Mahābhārata · Adhyāya 2.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.34.1
सहदेवस्ततो राजा मन्त्रिभिः सह भारत ।
सम्प्रधार्य महाबाहुः सचिवैर्बुद्धिमत्तरैः ॥ २.३४.१ ॥
Da überlegte König Sahadeva, o Bhārata, der Starkarmige, zusammen mit seinen Ministern und den klügsten Ratgebern.
2.34.2
स विचार्य तदा राजन्सहदेवस्त्वरान्वितः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र भ्रातुः पुत्रं घटोत्कचम् ॥ २.३४.२ ॥
O König, Sahadeva, nach Überlegung in Eile, o Herr der Könige, dachte an Ghaṭotkaca, den Sohn seines Bruders.
2.34.3
ततश्चिन्तितमात्रे तु राक्षसः प्रत्यदृश्यत ।
अतिदीर्घो महाबाहु सर्वाभरणभूषितः ॥ २.३४.३ ॥
Da erschien, kaum dass er es dachte, ein Rākṣasa, sehr groß, starkarmig, mit allen Schmuckstücken geschmückt.
2.34.4
नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
विचित्रहारकेयूरः किङ्किणीमणिभूषितः ॥ २.३४.४ ॥
Er glich einer dunkelblauen Gewitterwolke, mit Ohrringen aus glühendem Gold, einer bunten Halskette und Armreifen, geschmückt mit klingenden Glöckchen und Juwelen.
2.34.5
हेममाली महादंष्ट्रः किरीटी कुक्षिबन्धनः ।
ताम्रकेशो हरिश्मश्रुर्भीमाङ्गः कटकाङ्गदः ॥ २.३४.५ ॥
Er trug eine goldene Girlande, hatte große Hauer, eine Krone, einen Gürtel um den Bauch, kupferfarbenes Haar, einen rötlichen Bart, eine furchterregende Gestalt sowie Armbänder und Oberarmreifen.
2.34.6
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गः सूक्ष्माम्बरधरो बली ।
बलेन स ययौ तत्र चालयन्निव मेदिनीम् ॥ २.३४.६ ॥
Mit rotem Sandelholz bestrichenen Gliedern und in feine Gewänder gekleidet, ging der Starke dorthin mit seiner Kraft, als erschüttere er die Erde.
2.34.7
ततो दृष्ट्वा जना राजन्नायान्तं पर्वतोपमम् ।
भयाद्धि दुद्रुवुः सर्वे सिंहात्क्षुद्रमृगा यथा ॥ २.३४.७ ॥
Als sie ihn wie einen Berg herannahen sahen, o König, flohen alle Menschen aus Furcht, wie kleine Hirsche vor dem Löwen fliehen.
2.34.8
आससाद च माद्रेयं पुलस्त्यं रावणो यथा ।
अभिवाद्य ततो राजन्सहदेवं घटोत्कचः ॥ २.३४.८ ॥
Ghaṭotkaca näherte sich Sahadeva, dem Sohn der Mādrī, wie einst Rāvaṇa dem Pulastya; und, o König, nachdem er sich verneigt hatte,
2.34.9
प्रह्वः कृताञ्जलिस्तस्थौ किं कार्यमिति चाब्रवीत् ।
तं परिष्वज्य बाहुभ्यां मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवः ॥ २.३४.९ ॥
Demütig verneigt, die Handflächen gefaltet, stand er da und fragte: »Was ist die Aufgabe?« Da umarmte ihn der Pāṇḍava mit beiden Armen und beschnupperte seinen Kopf.
2.34.10
तं मेरुशिखराकारमागतं पाण्डुनन्दनः ।
पूजयित्वा सहामात्यः प्रीतो वाक्यमुवाच ह ॥ २.३४.१० ॥
Nachdem der Sohn des Pāṇḍu ihn, der wie der Gipfel des Meru gekommen war, zusammen mit seinen Ministern geehrt hatte, sprach er erfreut diese Worte.
2.34.11
गच्छ लङ्कां पुरीं वत्स करार्थं मम शासनात्॥ ।
तत्र दृष्ट्वा महात्मानं राक्षसेन्द्रं बिभीषणम् ॥ २.३४.११ ॥
Geh, mein Kind, auf meinen Befehl in die Stadt Laṅkā, um Tribut einzufordern. Dort, nachdem du den großherzigen Herrn der Rākṣasas, Vibhīṣaṇa, gesehen hast…
2.34.12
रत्नानि राजसूयार्थं विविधानि बहूनि च। ॥ २.३४.१२ ॥
Juwelen vielerlei Art, in großer Zahl, für das Rājasūya-Opfer.
