மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.32.1
तथैव सहदेवोऽपि धर्मराजेन पूजितः ।
महत्या सेनया राजन्प्रययौ दक्षिणां दिशम् ॥ २.३२.१ ॥
அதேபோல சகதேவனும் தர்மராஜனால் கௌரவிக்கப்பட்டு, ஓ அரசே, பெரிய படையுடன் தெற்குத் திசை நோக்கிச் சென்றான்.
2.32.2
स शूरसेनान्कार्त्स्न्येन पूर्वमेवाजयत्प्रभुः ।
मत्स्यराजं च कौरव्यो वशे चक्रे बलाद्बली ॥ २.३२.२ ॥
அந்த வலிமையான குரு வம்சத்தவன் முதலில் சூரசேனர்களை முழுவதுமாக வென்றான்; வலிமையால் மத்சய அரசனையும் தன் வசப்படுத்தினான்.
2.32.3
अधिराजाधिपं चैव दन्तवक्रं महाबलम् ।
जिगाय करदं चैव कृत्वा राज्ये न्यवेशयत् ॥ २.३२.३ ॥
அதிராஜாதிபனான மகாபலமுள்ள தந்தவக்த்ரனையும் வென்று, அவனைத் திறை செலுத்துபவனாக ஆக்கி அரசில் நிலைநிறுத்தினான்.
2.32.4
सुकुमारं वशे चक्रे सुमित्रं च नराधिपम् ।
तथैवापरमत्स्यांश्च व्यजयत्स पटच्चरान् ॥ २.३२.४ ॥
சுகுமாரனையும் நராதிபனான சுமித்திரனையும் வசப்படுத்தினான்; அதுபோலவே மற்ற மத்சயர்களையும் பட்டச்சரர்களையும் வென்றான்.
2.32.5
निषादभूमिं गोशृङ्गं पर्वतप्रवरं तथा ।
तरसैवाजयद्धीमाञ्श्रेणिमन्तं च पार्थिवम् ॥ २.३२.५ ॥
நிஷாத நிலத்தையும், கோசிருங்கத்தையும், சிறந்த மலையையும் விரைவில் வென்றான்; அந்த அறிவாளி சிரேணிமான் அரசனையும் வென்றான்.
2.32.6
नरराष्ट्रं च निर्जित्य कुन्तिभोजमुपाद्रवत् ।
प्रीतिपूर्वं च तस्यासौ प्रतिजग्राह शासनम् ॥ २.३२.६ ॥
நரராஷ்டிரத்தை வென்று குந்திபோஜன் மீது படையெடுத்தான்; குந்திபோஜனோ அன்புடன் அவனது ஆணையை ஏற்றுக்கொண்டான்.
2.32.7
ततश्चर्मण्वतीकूले जम्भकस्यात्मजं नृपम् ।
ददर्श वासुदेवेन शेषितं पूर्ववैरिणा ॥ २.३२.७ ॥
பின்னர் சர்மண்வதி கரையில் ஜம்பகனின் மகனான அரசனைக் கண்டான்; முன்னாள் பகைவனாக இருந்ததால் வாசுதேவனால் உயிருடன் விடப்பட்டவன் அவன்.
2.32.8
चक्रे तेन स सङ्ग्रामं सहदेवेन भारत ।
स तमाजौ विनिर्जित्य दक्षिणाभिमुखो ययौ ॥ २.३२.८ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே! அவனுடன் சகதேவன் போர் செய்தான்; போரில் அவனை வென்று தெற்கு நோக்கிச் சென்றான்.
2.32.9
सेकानपरसेकांश्च रत्नानि विविधानि च ।
ततस्तेनैव सहितो नर्मदामभितो ययौ। ॥ २.३२.९ ॥
சேகர்களையும் பிற சேகர்களையும், பல்வேறு ரத்தினங்களையும் பெற்று, பின்னர் அவனுடனேயே நர்மதையைச் சுற்றி நோக்கிச் சென்றான்.
2.32.10
भगदत्तं महाबाहुं क्षत्रियं नरकात्मजम् ।
अर्जुनाय करं दत्तं श्रुत्वा तत्र न्यवर्तत ॥ २.३२.१० ॥
நரகனின் மகனான பெரும்புஜ க்ஷத்திரியன் பகதத்தன் அர்ஜுனனுக்குக் கப்பம் செலுத்தியுள்ளான் என்று கேட்டு, அங்கிருந்தே திரும்பினான்.
2.32.11
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ सैन्येन महतावृतौ ।
जिगाय समरे वीरावाश्विनेयः प्रतापवान् ॥ २.३२.११ ॥
அவந்தியின் வீரர்களான வின்ட, அனுவின்ட இருவரும் பெரும் படையால் சூழப்பட்டிருந்தனர்; அஸ்வினியின் மகனான வீரன் போரில் அவர்களை வென்றான்.
