Mahābhārata · Adhyāya 2.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.33.1
इच्छाम्यागमनं श्रोतुं हैडिम्बस्य द्विजोत्तम ।
लङ्कायां च गतिं ब्रह्मन्पौलस्त्यस्य च दर्शनम् ॥ २.३३.१ ॥
Ó melhor dos dvija, desejo ouvir a vinda de Haiḍimba (Ghaṭotkaca), sua ida a Laṅkā e a visão de Paulastya (Rāvaṇa). Ó brâmane!
2.33.2
कावेरीदर्शनं चैव आनुपूर्व्या वदस्व मे ।
शृणु राजन्यथा वृत्तं सहेदवस्य साहसम् ॥ २.३३.२ ॥
Conta-me também, em ordem, a visão do Kāverī. Ouve, ó rei, como sucedeu o feito audacioso de Sahadeva.
2.33.3
कालनद्वीपगांश्चैव तरसाऽजित्य चाहवे ।
दक्षिणां च दिशं जित्वा चोलस्य विषयं ययौ ॥ २.३३.३ ॥
Tendo vencido à força, em combate, os habitantes da ilha de Kālanada, e conquistado a direção do sul, dirigiu-se ao território dos Cola.
2.33.4
ददर्श पुण्यतोयां वै कावेरीं सरितां वराम् ।
नाजापक्षिगणैर्जुष्टां तापसैरुपशोभिताम् ॥ २.३३.४ ॥
Viu o Kāverī, de águas sagradas, o melhor dos rios, frequentado por multidões de donzelas-serpentes e adornado por ascetas.
2.33.5
साललोध्रार्जुनैल्वैर्जम्बूशाल्मलकिंशुकैः ।
कदम्बैः सप्तपर्णैश्च कश्मर्यामलकैर्वृताम् ॥ २.३३.५ ॥
Cercada de árvores sāla, lodhra, arjuna e ailva, de jambu, śālmali e kiṃśuka, de kadamba e saptaparṇa, e de kaśmarya e āmalaka.
2.33.6
न्यग्रोधैश्च महाशाखैः प्लक्षैरौदुम्बरैरपि ।
शमीपलाशवृक्षैश्च अश्वत्थैः खदिरैर्वृताम् ॥ २.३३.६ ॥
Cercada de figueiras-bengalas de grandes ramos, de plakṣa e udumbara, de śamī e palāśa, e de aśvattha e khadira.
2.33.7
बदरीभिश्च सञ्छन्नामश्वकर्णैश्च शोभिताम् ।
चूतैः पुण्ड्रकपत्रैश्च कदलीवनसंवृताम् ॥ २.३३.७ ॥
Coberta de jujubeiros e adornada com árvores aśvakarṇa, cercada por mangueiras, árvores puṇḍraka e bosques de bananeiras.
2.33.8
चक्रवाकगणैः कीर्णं प्लवैश्च जलवायसैः ।
समुद्रकाकैः क्रौञ्चैश्च नादितां जलकुक्कुटैः ॥ २.३३.८ ॥
Cheia de bandos de tadornas, ressoando com os gritos de aves nadadoras, corvos-d'água, corvos-marinhos, grous e galinhas-d'água.
2.33.9
एवं खगैश्च बहुभिः सङ्घुष्टां जलवासिभिः ।
आश्रमैर्बहुभिः सक्तां चैत्यवृक्षैश्च शोभिताम् ॥ २.३३.९ ॥
Assim ressoando com os gritos de muitas aves aquáticas, unida a muitos eremitérios e adornada com árvores sagradas.
2.33.10
शोभितां ब्राह्मणैः शुभ्रैर्वेदवेदाङ्गपारगैः ।
क्वचित्तीररुहैर्वृक्षैर्मालाभिरिव शोभिताम् ॥ २.३३.१० ॥
Adornada por brâmanes radiantes, mestres dos Vedas e de seus membros auxiliares; aqui e ali com árvores que crescem nas margens, como se fossem guirlandas.
2.33.11
क्वचित्सुपुष्पितैर्वृक्षैः क्वचित्सौगन्धिकोत्पलैः ।
कह्लारकुमुदोत्फुल्लैः कमलैरुपशोभिताम् ॥ २.३३.११ ॥
Aqui adornada com árvores em plena floração, ali com lótus azuis perfumados, e com lótus que florescem com kahlāra e kumuda.
2.33.12
कावेरीं तादृशीं दृष्ट्वा प्रीतिमान्पाण्डवस्तदा ।
अस्मद्राष्ट्रे यथा गङ्गा कावेरी च तथा शुभा ॥ २.३३.१२ ॥
Ao ver assim o Kāverī, o Pāṇḍava alegrou-se então; como o Gaṅgā está em nosso reino, assim também é auspicioso este Kāverī.
2.33.13
सहदेवस्तु तां तीर्त्वा नदीमनुचरैः सह ।
दक्षिणं तीरभासाद्य गमनायोपचक्रमे ॥ २.३३.१३ ॥
Sahadeva, tendo atravessado aquele rio com seus seguidores, alcançou a margem sul e pôs-se a seguir adiante.
2.33.14
आगतं पाण्डवं तत्र श्रुत्वा विषयवासिनः ।
दर्शनार्थं ययुस्ते तु कौतूहलसमन्विताः ॥ २.३३.१४ ॥
Ao ouvir que o Pāṇḍava havia chegado ali, os habitantes daquela terra, cheios de curiosidade, foram vê-lo.
2.33.15
द्रमिडाः पुरुषा राजन्स्रियचश्च प्रियदर्शनाः ।
गत्वा पाण्डुसुतं तत्र ददृशुस्ते मुदाऽन्विताः ॥ २.३३.१५ ॥
Ó rei, os homens e mulheres dravidianos, de bela aparência, foram até lá e, cheios de alegria, contemplaram o filho de Pāṇḍu.
2.33.16
सुकुमारं विशालाक्षं व्रजन्तं त्रिदशोपमम् ।
दर्शनीयतमं लोके नेत्रैरनिमिषैरिव ॥ २.३३.१६ ॥
Delicado, de olhos amplos, caminhando como um deus, o mais digno de ser visto no mundo, eles o contemplavam como que com olhos que não piscam.
2.33.17
आश्चर्यभूतं ददृशुर्द्रमिडास्ते समागताः ।
महासेनोपमं दृष्ट्वा पूजां चक्रुश्च तस्य वै ॥ २.३३.१७ ॥
Maravilhoso, semelhante a Mahāsena, os dravidianos reunidos o viram, e, tendo-o visto, prestaram-lhe honras.
2.33.18
रत्नैश्च विविधैरिष्टैर्भोगैरन्यैश्च संमतैः ।
गतिमङ्गलयुक्तार्भिः स्तुवन्तो नकुलानुजम् ॥ २.३३.१८ ॥
Com diversas joias, prazeres desejáveis e outros bens estimados, juntamente com crianças de andar auspicioso, puseram-se a louvar o irmão mais novo de Nakula.
2.33.19
सहदेवस्तु तान्दृष्ट्वा द्रमिलानागतान्मुदा ।
विसृज्य तान्महाबाहुः प्रस्थितो दक्षिणां दिशम् ॥ २.३३.१९ ॥
Sahadeva, vendo os dramilas que tinham chegado, despediu-os com alegria, e o de braços poderosos partiu rumo à direção sul.
2.33.20
दूतेन तरसा चोलं विजित्य द्रमिडेश्वरम् ।
ततो रत्नान्युपादाय पाण्डस्य विषयं ययौ ॥ २.३३.२० ॥
Tendo vencido rapidamente, por meio de um mensageiro, o rei chola e o senhor dos dramiḍas, tomou então as joias e foi para o reino do Pāṇḍava.
2.33.21
दर्शने सहदेवस्य न च तृप्ता नराः परे ।
गच्छन्तमनुगच्छन्तः प्राप्ताः कौतूहलान्विताः ॥ २.३३.२१ ॥
As outras pessoas, não satisfeitas com a visão de Sahadeva, seguiam-no enquanto ele partia, cheias de curiosidade.
