Mahābhārata · Adhyāya 2.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.46.1
दैत्येन्द्रो बलवान्त्राजन्सुरारिर्बलगर्वितः ।
हिरण्यकशिपुर्नाम आसीत्रैलोक्यकण्टकः ॥ २.४६.१ ॥
Ó rei, havia um poderoso senhor dos Daityas chamado Hiraṇyakaśipu, inimigo dos deuses, orgulhoso de sua força, espinho para os três mundos.
2.46.2
दैत्यानामादिपुरुषो वीर्येणाप्रतिमो बली ।
प्रविश्य जलधं राजंश्चकार तप उत्तमम् ॥ २.४६.२ ॥
Ó rei, o primeiro homem entre os Daityas, incomparável em valor e poderoso, entrou no oceano e praticou a austeridade suprema.
2.46.3
दशवर्षसहस्राणि शतानि दश पञ्च च ।
व्रतोपवासतस्तस्थौ स्याणुमौनव्रतो दृढः ॥ २.४६.३ ॥
Por dez mil e mil e quinhentos anos, por meio de votos e jejuns, permaneceu firme como um pilar, mantendo o voto de silêncio.
2.46.4
ततः शमदमाभ्यां च ब्रह्मचर्येण चानघ ।
ब्रह्मा प्रीतमनास्तस्य तपसा नियमेन च ॥ २.४६.४ ॥
Então, ó sem mácula, pela calma, pelo domínio de si e pela castidade, e por sua austeridade e disciplina, Brahmā ficou satisfeito com ele.
2.46.5
ततः स्वयम्भूर्भगवान्स्वयमागम्य भूपते ।
विमानेनार्कवर्णेन हंसयुक्तेन भास्वता ॥ २.४६.५ ॥
Então, ó senhor da terra, o bem-aventurado Senhor autoexistente veio ele mesmo, num carro aéreo da cor do sol, atrelado a cisnes, resplandecente.
2.46.6
आदित्यैर्वसुभिः साध्यैर्मरुद्भिर्दैवतैस्तथा ।
रुद्रैर्विश्वसहायैश्च यक्षराक्षसकिन्नरैः ॥ २.४६.६ ॥
Junto com os Ādityas, os Vasus, os Sādhyas, os Maruts e as outras divindades, os Rudras, os companheiros dos Viśvas, e os yakṣas, rākṣasas e kinnaras.
2.46.7
दिशाभिर्विदिशाभिश्च नदीभिः सागरैः सह ।
नक्षत्रैश्च मुहूर्तैश्च खेचरैश्चापरैर्ग्रहैः ॥ २.४६.७ ॥
Junto com as direções e as direções intermediárias, com os rios e os oceanos, com as mansões lunares e os momentos do tempo, e com os corpos celestes errantes e os demais planetas.
2.46.8
देवर्षिभिस्तपोयुक्तैः सिद्धैः सप्तर्षिभिस्तदा ।
राजर्षिभिः पुण्यतमैर्गन्धर्वैरप्सरोगणैः ॥ २.४६.८ ॥
Junto com os devarṣis dotados de ascese, os siddhas e os sete sábios; então com os rājarṣis mais puros, os gandharvas e as hostes de apsarases.
2.46.9
चराचरगुरुः श्रीमान्वृतः सर्वसुरैस्तथा ।
ब्रह्मा ब्रह्मविदां श्रेष्ठो दैत्यमागम्य चाब्रवीत् ॥ २.४६.९ ॥
Brahmā, o glorioso mestre do móvel e do imóvel, cercado por todos os deuses e o melhor dos conhecedores de Brahman, aproximou-se do daitya e falou.
2.46.10
प्रीतोऽस्मि तव भक्तस्य तपसाऽनेन सुव्रत ।
वरं वरय भद्रं ते यथेष्टं काममाप्नुहि ॥ २.४६.१० ॥
Ó tu de bons votos, estou satisfeito contigo, devoto, por esta ascese. Escolhe uma dádiva, que a boa fortuna seja tua; obtém o desejo que quiseres, como queres.
2.46.11
न देवा न च गन्धर्वा न यक्षोरगराक्षसाः ।
न मानुषाः पिशाचाश्च हन्युर्मां देवसत्तम ॥ २.४६.११ ॥
Ó melhor dos deuses, que nem deuses nem gandharvas, nem yakṣas, serpentes e rākṣasas, nem humanos nem piśācas me matem.