2.32.12
ततो रत्नान्युपादाय पुरं भोजकटं ययौ ।
तत्र युद्धमभूद्राजन्दिवसद्वयमच्युत ॥ २.३२.१२ ॥
பின்னர் ரத்தினங்களை எடுத்துக்கொண்டு போஜகட நகருக்குச் சென்றான்; அங்கே, அரசனே, அச்யுதனே, இரண்டு நாட்கள் போர் நடந்தது.
2.32.13
स विजित्य दुराधर्षं भीष्मकं माद्रिनन्दनः ।
कोसलाधिपतिं चैव तथा वेणातटाधिपम् ॥ २.३२.१३ ॥
அஜேயனான பீஷ்மகனை வென்ற மாத்ரியின் மகன், கோசலத்தின் அரசனையும் வேணாதடத்தின் அரசனையும் வென்றான்.
2.32.14
कान्तारकांश्च समर तथा प्राकोटकान्नृपान् ।
नाटकेयांश्च समरे तथा हेरम्बकान्युधि ॥ २.३२.१४ ॥
போரில் காந்தாரகர்களையும், பிராகோடக அரசர்களையும், நாடகேயர்களையும், ஹேரம்பகர்களையும் வென்றான்.
2.32.15
मारुधं च विनिर्जित्य रम्यग्राममथो बलात् ।
नाचीनानर्बुकांश्चैव राजानश्च महाबलः ॥ २.३२.१५ ॥
மாருதத்தை முழுமையாக வென்று, ரம்யக்ராமத்தை பலத்தால் கைப்பற்றி, பின்னர் நாசீனர்களையும் அர்புகர்களையும் அரசர்களையும் அந்த மகாபலசாலி வென்றான்.
2.32.16
तांस्तानाटविकान्सर्वानजयत्पाण्डुनन्दनः ।
नाताधिपं च नृपतिं वशे चक्रे महाबलः ॥ २.३२.१६ ॥
பாண்டுவின் மகன் அந்த அனைத்து காட்டு மக்களையும் வென்றான்; மகாபலசாலி நாதர்களின் அதிபதியான அரசனையும் தன் வசப்படுத்தினான்.
2.32.17
पुलिन्दांश्च रणे जित्वा ययौ दक्षिणतः पुरः ।
युयुधे पाण्ड्यराजेन दिवसं नकुलानुजः ॥ २.३२.१७ ॥
போரில் புலிந்தர்களை வென்று தெற்கு நோக்கி முன்னேறினான்; நகுலனின் இளைய சகோதரன் பாண்டிய அரசனுடன் ஒரு நாள் போர் புரிந்தான்.
2.32.18
तं जित्वा स महाबाहुः प्रययौ दक्षिणापथम् ।
गुहामासादयामास किष्किन्धां लोकविश्रुताम् ॥ २.३२.१८ ॥
அவனை வென்ற அந்த மகாபாகு தென்பாதை நோக்கிச் சென்றான்; குகையை அடைந்து, உலகப் புகழ்பெற்ற கிஷ்கிந்தையையும் அடைந்தான்.
2.32.19
पुरा वानरराजेन वालिना चाभिरक्षिताम् ।
ततः कोसलराजस्य रामस्यैवानुगेन च।
सुग्रीवेणाभिगुप्तां तां प्रविष्टस्तमथाह्वयत् ॥ २.३२.१९ ॥
முன்பு வானர அரசன் வாலியாலும், பின்னர் கோசல அரசன் ராமனின் தோழன் சுக்ரீவனாலும் காக்கப்பட்ட அந்நகரில் நுழைந்து அவன் அவனை சவால் விடுத்து அழைத்தான்.
2.32.20
तत्र वानरराजाभ्यां मैन्देन द्विविदेन च ।
युयुधे दिवसान्सप्त न च तौ विकृतिं गतौ ॥ २.३२.२० ॥
அங்கே அவன் வானர அரசர்களான மைந்தனும் த்விவிதனும் ஆகிய இருவருடனும் ஏழு நாட்கள் போரிட்டான்; ஆனால் அவ்விருவரும் எவ்வகையிலும் துன்புறவில்லை.
2.32.21
ततस्तुष्टौ महात्मानौ सहदेवाय वानरौ ।
ऊचतुश्चैव संहृष्टौ प्रीतिपूर्वमिदं वचः ॥ २.३२.२१ ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த அந்த இரு மகாத்மா வானரர்களும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் சகாதேவனிடம் அன்பான இச்சொற்களைச் சொன்னார்கள்.
