ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.39.1
ततोऽभिषेचनीयेऽह्नि ब्राह्मणा राजभिः सह ।
अन्तर्वेदीं प्रविविशुः सत्कारार्हा महर्षयः ॥ २.३९.१ ॥
ನಂತರ ಅಭಿಷೇಚನೀಯ ದಿನದಂದು ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಸತ್ಕಾರಾರ್ಹ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅಂತರ್ವೇದಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
2.39.2
नारदप्रमुखास्तस्यामन्तर्वेद्यां महात्मनः ।
समासीनाः शुशुभिरे सहराजर्षिभिस्तदा ॥ २.३९.२ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಅಂತರ್ವೇದಿಯಲ್ಲಿ ನಾರದ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಮುಖರು ರಾಜರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಆಗ ಶೋಭಿಸಿದರು.
2.39.3
समेता ब्रह्मभवने देवा देवर्षयस्तथा ।
कर्मान्तरमुपासन्तो जजल्पुरमितौजसः ॥ २.३९.३ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಭವನದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಕರ್ಮಾಂತರವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತ ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಗಳಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.
2.39.4
एवमेतन्न चाप्येवमेवं चैतन्न चान्यथा ।
इत्यूचुर्बहवस्तत्र वितण्डां वै परस्परम् ॥ २.३९.४ ॥
"ಇದು ಹೀಗೆಯೇ, ಆದರೆ ಹೀಗಲ್ಲ; ಇದು ಹೀಗೆಯೇ, ಇದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯೂ ಅಲ್ಲ" ಎಂದು ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಪರಸ್ಪರ ವಿತಂಡವಾದ ಮಾಡಿದರು.
2.39.5
कृशानर्थांस्ततः केचिदकृशांस्तत्र कुर्वते ।
अकृशांश्च कृशांश्चक्रुर्हेतुभिः शास्त्रनिश्चयैः ॥ २.३९.५ ॥
ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ದುರ್ಬಲ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿದರು; ಬಲವಾದವುಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿದರು; ಹೇತುಗಳಿಂದ, ಶಾಸ್ತ್ರನಿಶ್ಚಯಗಳಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರು.
2.39.6
तत्र मेधाविनः केचिदर्थमन्यैरुदीरितम् ।
विचिक्षिपुर्यथा श्येना नभोगतमिवामिषम् ॥ २.३९.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮೇಧಾವಿಗಳು ಇತರರು ಹೇಳಿದ ಅರ್ಥವನ್ನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ಮಾಂಸವನ್ನು ಗಿಡುಗಗಳು ಎಸೆಯುವಂತೆ, ಎಸೆದುಬಿಟ್ಟರು.
2.39.7
केचिद्धर्मार्थकुशलाः केचित्तत्र महाव्रताः ।
रेमिरे कथयन्तश्च सर्वभाष्यविदां वराः ॥ २.३९.७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಕುಶಲರು, ಕೆಲವರು ಮಹಾವ್ರತಧಾರಿಗಳು; ಎಲ್ಲ ಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮಾತನಾಡಿ ಸಂತೋಷಿಸಿದರು.
2.39.8
सा वेदिर्वेदसम्पन्नैर्देवद्विजमहर्षिभिः ।
आबभासे समाकीर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिवायता ॥ २.३९.८ ॥
ವೇದಸಂಪನ್ನರಾದ ದೇವತೆಗಳು, ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ವೇದಿಕೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಿಸ್ತೃತ ಆಕಾಶದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
2.39.9
न तस्यां सन्निधौ शूद्रः कश्चिदासीन्न चाव्रती ।
अन्तर्वेद्यां तदा राजन्युधिष्ठिरनिवेशने ॥ २.३९.९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ, ಆ ಅಂತರ್ವೇದಿಯ ಸಮೀಪ ಯಾವ ಶೂದ್ರನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ವ್ರತಹೀನನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
2.39.10
तां तु लक्ष्मीवतो लक्ष्मीं तदा यज्ञविधानजाम् ।
तुतोष नारदः पश्यन्धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.३९.१० ॥
ಆಗ ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನ ಯಜ್ಞವಿಧಾನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಆ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಧರ್ಮರಾಜನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೋಡುತ್ತ.