2.34.13
पाण्डवेनैवमुक्तस्तु मुदा युक्तो घटोत्कचः ।
तथेत्युक्त्वा महाराज प्रतस्ये दक्षिणां दिशम् ॥ २.३४.१३ ॥
Vom Pāṇḍava so angesprochen, sagte Ghaṭotkaca voller Freude: »So sei es«, und, o großer König, brach nach Süden auf.
2.34.14
प्रययौ दक्षिणं कृत्वा सहदेवं घटोत्कचः ।
लङ्कामभिमुको राजन्समुद्रं स व्यलोकयत् ॥ २.३४.१४ ॥
Ghaṭotkaca zog weiter, Sahadeva zur Rechten lassend; dem Laṅkā zugewandt, o König, erblickte er das Meer.
2.34.15
कूर्मग्राहझषाकीर्णं मीननक्रैस्तथाऽऽकुलम् ।
शुक्तिव्रातसमाकीर्णं शङ्कानां निचयाकुलम् ॥ २.३४.१५ ॥
Er war übersät mit Schildkröten, Haien und Fischen, wimmelte von Fischen und Krokodilen, war dicht mit Muschelschwärmen bedeckt und voll von Haufen von Muscheln.
2.34.16
स दृष्ट्वा रामसेतुं च चिन्तयन्रामविक्रमम् ।
गत्वा पारं समुद्रस्य दक्षिणं स घटोत्कचः ॥ २.३४.१६ ॥
Nachdem er Rāmas Brücke gesehen und über Rāmas Tapferkeit nachgedacht hatte, überquerte Ghaṭotkaca das Meer bis zur südlichen Küste.
2.34.17
ददर्श लङ्कां राजेन्द्र नाकपृष्ठोपमां शुभाम् ।
प्राकारेणावृतां रम्यां शुभद्वारैश्च शोभिताम् ॥ २.३४.१७ ॥
Er erblickte Laṅkā, o Bester der Könige: prächtig wie der Rücken des Himmels, von einem Wall umschlossen, reizvoll und mit glückverheißenden Toren geschmückt.
2.34.18
प्रासादैर्बहुसाहस्रैः श्वेतरक्तैश्च सङ्कुलाम् ।
दिव्यदुन्दुभिनिर्ह्रादामुद्यानवनशोभिताम् ॥ २.३४.१८ ॥
Von vielen Tausenden weißer und roter Paläste erfüllt, von dem Dröhnen göttlicher Trommeln widerhallend und mit Gärten und Hainen geschmückt.
2.34.19
सर्वकालफलैर्वृक्षैः पुष्पितैरुपशोभिताम् ।
पुष्पगन्धैश्च सङ्कीर्णां रमणीयमहारथाम् ॥ २.३४.१९ ॥
Geschmückt mit Bäumen, die zu jeder Jahreszeit Früchte tragen und in Blüte stehen, erfüllt vom Duft der Blüten, reizvoll, belebt von großen Wagenkriegern.
2.34.20
नानारत्नैश्च सम्पूर्णामिन्द्रस्येवामरावतीम् ।
विवेश स पुरीं लङ्कां राक्षसैश्च निषेविताम् ॥ २.३४.२० ॥
Er betrat jene Stadt Laṅkā, erfüllt von vielerlei Juwelen, wie Indras Amarāvatī, von den Rākṣasas bewohnt.
2.34.21
उपादाय च सर्वाणि प्रत्यागच्छ महाबल ।
ददर्श स पुरीं लङ्कां राक्षसैश्च निषेविताम्
नानावेषधरान्दक्षान्नारीश्च प्रियदर्शनाः ॥ २.३४.२१ ॥
Nimm alles und kehre zurück, o Mächtiger; er sah jene Stadt Laṅkā, von den Rākṣasas bewohnt, mit geschickten Männern in mancherlei Gewändern und lieblich anzusehenden Frauen.
2.34.22
दिव्यमाल्याम्बरधरा दिव्यभूषणभूषिताः ।
मदरक्तान्तनयनाः पीनश्रोणिपयोधराः ॥ २.३४.२२ ॥
Mit göttlichen Girlanden und Gewändern geschmückt, mit göttlichem Schmuck verziert, die Augenwinkel vom Rausch gerötet, mit vollen Hüften und Brüsten.
2.34.23
भैमसेनिं ततो दृष्ट्वा हृष्टास्ते विस्मयं गताः ।
आससाद गृहं राज्ञ इन्द्रस्य सदनोपमम् ॥ २.३४.२३ ॥
Als sie den Sohn Bhīmasenas sahen, waren sie erfreut und staunten und näherten sich dem Haus des Königs, das Indras Wohnsitz glich.
2.34.24
स द्वारपालमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह। ॥ २.३४.२४ ॥
Er trat zum Torwächter und sprach diese Worte.
