕರನ್ನೂ ಗೆದ್ದನು.
2.32.15
मारुधं च विनिर्जित्य रम्यग्राममथो बलात् ।
नाचीनानर्बुकांश्चैव राजानश्च महाबलः ॥ २.३२.१५ ॥
ಮಾರುಧವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೆದ್ದು, ರಮ್ಯಗ್ರಾಮವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಗೆದ್ದು, ನಂತರ ನಾಚೀನರನ್ನು, ಅರ್ಬುಕರನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಜರನ್ನು ಆ ಮಹಾಬಲನು ಗೆದ್ದನು.
2.32.16
तांस्तानाटविकान्सर्वानजयत्पाण्डुनन्दनः ।
नाताधिपं च नृपतिं वशे चक्रे महाबलः ॥ २.३२.१६ ॥
ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನು ಆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಡಿನ ಜನರನ್ನು ಗೆದ್ದನು; ಮಹಾಬಲನು ನಾತಾಧಿಪತಿಯಾದ ರಾಜನನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
2.32.17
पुलिन्दांश्च रणे जित्वा ययौ दक्षिणतः पुरः ।
युयुधे पाण्ड्यराजेन दिवसं नकुलानुजः ॥ २.३२.१७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪುಲಿಂದರನ್ನು ಗೆದ್ದು ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು; ನಕುಲನ ತಮ್ಮನು ಪಾಂಡ್ಯ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.
2.32.18
तं जित्वा स महाबाहुः प्रययौ दक्षिणापथम् ।
गुहामासादयामास किष्किन्धां लोकविश्रुताम् ॥ २.३२.१८ ॥
ಅವನನ್ನು ಗೆದ್ದ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ದಕ್ಷಿಣಪಥಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಗುಹೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಯನ್ನೂ ತಲುಪಿದನು.
2.32.19
पुरा वानरराजेन वालिना चाभिरक्षिताम् ।
ततः कोसलराजस्य रामस्यैवानुगेन च।
सुग्रीवेणाभिगुप्तां तां प्रविष्टस्तमथाह्वयत् ॥ २.३२.१९ ॥
ಹಿಂದೆ ವಾನರರಾಜ ವಾಲಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ನಂತರ ಕೋಸಲರಾಜ ರಾಮನ ಅನುಚರ ಸುಗ್ರೀವನಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಆ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವನು ಅವನನ್ನು ಸವಾಲು ಹಾಕಿ ಕರೆದನು.
2.32.20
तत्र वानरराजाभ्यां मैन्देन द्विविदेन च ।
युयुधे दिवसान्सप्त न च तौ विकृतिं गतौ ॥ २.३२.२० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವಾನರರಾಜರಾದ ಮೈಂದ ಮತ್ತು ದ್ವಿವಿದರೊಂದಿಗೆ ಏಳು ದಿನ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು; ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.
2.32.21
ततस्तुष्टौ महात्मानौ सहदेवाय वानरौ ।
ऊचतुश्चैव संहृष्टौ प्रीतिपूर्वमिदं वचः ॥ २.३२.२१ ॥
ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮ ವಾನರರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಹದೇವನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
2.32.22
गच्छ पाण्डवशार्दूल रत्नान्यादाय सर्वशः ।
अविघ्नमस्त कार्याय धर्मराजाय धीमते ॥ २.३२.२२ ॥
ಪಾಂಡವ ಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಹೋಗು; ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ಬುದ್ಧಿವಂತ ಧರ್ಮರಾಜನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ವಿಘ್ನವೂ ಆಗದಿರಲಿ.
2.32.23
ततो रत्नान्युपादाय पुरीं माहिष्मतीं ययौ ।
तत्र नीलेन राज्ञा स चक्रे युद्धं नरर्षभः ॥ २.३२.२३ ॥
ಬಳಿಕ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನು ಮಾಹಿಷ್ಮತಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ರಾಜ ನೀಲನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.
2.32.24
पाण्डवः परवीरघ्नः सहदेवः प्रतापवान् ।
ततोऽस्य सुमहद्युद्धमासीद्भीरुभयङ्करम् ॥ २.३२.२४ ॥
ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಪಾಂಡವ ಸಹದೇವ. ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಹೇಡಿಗಳನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಮಹಾ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.
