Mahābhārata · Adhyāya 2.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.33.1
इच्छाम्यागमनं श्रोतुं हैडिम्बस्य द्विजोत्तम ।
लङ्कायां च गतिं ब्रह्मन्पौलस्त्यस्य च दर्शनम् ॥ २.३३.१ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, ich wünsche zu hören von Haiḍimbas Kommen, seiner Reise nach Laṅkā und dem Anblick des Paulastya (Rāvaṇa). O Brahmane!
2.33.2
कावेरीदर्शनं चैव आनुपूर्व्या वदस्व मे ।
शृणु राजन्यथा वृत्तं सहेदवस्य साहसम् ॥ २.३३.२ ॥
Erzähle mir der Reihe nach auch vom Anblick der Kāverī. Höre, o König, wie Sahadevas kühne Tat sich zutrug.
2.33.3
कालनद्वीपगांश्चैव तरसाऽजित्य चाहवे ।
दक्षिणां च दिशं जित्वा चोलस्य विषयं ययौ ॥ २.३३.३ ॥
Nachdem er die Bewohner der Insel Kālanada im Kampf mit Gewalt besiegt und die südliche Richtung erobert hatte, zog er in das Gebiet der Chola.
2.33.4
ददर्श पुण्यतोयां वै कावेरीं सरितां वराम् ।
नाजापक्षिगणैर्जुष्टां तापसैरुपशोभिताम् ॥ २.३३.४ ॥
Er sah die Kāverī, deren Wasser heilig ist, die beste der Flüsse, besucht von Scharen der Schlangenmädchen und geschmückt von Asketen.
2.33.5
साललोध्रार्जुनैल्वैर्जम्बूशाल्मलकिंशुकैः ।
कदम्बैः सप्तपर्णैश्च कश्मर्यामलकैर्वृताम् ॥ २.३३.५ ॥
Umgeben von Sāla-, Lodhra-, Arjuna- und Ailva-Bäumen, Jambu-, Śālmali- und Kiṃśuka-Bäumen, Kadamba- und Saptaparṇa-Bäumen sowie Kaśmarya- und Āmalaka-Bäumen.
2.33.6
न्यग्रोधैश्च महाशाखैः प्लक्षैरौदुम्बरैरपि ।
शमीपलाशवृक्षैश्च अश्वत्थैः खदिरैर्वृताम् ॥ २.३३.६ ॥
Umgeben von Banyanbäumen mit großen Ästen, Plakṣa- und Udumbara-Bäumen, Śamī- und Palāśa-Bäumen sowie Aśvattha- und Khadira-Bäumen.
2.33.7
बदरीभिश्च सञ्छन्नामश्वकर्णैश्च शोभिताम् ।
चूतैः पुण्ड्रकपत्रैश्च कदलीवनसंवृताम् ॥ २.३३.७ ॥
Mit Jujubebäumen bedeckt und durch Aśvakarṇa-Bäume geschmückt, umgeben von Mangobäumen, Puṇḍraka-Bäumen und Bananenhainen.
2.33.8
चक्रवाकगणैः कीर्णं प्लवैश्च जलवायसैः ।
समुद्रकाकैः क्रौञ्चैश्च नादितां जलकुक्कुटैः ॥ २.३३.८ ॥
Erfüllt von Scharen der Rostgänse, widerhallend vom Geschrei schwimmender Vögel, Wasserkrähen, Meerkrähen, Kraniche und Wasserhühner.
2.33.9
एवं खगैश्च बहुभिः सङ्घुष्टां जलवासिभिः ।
आश्रमैर्बहुभिः सक्तां चैत्यवृक्षैश्च शोभिताम् ॥ २.३३.९ ॥
So widerhallend vom Geschrei vieler Wasservögel, mit vielen Einsiedeleien verbunden und mit heiligen Bäumen geschmückt.
2.33.10
शोभितां ब्राह्मणैः शुभ्रैर्वेदवेदाङ्गपारगैः ।
क्वचित्तीररुहैर्वृक्षैर्मालाभिरिव शोभिताम् ॥ २.३३.१० ॥
Geschmückt von strahlenden Brahmanen, Meistern der Veden und ihrer Hilfswissenschaften; hier und da mit Bäumen am Ufer, als wären sie Girlanden.