2.34.26
द्रष्टुमिच्छामि राजेनद्रं त्वं क्षिप्रं मां निवेदय ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा द्वारपालो महीपते ॥ २.३४.२६ ॥
„Ich wünsche den Herrscher der Könige zu sehen; melde mich ihm rasch.“ Als der Torwächter diese Worte gehört hatte, o Herr der Erde...
2.34.27
तथेत्युक्त्वा विवेशाथ भवनं स निवेदकः ।
प्राञ्जलिः स्रवमाचष्ट स्रवां दूतगिरं तदा ॥ २.३४.२७ ॥
„So sei es“ sagend, betrat der Meldende den Palast, und mit gefalteten Händen berichtete er da die Worte des Boten.
2.34.28
द्वारपालवचः श्रुत्वा राक्षसेन्द्रो विभीषणः ।
उवाच वाक्यं धर्मात्मा समीपं मे प्रवेश्यताम् ॥ २.३४.२८ ॥
Als er die Worte des Torwächters gehört hatte, sprach der rechtschaffene Herr der Rakshasas Vibhīṣaṇa: „Er soll zu mir vorgelassen werden.“
2.34.29
एवमुक्तस्तु राज्ञा स धर्मज्ञेन महात्मना ।
अथनिष्कम्य सम्भ्रान्तो द्वार्स्थोहैडिम्बमब्रवीत् ॥ २.३४.२९ ॥
Vom großherzigen König, der das Dharma kennt, so angesprochen, trat der Torwächter erregt heraus und sprach zu Hiḍimbās Sohn.
2.34.30
एहि दूत नृपं द्रष्टुं क्षिप्रं प्रविश च स्वयम् ।
द्वारपालवचः श्रुत्वा प्रविवेश घटोत्कचः ॥ २.३४.३० ॥
„Komm, Bote, tritt selbst rasch ein, um den König zu sehen.“ Als er die Worte des Torwächters gehört hatte, trat Ghaṭotkaca ein.
2.34.31
स प्रविश्य ददर्शाथ राक्षसेन्द्रस्य मन्दिरम् ।
ततः कैलाससङ्काशं तत्पकाञ्चनतोरणम् ॥ २.३४.३१ ॥
Eingetreten, sah er den Palast des Herrn der Rakshasas. Er glich dem Kailāsa, mit Toren aus geläutertem Gold.
2.34.32
प्राकारेण परिक्षिप्तं गोपुरैश्चापि शोभितम् ।
हर्म्यप्रासादसम्बाधं नानारत्नोपशोभितम् ॥ २.३४.३२ ॥
Es war von einer Mauer umgeben, mit Torbauten geschmückt, von Hallen und Palästen dicht gefüllt und mit vielerlei Edelsteinen geschmückt.
2.34.33
काञ्चनैस्तापनीयैश्च स्फाटिकै राजतैरपि ।
वज्रवैडूर्यजुष्टैश्च स्तम्भैश्च सुमनोहरैः ॥ २.३४.३३ ॥
Es hatte Säulen aus Gold, geläutertem Gold, Kristall und Silber, besetzt mit Diamanten und Lapislazuli, und sehr reizvoll.
2.34.34
नानाध्वजपताकाभिर्युक्तं मणिविचित्रितम् ।
चित्रमाल्यावृतं रम्यं तप्तकाञ्चनवेदिकम् ॥ २.३४.३४ ॥
Es war mit vielen Bannern und Wimpeln ausgestattet, mit Edelsteinen bunt gezeichnet, mit leuchtenden Girlanden bedeckt, anmutig und besaß Altäre aus geläutertem Gold.
2.34.35
स दृष्ट्वा तत्र सर्वं च भैमसेनिर्मनोहरम् ।
प्रविशन्नेव हैडिम्बः शुश्राव मधुरस्वरम् ॥ २.३४.३५ ॥
Nachdem er dort alles Anmutige gesehen hatte, hörte der Sohn Bhīmasenas, der Sohn Hiḍimbās, beim Eintreten einen süßen Klang.
2.34.36
तन्त्रीगीतसमाकीर्णं समतालमिताक्षरम् ।
दिव्यदुन्दुभिनिर्ह्रादं वादित्रसततं शुभम् ॥ २.३४.३६ ॥
Es war erfüllt von Gesängen der Saiteninstrumente, im Takt und Ton mit gemessenen Silben, hallte wider von göttlichen Trommeln, mit unablässig spielenden Instrumenten, und war verheißungsvoll.
