മഹാഭാരതം · അധ്യായം 2.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.44.1
अव्यक्तो व्यक्तलिङ्गस्थो य एव भगवान्प्रभुः ।
नरनारायणो भूत्वा हरिरासीद्युधिष्ठिर ॥ २.४४.१ ॥
അവ്യക്തനായിരുന്നിട്ടും വ്യക്തരൂപത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ആ ഭഗവാനായ പ്രഭു നര-നാരായണനായി ഹരിയായി, യുധിഷ്ഠിരാ.
2.44.2
ब्रह्मा च शक्रः सूर्यश्च धर्मश्चैव सनातनः ।
बहुशः सर्वभूतात्मा प्रादुर्भवति कार्यतः।
प्रादुर्भावांस्तु वक्ष्यामि दिव्यान्देवगणैर्युतान्। ॥ २.४४.२ ॥
ബ്രഹ്മാവ്, ഇന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, സനാതനധർമ്മം, സർവഭൂതാത്മാവ് എന്നിവർ ഉദ്ദേശ്യത്തിനനുസരിച്ച് പലതവണ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ദേവഗണങ്ങളോടു കൂടിയ ആ ദിവ്യാവതാരങ്ങളെ ഞാൻ പറയാം.
2.44.3
सुप्त्वा युगसहस्रं स प्रादुर्भवति कार्यवान् ।
अनेकबहुसाहस्रैर्देवदेवो जगत्पतिः ॥ २.४४.३ ॥
ആയിരം യുഗങ്ങൾ ഉറങ്ങിയ ശേഷം ലക്ഷ്യമുള്ളവനായി അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; അനേകായിരം രൂപങ്ങളിൽ, ദേവദേവൻ, ജഗത്പതി.
2.44.4
ब्रह्माणं कपिलं चैव परमेष्ठिं तथैव च ।
देवान्सप्तर्षिभिश्चैव शङ्करं च महायशाः ॥ २.४४.४ ॥
ബ്രഹ്മാവ്, കപിലൻ, പരമേഷ്ഠി, അതുപോലെ ദേവന്മാരെയും, സപ്തർഷികളോടൊപ്പം, ശങ്കരനെയും ആ മഹായശസ്വി.
2.44.5
सनत्कुमारं भगवान्मनुं चैव प्रजापतिम् ।
पुरा चक्रे च देवादिः प्रदीप्ताग्निसमप्रभः ॥ २.४४.५ ॥
സനത്കുമാരനെയും, ഭഗവാനായ മനുവിനെയും, പ്രജാപതിയെയും പണ്ട് അവൻ സൃഷ്ടിച്ചു; ദേവന്മാരിൽ ആദ്യനായി, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ പ്രഭയുള്ളവൻ.
2.44.6
येन चार्णवमध्यस्थौ नष्टेस्थावरजङ्गमे ।
नष्टदेवासुरवरे प्रनष्टोरगराक्षसे ॥ २.४४.६ ॥
ആരാൽ, സമുദ്രമധ്യത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, സ്ഥാവരജംഗമങ്ങൾ നശിച്ചപ്പോൾ, ദേവാസുരരിൽ ശ്രേഷ്ഠർ നശിച്ചപ്പോൾ, നാഗന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും നശിച്ചപ്പോൾ.
2.44.7
योद्धुकामौ सुदुर्धर्षौ भ्रातरौ मधुकैठभौ ।
हतौ भगवता तेन ततो दत्त्वा वरं परम् ॥ २.४४.७ ॥
യുദ്ധം ആഗ്രഹിച്ച, അതിദുർധർഷരായ രണ്ട് സഹോദരന്മാർ മധുവും കൈടഭനും; ആ ഭഗവാനാൽ അവർ വധിക്കപ്പെട്ടു, പിന്നീട് പരമമായ വരം നൽകിയ ശേഷം.
2.44.8
भूमिं बद्ध्वा कृतौ पूर्वावजेयौ द्वौ महाऽसुरौ ।
तौ कर्णमलसंभूतौ विष्णोस्तस्य महात्मनः ॥ २.४४.८ ॥
ഭൂമിയെ ബന്ധിച്ചുകൊണ്ട് മുൻപ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട, ജയിക്കാനാവാത്ത ആ രണ്ട് മഹാസുരന്മാർ; അവർ ആ മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവിന്റെ കാതിലെ അഴുക്കിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരാണ്.
2.44.9
महार्णवे प्रस्वपतः शैलराजसमौ स्थितौ ।
तौ विवेश स्वयं वायुर्ब्रह्मणा साधु चोदितः ॥ २.४४.९ ॥
മഹാസമുദ്രത്തിൽ ആഴത്തിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ പർവതരാജന്മാരെപ്പോലെ ആ രണ്ടുപേർ നിന്നു; ബ്രഹ്മാവിനാൽ നന്നായി പ്രേരിതനായ വായു തന്നെ അവരിൽ പ്രവേശിച്ചു.
2.44.10
तौ दिवं छादयित्वा तु ववृधाते महाऽसुरौ ।
वायुप्रमाणौ तौ दृष्ट्वा ब्रह्मा पर्यमृशच्छनैः ॥ २.४४.१० ॥
ആ രണ്ട് മഹാസുരന്മാർ ആകാശത്തെ മറച്ചുകൊണ്ട് വളർന്നു; വായുവിന്റെ വലിപ്പമുള്ള അവരെ കണ്ട ബ്രഹ്മാവ് പതുക്കെ അവരെ സ്പർശിച്ചു.
2.44.11
एकं मृदुतरं वेत्ति कठिनं वेत्ति चापरम् ।
नामनी तु तयोश्चके सविता सलिलोद्भवः ॥ २.४४.११ ॥
ഒരാളെ കൂടുതൽ മൃദുവെന്നും മറ്റേയാളെ കഠിനനെന്നും അറിഞ്ഞു; അവരുടെ പേരുകൾ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച സവിതാവ് നൽകി.
2.44.12
मृदुस्त्वयं मधुर्नाम कठिनः कैठभः स्वयम् ।
तौ दैत्यौ कृतनामानौ चेरतुर्बलगर्वितौ ॥ २.४४.१२ ॥
ഇവൻ മൃദുവാണ്, ഇവന്റെ പേര് മധു; കഠിനൻ സ്വയം കൈടഭൻ. പേരുകൾ ലഭിച്ച ആ രണ്ട് ദൈത്യന്മാർ ബലഗർവ്വത്തോടെ ചരിച്ചു.
2.44.13
तौ पुराऽथ दिवं सर्वां प्राप्तौ राजन्महासुरौ ।
प्रच्छाद्याथ दिवं सर्वां चेरतुर्मधुकैठभौ ॥ २.४४.१३ ॥
രാജാവേ, പണ്ടു ആ രണ്ടു മഹാസുരന്മാർ സ്വർഗമെല്ലാം എത്തി അതിനെ മറച്ചുകൊണ്ട് മധുവും കൈടഭനും സഞ്ചരിച്ചു.
2.44.14
सर्वमेकार्णवं लोकं योद्धुकामौ सुनिर्भयौ ।
तौ गतावसुरौ दृष्ट्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ २.४४.१४ ॥
ലോകമെല്ലാം ഒറ്റ സമുദ്രമായിരുന്നു; യുദ്ധമാഗ്രഹിച്ച, നിർഭയരായ ആ രണ്ടു അസുരന്മാർ പോകുന്നത് കണ്ട് ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് [...]
2.44.15
एकार्णवाम्बुनिचये तत्रैवान्तरधीयत ।
स पद्मात्पद्मनाभस्य नाभिदेशात्समुत्थितात् ॥ २.४४.१५ ॥
ഏകാർണവത്തിലെ ജലസമൂഹത്തിൽ അവിടെത്തന്നെ അദ്ദേഹം അപ്രത്യക്ഷനായി. പത്മനാഭന്റെ (വിഷ്ണുവിന്റെ) നാഭിപ്രദേശത്തുനിന്ന് ഉയർന്ന താമരയിൽനിന്ന് […]
2.44.16
आससाद स्वयं जन्म तत्पङ्कजमपङ्कजम् ।
पूजयामास वसतिं ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ २.४४.१६ ॥
ആ താമരയിൽ അദ്ദേഹം തന്നെ ജന്മം പ്രാപിച്ചു — അത് ചേറിൽ ജനിച്ചതല്ലായിരുന്നു. ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ വാസസ്ഥലത്തെ പൂജിച്ചു.
2.44.17
तावुभौ जलगर्भस्थौ नारायणचतुर्मुखौ ।
बहून्वर्षायुतानप्सु शयानौ न च कम्पितौ ॥ २.४४.१७ ॥
ജലഗർഭത്തിലുള്ള ആ രണ്ടുപേർ — നാരായണനും ചതുർമുഖനും — വെള്ളത്തിൽ ശയിച്ച് അനേകം പതിനായിരം വർഷങ്ങൾ കുലുങ്ങിയില്ല.
2.44.18
अथ दीर्घस्य कालस्य तावुभौ मधुकैठभौ ।
आजग्मतुस्तौ तं देशं यत्र ब्रह्मा व्यवस्थितः ॥ २.४४.१८ ॥
പിന്നെ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ രണ്ടു മധുവും കൈടഭനും ബ്രഹ്മാവ് നിന്നിരുന്ന ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി.
2.44.19
तौ दृष्ट्वा लोकनाथस्तु रोषात्संरक्तलोचनः ।
उत्पपाताथ शयनात्पद्मनाभो महाद्युतिः ॥ २.४४.१९ ॥
ആ ഇരുവരെയും കണ്ടപ്പോൾ ലോകനാഥനും പത്മനാഭനും മഹാതേജസ്വിയുമായവൻ കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ ശയ്യയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
2.44.20
तद्युद्धमभवद्घोरं तयोस्तस्य च भारत ।
एकार्णवे तदा घोरे त्रैलोक्ये जलतां गते ॥ २.४४.२० ॥
ഭാരതാ, മൂന്നു ലോകങ്ങളും ജലമയമായി ഏകാർണവമായ ആ ഘോരസമയത്ത് അവർക്കും അവനുമിടയിൽ ഘോരയുദ്ധം നടന്നു.
2.44.21
तदभूत्तुमुलं युद्धं वर्षसङ्ख्यासहस्रशः ।
न च तावसुरौ युद्धे तदा श्रममवापतुः ॥ २.४४.२१ ॥
ആ യുദ്ധം ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളോളം ഘോരവും കോലാഹലവുമായി നടന്നു; ആ യുദ്ധത്തിൽ ആ രണ്ട് അസുരന്മാരും ക്ഷീണം അനുഭവിച്ചില്ല.
2.44.22
अथ दीर्घस्य कालस्य तौ दैत्यौ युद्धदुर्मदौ ।
ऊचतुः प्रीतमनसौ देवं नारायणं प्रभुम् ॥ २.४४.२२ ॥
ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞശേഷം യുദ്ധമദത്താൽ നിറഞ്ഞ ആ രണ്ട് ദൈത്യന്മാർ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ ദേവനും പ്രഭുവുമായ നാരായണനോട് പറഞ്ഞു.
2.44.23
प्रीतौ स्वस्तव युद्धेन श्लाघ्यस्त्वं मृत्युरावयोः ।
आवां जहि न यत्रोर्वा सलिलेन पिरप्लुता ॥ २.४४.२३ ॥
നിന്റെ യുദ്ധത്താൽ ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരാണ്; നീ പ്രശംസനീയനാണ്, ഞങ്ങൾക്ക് മരണവും നീ തന്നെ. ഭൂമി വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങാത്ത സ്ഥലത്ത് ഞങ്ങളെ വധിക്കൂ.
2.44.24
हतौ च तव पुत्रत्वं प्राप्नुयाव सुरोत्तम ।
यो ह्यानां युधि निर्जेता तस्यावां विहितौ सुतौ ॥ २.४४.२४ ॥
ദേവോത്തമാ, ഞങ്ങൾ വധിക്കപ്പെട്ടശേഷം നിന്റെ പുത്രത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ; യുദ്ധത്തിൽ ജീവികളെ ജയിക്കുന്നവന് ഞങ്ങൾ ഇരുവരും പുത്രന്മാരായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടവരാകട്ടെ.
2.44.25
तयोस्तु वचनं श्रुत्वा तदा नारायणः प्रभुः ।
तौ प्रहस्य मृधे दैत्यौ दोर्भ्यां च समपीडयम् ॥ २.४४.२५ ॥
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അപ്പോൾ പ്രഭുവായ നാരായണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ആ രണ്ട് ദൈത്യരെയും തന്റെ ഇരു കൈകളാൽ ഞെരുക്കി.
2.44.26
ऊरुभ्यां निधनं चक्रे तावुभौ मधुकैठबौ ।
तौ हतौ चाप्लुतौ तोये वपुर्भ्यामेकतां गतौ ॥ २.४४.२६ ॥
അദ്ദേഹം തന്റെ തുടകളാൽ ആ രണ്ടു മധുവിനെയും കൈടഭനെയും വധിച്ചു; മരിച്ച് വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഒന്നായി.
2.44.27
मेदो मुमुचतुर्दैत्यौ मज्जमानौ जलोर्मिभिः ।
मेदसा तज्जलं व्याप्तं ताभ्यामन्तर्दधे तदा ॥ २.४४.२७ ॥
ജലത്തിരകളിൽ മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ രണ്ടു ദൈത്യരും മേദസ്സ് (കൊഴുപ്പ്) ഒഴുക്കി; ആ കൊഴുപ്പാൽ ആ ജലം നിറഞ്ഞു, അപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും അതിൽ അപ്രത്യക്ഷരായി.
2.44.28
नारायणश्च भगवानसृजद्विविधाः प्रजाः ।
दैत्ययोर्मेदसा छन्ना सर्वा राजन्वसुन्धरा ॥ २.४४.२८ ॥
ഭഗവാൻ നാരായണൻ വിവിധ പ്രജകളെ സൃഷ്ടിച്ചു; രാജാവേ, ദൈത്യരുടെ മേദസ്സിനാൽ മൂടപ്പെട്ട സമസ്ത ഭൂമിയിലും.
2.44.29
तदाप्रभृति कौन्तेय मेदिनीति स्मृता मही ।
प्रभावात्पद्मनाभस्य शाश्वती च कृता नृणाम् ॥ २.४४.२९ ॥
കൗന്തേയാ, അന്നുമുതൽ ഈ ഭൂമി 'മേദിനി' എന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; പത്മനാഭന്റെ പ്രഭാവത്താൽ അത് മനുഷ്യർക്ക് ശാശ്വതമാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.