Mahābhārata · Adhyāya 2.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.34.1
सहदेवस्ततो राजा मन्त्रिभिः सह भारत ।
सम्प्रधार्य महाबाहुः सचिवैर्बुद्धिमत्तरैः ॥ २.३४.१ ॥
Então o rei Sahadeva, ó Bhārata, o de braços poderosos, deliberou com os seus ministros e os conselheiros mais sábios.
2.34.2
स विचार्य तदा राजन्सहदेवस्त्वरान्वितः ।
चिन्तयामास राजेन्द्र भ्रातुः पुत्रं घटोत्कचम् ॥ २.३४.२ ॥
Ó rei, Sahadeva, após ponderar, apressado, ó senhor dos reis, pensou em Ghaṭotkaca, o filho do seu irmão.
2.34.3
ततश्चिन्तितमात्रे तु राक्षसः प्रत्यदृश्यत ।
अतिदीर्घो महाबाहु सर्वाभरणभूषितः ॥ २.३४.३ ॥
Então, assim que pensou nele, apareceu um rākṣasa, muito alto, de braços poderosos, adornado com todas as joias.
2.34.4
नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
विचित्रहारकेयूरः किङ्किणीमणिभूषितः ॥ २.३४.४ ॥
Era como uma nuvem de trovoada azul-escura, com brincos de ouro brilhante, um colar variegado e braceletes, adornado com guizos e joias.
2.34.5
हेममाली महादंष्ट्रः किरीटी कुक्षिबन्धनः ।
ताम्रकेशो हरिश्मश्रुर्भीमाङ्गः कटकाङ्गदः ॥ २.३४.५ ॥
Usava uma guirlanda de ouro, tinha grandes presas, um diadema, um cinto preso à barriga, cabelos cor de cobre, barba fulva, uma forma terrível, e pulseiras e braçadeiras.
2.34.6
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गः सूक्ष्माम्बरधरो बली ।
बलेन स ययौ तत्र चालयन्निव मेदिनीम् ॥ २.३४.६ ॥
Com os membros untados de sândalo vermelho e vestido com roupas finas, o poderoso foi até lá com a sua força, como se abalasse a terra.
2.34.7
ततो दृष्ट्वा जना राजन्नायान्तं पर्वतोपमम् ।
भयाद्धि दुद्रुवुः सर्वे सिंहात्क्षुद्रमृगा यथा ॥ २.३४.७ ॥
Ao vê-lo aproximar-se como uma montanha, ó rei, todas as pessoas fugiram de medo, como os pequenos veados fogem do leão.
2.34.8
आससाद च माद्रेयं पुलस्त्यं रावणो यथा ।
अभिवाद्य ततो राजन्सहदेवं घटोत्कचः ॥ २.३४.८ ॥
Ghaṭotkaca aproximou-se de Sahadeva, o filho de Mādrī, como Rāvaṇa se aproximou de Pulastya; e, ó rei, tendo-o saudado,
2.34.9
प्रह्वः कृताञ्जलिस्तस्थौ किं कार्यमिति चाब्रवीत् ।
तं परिष्वज्य बाहुभ्यां मूर्ध्न्युपाघ्राय पाण्डवः ॥ २.३४.९ ॥
Curvando-se com as palmas unidas, ficou de pé e perguntou: «Qual é a tarefa?». Então o Pāṇḍava abraçou-o com ambos os braços e cheirou-lhe a cabeça.
2.34.10
तं मेरुशिखराकारमागतं पाण्डुनन्दनः ।
पूजयित्वा सहामात्यः प्रीतो वाक्यमुवाच ह ॥ २.३४.१० ॥
Tendo honrado aquele que chegara com a forma do cume do Meru, o filho de Pāṇḍu, com seus ministros, satisfeito, proferiu estas palavras.
2.34.11
गच्छ लङ्कां पुरीं वत्स करार्थं मम शासनात्॥ ।
तत्र दृष्ट्वा महात्मानं राक्षसेन्द्रं बिभीषणम् ॥ २.३४.११ ॥
Vai, meu filho, à cidade de Laṅkā, por ordem minha, para recolher tributo. Lá, tendo visto o magnânimo senhor dos rākṣasas, Vibhīṣaṇa…
2.34.12
रत्नानि राजसूयार्थं विविधानि बहूनि च। ॥ २.३४.१२ ॥
Joias de muitos tipos, em grande quantidade, para o sacrifício Rājasūya.
