મહાભારત · અધ્યાય 2.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.33.1
इच्छाम्यागमनं श्रोतुं हैडिम्बस्य द्विजोत्तम ।
लङ्कायां च गतिं ब्रह्मन्पौलस्त्यस्य च दर्शनम् ॥ २.३३.१ ॥
હે દ્વિજોત્તમ, હૈડિંબ (ઘટોત્કચ)ના આગમનને સાંભળવા ઇચ્છું છું; લંકામાં તેનું ગમન અને પૌલસ્ત્ય (રાવણ)નું દર્શન પણ. હે બ્રહ્મન્!
2.33.2
कावेरीदर्शनं चैव आनुपूर्व्या वदस्व मे ।
शृणु राजन्यथा वृत्तं सहेदवस्य साहसम् ॥ २.३३.२ ॥
કાવેરીના દર્શનની પણ ક્રમાનુસાર મને કહો. હે રાજન્, સહદેવનું સાહસકર્મ કેવી રીતે થયું તે સાંભળો.
2.33.3
कालनद्वीपगांश्चैव तरसाऽजित्य चाहवे ।
दक्षिणां च दिशं जित्वा चोलस्य विषयं ययौ ॥ २.३३.३ ॥
કાલનદ્વીપના રહેવાસીઓને પણ બળપૂર્વક યુદ્ધમાં જીતીને, દક્ષિણ દિશા જીતીને તે ચોલ દેશના પ્રદેશમાં ગયો.
2.33.4
ददर्श पुण्यतोयां वै कावेरीं सरितां वराम् ।
नाजापक्षिगणैर्जुष्टां तापसैरुपशोभिताम् ॥ २.३३.४ ॥
પવિત્ર જળવાળી, નદીઓમાં શ્રેષ્ઠ કાવેરીને તેણે જોઈ; નાગકન્યાઓના સમૂહોથી સેવાયેલી, તપસ્વીઓથી શોભિત.
2.33.5
साललोध्रार्जुनैल्वैर्जम्बूशाल्मलकिंशुकैः ।
कदम्बैः सप्तपर्णैश्च कश्मर्यामलकैर्वृताम् ॥ २.३३.५ ॥
સાલ, લોધ્ર, અર્જુન, ઐલ્વ, જાંબુ, શાલ્મલી, કિંશુક, કદંબ, સપ્તપર્ણ, કશ્મર્ય અને આમળાંના વૃક્ષોથી ઘેરાયેલી.
2.33.6
न्यग्रोधैश्च महाशाखैः प्लक्षैरौदुम्बरैरपि ।
शमीपलाशवृक्षैश्च अश्वत्थैः खदिरैर्वृताम् ॥ २.३३.६ ॥
મોટી ડાળીવાળા વડ, પ્લક્ષ, ઔદુંબર, શમી, પલાશ, અશ્વત્થ અને ખેરના વૃક્ષોથી ઘેરાયેલી.
2.33.7
बदरीभिश्च सञ्छन्नामश्वकर्णैश्च शोभिताम् ।
चूतैः पुण्ड्रकपत्रैश्च कदलीवनसंवृताम् ॥ २.३३.७ ॥
બોરડીના વૃક્ષોથી આચ્છાદિત, અશ્વકર્ણ વૃક્ષોથી શોભિત, આંબા અને પુંડ્રક વૃક્ષોથી તથા કેળાના વનથી ઘેરાયેલી.
2.33.8
चक्रवाकगणैः कीर्णं प्लवैश्च जलवायसैः ।
समुद्रकाकैः क्रौञ्चैश्च नादितां जलकुक्कुटैः ॥ २.३३.८ ॥
ચક્રવાક પક્ષીઓના ટોળાંથી ભરેલી, તરતાં પક્ષીઓ, જળકાગડા, સમુદ્રકાગડા, ક્રૌંચ અને જળમુરઘાઓના અવાજથી ગુંજતી.
2.33.9
एवं खगैश्च बहुभिः सङ्घुष्टां जलवासिभिः ।
आश्रमैर्बहुभिः सक्तां चैत्यवृक्षैश्च शोभिताम् ॥ २.३३.९ ॥
આ રીતે અનેક જળચર પક્ષીઓના કલરવથી ગુંજતી, અનેક આશ્રમોથી જોડાયેલી, પવિત્ર વૃક્ષોથી શોભતી.
2.33.10
शोभितां ब्राह्मणैः शुभ्रैर्वेदवेदाङ्गपारगैः ।
क्वचित्तीररुहैर्वृक्षैर्मालाभिरिव शोभिताम् ॥ २.३३.१० ॥
વેદ અને વેદાંગોમાં પારંગત શુભ્ર બ્રાહ્મણોથી શોભિત; ક્યાંક કિનારે ઊગેલાં વૃક્ષોથી જાણે માળાઓથી સજાવેલી.
