మహాభారతం · అధ్యాయం 2.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.39.1
ततोऽभिषेचनीयेऽह्नि ब्राह्मणा राजभिः सह ।
अन्तर्वेदीं प्रविविशुः सत्कारार्हा महर्षयः ॥ २.३९.१ ॥
అప్పుడు అభిషేచనీయ దినమున రాజులతో కూడ బ్రాహ్మణులు, సత్కారార్హులైన మహర్షులు అంతర్వేదిలో ప్రవేశించిరి.
2.39.2
नारदप्रमुखास्तस्यामन्तर्वेद्यां महात्मनः ।
समासीनाः शुशुभिरे सहराजर्षिभिस्तदा ॥ २.३९.२ ॥
ఆ మహాత్ముని అంతర్వేదిలో నారదుడు మొదలైన ప్రముఖులు రాజర్షులతో కూడ కూర్చుని అప్పుడు ప్రకాశించిరి.
2.39.3
समेता ब्रह्मभवने देवा देवर्षयस्तथा ।
कर्मान्तरमुपासन्तो जजल्पुरमितौजसः ॥ २.३९.३ ॥
బ్రహ్మభవనంలో కూడిన దేవతలు, దేవర్షులు కర్మాంతరాన్ని నిరీక్షిస్తూ అమితతేజస్వులై మాట్లాడుకొనిరి.
2.39.4
एवमेतन्न चाप्येवमेवं चैतन्न चान्यथा ।
इत्यूचुर्बहवस्तत्र वितण्डां वै परस्परम् ॥ २.३९.४ ॥
"ఇది ఇలాగే, కానీ ఇలా కాదు; ఇది ఇలాగే, ఇది వేరుగా కూడా కాదు" అని అక్కడ చాలామంది పరస్పరం వితండవాదం చేసిరి.
2.39.5
कृशानर्थांस्ततः केचिदकृशांस्तत्र कुर्वते ।
अकृशांश्च कृशांश्चक्रुर्हेतुभिः शास्त्रनिश्चयैः ॥ २.३९.५ ॥
అప్పుడు అక్కడ కొందరు బలహీనమైన అర్థాలను బలవంతంగా మార్చి, బలమైన వాటిని బలహీనం చేసిరి; హేతువులతో, శాస్త్రనిశ్చయాలతో అలా చేసిరి.
2.39.6
तत्र मेधाविनः केचिदर्थमन्यैरुदीरितम् ।
विचिक्षिपुर्यथा श्येना नभोगतमिवामिषम् ॥ २.३९.६ ॥
అక్కడ కొందరు మేధావులు ఇతరులు చెప్పిన అర్థాన్ని, ఆకాశంలో ఉన్న మాంసాన్ని గద్దలు విసిరివేసినట్లు, విసిరివేసిరి.
2.39.7
केचिद्धर्मार्थकुशलाः केचित्तत्र महाव्रताः ।
रेमिरे कथयन्तश्च सर्वभाष्यविदां वराः ॥ २.३९.७ ॥
అక్కడ కొందరు ధర్మార్థాలలో నేర్పరులు, కొందరు మహా వ్రతధారులు; సమస్త సంభాషణలు తెలిసిన శ్రేష్ఠులు మాట్లాడుతూ ఆనందించారు.
2.39.8
सा वेदिर्वेदसम्पन्नैर्देवद्विजमहर्षिभिः ।
आबभासे समाकीर्णा नक्षत्रैर्द्यौरिवायता ॥ २.३९.८ ॥
వేదసంపన్నులైన దేవతలు, ద్విజులు, మహర్షులతో నిండిన ఆ వేదిక, నక్షత్రాలతో నిండిన విశాలమైన ఆకాశంలా ప్రకాశించింది.
2.39.9
न तस्यां सन्निधौ शूद्रः कश्चिदासीन्न चाव्रती ।
अन्तर्वेद्यां तदा राजन्युधिष्ठिरनिवेशने ॥ २.३९.९ ॥
ఓ రాజా, అప్పుడు యుధిష్ఠిరుని నివాసంలో, ఆ అంతర్వేది సమీపంలో ఏ శూద్రుడూ లేడు, వ్రతహీనుడూ లేడు.
2.39.10
तां तु लक्ष्मीवतो लक्ष्मीं तदा यज्ञविधानजाम् ।
तुतोष नारदः पश्यन्धर्मराजस्य धीमतः ॥ २.३९.१० ॥
అప్పుడు సంపన్నుడైన ధర్మరాజు యాగవిధానం వల్ల కలిగిన ఆ సంపదను చూసి నారదుడు సంతోషించాడు.
2.39.11
अथ चिन्तां समापेदे स मुनिर्मनुजाधिप ।
नारदस्तु तदा पश्यन्सर्वक्षत्रसमागमम् ॥ २.३९.११ ॥
అప్పుడు ఓ నరాధిపా, ఆ మునియైన నారదుడు అన్ని క్షత్రియుల సమాగమాన్ని చూస్తూ చింతలో పడ్డాడు.
2.39.12
सस्मार च पुरावृत्तां कथां तां पुरुषर्षभ ।
अंशावतरणे याऽसौ ब्रह्मणो भवनेऽभवत् ॥ २.३९.१२ ॥
ఓ పురుషర్షభా, బ్రహ్మ భవనంలో అంశావతరణ సమయంలో జరిగిన ఆ పురాతన కథను ఆయన స్మరించాడు.
2.39.13
देवानां सङ्गमं तं तु विज्ञाय कुरुनन्दन ।
नारदः पुण्डरीकाक्षं सस्मार मनसा हरिम् ॥ २.३९.१३ ॥
కురునందనా, దేవతల ఆ సమావేశాన్ని తెలుసుకొని నారదుడు కమలనేత్రుడైన హరిని మనసులో స్మరించెను.
2.39.14
साक्षात्स विबुधारिघ्नः क्षत्रे नारायणो विभुः ।
प्रतिज्ञां पालयंश्चेमां जातः परपुरञ्जयः ॥ २.३९.१४ ॥
దేవశత్రునాశకుడు, సర్వవ్యాపి అయిన నారాయణుడు ఈ ప్రతిజ్ఞను పాటిస్తూ క్షత్రియకులంలో ప్రత్యక్షంగా జన్మించాడు, శత్రునగరాలను జయించువాడై.
2.39.15
न्दिदेश पुरा योऽसौ विबुधान्भूतकृत्स्वयम् ।
न्योन्यमभिनिघ्नन्तः पुनर्लोकानवाप्स्यथ ॥ २.३९.१५ ॥
…పూర్వం భూతకర్త అయిన అతడే దేవతలకు ఆజ్ఞాపించెను; ఒకరినొకరు హతమారుస్తూ మీరు మళ్ళీ లోకాలను పొందుదురు.
2.39.16
इति नारायणः शम्भुर्भगवान्भूतभावनः ।
आदिश्य विबुधान्सर्वानजायत यदुक्षये ॥ २.३९.१६ ॥
ఇలా భగవానుడు నారాయణుడు, శంభుడు, భూతములను పోషించువాడు, దేవతలందరికీ ఆజ్ఞ ఇచ్చి యదువంశ నాశ సమయంలో జన్మించెను.
2.39.17
क्षितावन्धकवृष्णीनां वंशे वंशभृतां वरः ।
परया शुशुभे लक्ष्म्या नक्षत्राणामिवोडुराट् ॥ २.३९.१७ ॥
భూమిపై అంధక, వృష్ణి వంశంలో, వంశధరులలో శ్రేష్ఠుడైన అతడు, నక్షత్రాల మధ్య చంద్రునిలా గొప్ప కాంతితో ప్రకాశించెను.
