Mahābhārata · Adhyāya 2.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.32.1
तथैव सहदेवोऽपि धर्मराजेन पूजितः ।
महत्या सेनया राजन्प्रययौ दक्षिणां दिशम् ॥ २.३२.१ ॥
Ebenso zog Sahadeva, von Dharmarāja geehrt, o König, mit einem großen Heer in die südliche Richtung davon.
2.32.2
स शूरसेनान्कार्त्स्न्येन पूर्वमेवाजयत्प्रभुः ।
मत्स्यराजं च कौरव्यो वशे चक्रे बलाद्बली ॥ २.३२.२ ॥
Dieser mächtige Kaurava besiegte zuerst die Śūrasenas vollständig und brachte den König der Matsyas mit Gewalt unter seine Herrschaft.
2.32.3
अधिराजाधिपं चैव दन्तवक्रं महाबलम् ।
जिगाय करदं चैव कृत्वा राज्ये न्यवेशयत् ॥ २.३२.३ ॥
Auch den überaus starken Dantavakra, den Herrn der Herrscher, besiegte er und machte ihn zu einem Tributzahler, den er in seinem Reich wieder einsetzte.
2.32.4
सुकुमारं वशे चक्रे सुमित्रं च नराधिपम् ।
तथैवापरमत्स्यांश्च व्यजयत्स पटच्चरान् ॥ २.३२.४ ॥
Sukumāra und den Menschenkönig Sumitra brachte er unter seine Gewalt, und ebenso besiegte er die übrigen Matsyas und die Paṭaccaras.
2.32.5
निषादभूमिं गोशृङ्गं पर्वतप्रवरं तथा ।
तरसैवाजयद्धीमाञ्श्रेणिमन्तं च पार्थिवम् ॥ २.३२.५ ॥
Das Land der Niṣādas, Gośṛṅga, den vornehmsten Berg, und den König Śreṇimān, diesen Weisen, eroberte er rasch.
2.32.6
नरराष्ट्रं च निर्जित्य कुन्तिभोजमुपाद्रवत् ।
प्रीतिपूर्वं च तस्यासौ प्रतिजग्राह शासनम् ॥ २.३२.६ ॥
Nachdem er das Reich der Naras erobert hatte, rückte er gegen Kuntibhoja vor, und Kuntibhoja nahm seine Herrschaft liebevoll an.
2.32.7
ततश्चर्मण्वतीकूले जम्भकस्यात्मजं नृपम् ।
ददर्श वासुदेवेन शेषितं पूर्ववैरिणा ॥ २.३२.७ ॥
Dann sah er am Ufer der Carmaṇvatī den König, den Sohn des Jambhaka, den Vāsudeva wegen einer alten Feindschaft am Leben gelassen hatte.
2.32.8
चक्रे तेन स सङ्ग्रामं सहदेवेन भारत ।
स तमाजौ विनिर्जित्य दक्षिणाभिमुखो ययौ ॥ २.३२.८ ॥
O Nachkomme des Bharata, Sahadeva kämpfte mit ihm; nachdem er ihn im Kampf besiegt hatte, zog er nach Süden.
2.32.9
सेकानपरसेकांश्च रत्नानि विविधानि च ।
ततस्तेनैव सहितो नर्मदामभितो ययौ। ॥ २.३२.९ ॥
Nachdem er die Sekas und die anderen Sekas sowie vielerlei Juwelen genommen hatte, zog er dann mit ihm rings um die Narmadā.
2.32.10
भगदत्तं महाबाहुं क्षत्रियं नरकात्मजम् ।
अर्जुनाय करं दत्तं श्रुत्वा तत्र न्यवर्तत ॥ २.३२.१० ॥
Als er hörte, dass Bhagadatta, der mächtigarmige Krieger und Sohn des Naraka, Arjuna Tribut gegeben hatte, kehrte er von dort um.