2.34.13
पाण्डवेनैवमुक्तस्तु मुदा युक्तो घटोत्कचः ।
तथेत्युक्त्वा महाराज प्रतस्ये दक्षिणां दिशम् ॥ २.३४.१३ ॥
Assim interpelado pelo Pāṇḍava, Ghaṭotkaca, cheio de alegria, disse «Assim seja» e, ó grande rei, partiu rumo à direção sul.
2.34.14
प्रययौ दक्षिणं कृत्वा सहदेवं घटोत्कचः ।
लङ्कामभिमुको राजन्समुद्रं स व्यलोकयत् ॥ २.३४.१४ ॥
Ghaṭotkaca partiu, mantendo Sahadeva à direita; voltado para Laṅkā, ó rei, contemplou o oceano.
2.34.15
कूर्मग्राहझषाकीर्णं मीननक्रैस्तथाऽऽकुलम् ।
शुक्तिव्रातसमाकीर्णं शङ्कानां निचयाकुलम् ॥ २.३४.१५ ॥
Estava coberto de tartarugas, tubarões e peixes, repleto de peixes e crocodilos, cheio de massas de ostras e de montes de conchas.
2.34.16
स दृष्ट्वा रामसेतुं च चिन्तयन्रामविक्रमम् ।
गत्वा पारं समुद्रस्य दक्षिणं स घटोत्कचः ॥ २.३४.१६ ॥
Tendo visto a ponte de Rāma e meditado sobre a valentia de Rāma, Ghaṭotkaca atravessou até a costa sul do oceano.
2.34.17
ददर्श लङ्कां राजेन्द्र नाकपृष्ठोपमां शुभाम् ।
प्राकारेणावृतां रम्यां शुभद्वारैश्च शोभिताम् ॥ २.३४.१७ ॥
Contemplou Laṅkā, ó melhor dos reis: esplendorosa como o dorso do céu, cercada por uma muralha, deliciosa e adornada com portões auspiciosos.
2.34.18
प्रासादैर्बहुसाहस्रैः श्वेतरक्तैश्च सङ्कुलाम् ।
दिव्यदुन्दुभिनिर्ह्रादामुद्यानवनशोभिताम् ॥ २.३४.१८ ॥
Repleta de muitos milhares de palácios brancos e vermelhos, ressoando com o estrondo de tambores divinos e adornada com jardins e bosques.
2.34.19
सर्वकालफलैर्वृक्षैः पुष्पितैरुपशोभिताम् ।
पुष्पगन्धैश्च सङ्कीर्णां रमणीयमहारथाम् ॥ २.३४.१९ ॥
Adornada por árvores que dão frutos em todas as estações e estão em flor, cheia do perfume das flores, encantadora, povoada de grandes guerreiros em carros.
2.34.20
नानारत्नैश्च सम्पूर्णामिन्द्रस्येवामरावतीम् ।
विवेश स पुरीं लङ्कां राक्षसैश्च निषेविताम् ॥ २.३४.२० ॥
Entrou naquela cidade de Laṅkā, cheia de joias de toda espécie, como a Amarāvatī de Indra, habitada pelos rākṣasas.
2.34.21
उपादाय च सर्वाणि प्रत्यागच्छ महाबल ।
ददर्श स पुरीं लङ्कां राक्षसैश्च निषेविताम्
नानावेषधरान्दक्षान्नारीश्च प्रियदर्शनाः ॥ २.३४.२१ ॥
Tomando tudo, retorna, ó poderoso; viu aquela cidade de Laṅkā, habitada pelos rākṣasas, com homens hábeis vestindo trajes variados e mulheres de aspecto agradável.
2.34.22
दिव्यमाल्याम्बरधरा दिव्यभूषणभूषिताः ।
मदरक्तान्तनयनाः पीनश्रोणिपयोधराः ॥ २.३४.२२ ॥
Vestindo guirlandas e roupas divinas, adornadas com joias divinas, com os cantos dos olhos avermelhados pela embriaguez, de quadris e seios cheios.
2.34.23
भैमसेनिं ततो दृष्ट्वा हृष्टास्ते विस्मयं गताः ।
आससाद गृहं राज्ञ इन्द्रस्य सदनोपमम् ॥ २.३४.२३ ॥
Então, vendo o filho de Bhīmasena, ficaram encantados e espantados, e aproximaram-se da casa do rei, semelhante à morada de Indra.
2.34.24
स द्वारपालमासाद्य वाक्यमेतदुवाच ह। ॥ २.३४.२४ ॥
Aproximando-se do porteiro, pronunciou estas palavras.