2.34.37
स श्रुत्वा मधुरं शब्दं प्रीतिमानभवत्तदा ।
ततो विगाह्य हैडिम्बो बहुकक्ष्यां मनोरमाम् ॥ २.३४.३७ ॥
Als er diesen süßen Klang hörte, freute er sich da. Dann drang der Sohn Hiḍimbās tief in jenes anmutige Gebäude mit vielen Kammern ein,
2.34.38
स ददर्श महात्मानं द्वार्स्थेन सह भारत ।
तं विभीषणमासीनं काञ्चने परमासने ॥ २.३४.३८ ॥
Er sah, zusammen mit dem Torwächter, o Bhārata, jenen Großherzigen, Vibhīṣaṇa, auf einem goldenen erhabenen Thron sitzen.
2.34.39
दिवि भास्करसङ्काशं मुक्तामणिविभूषितम् ।
दिव्याभरणचित्राङ्गं दिव्यरूपधरं विभुम् ॥ २.३४.३९ ॥
Strahlend wie die Sonne am Himmel, geschmückt mit Perlen und Edelsteinen, die Glieder leuchtend von göttlichem Schmuck, eine göttliche Gestalt tragend — der Mächtige.
2.34.40
दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धोक्षितं शुभम् ।
विभ्राजमानं वपुषा सूर्यवैश्वानरप्रभम् ॥ २.३४.४० ॥
In göttliche Girlanden und Gewänder gekleidet, mit göttlichem Duft besprengt, verheißungsvoll, an seinem Körper strahlend, mit dem Glanz von Sonne und Feuer.
2.34.41
उपोपविष्टं सचिवैर्देवैरिव शतक्रतुम् ।
यक्षैर्महात्मभिर्दिव्यनारीभिर्हृद्यकान्तिभिः ॥ २.३४.४१ ॥
Nahe bei ihm mit seinen Ministern sitzend, wie Indra von den Göttern umgeben, waren die großherzigen Yakṣas und göttlichen Frauen von bezaubernder Schönheit.
2.34.42
गीतैर्मङ्गलयुक्तैश्च पूज्यमानं यथा दिवि ।
चामरे व्यजने चाग्र्ये हेमदण्डे महाधने ॥ २.३४.४२ ॥
Mit verheißungsvollen Gesängen geehrt, wie im Himmel, und mit vorzüglichen, sehr kostbaren Fliegenwedeln und Fächern mit goldenen Griffen.
2.34.43
गृहीते वरनारीभ्यां धूयमाने च मूर्धनि ।
अर्चिष्मन्तं श्रिया जुष्टं कुबेरवरुणोपमम् ॥ २.३४.४३ ॥
Von zwei vortrefflichen Frauen gehalten, über dem Haupt gefächelt, strahlend und mit Pracht begabt, glich er Kubera und Varuṇa.
2.34.44
धर्मे चैव स्थितं नित्यमद्भुतं राक्षसेस्वरम् ।
राममिक्ष्वाकुनाथं वै स्मरन्तं मनसा सदा ॥ २.३४.४४ ॥
Stets im dharma gefestigt, der wunderbare Herr der Rākṣasas, der Rāma, den Herrn der Ikṣvākus, beständig im Geiste gedenkt.
2.34.45
दृष्ट्वा घटोत्कचो राजन्ववन्दे तं कृताञ्जलिः ।
प्रह्वस्तस्थौ महावीर्यः शक्रं चित्ररथो यथा ॥ २.३४.४५ ॥
O König, Ghaṭotkaca verneigte sich, als er ihn sah, mit gefalteten Händen; der an Mut Große stand demütig da, wie Citraratha vor Indra steht.
2.34.46
तं दूतमागतं दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रो विभीषणः ।
पूजयित्वा यथान्यायं सान्त्वपूर्वं वचोऽब्रवीत् ॥ २.३४.४६ ॥
Als er den angekommenen Boten sah, ehrte ihn der Herr der Rākṣasas Vibhīṣaṇa nach Brauch und sprach diese Worte in sanftem Ton.
2.34.47
कस्य वंशे स सञ्जातः करमिच्छन्महीपतिः ।
तस्यानुजान्समस्तांश्च पुरं देशं च तस्य वै ॥ २.३४.४७ ॥
In wessen Geschlecht ist jener König geboren, der Tribut begehrt? Erzähle mir von all seinen jüngeren Brüdern sowie von seiner Stadt und seinem Land.
2.34.48
त्वां च कार्यं च तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ।
विस्तरेण मम ब्रूहि सर्वानेतान्पृथक्पृथक् ॥ २.३४.४८ ॥
Ich möchte von dir und dem ganzen Auftrag der Wahrheit gemäß hören. Erzähle mir all dies ausführlich, eines nach dem anderen.
