Mahābhārata · Adhyāya 2.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.39.1
ततोऽभिषेचनीयेऽह्नि ब्राह्मणा राजभिः सह ।
अन्तर्वेदीं प्रविविशुः सत्कारार्हा महर्षयः ॥ २.३९.१ ॥
Então, no dia da consagração, os brâmanes junto com os reis e os grandes sábios dignos de honra entraram no recinto interior do sacrifício.
2.39.2
नारदप्रमुखास्तस्यामन्तर्वेद्यां महात्मनः ।
समासीनाः शुशुभिरे सहराजर्षिभिस्तदा ॥ २.३९.२ ॥
Naquele recinto interior do magnânimo, Nārada e os demais, sentados junto aos reis sábios, resplandeciam então.
2.39.3
समेता ब्रह्मभवने देवा देवर्षयस्तथा ।
कर्मान्तरमुपासन्तो जजल्पुरमितौजसः ॥ २.३९.३ ॥
Os deuses e os sábios divinos, reunidos na morada de Brahmā, aguardando o intervalo do rito, de esplendor sem medida, puseram-se a conversar.
2.39.4
एवमेतन्न चाप्येवमेवं चैतन्न चान्यथा ।
इत्यूचुर्बहवस्तत्र वितण्डां वै परस्परम् ॥ २.३९.४ ॥
"É assim, e não é assim; é assim, e não é de outro modo" — assim, muitos ali falavam, disputando uns com os outros em vã controvérsia.
2.39.5
कृशानर्थांस्ततः केचिदकृशांस्तत्र कुर्वते ।
अकृशांश्च कृशांश्चक्रुर्हेतुभिः शास्त्रनिश्चयैः ॥ २.३९.५ ॥
Então alguns tornavam fortes os pontos fracos e fracos os fortes; por razões e conclusões escriturísticas assim o faziam.
2.39.6
तत्र मेधाविनः केचिदर्थमन्यैरुदीरितम् ।
विचिक्षिपुर्यथा श्येना नभोगतमिवामिषम् ॥ २.३९.६ ॥
Ali alguns homens sábios rejeitaram o sentido dito por outros, como os falcões lançam fora a presa que está no céu.
2.39.7
केचिद्धर्मार्थकुशलाः केचित्तत्र महाव्रताः ।
रेमिरे कथयन्तश्च सर्वभाष्यविदां वराः ॥ २.३९.७ ॥
Alguns ali eram hábeis em dharma e artha, outros guardavam grandes votos; os melhores conhecedores de todo discurso se alegravam conversando.
2.39.8
सा वेदिर्वेदसम्पन्नैर्देवद्विजमहर्षिभिः ।
आबभासे समाकीर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिवायता ॥ २.३९.८ ॥
Aquele altar, cheio de deuses, dvijas e grandes sábios versados nos Vedas, resplandecia como o vasto céu coberto de estrelas.
2.39.9
न तस्यां सन्निधौ शूद्रः कश्चिदासीन्न चाव्रती ।
अन्तर्वेद्यां तदा राजन्युधिष्ठिरनिवेशने ॥ २.३९.९ ॥
Ó rei, então, na morada de Yudhiṣṭhira, perto daquele altar interior, não havia nenhum śūdra nem qualquer pessoa sem votos.
2.39.10
तां तु लक्ष्मीवतो लक्ष्मीं तदा यज्ञविधानजाम् ।
तुतोष नारदः पश्यन्धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.३९.१० ॥
Então Nārada, vendo aquela prosperidade nascida do rito sacrificial do afortunado, alegrou-se contemplando o esplendor do sábio rei do dharma.
2.39.11
अथ चिन्तां समापेदे स मुनिर्मनुजाधिप ।
नारदस्तु तदा पश्यन्सर्वक्षत्रसमागमम् ॥ २.३९.११ ॥
Então, ó senhor dos homens, o sábio Nārada caiu em pensamentos ao ver a reunião de todos os kṣatriyas.
2.39.12
सस्मार च पुरावृत्तां कथां तां पुरुषर्षभ ।
अंशावतरणे याऽसौ ब्रह्मणो भवनेऽभवत् ॥ २.३९.१२ ॥
Ó touro entre os homens, ele recordou aquela antiga história que ocorrera na morada de Brahmā, na descida das porções divinas.