2.34.26
द्रष्टुमिच्छामि राजेनद्रं त्वं क्षिप्रं मां निवेदय ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा द्वारपालो महीपते ॥ २.३४.२६ ॥
"Desejo ver o senhor dos reis; anuncie-me depressa a ele." Ao ouvir as palavras dele, ó senhor da terra, o porteiro...
2.34.27
तथेत्युक्त्वा विवेशाथ भवनं स निवेदकः ।
प्राञ्जलिः स्रवमाचष्ट स्रवां दूतगिरं तदा ॥ २.३४.२७ ॥
Dizendo "Assim seja", o anunciador entrou no palácio e, de mãos postas, relatou então as palavras do mensageiro.
2.34.28
द्वारपालवचः श्रुत्वा राक्षसेन्द्रो विभीषणः ।
उवाच वाक्यं धर्मात्मा समीपं मे प्रवेश्यताम् ॥ २.३४.२८ ॥
Ao ouvir as palavras do porteiro, o senhor dos rakshasas Vibhīṣaṇa, de alma justa, disse: "Que ele seja admitido à minha presença."
2.34.29
एवमुक्तस्तु राज्ञा स धर्मज्ञेन महात्मना ।
अथनिष्कम्य सम्भ्रान्तो द्वार्स्थोहैडिम्बमब्रवीत् ॥ २.३४.२९ ॥
Assim interpelado pelo rei magnânimo, conhecedor do dharma, o guarda, agitado, saiu e falou ao filho de Hiḍimbā.
2.34.30
एहि दूत नृपं द्रष्टुं क्षिप्रं प्रविश च स्वयम् ।
द्वारपालवचः श्रुत्वा प्रविवेश घटोत्कचः ॥ २.३४.३० ॥
"Vem, mensageiro, entra tu mesmo depressa para ver o rei." Ao ouvir as palavras do porteiro, Ghaṭotkaca entrou.
2.34.31
स प्रविश्य ददर्शाथ राक्षसेन्द्रस्य मन्दिरम् ।
ततः कैलाससङ्काशं तत्पकाञ्चनतोरणम् ॥ २.३४.३१ ॥
Ao entrar, viu o palácio do senhor dos rakshasas. Era semelhante ao Kailāsa, com portões de ouro refinado.
2.34.32
प्राकारेण परिक्षिप्तं गोपुरैश्चापि शोभितम् ।
हर्म्यप्रासादसम्बाधं नानारत्नोपशोभितम् ॥ २.३४.३२ ॥
Estava cercado por uma muralha, adornado com portais monumentais, repleto de mansões e palácios e enfeitado com joias de muitos tipos.
2.34.33
काञ्चनैस्तापनीयैश्च स्फाटिकै राजतैरपि ।
वज्रवैडूर्यजुष्टैश्च स्तम्भैश्च सुमनोहरैः ॥ २.३४.३३ ॥
Possuía colunas de ouro, de ouro refinado, de cristal e de prata, incrustadas de diamantes e lápis-lazúli, e muito encantadoras.
2.34.34
नानाध्वजपताकाभिर्युक्तं मणिविचित्रितम् ।
चित्रमाल्यावृतं रम्यं तप्तकाञ्चनवेदिकम् ॥ २.३४.३४ ॥
Era provido de muitos estandartes e flâmulas, matizado de gemas, coberto de vistosas guirlandas, encantador, e tinha altares de ouro refinado.
2.34.35
स दृष्ट्वा तत्र सर्वं च भैमसेनिर्मनोहरम् ।
प्रविशन्नेव हैडिम्बः शुश्राव मधुरस्वरम् ॥ २.३४.३५ ॥
Tendo visto ali tudo o que era encantador, o filho de Bhīmasena, filho de Hiḍimbā, ouviu um doce som assim que entrou.
2.34.36
तन्त्रीगीतसमाकीर्णं समतालमिताक्षरम् ।
दिव्यदुन्दुभिनिर्ह्रादं वादित्रसततं शुभम् ॥ २.३४.३६ ॥
Estava cheio de cantos de instrumentos de corda, medido em compasso e tom com sílabas medidas, ressoava com tambores divinos, com instrumentos tocando sem cessar, e era auspicioso.