2.32.11
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ सैन्येन महतावृतौ ।
जिगाय समरे वीरावाश्विनेयः प्रतापवान् ॥ २.३२.११ ॥
Vinda und Anuvinda, die beiden Helden von Avantī, waren von einem großen Heer umgeben; der tapfere Sohn der Aśvin besiegte sie im Kampf.
2.32.12
ततो रत्नान्युपादाय पुरं भोजकटं ययौ ।
तत्र युद्धमभूद्राजन्दिवसद्वयमच्युत ॥ २.३२.१२ ॥
Dann nahm er die Juwelen und zog zur Stadt Bhojakaṭa; dort, o König, o Acyuta, fand zwei Tage lang eine Schlacht statt.
2.32.13
स विजित्य दुराधर्षं भीष्मकं माद्रिनन्दनः ।
कोसलाधिपतिं चैव तथा वेणातटाधिपम् ॥ २.३२.१३ ॥
Nachdem der Sohn Mādrīs den unbezwingbaren Bhīṣmaka besiegt hatte, besiegte er auch den Herrn von Kosala und den Herrn von Veṇātaṭa.
2.32.14
कान्तारकांश्च समर तथा प्राकोटकान्नृपान् ।
नाटकेयांश्च समरे तथा हेरम्बकान्युधि ॥ २.३२.१४ ॥
Im Kampf besiegte er auch die Kāntārakas, die Könige der Prākoṭakas, die Nāṭakeyas und die Herambakas.
2.32.15
मारुधं च विनिर्जित्य रम्यग्राममथो बलात् ।
नाचीनानर्बुकांश्चैव राजानश्च महाबलः ॥ २.३२.१५ ॥
Nachdem er Māruddha vollständig besiegt und das liebliche Dorf mit Gewalt genommen hatte, besiegte der Mächtige dann die Nācīnas, die Arbukas und die Könige.
2.32.16
तांस्तानाटविकान्सर्वानजयत्पाण्डुनन्दनः ।
नाताधिपं च नृपतिं वशे चक्रे महाबलः ॥ २.३२.१६ ॥
Der Sohn Pāṇḍus besiegte alle jene Waldbewohner, und der Mächtige brachte den König, Herrn der Nātas, unter seine Gewalt.
2.32.17
पुलिन्दांश्च रणे जित्वा ययौ दक्षिणतः पुरः ।
युयुधे पाण्ड्यराजेन दिवसं नकुलानुजः ॥ २.३२.१७ ॥
Nachdem er die Pulindas im Kampf besiegt hatte, zog er nach Süden vor, und der jüngere Bruder Nakulas kämpfte einen Tag lang mit dem Pāṇḍya-König.
2.32.18
तं जित्वा स महाबाहुः प्रययौ दक्षिणापथम् ।
गुहामासादयामास किष्किन्धां लोकविश्रुताम् ॥ २.३२.१८ ॥
Nachdem er ihn besiegt hatte, brach der Starkarmige auf den südlichen Weg auf, erreichte Guhā und gelangte nach Kiṣkindhā, das in der Welt berühmt ist.
2.32.19
पुरा वानरराजेन वालिना चाभिरक्षिताम् ।
ततः कोसलराजस्य रामस्यैवानुगेन च।
सुग्रीवेणाभिगुप्तां तां प्रविष्टस्तमथाह्वयत् ॥ २.३२.१९ ॥
Einst von Vālin, dem Herrn der Vānaras, und dann von Sugrīva, dem Gefolgsmann des Königs Rāma von Kosala, beschützt, betrat er jene Stadt und forderte ihn heraus.
2.32.20
तत्र वानरराजाभ्यां मैन्देन द्विविदेन च ।
युयुधे दिवसान्सप्त न च तौ विकृतिं गतौ ॥ २.३२.२० ॥
Dort kämpfte er sieben Tage lang mit den beiden Vānara-Königen Mainda und Dvivida, doch keiner der beiden wurde verletzt.
2.32.21
ततस्तुष्टौ महात्मानौ सहदेवाय वानरौ ।
ऊचतुश्चैव संहृष्टौ प्रीतिपूर्वमिदं वचः ॥ २.३२.२१ ॥
Da sprachen die beiden hochherzigen Vānaras, erfreut und erfreut, diese Worte liebevoll zu Sahadeva.
