Mahābhārata · Adhyāya 2.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.33.1
इच्छाम्यागमनं श्रोतुं हैडिम्बस्य द्विजोत्तम ।
लङ्कायां च गतिं ब्रह्मन्पौलस्त्यस्य च दर्शनम् ॥ २.३३.१ ॥
Oh, el mejor de los dvija, deseo oír de la llegada de Haiḍimba (Ghaṭotkaca), de su viaje a Laṅkā y de la visión de Paulastya (Rāvaṇa). ¡Oh brahmán!
2.33.2
कावेरीदर्शनं चैव आनुपूर्व्या वदस्व मे ।
शृणु राजन्यथा वृत्तं सहेदवस्य साहसम् ॥ २.३३.२ ॥
Cuéntame también, en orden, la visión del Kāverī. Escucha, oh rey, cómo ocurrió la hazaña de Sahadeva.
2.33.3
कालनद्वीपगांश्चैव तरसाऽजित्य चाहवे ।
दक्षिणां च दिशं जित्वा चोलस्य विषयं ययौ ॥ २.३३.३ ॥
Tras vencer por la fuerza en batalla a los habitantes de la isla de Kālanada, y conquistar la región meridional, marchó al territorio de los Colas.
2.33.4
ददर्श पुण्यतोयां वै कावेरीं सरितां वराम् ।
नाजापक्षिगणैर्जुष्टां तापसैरुपशोभिताम् ॥ २.३३.४ ॥
Contempló el Kāverī, de aguas sagradas, el mejor de los ríos, frecuentado por multitudes de doncellas serpiente y adornado por ascetas.
2.33.5
साललोध्रार्जुनैल्वैर्जम्बूशाल्मलकिंशुकैः ।
कदम्बैः सप्तपर्णैश्च कश्मर्यामलकैर्वृताम् ॥ २.३३.५ ॥
Rodeada de árboles sāla, lodhra, arjuna y ailva, de jambu, śālmali y kiṃśuka, de kadamba y saptaparṇa, y de kaśmarya y āmalaka.
2.33.6
न्यग्रोधैश्च महाशाखैः प्लक्षैरौदुम्बरैरपि ।
शमीपलाशवृक्षैश्च अश्वत्थैः खदिरैर्वृताम् ॥ २.३३.६ ॥
Rodeada de higueras banianas de grandes ramas, de plakṣa y udumbara, de śamī y palāśa, y de aśvattha y khadira.
2.33.7
बदरीभिश्च सञ्छन्नामश्वकर्णैश्च शोभिताम् ।
चूतैः पुण्ड्रकपत्रैश्च कदलीवनसंवृताम् ॥ २.३३.७ ॥
Cubierta de azufaifos y adornada con árboles aśvakarṇa, rodeada de mangos, árboles puṇḍraka y bosques de plátanos.
2.33.8
चक्रवाकगणैः कीर्णं प्लवैश्च जलवायसैः ।
समुद्रकाकैः क्रौञ्चैश्च नादितां जलकुक्कुटैः ॥ २.३३.८ ॥
Llena de bandadas de tarros canelos, resonando con los gritos de aves nadadoras, cuervos de agua, cuervos marinos, grullas y gallinetas de agua.
2.33.9
एवं खगैश्च बहुभिः सङ्घुष्टां जलवासिभिः ।
आश्रमैर्बहुभिः सक्तां चैत्यवृक्षैश्च शोभिताम् ॥ २.३३.९ ॥
Así resonando con los gritos de muchas aves acuáticas, unida a numerosos ermitaños y adornada con árboles sagrados.
2.33.10
शोभितां ब्राह्मणैः शुभ्रैर्वेदवेदाङ्गपारगैः ।
क्वचित्तीररुहैर्वृक्षैर्मालाभिरिव शोभिताम् ॥ २.३३.१० ॥
Adornada por brahmanes resplandecientes, maestros de los Vedas y sus ramas; aquí y allá con árboles que crecen en las orillas, como si estuviera engalanada con guirnaldas.
2.33.11
क्वचित्सुपुष्पितैर्वृक्षैः क्वचित्सौगन्धिकोत्पलैः ।
कह्लारकुमुदोत्फुल्लैः कमलैरुपशोभिताम् ॥ २.३३.११ ॥
Aquí adornada con árboles en plena floración, allí con loto azul fragante, y con lotos que florecen con kahlāra y kumuda.
2.33.12
कावेरीं तादृशीं दृष्ट्वा प्रीतिमान्पाण्डवस्तदा ।
अस्मद्राष्ट्रे यथा गङ्गा कावेरी च तथा शुभा ॥ २.३३.१२ ॥
Al ver así el Kāverī, el Pāṇḍava se alegró entonces; como el Gaṅgā está en nuestro reino, así también es auspicioso este Kāverī.
2.33.13
सहदेवस्तु तां तीर्त्वा नदीमनुचरैः सह ।
दक्षिणं तीरभासाद्य गमनायोपचक्रमे ॥ २.३३.१३ ॥
Sahadeva, tras cruzar aquel río con sus seguidores, llegó a la orilla sur y se dispuso a seguir adelante.
2.33.14
आगतं पाण्डवं तत्र श्रुत्वा विषयवासिनः ।
दर्शनार्थं ययुस्ते तु कौतूहलसमन्विताः ॥ २.३३.१४ ॥
Al oír que el Pāṇḍava había llegado allí, los habitantes de aquella tierra, llenos de curiosidad, fueron a verlo.
2.33.15
द्रमिडाः पुरुषा राजन्स्रियचश्च प्रियदर्शनाः ।
गत्वा पाण्डुसुतं तत्र ददृशुस्ते मुदाऽन्विताः ॥ २.३३.१५ ॥
Oh rey, los hombres y mujeres dravidianos, de bello aspecto, fueron allí y, llenos de alegría, contemplaron al hijo de Pāṇḍu.
2.33.16
सुकुमारं विशालाक्षं व्रजन्तं त्रिदशोपमम् ।
दर्शनीयतमं लोके नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ २.३३.१६ ॥
Delicado, de ojos amplios, caminando como un dios, el más digno de contemplar en el mundo, lo miraban como con ojos que no parpadean.
2.33.17
आश्चर्यभूतं ददृशुर्द्रमिडास्ते समागताः ।
महासेनोपमं दृष्ट्वा पूजां चक्रुश्च तस्य वै ॥ २.३३.१७ ॥
Maravilloso, semejante a Mahāsena, los dravidianos reunidos lo contemplaron, y al verlo le rindieron honor.
2.33.18
रत्नैश्च विविधैरिष्टैर्भोगैरन्यैश्च संमतैः ।
गतिमङ्गलयुक्तार्भिः स्तुवन्तो नकुलानुजम् ॥ २.३३.१८ ॥
Con diversas joyas, deleites deseables y otros bienes estimados, junto con niños de andar auspicioso, comenzaron a alabar al hermano menor de Nakula.
2.33.19
सहदेवस्तु तान्दृष्ट्वा द्रमिलानागतान्मुदा ।
विसृज्य तान्महाबाहुः प्रस्थितो दक्षिणां दिशम् ॥ २.३३.१९ ॥
Sahadeva, al ver a los dramilas que habían llegado, los despidió con alegría, y aquel de brazos poderosos se puso en marcha hacia la dirección del sur.
2.33.20
दूतेन तरसा चोलं विजित्य द्रमिडेश्वरम् ।
ततो रत्नान्युपादाय पाण्डस्य विषयं ययौ ॥ २.३३.२० ॥
Habiendo vencido rápidamente, por medio de un mensajero, al rey chola y al señor de los dramiḍas, tomó luego las joyas y se dirigió al reino del Pāṇḍava.
2.33.21
दर्शने सहदेवस्य न च तृप्ता नराः परे ।
गच्छन्तमनुगच्छन्तः प्राप्ताः कौतूहलान्विताः ॥ २.३३.२१ ॥
Las otras personas no quedaron saciadas con la vista de Sahadeva; llenas de curiosidad, lo siguieron mientras él se alejaba.