2.33.11
क्वचित्सुपुष्पितैर्वृक्षैः क्वचित्सौगन्धिकोत्पलैः ।
कह्लारकुमुदोत्फुल्लैः कमलैरुपशोभिताम् ॥ २.३३.११ ॥
ક્યાંક સુંદર ફૂલોવાળાં વૃક્ષોથી, ક્યાંક સુગંધી નીલકમળોથી; કહલાર અને કુમુદથી ખીલેલાં કમળોથી શોભતી.
2.33.12
कावेरीं तादृशीं दृष्ट्वा प्रीतिमान्पाण्डवस्तदा ।
अस्मद्राष्ट्रे यथा गङ्गा कावेरी च तथा शुभा ॥ २.३३.१२ ॥
આવી કાવેરીને જોઈને પાંડવ ત્યારે પ્રસન્ન થયા; આપણા રાજ્યમાં જેમ ગંગા છે, તેમ આ કાવેરી પણ શુભ છે.
2.33.13
सहदेवस्तु तां तीर्त्वा नदीमनुचरैः सह ।
दक्षिणं तीरभासाद्य गमनायोपचक्रमे ॥ २.३३.१३ ॥
સહદેવ એ નદી પાર કરીને, પોતાના અનુચરો સાથે દક્ષિણ કિનારે પહોંચ્યો અને આગળ જવા લાગ્યો.
2.33.14
आगतं पाण्डवं तत्र श्रुत्वा विषयवासिनः ।
दर्शनार्थं ययुस्ते तु कौतूहलसमन्विताः ॥ २.३३.१४ ॥
પાંડવ ત્યાં આવ્યા છે એ સાંભળીને, એ પ્રદેશના લોકો કુતૂહલથી ભરાઈને તેમને જોવા ગયા.
2.33.15
द्रमिडाः पुरुषा राजन्स्रियचश्च प्रियदर्शनाः ।
गत्वा पाण्डुसुतं तत्र ददृशुस्ते मुदाऽन्विताः ॥ २.३३.१५ ॥
હે રાજન્, દેખાવે સુંદર દ્રવિડ પુરુષો અને સ્ત્રીઓ ત્યાં જઈને આનંદથી પાંડુપુત્રને જોવા લાગ્યા.
2.33.16
सुकुमारं विशालाक्षं व्रजन्तं त्रिदशोपमम् ।
दर्शनीयतमं लोके नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ २.३३.१६ ॥
સુકુમાર, વિશાળ નેત્રવાળો, દેવ સમાન ચાલતો, જગતમાં સૌથી દર્શનીય તેને તેઓ જાણે અનિમેષ નેત્રે જોઈ રહ્યા હતા.
2.33.17
आश्चर्यभूतं ददृशुर्द्रमिडास्ते समागताः ।
महासेनोपमं दृष्ट्वा पूजां चक्रुश्च तस्य वै ॥ २.३३.१७ ॥
આશ્ચર્યરૂપ, મહાસેન (કાર્તિકેય) સમાન તેમને એકત્ર થયેલા દ્રવિડોએ જોયા અને જોઈને તેમની પૂજા કરી.
2.33.18
रत्नैश्च विविधैरिष्टैर्भोगैरन्यैश्च संमतैः ।
गतिमङ्गलयुक्तार्भिः स्तुवन्तो नकुलानुजम् ॥ २.३३.१८ ॥
વિવિધ રત્નો, પ્રિય ભોગો અને અન્ય માનનીય વસ્તુઓ સહિત, મંગલ ગતિવાળાં બાળકો સાથે તેઓ નકુલના નાના ભાઈની સ્તુતિ કરવા લાગ્યા.
2.33.19
सहदेवस्तु तान्दृष्ट्वा द्रमिलानागतान्मुदा ।
विसृज्य तान्महाबाहुः प्रस्थितो दक्षिणां दिशम् ॥ २.३३.१९ ॥
સહદેવે આવેલા દ્રમિલોને આનંદથી જોઈ તેમને વિદાય આપી, અને તે મહાબાહુ દક્ષિણ દિશા તરફ પ્રયાણ કર્યું.
2.33.20
दूतेन तरसा चोलं विजित्य द्रमिडेश्वरम् ।
ततो रत्नान्युपादाय पाण्डस्य विषयं ययौ ॥ २.३३.२० ॥
દૂત દ્વારા ઝડપથી ચોલ અને દ્રમિડેશ્વરને જીતીને, પછી રત્નો લઈને તે પાંડવના રાજ્ય તરફ ગયો.
2.33.21
दर्शने सहदेवस्य न च तृप्ता नराः परे ।
गच्छन्तमनुगच्छन्तः प्राप्ताः कौतूहलान्विताः ॥ २.३३.२१ ॥
સહદેવના દર્શનથી અન્ય લોકો તૃપ્ત થયા નહીં; કૌતુકથી ભરેલા તેઓ જતા એવા તેની પાછળ ચાલ્યા ગયા.
2.33.22
ततो माद्रीसुतों राजन्मृगसङ्घान्विलोकयन् ।
गजान्वनचरानन्यान्व्याघ्रान्कुष्णमृगान्बहून् ॥ २.३३.२२ ॥
પછી, હે રાજન, માદ્રીના પુત્રે મૃગોના ટોળાં, હાથીઓ, વનમાં વિચરતાં બીજાં પ્રાણીઓ, વાઘો અને ઘણાં કાળાં હરણો જોતાં જોતાં પ્રયાણ કર્યું.
2.33.23
शुकान्मयूरान्दृष्ट्वा तु गृध्रानारण्यकुक्कुटान् ।
ततो देशं समासाद्य श्वशुरस्य महीपतेः ॥ २.३३.२३ ॥
પોપટ, મોર, ગીધ અને જંગલી કૂકડા જોઈને, પછી શ્વસુર મહીપતિના દેશે પહોંચીને.
2.33.24
प्रेषयामास माद्रेयो दूतान्पाण्ड्याय वै तदा ।
प्रतिजग्राह तस्याज्ञां सम्प्रीत्या मलयध्वजः ॥ २.३३.२४ ॥
ત્યારે માદ્રીના પુત્રે પાંડ્ય રાજા પાસે દૂતો મોકલ્યા; મલયધ્વજે પ્રેમથી તેની આજ્ઞા સ્વીકારી.
2.33.25
भार्या रूपवती जिष्णोः पाण्ड्यस्य तनया शुभा ।
चित्राङ्गदेति विख्याता द्रमिडी योषितां वरा ॥ २.३३.२५ ॥
અર્જુનની રૂપવતી પત્ની, પાંડ્ય રાજાની શુભ પુત્રી, ચિત્રાંગદા નામે વિખ્યાત, દ્રવિડ સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ.
2.33.26
आगतं सहदेवं तु सा श्रुत्वाऽन्तः पुरे पितुः ।
प्रेषयामास सम्प्रीत्या पूजारत्नं च वै बहु ॥ २.३३.२६ ॥
સહદેવ આવ્યો છે એમ સાંભળીને તેણે પિતાના અંતઃપુરમાંથી પ્રેમપૂર્વક સન્માનરૂપે ઘણાં રત્નો મોકલ્યાં.
2.33.27
पाण्ड्योऽपि बहुरत्नानि दूतैः सह मुमोच ह ।
मणिमुक्ताप्रवालानि सहदेवाय कीर्तिमान् ॥ २.३३.२७ ॥
કીર્તિમાન પાંડ્ય રાજાએ પણ દૂતો સાથે સહદેવ માટે ઘણાં રત્નો, મણિ, મોતી અને પરવાળાં મોકલ્યાં.
2.33.28
तां दृष्ट्वाऽप्रतिमां पूजां पाण्डवोऽपि मुदा नृप ।
भ्रातुः पुत्रे बहून्रत्नान्दत्वा वै बभ्रूवाहने ॥ २.३३.२८ ॥
હે રાજન! તે અપ્રતિમ સન્માન જોઈને પાંડવે પણ આનંદપૂર્વક પોતાના ભાઈના પુત્ર બભ્રુવાહનને ઘણાં રત્નો આપ્યાં.
2.33.29
पाण्ड्यं द्रमिडराजानं श्वशुरं मलयध्वजम् ।
स दूतैस्तं वशे कृत्वा मणलूरेश्वरं तदा ॥ २.३३.२९ ॥
દ્રવિડ રાજા, પોતાના સસરા પાંડ્ય મલયધ્વજ, મણલૂરના સ્વામીને, ત્યારે દૂતો દ્વારા તેણે વશ કર્યા.
2.33.30
ततो रत्नान्युपादाय द्रमिडैरावृतो ययौ ।
अगस्त्यस्यालयं दिव्यं देवलोकसमं गिरिम् ॥ २.३३.३० ॥
પછી રત્નો લઈને દ્રવિડોથી ઘેરાયેલો તે દેવલોક સમાન અગસ્ત્યના દિવ્ય પર્વત-આશ્રમ તરફ ગયો.
2.33.31
स तं प्रदक्षिमं कृत्वा मलयं भरतर्षभ ।
लङ्घयित्वा तु माद्रेयस्ताम्रपणीं नदीं शुभाम् ॥ २.३३.३१ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, તેણે મલય પર્વતની પ્રદક્ષિણા કરીને માદ્રીના પુત્રે શુભ તામ્રપર્ણી નદી પાર કરી.
2.33.32
प्रसन्नसलिलां दिव्यां सुशीतां च मनोहराम् ।
समुद्रतीरमासाद्य न्यविशत्पाण्डुनन्दनः ॥ २.३३.३२ ॥
સ્વચ્છ જળવાળી, દિવ્ય, અતિ શીતળ અને મનોહર (એ નદી પાર કરીને) પાંડુપુત્ર સમુદ્રતટે પહોંચી રહ્યો.