2.32.25
सैन्यक्षयकरं चैव प्राणानां संशयावहम् ।
चक्रे तस्य हि साहाय्यं भगवान्हव्यवाहनः ॥ २.३२.२५ ॥
ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಪ್ರಾಣಗಳಿಗೆ ಅಪಾಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಆ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿಯೇ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು.
2.32.26
ततो रथा हया नागाः पुरुषाः कवचानि च ।
प्रतीप्तानि व्यदृश्यन्त सहदेवबले तदा ॥ २.३२.२६ ॥
ಆಗ ಸಹದೇವನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ರಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಕವಚಗಳು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದವು.
2.32.27
ततः सुसंभ्रान्तमना बभूव कुरुनन्दनः ।
नोत्तरं प्रतिवक्तुं च शक्तोऽभूज्जनमेजय ॥ २.३२.२७ ॥
ಆಗ ಕುರುವಂಶದ ಆನಂದದಾಯಕನು ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ, ಜನಮೇಜಯನೇ, ಉತ್ತರಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥನಾದನು.
2.32.28
किमर्थं भगवान्वह्निः प्रत्यमित्रोऽभवद्युधि ।
सहदेवस्य यज्ञार्थं घटमानस्य वै द्विज ॥ २.३२.२८ ॥
ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಹದೇವನಿಗೆ ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಏಕೆ ವೈರಿಯಾದನು?
2.32.29
तत्र माहिष्मतीवासी भगवान्हव्यवाहनः ।
श्रूयते हि गृहीतो वै पुरस्तात्पारदारिकः ॥ २.३२.२९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಾಹಿಷ್ಮತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಭಗವಾನ್ ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿ, ಹಿಂದೆ ಪರಸ್ತ್ರೀಗಮನ ಮಾಡಿದವನಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟನೆಂದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ.
2.32.30
नीलस्य राज्ञो दुहिता बभूवतातीव शोभना ।
साऽग्निहोत्रमुपातिष्ठद्बोधनाय पितुः सदा ॥ २.३२.३० ॥
ನೀಲ ರಾಜನ ಮಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ತಂದೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಅವಳು ಸದಾ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
2.32.31
व्यजनैर्धूयमानोऽपि तावत्प्रज्वलते न सः ।
यावच्चारुपुटौष्ठेन वायुना न विधूयते ॥ २.३२.३१ ॥
ಬೀಸಣಿಗೆಗಳಿಂದ ಬೀಸಿದರೂ, ಸುಂದರ ತುಟಿಗಳಂತಹ ತಿತ್ತಿಯ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಊದುವವರೆಗೆ ಅದು ಉರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
2.32.32
ततः स भगवानग्निश्चकमे तां सुदर्शनाम् ।
नीलस्य राज्ञः सर्वेषामुपनीतश्च सोऽभवत् ॥ २.३२.३२ ॥
ನಂತರ ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿ ಆ ಸುಂದರ ಮುಖದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದನು. ನೀಲ ರಾಜನ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರ ಸಮ್ಮುಖಕ್ಕೆ ಅವನು ತರಲ್ಪಟ್ಟನು.
2.32.33
ततो ब्रह्मणरूपेण रममाणो यदृच्छया ।
चकमे तां वरारोहां कन्यामुत्पललोचनाम्
तं तु राजा यथाशास्त्रमशासद्धार्मिकस्तदा ॥ २.३२.३३ ॥
ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಆ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ, ಕಮಲನಯನೆಯಾದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದನು. ಆಗ ಧಾರ್ಮಿಕನಾದ ರಾಜನು ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ಅವನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
2.32.34
प्रजज्वाल ततः कोपाद्भगवान्हव्यवाहनः ।
तं दृष्ट्वा विस्मितो राजा जगाम शिरसाऽवनिम् ॥ २.३२.३४ ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿ ಉರಿದು ಹೋದನು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ವಿಸ್ಮಿತನಾದ ರಾಜನು ತಲೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
2.32.35
ततः कालेन तां कन्यां तथैव हि तदा नृपः ।
प्रददौ विप्ररूपाय वह्रये शिरसा नतः ॥ २.३२.३५ ॥
ನಂತರ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದ ಅಗ್ನಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು.
