மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.44.1
अव्यक्तो व्यक्तलिङ्गस्थो य एव भगवान्प्रभुः ।
नरनारायणो भूत्वा हरिरासीद्युधिष्ठिर ॥ २.४४.१ ॥
வெளிப்படாதவராய் இருந்தும் வெளிப்பட்ட வடிவில் நிற்கும் அந்த பகவானாகிய பிரபு, நர-நாராயணராகி ஹரியாக ஆனார், யுதிஷ்டிரா.
2.44.2
ब्रह्मा च शक्रः सूर्यश्च धर्मश्चैव सनातनः ।
बहुशः सर्वभूतात्मा प्रादुर्भवति कार्यतः।
प्रादुर्भावांस्तु वक्ष्यामि दिव्यान्देवगणैर्युतान्। ॥ २.४४.२ ॥
பிரம்மா, இந்திரன், சூரியன், சனாதனமான தர்மம், மற்றும் எல்லா உயிர்களின் ஆத்மாவும் நோக்கத்திற்கேற்ப பலமுறை தோன்றுகிறார். தேவகணங்களுடன் கூடிய அந்த தெய்வீகத் தோற்றங்களை நான் சொல்வேன்.
2.44.3
सुप्त्वा युगसहस्रं स प्रादुर्भवति कार्यवान् ।
अनेकबहुसाहस्रैर्देवदेवो जगत्पतिः ॥ २.४४.३ ॥
ஆயிரம் யுகங்கள் உறங்கிய பின்னர், நோக்கமுடையவராய் அவர் தோன்றுகிறார்; பல ஆயிரம் வடிவங்களில், தேவர்களின் தேவன், உலகின் தலைவன்.
2.44.4
ब्रह्माणं कपिलं चैव परमेष्ठिं तथैव च ।
देवान्सप्तर्षिभिश्चैव शङ्करं च महायशाः ॥ २.४४.४ ॥
பிரம்மா, கபிலர், பரமேஷ்டி, அவ்வாறே தேவர்களையும், சப்தரிஷிகளுடன், சங்கரரையும் அந்த மகாயசஸ்வி.
2.44.5
सनत्कुमारं भगवान्मनुं चैव प्रजापतिम् ।
पुरा चक्रे च देवादिः प्रदीप्ताग्निसमप्रभः ॥ २.४४.५ ॥
சனத்குமாரர், பகவான் மனு, மற்றும் பிரஜாபதி ஆகியோரை முன்பு அவர் படைத்தார்; தேவர்களின் முதல்வராய், எரியும் நெருப்பின் ஒளியுடையவராய்.
2.44.6
येन चार्णवमध्यस्थौ नष्टेस्थावरजङ्गमे ।
नष्टदेवासुरवरे प्रनष्टोरगराक्षसे ॥ २.४४.६ ॥
எவரால், கடலின் நடுவில் நின்று, அசையாதவையும் அசைபவையும் அழிந்தபோது, தேவர்களிலும் அசுரர்களிலும் சிறந்தவர்கள் அழிந்தபோது, நாகர்களும் ராட்சசர்களும் அழிந்தபோது.
2.44.7
योद्धुकामौ सुदुर्धर्षौ भ्रातरौ मधुकैठभौ ।
हतौ भगवता तेन ततो दत्त्वा वरं परम् ॥ २.४४.७ ॥
போரிட விரும்பிய, மிகக் கடக்க முடியாத இரு சகோதரர்கள் மதுவும் கைடபனும்; அந்த பகவானால் அவர்கள் கொல்லப்பட்டனர், பின்னர் அவர் உயர்ந்த வரத்தை அளித்து.
2.44.8
भूमिं बद्ध्वा कृतौ पूर्वावजेयौ द्वौ महाऽसुरौ ।
तौ कर्णमलसंभूतौ विष्णोस्तस्य महात्मनः ॥ २.४४.८ ॥
பூமியைக் கட்டிக்கொண்டு முன்பு உருவான, வெல்ல முடியாத அந்த இரு பெரும் அசுரர்கள்; அவர்கள் மகாத்மா விஷ்ணுவின் காதுமலத்திலிருந்து தோன்றியவர்கள்.
2.44.9
महार्णवे प्रस्वपतः शैलराजसमौ स्थितौ ।
तौ विवेश स्वयं वायुर्ब्रह्मणा साधु चोदितः ॥ २.४४.९ ॥
பெரும் கடலில் ஆழ்ந்து உறங்கிக்கொண்டிருந்த அவருக்கு முன் மலைகளின் அரசர்களைப் போல் அவ்விருவரும் நின்றனர்; பிரம்மனால் நன்கு தூண்டப்பட்ட வாயு தானே அவர்களுள் புகுந்தது.
2.44.10
तौ दिवं छादयित्वा तु ववृधाते महाऽसुरौ ।
वायुप्रमाणौ तौ दृष्ट्वा ब्रह्मा पर्यमृशच्छनैः ॥ २.४४.१० ॥
அவ்விருவரும் வானை மூடி வளர்ந்தனர், அந்த மகா அசுரர்கள்; காற்றின் அளவுடைய அவர்களைக் கண்ட பிரம்மா மெல்ல அவர்களைத் தொட்டுப் பார்த்தார்.
2.44.11
एकं मृदुतरं वेत्ति कठिनं वेत्ति चापरम् ।
नामनी तु तयोश्चके सविता सलिलोद्भवः ॥ २.४४.११ ॥
ஒருவரை மிக மென்மையானவர் என்றும், மற்றவரை கடினமானவர் என்றும் அறிந்தனர்; அவர்களின் பெயர்களை நீரிலிருந்து தோன்றிய சவிதா சூட்டினார்.
2.44.12
मृदुस्त्वयं मधुर्नाम कठिनः कैठभः स्वयम् ।
तौ दैत्यौ कृतनामानौ चेरतुर्बलगर्वितौ ॥ २.४४.१२ ॥
இவன் மென்மையானவன், இவன் பெயர் மது; கடினமானவன் கைடபன் தானே. பெயர் பெற்ற அந்த இரு தைத்தியர்கள் பலக் கர்வத்துடன் திரிந்தனர்.
2.44.13
तौ पुराऽथ दिवं सर्वां प्राप्तौ राजन्महासुरौ ।
प्रच्छाद्याथ दिवं सर्वां चेरतुर्मधुकैठभौ ॥ २.४४.१३ ॥
அரசே, முன்பு அந்த இரு பெரும் அசுரர்களும் வானம் முழுவதையும் அடைந்து, அதை மறைத்தபடி மதுவும் கைடபனும் திரிந்தனர்.
2.44.14
सर्वमेकार्णवं लोकं योद्धुकामौ सुनिर्भयौ ।
तौ गतावसुरौ दृष्ट्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ २.४४.१४ ॥
எல்லா உலகமும் ஒரே கடலாக இருந்தது; போர் விரும்பிய, அஞ்சாத அந்த இரு அசுரர்களும் செல்வதைக் கண்டு உலகப் பிதாமகர் பிரம்மா [...]
2.44.15
एकार्णवाम्बुनिचये तत्रैवान्तरधीयत ।
स पद्मात्पद्मनाभस्य नाभिदेशात्समुत्थितात् ॥ २.४४.१५ ॥
ஒரே கடலின் நீர்த்திரளில் அங்கேயே அவர் மறைந்தார். பத்மநாபரின் (விஷ்ணுவின்) நாபிப் பகுதியிலிருந்து எழுந்த தாமரையிலிருந்து [...]
2.44.16
आससाद स्वयं जन्म तत्पङ्कजमपङ्कजम् ।
पूजयामास वसतिं ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ २.४४.१६ ॥
அந்தத் தாமரையில் அவர் தாமே பிறப்பை அடைந்தார் — அது சேற்றில் பிறந்ததல்ல. உலகப் பிதாமகர் பிரம்மா தனது இருப்பிடத்தை வழிபட்டார்.
2.44.17
तावुभौ जलगर्भस्थौ नारायणचतुर्मुखौ ।
बहून्वर्षायुतानप्सु शयानौ न च कम्पितौ ॥ २.४४.१७ ॥
நீரின் கருவில் இருந்த அவ்விருவரும் — நாராயணரும் நான்முக பிரம்மாவும் — நீரில் துயின்று, பல பதினாயிரம் ஆண்டுகள் நடுங்கவில்லை.
2.44.18
अथ दीर्घस्य कालस्य तावुभौ मधुकैठभौ ।
आजग्मतुस्तौ तं देशं यत्र ब्रह्मा व्यवस्थितः ॥ २.४४.१८ ॥
பிறகு நீண்ட காலம் கழித்து அவ்விரு மதுவும் கைடபனும் பிரம்மா நின்றிருந்த அந்த இடத்திற்கு வந்தனர்.
2.44.19
तौ दृष्ट्वा लोकनाथस्तु रोषात्संरक्तलोचनः ।
उत्पपाताथ शयनात्पद्मनाभो महाद्युतिः ॥ २.४४.१९ ॥
அவ்விருவரையும் கண்டதும், உலகநாதரும் தாமரை நாபியுடையவரும் பேரொளி படைத்தவருமான அவர் சினத்தால் சிவந்த கண்களுடன் படுக்கையிலிருந்து எழுந்தார்.
2.44.20
तद्युद्धमभवद्घोरं तयोस्तस्य च भारत ।
एकार्णवे तदा घोरे त्रैलोक्ये जलतां गते ॥ २.४४.२० ॥
பாரதா, அப்போது மூவுலகும் நீர்மயமாகி ஒற்றைப் பெருங்கடலாகிய அந்த பயங்கர நிலையில் அவர்களுக்கும் அவருக்கும் இடையே கொடிய போர் நடந்தது.
2.44.21
तदभूत्तुमुलं युद्धं वर्षसङ्ख्यासहस्रशः ।
न च तावसुरौ युद्धे तदा श्रममवापतुः ॥ २.४४.२१ ॥
அந்தப் போர் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் கொடூரமாகவும் கலக்கமூட்டுவதாகவும் நடந்தது; அப்போது அந்த இரு அசுரர்களும் போரில் களைப்பை அடையவில்லை.
2.44.22
अथ दीर्घस्य कालस्य तौ दैत्यौ युद्धदुर्मदौ ।
ऊचतुः प्रीतमनसौ देवं नारायणं प्रभुम् ॥ २.४४.२२ ॥
நீண்ட காலம் கழிந்த பின், போரில் களிப்புற்ற அந்த இரு தைத்தியர்களும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் தேவரும் பிரபுவுமான நாராயணரிடம் பேசினர்.
2.44.23
प्रीतौ स्वस्तव युद्धेन श्लाघ्यस्त्वं मृत्युरावयोः ।
आवां जहि न यत्रोर्वा सलिलेन पिरप्लुता ॥ २.४४.२३ ॥
உன் போரால் நாங்கள் மகிழ்ந்தோம்; நீ புகழுக்குரியவன், எங்களுக்கு மரணமும் நீயே. நிலம் நீரால் மூடப்படாத இடத்தில் எங்களைக் கொல்.
2.44.24
हतौ च तव पुत्रत्वं प्राप्नुयाव सुरोत्तम ।
यो ह्यानां युधि निर्जेता तस्यावां विहितौ सुतौ ॥ २.४४.२४ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவரே, நாங்கள் கொல்லப்பட்ட பின் உம் மகன்களாகும் நிலையை அடைவோம்; போரில் உயிரினங்களை வெல்பவனுக்கே நாங்கள் இருவரும் மகன்களாக விதிக்கப்பட்டவர்கள்.
2.44.25
तयोस्तु वचनं श्रुत्वा तदा नारायणः प्रभुः ।
तौ प्रहस्य मृधे दैत्यौ दोर्भ्यां च समपीडयम् ॥ २.४४.२५ ॥
அவ்விருவரின் சொற்களைக் கேட்டு, அப்போது பிரபுவான நாராயணர் சிரித்துக்கொண்டே போரில் அவ்விரு அசுரர்களையும் தம் இரு கரங்களால் நசுக்கினார்.
2.44.26
ऊरुभ्यां निधनं चक्रे तावुभौ मधुकैठबौ ।
तौ हतौ चाप्लुतौ तोये वपुर्भ्यामेकतां गतौ ॥ २.४४.२६ ॥
அவர் தம் தொடைகளால் அவ்விருவரான மதுவையும் கைடபரையும் அழித்தார்; இறந்து நீரில் மூழ்கிய அவர்கள் இருவரின் உடல்களும் ஒன்றாயின.
2.44.27
मेदो मुमुचतुर्दैत्यौ मज्जमानौ जलोर्मिभिः ।
मेदसा तज्जलं व्याप्तं ताभ्यामन्तर्दधे तदा ॥ २.४४.२७ ॥
நீரலைகளில் மூழ்கிக்கொண்டிருந்த அவ்விரு அசுரர்களும் மேதஸை (கொழுப்பை) வெளியிட்டனர்; அந்தக் கொழுப்பால் அந்த நீர் நிறைந்தது, அப்போது அவ்விருவரும் அதற்குள் மறைந்தனர்.
2.44.28
नारायणश्च भगवानसृजद्विविधाः प्रजाः ।
दैत्ययोर्मेदसा छन्ना सर्वा राजन्वसुन्धरा ॥ २.४४.२८ ॥
பகவான் நாராயணர் பல்வேறு உயிரினங்களைப் படைத்தார்; அரசே, அசுரர்களின் மேதஸால் மூடப்பட்ட முழுப் பூமியிலும்.
2.44.29
तदाप्रभृति कौन्तेय मेदिनीति स्मृता मही ।
प्रभावात्पद्मनाभस्य शाश्वती च कृता नृणाम् ॥ २.४४.२९ ॥
குந்தியின் மகனே, அன்று முதல் இந்தப் பூமி 'மேதினி' என்று நினைவுகூரப்படுகிறது; பத்மநாபரின் வல்லமையால் அது மனிதர்களுக்கு நிலையானதாகவும் ஆக்கப்பட்டது.