2.39.11
अथ चिन्तां समापेदे स मुनिर्मनुजाधिप ।
नारदस्तु तदा पश्यन्सर्वक्षत्रसमागमम् ॥ २.३९.११ ॥
ಆಗ ಓ ಮನುಜಾಧಿಪನೇ, ಆ ಮುನಿ ನಾರದರು ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಸಮಾಗಮವನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಚಿಂತೆಗೆ ಒಳಗಾದರು.
2.39.12
सस्मार च पुरावृत्तां कथां तां पुरुषर्षभ ।
अंशावतरणे याऽसौ ब्रह्मणो भवनेऽभवत् ॥ २.३९.१२ ॥
ಓ ಪುರುಷರ್ಷಭನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಭವನದಲ್ಲಿ ಅಂಶಾವತರಣದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆ ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಅವರು ಸ್ಮರಿಸಿದರು.
2.39.13
देवानां सङ्गमं तं तु विज्ञाय कुरुनन्दन ।
नारदः पुण्डरीकाक्षं सस्मार मनसा हरिम् ॥ २.३९.१३ ॥
ಕುರುನಂದನ, ದೇವತೆಗಳ ಆ ಸಮಾಗಮವನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾರದರು ಕಮಲನೇತ್ರ ಹರಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಿದರು.
2.39.14
साक्षात्स विबुधारिघ्नः क्षत्रे नारायणो विभुः ।
प्रतिज्ञां पालयंश्चेमां जातः परपुरञ्जयः ॥ २.३९.१४ ॥
ದೇವಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ನಾರಾಯಣನು ಈ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಜನಿಸಿದನು, ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನಾಗಿ.
2.39.15
न्दिदेश पुरा योऽसौ विबुधान्भूतकृत्स्वयम् ।
न्योन्यमभिनिघ्नन्तः पुनर्लोकानवाप्स्यथ ॥ २.३९.१५ ॥
…ಹಿಂದೆ ಭೂತಕೃತ್ತಾದ ಅವನೇ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು; ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆಯುತ್ತ ನೀವು ಮತ್ತೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.
2.39.16
इति नारायणः शम्भुर्भगवान्भूतभावनः ।
आदिश्य विबुधान्सर्वानजायत यदुक्षये ॥ २.३९.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣ, ಶಂಭು, ಭೂತಪಾಲಕನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ ಯದುಕುಲ ನಾಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದನು.
2.39.17
क्षितावन्धकवृष्णीनां वंशे वंशभृतां वरः ।
परया शुशुभे लक्ष्म्या नक्षत्राणामिवोडुराट् ॥ २.३९.१७ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಧಕ ವೃಷ್ಣಿಗಳ ವಂಶದಲ್ಲಿ, ವಂಶಧರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪರಮ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆದನು.
2.39.18
यस्य बाहुबलं सेन्द्राः सुराः सर्व उपासते ।
सोयं मानुषवन्नाम हरिरास्तेऽरिमर्दनः ॥ २.३९.१८ ॥
ಯಾರ ಬಾಹುಬಲವನ್ನು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಶತ್ರುಮರ್ದನ ಹರಿಯು ಮನುಷ್ಯನಂತಹ ಹೆಸರಿನಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
2.39.19
अहो बत महद्भूतं स्वयम्भूर्यदिदं स्वयम् ।
आदास्यति पुनः क्षत्रमेवं बलसमन्वितम् ॥ २.३९.१९ ॥
ಅಹೋ! ಇದು ಮಹಾ ಅದ್ಭುತ; ಸ್ವಯಂಭು ತಾನೇ ಮತ್ತೆ ಬಲಸಂಪನ್ನ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವರ್ಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವನು.