2.32.36
प्रतिगृह्य च तां सुभ्रुं नीलराज्ञः सुतां तदा ।
चक्रे प्रसादं भगवांस्तस्य राज्ञो विभावसुः ॥ २.३२.३६ ॥
ಆ ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನ ನೀಲ ರಾಜನ ಮಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಭಗವಾನ್ ವಿಭಾವಸು ಅಗ್ನಿ ಆ ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿದನು.
2.32.37
वरेण च्छन्दयामास तं नृपं स्विष्टकृत्तमः ।
अभयं च स जग्राह स्वसैन्ये वै महीपतिः ॥ २.३२.३७ ॥
ಸ್ವಿಷ್ಟಕೃತ್ತಮನು ಆ ರಾಜನನ್ನು ವರದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು; ಆ ಮಹೀಪತಿ ತನ್ನ ಸೇನೆಗಾಗಿ ಅಭಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
2.32.38
ततः प्रभृति ये केचिदज्ञानात्तां पुरीं नृपाः ।
जिगीषन्ति बलाद्राजंस्ते दह्यन्ते स्म वह्निना ॥ २.३२.३८ ॥
ಅಂದಿನಿಂದ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆ ಪುರಿಯನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲು ಬಯಸುವ ರಾಜರು, ಓ ರಾಜನೇ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
2.32.39
स्यां पुर्यां तदा चैव माहिष्मत्यां कुरूद्वह ।
बभूवुरनतिग्राह्य योषितश्छन्दतः किल ॥ २.३२.३९ ॥
ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿಷ್ಮತಿ ನಗರದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆಯೇ ಬಲಾತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದವರಾದರು.
2.32.40
एवमग्निर्वरं प्रादात्स्त्रीणामप्रतिवारणे ।
रिण्यस्तत्र च राजानस्तत्पुरं भरतर्षभ। ॥ २.३२.४० ॥
ಹೀಗೆ ಅಗ್ನಿಯು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ತಡೆಯಾಗದಿರುವ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಲ್ಲಿ ರಾಜರು ಆ ಪುರವನ್ನು…
2.32.41
र्जयन्ति च राजानस्तत्पुरं भरतर्षभ ।
भयादग्नेर्महाराज तदाप्रभृति सर्वदा ॥ २.३२.४१ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ರಾಜರು ಆ ಪುರವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅಂದಿನಿಂದ ಸದಾ ಅಗ್ನಿಯ ಭಯದಿಂದ.
2.32.42
सहदेवस्तु धर्मात्मा सैन्यं दृष्ट्वा भयार्दितम् ।
परीतमग्निना राजन्नाकम्पत यथाऽचलः।
उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा सोऽब्रवीत्पावकं ततः ॥ २.३२.४२ ॥
ಆದರೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಸಹದೇವನು ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು, ಓ ರಾಜನೇ, ಪರ್ವತದಂತೆ ನಡುಗಿದನು. ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ಶುಚಿಯಾಗಿ ನಂತರ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.32.43
त्वदर्थोऽयं समारम्भः कृष्णवर्त्मन्नमोस्तु ते। ॥ २.३२.४३ ॥
ಈ ಆರಂಭ ನಿಮಗಾಗಿಯೇ; ಕಪ್ಪು ಮಾರ್ಗದ ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
2.32.44
मुखं त्वमसि देवानां यज्ञस्त्वमसि पावक ।
पावनात्पावकश्चासि वहनाद्धव्यवाहनः।
वेदास्त्वदर्थं जाता वै जातवेदास्ततो ह्यसि ॥ २.३२.४४ ॥
ನೀವು ದೇವತೆಗಳ ಮುಖ; ನೀವೇ ಯಜ್ಞ, ಓ ಪಾವಕ. ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ಪಾವಕ; ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವುದರಿಂದ ಹವ್ಯವಾಹನ. ವೇದಗಳು ನಿಮಗಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದವು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಜಾತವೇದ.