2.34.37
स श्रुत्वा मधुरं शब्दं प्रीतिमानभवत्तदा ।
ततो विगाह्य हैडिम्बो बहुकक्ष्यां मनोरमाम् ॥ २.३४.३७ ॥
Ouvindo aquele doce som, alegrou-se então. Em seguida, o filho de Hiḍimbā, tendo penetrado fundo naquela encantadora mansão de muitas câmaras,
2.34.38
स ददर्श महात्मानं द्वार्स्थेन सह भारत ।
तं विभीषणमासीनं काञ्चने परमासने ॥ २.३४.३८ ॥
Ele viu, junto ao porteiro, ó Bhārata, aquele magnânimo, Vibhīṣaṇa, sentado num trono dourado supremo.
2.34.39
दिवि भास्करसङ्काशं मुक्तामणिविभूषितम् ।
दिव्याभरणचित्राङ्गं दिव्यरूपधरं विभुम् ॥ २.३४.३९ ॥
Radiante como o sol no céu, adornado com pérolas e joias, os membros brilhantes com ornamentos divinos, portando uma forma divina — o poderoso.
2.34.40
दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धोक्षितं शुभम् ।
विभ्राजमानं वपुषा सूर्यवैश्वानरप्रभम् ॥ २.३४.४० ॥
Vestindo guirlandas e roupas divinas, aspergido de fragrância divina, auspicioso, brilhando no corpo, com o esplendor do sol e do fogo.
2.34.41
उपोपविष्टं सचिवैर्देवैरिव शतक्रतुम् ।
यक्षैर्महात्मभिर्दिव्यनारीभिर्हृद्यकान्तिभिः ॥ २.३४.४१ ॥
Sentado perto dele com seus ministros, como Indra cercado pelos deuses, estavam os yakṣas magnânimos e as mulheres divinas de encantadora beleza.
2.34.42
गीतैर्मङ्गलयुक्तैश्च पूज्यमानं यथा दिवि ।
चामरे व्यजने चाग्र्ये हेमदण्डे महाधने ॥ २.३४.४२ ॥
Honrado com cantos auspiciosos como no céu, e com excelentes chamaras e leques de grande valor, de cabos dourados.
2.34.43
गृहीते वरनारीभ्यां धूयमाने च मूर्धनि ।
अर्चिष्मन्तं श्रिया जुष्टं कुबेरवरुणोपमम् ॥ २.३४.४३ ॥
Segurado por duas excelentes mulheres, abanado sobre a cabeça, resplandecente e dotado de esplendor, era semelhante a Kubera e Varuṇa.
2.34.44
धर्मे चैव स्थितं नित्यमद्भुतं राक्षसेस्वरम् ।
राममिक्ष्वाकुनाथं वै स्मरन्तं मनसा सदा ॥ २.३४.४४ ॥
Sempre firme no dharma, o admirável senhor dos rākṣasas, lembrando sempre em sua mente Rāma, senhor dos Ikṣvākus.
2.34.45
दृष्ट्वा घटोत्कचो राजन्ववन्दे तं कृताञ्जलिः ।
प्रह्वस्तस्थौ महावीर्यः शक्रं चित्ररथो यथा ॥ २.३४.४५ ॥
Ó rei, Ghaṭotkaca, ao vê-lo, curvou-se com as mãos juntas; o de grande valor permaneceu humildemente de pé, como Citraratha diante de Indra.
2.34.46
तं दूतमागतं दृष्ट्वा राक्षसेन्द्रो विभीषणः ।
पूजयित्वा यथान्यायं सान्त्वपूर्वं वचोऽब्रवीत् ॥ २.३४.४६ ॥
Ao ver o mensageiro que chegara, o senhor dos rākṣasas Vibhīṣaṇa honrou-o segundo o costume e falou estas palavras com brandura.
2.34.47
कस्य वंशे स सञ्जातः करमिच्छन्महीपतिः ।
तस्यानुजान्समस्तांश्च पुरं देशं च तस्य वै ॥ २.३४.४७ ॥
Em que linhagem nasceu aquele rei que deseja tributo? Fala-me de todos os seus irmãos mais novos, e também de sua cidade e de seu país.
2.34.48
त्वां च कार्यं च तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि तत्वतः ।
विस्तरेण मम ब्रूहि सर्वानेतान्पृथक्पृथक् ॥ २.३४.४८ ॥
Desejo ouvir a verdade sobre ti e sobre toda aquela missão. Conta-me tudo isso em detalhe, um a um.