2.39.18
यस्य बाहुबलं सेन्द्राः सुराः सर्व उपासते ।
सोयं मानुषवन्नाम हरिरास्तेऽरिमर्दनः ॥ २.३९.१८ ॥
ఎవని బాహుబలాన్ని ఇంద్రునితో సహా దేవతలంతా ఉపాసిస్తారో, ఆ శత్రునాశకుడైన హరి మానవుని వంటి పేరుతో నివసిస్తున్నాడు.
2.39.19
अहो बत महद्भूतं स्वयम्भूर्यदिदं स्वयम् ।
आदास्यति पुनः क्षत्रमेवं बलसमन्वितम् ॥ २.३९.१९ ॥
ఆహా! ఇది ఎంతో అద్భుతమైన విషయం; స్వయంభువు స్వయంగా మళ్లీ బలసంపన్నమైన క్షత్రియ వర్గాన్ని స్వీకరిస్తాడు.
2.39.20
इत्येतां नारदश्चिन्तां चिन्तयामास सर्ववित् ।
हरिं नारायणं ज्ञात्वा यज्ञैरीज्यं तमीश्वरम् ॥ २.३९.२० ॥
ఇలా సర్వజ్ఞుడైన నారదుడు ఈ ఆలోచనను చింతించాడు; యజ్ఞాలతో పూజింపదగిన ఈశ్వరుడు హరి నారాయణుడని తెలిసి.
2.39.21
तस्मिन्धर्मविदां श्रेष्ठो धर्मराजस्य धीमतः ।
महाध्वरे महाबुद्धिस्तस्थौ स बहुमानतः ॥ २.३९.२१ ॥
ఆ మహాయజ్ఞంలో ధర్మజ్ఞులలో శ్రేష్ఠుడు, మహాబుద్ధిమంతుడు అయిన ఆయన, ధర్మరాజు జ్ఞానవంతమైన యజ్ఞంలో అత్యంత గౌరవంతో నిలిచాడు.
2.39.22
ततः समुदिता मुख्यैर्गुणैर्गुणवतां वराः ।
बहवो भावितात्मानः पृथक्पृथगरिन्दमाः ॥ २.३९.२२ ॥
అప్పుడు ప్రధాన గుణాలతో గుణవంతులలో శ్రేష్ఠులు, శుద్ధ మనస్కులు, శత్రువులను అణచేవారు అనేకులు వేర్వేరుగా అక్కడ చేరారు.
2.39.23
आत्मकृत्यमिति ज्ञात्वा पाञ्चालास्तत्र सर्वशः ।
समीयुर्वृष्णयश्चैव तदाऽनीकाग्रहारिणः ॥ २.३९.२३ ॥
ఇది తమ స్వంత పని అని తెలిసి, అక్కడ పాంచాలురు, వృష్ణులు అందరూ కలిసి వచ్చారు; అప్పుడు సేనాముఖాన్ని పట్టేవారూ వచ్చారు.
2.39.24
दाराः सजनामात्या वहन्तो रत्नसञ्चयान् ।
विकृष्टत्वाच्च देशस्य गुरुभारतया च ते ॥ २.३९.२४ ॥
భార్యలు, జనులు, మంత్రులు రత్నాల రాశులను మోసుకుంటూ వచ్చారు; దేశం దూరంగా ఉండటం, భారం ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల.
2.39.25
ययुः प्रमुदिताः पश्चाद्भगवन्तं समन्वयुः ।
बलशेषं समुदितं परिगृह्य समन्ततः ॥ २.३९.२५ ॥
ఆనందంతో వారు వెళ్లారు; భగవానుని వెనుక అనుసరించారు; మిగిలిన సైన్యాన్ని అన్ని వైపుల నుండి సమీకరించి.
2.39.26
अजश्चक्रायुधः शौरिरमित्रगणमर्दनः ।
बलाधिकारे निक्षिप्य संमान्यानकदुन्दुभिम् ॥ २.३९.२६ ॥
జన్మరహితుడు, చక్రధారి, శూరుని కుమారుడు, శత్రుసమూహాన్ని నాశనం చేసేవాడు — సైన్యాధికారంలో ఉంచి ఆనకదుందుభిని గౌరవించి.
2.39.27
सम्प्रायाद्यादवश्रेष्ठो जयमाने युधिष्ठिरे ।
उच्चावचमुपादाय धर्मराजाय माधवः ॥ २.३९.२७ ॥
యాదవులలో శ్రేష్ఠుడైన మాధవుడు, యుధిష్ఠిరుని విజయ సమయంలో వివిధ వస్తువులను తీసుకుని ధర్మరాజు కోసం బయలుదేరాడు.
2.39.28
धनौघं पुरतः कृत्वा खाण्डवप्रस्थमाययौ ।
तत्र यज्ञगतान्पश्यंश्चैद्यवर्गसमागतान् ॥ २.३९.२८ ॥
ధనప్రవాహాన్ని ముందు ఉంచుకుని ఖాండవప్రస్థానికి వచ్చాడు; అక్కడ యజ్ఞానికి వచ్చిన చైద్య వంశ రాజులను చూస్తూ.
2.39.29
भूमिपालगणान्सर्वान्सप्रभानिव तोयदान् ।
घकायान्निवसतो यूथपानिव यूथपः ॥ २.३९.२९ ॥
ప్రకాశవంతమైన మేఘాల వంటి భూపాలురందరినీ, అడవిలో నివసించే యూథపతుల వంటి వారినీ.
2.39.30
बलिनः सिंहसङ्काशान्महीमावृत्य तिष्ठतः ।
ततो जनौघसम्बाधं राजसागरमव्ययम् ॥ २.३९.३० ॥
బలవంతులు, సింహాల వంటివారు, భూమిని ఆవరించి నిలిచినవారు; అనంతరం జనసమూహంతో నిండిన ఆ అక్షయ రాజసముద్రాన్ని.
2.39.31
नादयन्रथघोषेण ह्युपायान्मधुसूदनः ।
असूर्यमिव सूर्येण निवातमिव वायुना ॥ २.३९.३१ ॥
రథ ఘోషతో మార్మోగిస్తూ మధుసూదనుడు వచ్చాడు, సూర్యుడు లేని చోటులా, గాలి లేని ప్రదేశంలా.
2.39.32
कृष्णेन समुपेतेन जहर्षे भारतं पुरम् ।
ब्राह्मणक्षत्रियाणां तु पूजार्थं ह्यर्थधर्मवित् ॥ २.३९.३२ ॥
కృష్ణుడు వచ్చినందున భారత నగరం ఆనందించింది. అర్థధర్మాలు తెలిసిన బ్రాహ్మణులను, క్షత్రియులను గౌరవించడానికి.
2.39.33
सहदेवो विशेषज्ञो माद्रीपुत्रः कृतोऽभवत् ।
भगवन्तं तु भूतानां भास्वन्तमिव तेजसा ॥ २.३९.३३ ॥
విశేషజ్ఞుడైన మాద్రీ కుమారుడు సహదేవుడు నియమించబడ్డాడు. అతడు ప్రాణులకు భగవంతునిలా, తేజస్సుతో ప్రకాశించే సూర్యునిలా ఉన్నాడు.
2.39.34
विशन्तं यज्ञभूमिं तां सितस्यावरजं प्रभुम् ।
तेजोराशिमृषिं विप्रमदृश्यं वै विजानताम् ॥ २.३९.३४ ॥
ఆ యజ్ఞభూమిలో ప్రవేశించిన, సితుని తమ్ముడు, ప్రభువు, తేజోరాశి, ఋషి, బ్రాహ్మణుడు, తెలిసినవారికి కూడా కనబడనివాడు.