2.32.22
गच्छ पाण्डवशार्दूल रत्नान्यादाय सर्वशः ।
अविघ्नमस्त कार्याय धर्मराजाय धीमते ॥ २.३२.२२ ॥
பாண்டவ புலியே, செல். அனைத்து ரத்தினங்களையும் எடுத்துக்கொள்; அறிவுள்ள தர்மராஜனின் காரியம் தடையின்றி நிறைவேறட்டும்.
2.32.23
ततो रत्नान्युपादाय पुरीं माहिष्मतीं ययौ ।
तत्र नीलेन राज्ञा स चक्रे युद्धं नरर्षभः ॥ २.३२.२३ ॥
பின்னர் ரத்தினங்களை எடுத்துக்கொண்டு அவன் மாஹிஷ்மதி நகரத்திற்குச் சென்றான்; அங்கே மனிதர்களில் காளையான அவன் அரசன் நீலனுடன் போர் புரிந்தான்.
2.32.24
पाण्डवः परवीरघ्नः सहदेवः प्रतापवान् ।
ततोऽस्य सुमहद्युद्धमासीद्भीरुभयङ्करम् ॥ २.३२.२४ ॥
எதிரி வீரர்களை அழிக்கும் பராக்கிரமம் கொண்ட பாண்டவன் சகாதேவன். பின்னர் அவனுக்கு பயந்தவர்களை அஞ்சச் செய்யும் மிகப் பெரிய போர் நடந்தது.
2.32.25
सैन्यक्षयकरं चैव प्राणानां संशयावहम् ।
चक्रे तस्य हि साहाय्यं भगवान्हव्यवाहनः ॥ २.३२.२५ ॥
படையை அழிப்பதும் உயிர்களை ஆபத்துக்குள்ளாக்குவதுமான அந்த நிலையை உண்டாக்கினான்; அதில் அவனுக்கு உதவியவர் பகவான் ஹவ்யவாஹனன் அக்னியே.
2.32.26
ततो रथा हया नागाः पुरुषाः कवचानि च ।
प्रतीप्तानि व्यदृश्यन्त सहदेवबले तदा ॥ २.३२.२६ ॥
அப்போது சகதேவனின் படையில் தேர்கள், குதிரைகள், யானைகள், வீரர்கள், கவசங்கள் ஆகியவை எரிவது போலத் தெரிந்தன.
2.32.27
ततः सुसंभ्रान्तमना बभूव कुरुनन्दनः ।
नोत्तरं प्रतिवक्तुं च शक्तोऽभूज्जनमेजय ॥ २.३२.२७ ॥
அப்போது குருக்களின் மகிழ்ச்சியானவன் மிகவும் கலங்கிய மனத்தோடு ஆனான்; ஜனமேஜயா, பதில் சொல்ல அவனால் இயலவில்லை.
2.32.28
किमर्थं भगवान्वह्निः प्रत्यमित्रोऽभवद्युधि ।
सहदेवस्य यज्ञार्थं घटमानस्य वै द्विज ॥ २.३२.२८ ॥
பிராமணரே, யாகத்திற்காக முயன்ற சகதேவனுக்கு எதிராக பகவான் அக்னி போரில் ஏன் பகைவனானான்?
2.32.29
तत्र माहिष्मतीवासी भगवान्हव्यवाहनः ।
श्रूयते हि गृहीतो वै पुरस्तात्पारदारिकः ॥ २.३२.२९ ॥
அங்கே மாகிஷ்மதியில் வாழ்ந்த பகவான் ஹவ்யவாஹன அக்னி, முன்பு பரஸ்த்ரீ சேர்க்கை செய்தவனாகப் பிடிக்கப்பட்டான் என்று கேட்கப்படுகிறது.
2.32.30
नीलस्य राज्ञो दुहिता बभूवतातीव शोभना ।
साऽग्निहोत्रमुपातिष्ठद्बोधनाय पितुः सदा ॥ २.३२.३० ॥
நீல அரசனின் மகள் மிகவும் அழகானவள்; அவள் தந்தையை எழுப்புவதற்காக எப்போதும் அக்னிஹோத்ரத்தைப் பராமரித்து வந்தாள்.
2.32.31
व्यजनैर्धूयमानोऽपि तावत्प्रज्वलते न सः ।
यावच्चारुपुटौष्ठेन वायुना न विधूयते ॥ २.३२.३१ ॥
விசிறிகளால் வீசப்பட்டாலும் அவர் அழகிய உதடுகள் போன்ற துருத்தியின் காற்றால் ஊதப்படும் வரை எரியவில்லை.
2.32.32
ततः स भगवानग्निश्चकमे तां सुदर्शनाम् ।
नीलस्य राज्ञः सर्वेषामुपनीतश्च सोऽभवत् ॥ २.३२.३२ ॥
பின்னர் பகவான் அக்னி அந்த அழகிய முகத்தாளை விரும்பினார். நீல மன்னரின் முன்னிலையிலும் அனைவரின் முன்னிலையிலும் அவர் கொண்டுவரப்பட்டார்.
2.32.33
ततो ब्रह्मणरूपेण रममाणो यदृच्छया ।
चकमे तां वरारोहां कन्यामुत्पललोचनाम्
तं तु राजा यथाशास्त्रमशासद्धार्मिकस्तदा ॥ २.३२.३३ ॥
பின்னர் பிராமண வடிவில் விருப்பப்படி உலாவியவர் அந்த அழகிய இடையாளும் தாமரைக் கண்ணாளுமான கன்னியை விரும்பினார். அப்போது தர்மசீலரான அரசர் சாஸ்திரப்படி அவருக்கு ஆணையிட்டார்.
2.32.34
प्रजज्वाल ततः कोपाद्भगवान्हव्यवाहनः ।
तं दृष्ट्वा विस्मितो राजा जगाम शिरसाऽवनिम् ॥ २.३२.३४ ॥
பின்னர் கோபத்தால் பகவான் ஹவ்யவாஹனர் அக்னி பெருஞ் சுடராக எரிந்தார். அவரைக் கண்டு வியப்புற்ற அரசர் தலையால் நிலத்தை வணங்கினார்.
2.32.35
ततः कालेन तां कन्यां तथैव हि तदा नृपः ।
प्रददौ विप्ररूपाय वह्रये शिरसा नतः ॥ २.३२.३५ ॥
பின்னர் உரிய காலத்தில் அரசர் அந்தக் கன்னியை அதுபோலவே அந்தணர் வடிவில் இருந்த அக்னிக்குத் தலை வணங்கி அளித்தார்.
2.32.36
प्रतिगृह्य च तां सुभ्रुं नीलराज्ञः सुतां तदा ।
चक्रे प्रसादं भगवांस्तस्य राज्ञो विभावसुः ॥ २.३२.३६ ॥
அழகிய புருவமுடைய நீல மன்னரின் அந்த மகளை ஏற்றுக்கொண்டு, அப்போது பகவான் விபாவசு அக்னி அந்த மன்னருக்கு அருள் புரிந்தார்.
2.32.37
वरेण च्छन्दयामास तं नृपं स्विष्टकृत्तमः ।
अभयं च स जग्राह स्वसैन्ये वै महीपतिः ॥ २.३२.३७ ॥
சிறந்த யாகத் தூய்மையாளர் அந்த அரசனுக்கு வரம் அளித்து அவனை மகிழ்வித்தார்; அந்த மன்னன் தன் படைக்காக அபயத்தை ஏற்றுக்கொண்டான்.
2.32.38
ततः प्रभृति ये केचिदज्ञानात्तां पुरीं नृपाः ।
जिगीषन्ति बलाद्राजंस्ते दह्यन्ते स्म वह्निना ॥ २.३२.३८ ॥
அன்றிலிருந்து அறியாமையால் அந்த நகரத்தை வலுவால் வெல்ல விரும்பும் அரசர்கள், ஓ அரசே, நெருப்பினால் எரிக்கப்படுகிறார்கள்.
2.32.39
स्यां पुर्यां तदा चैव माहिष्मत्यां कुरूद्वह ।
बभूवुरनतिग्राह्य योषितश्छन्दतः किल ॥ २.३२.३९ ॥
ஓ குருக்களில் சிறந்தவனே, அந்தக் காலத்தில் மாஹிஷ்மதி நகரிலும் பெண்கள் தங்கள் விருப்பப்படியே பிடிக்க முடியாதவர்களாக ஆயினர்.
2.32.40
एवमग्निर्वरं प्रादात्स्त्रीणामप्रतिवारणे ।
रिण्यस्तत्र च राजानस्तत्पुरं भरतर्षभ। ॥ २.३२.४० ॥
இவ்வாறு அக்னி பெண்களுக்கு தடுக்கவியலாமை என்ற வரத்தை அளித்தான். ஓ பரதர்களில் காளையே, அங்கு அரசர்கள் அந்நகரத்தை…
2.32.41
र्जयन्ति च राजानस्तत्पुरं भरतर्षभ ।
भयादग्नेर्महाराज तदाप्रभृति सर्वदा ॥ २.३२.४१ ॥
ஓ பரதர்களில் காளையே, அரசர்கள் அந்நகரத்தை வெல்கின்றனர். ஓ மகாராஜா, அன்றிலிருந்து எப்போதும் அக்னியின் பயத்தால்.
2.32.42
सहदेवस्तु धर्मात्मा सैन्यं दृष्ट्वा भयार्दितम् ।
परीतमग्निना राजन्नाकम्पत यथाऽचलः।
उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा सोऽब्रवीत्पावकं ततः ॥ २.३२.४२ ॥
ஆனால் தர்மாத்மாவாகிய சகாதேவன், பயத்தால் வாட்டப்பட்டு நெருப்பால் சூழப்பட்ட தன் படையைக் கண்டு, ஓ அரசே, மலை போல் நடுங்கினான். பின்னர் ஆசமனம் செய்து தூய்மையானவனாகி அக்னியிடம் பேசினான்.
2.32.43
त्वदर्थोऽयं समारम्भः कृष्णवर्त्मन्नमोस्तु ते। ॥ २.३२.४३ ॥
இது உமக்காகவே தொடங்கப்பட்ட செயல்; கருநிற வழியுடையவரே, உமக்கு வணக்கம்.
2.32.44
मुखं त्वमसि देवानां यज्ञस्त्वमसि पावक ।
पावनात्पावकश्चासि वहनाद्धव्यवाहनः।
वेदास्त्वदर्थं जाता वै जातवेदास्ततो ह्यसि ॥ २.३२.४४ ॥
நீர் தேவர்களின் முகம்; நீரே யாகம், ஓ பாவகரே. தூய்மைப்படுத்துவதால் பாவகர்; சுமப்பதால் ஹவ்யவாஹனர். வேதங்கள் உமக்காகவே பிறந்தன; ஆகவே நீர் ஜாதவேதர்.
2.32.45
चित्रभानुः सुरेशश्च अनलस्त्वं विभावसो ।
स्वर्गद्वारस्पृशश्चासि हुताशो ज्वलनः शिखी ॥ २.३२.४५ ॥
நீர் சித்ரபானு, சுரேசர்; ஓ விபாவசு, நீர் அனலர். சொர்க்க வாசலைத் தொடுபவர் நீர்; நீர் ஹுதாசர், ஜ்வலனர், சிகி.
2.32.46
वैश्वानरस्त्वं पिङ्गेशः प्लवङ्गो भूरितेजसः ।
कुमारसूस्त्वं भगवान्रुद्रगर्भो हिरण्यकृत् ॥ २.३२.४६ ॥
நீர் வைசுவானரர்; பிங்கேசர், பிளவங்கர், மிகு தேஜஸ்வி. குமாரரைப் பெற்றவர் நீர்; பகவான், ருத்ரகர்ப்பர், ஹிரண்யகிருத்.
2.32.47
अग्निर्ददातु मे तेजो वायुः प्राणं ददातु मे ।
पृथिवी बलमादध्याच्छिवं चापो दिशन्तु मे ॥ २.३२.४७ ॥
அக்னி எனக்கு தேஜஸைத் தரட்டும்; வாயு எனக்கு பிராணனைத் தரட்டும். பூமி பலத்தை அளிக்கட்டும்; நீர்கள் எனக்கு மங்களத்தை அருளட்டும்.
2.32.48
अपां गर्भ महासत्व जातवेदः सुरेश्वर ।
देवानां मुखमग्ने त्वं सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.४८ ॥
நீரின் கருவே, மகாசத்துவரே, ஜாதவேதரே, சுரேஸ்வரரே. தேவர்களின் முகமான அக்னியே, உண்மையால் என்னை முற்றிலும் தூய்மைப்படுத்துவீராக.
2.32.49
ऋषिभिर्ब्राह्मणैश्चैव दैवतैरसुरैरपि ।
नित्यं सुहुत यज्ञेषु सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.४९ ॥
முனிவர்கள், பிராமணர்கள், தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களாலும் யாகங்களில் எப்போதும் நன்கு அர்ப்பணிக்கப்படுபவரே, உண்மையால் என்னைத் தூய்மைப்படுத்துங்கள்.
2.32.50
धूमकेतुः शिखी च त्वं पापहाऽनिसम्भवः ।
सर्वप्राणिषु नित्यस्थः सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.५० ॥
புகைக்கொடி, சுடர்ச்சிகை நீரே; பாவங்களை அழிப்பவரே, காற்றிலிருந்து பிறந்தவரே, எல்லா உயிர்களிலும் எப்போதும் நிலைத்திருப்பவரே, உண்மையால் என்னைத் தூய்மைப்படுத்துங்கள்.
2.32.51
एवं स्तुतोऽसि भगवन्प्रीतेन शिचिना मया ।
तुष्टिं पुष्टिं श्रुतं चैव प्रीति चाग्ने प्रयच्छ मे ॥ २.३२.५१ ॥
பகவானே, இவ்வாறு நான் மகிழ்ச்சியுடன் சிசினாக நின்று உங்களைத் துதித்தேன். அக்னியே, எனக்குத் திருப்தியையும், வளர்ச்சியையும், கல்வியையும், மகிழ்ச்சியையும் அருளுங்கள்.