2.34.49
एवमुक्तस्तु हैडिम्बः पौलस्त्येन महात्मना ।
कृताञ्जलिरुवाचाथ समर्थमिदमुत्तरम् ॥ २.३४.४९ ॥
Quando assim interpelado pelo magnânimo Paulastya (Vibhīṣaṇa), Haiḍimba (Ghaṭotkaca), com as mãos juntas, deu esta resposta adequada.
2.34.50
सोमवंशोद्भवो राजा पाण्डुर्नाम महाबलः ।
पाण्डोश्च पुत्राः पञ्चासञ्छक्रतुल्यपराक्रमाः ॥ २.३४.५० ॥
O rei Pāṇḍu, nascido da linhagem lunar, era um homem de grande força. Pāṇḍu teve cinco filhos cujo valor igualava o de Indra.
2.34.51
तेषां ज्येष्ठस्तु नाम्ना वै युधिष्ठिर इति श्रुतः ।
अजातशत्रुर्धर्मात्मा धर्मो विग्रहवानिव ॥ २.३४.५१ ॥
Entre eles, o mais velho, conhecido pelo nome de Yudhiṣṭhira, é Ajātaśatru, de alma justa, como se o próprio Dharma tivesse tomado forma.
2.34.52
ततो युधिष्ठिरो राजा प्राप्य राज्यमकारयत् ।
गङ्गाया दक्षिणे तीरे नगरे नागसाह्वये ॥ २.३४.५२ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira, tendo obtido o reino, governou na cidade chamada Nāgasāhvaya, na margem sul do Ganges.
2.34.53
तद्दत्वा धृतराष्ट्राय शक्रप्रस्थं ययौ ततः ।
भ्रातृभिः सह राजेन्द्र शक्रप्रस्थेऽन्वमोदत ॥ २.३४.५३ ॥
Tendo entregado aquele reino a Dhṛtarāṣṭra, ó senhor dos reis, partiu com seus irmãos para Indraprastha e lá se alegrou.
2.34.54
गङ्गायमुनयोर्मध्ये ते उभे नगरोत्तमे ।
नित्यं धर्मे स्थितो राजा शक्रप्रस्थे प्रशास्ति नः ॥ २.३४.५४ ॥
Entre o Ganges e o Yamunā estão essas duas excelentes cidades. O rei, sempre firme no dharma, nos governa em Indraprastha.
2.34.55
तस्यानुजो महाबाहुर्भीमसेन इति श्रुतः ।
महातेजा महाकीर्तिः शक्रतुल्यपराक्रमः ॥ २.३४.५५ ॥
Seu irmão mais novo, o de grandes braços conhecido como Bhīmasena, é de grande esplendor e grande renome, e seu valor iguala o de Indra.
2.34.56
दशनागसहस्राणां बले तुल्यः स पाण्डवः ।
तस्यानुजोऽर्जुनो नाम महाबलपराक्रमः ॥ २.३४.५६ ॥
Esse Pāṇḍava é igual em força a dez mil elefantes. Seu irmão mais novo, chamado Arjuna, possui grande força e valor.
2.34.57
सुकुमारो महासत्वो लोके वीर्येण विश्रुतः ।
कार्तवीर्यसमो वीर्ये सागरप्रतिमो बले ॥ २.३४.५७ ॥
Ele é delicado, porém de grande espírito, renomado no mundo por seu valor; igual a Kārtavīrya em proeza e como o oceano em força.
2.34.58
जामदग्न्यसमश्चास्त्रे सङ्ख्ये रामसमोऽर्जुनः ।
रूपे शक्रसमः पार्थस्तेजसा भास्करोपमः ॥ २.३४.५८ ॥
Nas armas é igual ao filho de Jamadagni, e na batalha Arjuna é igual a Rāma. Em beleza Pārtha é igual a Indra; em esplendor é como o sol.
2.34.59
देवदानवगन्धर्वैः पिशाचोरगराक्षसैः ।
मानुषैश्च समस्तैस्तु अजेयः फल्गुनो रणे ॥ २.३४.५९ ॥
Phalguna é invencível em batalha, mesmo para deuses, dānavas, gandharvas, piśācas, serpentes, rākṣasas e todos os humanos juntos.
2.34.60
तेन तत्खण्डवं दावं तर्पितं जातवेदसे ।
विजित्य तरसा शक्रं युधि देवगणैः सह ॥ २.३४.६० ॥
Por ele aquele fogo da floresta de Khāṇḍava foi oferecido a Jātavedas, Agni, para saciá-lo, após vencer rapidamente Indra junto à hoste dos deuses na batalha.
2.34.61
लब्धान्यस्त्राणि दिव्यानि तर्पयित्वा हुताशनम् ।
तेन लब्धा महाराज दुर्लभा दैवतैरपि ॥ २.३४.६१ ॥
Após saciar o fogo Agni, obteve armas divinas. Ó grande rei, as que ele obteve são difíceis de conseguir mesmo para os deuses.
2.34.62
वासुदेवस्य भगिनी सुभद्रा नाम विश्रुता ।
अर्जुनस्यानुजो राजन्नकुलश्चेति विश्रुतः ॥ २.३४.६२ ॥
A irmã de Vāsudeva, conhecida pelo nome de Subhadrā, é célebre; e Nakula, o irmão mais novo de Arjuna, ó rei, também é célebre.
2.34.63
दर्शनीयतमो लोके मूर्तिमानिव मन्मथः ।
तस्यानुजो महातेजाः सहदेव इति श्रुतः ॥ २.३४.६३ ॥
O mais agradável de ver no mundo, como se o próprio Manmatha estivesse encarnado; seu irmão mais novo, Sahadeva de grande esplendor, é célebre.
2.34.64
तेनाहं प्रेषितो राजन्कुमारेण समो रणे ।
अहं घटोत्कचो नाम भीमसेनसुतो बली ॥ २.३४.६४ ॥
Ó rei, fui enviado por aquele príncipe, igual a ele na batalha; sou Ghaṭotkaca de nome, o poderoso filho de Bhīmasena.
2.34.65
मम माता महाभागा हिडिम्बा नाम राक्षसी ।
पार्थानामुपकारार्थं चरामि पृथिवीमिमाम् ॥ २.३४.६५ ॥
Minha mãe é a rākṣasī de grande fortuna chamada Hiḍimbā; para o bem dos filhos de Pṛthā, percorro esta terra.
2.34.66
आसीत्पृथिव्याः सर्वस्या महीपालो युधिष्ठिरः ।
राजसूयं क्रतुश्रेष्ठमाहर्तुमुपचक्रमे ॥ २.३४.६६ ॥
Yudhiṣṭhira era o protetor de toda a terra; pôs-se a realizar o Rājasūya, o melhor dos sacrifícios.
2.34.67
सन्दिदेश च स भ्रातृन्करार्थं सर्वतोदिशम् ।
वृष्णिवीरेण सहितः सन्दिदेशानुजान्नृपः ॥ २.३४.६७ ॥
E aquele rei enviou mensagens a seus irmãos em todas as direções para recolher tributos; acompanhado do herói dos Vṛṣṇi, o rei deu ordens a seus irmãos mais novos.
2.34.68
उदीचीमर्जुनस्तूर्णं गत्वा मेरोरथोत्तमः ।
गत्वा शतसहस्राणि योजनानि महाबलः ॥ २.३४.६८ ॥
Arjuna partiu rapidamente para o norte, o melhor dos heróis, de grande força. Além do Meru percorreu centenas de milhares de yojanas.
2.34.69
त्वा सर्वान्नृपान्युद्धे हत्वा च तरसा वशी ।
स्वर्गद्वारमुपागम्य रत्नान्यादाय वै भृशम् ॥ २.३४.६९ ॥
Arjuna, senhor de si mesmo, tendo vencido à força todos os reis em batalha, chegou ao portão do céu e tomou grande quantidade de joias.
2.34.70
अश्वांश्च विविधान्दिव्यान्सर्वानादाय फल्गुनः ।
धनं बहुविधं राजन्धर्मपुत्राय वै ददौ ॥ २.३४.७० ॥
Ó rei, Arjuna tomou todos os diversos cavalos divinos e deu riquezas de muitos tipos ao filho de Dharma.
2.34.71
भीमसेनो हि राजेन्द्र जित्वा प्राचीं दिशं बलात् ।
वशे कृत्वा महीपालान्पाण्डवाय धनं ददौ ॥ २.३४.७१ ॥
Ó senhor dos reis, Bhīmasena, tendo conquistado à força a direção oriental e submetido os reis, deu riquezas ao Pāṇḍava.
2.34.72
दिशं प्रतीचीं नकुलः करार्थं प्रययौ तथा ।
सहदेवो दिशं याम्यां जित्वा सर्वान्महीक्षितः ॥ २.३४.७२ ॥
Nakula foi à direção ocidental para recolher tributo, e do mesmo modo Sahadeva foi à direção meridional e conquistou todos os reis.