2.39.13
देवानां सङ्गमं तं तु विज्ञाय कुरुनन्दन ।
नारदः पुण्डरीकाक्षं सस्मार मनसा हरिम् ॥ २.३९.१३ ॥
Ó deleite dos Kurus, Nārada, ao saber daquela assembleia dos deuses, recordou em mente Hari, o de olhos de lótus.
2.39.14
साक्षात्स विबुधारिघ्नः क्षत्रे नारायणो विभुः ।
प्रतिज्ञां पालयंश्चेमां जातः परपुरञ्जयः ॥ २.३९.१४ ॥
Esse Nārāyaṇa onipresente, destruidor dos inimigos dos deuses, cumprindo este voto, nasceu em pessoa na casta guerreira, conquistador de cidades inimigas.
2.39.15
न्दिदेश पुरा योऽसौ विबुधान्भूतकृत्स्वयम् ।
न्योन्यमभिनिघ्नन्तः पुनर्लोकानवाप्स्यथ ॥ २.३९.१५ ॥
…Aquele que outrora, sendo ele mesmo o criador dos seres, ordenou aos deuses: golpeando-vos mutuamente, obtereis de novo os mundos.
2.39.16
इति नारायणः शम्भुर्भगवान्भूतभावनः ।
आदिश्य विबुधान्सर्वानजायत यदुक्षये ॥ २.३९.१६ ॥
Assim, o bem-aventurado Nārāyaṇa, Śambhu, sustentador dos seres, tendo ordenado a todos os deuses, nasceu na destruição dos Yadus.
2.39.17
क्षितावन्धकवृष्णीनां वंशे वंशभृतां वरः ।
परया शुशुभे लक्ष्म्या नक्षत्राणामिवोडुराट् ॥ २.३९.१७ ॥
Na terra, na linhagem dos Andhaka e Vṛṣṇi, o melhor dos portadores de linhagem brilhou com suprema glória, como a lua entre as estrelas.
2.39.18
यस्य बाहुबलं सेन्द्राः सुराः सर्व उपासते ।
सोयं मानुषवन्नाम हरिरास्तेऽरिमर्दनः ॥ २.३९.१८ ॥
Cujo poder de braços todos os deuses, com Indra, reverenciam: este Hari, esmagador de inimigos, habita sob um nome semelhante ao humano.
2.39.19
अहो बत महद्भूतं स्वयम्भूर्यदिदं स्वयम् ।
आदास्यति पुनः क्षत्रमेवं बलसमन्वितम् ॥ २.३९.१९ ॥
Ah, que maravilha! O Autoexistente em pessoa tomará de novo a casta guerreira, dotada de força.
2.39.20
इत्येतां नारदश्चिन्तां चिन्तयामास सर्ववित् ।
हरिं नारायणं ज्ञात्वा यज्ञैरीज्यं तमीश्वरम् ॥ २.३९.२० ॥
Assim Nārada, o conhecedor de tudo, meditou esta ideia, reconhecendo Hari Nārāyaṇa, o Senhor a ser venerado com sacrifícios.
2.39.21
तस्मिन्धर्मविदां श्रेष्ठो धर्मराजस्य धीमतः ।
महाध्वरे महाबुद्धिस्तस्थौ स बहुमानतः ॥ २.३९.२१ ॥
Naquele grande sacrifício do sábio rei do dharma, Nārada, o melhor entre os conhecedores do dharma e de grande inteligência, permaneceu ali com grande honra.
2.39.22
ततः समुदिता मुख्यैर्गुणैर्गुणवतां वराः ।
बहवो भावितात्मानः पृथक्पृथगरिन्दमाः ॥ २.३९.२२ ॥
Então se reuniram, cada um à parte, muitos dos melhores entre os virtuosos, dotados das qualidades principais, de alma pura, subjugadores de inimigos.
2.39.23
आत्मकृत्यमिति ज्ञात्वा पाञ्चालास्तत्र सर्वशः ।
समीयुर्वृष्णयश्चैव तदाऽनीकाग्रहारिणः ॥ २.३९.२३ ॥
Sabendo que era assunto seu, os Pañcālas e os Vṛṣṇis reuniram-se ali todos, junto com os que comandavam a vanguarda do exército.
2.39.24
दाराः सजनामात्या वहन्तो रत्नसञ्चयान् ।
विकृष्टत्वाच्च देशस्य गुरुभारतया च ते ॥ २.३९.२४ ॥
Suas esposas, seus povos e ministros vieram carregando montes de joias, pois a terra era distante e a carga pesada.