2.32.22
गच्छ पाण्डवशार्दूल रत्नान्यादाय सर्वशः ।
अविघ्नमस्त कार्याय धर्मराजाय धीमते ॥ २.३२.२२ ॥
Geh, Tiger unter den Pāṇḍavas, und nimm alle Juwelen mit. Möge dem Werk des weisen Dharma-Königs kein Hindernis im Wege stehen.
2.32.23
ततो रत्नान्युपादाय पुरीं माहिष्मतीं ययौ ।
तत्र नीलेन राज्ञा स चक्रे युद्धं नरर्षभः ॥ २.३२.२३ ॥
Dann nahm er die Juwelen und ging zur Stadt Māhiṣmatī, wo dieser Stier unter den Männern mit König Nīla kämpfte.
2.32.24
पाण्डवः परवीरघ्नः सहदेवः प्रतापवान् ।
ततोऽस्य सुमहद्युद्धमासीद्भीरुभयङ्करम् ॥ २.३२.२४ ॥
Sahadeva, der mächtige Pāṇḍava, Töter feindlicher Helden, hatte dann eine große Schlacht, furchterregend für die Feigen.
2.32.25
सैन्यक्षयकरं चैव प्राणानां संशयावहम् ।
चक्रे तस्य हि साहाय्यं भगवान्हव्यवाहनः ॥ २.३२.२५ ॥
Jener Kampf brachte die Vernichtung von Heeren und setzte Leben aufs Spiel; und darin stand ihm der erhabene Havyavāhana, Agni, bei.
2.32.26
ततो रथा हया नागाः पुरुषाः कवचानि च ।
प्रतीप्तानि व्यदृश्यन्त सहदेवबले तदा ॥ २.३२.२६ ॥
Da sah man im Heer des Sahadeva Wagen, Pferde, Elefanten, Männer und Rüstungen in Flammen stehen.
2.32.27
ततः सुसंभ्रान्तमना बभूव कुरुनन्दनः ।
नोत्तरं प्रतिवक्तुं च शक्तोऽभूज्जनमेजय ॥ २.३२.२७ ॥
Da wurde der Wonnespross der Kurus, sein Sinn tief verwirrt, nicht imstande zu antworten, o Janamejaya.
2.32.28
किमर्थं भगवान्वह्निः प्रत्यमित्रोऽभवद्युधि ।
सहदेवस्य यज्ञार्थं घटमानस्य वै द्विज ॥ २.३२.२८ ॥
Aus welchem Grund wurde das erhabene Feuer im Kampf zum Feind des Sahadeva, o Brahmane, als dieser sich um das Opfer bemühte?
2.32.29
तत्र माहिष्मतीवासी भगवान्हव्यवाहनः ।
श्रूयते हि गृहीतो वै पुरस्तात्पारदारिकः ॥ २.३२.२९ ॥
Dort, so hört man, wurde das erhabene Havyavāhana, Agni, Bewohner von Māhiṣmatī, einst als Ehebrecher ergriffen.
2.32.30
नीलस्य राज्ञो दुहिता बभूवतातीव शोभना ।
साऽग्निहोत्रमुपातिष्ठद्बोधनाय पितुः सदा ॥ २.३२.३० ॥
Die Tochter des Königs Nīla war überaus schön; sie versorgte stets das Opferfeuer, um ihren Vater zu wecken.
2.32.31
व्यजनैर्धूयमानोऽपि तावत्प्रज्वलते न सः ।
यावच्चारुपुटौष्ठेन वायुना न विधूयते ॥ २.३२.३१ ॥
Auch wenn man ihn mit Fächern anfacht, flammt er nicht auf, bis der Wind eines Blasebalgs mit schönen Lippen ihn anbläst.