2.46.12
ऋषयो वा न मां शापैः क्रुद्धा लोकपितामह ।
शपेयुस्तपसा युक्ता वर एष वृतो मया ॥ २.४६.१२ ॥
Ó avô dos mundos, que os sábios dotados de ascese, irados, não me amaldiçoem com maldições; esta é a dádiva que escolhi.
2.46.13
न शस्त्रेण नचास्त्रेण गिरिणा पादपेन च ।
न शुष्केण न चार्देण स्यान्न वाऽन्येन मे वधः ॥ २.४६.१३ ॥
Que a minha morte não venha por arma, nem por projétil, nem por montanha ou árvore; nem por algo seco ou úmido, nem por qualquer outra coisa.
2.46.14
नाकाशे नाथ भूमौ वा रात्रौ वा दिवसेपि वा ।
नान्तर्वा न बहिर्वापि स्याद्वधो मे पितामह ॥ २.४६.१४ ॥
Nem no céu, ó Senhor, nem na terra; nem de noite, nem mesmo de dia; nem dentro, nem mesmo fora, ó avô, que não haja morte para mim.
2.46.15
पशुभिर्वा मृगैर्न स्यात्पक्षिभिर्वा सरीसृपैः ।
ददासि चेद्वरानेतन्देवदेव वृणोम्यहम् ॥ २.४६.१५ ॥
Nem por bestas ou animais selvagens, nem por aves ou répteis. Ó deus dos deuses, se concederes este dom, é isto que escolho.
2.46.16
एते दिव्या वरास्तात मया दत्तास्तवाद्भुताः ।
सर्वकामवरांस्तात प्राप्स्यसि त्वमसंशयम् ॥ २.४६.१६ ॥
Estes dons divinos e maravilhosos, querido filho, eu te concedi. Querido filho, obterás sem dúvida dons para todos os desejos.
2.46.17
एवमुक्त्वा स भगवाञ्जगामाकाशमेव हि ।
रराज ब्रह्मलोके हि ब्रह्मर्षिगणसेवितः ॥ २.४६.१७ ॥
Tendo falado assim, o bem-aventurado senhor subiu ao céu e brilhou no mundo de Brahmā, servido por multidões de brahmarshis.
2.46.18
ततो देवाश्च नागाश्च गन्धर्वा मुनयस्तथा ।
वरप्रदानं श्रुत्वैव ते ब्रह्माणमुपस्थितः ॥ २.४६.१८ ॥
Então os deuses, as serpentes, os gandharvas e também os sábios, tendo ouvido sobre a concessão do dom, apresentaram-se diante de Brahmā.
2.46.19
वरेणाने भगवन्बाधिष्यति स नोऽसुरः ।
तत्प्रसीदस्व भगवन्वधोपायोऽस्य चिन्त्यताम् ॥ २.४६.१९ ॥
Ó bem-aventurado senhor, por aquela dádiva esse asura nos oprimirá. Sede, pois, benevolente, ó bem-aventurado, e considerai um meio de matá-lo.
2.46.20
ततो लोकहितं वाक्यं श्रुत्वा देवः प्रजापतिः ।
प्रोवाच भगवान्वाक्यं सर्वदेवगणांस्तदा ॥ २.४६.२० ॥
Então, tendo ouvido aquelas palavras benéficas aos mundos, o deus Prajāpati, o bem-aventurado, dirigiu estas palavras a todas as multidões de deuses.
2.46.21
अवश्यं त्रिदशास्तेन प्राप्तव्यं तपसः फलम् ।
तपसोऽन्तेऽस्य भगवान्वधं कृष्णः करिष्यति ॥ २.४६.२१ ॥
Ó deuses, ele certamente obterá o fruto de sua austeridade; ao fim dessa austeridade, o bem-aventurado Kṛṣṇa causará sua morte.
2.46.22
एतच्छ्रुत्वा सुराः सर्वे ब्रह्मणा तस्य वै वधम् ।
स्वानि स्थानानि दिव्यानि जग्मुस्ते वै मुदान्विताः ॥ २.४६.२२ ॥
Tendo ouvido isso, todos os deuses, ao saberem de Brahmā sua morte, partiram alegres para suas moradas divinas.
2.46.23
लब्धमात्रे वरे चापि सर्वास्ता बाधते प्रजाः ।
हिरण्यकशिपुर्दैत्यो वरदानेन दर्पितः ॥ २.४६.२३ ॥
Assim que obteve o dom, começou a oprimir todas as criaturas; o Daitya Hiraṇyakaśipu, enaltecido pela concessão do dom, assim fez.
2.46.24
राज्यं चकार दैत्येन्द्रो दैत्यसङ्घैः समावृतः ।
सप्तद्वीपान्वशेचके लोकालोकान्तरं बलात् ॥ २.४६.२४ ॥
O senhor dos Daityas, cercado por hostes de Daityas, governou o reino; pela força, submeteu ao seu domínio os sete continentes e a extensão entre o mundo e o não-mundo.
2.46.25
दिव्यभोगान्समस्तान्वै लोके सर्वानवाप सः ।
देवांस्त्रिभुवनस्थांस्तु पराजित्य महासुरः ॥ २.४६.२५ ॥
Ele obteve todos os prazeres divinos do mundo, e tendo derrotado os deuses que habitam os três mundos, aquele grande asura (obteve tudo).
2.46.26
त्रैलोक्यं वशमानीय स्वर्गे वसति दानवः ।
यदा वरमदोन्मत्तो न्यवसद्दानवो दिवि ॥ २.४६.२६ ॥
Tendo submetido os três mundos, o dānava habita no céu; quando o dānava, embriagado pelo orgulho de uma dádiva, habitou no céu.
2.46.27
अथ लोकान्सगस्तांश्च विजित्य स महाबलः ।
भवेयमहमेवेन्द्रः सोमोऽग्निर्मारुतो रविः ॥ २.४६.२७ ॥
Então aquele muito poderoso, tendo conquistado aqueles mundos e suas hostes, pensou: "Eu mesmo serei Indra, Soma, Agni, Māruta e o sol."
2.46.28
सलिलं चान्तरिक्षं च नक्षत्राणि दिशो दश ।
अहं क्रोधश्च कामश्च वरुणो वसवोऽर्यमा ॥ २.४६.२८ ॥
A água, o céu, as estrelas e as dez direções; eu mesmo serei a ira e o desejo, Varuṇa, os Vasus e Aryaman.
2.46.29
धनदश्च धनाध्यक्षो यक्षकिम्पुरुषाधिपः ।
एते भवेयमित्युक्त्वा स्वयं भूत्वा बलात्स च ॥ २.४६.२९ ॥
O doador de riquezas e senhor da riqueza, soberano dos yakshas e kimpurushas (Kubera); tendo dito "eu mesmo serei estes", ele mesmo, pela força, (tornou-se todos eles).
2.46.30
एषां गृहीत्वा स्थानानि तेषां कार्याण्यवाप सः ।
इज्यश्चासीन्मखवरैर्देवकिन्नरसत्तमैः ॥ २.४६.३० ॥
Tendo tomado os lugares deles, obteve também suas funções; foi honrado com os melhores sacrifícios e pelos mais excelentes dos deuses e kinnaras.
2.46.31
नरकस्थान्समानीय स्वर्गस्थांश्च चकार सः ।
एवमादीनि कर्माणि कृत्वा दैत्यपतिर्बली ॥ २.४६.३१ ॥
Tendo trazido de volta os que habitam o inferno e submetido os que habitam o céu, o poderoso senhor dos daityas, tendo realizado tais e outras ações,
2.46.32
आश्रमेषु महाभागान्मुनीन्वै शंसितव्रतान् ।
सत्यधर्मपरान्दान्तान्पुरा धर्षितवांस्तु सः ॥ २.४६.३२ ॥
Nos eremitérios, outrora oprimiu os sábios de grande fortuna, de votos louvados, devotados à verdade e ao dharma, dominados de si mesmos.
2.46.33
याज्ञीयान्कृतबान्दैत्यन्याजकांश्चैव देवताः ।
यत्रयत्र सुरा जग्मुस्तत्रतत्र व्रजत्युत ॥ २.४६.३३ ॥
O daitya perseguia os ligados ao sacrifício e os sacerdotes que o celebravam; onde quer que os deuses fossem, ali também ele os seguia.
2.46.34
स्थानानि देवतानां तु हृत्वा राज्यमकारयत् ।
पञ्चकोट्यश्च वर्षाणि अयुतान्येकषष्टि च ॥ २.४६.३४ ॥
Tomando as moradas dos deuses, governou o seu reino por cinco crores de anos e sessenta e um ayutas de anos.
2.46.35
षष्टिश्चैव सहस्राणां जग्मुस्तस्य दुरात्मनः ।
एतद्वर्षं स दैत्येन्द्रो भोगैश्चर्यमवाप सः ॥ २.४६.३५ ॥
E sessenta mil anos passaram para aquele de mente perversa; durante este período o senhor dos daityas obteve prazer e soberania.
2.46.36
तेनातिबाध्यमानास्ते दैत्येन्द्रेण बलीयसा ।
ब्रह्मलोकं सुरा जग्मुः शर्वशक्रपुरोगमाः ॥ २.४६.३६ ॥
Gravemente oprimidos pelo poderoso senhor dos daityas, os deuses, com Śarva e Śakra à frente, foram ao mundo de Brahmā.
2.46.37
पितामहं समासाद्य खिन्नाः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ॥ २.४६.३७ ॥
Aproximando-se do Avô, os deuses aflitos disseram com as palmas unidas:
2.46.38
भगवन्भूतभव्येश नस्त्रायस्व इहागतान् ।
भयं दितिसुताद्घोराद्भवत्यद्य दिवानिशम् ॥ २.४६.३८ ॥
Ó bem-aventurado, senhor do passado e do futuro, protege-nos, que aqui viemos. Dos filhos de Diti há hoje um terrível medo, dia e noite.
2.46.39
भगवन्सर्वदैत्यानां स्वयम्भूरादिकृत्प्रभुः ।
स्रष्टा त्वं हव्यकव्यानामव्यक्तः प्रकृतिर्ध्रुवः ॥ २.४६.३९ ॥
Ó bem-aventurado, és o senhor auto-existente e primeiro criador de todos os daityas. És o criador das oblações e ofertas, o não manifestado, a natureza primordial, o eterno.
2.46.40
श्रूयतामापदेवं हि दुर्विज्ञेया मयापि च ।
नारायणस्तु पुरुषो विश्वरूपो महाद्युतिः ॥ २.४६.४० ॥
Ouvi: assim é a calamidade, difícil até para mim de compreender. Nārāyaṇa é o Puruṣa, de forma universal e grande esplendor.
2.46.41
अव्यक्तः सर्वभूतानामचिन्त्यो विभुरव्ययः ।
ममापि स तु युष्माकं व्यसने परमा गतिः ॥ २.४६.४१ ॥
Ele é não manifesto para todos os seres, impensável, onipresente, imperecível. Até para mim, na vossa calamidade, ele é o refúgio supremo.
2.46.42
नारायणः परोऽव्यक्तादहमव्यक्तसम्भवः ।
मत्तो जज्ञुः प्रजा लोकाः सर्वे देवासुराश्च ते ॥ २.४६.४२ ॥
Nārāyaṇa é superior ao não manifesto, e eu nasci do não manifesto. De mim nasceram as criaturas, todos os mundos, os deuses e os asuras.
2.46.43
देवा यथाहं युष्माकं तथा नारायणो मम ।
पितामहोऽहं सर्वस्य स विष्णुः प्रपितामहः ॥ २.४६.४३ ॥
Deuses, assim como eu sou vosso pai, Nārāyaṇa é meu filho. Eu sou o avô de todos; aquele Viṣṇu é o bisavô.
2.46.44
निश्चितं विषुधा दैत्यं स विष्णुस्तं हनिष्यति ।
तस्य नास्ति न शक्यं च तस्माद्व्रजत माचिरम् ॥ २.४६.४४ ॥
Deuses, certamente aquele Viṣṇu matará aquele daitya. Nada é impossível para ele; portanto, ide sem demora.
2.46.45
पितामहवचः श्रुत्वा सर्वे ते भरतर्षभ ।
विबुधा ब्रह्मणा सार्धं जग्मुः क्षीरोदधिं प्रति ॥ २.४६.४५ ॥
Ó touro dos Bharatas, tendo ouvido as palavras do avô, todos aqueles deuses foram com Brahmā em direção ao oceano de leite.
2.46.46
आदित्या वसवः साध्या विश्वे च मरुतस्तथा ।
रुद्रा महर्षयश्चैव अश्विनौ च सुरूपिणौ ॥ २.४६.४६ ॥
Os Ādityas, Vasus, Sādhyas, Viśvedevas, Maruts, Rudras, os grandes sábios e os dois Aśvins de bela forma (foram para lá).
2.46.47
अन्ये च दिव्या ये राजंस्ते सर्वे सगणाः सुराः ।
चतुर्मुखं पुरस्कृत्य श्वेतद्वीपमुपागताः ॥ २.४६.४७ ॥
Ó rei, também os outros deuses divinos, todos com os seus séquitos, chegaram à Ilha Branca, pondo à frente o de quatro faces, Brahmā.
2.46.48
त्रायस्व नोऽद्य देवेश हिरण्यकशिपोर्वधात् ।
त्वं हि नः परमो धाता ब्रह्मादीनां सुरोत्तम ॥ २.४६.४८ ॥
Ó senhor dos deuses, protege-nos hoje da morte às mãos de Hiraṇyakaśipu. Ó melhor dos deuses, tu és o nosso supremo sustentador, e o de Brahmā e dos demais.
2.46.49
उत्फुल्लाम्बुजपत्राक्ष शत्रुपक्षभयङ्कर ।
क्षयाय दितिवंशस्य शरणं त्वं भविष्यसि ॥ २.४६.४९ ॥
Ó tu, de olhos como pétalas de lótus abertas, terror das fileiras inimigas! Para a destruição da linhagem de Diti, serás tu o nosso refúgio.
2.46.50
तद्देवानां वचः श्रुत्वा तदा विष्णुः शुचिश्रवाः ।
अदृश्यः सर्वभूतात्मा वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ २.४६.५० ॥
Tendo ouvido aquelas palavras dos deuses, então Viṣṇu de fama pura, o invisível e alma de todos os seres, começou a falar.
2.46.51
भयं त्यजध्वममरा अभयं वो ददाम्यहम् ।
तदेव त्रिदिवं देवाः प्रतिपद्यत माचिरम् ॥ २.४६.५१ ॥
Ó imortais, abandonai o medo; eu vos concedo a intrepidez. Ó deuses, ide sem demora àquele céu dos três mundos.
2.46.52
एषोऽहं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् ।
अवध्यममरेन्द्राणां दानवेन्द्रं निहन्म्यहम् ॥ २.४६.५२ ॥
Eu mesmo abaterei este senhor dos Dānavas, o Daitya ensoberbecido por uma dádiva, junto com sua hoste, que não pode ser morto pelos senhores dos imortais.
2.46.53
भहवन्देवदेवेश खिन्ना एते भृशं सुराः ।
तस्मात्त्वं जहि दैत्येन्द्रं क्षिप्रं कालोऽस्य माचिरम्।
एष त्वं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् ॥ २.४६.५३ ॥
Ó senhor dos deuses, estes deuses estão profundamente aflitos. Portanto, abate logo o senhor dos Daityas; chegou o tempo, não tardes. Este é o Daitya ensoberbecido por uma dádiva, com sua hoste.
2.46.54
क्षिप्रमेव करिष्यामि त्वरया दैत्यनाशनम् ।
तस्मात्त्वं विबुधाश्चैव प्रतिपद्यत वै दिवम् ॥ २.४६.५४ ॥
Rápida e prontamente executarei a destruição dos Daityas. Portanto, ó deuses, também vós deveis certamente ir ao céu.
2.46.55
एवमुक्त्वा तु भगवान्विसृज्य त्रिदिवेश्वरान् ।
नरस्यार्धतनुर्भूत्वा सिंहस्यार्धतनुः पुनः ॥ २.४६.५५ ॥
Assim falando, o Senhor abençoado despediu os senhores dos três céus, e tornou-se metade homem, metade leão.
2.46.56
नारसिंहेन वपुषा पाणिं संस्पृश्य पाणिना ।
भीमरूपो महातेजा व्यादितास्य इवान्तकः ॥ २.४६.५६ ॥
Com seu corpo de homem-leão, tocando mão com mão, aquele de forma terrível e grande esplendor tornou-se como a Morte de boca aberta.
2.46.57
हिरण्यकशिपुं राजञ्जगाम हरिरीश्वरः ।
दैत्यास्तमागतं दृष्ट्वा नारसिंहं महाबलम् ॥ २.४६.५७ ॥
Ó rei, o Senhor Hari foi até Hiraṇyakaśipu. Os daityas, vendo chegar o Narasiṃha de grande força,
2.46.58
ववर्षुः शस्त्रवर्षैस्ते सुसङ्क्रुद्धास्तदा हरिम् ।
तैः सृष्टसर्वशस्त्राणि भक्षयामास वै हरिः ॥ २.४६.५८ ॥
Então, muito irados, fizeram chover sobre Hari uma tempestade de armas; e Hari devorou todas as armas que haviam arremessado.
2.46.59
जघान न रणे दैत्यान्सहस्राणि बहूनि च ।
तान्निहत्य च दैतेयान्सर्वान्क्रुद्धान्महाबलान् ॥ २.४६.५९ ॥
Na batalha matou os daityas, milhares e muitos; tendo abatido todos aqueles daityas enfurecidos e poderosos,
2.46.60
अभ्यधावत्सुसङ्क्रुद्धो दैत्येन्द्रं बलगर्वितम् ।
जीमूतघनसङ्काशो जीमूतघननिस्वनः ॥ २.४६.६० ॥
Muito irado, lançou-se contra o senhor dos daityas, orgulhoso de sua força, semelhante a uma nuvem de tempestade escura, rugindo como o trovão das nuvens.
2.46.61
जीमूत इव दीप्तौजा जीमूत इव वेगवान् ।
सोऽतिबलं दृप्तं दृप्तशार्दूलविक्रमम् ॥ २.४६.६१ ॥
Como uma nuvem resplandecente e como uma nuvem veloz, lançou-se contra aquele demônio muito forte e orgulhoso, cujo valor era o de um leão altivo.
2.46.62
दृप्तैर्दैत्यगणैर्गुप्तं खरैर्नखमुकैरुत ।
ततः कृत्वा तु युद्धं वै तेन दैत्येन वै हरिः ॥ २.४६.६२ ॥
Protegido por hostes de demônios orgulhosos, de ferozes bocas com garras; então, tendo combatido aquele demônio, Hari...
2.46.63
सन्ध्याकाले महातेजा भवनान्ते त्वरान्वितः ।
ऊरौ निधाय दैत्येन्द्रं निर्बिभेद नखैस्तदा ॥ २.४६.६३ ॥
No crepúsculo, o de grande esplendor, apressando-se ao limiar da casa, colocou o senhor dos demônios sobre a coxa e então o rasgou com suas garras.
2.46.64
महाबलं महावीर्यं वरदानेन गर्वितम् ।
दैत्यश्रेष्ठं सुरश्रेष्ठो जघान तरसा हरिः ॥ २.४६.६४ ॥
O poderoso, de grande vigor, o melhor dos demônios, orgulhoso por um dom, foi abatido rapidamente por Hari, o melhor dos deuses.
2.46.65
हिरण्यकशिपुं हत्वा सर्वदैत्यांश्च वै तदा ।
विबुधानां प्रजानां च हितं कृत्वा महाद्युतिः ॥ २.४६.६५ ॥
Tendo matado Hiraṇyakaśipu e então todos os demônios, e tendo trazido o bem aos deuses e às criaturas, o de grande brilho...
2.46.66
प्रमुमोद हरिर्देवः प्राप्य धर्मं तदा भुवि ।
एष ते नारसिंहोऽत्र कथितः पाण्डुनन्दन। ॥ २.४६.६६ ॥
Então Hari, o deus, regozijou-se, tendo alcançado o dharma sobre a terra. Esta narrativa de Narasiṃha foi contada a ti aqui, filho de Pāṇḍu.
2.46.67
शृणु त्वं वामनं नाम प्रादुर्भावं महात्मनः ॥ २.४६.६७ ॥
Ouve a manifestação do magnânimo chamada Vāmana.