2.39.25
ययुः प्रमुदिताः पश्चाद्भगवन्तं समन्वयुः ।
बलशेषं समुदितं परिगृह्य समन्ततः ॥ २.३९.२५ ॥
Alegres, partiram e seguiram o Bem-aventurado, tendo reunido de todos os lados o exército restante.
2.39.26
अजश्चक्रायुधः शौरिरमित्रगणमर्दनः ।
बलाधिकारे निक्षिप्य संमान्यानकदुन्दुभिम् ॥ २.३९.२६ ॥
O não nascido, portador do disco, filho de Śūra, esmagador das hostes inimigas, confiou o comando do exército e honrou Ānakadundubhi.
2.39.27
सम्प्रायाद्यादवश्रेष्ठो जयमाने युधिष्ठिरे ।
उच्चावचमुपादाय धर्मराजाय माधवः ॥ २.३९.२७ ॥
Mādhava, o melhor dos Yādava, partiu para o rei do dharma Yudhiṣṭhira, enquanto este vencia, levando bens de todo tipo.
2.39.28
धनौघं पुरतः कृत्वा खाण्डवप्रस्थमाययौ ।
तत्र यज्ञगतान्पश्यंश्चैद्यवर्गसमागतान् ॥ २.३९.२८ ॥
Colocando diante de si um fluxo de riquezas, chegou a Khāṇḍavaprastha, observando os reis da linhagem Caidya e outros reunidos ali para o sacrifício.
2.39.29
भूमिपालगणान्सर्वान्सप्रभानिव तोयदान् ।
घकायान्निवसतो यूथपानिव यूथपः ॥ २.३९.२९ ॥
Todos os grupos de protetores da terra, radiantes como nuvens, como chefes de manadas que habitam a floresta.
2.39.30
बलिनः सिंहसङ्काशान्महीमावृत्य तिष्ठतः ।
ततो जनौघसम्बाधं राजसागरमव्ययम् ॥ २.३९.३० ॥
Os poderosos, semelhantes a leões, de pé, cobrindo a terra; depois o oceano inesgotável de reis, apinhado de multidões.
2.39.31
नादयन्रथघोषेण ह्युपायान्मधुसूदनः ।
असूर्यमिव सूर्येण निवातमिव वायुना ॥ २.३९.३१ ॥
Madhusūdana chegou, fazendo ressoar o estrondo de sua carruagem, como um lugar sem sol ou uma calmaria sem vento.
2.39.32
कृष्णेन समुपेतेन जहर्षे भारतं पुरम् ।
ब्राह्मणक्षत्रियाणां तु पूजार्थं ह्यर्थधर्मवित् ॥ २.३९.३२ ॥
Com a chegada de Kṛṣṇa, a cidade dos Bhāratas alegrou-se, para honrar os brâmanes e kṣatriyas, conhecedores da riqueza e do dever.
2.39.33
सहदेवो विशेषज्ञो माद्रीपुत्रः कृतोऽभवत् ।
भगवन्तं तु भूतानां भास्वन्तमिव तेजसा ॥ २.३९.३३ ॥
Sahadeva, filho de Mādrī, conhecedor de distinções, foi designado; era como o bem-aventurado senhor dos seres, resplandecendo com esplendor como o sol.
2.39.34
विशन्तं यज्ञभूमिं तां सितस्यावरजं प्रभुम् ।
तेजोराशिमृषिं विप्रमदृश्यं वै विजानताम् ॥ २.३९.३४ ॥
Ao entrar naquele recinto sacrificial: o irmão mais novo de Sita, o senhor, massa de esplendor, vidente e brâmane, invisível mesmo para os que sabem.
2.39.35
वयोधिकानां वृद्धानां मार्गमात्मनि तिष्ठताम् ।
जगतस्तस्थुषश्चैव प्रभवाप्ययमच्युतम् ॥ २.३९.३५ ॥
Aquele que permanece em si mesmo, o caminho dos anciãos mais velhos em anos; origem e dissolução do mundo móvel e imóvel, o imperecível.
2.39.36
अनन्तमन्तं शत्रूणाममित्रगणमर्दनम् ।
प्रभवं सर्वभूतानामापत्स्वभयमच्युतम् ॥ २.३९.३६ ॥
Embora infinito, é o fim dos inimigos, o esmagador de hostes adversárias, a origem de todos os seres, o refúgio sem medo na calamidade, o imperecível.
2.39.37
भविष्यं भावनं भूतं द्वारवत्यामरिन्दमम् ।
स दृष्ट्वा कृष्णमायान्तं प्रतिपूज्यामितौजसम् ॥ २.३९.३७ ॥
Em Dvāravatī, ao ver chegar Kṛṣṇa, origem do futuro, do presente e do passado, subjugador dos inimigos, de poder sem medida, ele o honrou como convinha.
2.39.38
यथार्हं केशवे वृत्तिं प्रत्यपद्यत पाण्डवः ।
ज्यैष्ठ्यकानिष्ठ्यसंयोगं सम्प्रधार्य गुणागुणैः ॥ २.३९.३८ ॥
O Pāṇḍava, tendo ponderado a relação de mais velho e mais novo segundo as qualidades e defeitos, adotou para com Keśava a conduta conveniente.
2.39.39
आरिराधयिषुर्धर्मः पूजयित्वा द्विजोत्तमान् ।
महदादित्यसङ्काशमासनं च जगत्पतेः। ॥ २.३९.३९ ॥
Dharma, desejando agradar o senhor do mundo, honrou os melhores dos duas vezes nascidos e ofereceu ao senhor do mundo um assento que brilhava como o grande sol.
2.39.40
ददौ नासादितं कैश्चित्तस्मिन्नुपविवेश सः ।
ततो भीष्मोऽब्रवीद्राजन्धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
क्रियतामर्हणं राज्ञां यथार्हमिति भारत ॥ २.३९.४० ॥
Deram-lhe um assento que ninguém havia obtido, e ele sentou-se nele. Então Bhīṣma disse ao rei Dharmarāja Yudhiṣṭhira: "Ó rei, que se preste aos reis a honra que lhes convém, ó Bhārata."
2.39.41
आचार्यमृत्विजं चैव संयुजं च युधिष्ठिर ।
स्नातकं च प्रियं प्राहुः षडर्घार्हान्नृपं तथा ॥ २.३९.४१ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, um mestre, um sacerdote oficiante, um parente, um graduado no estudo védico, um amigo querido e um rei: estes são chamados dignos das seis oferendas de honra.
2.39.42
एतानर्घ्यानभिगतानाहुः संवत्सरोषितान् ।
त इमे कालपूगस्य महतोऽस्मानुपागताः ॥ २.३९.४२ ॥
Aqueles que chegam e permanecem um ano inteiro são chamados dignos da oferenda. Estes vieram a nós após um longo intervalo de tempo.
2.39.43
एषामेकैकशो राजन्नर्घ आनीयतामिति ।
अथ तैषां वरिष्ठाय समर्थायोपनीयताम् ॥ २.३९.४३ ॥
Ó rei, que se traga uma oferenda de honra para cada um deles, um a um; depois que seja apresentada ao mais excelente e digno entre eles.
2.39.44
कस्मै भवान्मन्यतेऽर्घमेकस्मै कुरुनन्दन ।
उपनीयमानं युक्तं च तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ २.३९.४४ ॥
A quem, ó deleite dos Kurus, consideras que se deve dar esta oferenda de honra? Diz-me o que é próprio apresentar, ó avô.
2.39.45
ततो भीष्मः शान्तनवो बुद्ध्या निश्चित्य वीर्यवान् ।
वार्ष्णेयं मन्यते कृष्णमर्हणीयतमं भुवि ॥ २.३९.४५ ॥
Então Bhīṣma, filho de Śantanu, o poderoso, tendo decidido pelo seu juízo, considera Kṛṣṇa, descendente de Vṛṣṇi, o mais digno de honra na terra.
2.39.46
एष ह्येषां समस्तानां तेजोबलपराक्रमैः ।
मध्ये तपन्निवाभाति ज्योतिषामिव भास्करः ॥ २.३९.४६ ॥
Este, no meio de todos eles, brilha com esplendor, força e valor, como o sol ardente entre as luzes.
2.39.47
असूर्यमिव सूर्येण निर्वातमिव वायुना ।
भासितं ह्लादितं चैव कृष्णेनेदं सदो हि नः ॥ २.३९.४७ ॥
Como um lugar sem sol é iluminado pelo sol, e um lugar sem vento é alegrado pelo vento, assim esta nossa assembleia foi iluminada e alegrada por Kṛṣṇa.