2.34.49
एवमुक्तस्तु हैडिम्बः पौलस्त्येन महात्मना ।
कृताञ्जलिरुवाचाथ समर्थमिदमुत्तरम् ॥ २.३४.४९ ॥
Als der großmütige Paulastya (Vibhīṣaṇa) so angesprochen hatte, gab Haiḍimba (Ghaṭotkaca) mit gefalteten Händen diese passende Antwort.
2.34.50
सोमवंशोद्भवो राजा पाण्डुर्नाम महाबलः ।
पाण्डोश्च पुत्राः पञ्चासञ्छक्रतुल्यपराक्रमाः ॥ २.३४.५० ॥
König Pāṇḍu, geboren aus dem Mondgeschlecht, war ein Mann von großer Kraft. Pāṇḍu hatte fünf Söhne, deren Tapferkeit der Indras gleichkam.
2.34.51
तेषां ज्येष्ठस्तु नाम्ना वै युधिष्ठिर इति श्रुतः ।
अजातशत्रुर्धर्मात्मा धर्मो विग्रहवानिव ॥ २.३४.५१ ॥
Unter ihnen ist der Älteste, bekannt unter dem Namen Yudhiṣṭhira, Ajātaśatru, ein Mann von rechtschaffener Seele, als hätte Dharma selbst Gestalt angenommen.
2.34.52
ततो युधिष्ठिरो राजा प्राप्य राज्यमकारयत् ।
गङ्गाया दक्षिणे तीरे नगरे नागसाह्वये ॥ २.३४.५२ ॥
Dann regierte König Yudhiṣṭhira, nachdem er das Reich erlangt hatte, in der Stadt namens Nāgasāhvaya am südlichen Ufer des Ganges.
2.34.53
तद्दत्वा धृतराष्ट्राय शक्रप्रस्थं ययौ ततः ।
भ्रातृभिः सह राजेन्द्र शक्रप्रस्थेऽन्वमोदत ॥ २.३४.५३ ॥
Nachdem er jenes Reich Dhṛtarāṣṭra übergeben hatte, o Herr der Könige, zog er mit seinen Brüdern nach Indraprastha und freute sich dort.
2.34.54
गङ्गायमुनयोर्मध्ये ते उभे नगरोत्तमे ।
नित्यं धर्मे स्थितो राजा शक्रप्रस्थे प्रशास्ति नः ॥ २.३४.५४ ॥
Zwischen Ganges und Yamunā liegen jene beiden vortrefflichen Städte. Der König, stets im Dharma gefestigt, regiert uns in Indraprastha.
2.34.55
तस्यानुजो महाबाहुर्भीमसेन इति श्रुतः ।
महातेजा महाकीर्तिः शक्रतुल्यपराक्रमः ॥ २.३४.५५ ॥
Sein jüngerer Bruder, der Großarmige, bekannt als Bhīmasena, ist von großem Glanz und großem Ruhm, sein Heldenmut gleicht dem Indras.
2.34.56
दशनागसहस्राणां बले तुल्यः स पाण्डवः ।
तस्यानुजोऽर्जुनो नाम महाबलपराक्रमः ॥ २.३४.५६ ॥
Dieser Pāṇḍava ist an Stärke zehntausend Elefanten gleich. Sein jüngerer Bruder, namens Arjuna, besitzt große Kraft und Tapferkeit.
2.34.57
सुकुमारो महासत्वो लोके वीर्येण विश्रुतः ।
कार्तवीर्यसमो वीर्ये सागरप्रतिमो बले ॥ २.३४.५७ ॥
Er ist zart, doch von großem Geist, in der Welt für seine Tapferkeit berühmt; Kārtavīrya gleich an Heldenmut und dem Ozean gleich an Kraft.
2.34.58
जामदग्न्यसमश्चास्त्रे सङ्ख्ये रामसमोऽर्जुनः ।
रूपे शक्रसमः पार्थस्तेजसा भास्करोपमः ॥ २.३४.५८ ॥
Im Waffenkönnen gleicht er dem Sohn des Jamadagni, im Kampf ist Arjuna Rāma gleich. An Schönheit ist Pārtha Indra gleich; an Glanz ist er wie die Sonne.
2.34.59
देवदानवगन्धर्वैः पिशाचोरगराक्षसैः ।
मानुषैश्च समस्तैस्तु अजेयः फल्गुनो रणे ॥ २.३४.५९ ॥
Phalguna ist im Kampf unbesiegbar, selbst für Götter, Dānavas, Gandharvas, Piśācas, Schlangen, Rākṣasas und alle Menschen zusammen.
2.34.60
तेन तत्खण्डवं दावं तर्पितं जातवेदसे ।
विजित्य तरसा शक्रं युधि देवगणैः सह ॥ २.३४.६० ॥
Durch ihn wurde jenes Waldfeuer des Khāṇḍava-Waldes Jātavedas, Agni, zur Sättigung dargebracht, nachdem er Indra samt der Schar der Götter im Kampf rasch besiegt hatte.