2.33.11
क्वचित्सुपुष्पितैर्वृक्षैः क्वचित्सौगन्धिकोत्पलैः ।
कह्लारकुमुदोत्फुल्लैः कमलैरुपशोभिताम् ॥ २.३३.११ ॥
Hier mit üppig blühenden Bäumen, dort mit duftenden blauen Lotusblüten geschmückt, und mit Lotosblüten, die mit Kahlāra- und Kumuda-Seerosen erblühen.
2.33.12
कावेरीं तादृशीं दृष्ट्वा प्रीतिमान्पाण्डवस्तदा ।
अस्मद्राष्ट्रे यथा गङ्गा कावेरी च तथा शुभा ॥ २.३३.१२ ॥
Als er die Kāverī so sah, freute sich der Pāṇḍava damals und sprach: Wie der Gaṅgā in unserem Reich ist, so ist auch diese verheißungsvolle Kāverī.
2.33.13
सहदेवस्तु तां तीर्त्वा नदीमनुचरैः सह ।
दक्षिणं तीरभासाद्य गमनायोपचक्रमे ॥ २.३३.१३ ॥
Sahadeva überquerte jenen Fluss mit seinen Gefolgsleuten, erreichte das südliche Ufer und machte sich auf den Weg weiter.
2.33.14
आगतं पाण्डवं तत्र श्रुत्वा विषयवासिनः ।
दर्शनार्थं ययुस्ते तु कौतूहलसमन्विताः ॥ २.३३.१४ ॥
Als die Bewohner jenes Landes hörten, dass der Pāṇḍava dort angekommen war, gingen sie voller Neugier, ihn zu sehen.
2.33.15
द्रमिडाः पुरुषा राजन्स्रियचश्च प्रियदर्शनाः ।
गत्वा पाण्डुसुतं तत्र ददृशुस्ते मुदाऽन्विताः ॥ २.३३.१५ ॥
O König, die schönen Männer und Frauen der Draviḍas gingen dorthin und sahen, von Freude erfüllt, den Sohn Pāṇḍus.
2.33.16
सुकुमारं विशालाक्षं व्रजन्तं त्रिदशोपमम् ।
दर्शनीयतमं लोके नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ २.३३.१६ ॥
Zart, mit weiten Augen, wie ein Gott dahinschreitend, der sehenswerteste Mensch der Welt, betrachteten sie ihn, als hätten sie unblinzelnde Augen.
2.33.17
आश्चर्यभूतं ददृशुर्द्रमिडास्ते समागताः ।
महासेनोपमं दृष्ट्वा पूजां चक्रुश्च तस्य वै ॥ २.३३.१७ ॥
Wunderbar, Mahāsena gleich, sahen ihn die versammelten Draviḍas; und als sie ihn sahen, erwiesen sie ihm Ehre.
2.33.18
रत्नैश्च विविधैरिष्टैर्भोगैरन्यैश्च संमतैः ।
गतिमङ्गलयुक्तार्भिः स्तुवन्तो नकुलानुजम् ॥ २.३३.१८ ॥
Mit vielerlei Juwelen, begehrten Genüssen und anderen geschätzten Gaben, zusammen mit Kindern von glückverheißendem Gang, begannen sie den jüngeren Bruder Nakulas zu preisen.
2.33.19
सहदेवस्तु तान्दृष्ट्वा द्रमिलानागतान्मुदा ।
विसृज्य तान्महाबाहुः प्रस्थितो दक्षिणां दिशम् ॥ २.३३.१९ ॥
Sahadeva, der die herbeigekommenen Dramilas sah, entließ sie freudig, und der Mächtigarmige brach in Richtung Süden auf.
2.33.20
दूतेन तरसा चोलं विजित्य द्रमिडेश्वरम् ।
ततो रत्नान्युपादाय पाण्डस्य विषयं ययौ ॥ २.३३.२० ॥
Nachdem er durch einen Boten rasch den Cola-König und den Herrn der Dramiḍas besiegt hatte, nahm er die Juwelen und zog in das Reich des Pāṇḍava.
2.33.21
दर्शने सहदेवस्य न च तृप्ता नराः परे ।
गच्छन्तमनुगच्छन्तः प्राप्ताः कौतूहलान्विताः ॥ २.३३.२१ ॥
Die anderen Menschen waren vom Anblick Sahadevas nicht gesättigt; voller Neugier folgten sie ihm, als er ging.