2.39.48
तस्मै भीष्माभ्यनुज्ञातः सहदेवः प्रतापवान् ।
उपजह्रेऽथ विधिवद्वार्ष्णेयायार्घ्यमुत्तमम् ॥ २.३९.४८ ॥
Autorizado por Bhīṣma, o poderoso Sahadeva apresentou então, conforme o rito, a excelente oferenda de honra ao descendente de Vṛṣṇi.
2.39.49
गामर्घ्यं मधुपर्कं च ह्यानीयोपाहरत्तदा ।
एतस्मिन्नन्तरे राजन्निदमासीत्तदाऽद्भुतम् ॥ २.३९.४९ ॥
Trazendo uma vaca, a oferenda de água de honra e o madhuparka, ele os apresentou então. Ó rei, nesse intervalo, aconteceu isto maravilhoso.
2.39.50
तां दृष्ट्वा क्षत्रियाः सर्वे पूजां कृष्णस्य भूयसीम् ।
सम्प्रेक्ष्यान्योन्यमासीना हृदयैस्तामधारयन् ॥ २.३९.५० ॥
Vendo isso, todos os kṣatriyas, olhando uns para os outros enquanto estavam sentados, guardaram no coração aquela grande honra prestada a Kṛṣṇa.
2.39.51
प्रतिजग्राह तां कृष्णः शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ।
शिशुपालस्तु तां पूजां वासुदेवे न चक्षमे ॥ २.३९.५१ ॥
Kṛṣṇa aceitou-a segundo o rito prescrito pelas escrituras; mas Śiśupāla não suportou aquela honra prestada a Vāsudeva.
2.39.52
उपालभ्य स भीष्मं च धर्मराजं च संसदि ।
अवाक्षिपद्वासुदेवं चेदिराजो महाबलः ॥ २.३९.५२ ॥
Repreendendo Bhīṣma e o rei Dharma na assembleia, o poderoso rei dos Cedi injuriou Vāsudeva.
2.39.53
तेषामाकारभावज्ञः सहदेवो न चक्षमे ।
मानिनां बलिनां राज्ञां पुरुः सन्दर्शिते पदे ॥ २.३९.५३ ॥
Sahadeva, conhecendo a intenção e o sentimento deles, não suportou que seu lugar fosse mostrado diante dos reis orgulhosos e poderosos.
2.39.54
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीत्सहदेवस्य मूर्धनि ।
जन्मप्रभृति वृष्णीना सुनीथः शत्रुरब्रवीत् ॥ २.३९.५४ ॥
Uma grande chuva de flores caiu sobre a cabeça de Sahadeva; então Sunītha, inimigo dos Vṛṣṇi desde o nascimento, falou.
2.39.55
प्रष्टा वियोनिजो राजा प्रतिवक्ता नदीसुतः ।
प्रतिग्रहीता गोपालः प्रदाता च वियोनिजः ॥ २.३९.५५ ॥
O que pergunta é o rei nascido sem ventre; o que responde é o filho do rio; o receptor da dádiva é o pastor, e o doador também é nascido sem ventre.
2.39.56
सदस्या मूकवत्सर्वे आसतेऽत्र किमुच्यते ।
इत्युक्त्वा स विहस्याशु पाण्डुं पुनरब्रवीत् ॥ २.३९.५६ ॥
Todos os membros da assembleia estão sentados aqui como mudos; o que se pode dizer sobre isso? Tendo dito isso, rindo, falou rapidamente de novo ao filho de Pāṇḍu.
2.39.57
अतिपश्यसि वा सर्वान्न वा पश्यसि पाण्डव ।
तिष्ठत्स्वन्येषु पूज्येषु गोपमर्चितवानसि ॥ २.३९.५७ ॥
Filho de Pāṇḍu, vês a todos ou não vês? Enquanto outros dignos permanecem, honraste o pastor.
2.39.58
एते चैवोभये तात कार्यस्य तु विनाशके ।
अतिदृष्टिरदृष्टिर्वा तयोः किं त्वं समास्थितः ॥ २.३९.५८ ॥
Querido filho, ambos destroem o assunto. Ver em excesso ou não ver: qual destes dois adotaste?