2.34.61
लब्धान्यस्त्राणि दिव्यानि तर्पयित्वा हुताशनम् ।
तेन लब्धा महाराज दुर्लभा दैवतैरपि ॥ २.३४.६१ ॥
Nachdem er Agni, das Feuer, gesättigt hatte, erlangte er göttliche Waffen. O großer König, die von ihm erlangten sind selbst für die Götter schwer zu erlangen.
2.34.62
वासुदेवस्य भगिनी सुभद्रा नाम विश्रुता ।
अर्जुनस्यानुजो राजन्नकुलश्चेति विश्रुतः ॥ २.३४.६२ ॥
Vāsudevas Schwester, unter dem Namen Subhadrā bekannt, ist berühmt; und Nakula, der jüngere Bruder Arjunas, o König, ist ebenfalls berühmt.
2.34.63
दर्शनीयतमो लोके मूर्तिमानिव मन्मथः ।
तस्यानुजो महातेजाः सहदेव इति श्रुतः ॥ २.३४.६३ ॥
Der Schönste anzusehen in der Welt, als wäre Manmatha selbst verkörpert; sein jüngerer Bruder, der an Glanz gewaltige Sahadeva, ist berühmt.
2.34.64
तेनाहं प्रेषितो राजन्कुमारेण समो रणे ।
अहं घटोत्कचो नाम भीमसेनसुतो बली ॥ २.३४.६४ ॥
O König, ich wurde von jenem Prinzen gesandt, der ihm im Kampf gleicht; ich bin Ghaṭotkaca mit Namen, der mächtige Sohn Bhīmasenas.
2.34.65
मम माता महाभागा हिडिम्बा नाम राक्षसी ।
पार्थानामुपकारार्थं चरामि पृथिवीमिमाम् ॥ २.३४.६५ ॥
Meine Mutter ist die hochbeglückte Rākṣasī namens Hiḍimbā; zum Nutzen der Söhne Pṛthās durchstreife ich diese Erde.
2.34.66
आसीत्पृथिव्याः सर्वस्या महीपालो युधिष्ठिरः ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठमाहर्तुमुपचक्रमे ॥ २.३४.६६ ॥
Yudhiṣṭhira war der Beschützer der ganzen Erde; er machte sich daran, das Rājasūya zu vollziehen, das beste aller Opfer.
2.34.67
सन्दिदेश च स भ्रातृन्करार्थं सर्वतोदिशम् ।
वृष्णिवीरेण सहितः सन्दिदेशानुजान्नृपः ॥ २.३४.६७ ॥
Und jener König sandte Botschaft an seine Brüder nach allen Richtungen, um Abgaben einzusammeln; zusammen mit dem Helden der Vṛṣṇi erteilte der König seinen jüngeren Brüdern Befehle.
2.34.68
उदीचीमर्जुनस्तूर्णं गत्वा मेरोरथोत्तमः ।
गत्वा शतसहस्राणि योजनानि महाबलः ॥ २.३४.६८ ॥
Arjuna zog schnell nach Norden, der beste der Helden, von großer Kraft. Jenseits des Meru legte er hunderttausende von Yojanas zurück.
2.34.69
त्वा सर्वान्नृपान्युद्धे हत्वा च तरसा वशी ।
स्वर्गद्वारमुपागम्य रत्नान्यादाय वै भृशम् ॥ २.३४.६९ ॥
Arjuna, der Selbstbeherrschte, besiegte alle Könige im Kampf mit Gewalt, erreichte das Tor des Himmels und nahm viele Juwelen an sich.
2.34.70
अश्वांश्च विविधान्दिव्यान्सर्वानादाय फल्गुनः ।
धनं बहुविधं राजन्धर्मपुत्राय वै ददौ ॥ २.३४.७० ॥
O König, Arjuna nahm alle verschiedenen göttlichen Pferde und gab Reichtümer vielerlei Art dem Sohn des Dharma.
2.34.71
भीमसेनो हि राजेन्द्र जित्वा प्राचीं दिशं बलात् ।
वशे कृत्वा महीपालान्पाण्डवाय धनं ददौ ॥ २.३४.७१ ॥
O Herr der Könige, Bhīmasena eroberte mit Gewalt die östliche Richtung, unterwarf die Könige und gab dem Pāṇḍava Reichtum.
2.34.72
दिशं प्रतीचीं नकुलः करार्थं प्रययौ तथा ।
सहदेवो दिशं याम्यां जित्वा सर्वान्महीक्षितः ॥ २.३४.७२ ॥
Nakula zog in die westliche Richtung, um Tribut zu sammeln, und ebenso ging Sahadeva in die südliche Richtung und besiegte alle Könige.
2.34.73
मां सन्दिदेश राजेन्द्र करार्थमिह सत्कृतः ।
पार्थानां चरितं तुभ्यं सङ्क्षेपात्समुदाहृतम् ॥ २.३४.७३ ॥
O Herr der Könige, hier geehrt, schickten sie mich, um den Tribut einzusammeln. Die Taten der Pārthas habe ich dir kurz berichtet.
2.34.74
तमवेक्ष्य महाराज धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
पावनं राजसूयं च भगवन्तं हरिं प्रभुम्।
एतानवेक्ष्य धर्मज्ञ करं दातुमिहार्हसि ॥ २.३४.७४ ॥
Großer König, nachdem du den Dharmarāja Yudhiṣṭhira, das reinigende Rājasūya und den gesegneten Herrn Hari betrachtet hast, Kenner des Dharma, solltest du hier Tribut leisten.
2.34.75
तेन तद्भाषितं श्रुत्वा राक्षसेन्द्रो बिभीषणः ।
शासनं प्रतिजग्राह धर्मात्मा राक्षसैः सह ॥ २.३४.७५ ॥
Nachdem er dessen Worte gehört hatte, nahm Vibhīṣaṇa, der Herr der Rākṣasa, der Gerechtigkeitsgesinnte, zusammen mit den Rākṣasa den Befehl an.
2.34.76
तच्च कृष्णकृतं धीमानित्यमन्यत स प्रभुः ।
ततो ददौ विचित्राणि कम्बलानि कुथानि च ॥ २.३४.७६ ॥
Jener weise Herr hielt es für ein Werk Kṛṣṇas; dann gab er vielfältige wollene Decken und Teppiche.
2.34.77
दान्तकाञ्चनपर्यङ्कान्मणिहेमविचित्रितान् ।
भूषणानि महार्हाणि प्रवालानि मणींश्च सः ॥ २.३४.७७ ॥
Lager aus Elfenbein und Gold, mit Edelsteinen und Gold verziert, sehr kostbare Schmuckstücke, Korallen und Edelsteine—auch diese gab er.
2.34.78
काञ्चनानि च भाण्डनि कलशानि घटानि च ।
कटाहानि विचित्रानि द्रोण्यश्चैव सहस्रशः ॥ २.३४.७८ ॥
Goldene Gefäße, Krüge, Töpfe, vielfältige Kessel und Tröge zu Tausenden.
2.34.79
राजतानि च भाण्डानि रत्नगर्भांश्च कुण्डलान् ।
हेमपुष्पानि चान्यानि रुक्ममुख्यानि चापरान्। ॥ २.३४.७९ ॥
Silberne Gefäße, mit Edelsteinen gefüllte Ohrringe, goldene Blüten und andere, vor allem goldene Dinge.
2.34.80
शङ्खांश्च चन्द्रसङ्काशांश्चित्रावर्तविचित्रितान् ।
यज्ञस्य तोरणे युक्तान्ददौ तालांश्चतुर्दश ॥ २.३४.८० ॥
Er gab Muscheln, weiß wie der Mond und mit wirbelnden Mustern verziert, sowie vierzehn Palmblatt-Fächer, die am Tor des Opfers angebracht werden sollten.
2.34.81
रुक्मपङ्कजपुष्पाणि शिबिका मणिभूषिताः ।
मुकुटानि महार्हाणि रत्नगर्भांश्च कङ्कणान् ॥ २.३४.८१ ॥
Goldene Lotusblüten, mit Juwelen geschmückte Sänften, überaus kostbare Kronen und mit Edelsteinen besetzte Armreifen.
2.34.82
चन्दनानि च मुख्यानि वासांसि विविधानि च ।
स ददौ सहदेवाय तदा राजा विभीषणाः ॥ २.३४.८२ ॥
Ausgezeichnetes Sandelholz und Gewänder verschiedenster Art — da übergab der König sie, die Furchterregenden, an Sahadeva.
2.34.83
तानि सर्वाणि रत्नानि आजह्रुस्ते निशाचराः ।
अष्टाशीतिसहस्राणि समदा रक्तलोचनाः ॥ २.३४.८३ ॥
Alle diese Juwelen brachten die Nachtwandler, achtundachtzigtausend an der Zahl, berauscht und mit geröteten Augen.
2.34.84
रत्नान्यादाय सर्वाणि प्रतस्थे स घटोत्कचः ।
विभीषणं च राजानमभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ २.३४.८४ ॥
Nachdem er alle Juwelen genommen hatte, brach Ghaṭotkaca auf; mit gefalteten Händen grüßte er König Vibhīṣaṇa.