2.34.73
मां सन्दिदेश राजेन्द्र करार्थमिह सत्कृतः ।
पार्थानां चरितं तुभ्यं सङ्क्षेपात्समुदाहृतम् ॥ २.३४.७३ ॥
Ó senhor dos reis, honrado aqui, enviaram-me para recolher o tributo. Relatei-te brevemente os feitos dos Pārthas.
2.34.74
तमवेक्ष्य महाराज धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
पावनं राजसूयं च भगवन्तं हरिं प्रभुम्।
एतानवेक्ष्य धर्मज्ञ करं दातुमिहार्हसि ॥ २.३४.७४ ॥
Grande rei, tendo contemplado o rei do dharma Yudhiṣṭhira, o purificador Rājasūya e o bem-aventurado senhor Hari, conhecedor do dharma, deves aqui entregar o tributo.
2.34.75
तेन तद्भाषितं श्रुत्वा राक्षसेन्द्रो बिभीषणः ।
शासनं प्रतिजग्राह धर्मात्मा राक्षसैः सह ॥ २.३४.७५ ॥
Tendo ouvido o que ele dissera, Vibhīṣaṇa, senhor dos rākṣasas, de alma justa, aceitou o comando junto com os rākṣasas.
2.34.76
तच्च कृष्णकृतं धीमानित्यमन्यत स प्रभुः ।
ततो ददौ विचित्राणि कम्बलानि कुथानि च ॥ २.३४.७६ ॥
Aquele sábio senhor considerou aquilo obra de Kṛṣṇa; depois deu cobertores de lã variados e tapetes.
2.34.77
दान्तकाञ्चनपर्यङ्कान्मणिहेमविचित्रितान् ।
भूषणानि महार्हाणि प्रवालानि मणींश्च सः ॥ २.३४.७७ ॥
Leitos de marfim e ouro, adornados com gemas e ouro, ornamentos de grande valor, coral e gemas—também estes ele deu.
2.34.78
काञ्चनानि च भाण्डनि कलशानि घटानि च ।
कटाहानि विचित्रानि द्रोण्यश्चैव सहस्रशः ॥ २.३४.७८ ॥
Vasos de ouro, cântaros, jarras, caldeirões variados e cochos aos milhares.
2.34.79
राजतानि च भाण्डानि रत्नगर्भांश्च कुण्डलान् ।
हेमपुष्पानि चान्यानि रुक्ममुख्यानि चापरान्। ॥ २.३४.७९ ॥
Vasos de prata, brincos cheios de gemas, flores de ouro e outras coisas sobretudo de ouro.
2.34.80
शङ्खांश्च चन्द्रसङ्काशांश्चित्रावर्तविचित्रितान् ।
यज्ञस्य तोरणे युक्तान्ददौ तालांश्चतुर्दश ॥ २.३४.८० ॥
Deu conchas brancas como a lua, marcadas com padrões em espiral, e catorze leques de folha de palmeira próprios para o portal do sacrifício.
2.34.81
रुक्मपङ्कजपुष्पाणि शिबिका मणिभूषिताः ।
मुकुटानि महार्हाणि रत्नगर्भांश्च कङ्कणान् ॥ २.३४.८१ ॥
Flores de lótus de ouro, palanquins adornados com joias, coroas de grande valor e pulseiras cravejadas de gemas.
2.34.82
चन्दनानि च मुख्यानि वासांसि विविधानि च ।
स ददौ सहदेवाय तदा राजा विभीषणाः ॥ २.३४.८२ ॥
Sândalo excelente e vestes de muitos tipos — então o rei deu-os a Sahadeva, os terríveis.
2.34.83
तानि सर्वाणि रत्नानि आजह्रुस्ते निशाचराः ।
अष्टाशीतिसहस्राणि समदा रक्तलोचनाः ॥ २.३४.८३ ॥
Todas aquelas joias foram trazidas pelos errantes da noite, oitenta e oito mil deles, embriagados e de olhos vermelhos.
2.34.84
रत्नान्यादाय सर्वाणि प्रतस्थे स घटोत्कचः ।
विभीषणं च राजानमभिवाद्य कृताञ्जलिः ॥ २.३४.८४ ॥
Tomando todas as joias, Ghaṭotkaca partiu; com as palmas unidas, saudou o rei Vibhīṣaṇa.