2.39.20
इत्येतां नारदश्चिन्तां चिन्तयामास सर्ववित् ।
हरिं नारायणं ज्ञात्वा यज्ञैरीज्यं तमीश्वरम् ॥ २.३९.२० ॥
ಹೀಗೆ ಸರ್ವಜ್ಞ ನಾರದನು ಈ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದನು; ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಪೂಜ್ಯನಾದ ಈಶ್ವರ ಹರಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಅರಿತು.
2.39.21
तस्मिन्धर्मविदां श्रेष्ठो धर्मराजस्य धीमतः ।
महाध्वरे महाबुद्धिस्तस्थौ स बहुमानतः ॥ २.३९.२१ ॥
ಆ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನೂ ಆದ ಅವನು ಧರ್ಮರಾಜನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಬಹು ಗೌರವದಿಂದ ನಿಂತನು.
2.39.22
ततः समुदिता मुख्यैर्गुणैर्गुणवतां वराः ।
बहवो भावितात्मानः पृथक्पृथगरिन्दमाः ॥ २.३९.२२ ॥
ಆಗ ಪ್ರಮುಖ ಗುಣಗಳಿಂದ ಗುಣವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಅನೇಕರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು.
2.39.23
आत्मकृत्यमिति ज्ञात्वा पाञ्चालास्तत्र सर्वशः ।
समीयुर्वृष्णयश्चैव तदाऽनीकाग्रहारिणः ॥ २.३९.२३ ॥
ಇದು ತಮ್ಮದೇ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲರು ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು; ಆಗ ಸೇನಾಮುಂಭಾಗವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವರೂ ಬಂದರು.
2.39.24
दाराः सजनामात्या वहन्तो रत्नसञ्चयान् ।
विकृष्टत्वाच्च देशस्य गुरुभारतया च ते ॥ २.३९.२४ ॥
ಪತ್ನಿಯರು, ಜನರು, ಮಂತ್ರಿಗಳು ರತ್ನರಾಶಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬಂದರು; ದೇಶ ದೂರವಿದ್ದುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಭಾರ ಅಧಿಕವಾದ್ದರಿಂದ.
2.39.25
ययुः प्रमुदिताः पश्चाद्भगवन्तं समन्वयुः ।
बलशेषं समुदितं परिगृह्य समन्ततः ॥ २.३९.२५ ॥
ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರು ಹೊರಟರು; ಭಗವಂತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು; ಉಳಿದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ.
2.39.26
अजश्चक्रायुधः शौरिरमित्रगणमर्दनः ।
बलाधिकारे निक्षिप्य संमान्यानकदुन्दुभिम् ॥ २.३९.२६ ॥
ಜನ್ಮರಹಿತನೂ, ಚಕ್ರಧಾರಿಯೂ, ಶೂರನ ಮಗನೂ, ಶತ್ರುಗಣಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವವನೂ ಆದ ಅವನು ಸೈನ್ಯಾಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ ಆನಕದುಂದುಭಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ.
2.39.27
सम्प्रायाद्यादवश्रेष्ठो जयमाने युधिष्ठिरे ।
उच्चावचमुपादाय धर्मराजाय माधवः ॥ २.३९.२७ ॥
ಯಾದವಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾಧವನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ವಿಜಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗಾಗಿ ಹೊರಟನು.
2.39.28
धनौघं पुरतः कृत्वा खाण्डवप्रस्थमाययौ ।
तत्र यज्ञगतान्पश्यंश्चैद्यवर्गसमागतान् ॥ २.३९.२८ ॥
ಧನದ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬಂದ ಚೈದ್ಯವಂಶದ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ.
2.39.29
भूमिपालगणान्सर्वान्सप्रभानिव तोयदान् ।
घकायान्निवसतो यूथपानिव यूथपः ॥ २.३९.२९ ॥
ಪ್ರಕಾಶಯುಕ್ತ ಮೇಘಗಳಂತಿರುವ ಎಲ್ಲ ಭೂಪಾಲರನ್ನು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಯೂಥಪತಿಗಳಂತಿರುವವರನ್ನು.