2.33.22
ततो माद्रीसुतों राजन्मृगसङ्घान्विलोकयन् ।
गजान्वनचरानन्यान्व्याघ्रान्कुष्णमृगान्बहून् ॥ २.३३.२२ ॥
Então, ó rei, o filho de Mādrī seguiu adiante, observando rebanhos de veados, elefantes, outras criaturas da floresta, tigres e muitas antílopes negras.
2.33.23
शुकान्मयूरान्दृष्ट्वा तु गृध्रानारण्यकुक्कुटान् ।
ततो देशं समासाद्य श्वशुरस्य महीपतेः ॥ २.३३.२३ ॥
Tendo visto papagaios, pavões, abutres e galinhas-do-mato, e então, ao chegar à terra do seu sogro, o rei.
2.33.24
प्रेषयामास माद्रेयो दूतान्पाण्ड्याय वै तदा ।
प्रतिजग्राह तस्याज्ञां सम्प्रीत्या मलयध्वजः ॥ २.३३.२४ ॥
Então o filho de Mādrī enviou mensageiros ao rei Pāṇḍya, e Malayadhvaja recebeu a sua ordem com afeto.
2.33.25
भार्या रूपवती जिष्णोः पाण्ड्यस्य तनया शुभा ।
चित्राङ्गदेति विख्याता द्रमिडी योषितां वरा ॥ २.३३.२५ ॥
A bela esposa de Arjuna, a auspiciosa filha do rei Pāṇḍya, conhecida como Citrāṅgadā, a melhor das mulheres drāviḍa.
2.33.26
आगतं सहदेवं तु सा श्रुत्वाऽन्तः पुरे पितुः ।
प्रेषयामास सम्प्रीत्या पूजारत्नं च वै बहु ॥ २.३३.२६ ॥
Ao saber que Sahadeva chegara, ela enviou com afeto muitas joias como honra, do palácio interior de seu pai.
2.33.27
पाण्ड्योऽपि बहुरत्नानि दूतैः सह मुमोच ह ।
मणिमुक्ताप्रवालानि सहदेवाय कीर्तिमान् ॥ २.३३.२७ ॥
O renomado rei Pāṇḍya também enviou, por meio de seus emissários, muitas joias para Sahadeva: gemas, pérolas e corais.
2.33.28
तां दृष्ट्वाऽप्रतिमां पूजां पाण्डवोऽपि मुदा नृप ।
भ्रातुः पुत्रे बहून्रत्नान्दत्वा वै बभ्रूवाहने ॥ २.३३.२८ ॥
Ó rei, ao ver aquela honra incomparável, o Pāṇḍava também, com alegria, deu muitas joias a Babhruvāhana, filho de seu irmão.
2.33.29
पाण्ड्यं द्रमिडराजानं श्वशुरं मलयध्वजम् ।
स दूतैस्तं वशे कृत्वा मणलूरेश्वरं तदा ॥ २.३३.२९ ॥
Por meio de seus emissários, ele então submeteu ao seu domínio o rei drāviḍa, seu sogro Pāṇḍya Malayadhvaja, senhor de Maṇalūra.
2.33.30
ततो रत्नान्युपादाय द्रमिडैरावृतो ययौ ।
अगस्त्यस्यालयं दिव्यं देवलोकसमं गिरिम् ॥ २.३३.३० ॥
Então, tomando as joias e cercado de drāviḍas, partiu para a morada divina de Agastya na montanha, igual ao mundo dos deuses.
2.33.31
स तं प्रदक्षिमं कृत्वा मलयं भरतर्षभ ।
लङ्घयित्वा तु माद्रेयस्ताम्रपणीं नदीं शुभाम् ॥ २.३३.३१ ॥
Tendo circunvagado o monte Malaya, ó touro dos Bharatas, o filho de Mādrī atravessou o auspicioso rio Tāmraparṇī.
2.33.32
प्रसन्नसलिलां दिव्यां सुशीतां च मनोहराम् ।
समुद्रतीरमासाद्य न्यविशत्पाण्डुनन्दनः ॥ २.३३.३२ ॥
Tendo atravessado aquele rio de águas límpidas, divino, muito fresco e encantador, o filho de Pāṇḍu chegou à margem do mar e aí se estabeleceu.