2.32.45
चित्रभानुः सुरेशश्च अनलस्त्वं विभावसो ।
स्वर्गद्वारस्पृशश्चासि हुताशो ज्वलनः शिखी ॥ २.३२.४५ ॥
ನೀವು ಚಿತ್ರಭಾನು, ಸುರೇಶ; ಓ ವಿಭಾವಸು, ನೀವು ಅನಲ. ಸ್ವರ್ಗದ್ವಾರವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವವರು ನೀವು; ನೀವು ಹುತಾಶ, ಜ್ವಲನ, ಶಿಖೀ.
2.32.46
वैश्वानरस्त्वं पिङ्गेशः प्लवङ्गो भूरितेजसः ।
कुमारसूस्त्वं भगवान्रुद्रगर्भो हिरण्यकृत् ॥ २.३२.४६ ॥
ನೀವು ವೈಶ್ವಾನರ; ಪಿಂಗೇಶ, ಪ್ಲವಂಗ, ಅತಿ ತೇಜಸ್ವಿ. ಕುಮಾರನನ್ನು ಹೆತ್ತವರು ನೀವು; ಭಗವಾನ, ರುದ್ರಗರ್ಭ, ಹಿರಣ್ಯಕೃತ್.
2.32.47
अग्निर्ददातु मे तेजो वायुः प्राणं ददातु मे ।
पृथिवी बलमादध्याच्छिवं चापो दिशन्तु मे ॥ २.३२.४७ ॥
ಅಗ್ನಿ ನನಗೆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನೀಡಲಿ; ವಾಯು ನನಗೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನೀಡಲಿ. ಭೂಮಿ ನನಗೆ ಬಲವನ್ನು ಇರಿಸಲಿ; ನೀರುಗಳು ನನಗೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡಲಿ.
2.32.48
अपां गर्भ महासत्व जातवेदः सुरेश्वर ।
देवानां मुखमग्ने त्वं सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.४८ ॥
ನೀರುಗಳ ಗರ್ಭವೇ, ಮಹಾಸತ್ತ್ವನೇ, ಜಾತವೇದನೇ, ಸುರೇಶ್ವರನೇ. ದೇವತೆಗಳ ಮುಖವಾದ ಅಗ್ನಿಯೇ, ಸತ್ಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸು.
2.32.49
ऋषिभिर्ब्राह्मणैश्चैव दैवतैरसुरैरपि ।
नित्यं सुहुत यज्ञेषु सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.४९ ॥
ಋಷಿಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರಿಂದಲೂ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಹುತಿ ಪಡೆಯುವವನೇ, ಸತ್ಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸು.
2.32.50
धूमकेतुः शिखी च त्वं पापहाऽनिसम्भवः ।
सर्वप्राणिषु नित्यस्थः सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.५० ॥
ಧೂಮಕೇತು ಮತ್ತು ಶಿಖಿ ನೀನೇ; ಪಾಪನಾಶಕನೇ, ವಾಯುವಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ, ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುವವನೇ, ಸತ್ಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸು.
2.32.51
एवं स्तुतोऽसि भगवन्प्रीतेन शिचिना मया ।
तुष्टिं पुष्टिं श्रुतं चैव प्रीति चाग्ने प्रयच्छ मे ॥ २.३२.५१ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಹೀಗೆ ನಾನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಶಿಚಿಯಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಗ್ನಿಯೇ, ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ, ಪುಷ್ಟಿ, ಶ್ರುತ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡು.
2.32.52
इत्येवं मन्त्रमाग्नेयं पठन्यो जुहुयाद्विभुम् ।
ऋद्धिमान्सततं दान्तः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २.३२.५२ ॥
ಹೀಗೆ ಆಗ್ನೇಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ ನೀಡುವವನು ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನಾಗಿ, ಸದಾ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
2.32.53
यज्ञविघ्नमिमं कर्तुं नार्हस्त्वं यज्ञवाहन ।
एवमुक्त्वा तु माद्रेयः कुशैरास्तीर्य मेदिनीम् ॥ २.३२.५३ ॥
ಯಜ್ಞವಾಹನನೇ, ಈ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನು ದರ್ಭೆಗಳನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹಾಸಿದನು.