2.39.30
बलिनः सिंहसङ्काशान्महीमावृत्य तिष्ठतः ।
ततो जनौघसम्बाधं राजसागरमव्ययम् ॥ २.३९.३० ॥
ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಸಿಂಹಗಳಂತಿರುವವರು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿ ನಿಂತವರು; ನಂತರ ಜನಸಮೂಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಅವ್ಯಯ ರಾಜಸಾಗರವನ್ನು.
2.39.31
नादयन्रथघोषेण ह्युपायान्मधुसूदनः ।
असूर्यमिव सूर्येण निवातमिव वायुना ॥ २.३९.३१ ॥
ರಥದ ಘೋಷದಿಂದ ಮೊಳಗಿಸುತ್ತಾ ಮಧುಸೂದನನು ಬಂದನು, ಸೂರ್ಯನಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಂತೆ, ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ನಿಶ್ಚಲತೆಯಂತೆ.
2.39.32
कृष्णेन समुपेतेन जहर्षे भारतं पुरम् ।
ब्राह्मणक्षत्रियाणां तु पूजार्थं ह्यर्थधर्मवित् ॥ २.३९.३२ ॥
ಕೃಷ್ಣನು ಬಂದ ಕಾರಣ ಭಾರತ ನಗರವು ಹರ್ಷಿಸಿತು, ಅರ್ಥಧರ್ಮ ಬಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು.
2.39.33
सहदेवो विशेषज्ञो माद्रीपुत्रः कृतोऽभवत् ।
भगवन्तं तु भूतानां भास्वन्तमिव तेजसा ॥ २.३९.३३ ॥
ವಿಶೇಷ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗ ಸಹದೇವನನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಅವನು ಜೀವಿಗಳ ಭಗವಂತನಂತೆ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಇದ್ದನು.
2.39.34
विशन्तं यज्ञभूमिं तां सितस्यावरजं प्रभुम् ।
तेजोराशिमृषिं विप्रमदृश्यं वै विजानताम् ॥ २.३९.३४ ॥
ಆ ಯಜ್ಞಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಸಿತನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರ, ಪ್ರಭು, ತೇಜೋರಾಶಿ, ಋಷಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ತಿಳಿದವರಿಗೂ ಕಾಣದವನು.
2.39.35
वयोधिकानां वृद्धानां मार्गमात्मनि तिष्ठताम् ।
जगतस्तस्थुषश्चैव प्रभवाप्ययमच्युतम् ॥ २.३९.३५ ॥
ತನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುವ, ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ವೃದ್ಧರ ಮಾರ್ಗವಾದ; ಜಗತ್ತಿನ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದವುಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ-ಲಯನಾದ ಅಚ್ಯುತ.
2.39.36
अनन्तमन्तं शत्रूणाममित्रगणमर्दनम् ।
प्रभवं सर्वभूतानामापत्स्वभयमच्युतम् ॥ २.३९.३६ ॥
ಅನಂತನಾದರೂ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವಾದವನು, ವೈರಿಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವವನು, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮೂಲ, ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಭಯ ನೀಡುವ ಅಚ್ಯುತ.
2.39.37
भविष्यं भावनं भूतं द्वारवत्यामरिन्दमम् ।
स दृष्ट्वा कृष्णमायान्तं प्रतिपूज्यामितौजसम् ॥ २.३९.३७ ॥
ದ್ವಾರವತಿಯಲ್ಲಿ ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ, ಭವಿಷ್ಯದ ಮೂಲನಾದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ, ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಕೃಷ್ಣನು ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನಿಗೆ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.
2.39.38
यथार्हं केशवे वृत्तिं प्रत्यपद्यत पाण्डवः ।
ज्यैष्ठ्यकानिष्ठ्यसंयोगं सम्प्रधार्य गुणागुणैः ॥ २.३९.३८ ॥
ಪಾಂಡವನು ಗುಣಾಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ಕಿರಿಯರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಕೇಶವನ ಬಗ್ಗೆ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡನು.