2.32.52
इत्येवं मन्त्रमाग्नेयं पठन्यो जुहुयाद्विभुम् ।
ऋद्धिमान्सततं दान्तः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २.३२.५२ ॥
இவ்வாறு அக்னிக்குரிய இந்த மந்திரத்தை ஓதியபடி எவன் சர்வவியாபியான அக்னியில் ஆகுதி செய்கிறானோ, அவன் செல்வம் பெற்று, எப்போதும் அடக்கமுடையவனாகி, எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
2.32.53
यज्ञविघ्नमिमं कर्तुं नार्हस्त्वं यज्ञवाहन ।
एवमुक्त्वा तु माद्रेयः कुशैरास्तीर्य मेदिनीम् ॥ २.३२.५३ ॥
யஞ்ஞவாஹனே, இந்த யாகத்திற்கு இடையூறு செய்வது உமக்குத் தகாது. இவ்வாறு சொல்லி, மாத்ரியின் மகன் தர்ப்பைகளை நிலத்தில் பரப்பினான்.
2.32.54
विधिवत्पुरुषव्याघ्रः पावकं प्रत्युपाविशत् ।
प्रमुखे तस्य सैन्यस्य भीतोद्विग्रस्य भारत ॥ २.३२.५४ ॥
மனிதர்களில் புலி போன்றவன் விதிப்படி அக்னிக்கு எதிரே அமர்ந்தான்; பாரதனே, அந்தப் படையின் முன்னே பயந்தும் கலங்கியும் இருந்த அவர்களுக்கு முன்பாக.
2.32.55
न चैनमत्यगाद्वह्निरुवाच महोदधिः ।
तमुपेत्य शनैर्वह्निरुवाच कुरुनन्दनम् ॥ २.३२.५५ ॥
நெருப்பு அவனைக் கடக்கவில்லை; பெருங்கடலும் பேசவில்லை. பின்னர் நெருப்பு அருகில் வந்து மெதுவாக குருநந்தனனிடம் கூறியது.
2.32.56
सहदेवं नृणां देवं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ कौरव्य जिज्ञासेयं कृता मया ॥ २.३२.५६ ॥
மனிதர்களின் தேவனாகிய சகதேவனிடம் சாந்தமான சொற்களுடன் இவ்வாறு கூறினான்: 'எழு, எழு, கௌரவ்யனே! இந்த சோதனையை நான் செய்தேன்.'
2.32.57
वेद्मि सर्वमभिप्रायं तव धर्मसुतस्य च ।
मया तु रक्षितव्या पूरियं भरतसत्तम ॥ २.३२.५७ ॥
உன் மற்றும் தர்மபுத்திரனின் எண்ணம் முழுவதும் நான் அறிவேன். ஆனால், பரதர்களில் சிறந்தவனே, இந்த நகரம் என்னால் காக்கப்பட வேண்டும்.
2.32.58
यावद्राज्ञो हि नीलस्य कुले वंशधरा इति ।
ईप्सितं तु करिष्यामि मनसस्तव पाण्डव ॥ २.३२.५८ ॥
நீல அரசனின் குலத்தில் வம்சத்தைத் தாங்குபவர்கள் இருக்கும் வரை. ஓ பாண்டவா! உன் மனதின் விருப்பத்தை நான் நிறைவேற்றுவேன்.
2.32.59
तत उत्थाय हृष्टात्मा प्राञ्जलिः शिरसा नतः ।
पूजयामास माद्रेयटः पावकं भरतर्षभ ॥ २.३२.५९ ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த மனதுடன் எழுந்து, கைகூப்பி தலைவணங்கி, மாத்ரியின் மகன் சகதேவன், பாரதர்களில் காளையே, அக்னியை வணங்கினான்.
2.32.60
पावके विनिवृत्ते तु नीलो राजाऽभ्यगात्तदा ।
पावकस्याज्ञया चैनमर्चयामास पार्थिवः ॥ २.३२.६० ॥
அக்னி திரும்பிச் சென்றபின் அரசன் நீலன் அப்போது அருகில் வந்தான். அக்னியின் ஆணையால் அந்த அரசன் அவனையும் வணங்கினான்.
2.32.61
सत्कारेण नरव्याघ्रं सहदेवं युधां पतिम् ।
प्रतिगृह्य च तां पूजां करे च विनिवेश्य च ॥ २.३२.६१ ॥
மரியாதையுடன், போர்வீரர்களின் தலைவரும் நரவ்யாக்ரருமான சகாதேவனின் அந்த வரவேற்பை ஏற்றுக்கொண்டு, கையைப் பிடித்தபடி.
2.32.62
माद्रीसुतस्ततः प्रायाद्विजयी दक्षिणां दिशम् ।
त्रैपुरं स वशे कृत्वा राजानममितौजसम् ॥ २.३२.६२ ॥
பின்னர் மாத்ரியின் மகன் வெற்றியுடன் தெற்குத் திசையை நோக்கிச் சென்றான்; த்ரைபுரத்தை வசப்படுத்தி, அளவற்ற வலிமையுடைய அரசனையும் அடக்கினான்.
2.32.63
निजग्राह महाबाहुस्तरसा पौरवेश्वरम् ।
आकृतिं कौशिकाचार्यं यत्ने महता ततः ॥ २.३२.६३ ॥
மகாபாகுவான அவன் வலிமையுடன் பௌரவேஷ்வரனை (அரசனை) பிடித்தான்; பின்னர் பெரும் முயற்சியுடன் கௌசிகரின் ஆசிரியரான ஆக்ருதியையும் கைப்பற்றினான்.
2.32.64
वशे चक्रे महाबाहुः सुराष्ट्राधिपतिं तदा ।
सुराष्ट्रविषयस्थश्च प्रेषयामास रुक्मिणे ॥ २.३२.६४ ॥
மகாபாகுவான அவன் அப்போது சுராஷ்டிரத்தின் தலைவனை வசப்படுத்தினான்; சுராஷ்டிர நாட்டில் தங்கியிருந்து ருக்மிக்கு (தூதுவனை) அனுப்பினான்.
2.32.65
राज्ञे भोजकटस्थाय महामात्राय धीमते ।
भीष्मकायस धर्मात्मा साक्षादिन्द्रसखाय वै ॥ २.३२.६५ ॥
போஜகடத்தில் வசிக்கும் புத்திமான் மகாமாத்யனாகிய அரசனுக்கு (தூதை அனுப்பினான்); தர்மாத்மாவான பீஷ்மகன் நிச்சயமாக இந்திரனின் நண்பனே.
2.32.66
च चास्य प्रतिजग्राह ससुतः शासनं तदा ।
प्रीतिपूर्वं महाराज वासुदेवमवेक्ष्य च ॥ २.३२.६६ ॥
அவன் அப்போது தன் மகன்களுடன் அவனுடைய கட்டளையை ஏற்றுக்கொண்டான்; மகாராஜனே, வாசுதேவனைப் பார்த்து அன்புடன் (அவ்வாறு செய்தான்).
2.32.67
ततः स रत्नान्यादाय पुनः प्रायाद्युधां पतिः ।
ततः शूर्पारकं चैव तालाकटमथापि च ॥ २.३२.६७ ॥
பின்னர் அவர் ரத்தினங்களை எடுத்துக்கொண்டு, போர்வீரர்களின் தலைவன் மீண்டும் சென்றான். பின்னர் சூர்பாரகத்தையும் தாலாகடத்தையும்.
2.32.68
वशे चक्रे महातेजा दण्डकांश्च महाबलः ।
सागरद्वीपवासांश्च नृपतीन्म्लेच्छयोनिजान् ॥ २.३२.६८ ॥
மிகுந்த ஒளியும் பெரும் வலிமையும் கொண்டவன் தண்டகர்களை அடக்கினான்; கடல் தீவுகளில் வாழ்ந்த, மிலேச்ச குலத்தில் பிறந்த அரசர்களையும் வசப்படுத்தினான்.
2.32.69
निषादान्पुरुषादांश्च कर्णप्रावरणानपि ।
ये च कालमुखा नाम नरराक्षसयोनयः ॥ २.३२.६९ ॥
நிஷாதர்களையும், மனிதர்களை உண்பவர்களையும், காதுகளையே போர்வையாகக் கொண்டவர்களையும்; காலமுகர் என்ற பெயருடைய, நரராக்ஷச குலத்தவரையும்.
2.32.70
कृत्स्नं कोलगिरिं चैव सुरभीपट्टनं तथा ।
द्वीपं ताम्राह्वयं चैव पर्वतं रामकं तथा ॥ २.३२.७० ॥
முழு கோலகிரியையும், சுரபீ பட்டணத்தையும், தாம்ராஹ்வ எனும் தீவையும், ராமக மலையையும் கூட.
2.32.71
तिमिङ्गिलं च स नृपं वशे कृत्वा महामतिः ।
एकपादांश्च पुरुषान्केरलान्वनवासिनः ॥ २.३२.७१ ॥
மகாமதியான அவன் திமிங்கிலத்தின் அரசனையும் வசப்படுத்தினான்; ஒற்றைக்கால் மனிதர்களையும், காட்டில் வாழும் கேரளர்களையும்.
2.32.72
नगरीं सञ्जयन्तीं च पाषण्डं करहाटकम् ।
दूतैरेव वशे चक्रे करं चैनानदापयत् ॥ २.३२.७२ ॥
சஞ்சயந்தீ நகரத்தையும், பாஷண்டத்தையும், கரஹாடகத்தையும்; தூதர்கள் மூலமே அவற்றை வசப்படுத்தி, இவர்களிடமிருந்து வரி பெற்றான்.
2.32.73
पाण्ड्यांश्च द्रविडांश्चैव सहितांश्चोड्रकेरलैः ।
अन्ध्रांस्तावनांश्चैव कलिङ्गानुष्ट्रकर्णिकान् ॥ २.३२.७३ ॥
பாண்டியர்களையும், திராவிடர்களையும், சோழர்கள் மற்றும் கேரளர்களுடன் சேர்ந்தவர்களையும், ஆந்திரர்களையும், தாவனர்களையும், கலிங்கர்களையும், உஷ்ட்ரகர்ணிகர்களையும் (வென்றான்).
2.32.74
आटवीं च पुरीं रम्यां यवनानां पुरं तथा ।
दूतैरेव वशे चक्रे करं चैनानदापयत् ॥ २.३२.७४ ॥
காட்டுப் பகுதியையும், அழகிய நகரத்தையும், யவனர்களின் நகரத்தையும் (வென்றான்); தூதர்களாலேயே அவர்களை வசப்படுத்தி, அவர்களிடம் வரி செலுத்த வைத்தான்.
2.32.75
तात्रपर्णी ततो गत्वा कन्यातीर्थमतीत्य च ।
दक्षिणां च दिशं सर्वा विजित्य कुरुनन्दनः ॥ २.३२.७५ ॥
பின்னர் தாம்ரபர்ணிக்குச் சென்று, கன்யாதீர்த்தத்தைக் கடந்து, குருநந்தனன் தெற்குத் திசை முழுவதையும் வென்றான்.
2.32.76
उत्तरं तीरमासाद्य सागरस्योर्मिमालिनः ।
चिन्तयामास कौन्तेयो भ्रातुः पुत्रं घटोत्कचम् ॥ २.३२.७६ ॥
அலைமாலை அணிந்த கடலின் வடகரையை அடைந்து, குந்தியின் மகன் தன் சகோதரனின் மகன் கடோத்கசனை நினைத்தான்.
2.32.77
ततश्चिन्तितमात्रस्तु राक्षसः प्रत्यदृश्यत ।
तं मेरुशिखराकारमागतं पाण्डुनन्दनः ॥ २.३२.७७ ॥
அப்போது நினைத்த மாத்திரத்திலேயே அந்த ராக்ஷசன் தோன்றினான். மேருச் சிகரம் போன்ற உருவத்துடன் வந்த அவனை பாண்டுவின் மகன்…
2.32.78
भृगुकच्छात्ततो धीमान्साम्नैवामित्रकर्शनः ।
आगम्यतामिति प्राह धर्मराजस्य शसनाः ॥ २.३२.७८ ॥
பின்னர் புத்திமான், பகைவரை அடக்குபவன், தர்மராஜனின் கட்டளைப்படி, சாமத்தாலேயே "வருக" என்றான்.
2.32.79
स राक्षसपरीवारस्तं प्रणम्याशु संस्थितः ।
घटोत्कचं महात्मानं राक्षसं घोरदर्शनम् ॥ २.३२.७९ ॥
அவன் ராட்சசப் பரிவாரத்துடன் அவரை விரைவாக வணங்கி நின்றான் — மகாத்மாவாகிய கடோத்கசன், பார்வைக்கு பயங்கரமான ராட்சசன்.
2.32.80
तत्रस्थः प्रेषयामास पौलस्त्याय महात्मने ।
बिभीषणाय धर्मात्मा प्रीतिपूर्वमरिन्दमः ॥ २.३२.८० ॥
அங்கேயே நின்றுகொண்டு, பகைவரை அடக்கும் அந்த தர்மாத்மா புலஸ்தியன் மகனான மகாத்மா விபீஷணனுக்கு அன்புடன் தூது அனுப்பினான்.
2.32.81
स चास्य प्रतिजग्राह शासनं प्रीतिपूर्वकम् ।
तच्च कृष्णकृतं धीमानभ्यमन्यत स प्रभुः ॥ २.३२.८१ ॥
அவன் அவருடைய கட்டளையை அன்புடன் ஏற்றுக்கொண்டான்; அந்த அறிவுள்ள, வல்லமை மிக்க தலைவன் கிருஷ்ணர் செய்ததை தன்னுடையதாகக் கருதினான்.
2.32.82
ततः सम्प्रेषयामास रत्नानि विविधानि च ।
चन्दनागुरुकाष्ठानि दिव्यान्याभरणानि च ॥ २.३२.८२ ॥
பின்னர் அவர் பல்வேறு இரத்தினங்களையும், சந்தனம் மற்றும் அகில் மரக்கட்டைகளையும், தெய்வீக ஆபரணங்களையும் அனுப்பினார்.