2.32.54
विधिवत्पुरुषव्याघ्रः पावकं प्रत्युपाविशत् ।
प्रमुखे तस्य सैन्यस्य भीतोद्विग्रस्य भारत ॥ २.३२.५४ ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅಗ್ನಿಯ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು; ಭಾರತನೇ, ಆ ಸೈನ್ಯದ ಮುಂದೆ ಭಯಗೊಂಡು ಉದ್ವಿಗ್ನರಾಗಿದ್ದಾಗ.
2.32.55
न चैनमत्यगाद्वह्निरुवाच महोदधिः ।
तमुपेत्य शनैर्वह्निरुवाच कुरुनन्दनम् ॥ २.३२.५५ ॥
ಅಗ್ನಿ ಅವನನ್ನು ದಾಟಲಿಲ್ಲ, ಮಹಾಸಾಗರವೂ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅಗ್ನಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕುರುನಂದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
2.32.56
सहदेवं नृणां देवं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ कौरव्य जिज्ञासेयं कृता मया ॥ २.३२.५६ ॥
ಮನುಷ್ಯರ ದೇವನಾದ ಸಹದೇವನಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಏಳು, ಏಳು, ಕೌರವ್ಯನೇ! ನಾನು ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದೆ.'
2.32.57
वेद्मि सर्वमभिप्रायं तव धर्मसुतस्य च ।
मया तु रक्षितव्या पूरियं भरतसत्तम ॥ २.३२.५७ ॥
ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪುತ್ರನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೆಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ಪುರಿಯನ್ನು ನಾನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
2.32.58
यावद्राज्ञो हि नीलस्य कुले वंशधरा इति ।
ईप्सितं तु करिष्यामि मनसस्तव पाण्डव ॥ २.३२.५८ ॥
ನೀಲ ರಾಜನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ವಂಶಧರರು ಇರುವವರೆಗೂ. ಓ ಪಾಂಡವನೇ! ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.
2.32.59
तत उत्थाय हृष्टात्मा प्राञ्जलिः शिरसा नतः ।
पूजयामास माद्रेयटः पावकं भरतर्षभ ॥ २.३२.५९ ॥
ಆಗ ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎದ್ದು, ಕೈಮುಗಿದು ತಲೆಬಾಗಿ, ಮಾದ್ರಿ ಪುತ್ರ ಸಹದೇವನು, ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
2.32.60
पावके विनिवृत्ते तु नीलो राजाऽभ्यगात्तदा ।
पावकस्याज्ञया चैनमर्चयामास पार्थिवः ॥ २.३२.६० ॥
ಅಗ್ನಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಂತರ ರಾಜ ನೀಲನು ಆಗ ಹತ್ತಿರ ಬಂದನು. ಅಗ್ನಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಆ ರಾಜನು ಅವನನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಿದನು.
2.32.61
सत्कारेण नरव्याघ्रं सहदेवं युधां पतिम् ।
प्रतिगृह्य च तां पूजां करे च विनिवेश्य च ॥ २.३२.६१ ॥
ಗೌರವದಿಂದ, ಯೋಧರ ಅಧಿಪತಿ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಸಹದೇವನ ಆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು.
2.32.62
माद्रीसुतस्ततः प्रायाद्विजयी दक्षिणां दिशम् ।
त्रैपुरं स वशे कृत्वा राजानममितौजसम् ॥ २.३२.६२ ॥
ಆಗ ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗ ವಿಜಯದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತೆರಳಿದ; ತ್ರೈಪುರವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಮಿತೌಜಸ್ಸಿನ ರಾಜನನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿದ.
2.32.63
निजग्राह महाबाहुस्तरसा पौरवेश्वरम् ।
आकृतिं कौशिकाचार्यं यत्ने महता ततः ॥ २.३२.६३ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಬಲದಿಂದ ಪೌರವೇಶ್ವರ ರಾಜನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ; ನಂತರ ಮಹಾಯತ್ನದಿಂದ ಕೌಶಿಕಾಚಾರ್ಯ ಆಕೃತಿಯನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ.
2.32.64
वशे चक्रे महाबाहुः सुराष्ट्राधिपतिं तदा ।
सुराष्ट्रविषयस्थश्च प्रेषयामास रुक्मिणे ॥ २.३२.६४ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಆಗ ಸುರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ; ಸುರಾಷ್ಟ್ರ ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ರುಕ್ಮಿಗೆ (ದೂತರನ್ನು) ಕಳುಹಿಸಿದ.
2.32.65
राज्ञे भोजकटस्थाय महामात्राय धीमते ।
भीष्मकायस धर्मात्मा साक्षादिन्द्रसखाय वै ॥ २.३२.६५ ॥
ಭೋಜಕಟದಲ್ಲಿರುವ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಹಾಮಾತ್ಯನಾದ ರಾಜನಿಗೆ (ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದ); ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಭೀಷ್ಮಕನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಂದ್ರನ ಮಿತ್ರನೇ.
2.32.66
च चास्य प्रतिजग्राह ससुतः शासनं तदा ।
प्रीतिपूर्वं महाराज वासुदेवमवेक्ष्य च ॥ २.३२.६६ ॥
ಅವನು ಆಗ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ; ಮಹಾರಾಜನೇ, ವಾಸುದೇವನನ್ನು ನೋಡಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ (ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ).
2.32.67
ततः स रत्नान्यादाय पुनः प्रायाद्युधां पतिः ।
ततः शूर्पारकं चैव तालाकटमथापि च ॥ २.३२.६७ ॥
ಆಗ ಅವನು ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಯೋಧರ ಒಡೆಯನು ಮತ್ತೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು. ನಂತರ ಶೂರ್ಪಾರಕವನ್ನೂ ತಾಲಾಕಟವನ್ನೂ.
2.32.68
वशे चक्रे महातेजा दण्डकांश्च महाबलः ।
सागरद्वीपवासांश्च नृपतीन्म्लेच्छयोनिजान् ॥ २.३२.६८ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಅವನು ದಂಡಕರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು; ಸಮುದ್ರ ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಮ್ಲೇಚ್ಛ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ರಾಜರನ್ನೂ.
2.32.69
निषादान्पुरुषादांश्च कर्णप्रावरणानपि ।
ये च कालमुखा नाम नरराक्षसयोनयः ॥ २.३२.६९ ॥
ನಿಷಾದರನ್ನೂ ಪುರುಷಾದರನ್ನೂ, ಕಿವಿಗಳನ್ನೇ ಹೊದಿಕೆಯಾಗಿ ಹೊದೆಯುವವರನ್ನೂ; ಕಾಲಮುಖರೆಂಬ ಹೆಸರಿನ, ನರರಾಕ್ಷಸ ವಂಶದವರನ್ನೂ.
2.32.70
कृत्स्नं कोलगिरिं चैव सुरभीपट्टनं तथा ।
द्वीपं ताम्राह्वयं चैव पर्वतं रामकं तथा ॥ २.३२.७० ॥
ಸಮಗ್ರ ಕೋಲಗಿರಿಯನ್ನೂ, ಸುರಭೀ ಪಟ್ಟಣವನ್ನೂ, ತಾಮ್ರಾಹ್ವ ಎಂಬ ದ್ವೀಪವನ್ನೂ, ರಾಮಕ ಪರ್ವತವನ್ನೂ ಕೂಡ.
2.32.71
तिमिङ्गिलं च स नृपं वशे कृत्वा महामतिः ।
एकपादांश्च पुरुषान्केरलान्वनवासिनः ॥ २.३२.७१ ॥
ಮಹಾಮತಿಯಾದ ಅವನು ತಿಮಿಂಗಿಲ ರಾಜನನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು; ಏಕಪಾದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನೂ, ವನವಾಸಿ ಕೇರಳರನ್ನೂ.
2.32.72
नगरीं सञ्जयन्तीं च पाषण्डं करहाटकम् ।
दूतैरेव वशे चक्रे करं चैनानदापयत् ॥ २.३२.७२ ॥
ಸಂಜಯಂತೀ ನಗರವನ್ನೂ, ಪಾಷಂಡವನ್ನೂ, ಕರಹಾಟಕವನ್ನೂ; ದೂತರ ಮೂಲಕವೇ ಅವರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಇವರಿಂದ ಕಪ್ಪ ಕೊಡಿಸಿದನು.