2.32.32
ततः स भगवानग्निश्चकमे तां सुदर्शनाम् ।
नीलस्य राज्ञः सर्वेषामुपनीतश्च सोऽभवत् ॥ २.३२.३२ ॥
Da begehrte der erhabene Agni sie, die Schönangesichtige; und er wurde vor König Nīla und allen herangeführt.
2.32.33
ततो ब्रह्मणरूपेण रममाणो यदृच्छया ।
चकमे तां वरारोहां कन्यामुत्पललोचनाम्
तं तु राजा यथाशास्त्रमशासद्धार्मिकस्तदा ॥ २.३२.३३ ॥
Da begehrte er, unter der Gestalt eines Brahmanen nach Belieben umherstreifend, die Jungfrau mit den schönen Hüften und Lotusaugen. Und der gerechte König unterwies ihn gemäß der Schrift.
2.32.34
प्रजज्वाल ततः कोपाद्भगवान्हव्यवाहनः ।
तं दृष्ट्वा विस्मितो राजा जगाम शिरसाऽवनिम् ॥ २.३२.३४ ॥
Da loderte der erhabene Havyavāhana, Agni, vor Zorn auf. Als der erstaunte König ihn sah, neigte er das Haupt bis zur Erde.
2.32.35
ततः कालेन तां कन्यां तथैव हि तदा नृपः ।
प्रददौ विप्ररूपाय वह्रये शिरसा नतः ॥ २.३२.३५ ॥
Dann gab der König zur rechten Zeit, das Haupt geneigt, die Jungfrau auf die gleiche Weise dem Feuer in der Gestalt eines Brahmanen.
2.32.36
प्रतिगृह्य च तां सुभ्रुं नीलराज्ञः सुतां तदा ।
चक्रे प्रसादं भगवांस्तस्य राज्ञो विभावसुः ॥ २.३२.३६ ॥
Nachdem er sie, die schönbrauige Tochter König Nīlas, angenommen hatte, erwies der erhabene Vibhāvasu, Agni, dem König damals seine Gnade.
2.32.37
वरेण च्छन्दयामास तं नृपं स्विष्टकृत्तमः ।
अभयं च स जग्राह स्वसैन्ये वै महीपतिः ॥ २.३२.३७ ॥
Der im Opfer Geschickteste erfreute jenen König mit einer Gabe, und der Herr der Erde nahm Sicherheit für sein Heer an.
2.32.38
ततः प्रभृति ये केचिदज्ञानात्तां पुरीं नृपाः ।
जिगीषन्ति बलाद्राजंस्ते दह्यन्ते स्म वह्निना ॥ २.३२.३८ ॥
Von jenem Tag an werden jene Könige, die aus Unwissenheit diese Stadt mit Gewalt erobern wollen, o König, vom Feuer verbrannt.
2.32.39
स्यां पुर्यां तदा चैव माहिष्मत्यां कुरूद्वह ।
बभूवुरनतिग्राह्य योषितश्छन्दतः किल ॥ २.३२.३९ ॥
Auch damals in der Stadt Māhiṣmatī, o Bester der Kurus, wurden die Frauen aus eigenem Willen unfassbar für gewaltsame Ergreifung.
2.32.40
एवमग्निर्वरं प्रादात्स्त्रीणामप्रतिवारणे ।
रिण्यस्तत्र च राजानस्तत्पुरं भरतर्षभ। ॥ २.३२.४० ॥
So gab Agni den Frauen die Gabe, nicht aufgehalten werden zu können. Und dort, o Stier der Bharatas, die Könige … jene Stadt.
2.32.41
र्जयन्ति च राजानस्तत्पुरं भरतर्षभ ।
भयादग्नेर्महाराज तदाप्रभृति सर्वदा ॥ २.३२.४१ ॥
Und die Könige erobern jene Stadt, o Stier der Bharatas — aus Furcht vor dem Feuer, o großer König, von jenem Tag an, immer.