2.33.22
ततो माद्रीसुतों राजन्मृगसङ्घान्विलोकयन् ।
गजान्वनचरानन्यान्व्याघ्रान्कुष्णमृगान्बहून् ॥ २.३३.२२ ॥
Entonces, oh rey, el hijo de Mādrī, contemplando manadas de ciervos, elefantes, otros animales silvestres, tigres y muchos antílopes negros, siguió su camino.
2.33.23
शुकान्मयूरान्दृष्ट्वा तु गृध्रानारण्यकुक्कुटान् ।
ततो देशं समासाद्य श्वशुरस्य महीपतेः ॥ २.३३.२३ ॥
Tras ver loros, pavos reales, buitres y gallos de bosque, y luego de llegar a la tierra de su suegro, el rey.
2.33.24
प्रेषयामास माद्रेयो दूतान्पाण्ड्याय वै तदा ।
प्रतिजग्राह तस्याज्ञां सम्प्रीत्या मलयध्वजः ॥ २.३३.२४ ॥
Entonces el hijo de Mādrī envió mensajeros al rey Pāṇḍya, y Malayadhvaja recibió su orden con afecto.
2.33.25
भार्या रूपवती जिष्णोः पाण्ड्यस्य तनया शुभा ।
चित्राङ्गदेति विख्याता द्रमिडी योषितां वरा ॥ २.३३.२५ ॥
La bella esposa de Arjuna, la auspiciosa hija del rey Pāṇḍya, conocida como Citrāṅgadā, la mejor de las mujeres drāviḍas.
2.33.26
आगतं सहदेवं तु सा श्रुत्वाऽन्तः पुरे पितुः ।
प्रेषयामास सम्प्रीत्या पूजारत्नं च वै बहु ॥ २.३३.२६ ॥
Al saber que Sahadeva había llegado, ella envió con afecto muchas joyas como honor desde el palacio interior de su padre.
2.33.27
पाण्ड्योऽपि बहुरत्नानि दूतैः सह मुमोच ह ।
मणिमुक्ताप्रवालानि सहदेवाय कीर्तिमान् ॥ २.३३.२७ ॥
El renombrado rey Pāṇḍya también envió, por medio de sus emisarios, muchas joyas para Sahadeva: gemas, perlas y coral.
2.33.28
तां दृष्ट्वाऽप्रतिमां पूजां पाण्डवोऽपि मुदा नृप ।
भ्रातुः पुत्रे बहून्रत्नान्दत्वा वै बभ्रूवाहने ॥ २.३३.२८ ॥
Oh rey, al ver aquel honor incomparable, también el Pāṇḍava, con alegría, dio muchas joyas a Babhruvāhana, el hijo de su hermano.
2.33.29
पाण्ड्यं द्रमिडराजानं श्वशुरं मलयध्वजम् ।
स दूतैस्तं वशे कृत्वा मणलूरेश्वरं तदा ॥ २.३३.२९ ॥
Por medio de sus emisarios sometió entonces a su control al rey draviḍa, su suegro Pāṇḍya Malayadhvaja, señor de Maṇalūra.
2.33.30
ततो रत्नान्युपादाय द्रमिडैरावृतो ययौ ।
अगस्त्यस्यालयं दिव्यं देवलोकसमं गिरिम् ॥ २.३३.३० ॥
Entonces, tomando las joyas y rodeado de draviḍas, marchó a la morada divina de Agastya en la montaña, igual al mundo de los dioses.
2.33.31
स तं प्रदक्षिमं कृत्वा मलयं भरतर्षभ ।
लङ्घयित्वा तु माद्रेयस्ताम्रपणीं नदीं शुभाम् ॥ २.३३.३१ ॥
Habiendo dado la vuelta ritual al monte Malaya, oh toro de los Bharatas, el hijo de Mādrī cruzó el auspicioso río Tāmraparṇī.
2.33.32
प्रसन्नसलिलां दिव्यां सुशीतां च मनोहराम् ।
समुद्रतीरमासाद्य न्यविशत्पाण्डुनन्दनः ॥ २.३३.३२ ॥
Tras cruzar aquel río de aguas claras, divino, muy fresco y encantador, el hijo de Pāṇḍu llegó a la orilla del mar y se estableció allí.