2.32.73
पाण्ड्यांश्च द्रविडांश्चैव सहितांश्चोड्रकेरलैः ।
अन्ध्रांस्तावनांश्चैव कलिङ्गानुष्ट्रकर्णिकान् ॥ २.३२.७३ ॥
ಪಾಂಡ್ಯರನ್ನೂ, ದ್ರಾವಿಡರನ್ನೂ, ಚೋಡರು ಮತ್ತು ಕೇರಳರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದವರನ್ನೂ, ಆಂಧ್ರರನ್ನೂ, ತಾವನರನ್ನೂ, ಕಲಿಂಗರನ್ನೂ, ಉಷ್ಟ್ರಕರ್ಣಿಕರನ್ನೂ (ಗೆದ್ದನು).
2.32.74
आटवीं च पुरीं रम्यां यवनानां पुरं तथा ।
दूतैरेव वशे चक्रे करं चैनानदापयत् ॥ २.३२.७४ ॥
ಆಟವೀ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು, ಸುಂದರ ಪುರವನ್ನು, ಯವನರ ನಗರವನ್ನೂ (ಗೆದ್ದನು); ದೂತರಿಂದಲೇ ಅವರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅವರಿಂದ ಕಪ್ಪ ಕೊಡಿಸಿದನು.
2.32.75
तात्रपर्णी ततो गत्वा कन्यातीर्थमतीत्य च ।
दक्षिणां च दिशं सर्वा विजित्य कुरुनन्दनः ॥ २.३२.७५ ॥
ನಂತರ ತಾಮ್ರಪರ್ಣಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕನ್ಯಾತೀರ್ಥವನ್ನು ದಾಟಿ, ಕುರುನಂದನನು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗೆದ್ದನು.
2.32.76
उत्तरं तीरमासाद्य सागरस्योर्मिमालिनः ।
चिन्तयामास कौन्तेयो भ्रातुः पुत्रं घटोत्कचम् ॥ २.३२.७६ ॥
ಅಲೆಗಳ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಸಾಗರದ ಉತ್ತರ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕುಂತಿಯ ಮಗನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಮಗ ಘಟೋತ್ಕಚನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
2.32.77
ततश्चिन्तितमात्रस्तु राक्षसः प्रत्यदृश्यत ।
तं मेरुशिखराकारमागतं पाण्डुनन्दनः ॥ २.३२.७७ ॥
ಆಗ ಚಿಂತಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಮೇರು ಶಿಖರದಂತಹ ಆಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಅವನನ್ನು ಪಾಂಡುನಂದನನು…
2.32.78
भृगुकच्छात्ततो धीमान्साम्नैवामित्रकर्शनः ।
आगम्यतामिति प्राह धर्मराजस्य शसनाः ॥ २.३२.७८ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವವನೂ ಆದ ಅವನು, ಧರ್ಮರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ, ಸಾಮದಿಂದಲೇ "ಬಾ" ಎಂದನು.
2.32.79
स राक्षसपरीवारस्तं प्रणम्याशु संस्थितः ।
घटोत्कचं महात्मानं राक्षसं घोरदर्शनम् ॥ २.३२.७९ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿಂತನು — ಮಹಾತ್ಮ ಘಟೋತ್ಕಚ, ನೋಡಲು ಭಯಂಕರನಾದ ರಾಕ್ಷಸ.
2.32.80
तत्रस्थः प्रेषयामास पौलस्त्याय महात्मने ।
बिभीषणाय धर्मात्मा प्रीतिपूर्वमरिन्दमः ॥ २.३२.८० ॥
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಪುಲಸ್ತ್ಯನ ಮಗ ಮಹಾತ್ಮ ವಿಭೀಷಣನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
2.32.81
स चास्य प्रतिजग्राह शासनं प्रीतिपूर्वकम् ।
तच्च कृष्णकृतं धीमानभ्यमन्यत स प्रभुः ॥ २.३२.८१ ॥
ಅವನು ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಸಮರ್ಥ ಪ್ರಭು ಕೃಷ್ಣನು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ತನ್ನದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
2.32.82
ततः सम्प्रेषयामास रत्नानि विविधानि च ।
चन्दनागुरुकाष्ठानि दिव्यान्याभरणानि च ॥ २.३२.८२ ॥
ನಂತರ ಅವನು ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳನ್ನು, ಶ್ರೀಗಂಧ ಮತ್ತು ಅಗರು ಮರದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.