2.32.42
सहदेवस्तु धर्मात्मा सैन्यं दृष्ट्वा भयार्दितम् ।
परीतमग्निना राजन्नाकम्पत यथाऽचलः।
उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा सोऽब्रवीत्पावकं ततः ॥ २.३२.४२ ॥
Doch Sahadeva, gerechten Sinnes, sah sein Heer von Furcht gepeinigt und vom Feuer umringt, o König, und zitterte wie ein Berg. Dann, nachdem er Wasser geschlürft und sich gereinigt hatte, sprach er zum Feuer.
2.32.43
त्वदर्थोऽयं समारम्भः कृष्णवर्त्मन्नमोस्तु ते। ॥ २.३२.४३ ॥
Dieses Unternehmen geschieht um deinetwillen; o du mit dem dunklen Pfad, dir sei Verehrung.
2.32.44
मुखं त्वमसि देवानां यज्ञस्त्वमसि पावक ।
पावनात्पावकश्चासि वहनाद्धव्यवाहनः।
वेदास्त्वदर्थं जाता वै जातवेदास्ततो ह्यसि ॥ २.३२.४४ ॥
Du bist der Mund der Götter, du bist das Opfer, o Reiniger. Weil du reinigst, bist du Pāvaka, weil du trägst, bist du Havyavāhana. Die Veden entstanden um deinetwillen, darum bist du Jātavedas.
2.32.45
चित्रभानुः सुरेशश्च अनलस्त्वं विभावसो ।
स्वर्गद्वारस्पृशश्चासि हुताशो ज्वलनः शिखी ॥ २.३२.४५ ॥
Du bist Citrabhānu und Herr der Götter; o Vibhāvasu, du bist Anala. Du berührst das Himmelstor; du bist Hutāśa, Jvalana und Śikhī.
2.32.46
वैश्वानरस्त्वं पिङ्गेशः प्लवङ्गो भूरितेजसः ।
कुमारसूस्त्वं भगवान्रुद्रगर्भो हिरण्यकृत् ॥ २.३२.४६ ॥
Du bist Vaiśvānara, Herr des rötlichen Glanzes, schnell, von gewaltiger Strahlkraft. Du bist die Mutter des Jünglings, der Erhabene, der Schoß Rudras, der Schöpfer des Goldes.
2.32.47
अग्निर्ददातु मे तेजो वायुः प्राणं ददातु मे ।
पृथिवी बलमादध्याच्छिवं चापो दिशन्तु मे ॥ २.३२.४७ ॥
Möge das Feuer mir Glanz geben und der Wind mir Atem. Möge die Erde mir Kraft verleihen und mögen die Wasser mir Segen schenken.
2.32.48
अपां गर्भ महासत्व जातवेदः सुरेश्वर ।
देवानां मुखमग्ने त्वं सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.४८ ॥
O Schoß der Wasser, o Großgeistiger, o Jātavedas, o Herr der Götter, o Agni, du bist der Mund der Götter; durch Wahrheit reinige mich vollständig.
2.32.49
ऋषिभिर्ब्राह्मणैश्चैव दैवतैरसुरैरपि ।
नित्यं सुहुत यज्ञेषु सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.४९ ॥
Du, der in den Opfern stets wohl dargebracht wird von Weisen, Brahmanen, Göttern und Dämonen, reinige mich durch die Wahrheit.
2.32.50
धूमकेतुः शिखी च त्वं पापहाऽनिसम्भवः ।
सर्वप्राणिषु नित्यस्थः सत्येन विपुनीहि माम् ॥ २.३२.५० ॥
Du bist der Rauchbanner und der Flammenbekrönte, Vernichter der Sünde, aus dem Wind geboren, stets in allen Wesen wohnend; reinige mich durch die Wahrheit.
2.32.51
एवं स्तुतोऽसि भगवन्प्रीतेन शिचिना मया ।
तुष्टिं पुष्टिं श्रुतं चैव प्रीति चाग्ने प्रयच्छ मे ॥ २.३२.५१ ॥
O Gesegneter, so von mir gepriesen, als Śicin erfreut, gewähre mir Zufriedenheit, Nahrung, Wissen und Freude, o Agni.
2.32.52
इत्येवं मन्त्रमाग्नेयं पठन्यो जुहुयाद्विभुम् ।
ऋद्धिमान्सततं दान्तः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २.३२.५२ ॥
Wer dieses Agni-Mantra so rezitiert und dem allgegenwärtigen Feuer Opfer darbringt, wird wohlhabend, stets selbstbeherrscht und von allen Sünden befreit.
2.32.53
यज्ञविघ्नमिमं कर्तुं नार्हस्त्वं यज्ञवाहन ।
एवमुक्त्वा तु माद्रेयः कुशैरास्तीर्य मेदिनीम् ॥ २.३२.५३ ॥
O Träger des Opfers, es ziemt sich nicht für dich, dieses Ritual zu behindern. Nachdem er dies gesagt hatte, breitete der Sohn der Mādrī Kuśa-Gras auf dem Boden aus.
2.32.54
विधिवत्पुरुषव्याघ्रः पावकं प्रत्युपाविशत् ।
प्रमुखे तस्य सैन्यस्य भीतोद्विग्रस्य भारत ॥ २.३२.५४ ॥
Der Tiger unter den Männern setzte sich vor das Feuer, wie es die Regel verlangt, o Bhārata, vor jenem Heer, das verängstigt und erregt war.
2.32.55
न चैनमत्यगाद्वह्निरुवाच महोदधिः ।
तमुपेत्य शनैर्वह्निरुवाच कुरुनन्दनम् ॥ २.३२.५५ ॥
Das Feuer ging nicht an ihm vorbei, und der große Ozean sprach nicht. Da trat das Feuer näher und sprach langsam zum Wonnekind der Kurus:
2.32.56
सहदेवं नृणां देवं सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ कौरव्य जिज्ञासेयं कृता मया ॥ २.३२.५६ ॥
Zu Sahadeva, dem Gott der Menschen, sprach er diese Worte, zuerst mit sanftem Trost: 'Steh auf, steh auf, Nachkomme der Kuru! Diese Prüfung habe ich veranstaltet.'
2.32.57
वेद्मि सर्वमभिप्रायं तव धर्मसुतस्य च ।
मया तु रक्षितव्या पूरियं भरतसत्तम ॥ २.३२.५७ ॥
Ich kenne die ganze Absicht von dir und dem Sohn des Dharma. Doch diese Stadt muss von mir geschützt werden, o Bester der Bharata.
2.32.58
यावद्राज्ञो हि नीलस्य कुले वंशधरा इति ।
ईप्सितं तु करिष्यामि मनसस्तव पाण्डव ॥ २.३२.५८ ॥
Solange es Nachkommen aus dem Geschlecht des Königs Nīla gibt, werde ich gewiss den Wunsch deines Geistes erfüllen, o Pāṇḍava.
2.32.59
तत उत्थाय हृष्टात्मा प्राञ्जलिः शिरसा नतः ।
पूजयामास माद्रेयटः पावकं भरतर्षभ ॥ २.३२.५९ ॥
Da erhob sich Sahadeva, der Sohn der Mādrī, mit frohem Herzen, die Hände gefaltet und das Haupt geneigt, und ehrte das Feuer, o Stier der Bharata.
2.32.60
पावके विनिवृत्ते तु नीलो राजाऽभ्यगात्तदा ।
पावकस्याज्ञया चैनमर्चयामास पार्थिवः ॥ २.३२.६० ॥
Als das Feuer sich zurückgezogen hatte, trat König Nīla herzu, und auf Geheiß des Feuers ehrte ihn der König seinerseits.
2.32.61
सत्कारेण नरव्याघ्रं सहदेवं युधां पतिम् ।
प्रतिगृह्य च तां पूजां करे च विनिवेश्य च ॥ २.३२.६१ ॥
Mit Ehren, nachdem er die Huldigung Sahadevas, des Tigers unter den Männern und Herrn der Krieger, angenommen und dessen Hand ergriffen hatte,
2.32.62
माद्रीसुतस्ततः प्रायाद्विजयी दक्षिणां दिशम् ।
त्रैपुरं स वशे कृत्वा राजानममितौजसम् ॥ २.३२.६२ ॥
Dann zog der Sohn Mādrīs, siegreich, in die südliche Richtung; nachdem er Traipura unterworfen hatte, bezwang er den König von unermesslicher Kraft.
2.32.63
निजग्राह महाबाहुस्तरसा पौरवेश्वरम् ।
आकृतिं कौशिकाचार्यं यत्ने महता ततः ॥ २.३२.६३ ॥
Der Starkarmige ergriff rasch den Herrn der Pauravas; dann nahm er mit großer Mühe auch Ākṛti, den Lehrer des Kauśika, gefangen.
2.32.64
वशे चक्रे महाबाहुः सुराष्ट्राधिपतिं तदा ।
सुराष्ट्रविषयस्थश्च प्रेषयामास रुक्मिणे ॥ २.३२.६४ ॥
Der Starkarmige unterwarf damals den Herrn von Surāṣṭra; im Land Surāṣṭra verweilend, sandte er (einen Boten) zu Rukmin.
2.32.65
राज्ञे भोजकटस्थाय महामात्राय धीमते ।
भीष्मकायस धर्मात्मा साक्षादिन्द्रसखाय वै ॥ २.३२.६५ ॥
An den König, der in Bhojakaṭa residiert, den weisen großen Minister; Bhīṣmaka, der Rechtschaffene, ist in der Tat ein Freund Indras selbst.
2.32.66
च चास्य प्रतिजग्राह ससुतः शासनं तदा ।
प्रीतिपूर्वं महाराज वासुदेवमवेक्ष्य च ॥ २.३२.६६ ॥
Und er nahm mit seinen Söhnen dann seinen Befehl an; o großer König, Vāsudeva mit Zuneigung anblickend.
2.32.67
ततः स रत्नान्यादाय पुनः प्रायाद्युधां पतिः ।
ततः शूर्पारकं चैव तालाकटमथापि च ॥ २.३२.६७ ॥
Dann nahm er die Juwelen und zog, der Herr der Krieger, wieder weiter; dann auch Śūrpāraka und Tālākaṭa.
2.32.68
वशे चक्रे महातेजा दण्डकांश्च महाबलः ।
सागरद्वीपवासांश्च नृपतीन्म्लेच्छयोनिजान् ॥ २.३२.६८ ॥
Der überaus strahlende und starke machte die Daṇḍaka sich untertan, ebenso die Könige, die auf Meeresinseln wohnen und aus barbarischen Geschlechtern stammen.
2.32.69
निषादान्पुरुषादांश्च कर्णप्रावरणानपि ।
ये च कालमुखा नाम नरराक्षसयोनयः ॥ २.३२.६९ ॥
Die Niṣāda und die Menschenfresser, jene, die sich mit ihren Ohren bedecken, und jene namens Kālamukha, geboren aus dem Geschlecht der Mensch-Dämonen.
2.32.70
कृत्स्नं कोलगिरिं चैव सुरभीपट्टनं तथा ।
द्वीपं ताम्राह्वयं चैव पर्वतं रामकं तथा ॥ २.३२.७० ॥
Ganz Kolagiri, auch die Stadt Surabhī, die Insel namens Tāmrāhva und ebenso den Berg Rāmaka.
2.32.71
तिमिङ्गिलं च स नृपं वशे कृत्वा महामतिः ।
एकपादांश्च पुरुषान्केरलान्वनवासिनः ॥ २.३२.७१ ॥
Der Weise, der auch den König von Timiṅgila unterwarf, die Einfüßigen und die waldbewohnenden Kerala.
2.32.72
नगरीं सञ्जयन्तीं च पाषण्डं करहाटकम् ।
दूतैरेव वशे चक्रे करं चैनानदापयत् ॥ २.३२.७२ ॥
Die Stadt Sañjayantī, Pāṣaṇḍa und Karahāṭaka; er unterwarf sie allein durch Boten und ließ sie Tribut zahlen.
2.32.73
पाण्ड्यांश्च द्रविडांश्चैव सहितांश्चोड्रकेरलैः ।
अन्ध्रांस्तावनांश्चैव कलिङ्गानुष्ट्रकर्णिकान् ॥ २.३२.७३ ॥
Er besiegte die Pāṇḍyas und Drāviḍas, zusammen mit denen, die sich mit den Coḍras und Keralas verbündet hatten, ebenso die Andhras, Tāvanas, Kaliṅgas und Uṣṭrakarṇikas.
2.32.74
आटवीं च पुरीं रम्यां यवनानां पुरं तथा ।
दूतैरेव वशे चक्रे करं चैनानदापयत् ॥ २.३२.७४ ॥
Er eroberte auch das Waldland, die herrliche Stadt und die Stadt der Yavanas; allein durch Gesandte unterwarf er sie und ließ sie Tribut zahlen.
2.32.75
तात्रपर्णी ततो गत्वा कन्यातीर्थमतीत्य च ।
दक्षिणां च दिशं सर्वा विजित्य कुरुनन्दनः ॥ २.३२.७५ ॥
Dann, nach Tāmraparṇī gezogen und das Kanyā-tīrtha überschritten, eroberte der Wonnepunkt der Kurus den gesamten Süden.
2.32.76
उत्तरं तीरमासाद्य सागरस्योर्मिमालिनः ।
चिन्तयामास कौन्तेयो भ्रातुः पुत्रं घटोत्कचम् ॥ २.३२.७६ ॥
Am nördlichen Ufer des wellenbekränzten Meeres angekommen, dachte der Sohn der Kuntī an Ghaṭotkaca, den Sohn seines Bruders.
2.32.77
ततश्चिन्तितमात्रस्तु राक्षसः प्रत्यदृश्यत ।
तं मेरुशिखराकारमागतं पाण्डुनन्दनः ॥ २.३२.७७ ॥
Da erschien der Rākṣasa, kaum dass er gedacht worden war; der Sohn Pāṇḍus sah ihn in der Gestalt eines Bergesgipfels kommen…
2.32.78
भृगुकच्छात्ततो धीमान्साम्नैवामित्रकर्शनः ।
आगम्यतामिति प्राह धर्मराजस्य शसनाः ॥ २.३२.७८ ॥
Da sprach der weise Bezwinger der Feinde, auf Geheiß des Dharma-Königs, mit Freundlichkeit: »Er soll kommen.«
2.32.79
स राक्षसपरीवारस्तं प्रणम्याशु संस्थितः ।
घटोत्कचं महात्मानं राक्षसं घोरदर्शनम् ॥ २.३२.७९ ॥
Mit seinem Gefolge von Rākṣasas verneigte er sich rasch vor ihm und stand da – der großherzige Ghaṭotkaca, ein Rākṣasa von schrecklichem Anblick.
2.32.80
तत्रस्थः प्रेषयामास पौलस्त्याय महात्मने ।
बिभीषणाय धर्मात्मा प्रीतिपूर्वमरिन्दमः ॥ २.३२.८० ॥
Dort stehend sandte der rechtschaffene Bezwinger der Feinde in Zuneigung einen Boten zu dem großherzigen Vibhīṣaṇa, dem Sohn des Pulastya.
2.32.81
स चास्य प्रतिजग्राह शासनं प्रीतिपूर्वकम् ।
तच्च कृष्णकृतं धीमानभ्यमन्यत स प्रभुः ॥ २.३२.८१ ॥
Er nahm seinen Befehl in Zuneigung an, und jener weise und mächtige Herr sah das von Kṛṣṇa Vollbrachte als das Seine an.
2.32.82
ततः सम्प्रेषयामास रत्नानि विविधानि च ।
चन्दनागुरुकाष्ठानि दिव्यान्याभरणानि च ॥ २.३२.८२ ॥
Dann sandte er vielerlei Juwelen, Sandelholz und Agaru-Holz sowie göttlichen Schmuck.