2.39.35
वयोधिकानां वृद्धानां मार्गमात्मनि तिष्ठताम् ।
जगतस्तस्थुषश्चैव प्रभवाप्ययमच्युतम् ॥ २.३९.३५ ॥
తనలో నిలిచిన, వయసులో పెద్దవారైన వృద్ధుల మార్గమైన; జగత్తుకు, స్థిరంగా ఉన్నవాటికి ఉత్పత్తి లయాలైన అచ్యుతుడు.
2.39.36
अनन्तमन्तं शत्रूणाममित्रगणमर्दनम् ।
प्रभवं सर्वभूतानामापत्स्वभयमच्युतम् ॥ २.३९.३६ ॥
అనంతుడు, అయినా శత్రువులకు అంతమైనవాడు, శత్రుసమూహాన్ని మర్దించువాడు, సర్వప్రాణులకు మూలమైనవాడు, ఆపదలలో అభయమిచ్చే అచ్యుతుడు.
2.39.37
भविष्यं भावनं भूतं द्वारवत्यामरिन्दमम् ।
स दृष्ट्वा कृष्णमायान्तं प्रतिपूज्यामितौजसम् ॥ २.३९.३७ ॥
ద్వారవతిలో భవిష్యత్తు, వర్తమానం, భూతకాలానికి మూలమైన, శత్రువులను అణచువాడైన, అపరిమిత తేజస్సు గల కృష్ణుడు రావడం చూసి, ఆయనను యథోచితంగా పూజించాడు.
2.39.38
यथार्हं केशवे वृत्तिं प्रत्यपद्यत पाण्डवः ।
ज्यैष्ठ्यकानिष्ठ्यसंयोगं सम्प्रधार्य गुणागुणैः ॥ २.३९.३८ ॥
పాండవుడు గుణాగుణాలను, జ్యేష్ఠ కనిష్ఠ సంబంధాన్ని పరిశీలించి, కేశవుని పట్ల యథోచితంగా ప్రవర్తించాడు.
2.39.39
आरिराधयिषुर्धर्मः पूजयित्वा द्विजोत्तमान् ।
महदादित्यसङ्काशमासनं च जगत्पतेः। ॥ २.३९.३९ ॥
ధర్ముడు జగత్పతిని సంతోషపెట్టాలనే కోరికతో, ఉత్తమ బ్రాహ్మణులను పూజించి, గొప్ప సూర్యునిలా ప్రకాశించే ఆసనాన్ని జగత్పతికి ఇచ్చాడు.
2.39.40
ददौ नासादितं कैश्चित्तस्मिन्नुपविवेश सः ।
ततो भीष्मोऽब्रवीद्राजन्धर्मराजं युधिष्ठिरम्।
क्रियतामर्हणं राज्ञां यथार्हमिति भारत ॥ २.३९.४० ॥
ఎవరికీ లభించని ఆ ఆసనాన్ని ఇచ్చాడు; ఆయన దానిపై కూర్చున్నాడు. అప్పుడు భీష్ముడు ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరునితో, "ఓ రాజా, భారతా, రాజులకు యథార్హమైన సత్కారం జరగాలి" అన్నాడు.
2.39.41
आचार्यमृत्विजं चैव संयुजं च युधिष्ठिर ।
स्नातकं च प्रियं प्राहुः षडर्घार्हान्नृपं तथा ॥ २.३९.४१ ॥
ఓ యుధిష్ఠిరా, ఆచార్యుడు, ఋత్విజుడు, బంధువు, స్నాతకుడు, ప్రియమైనవాడు, రాజు అనే వారు ఆరు అర్ఘ్యాలకు అర్హులని అంటారు.
2.39.42
एतानर्घ्यानभिगतानाहुः संवत्सरोषितान् ।
त इमे कालपूगस्य महतोऽस्मानुपागताः ॥ २.३९.४२ ॥
వచ్చి ఒక సంవత్సరం ఉన్నవారిని అర్ఘ్యానికి అర్హులని అంటారు. వీరు చాలా కాలానికి తర్వాత మన వద్దకు వచ్చారు.