2.34.85
प्रदक्षिणं परीत्यैव निर्जगाम घटोत्कचः ।
ततो रत्नान्युपादाय हैडिम्बो राक्षसैः सह ॥ २.३४.८५ ॥
Tendo dado a volta à sua direita, Ghaṭotkaca saiu; então, tomando as joias, o filho de Hiḍimbā partiu junto com os rākṣasas.
2.34.86
जगाम तूर्णं लङ्कायाः सहदेवपदं प्रति ।
आसेदुः पाण्डवं सर्वे लङ्घयित्वा महोदधिम् ॥ २.३४.८६ ॥
Partiram rapidamente de Laṅkā em direção ao lugar de Sahadeva. Atravessando o grande oceano, todos chegaram ao Pāṇḍava.
2.34.87
सहदेवो ददर्शाथ रत्नाहारान्निशाचरान् ।
आगतान्भीमसङ्काशान्हैडिम्बं च तथा नृप ॥ २.३४.८७ ॥
Ó rei, então Sahadeva viu os andarilhos da noite que haviam chegado trazendo joias, semelhantes a Bhīma, e também Haiḍimba.
2.34.88
द्रमिला नैऋतान्दृष्ट्वा दुद्रुवुस्ते भयार्दिताः ।
भैमसेनिस्ततो गत्वा मार्देयं प्राञ्जलिः स्थितः ॥ २.३४.८८ ॥
Ao verem os Nairṛtas, os dramilas, atormentados pelo medo, fugiram. Então o filho de Bhīmasena foi até o filho de Mṛdī e permaneceu de pé, com as mãos postas.
2.34.89
प्रीतिमानभवद्दृष्ट्वा रत्नौधं तं च पाण्डवः ।
तं परिष्वज्य पाणिभ्यां दृष्ट्वा तान्प्रीतिमानभूत् ॥ २.३४.८९ ॥
Ao ver a pilha de joias e a ele, o Pāṇḍava alegrou-se. Abraçando-o com ambas as mãos, e vendo-os, alegrou-se de novo.
2.34.90
विसृज्य द्रविडान्सर्वान्गमनायोपचक्रमे ।
न्यवर्तम ततो धीमान्सहदेवो नराधिपः ॥ २.३४.९० ॥
Tendo despedido todos os Drāviḍas, começaram a partir. Então o sábio Sahadeva, senhor dos homens, retornou.
2.34.91
एवं विजित्य तरसा सान्त्वेन विजयेन च ।
करदान्पार्थिवान्कृत्वा प्रत्यागच्छदरिन्दमः ॥ २.३४.९१ ॥
Assim, tendo conquistado pela força, pela conciliação e pela vitória, e tendo tornado os reis tributários, o subjugador dos inimigos retornou.
2.34.92
रत्नसालमुपादाय ययौ सहनिशाचरः ।
इन्द्रप्रस्थं विवेशाथ कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ २.३४.९२ ॥
Tomando o precioso presente ratna-sāla, partiu com os andarilhos da noite e entrou em Indraprastha, como se fizesse a terra tremer.
2.34.93
दृष्ट्वा युधिष्ठिरं राजन्सहदेवः कृताञ्जलिः ।
प्रह्वोऽभिवाद्य तस्थौ स पूजितश्चापि तेन वै ॥ २.३४.९३ ॥
Ó rei, ao ver Yudhiṣṭhira, Sahadeva ficou em pé, de mãos juntas, curvando-se em saudação; e também ele foi honrado por aquele.
2.34.94
लङ्काप्राप्तान्धनौघांश्च दृष्ट्वा तान्दुर्लभान्बहून् ।
प्रीतिमानभवद्राजा विस्मयं परमं ययौ ॥ २.३४.९४ ॥
Ao ver as muitas e raras riquezas trazidas de Laṅkā, o rei ficou satisfeito e tomado de grande espanto.
2.34.95
धर्मराजाय तत्सर्वं निवेद्य भरतर्षभ ।
कोटीसहस्रमधिकं हिरण्यस्य महात्मने ॥ २.३४.९५ ॥
Ó touro dos Bharatas, tendo relatado tudo isso ao rei Dharma, ofereceu mais de mil crores de ouro ao de grande alma.
2.34.96
विविधानि च रत्नानि गोजाविमहिषांस्तथा ।
कृतकर्मा सुखं राजन्नुवास जनमेजय ॥ २.३४.९६ ॥
E diversas joias, bem como vacas, cabras, ovelhas e búfalos. Tendo cumprido sua tarefa, ó Janamejaya, viveu feliz.