2.39.39
आरिराधयिषुर्धर्मः पूजयित्वा द्विजोत्तमान् ।
महदादित्यसङ्काशमासनं च जगत्पतेः। ॥ २.३९.३९ ॥
ಧರ್ಮನು ಜಗತ್ಪತಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಮಹಾ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆಸನವನ್ನು ಜಗತ್ಪತಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
2.39.40
ददौ नासादितं कैश्चित्तस्मिन्नुपविवेश सः ।
ततो भीष्मोऽब्रवीद्राजन्धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
क्रियतामर्हणं राज्ञां यथार्हमिति भारत ॥ २.३९.४० ॥
ಯಾರಿಗೂ ಸಿಕ್ಕಿರದ ಆಸನವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು; ಅವನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು. ಆಗ ಭೀಷ್ಮನು ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ, "ಓ ರಾಜನೇ, ಭಾರತ, ರಾಜರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
2.39.41
आचार्यमृत्विजं चैव संयुजं च युधिष्ठिर ।
स्नातकं च प्रियं प्राहुः षडर्घार्हान्नृपं तथा ॥ २.३९.४१ ॥
ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆಚಾರ್ಯ, ಋತ್ವಿಜ, ಬಂಧು, ಸ್ನಾತಕ, ಪ್ರಿಯ ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ ಇವರನ್ನು ಆರು ಅರ್ಘ್ಯಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
2.39.42
एतानर्घ्यानभिगतानाहुः संवत्सरोषितान् ।
त इमे कालपूगस्य महतोऽस्मानुपागताः ॥ २.३९.४२ ॥
ಬಂದು ಒಂದು ವರ್ಷ ಇದ್ದವರನ್ನು ಅರ್ಘ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.
2.39.43
एषामेकैकशो राजन्नर्घ आनीयतामिति ।
अथ तैषां वरिष्ठाय समर्थायोपनीयताम् ॥ २.३९.४३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಇವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ತರಲಿ. ನಂತರ ಅವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಯೋಗ್ಯನೂ ಆದವನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಿ.
2.39.44
कस्मै भवान्मन्यतेऽर्घमेकस्मै कुरुनन्दन ।
उपनीयमानं युक्तं च तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ २.३९.४४ ॥
ಕುರುನಂದನ, ನೀವು ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಿ? ಅರ್ಪಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದದ್ದು ಏನೆಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ, ಪಿತಾಮಹರೇ.
2.39.45
ततो भीष्मः शान्तनवो बुद्ध्या निश्चित्य वीर्यवान् ।
वार्ष्णेयं मन्यते कृष्णमर्हणीयतमं भुवि ॥ २.३९.४५ ॥
ಆಗ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ವೀರ್ಯವಾನ್ ಭೀಷ್ಮರು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನೆಂದು ವೃಷ್ಣಿವಂಶದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು.
2.39.46
एष ह्येषां समस्तानां तेजोबलपराक्रमैः ।
मध्ये तपन्निवाभाति ज्योतिषामिव भास्करः ॥ २.३९.४६ ॥
ಇವನು ಇವರೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ತೇಜಸ್ಸು, ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ, ಜ್ಯೋತಿಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
2.39.47
असूर्यमिव सूर्येण निर्वातमिव वायुना ।
भासितं ह्लादितं चैव कृष्णेनेदं सदो हि नः ॥ २.३९.४७ ॥
ಸೂರ್ಯನಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳವು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಬೆಳಗುವಂತೆ, ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಳವು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹಿತವಾಗುವಂತೆ, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ನಮ್ಮ ಈ ಸಭೆ ಬೆಳಗಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದೆ.