2.33.22
ततो माद्रीसुतों राजन्मृगसङ्घान्विलोकयन् ।
गजान्वनचरानन्यान्व्याघ्रान्कुष्णमृगान्बहून् ॥ २.३३.२२ ॥
Dann, o König, zog der Sohn der Mādrī weiter, Herden von Hirschen, Elefanten, anderen Waldtieren, Tiger und viele schwarze Antilopen betrachtend.
2.33.23
शुकान्मयूरान्दृष्ट्वा तु गृध्रानारण्यकुक्कुटान् ।
ततो देशं समासाद्य श्वशुरस्य महीपतेः ॥ २.३३.२३ ॥
Nachdem er Papageien, Pfauen, Geier und Waldhühner gesehen hatte, und dann das Land seines Schwiegervaters, des Königs, erreicht hatte.
2.33.24
प्रेषयामास माद्रेयो दूतान्पाण्ड्याय वै तदा ।
प्रतिजग्राह तस्याज्ञां सम्प्रीत्या मलयध्वजः ॥ २.३३.२४ ॥
Da sandte der Sohn der Mādrī Boten zum Pāṇḍya-König, und Malayadhvaja nahm seinen Befehl mit Zuneigung an.
2.33.25
भार्या रूपवती जिष्णोः पाण्ड्यस्य तनया शुभा ।
चित्राङ्गदेति विख्याता द्रमिडी योषितां वरा ॥ २.३३.२५ ॥
Die schöne Gemahlin Arjunas, die glückverheißende Tochter des Pāṇḍya-Königs, bekannt als Citrāṅgadā, die beste der Drāviḍa-Frauen.
2.33.26
आगतं सहदेवं तु सा श्रुत्वाऽन्तः पुरे पितुः ।
प्रेषयामास सम्प्रीत्या पूजारत्नं च वै बहु ॥ २.३३.२६ ॥
Als sie hörte, dass Sahadeva angekommen war, sandte sie aus dem inneren Palast ihres Vaters in Zuneigung viele Juwelen als Ehrengabe.
2.33.27
पाण्ड्योऽपि बहुरत्नानि दूतैः सह मुमोच ह ।
मणिमुक्ताप्रवालानि सहदेवाय कीर्तिमान् ॥ २.३३.२७ ॥
Auch der berühmte Pāṇḍya-König sandte durch seine Boten viele Juwelen für Sahadeva: Edelsteine, Perlen und Korallen.
2.33.28
तां दृष्ट्वाऽप्रतिमां पूजां पाण्डवोऽपि मुदा नृप ।
भ्रातुः पुत्रे बहून्रत्नान्दत्वा वै बभ्रूवाहने ॥ २.३३.२८ ॥
O König, als er diese unvergleichliche Ehre sah, gab auch der Pāṇḍava freudig viele Juwelen seinem Neffen Babhruvāhana, dem Sohn seines Bruders.
2.33.29
पाण्ड्यं द्रमिडराजानं श्वशुरं मलयध्वजम् ।
स दूतैस्तं वशे कृत्वा मणलूरेश्वरं तदा ॥ २.३३.२९ ॥
Durch seine Boten brachte er damals den Drāviḍa-König, seinen Schwiegervater Pāṇḍya Malayadhvaja, den Herrn von Maṇalūra, unter seine Herrschaft.
2.33.30
ततो रत्नान्युपादाय द्रमिडैरावृतो ययौ ।
अगस्त्यस्यालयं दिव्यं देवलोकसमं गिरिम् ॥ २.३३.३० ॥
Dann nahm er die Juwelen, umgeben von Drāviḍa, und zog zur göttlichen Bergwohnung Agastyas, die der Welt der Götter gleich war.
2.33.31
स तं प्रदक्षिमं कृत्वा मलयं भरतर्षभ ।
लङ्घयित्वा तु माद्रेयस्ताम्रपणीं नदीं शुभाम् ॥ २.३३.३१ ॥
Nachdem er den Berg Malaya umrundet hatte, o Stier der Bharatas, überquerte der Sohn Mādrīs den glückverheißenden Fluss Tāmraparṇī.
2.33.32
प्रसन्नसलिलां दिव्यां सुशीतां च मनोहराम् ।
समुद्रतीरमासाद्य न्यविशत्पाण्डुनन्दनः ॥ २.३३.३२ ॥
Nachdem er jenen klarwassrigen, göttlichen, überaus kühlen und lieblichen Fluss überquert hatte, erreichte der Sohn Pāṇḍus das Ufer des Meeres und ließ sich dort nieder.