2.34.85
प्रदक्षिणं परीत्यैव निर्जगाम घटोत्कचः ।
ततो रत्नान्युपादाय हैडिम्बो राक्षसैः सह ॥ २.३४.८५ ॥
Nachdem er ihn rechtsherum umschritten hatte, ging Ghaṭotkaca hinaus; dann nahm der Sohn der Hiḍimbā die Juwelen und zog mit den Rākṣasas davon.
2.34.86
जगाम तूर्णं लङ्कायाः सहदेवपदं प्रति ।
आसेदुः पाण्डवं सर्वे लङ्घयित्वा महोदधिम् ॥ २.३४.८६ ॥
Schnell zogen sie von Laṅkā zum Ort Sahadevas. Über das große Meer setzend, erreichten sie alle den Pāṇḍava.
2.34.87
सहदेवो ददर्शाथ रत्नाहारान्निशाचरान् ।
आगतान्भीमसङ्काशान्हैडिम्बं च तथा नृप ॥ २.३४.८७ ॥
O König, da sah Sahadeva die Nachtwandler, die mit Juwelen gekommen waren, Bhīma gleichend, und auch Haiḍimba.
2.34.88
द्रमिला नैऋतान्दृष्ट्वा दुद्रुवुस्ते भयार्दिताः ।
भैमसेनिस्ततो गत्वा मार्देयं प्राञ्जलिः स्थितः ॥ २.३४.८८ ॥
Als die Dramiḍas die Nairṛtas sahen, flohen sie, von Furcht gequält. Dann ging der Sohn Bhīmasenas zum Sohn der Mṛdī und stand mit gefalteten Händen da.
2.34.89
प्रीतिमानभवद्दृष्ट्वा रत्नौधं तं च पाण्डवः ।
तं परिष्वज्य पाणिभ्यां दृष्ट्वा तान्प्रीतिमानभूत् ॥ २.३४.८९ ॥
Als er den Juwelenhaufen und ihn sah, freute sich der Pāṇḍava. Er umarmte ihn mit beiden Händen, und als er sie sah, freute er sich erneut.
2.34.90
विसृज्य द्रविडान्सर्वान्गमनायोपचक्रमे ।
न्यवर्तम ततो धीमान्सहदेवो नराधिपः ॥ २.३४.९० ॥
Nachdem er alle Drāviḍas entlassen hatte, begannen sie aufzubrechen. Dann kehrte der weise Sahadeva, Herr der Menschen, zurück.
2.34.91
एवं विजित्य तरसा सान्त्वेन विजयेन च ।
करदान्पार्थिवान्कृत्वा प्रत्यागच्छदरिन्दमः ॥ २.३४.९१ ॥
So kehrte der Bezwinger der Feinde zurück, nachdem er durch Gewalt, durch Versöhnung und durch Sieg erobert und die Könige zu Tributzahlern gemacht hatte.
2.34.92
रत्नसालमुपादाय ययौ सहनिशाचरः ।
इन्द्रप्रस्थं विवेशाथ कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ २.३४.९२ ॥
Er nahm das kostbare Geschenk ratna-sāla, zog mit den Nachtwandlern los und betrat Indraprastha, als ließe er die Erde erbeben.
2.34.93
दृष्ट्वा युधिष्ठिरं राजन्सहदेवः कृताञ्जलिः ।
प्रह्वोऽभिवाद्य तस्थौ स पूजितश्चापि तेन वै ॥ २.३४.९३ ॥
O König, als Sahadeva Yudhiṣṭhira sah, stand er mit gefalteten Händen, verneigte sich tief zum Gruß; auch er wurde von jenem geehrt.
2.34.94
लङ्काप्राप्तान्धनौघांश्च दृष्ट्वा तान्दुर्लभान्बहून् ।
प्रीतिमानभवद्राजा विस्मयं परमं ययौ ॥ २.३४.९४ ॥
Als der König die vielen seltenen Schätze aus Laṅkā sah, freute er sich und geriet in großes Staunen.
2.34.95
धर्मराजाय तत्सर्वं निवेद्य भरतर्षभ ।
कोटीसहस्रमधिकं हिरण्यस्य महात्मने ॥ २.३४.९५ ॥
O Stier der Bharatas, nachdem er dies alles dem König Dharma berichtet hatte, gab er dem Großmütigen mehr als tausend Crores Gold.
2.34.96
विविधानि च रत्नानि गोजाविमहिषांस्तथा ।
कृतकर्मा सुखं राजन्नुवास जनमेजय ॥ २.३४.९६ ॥
Dazu verschiedene Juwelen sowie Kühe, Ziegen, Schafe und Büffel. Nachdem er seine Aufgabe erfüllt hatte, o Janamejaya, lebte er glücklich.