2.39.48
तस्मै भीष्माभ्यनुज्ञातः सहदेवः प्रतापवान् ।
उपजह्रेऽथ विधिवद्वार्ष्णेयायार्घ्यमुत्तमम् ॥ २.३९.४८ ॥
ಭೀಷ್ಮರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಸಹದೇವನು, ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ವೃಷ್ಣಿವಂಶದ ಆ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
2.39.49
गामर्घ्यं मधुपर्कं च ह्यानीयोपाहरत्तदा ।
एतस्मिन्नन्तरे राजन्निदमासीत्तदाऽद्भुतम् ॥ २.३९.४९ ॥
ಹಸು, ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ತಂದು ಅವನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ರಾಜನೇ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.
2.39.50
तां दृष्ट्वा क्षत्रियाः सर्वे पूजां कृष्णस्य भूयसीम् ।
सम्प्रेक्ष्यान्योन्यमासीना हृदयैस्तामधारयन् ॥ २.३९.५० ॥
ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಆ ಮಹಾ ಗೌರವವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತು ಅದನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡರು.
2.39.51
प्रतिजग्राह तां कृष्णः शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ।
शिशुपालस्तु तां पूजां वासुदेवे न चक्षमे ॥ २.३९.५१ ॥
ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕೃಷ್ಣನು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಶಿಶುಪಾಲನು ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಆ ಗೌರವವನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ.
2.39.52
उपालभ्य स भीष्मं च धर्मराजं च संसदि ।
अवाक्षिपद्वासुदेवं चेदिराजो महाबलः ॥ २.३९.५२ ॥
ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಧರ್ಮರಾಜರನ್ನು ದೂಷಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಚೇದಿರಾಜನು ವಾಸುದೇವನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದನು.
2.39.53
तेषामाकारभावज्ञः सहदेवो न चक्षमे ।
मानिनां बलिनां राज्ञां पुरुः सन्दर्शिते पदे ॥ २.३९.५३ ॥
ಅವರ ಭಾವವನ್ನು ಅರಿತ ಸಹದೇವನು, ಅಹಂಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ ರಾಜರ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದುದನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ.
2.39.54
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीत्सहदेवस्य मूर्धनि ।
जन्मप्रभृति वृष्णीना सुनीथः शत्रुरब्रवीत् ॥ २.३९.५४ ॥
ಸಹದೇವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಆಗ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ಸುನೀಥನು ಹೇಳಿದನು.
2.39.55
प्रष्टा वियोनिजो राजा प्रतिवक्ता नदीसुतः ।
प्रतिग्रहीता गोपालः प्रदाता च वियोनिजः ॥ २.३९.५५ ॥
ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವವನು ಗರ್ಭಜನಲ್ಲದ ರಾಜ; ಉತ್ತರಿಸುವವನು ನದಿಯ ಮಗ; ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ಗೋಪಾಲ; ದಾನ ನೀಡುವವನೂ ಗರ್ಭಜನಲ್ಲದವನೇ.
2.39.56
सदस्या मूकवत्सर्वे आसतेऽत्र किमुच्यते ।
इत्युक्त्वा स विहस्याशु पाण्डुं पुनरब्रवीत् ॥ २.३९.५६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸಭಾಸದರೆಲ್ಲರೂ ಮೂಕರಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ; ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ? ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ನಗುತ್ತ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
2.39.57
अतिपश्यसि वा सर्वान्न वा पश्यसि पाण्डव ।
तिष्ठत्स्वन्येषु पूज्येषु गोपमर्चितवानसि ॥ २.३९.५७ ॥
ಪಾಂಡವನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೋ ಅಥವಾ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲವೋ? ಇತರ ಪೂಜ್ಯರು ಇರುವಾಗಲೇ ನೀನು ಗೋಪಾಲನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
2.39.58
एते चैवोभये तात कार्यस्य तु विनाशके ।
अतिदृष्टिरदृष्टिर्वा तयोः किं त्वं समास्थितः ॥ २.३९.५८ ॥
ಮಗನೇ, ಇವೆರಡೂ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವುಗಳೇ. ಅತಿ-ದೃಷ್ಟಿಯಾಗಲಿ ಅದೃಷ್ಟಿಯಾಗಲಿ, ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ನೀನು ಯಾವುದನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೀಯೆ?