Mahābhārata · Adhyāya 2.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.46.1
दैत्येन्द्रो बलवान्त्राजन्सुरारिर्बलगर्वितः ।
हिरण्यकशिपुर्नाम आसीत्रैलोक्यकण्टकः ॥ २.४६.१ ॥
Oh rey, existía un poderoso señor de los Daityas llamado Hiraṇyakaśipu, enemigo de los dioses, orgulloso de su fuerza, espina para los tres mundos.
2.46.2
दैत्यानामादिपुरुषो वीर्येणाप्रतिमो बली ।
प्रविश्य जलधं राजंश्चकार तप उत्तमम् ॥ २.४६.२ ॥
Oh rey, el primer varón entre los Daityas, sin igual en valor y poderoso, entró en el océano y practicó una austeridad suprema.
2.46.3
दशवर्षसहस्राणि शतानि दश पञ्च च ।
व्रतोपवासतस्तस्थौ स्याणुमौनव्रतो दृढः ॥ २.४६.३ ॥
Durante diez mil y quince cientos años, mediante votos y ayuno, permaneció firme como un pilar, guardando el voto de silencio.
2.46.4
ततः शमदमाभ्यां च ब्रह्मचर्येण चानघ ।
ब्रह्मा प्रीतमनास्तस्य तपसा नियमेन च ॥ २.४६.४ ॥
Entonces, oh sin mácula, mediante la calma, el dominio de sí y la castidad, y por su austeridad y disciplina, Brahmā quedó complacido con él.
2.46.5
ततः स्वयम्भूर्भगवान्स्वयमागम्य भूपते ।
विमानेनार्कवर्णेन हंसयुक्तेन भास्वता ॥ २.४६.५ ॥
Entonces, oh señor de la tierra, el bienaventurado Señor autoexistente vino él mismo, en un carro aéreo del color del sol, uncido a cisnes, resplandeciente.
2.46.6
आदित्यैर्वसुभिः साध्यैर्मरुद्भिर्दैवतैस्तथा ।
रुद्रैर्विश्वसहायैश्च यक्षराक्षसकिन्नरैः ॥ २.४६.६ ॥
Junto con los Ādityas, los Vasus, los Sādhyas, los Maruts y los demás dioses, los Rudras, los compañeros de los Viśvas, y los yakṣas, rākṣasas y kinnaras.
2.46.7
दिशाभिर्विदिशाभिश्च नदीभिः सागरैः सह ।
नक्षत्रैश्च मुहूर्तैश्च खेचरैश्चापरैर्ग्रहैः ॥ २.४६.७ ॥
Junto con las direcciones y las direcciones intermedias, con los ríos y los océanos, con las mansiones lunares y los momentos del tiempo, y con los cuerpos celestes errantes y los demás planetas.
2.46.8
देवर्षिभिस्तपोयुक्तैः सिद्धैः सप्तर्षिभिस्तदा ।
राजर्षिभिः पुण्यतमैर्गन्धर्वैरप्सरोगणैः ॥ २.४६.८ ॥
Junto con los devarṣis dotados de austeridad, los perfectos y los siete sabios; entonces con los rājarṣis más puros, los gandharvas y las hordas de apsarases.
2.46.9
चराचरगुरुः श्रीमान्वृतः सर्वसुरैस्तथा ।
ब्रह्मा ब्रह्मविदां श्रेष्ठो दैत्यमागम्य चाब्रवीत् ॥ २.४६.९ ॥
Brahmā, el glorioso maestro de lo móvil y lo inmóvil, rodeado por todos los dioses y el mejor de los conocedores de Brahman, se acercó al daitya y habló.
2.46.10
प्रीतोऽस्मि तव भक्तस्य तपसाऽनेन सुव्रत ।
वरं वरय भद्रं ते यथेष्टं काममाप्नुहि ॥ २.४६.१० ॥
Oh tú de buenos votos, estoy complacido contigo, devoto, por esta austeridad. Elige un don, que te vaya bien; obtén el deseo que quieras, como gustes.
2.46.11
न देवा न च गन्धर्वा न यक्षोरगराक्षसाः ।
न मानुषाः पिशाचाश्च हन्युर्मां देवसत्तम ॥ २.४६.११ ॥
Oh el mejor de los dioses, que ni dioses ni gandharvas, ni yakṣas, serpientes y rākṣasas, ni humanos ni piśācas me maten.
2.46.12
ऋषयो वा न मां शापैः क्रुद्धा लोकपितामह ।
शपेयुस्तपसा युक्ता वर एष वृतो मया ॥ २.४६.१२ ॥
Oh abuelo de los mundos, que los sabios dotados de austeridad, airados, no me maldigan con maldiciones; este es el don que he elegido.
2.46.13
न शस्त्रेण नचास्त्रेण गिरिणा पादपेन च ।
न शुष्केण न चार्देण स्यान्न वाऽन्येन मे वधः ॥ २.४६.१३ ॥
Que mi muerte no venga por arma, ni por proyectil, ni por montaña o árbol; ni por cosa seca o húmeda, ni por ninguna otra cosa.
2.46.14
नाकाशे नाथ भूमौ वा रात्रौ वा दिवसेपि वा ।
नान्तर्वा न बहिर्वापि स्याद्वधो मे पितामह ॥ २.४६.१४ ॥
Ni en el cielo, oh Señor, ni en la tierra; ni de noche, ni incluso de día; ni dentro, ni incluso fuera, oh abuelo, que no haya muerte para mí.
2.46.15
पशुभिर्वा मृगैर्न स्यात्पक्षिभिर्वा सरीसृपैः ।
ददासि चेद्वरानेतन्देवदेव वृणोम्यहम् ॥ २.४६.१५ ॥
Ni por bestias o animales salvajes, ni por aves o reptiles. Oh dios de los dioses, si concedes este don, esto es lo que elijo.
2.46.16
एते दिव्या वरास्तात मया दत्तास्तवाद्भुताः ।
सर्वकामवरांस्तात प्राप्स्यसि त्वमसंशयम् ॥ २.४६.१६ ॥
Estos dones divinos y maravillosos, querido hijo, te los he concedido. Querido hijo, obtendrás sin duda los dones de todos los deseos.
2.46.17
एवमुक्त्वा स भगवाञ्जगामाकाशमेव हि ।
रराज ब्रह्मलोके हि ब्रह्मर्षिगणसेवितः ॥ २.४६.१७ ॥
Habiendo hablado así, el bienaventurado señor se elevó al cielo, y resplandeció en el mundo de Brahmā, servido por multitudes de brahmarshis.
2.46.18
ततो देवाश्च नागाश्च गन्धर्वा मुनयस्तथा ।
वरप्रदानं श्रुत्वैव ते ब्रह्माणमुपस्थितः ॥ २.४६.१८ ॥
Entonces los dioses, las serpientes, los gandharvas y también los sabios, habiendo oído de la concesión del don, se presentaron ante Brahmā.
2.46.19
वरेणाने भगवन्बाधिष्यति स नोऽसुरः ।
तत्प्रसीदस्व भगवन्वधोपायोऽस्य चिन्त्यताम् ॥ २.४६.१९ ॥
¡Oh bienaventurado señor! Por aquel don, ese asura nos oprimirá. Por eso, sed propicio, oh bienaventurado, y considerad un medio para darle muerte.
2.46.20
ततो लोकहितं वाक्यं श्रुत्वा देवः प्रजापतिः ।
प्रोवाच भगवान्वाक्यं सर्वदेवगणांस्तदा ॥ २.४६.२० ॥
Entonces, habiendo oído aquellas palabras benéficas para los mundos, el dios Prajāpati, el bienaventurado, dijo estas palabras a todas las multitudes de dioses.
2.46.21
अवश्यं त्रिदशास्तेन प्राप्तव्यं तपसः फलम् ।
तपसोऽन्तेऽस्य भगवान्वधं कृष्णः करिष्यति ॥ २.४६.२१ ॥
Oh dioses, él debe ciertamente obtener el fruto de su austeridad; al final de esa austeridad, el bienaventurado Kṛṣṇa le dará muerte.
2.46.22
एतच्छ्रुत्वा सुराः सर्वे ब्रह्मणा तस्य वै वधम् ।
स्वानि स्थानानि दिव्यानि जग्मुस्ते वै मुदान्विताः ॥ २.४६.२२ ॥
Habiendo oído esto, todos los dioses, tras escuchar de Brahmā su muerte, se marcharon alegres a sus moradas divinas.
2.46.23
लब्धमात्रे वरे चापि सर्वास्ता बाधते प्रजाः ।
हिरण्यकशिपुर्दैत्यो वरदानेन दर्पितः ॥ २.४६.२३ ॥
Apenas obtuvo el don, comenzó a oprimir a todas las criaturas; el Daitya Hiraṇyakaśipu, enorgullecido por la concesión del don, así lo hizo.
2.46.24
राज्यं चकार दैत्येन्द्रो दैत्यसङ्घैः समावृतः ।
सप्तद्वीपान्वशेचके लोकालोकान्तरं बलात् ॥ २.४६.२४ ॥
El señor de los Daityas, rodeado de huestes de Daityas, gobernó el reino; por la fuerza sometió a su dominio los siete continentes y la extensión entre el mundo y el no-mundo.
2.46.25
दिव्यभोगान्समस्तान्वै लोके सर्वानवाप सः ।
देवांस्त्रिभुवनस्थांस्तु पराजित्य महासुरः ॥ २.४६.२५ ॥
Obtuvo todos los goces divinos del mundo, y tras vencer a los dioses que habitan en los tres mundos, aquel gran asura (lo obtuvo todo).
2.46.26
त्रैलोक्यं वशमानीय स्वर्गे वसति दानवः ।
यदा वरमदोन्मत्तो न्यवसद्दानवो दिवि ॥ २.४६.२६ ॥
Tras someter los tres mundos, el dānava habita en el cielo; cuando el dānava, enloquecido por el orgullo de un don, habitó en el cielo.
2.46.27
अथ लोकान्सगस्तांश्च विजित्य स महाबलः ।
भवेयमहमेवेन्द्रः सोमोऽग्निर्मारुतो रविः ॥ २.४६.२७ ॥
Entonces aquel muy poderoso, tras conquistar aquellos mundos y sus huestes, pensó: "Yo mismo me convertiré en Indra, Soma, Agni, Māruta y el sol."
2.46.28
सलिलं चान्तरिक्षं च नक्षत्राणि दिशो दश ।
अहं क्रोधश्च कामश्च वरुणो वसवोऽर्यमा ॥ २.४६.२८ ॥
El agua, el cielo, las estrellas y las diez direcciones; yo mismo me convertiré en la ira y el deseo, Varuṇa, los Vasus y Aryaman.
2.46.29
धनदश्च धनाध्यक्षो यक्षकिम्पुरुषाधिपः ।
एते भवेयमित्युक्त्वा स्वयं भूत्वा बलात्स च ॥ २.४६.२९ ॥
El dador de riquezas y señor de la riqueza, señor de los yakshas y kimpurushas (Kubera); habiendo dicho "yo mismo seré estos", él mismo, por la fuerza, (se convirtió en todos ellos).
2.46.30
एषां गृहीत्वा स्थानानि तेषां कार्याण्यवाप सः ।
इज्यश्चासीन्मखवरैर्देवकिन्नरसत्तमैः ॥ २.४६.३० ॥
Tras tomar sus lugares, obtuvo también sus funciones; fue honrado con los mejores sacrificios y por los mejores de los dioses y kinnaras.
2.46.31
नरकस्थान्समानीय स्वर्गस्थांश्च चकार सः ।
एवमादीनि कर्माणि कृत्वा दैत्यपतिर्बली ॥ २.४६.३१ ॥
Habiendo traído de vuelta a los que habitan en el infierno y sometido a los que habitan en el cielo, el poderoso señor de los daityas, habiendo realizado tales acciones y otras semejantes,
2.46.32
आश्रमेषु महाभागान्मुनीन्वै शंसितव्रतान् ।
सत्यधर्मपरान्दान्तान्पुरा धर्षितवांस्तु सः ॥ २.४६.३२ ॥
En los ermitaños, antaño oprimió a los sabios de gran fortuna, de votos alabados, dedicados a la verdad y al dharma, dominados de sí mismos.
2.46.33
याज्ञीयान्कृतबान्दैत्यन्याजकांश्चैव देवताः ।
यत्रयत्र सुरा जग्मुस्तत्रतत्र व्रजत्युत ॥ २.४६.३३ ॥
El daitya acosó a los vinculados al sacrificio y a los sacerdotes que lo oficiaban; donde quiera que iban los dioses, allí también lo seguía.
2.46.34
स्थानानि देवतानां तु हृत्वा राज्यमकारयत् ।
पञ्चकोट्यश्च वर्षाणि अयुतान्येकषष्टि च ॥ २.४६.३४ ॥
Apoderándose de las moradas de los dioses, gobernó su reino durante cinco crores de años y sesenta y un ayutas de años.
2.46.35
षष्टिश्चैव सहस्राणां जग्मुस्तस्य दुरात्मनः ।
एतद्वर्षं स दैत्येन्द्रो भोगैश्चर्यमवाप सः ॥ २.४६.३५ ॥
Y sesenta mil años pasaron para aquel de mente perversa; durante este período el señor de los daityas obtuvo placer y soberanía.
2.46.36
तेनातिबाध्यमानास्ते दैत्येन्द्रेण बलीयसा ।
ब्रह्मलोकं सुरा जग्मुः शर्वशक्रपुरोगमाः ॥ २.४६.३६ ॥
Gravemente oprimidos por aquel poderoso señor de los daityas, los dioses, con Śarva y Śakra al frente, fueron al mundo de Brahmā.
2.46.37
पितामहं समासाद्य खिन्नाः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ॥ २.४६.३७ ॥
Acercándose al Abuelo, los dioses afligidos dijeron con las palmas juntas:
2.46.38
भगवन्भूतभव्येश नस्त्रायस्व इहागतान् ।
भयं दितिसुताद्घोराद्भवत्यद्य दिवानिशम् ॥ २.४६.३८ ॥
¡Oh bienaventurado, señor de lo pasado y lo futuro, protégenos, que hemos venido aquí! Hoy, de día y de noche, hay un terrible temor a los hijos de Diti.
2.46.39
भगवन्सर्वदैत्यानां स्वयम्भूरादिकृत्प्रभुः ।
स्रष्टा त्वं हव्यकव्यानामव्यक्तः प्रकृतिर्ध्रुवः ॥ २.४६.३९ ॥
¡Oh bienaventurado! Eres el señor autoexistente y primer creador de todos los daityas. Tú eres el creador de las ofrendas y oblaciones, el no manifestado, la naturaleza primordial, el eterno.
2.46.40
श्रूयतामापदेवं हि दुर्विज्ञेया मयापि च ।
नारायणस्तु पुरुषो विश्वरूपो महाद्युतिः ॥ २.४६.४० ॥
Escuchad: así es la calamidad, difícil incluso de entender para mí. Nārāyaṇa es el Puruṣa, de forma universal y gran esplendor.
2.46.41
अव्यक्तः सर्वभूतानामचिन्त्यो विभुरव्ययः ।
ममापि स तु युष्माकं व्यसने परमा गतिः ॥ २.४६.४१ ॥
Él es no manifestado para todos los seres, impensable, omnipresente e imperecedero. Incluso para mí, en vuestra calamidad, él es el refugio supremo.
2.46.42
नारायणः परोऽव्यक्तादहमव्यक्तसम्भवः ।
मत्तो जज्ञुः प्रजा लोकाः सर्वे देवासुराश्च ते ॥ २.४६.४२ ॥
Nārāyaṇa es superior a lo no manifestado, y yo nazco de lo no manifestado. De mí nacieron las criaturas, todos los mundos, y los dioses y asuras.
2.46.43
देवा यथाहं युष्माकं तथा नारायणो मम ।
पितामहोऽहं सर्वस्य स विष्णुः प्रपितामहः ॥ २.४६.४३ ॥
Dioses, así como yo soy vuestro padre, Nārāyaṇa es mi hijo. Yo soy el abuelo de todos; aquel Viṣṇu es el bisabuelo.
2.46.44
निश्चितं विषुधा दैत्यं स विष्णुस्तं हनिष्यति ।
तस्य नास्ति न शक्यं च तस्माद्व्रजत माचिरम् ॥ २.४६.४४ ॥
Dioses, sin duda aquel Viṣṇu matará a ese daitya. Para él nada es imposible; por tanto, id sin demora.
2.46.45
पितामहवचः श्रुत्वा सर्वे ते भरतर्षभ ।
विबुधा ब्रह्मणा सार्धं जग्मुः क्षीरोदधिं प्रति ॥ २.४६.४५ ॥
Oh toro de los Bharatas, habiendo oído las palabras del abuelo, todos aquellos dioses partieron con Brahmā hacia el océano de leche.
2.46.46
आदित्या वसवः साध्या विश्वे च मरुतस्तथा ।
रुद्रा महर्षयश्चैव अश्विनौ च सुरूपिणौ ॥ २.४६.४६ ॥
Los Ādityas, los Vasus, los Sādhyas, los Viśvedevas, los Maruts, los Rudras, los grandes sabios y los dos Aśvins de bella forma (fueron allí).
2.46.47
अन्ये च दिव्या ये राजंस्ते सर्वे सगणाः सुराः ।
चतुर्मुखं पुरस्कृत्य श्वेतद्वीपमुपागताः ॥ २.४६.४७ ॥
Oh rey, también los demás dioses divinos, todos con sus séquitos, llegaron a la Isla Blanca poniendo delante al de cuatro rostros, Brahmā.
2.46.48
त्रायस्व नोऽद्य देवेश हिरण्यकशिपोर्वधात् ।
त्वं हि नः परमो धाता ब्रह्मादीनां सुरोत्तम ॥ २.४६.४८ ॥
Oh señor de los dioses, protégenos hoy de la muerte a manos de Hiraṇyakaśipu. Oh mejor de los dioses, tú eres nuestro supremo sustentador, y también el de Brahmā y los demás.
2.46.49
उत्फुल्लाम्बुजपत्राक्ष शत्रुपक्षभयङ्कर ।
क्षयाय दितिवंशस्य शरणं त्वं भविष्यसि ॥ २.४६.४९ ॥
¡Oh tú de ojos como pétalos de loto abiertos, terror de las filas enemigas! Para la destrucción de la estirpe de Diti, tú serás nuestro refugio.
2.46.50
तद्देवानां वचः श्रुत्वा तदा विष्णुः शुचिश्रवाः ।
अदृश्यः सर्वभूतात्मा वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ २.४६.५० ॥
Habiendo oído aquel discurso de los dioses, entonces Viṣṇu de puro renombre, invisible y alma de todos los seres, comenzó a hablar.
2.46.51
भयं त्यजध्वममरा अभयं वो ददाम्यहम् ।
तदेव त्रिदिवं देवाः प्रतिपद्यत माचिरम् ॥ २.४६.५१ ॥
Oh inmortales, abandonad el temor; yo os concedo la intrepidez. Oh dioses, id de inmediato a aquel cielo de los tres mundos.
2.46.52
एषोऽहं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् ।
अवध्यममरेन्द्राणां दानवेन्द्रं निहन्म्यहम् ॥ २.४६.५२ ॥
Yo mismo mataré a este señor de los Dānavas, el Daitya ensoberbecido por un don, junto con su hueste, que no puede ser muerto por los señores de los inmortales.
2.46.53
भहवन्देवदेवेश खिन्ना एते भृशं सुराः ।
तस्मात्त्वं जहि दैत्येन्द्रं क्षिप्रं कालोऽस्य माचिरम्।
एष त्वं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् ॥ २.४६.५३ ॥
Oh señor de los dioses, estos dioses están profundamente afligidos. Por tanto, mata pronto al señor de los Daityas; ha llegado el momento, no te demores. Este es el Daitya ensoberbecido por un don, junto con su hueste.
2.46.54
क्षिप्रमेव करिष्यामि त्वरया दैत्यनाशनम् ।
तस्मात्त्वं विबुधाश्चैव प्रतिपद्यत वै दिवम् ॥ २.४६.५४ ॥
Rápida y prontamente llevaré a cabo la destrucción de los Daityas. Por tanto, oh dioses, también vosotros debéis ir al cielo.
2.46.55
एवमुक्त्वा तु भगवान्विसृज्य त्रिदिवेश्वरान् ।
नरस्यार्धतनुर्भूत्वा सिंहस्यार्धतनुः पुनः ॥ २.४६.५५ ॥
Tras decir esto, el Señor Bendito despidió a los señores de los tres cielos, y se hizo mitad hombre y de nuevo mitad león.
2.46.56
नारसिंहेन वपुषा पाणिं संस्पृश्य पाणिना ।
भीमरूपो महातेजा व्यादितास्य इवान्तकः ॥ २.४६.५६ ॥
Con su cuerpo de hombre-león, tocando la mano con la mano, aquel de forma terrible y gran esplendor se volvió como la Muerte con la boca abierta.
2.46.57
हिरण्यकशिपुं राजञ्जगाम हरिरीश्वरः ।
दैत्यास्तमागतं दृष्ट्वा नारसिंहं महाबलम् ॥ २.४६.५७ ॥
Oh rey, el Señor Hari fue hacia Hiraṇyakaśipu. Los daitya, al ver venir al Narasiṃha de gran fuerza,
2.46.58
ववर्षुः शस्त्रवर्षैस्ते सुसङ्क्रुद्धास्तदा हरिम् ।
तैः सृष्टसर्वशस्त्राणि भक्षयामास वै हरिः ॥ २.४६.५८ ॥
Entonces, muy enfurecidos, llovieron sobre Hari una lluvia de armas; y Hari devoró todas las armas que habían lanzado.
2.46.59
जघान न रणे दैत्यान्सहस्राणि बहूनि च ।
तान्निहत्य च दैतेयान्सर्वान्क्रुद्धान्महाबलान् ॥ २.४६.५९ ॥
En la batalla mató a los daitya, miles y muchos; habiendo derribado a todos aquellos daitya enfurecidos y poderosos,
2.46.60
अभ्यधावत्सुसङ्क्रुद्धो दैत्येन्द्रं बलगर्वितम् ।
जीमूतघनसङ्काशो जीमूतघननिस्वनः ॥ २.४६.६० ॥
muy enfurecido, arremetió contra el señor de los daitya, orgulloso de su fuerza, como una nube de tormenta oscura, rugiendo como el trueno de las nubes.
2.46.61
जीमूत इव दीप्तौजा जीमूत इव वेगवान् ।
सोऽतिबलं दृप्तं दृप्तशार्दूलविक्रमम् ॥ २.४६.६१ ॥
Como una nube resplandeciente y como una nube veloz, se lanzó contra aquel demonio muy fuerte y orgulloso, cuyo valor era el de un león altivo.
2.46.62
दृप्तैर्दैत्यगणैर्गुप्तं खरैर्नखमुकैरुत ।
ततः कृत्वा तु युद्धं वै तेन दैत्येन वै हरिः ॥ २.४६.६२ ॥
Protegido por huestes de demonios orgullosos, de fieras fauces con garras; entonces, habiendo combatido con aquel demonio, Hari...
2.46.63
सन्ध्याकाले महातेजा भवनान्ते त्वरान्वितः ।
ऊरौ निधाय दैत्येन्द्रं निर्बिभेद नखैस्तदा ॥ २.४६.६३ ॥
Al atardecer, el de gran esplendor, apresurándose al umbral de la casa, colocó al señor de los demonios sobre su muslo y entonces lo desgarró con sus garras.
2.46.64
महाबलं महावीर्यं वरदानेन गर्वितम् ।
दैत्यश्रेष्ठं सुरश्रेष्ठो जघान तरसा हरिः ॥ २.४६.६४ ॥
El poderoso, de gran vigor, el mejor de los demonios, orgulloso por un don, fue abatido rápidamente por Hari, el mejor de los dioses.
2.46.65
हिरण्यकशिपुं हत्वा सर्वदैत्यांश्च वै तदा ।
विबुधानां प्रजानां च हितं कृत्वा महाद्युतिः ॥ २.४६.६५ ॥
Tras matar a Hiraṇyakaśipu y luego a todos los demonios, y haber procurado el bien de los dioses y de las criaturas, el de gran brillo...
2.46.66
प्रमुमोद हरिर्देवः प्राप्य धर्मं तदा भुवि ।
एष ते नारसिंहोऽत्र कथितः पाण्डुनन्दन। ॥ २.४६.६६ ॥
Entonces Hari, el dios, se regocijó al alcanzar el dharma sobre la tierra. Esta historia de Narasiṃha te ha sido contada aquí, hijo de Pāṇḍu.
2.46.67
शृणु त्वं वामनं नाम प्रादुर्भावं महात्मनः ॥ २.४६.६७ ॥
Escucha la manifestación del magnánimo llamada Vāmana.