2.39.43
एषामेकैकशो राजन्नर्घ आनीयतामिति ।
अथ तैषां वरिष्ठाय समर्थायोपनीयताम् ॥ २.३९.४३ ॥
ఓ రాజా, వీరిలో ఒక్కొక్కరికీ అర్ఘ్యం తీసుకురావాలి. తరువాత వారిలో శ్రేష్ఠుడూ సమర్థుడూ అయినవానికి అర్ఘ్యం సమర్పించాలి.
2.39.44
कस्मै भवान्मन्यतेऽर्घमेकस्मै कुरुनन्दन ।
उपनीयमानं युक्तं च तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ २.३९.४४ ॥
కురునందనా, ఈ అర్ఘ్యాన్ని మీరు ఎవరికి ఇవ్వదగినదిగా భావిస్తారు? సమర్పించదగినదీ తగినదీ అయినదాన్ని నాకు చెప్పండి, పితామహా.
2.39.45
ततो भीष्मः शान्तनवो बुद्ध्या निश्चित्य वीर्यवान् ।
वार्ष्णेयं मन्यते कृष्णमर्हणीयतमं भुवि ॥ २.३९.४५ ॥
అప్పుడు శంతనుని కుమారుడు, పరాక్రమశాలి భీష్ముడు బుద్ధితో నిశ్చయించి, భూమిపై అత్యంత పూజనీయుడిగా వృష్ణివంశీయుడైన కృష్ణుడిని భావించాడు.
2.39.46
एष ह्येषां समस्तानां तेजोबलपराक्रमैः ।
मध्ये तपन्निवाभाति ज्योतिषामिव भास्करः ॥ २.३९.४६ ॥
ఈయన వీరందరి మధ్య తేజస్సు, బలం, పరాక్రమాలతో, జ్యోతులలో మధ్య ప్రకాశించే భాస్కరుడిలా తపిస్తూ ప్రకాశిస్తున్నాడు.
2.39.47
असूर्यमिव सूर्येण निर्वातमिव वायुना ।
भासितं ह्लादितं चैव कृष्णेनेदं सदो हि नः ॥ २.३९.४७ ॥
సూర్యుడు లేని చోటు సూర్యునితో ప్రకాశించినట్లు, గాలిలేని చోటు గాలితో ఆనందించినట్లు, కృష్ణుని వల్ల మన ఈ సభ ప్రకాశించి ఆనందించింది.
2.39.48
तस्मै भीष्माभ्यनुज्ञातः सहदेवः प्रतापवान् ।
उपजह्रेऽथ विधिवद्वार्ष्णेयायार्घ्यमुत्तमम् ॥ २.३९.४८ ॥
భీష్ముని అనుమతి పొందిన ప్రతాపవంతుడైన సహదేవుడు, విధి ప్రకారం ఆ వృష్ణివంశీయునికి ఉత్తమమైన అర్ఘ్యాన్ని సమర్పించాడు.
2.39.49
गामर्घ्यं मधुपर्कं च ह्यानीयोपाहरत्तदा ।
एतस्मिन्नन्तरे राजन्निदमासीत्तदाऽद्भुतम् ॥ २.३९.४९ ॥
ఆవును, అర్ఘ్యాన్ని, మధుపర్కాన్ని తెచ్చి అతడు సమర్పించాడు. రాజా, ఆ సమయంలో ఇది అద్భుతంగా జరిగింది.
2.39.50
तां दृष्ट्वा क्षत्रियाः सर्वे पूजां कृष्णस्य भूयसीम् ।
सम्प्रेक्ष्यान्योन्यमासीना हृदयैस्तामधारयन् ॥ २.३९.५० ॥
దానిని చూసిన క్షత్రియులందరూ కృష్ణునికి చేసిన ఆ గొప్ప గౌరవాన్ని చూసి, ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ కూర్చుని, దానిని హృదయంలో ఉంచుకున్నారు.
2.39.51
प्रतिजग्राह तां कृष्णः शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ।
शिशुपालस्तु तां पूजां वासुदेवे न चक्षमे ॥ २.३९.५१ ॥
శాస్త్రవిధి ప్రకారం కృష్ణుడు దానిని స్వీకరించాడు. కానీ శిశుపాలుడు వాసుదేవునికి చేసిన ఆ గౌరవాన్ని సహించలేకపోయాడు.
2.39.52
उपालभ्य स भीष्मं च धर्मराजं च संसदि ।
अवाक्षिपद्वासुदेवं चेदिराजो महाबलः ॥ २.३९.५२ ॥
సభలో భీష్ముణ్ణి, ధర్మరాజును నిందించి, ఆ మహాబలుడైన చేదిరాజు వాసుదేవుణ్ణి దూషించాడు.
2.39.53
तेषामाकारभावज्ञः सहदेवो न चक्षमे ।
मानिनां बलिनां राज्ञां पुरुः सन्दर्शिते पदे ॥ २.३९.५३ ॥
వారి భావాన్ని గ్రహించిన సహదేవుడు, గర్విష్ఠులైన బలవంతులైన రాజుల ముందు తన స్థానాన్ని చూపించడాన్ని సహించలేకపోయాడు.
2.39.54
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीत्सहदेवस्य मूर्धनि ।
जन्मप्रभृति वृष्णीना सुनीथः शत्रुरब्रवीत् ॥ २.३९.५४ ॥
సహదేవుని శిరస్సుపై గొప్ప పుష్పవర్షం కురిసింది. అప్పుడు పుట్టుకనుండే వృష్ణులకు శత్రువైన సునీథుడు ఇలా అన్నాడు.
2.39.55
प्रष्टा वियोनिजो राजा प्रतिवक्ता नदीसुतः ।
प्रतिग्रहीता गोपालः प्रदाता च वियोनिजः ॥ २.३९.५५ ॥
ప్రశ్న అడిగేవాడు గర్భజుడు కాని రాజు; జవాబు ఇచ్చేవాడు నది కుమారుడు; దానం స్వీకరించేవాడు గోపాలుడు; దానం ఇచ్చేవాడు కూడా గర్భజుడు కాని వాడే.
2.39.56
सदस्या मूकवत्सर्वे आसतेऽत्र किमुच्यते ।
इत्युक्त्वा स विहस्याशु पाण्डुं पुनरब्रवीत् ॥ २.३९.५६ ॥
ఇక్కడ సభికులంతా మూగవారిలా కూర్చున్నారు; దీని గురించి ఏమి చెప్పగలం? ఇలా చెప్పి అతడు నవ్వుతూ వెంటనే పాండుపుత్రునితో మళ్ళీ మాట్లాడాడు.
2.39.57
अतिपश्यसि वा सर्वान्न वा पश्यसि पाण्डव ।
तिष्ठत्स्वन्येषु पूज्येषु गोपमर्चितवानसि ॥ २.३९.५७ ॥
పాండవుడా, నీవు అందరినీ చూస్తున్నావా లేక చూడటం లేదా? ఇతర పూజ్యులు ఉండగానే నీవు గోపాలుడిని సత్కరించావు.
2.39.58
एते चैवोभये तात कार्यस्य तु विनाशके ।
अतिदृष्टिरदृष्टिर्वा तयोः किं त्वं समास्थितः ॥ २.३९.५८ ॥
కుమారా, ఈ రెండూ కార్యాన్ని నాశనం చేసేవే. అతి-దృష్టి అయినా, అ-దృష్టి అయినా, ఈ రెండింటిలో నీవు దేనిని ఆశ్రయించావు?