ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 2.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.44.1
अव्यक्तो व्यक्तलिङ्गस्थो य एव भगवान्प्रभुः ।
नरनारायणो भूत्वा हरिरासीद्युधिष्ठिर ॥ २.४४.१ ॥
ಅವ್ಯಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ವ್ಯಕ್ತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭುವು, ನರ-ನಾರಾಯಣನಾಗಿ ಹರಿಯಾದನು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
2.44.2
ब्रह्मा च शक्रः सूर्यश्च धर्मश्चैव सनातनः ।
बहुशः सर्वभूतात्मा प्रादुर्भवति कार्यतः।
प्रादुर्भावांस्तु वक्ष्यामि दिव्यान्देवगणैर्युतान्। ॥ २.४४.२ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಸನಾತನ ಧರ್ಮ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆತ್ಮವು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಾರೆ. ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
2.44.3
सुप्त्वा युगसहस्रं स प्रादुर्भवति कार्यवान् ।
अनेकबहुसाहस्रैर्देवदेवो जगत्पतिः ॥ २.४४.३ ॥
ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ನಿದ್ರಿಸಿ, ಉದ್ದೇಶವುಳ್ಳವನಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವದೇವ, ಜಗತ್ಪತಿ.
2.44.4
ब्रह्माणं कपिलं चैव परमेष्ठिं तथैव च ।
देवान्सप्तर्षिभिश्चैव शङ्करं च महायशाः ॥ २.४४.४ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ, ಕಪಿಲ, ಪರಮೇಷ್ಠಿ, ಹಾಗೆಯೇ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶಂಕರನನ್ನೂ ಆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ.
2.44.5
सनत्कुमारं भगवान्मनुं चैव प्रजापतिम् ।
पुरा चक्रे च देवादिः प्रदीप्ताग्निसमप्रभः ॥ २.४४.५ ॥
ಸನತ್ಕುಮಾರ, ಭಗವಾನ್ ಮನು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳ ಆದಿಯಾದ, ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವನು.
2.44.6
येन चार्णवमध्यस्थौ नष्टेस्थावरजङ्गमे ।
नष्टदेवासुरवरे प्रनष्टोरगराक्षसे ॥ २.४४.६ ॥
ಯಾರಿಂದ, ಸಮುದ್ರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ, ದೇವಾಸುರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ನಾಶವಾದಾಗ, ನಾಗರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ನಾಶವಾದಾಗ.
2.44.7
योद्धुकामौ सुदुर्धर्षौ भ्रातरौ मधुकैठभौ ।
हतौ भगवता तेन ततो दत्त्वा वरं परम् ॥ २.४४.७ ॥
ಯುದ್ಧ ಬಯಸಿದ, ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಧರ್ಷರಾದ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರು; ಆ ಭಗವಂತನಿಂದ ಅವರು ಹತರಾದರು, ಆಮೇಲೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ.
2.44.8
भूमिं बद्ध्वा कृतौ पूर्वावजेयौ द्वौ महाऽसुरौ ।
तौ कर्णमलसंभूतौ विष्णोस्तस्य महात्मनः ॥ २.४४.८ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಹಿಂದೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ, ಅಜೇಯರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಸುರರು; ಅವರು ಆ ಮಹಾತ್ಮ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಿವಿಯ ಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು.
2.44.9
महार्णवे प्रस्वपतः शैलराजसमौ स्थितौ ।
तौ विवेश स्वयं वायुर्ब्रह्मणा साधु चोदितः ॥ २.४४.९ ॥
ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪರ್ವತರಾಜರಂತೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ನಿಂತಿದ್ದರು; ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ವಾಯು ತಾನೇ ಅವರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ.
2.44.10
तौ दिवं छादयित्वा तु ववृधाते महाऽसुरौ ।
वायुप्रमाणौ तौ दृष्ट्वा ब्रह्मा पर्यमृशच्छनैः ॥ २.४४.१० ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಸುರರು ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಬೆಳೆದರು; ವಾಯುವಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.
2.44.11
एकं मृदुतरं वेत्ति कठिनं वेत्ति चापरम् ।
नामनी तु तयोश्चके सविता सलिलोद्भवः ॥ २.४४.११ ॥
ಒಬ್ಬನು ಹೆಚ್ಚು ಮೃದುವೆಂದು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಕಠಿಣನೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅವರಿಗೆ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸವಿತೃ ಇಟ್ಟನು.
2.44.12
मृदुस्त्वयं मधुर्नाम कठिनः कैठभः स्वयम् ।
तौ दैत्यौ कृतनामानौ चेरतुर्बलगर्वितौ ॥ २.४४.१२ ॥
ಇವನು ಮೃದು, ಇವನ ಹೆಸರು ಮಧು; ಕಠಿಣನು ಸ್ವತಃ ಕೈಟಭ. ಹೆಸರು ಪಡೆದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರು ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿದರು.
2.44.13
तौ पुराऽथ दिवं सर्वां प्राप्तौ राजन्महासुरौ ।
प्रच्छाद्याथ दिवं सर्वां चेरतुर्मधुकैठभौ ॥ २.४४.१३ ॥
ರಾಜನೇ, ಹಿಂದೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾ ಅಸುರರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೆಲ್ಲ ತಲುಪಿ, ಅದನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರು ಸಂಚರಿಸಿದರು.
2.44.14
सर्वमेकार्णवं लोकं योद्धुकामौ सुनिर्भयौ ।
तौ गतावसुरौ दृष्ट्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ २.४४.१४ ॥
ಎಲ್ಲ ಲೋಕವೂ ಒಂದೇ ಸಾಗರವಾಗಿತ್ತು; ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸಿದ, ನಿರ್ಭಯರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಸುರರು ಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮ [...]
2.44.15
एकार्णवाम्बुनिचये तत्रैवान्तरधीयत ।
स पद्मात्पद्मनाभस्य नाभिदेशात्समुत्थितात् ॥ २.४४.१५ ॥
ಏಕಾರ್ಣವದ ಜಲರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೇ ಅವರು ಅಂತರ್ಧಾನರಾದರು. ಪದ್ಮನಾಭನ (ವಿಷ್ಣುವಿನ) ನಾಭಿ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕಮಲದಿಂದ [...]
2.44.16
आससाद स्वयं जन्म तत्पङ्कजमपङ्कजम् ।
पूजयामास वसतिं ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ २.४४.१६ ॥
ಆ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ವತಃ ಜನ್ಮ ಪಡೆದರು — ಅದು ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲ. ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮ ತಮ್ಮ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.
2.44.17
तावुभौ जलगर्भस्थौ नारायणचतुर्मुखौ ।
बहून्वर्षायुतानप्सु शयानौ न च कम्पितौ ॥ २.४४.१७ ॥
ನೀರಿನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು — ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮ — ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಅನೇಕ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕಂಪಿಸಲಿಲ್ಲ.
2.44.18
अथ दीर्घस्य कालस्य तावुभौ मधुकैठभौ ।
आजग्मतुस्तौ तं देशं यत्र ब्रह्मा व्यवस्थितः ॥ २.४४.१८ ॥
ನಂತರ ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರು ಬ್ರಹ್ಮ ಇದ್ದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
2.44.19
तौ दृष्ट्वा लोकनाथस्तु रोषात्संरक्तलोचनः ।
उत्पपाताथ शयनात्पद्मनाभो महाद्युतिः ॥ २.४४.१९ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿ ಲೋಕನಾಥ, ಪದ್ಮನಾಭ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಯ್ಯೆಯಿಂದ ಎದ್ದರು.
2.44.20
तद्युद्धमभवद्घोरं तयोस्तस्य च भारत ।
एकार्णवे तदा घोरे त्रैलोक्ये जलतां गते ॥ २.४४.२० ॥
ಭಾರತ, ಆಗ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಜಲಮಯವಾಗಿ ಏಕಾರ್ಣವವಾದ ಆ ಭಯಂಕರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಅವನ ನಡುವೆ ಘೋರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು.
2.44.21
तदभूत्तुमुलं युद्धं वर्षसङ्ख्यासहस्रशः ।
न च तावसुरौ युद्धे तदा श्रममवापतुः ॥ २.४४.२१ ॥
ಆ ಯುದ್ಧ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭೀಕರವಾಗಿ, ಕೋಲಾಹಲದಿಂದ ನಡೆಯಿತು; ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಸುರರು ದಣಿವನ್ನು ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ.
2.44.22
अथ दीर्घस्य कालस्य तौ दैत्यौ युद्धदुर्मदौ ।
ऊचतुः प्रीतमनसौ देवं नारायणं प्रभुम् ॥ २.४४.२२ ॥
ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರು ಸಂತೋಷಮನಸ್ಕರಾಗಿ ದೇವ ಪ್ರಭು ನಾರಾಯಣನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
2.44.23
प्रीतौ स्वस्तव युद्धेन श्लाघ्यस्त्वं मृत्युरावयोः ।
आवां जहि न यत्रोर्वा सलिलेन पिरप्लुता ॥ २.४४.२३ ॥
ನಿನ್ನ ಯುದ್ಧದಿಂದ ನಾವು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ನೀನು ಪ್ರಶಂಸಾರ್ಹ, ನಮಗೆ ಮೃತ್ಯು ನೀನೇ. ಭೂಮಿ ನೀರಿನಿಂದ ಮುಳುಗದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.
2.44.24
हतौ च तव पुत्रत्वं प्राप्नुयाव सुरोत्तम ।
यो ह्यानां युधि निर्जेता तस्यावां विहितौ सुतौ ॥ २.४४.२४ ॥
ಸುರೋತ್ತಮನೇ, ನಾವು ಹತರಾದ ನಂತರ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನಿಗೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಪುತ್ರರಾಗಿ ನಿಯಮಿತರಾಗಿರಲಿ.
2.44.25
तयोस्तु वचनं श्रुत्वा तदा नारायणः प्रभुः ।
तौ प्रहस्य मृधे दैत्यौ दोर्भ्यां च समपीडयम् ॥ २.४४.२५ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಗ ಪ್ರಭುವಾದ ನಾರಾಯಣನು ನಗುತ್ತಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರನ್ನು ತನ್ನ ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಹಿಸುಕಿದನು.
2.44.26
ऊरुभ्यां निधनं चक्रे तावुभौ मधुकैठबौ ।
तौ हतौ चाप्लुतौ तोये वपुर्भ्यामेकतां गतौ ॥ २.४४.२६ ॥
ಅವನು ತನ್ನ ತೊಡೆಗಳಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರಿಗೆ ಮರಣವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದನು; ಸತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಅವರಿಬ್ಬರ ದೇಹಗಳು ಒಂದಾದವು.
2.44.27
मेदो मुमुचतुर्दैत्यौ मज्जमानौ जलोर्मिभिः ।
मेदसा तज्जलं व्याप्तं ताभ्यामन्तर्दधे तदा ॥ २.४४.२७ ॥
ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರು ಮೇದಸ್ಸನ್ನು (ಕೊಬ್ಬನ್ನು) ಬಿಟ್ಟರು; ಆ ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ಆ ನೀರು ವ್ಯಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯರಾದರು.
2.44.28
नारायणश्च भगवानसृजद्विविधाः प्रजाः ।
दैत्ययोर्मेदसा छन्ना सर्वा राजन्वसुन्धरा ॥ २.४४.२८ ॥
ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನು ವಿವಿಧ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ದೈತ್ಯರ ಮೇದಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ.
2.44.29
तदाप्रभृति कौन्तेय मेदिनीति स्मृता मही ।
प्रभावात्पद्मनाभस्य शाश्वती च कृता नृणाम् ॥ २.४४.२९ ॥
ಓ ಕೌಂತೇಯ, ಅಂದಿನಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು 'ಮೇದಿನಿ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಪದ್ಮನಾಭನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು.