മഹാഭാരതം · അധ്യായം 2.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.46.1
दैत्येन्द्रो बलवान्त्राजन्सुरारिर्बलगर्वितः ।
हिरण्यकशिपुर्नाम आसीत्रैलोक्यकण्टकः ॥ २.४६.१ ॥
രാജാവേ, ദൈത്യാധിപതിയും ബലവാനും ദേവശത്രുവും സ്വബലഗർവ്വിതനുമായ ഹിരണ്യകശിപു എന്ന പേരുള്ളവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും മുള്ളായിരുന്നു.
2.46.2
दैत्यानामादिपुरुषो वीर्येणाप्रतिमो बली ।
प्रविश्य जलधं राजंश्चकार तप उत्तमम् ॥ २.४६.२ ॥
രാജാവേ, ദൈത്യരുടെ ആദിപുരുഷനും പരാക്രമത്തിൽ അതുല്യനും ബലവാനുമായവൻ സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ഉത്തമമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
2.46.3
दशवर्षसहस्राणि शतानि दश पञ्च च ।
व्रतोपवासतस्तस्थौ स्याणुमौनव्रतो दृढः ॥ २.४६.३ ॥
പതിനായിരവും പതിനഞ്ഞു നൂറും വർഷങ്ങൾ വ്രതവും ഉപവാസവും കൊണ്ട്, തൂണുപോലെ മൗനവ്രതം ദൃഢമായി ധരിച്ചു നിന്നു.
2.46.4
ततः शमदमाभ्यां च ब्रह्मचर्येण चानघ ।
ब्रह्मा प्रीतमनास्तस्य तपसा नियमेन च ॥ २.४६.४ ॥
പാപരഹിതനേ, പിന്നെ ശമദമങ്ങളാലും ബ്രഹ്മചര്യത്താലും, അവന്റെ തപസ്സിനാലും നിയമത്താലും ബ്രഹ്മാവ് അവനിൽ പ്രസന്നമനസ്കനായി.
2.46.5
ततः स्वयम्भूर्भगवान्स्वयमागम्य भूपते ।
विमानेनार्कवर्णेन हंसयुक्तेन भास्वता ॥ २.४६.५ ॥
രാജാവേ, പിന്നെ സ്വയംഭൂവായ ഭഗവാൻ തന്നെ വന്നു; സൂര്യവർണ്ണമുള്ള, ഹംസങ്ങൾ പൂട്ടിയ തേജസ്സുറ്റ വിമാനത്തിൽ.
2.46.6
आदित्यैर्वसुभिः साध्यैर्मरुद्भिर्दैवतैस्तथा ।
रुद्रैर्विश्वसहायैश्च यक्षराक्षसकिन्नरैः ॥ २.४६.६ ॥
ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, സാധ്യന്മാർ, മരുത്തുക്കൾ, മറ്റു ദേവതകൾ, രുദ്രന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാരുടെ കൂട്ടാളികൾ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, കിന്നരന്മാർ എന്നിവരോടൊപ്പം.
2.46.7
दिशाभिर्विदिशाभिश्च नदीभिः सागरैः सह ।
नक्षत्रैश्च मुहूर्तैश्च खेचरैश्चापरैर्ग्रहैः ॥ २.४६.७ ॥
ദിക്കുകളും ഉപദിക്കുകളും, നദികളും സമുദ്രങ്ങളും, നക്ഷത്രങ്ങളും മുഹൂർത്തങ്ങളും, ആകാശചാരികളായ മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങളും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.
2.46.8
देवर्षिभिस्तपोयुक्तैः सिद्धैः सप्तर्षिभिस्तदा ।
राजर्षिभिः पुण्यतमैर्गन्धर्वैरप्सरोगणैः ॥ २.४६.८ ॥
തപസ്സോടുകൂടിയ ദേവർഷികളും സിദ്ധന്മാരും സപ്തർഷികളുമായി; അപ്പോൾ അതിപവിത്രരായ രാജർഷികളും ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങളും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.
2.46.9
चराचरगुरुः श्रीमान्वृतः सर्वसुरैस्तथा ।
ब्रह्मा ब्रह्मविदां श्रेष्ठो दैत्यमागम्य चाब्रवीत् ॥ २.४६.९ ॥
ചരാചരങ്ങളുടെ ഗുരുവും തേജസ്വിയും എല്ലാ ദേവന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ടവനും ബ്രഹ്മജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ ബ്രഹ്മാവ് ദൈത്യന്റെ അടുത്തെത്തി പറഞ്ഞു.
2.46.10
प्रीतोऽस्मि तव भक्तस्य तपसाऽनेन सुव्रत ।
वरं वरय भद्रं ते यथेष्टं काममाप्नुहि ॥ २.४६.१० ॥
സുവ്രതാ, നിന്റെ ഭക്തിയോടുകൂടിയ ഈ തപസ്സിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായിരിക്കുന്നു. വരം ചോദിക്കുക, നിനക്ക് മംഗളമുണ്ടാകട്ടെ, ഇഷ്ടമുള്ള കാമം നേടുക.
2.46.11
न देवा न च गन्धर्वा न यक्षोरगराक्षसाः ।
न मानुषाः पिशाचाश्च हन्युर्मां देवसत्तम ॥ २.४६.११ ॥
ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമനേ, ദേവന്മാരോ ഗന്ധർവന്മാരോ യക്ഷ-ഉരഗ-രാക്ഷസന്മാരോ മനുഷ്യരോ പിശാചന്മാരോ എന്നെ കൊല്ലാതിരിക്കട്ടെ.
2.46.12
ऋषयो वा न मां शापैः क्रुद्धा लोकपितामह ।
शपेयुस्तपसा युक्ता वर एष वृतो मया ॥ २.४६.१२ ॥
ലോകപിതാമഹനേ, തപസ്സോടുകൂടിയ ഋഷിമാർ കോപിച്ച് എന്നെ ശാപങ്ങളാൽ ശപിക്കാതിരിക്കട്ടെ; ഈ വരമാണ് ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
2.46.13
न शस्त्रेण नचास्त्रेण गिरिणा पादपेन च ।
न शुष्केण न चार्देण स्यान्न वाऽन्येन मे वधः ॥ २.४६.१३ ॥
ആയുധംകൊണ്ടോ അസ്ത്രംകൊണ്ടോ പർവതംകൊണ്ടോ വൃക്ഷംകൊണ്ടോ അല്ല; ഉണങ്ങിയതുകൊണ്ടോ നനഞ്ഞതുകൊണ്ടോ മറ്റൊന്നുകൊണ്ടോ എന്റെ വധം ഉണ്ടാകരുത്.
2.46.14
नाकाशे नाथ भूमौ वा रात्रौ वा दिवसेपि वा ।
नान्तर्वा न बहिर्वापि स्याद्वधो मे पितामह ॥ २.४६.१४ ॥
ആകാശത്തിലോ, നാഥാ, ഭൂമിയിലോ അല്ല; രാത്രിയിലോ പകലിലോ അല്ല; അകത്തോ പുറത്തോ അല്ല, പിതാമഹാ, എന്റെ വധം ഉണ്ടാകരുത്.
2.46.15
पशुभिर्वा मृगैर्न स्यात्पक्षिभिर्वा सरीसृपैः ।
ददासि चेद्वरानेतन्देवदेव वृणोम्यहम् ॥ २.४६.१५ ॥
മൃഗങ്ങളാലോ വന്യമൃഗങ്ങളാലോ അല്ല; പക്ഷികളാലോ ഇഴജന്തുക്കളാലോ അല്ല. ദേവദേവാ, ഇതു വരമായി നൽകുമെങ്കിൽ, ഇതാണ് ഞാൻ വരിക്കുന്നത്.
2.46.16
एते दिव्या वरास्तात मया दत्तास्तवाद्भुताः ।
सर्वकामवरांस्तात प्राप्स्यसि त्वमसंशयम् ॥ २.४६.१६ ॥
പ്രിയ മകനേ, ഈ ദിവ്യവും അദ്ഭുതവുമായ വരങ്ങൾ ഞാൻ നിനക്കു നൽകി. മകനേ, സംശയമില്ല, നീ എല്ലാ കാമനകളുടെയും വരങ്ങൾ പ്രാപിക്കും.
2.46.17
एवमुक्त्वा स भगवाञ्जगामाकाशमेव हि ।
रराज ब्रह्मलोके हि ब्रह्मर्षिगणसेवितः ॥ २.४६.१७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ആ ഭഗവാൻ ആകാശത്തേക്കു തന്നെ പോയി. ബ്രഹ്മർഷിഗണങ്ങളാൽ സേവിതനായി അദ്ദേഹം ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ വിളങ്ങി.
2.46.18
ततो देवाश्च नागाश्च गन्धर्वा मुनयस्तथा ।
वरप्रदानं श्रुत्वैव ते ब्रह्माणमुपस्थितः ॥ २.४६.१८ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും നാഗന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും മുനിമാരും വരദാനത്തെക്കുറിച്ചു കേട്ട് ബ്രഹ്മാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
2.46.19
वरेणाने भगवन्बाधिष्यति स नोऽसुरः ।
तत्प्रसीदस्व भगवन्वधोपायोऽस्य चिन्त्यताम् ॥ २.४६.१९ ॥
ഭഗവാനേ, ആ വരത്താൽ ആ അസുരൻ ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കും. അതിനാൽ ഭഗവാനേ, പ്രസാദിക്കണമേ; അവന്റെ വധോപായം ചിന്തിച്ചാലും.
2.46.20
ततो लोकहितं वाक्यं श्रुत्वा देवः प्रजापतिः ।
प्रोवाच भगवान्वाक्यं सर्वदेवगणांस्तदा ॥ २.४६.२० ॥
അപ്പോൾ ലോകഹിതമായ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദേവനായ പ്രജാപതി ഭഗവാൻ സർവദേവഗണങ്ങളോടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
2.46.21
अवश्यं त्रिदशास्तेन प्राप्तव्यं तपसः फलम् ।
तपसोऽन्तेऽस्य भगवान्वधं कृष्णः करिष्यति ॥ २.४६.२१ ॥
ദേവന്മാരേ, അവൻ തപസ്സിന്റെ ഫലം തീർച്ചയായും നേടണം; ആ തപസ്സിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ അവനെ വധിക്കും.
2.46.22
एतच्छ्रुत्वा सुराः सर्वे ब्रह्मणा तस्य वै वधम् ।
स्वानि स्थानानि दिव्यानि जग्मुस्ते वै मुदान्विताः ॥ २.४६.२२ ॥
ഇതു കേട്ട്, ബ്രഹ്മാവിൽനിന്ന് അവന്റെ വധത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ട എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ ദിവ്യസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
2.46.23
लब्धमात्रे वरे चापि सर्वास्ता बाधते प्रजाः ।
हिरण्यकशिपुर्दैत्यो वरदानेन दर्पितः ॥ २.४६.२३ ॥
വരം ലഭിച്ചയുടനെ അവൻ എല്ലാ പ്രജകളെയും പീഡിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. വരദാനത്താൽ അഹങ്കാരിയായ ദൈത്യൻ ഹിരണ്യകശിപു അങ്ങനെ ചെയ്തു.
2.46.24
राज्यं चकार दैत्येन्द्रो दैत्यसङ्घैः समावृतः ।
सप्तद्वीपान्वशेचके लोकालोकान्तरं बलात् ॥ २.४६.२४ ॥
ദൈത്യരാജാവ് ദൈത്യസമൂഹങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് രാജ്യം ഭരിച്ചു. ഏഴു ദ്വീപുകളെയും ലോകാലോകാന്തരത്തെയും ബലത്താൽ അവൻ വശത്താക്കി.
2.46.25
दिव्यभोगान्समस्तान्वै लोके सर्वानवाप सः ।
देवांस्त्रिभुवनस्थांस्तु पराजित्य महासुरः ॥ २.४६.२५ ॥
ലോകത്തിലെ എല്ലാ ദിവ്യഭോഗങ്ങളും അവൻ നേടി; ത്രിഭുവനങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന ദേവന്മാരെ ജയിച്ച ആ മഹാസുരൻ (എല്ലാം നേടി).
2.46.26
त्रैलोक्यं वशमानीय स्वर्गे वसति दानवः ।
यदा वरमदोन्मत्तो न्यवसद्दानवो दिवि ॥ २.४६.२६ ॥
ത്രിലോകങ്ങളെയും വശത്താക്കി ആ ദാനവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്നു; വരത്തിന്റെ മദത്താൽ ഉന്മത്തനായ ആ ദാനവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പാർത്തു.
2.46.27
अथ लोकान्सगस्तांश्च विजित्य स महाबलः ।
भवेयमहमेवेन्द्रः सोमोऽग्निर्मारुतो रविः ॥ २.४६.२७ ॥
പിന്നെ ആ മഹാബലൻ ആ ലോകങ്ങളെയും അവയിലെ ഗണങ്ങളെയും ജയിച്ച് (ചിന്തിച്ചു): "ഞാൻ തന്നെ ഇന്ദ്രനും സോമനും അഗ്നിയും മാരുതനും സൂര്യനും ആകും."
2.46.28
सलिलं चान्तरिक्षं च नक्षत्राणि दिशो दश ।
अहं क्रोधश्च कामश्च वरुणो वसवोऽर्यमा ॥ २.४६.२८ ॥
ജലവും ആകാശവും നക്ഷത്രങ്ങളും പത്ത് ദിക്കുകളും; ഞാൻ തന്നെ ക്രോധവും കാമവും വരുണനും വസുക്കളും അര്യമാവും ആകും.
2.46.29
धनदश्च धनाध्यक्षो यक्षकिम्पुरुषाधिपः ।
एते भवेयमित्युक्त्वा स्वयं भूत्वा बलात्स च ॥ २.४६.२९ ॥
ധനദനും ധനാധ്യക്ഷനും യക്ഷകിമ്പുരുഷാധിപനും (കുബേരൻ); "ഞാൻ തന്നെ ഇവരെല്ലാം ആകും" എന്ന് പറഞ്ഞ് സ്വയം ബലത്താൽ അവൻ (എല്ലാം ആയി).
2.46.30
एषां गृहीत्वा स्थानानि तेषां कार्याण्यवाप सः ।
इज्यश्चासीन्मखवरैर्देवकिन्नरसत्तमैः ॥ २.४६.३० ॥
ഇവരുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ കൈക്കലാക്കി അവൻ അവരുടെ കർത്തവ്യങ്ങളും നേടി; ശ്രേഷ്ഠയജ്ഞങ്ങളാലും ദേവകിന്നരരിൽ ഉത്തമരാലും അവൻ പൂജിക്കപ്പെട്ടു.
2.46.31
नरकस्थान्समानीय स्वर्गस्थांश्च चकार सः ।
एवमादीनि कर्माणि कृत्वा दैत्यपतिर्बली ॥ २.४६.३१ ॥
അവൻ നരകത്തിലുള്ളവരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരികയും സ്വർഗ്ഗത്തിലുള്ളവരെയും തന്റെ അധീനത്തിലാക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത ബലവാനായ ദൈത്യാധിപതി അവനായിരുന്നു.
2.46.32
आश्रमेषु महाभागान्मुनीन्वै शंसितव्रतान् ।
सत्यधर्मपरान्दान्तान्पुरा धर्षितवांस्तु सः ॥ २.४६.३२ ॥
ആശ്രമങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന, മഹാഭാഗ്യവാന്മാരായ, പ്രശംസിതവ്രതരായ, സത്യധർമ്മപരന്മാരായ, ജിതേന്ദ്രിയരായ മുനിമാരെയും അവൻ പണ്ട് ഉപദ്രവിച്ചു.
2.46.33
याज्ञीयान्कृतबान्दैत्यन्याजकांश्चैव देवताः ।
यत्रयत्र सुरा जग्मुस्तत्रतत्र व्रजत्युत ॥ २.४६.३३ ॥
ദൈത്യൻ യജ്ഞസംബന്ധമായ കർമ്മങ്ങളെയും യജ്ഞം നടത്തുന്ന പുരോഹിതന്മാരെയും ഉപദ്രവിച്ചു; ദേവന്മാർ എവിടേക്ക് പോയോ അവിടെയെല്ലാം അവനും പിന്തുടർന്നു.
2.46.34
स्थानानि देवतानां तु हृत्वा राज्यमकारयत् ।
पञ्चकोट्यश्च वर्षाणि अयुतान्येकषष्टि च ॥ २.४६.३४ ॥
ദേവന്മാരുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ അപഹരിച്ച് അവൻ രാജ്യഭരണം നടത്തി; അഞ്ചു കോടി വർഷങ്ങളും അറുപത്തൊന്ന് അയുതം വർഷങ്ങളും.
2.46.35
षष्टिश्चैव सहस्राणां जग्मुस्तस्य दुरात्मनः ।
एतद्वर्षं स दैत्येन्द्रो भोगैश्चर्यमवाप सः ॥ २.४६.३५ ॥
ആ ദുരാത്മാവിന് അറുപതിനായിരം വർഷങ്ങളും കഴിഞ്ഞുപോയി. ഈ കാലത്ത് ആ ദൈത്യേന്ദ്രൻ ഭോഗവും ഐശ്വര്യവും നേടി.
2.46.36
तेनातिबाध्यमानास्ते दैत्येन्द्रेण बलीयसा ।
ब्रह्मलोकं सुरा जग्मुः शर्वशक्रपुरोगमाः ॥ २.४६.३६ ॥
ആ ബലവാനായ ദൈത്യേന്ദ്രനാൽ അതിശയം പീഡിതരായ ദേവന്മാർ ശർവനെയും ശക്രനെയും മുൻനിർത്തി ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.
2.46.37
पितामहं समासाद्य खिन्नाः प्राञ्जलयोऽब्रुवन् ॥ २.४६.३७ ॥
പിതാമഹനെ സമീപിച്ച് ദുഃഖിതരായ ദേവന്മാർ കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു.
2.46.38
भगवन्भूतभव्येश नस्त्रायस्व इहागतान् ।
भयं दितिसुताद्घोराद्भवत्यद्य दिवानिशम् ॥ २.४६.३८ ॥
ഭഗവാനേ, ഭൂതഭവ്യങ്ങളുടെ ഈശ്വരാ, ഇവിടെ വന്ന ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ. ദിതിയുടെ പുത്രന്മാരിൽ നിന്ന് ഇന്നും രാപ്പകൽ ഘോരഭയമുണ്ട്.
2.46.39
भगवन्सर्वदैत्यानां स्वयम्भूरादिकृत्प्रभुः ।
स्रष्टा त्वं हव्यकव्यानामव्यक्तः प्रकृतिर्ध्रुवः ॥ २.४६.३९ ॥
ഭഗവാനേ, അങ്ങ് എല്ലാ ദൈത്യരുടെയും സ്വയംഭൂവും ആദിസൃഷ്ടാവുമായ പ്രഭുവാകുന്നു. ഹവ്യകവ്യങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ് അങ്ങാണ്; അവ്യക്തനും പ്രകൃതിയും ധ്രുവനുമാണ് അങ്ങ്.
2.46.40
श्रूयतामापदेवं हि दुर्विज्ञेया मयापि च ।
नारायणस्तु पुरुषो विश्वरूपो महाद्युतिः ॥ २.४६.४० ॥
കേട്ടാലും, ഈ ആപത്ത് ഇങ്ങനെയാണ്; ഇത് എനിക്കും അറിയാൻ പ്രയാസമാണ്. നാരായണൻ പുരുഷനാണ്, വിശ്വരൂപനും മഹാതേജസ്വിയും.
2.46.41
अव्यक्तः सर्वभूतानामचिन्त्यो विभुरव्ययः ।
ममापि स तु युष्माकं व्यसने परमा गतिः ॥ २.४६.४१ ॥
അദ്ദേഹം സർവഭൂതങ്ങൾക്കും അവ്യക്തനും അചിന്ത്യനും സർവവ്യാപിയും അവ്യയനുമാണ്. എനിക്കും നിങ്ങളുടെ വിപത്തിൽ അദ്ദേഹമാണ് പരമ ഗതി.
2.46.42
नारायणः परोऽव्यक्तादहमव्यक्तसम्भवः ।
मत्तो जज्ञुः प्रजा लोकाः सर्वे देवासुराश्च ते ॥ २.४६.४२ ॥
നാരായണൻ അവ്യക്തത്തിനപ്പുറമുള്ളവനാണ്; ഞാൻ അവ്യക്തത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനാണ്. എന്നിൽ നിന്ന് പ്രജകളും എല്ലാ ലോകങ്ങളും ദേവാസുരന്മാരും ജനിച്ചു.
2.46.43
देवा यथाहं युष्माकं तथा नारायणो मम ।
पितामहोऽहं सर्वस्य स विष्णुः प्रपितामहः ॥ २.४६.४३ ॥
ദേവന്മാരേ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് പിതാവിനെപ്പോലെയാണ്; അതുപോലെ നാരായണൻ എനിക്ക് പുത്രനെപ്പോലെയാണ്. ഞാൻ എല്ലാവർക്കും പിതാമഹനാണ്; ആ വിഷ്ണു പ്രപിതാമഹനാണ്.
2.46.44
निश्चितं विषुधा दैत्यं स विष्णुस्तं हनिष्यति ।
तस्य नास्ति न शक्यं च तस्माद्व्रजत माचिरम् ॥ २.४६.४४ ॥
ദേവന്മാരേ, ആ വിഷ്ണു ആ ദൈത്യനെ നിശ്ചയമായും വധിക്കും. അദ്ദേഹത്തിന് അസാധ്യമായി ഒന്നുമില്ല; അതിനാൽ താമസിക്കാതെ പോകൂ.
2.46.45
पितामहवचः श्रुत्वा सर्वे ते भरतर्षभ ।
विबुधा ब्रह्मणा सार्धं जग्मुः क्षीरोदधिं प्रति ॥ २.४६.४५ ॥
ഭരതർഷഭാ, പിതാമഹന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ ദേവന്മാരെല്ലാം ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം പാലാഴിയിലേക്ക് പോയി.
2.46.46
आदित्या वसवः साध्या विश्वे च मरुतस्तथा ।
रुद्रा महर्षयश्चैव अश्विनौ च सुरूपिणौ ॥ २.४६.४६ ॥
ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, സാധ്യന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാർ, മരുത്തുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, മഹർഷിമാർ, സുന്ദരരൂപികളായ ഇരട്ട അശ്വിനിമാർ എന്നിവർ (അവിടേക്ക് പോയി).
2.46.47
अन्ये च दिव्या ये राजंस्ते सर्वे सगणाः सुराः ।
चतुर्मुखं पुरस्कृत्य श्वेतद्वीपमुपागताः ॥ २.४६.४७ ॥
രാജാവേ, മറ്റ് ദിവ്യദേവന്മാരും തങ്ങളുടെ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ചതുർമുഖനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ശ്വേതദ്വീപിൽ എത്തി.
2.46.48
त्रायस्व नोऽद्य देवेश हिरण्यकशिपोर्वधात् ।
त्वं हि नः परमो धाता ब्रह्मादीनां सुरोत्तम ॥ २.४६.४८ ॥
ദേവേശാ, ഇന്ന് ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വധത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ. സുരോത്തമാ, അങ്ങ് തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾക്കും ബ്രഹ്മാദികൾക്കും പരമ പാലകൻ.
2.46.49
उत्फुल्लाम्बुजपत्राक्ष शत्रुपक्षभयङ्कर ।
क्षयाय दितिवंशस्य शरणं त्वं भविष्यसि ॥ २.४६.४९ ॥
വിരിഞ്ഞ താമരദളം പോലുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവനേ, ശത്രുപക്ഷത്തിന് ഭയങ്കരനേ! ദിതിവംശത്തിന്റെ നാശത്തിനായി നീ ഞങ്ങൾക്ക് ശരണമാകും.
2.46.50
तद्देवानां वचः श्रुत्वा तदा विष्णुः शुचिश्रवाः ।
अदृश्यः सर्वभूतात्मा वक्तुमेवोपचक्रमे ॥ २.४६.५० ॥
ദേവന്മാരുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, അപ്പോൾ ശുചിശ്രവസ്സായ വിഷ്ണു, അദൃശ്യനും സർവഭൂതാത്മാവുമായവൻ, സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി.
2.46.51
भयं त्यजध्वममरा अभयं वो ददाम्यहम् ।
तदेव त्रिदिवं देवाः प्रतिपद्यत माचिरम् ॥ २.४६.५१ ॥
അമരന്മാരേ, ഭയം ഉപേക്ഷിക്കുവിൻ; ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് അഭയം നൽകുന്നു. ദേവന്മാരേ, ആ ത്രിദിവത്തെ (സ്വർഗ്ഗത്തെ) ഉടൻ പ്രാപിക്കുവിൻ.
2.46.52
एषोऽहं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् ।
अवध्यममरेन्द्राणां दानवेन्द्रं निहन्म्यहम् ॥ २.४६.५२ ॥
ഞാൻ തന്നെ, വരദാനത്താൽ ഗർവിച്ച ദൈത്യനെ, അവന്റെ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം, ദേവേന്ദ്രന്മാരാൽ വധിക്കപ്പെടാനാകാത്ത ദാനവേന്ദ്രനെ, ഞാൻ നിഗ്രഹിക്കും.
2.46.53
भहवन्देवदेवेश खिन्ना एते भृशं सुराः ।
तस्मात्त्वं जहि दैत्येन्द्रं क्षिप्रं कालोऽस्य माचिरम्।
एष त्वं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् ॥ २.४६.५३ ॥
ദേവദേവേശാ, ഈ ദേവന്മാർ അത്യന്തം ഖിന്നരായിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ദൈത്യേന്ദ്രനെ വേഗം വധിക്കുക; അതിനുള്ള കാലം എത്തി, താമസിക്കരുത്. ഇവനാണ് വരദാനത്താൽ ഗർവിച്ച, ഗണങ്ങളോടൊപ്പമുള്ള ദൈത്യൻ.
2.46.54
क्षिप्रमेव करिष्यामि त्वरया दैत्यनाशनम् ।
तस्मात्त्वं विबुधाश्चैव प्रतिपद्यत वै दिवम् ॥ २.४६.५४ ॥
ഞാൻ വേഗത്തിൽ, ത്വരിതമായി ദൈത്യനാശം ചെയ്യും. അതിനാൽ വിബുധന്മാരേ, നിങ്ങളും തീർച്ചയായും സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുവിൻ.
2.46.55
एवमुक्त्वा तु भगवान्विसृज्य त्रिदिवेश्वरान् ।
नरस्यार्धतनुर्भूत्वा सिंहस्यार्धतनुः पुनः ॥ २.४६.५५ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ ത്രിദിവേശ്വരന്മാരെ പറഞ്ഞയച്ചു. പിന്നെ പകുതി മനുഷ്യനും പകുതി സിംഹവുമായ ശരീരം സ്വീകരിച്ചു.
2.46.56
नारसिंहेन वपुषा पाणिं संस्पृश्य पाणिना ।
भीमरूपो महातेजा व्यादितास्य इवान्तकः ॥ २.४६.५६ ॥
നരസിംഹ ശരീരത്തോടെ കൈകൊണ്ട് കൈ തൊട്ട് ഭയങ്കര രൂപനും മഹാതേജസ്വിയുമായ അവൻ തുറന്ന വായുള്ള യമനെപ്പോലെയായി.
2.46.57
हिरण्यकशिपुं राजञ्जगाम हरिरीश्वरः ।
दैत्यास्तमागतं दृष्ट्वा नारसिंहं महाबलम् ॥ २.४६.५७ ॥
രാജാവേ, ഈശ്വരനായ ഹരി ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. വന്ന ആ മഹാബല നരസിംഹനെ കണ്ട് ദൈത്യന്മാർ.
2.46.58
ववर्षुः शस्त्रवर्षैस्ते सुसङ्क्रुद्धास्तदा हरिम् ।
तैः सृष्टसर्वशस्त्राणि भक्षयामास वै हरिः ॥ २.४६.५८ ॥
അപ്പോൾ അത്യന്തം കോപിച്ച അവർ ഹരിയുടെ മേൽ ആയുധവർഷം ചൊരിഞ്ഞു. അവർ എയ്ത എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ഹരി വിഴുങ്ങി.
2.46.59
जघान न रणे दैत्यान्सहस्राणि बहूनि च ।
तान्निहत्य च दैतेयान्सर्वान्क्रुद्धान्महाबलान् ॥ २.४६.५९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അവൻ ദൈത്യന്മാരെ ആയിരക്കണക്കിനും പലതും കൊന്നു. ആ കോപിച്ച മഹാബലരായ എല്ലാ ദൈത്യന്മാരെയും കൊന്ന്.
2.46.60
अभ्यधावत्सुसङ्क्रुद्धो दैत्येन्द्रं बलगर्वितम् ।
जीमूतघनसङ्काशो जीमूतघननिस्वनः ॥ २.४६.६० ॥
അത്യന്തം കോപത്തോടെ ബലഗർവിതനായ ദൈത്യേന്ദ്രനു നേരെ പാഞ്ഞു. കാർമേഘസമാനനായി, കാർമേഘ ഗർജനം പോലെ മുഴങ്ങി.
2.46.61
जीमूत इव दीप्तौजा जीमूत इव वेगवान् ।
सोऽतिबलं दृप्तं दृप्तशार्दूलविक्रमम् ॥ २.४६.६१ ॥
മേഘംപോലെ തിളങ്ങുന്നവനും മേഘംപോലെ വേഗമുള്ളവനുമായ ആ ഹരി, അതിബലവാനും ഗർവിതനുമായ, ഗർവിതസിംഹത്തിന്റെ വിക്രമമുള്ള അവന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു.
2.46.62
दृप्तैर्दैत्यगणैर्गुप्तं खरैर्नखमुकैरुत ।
ततः कृत्वा तु युद्धं वै तेन दैत्येन वै हरिः ॥ २.४६.६२ ॥
ഗർവിതരായ ദൈത്യഗണങ്ങളാൽ സംരക്ഷിതനും ഭയങ്കര നഖമുഖങ്ങളുള്ളവനുമായ ആ ദൈത്യനോടു യുദ്ധം ചെയ്തശേഷം ഹരി...
2.46.63
सन्ध्याकाले महातेजा भवनान्ते त्वरान्वितः ।
ऊरौ निधाय दैत्येन्द्रं निर्बिभेद नखैस्तदा ॥ २.४६.६३ ॥
സന്ധ്യാസമയത്ത് മഹാതേജസ്വിയായ ആ ഹരി, വീടിന്റെ പടിവാതിൽക്കൽ ധൃതിയിൽ, ദൈത്യേന്ദ്രനെ തന്റെ തുടയിൽ കിടത്തി അപ്പോൾ നഖങ്ങളാൽ അവനെ കീറി.
2.46.64
महाबलं महावीर्यं वरदानेन गर्वितम् ।
दैत्यश्रेष्ठं सुरश्रेष्ठो जघान तरसा हरिः ॥ २.४६.६४ ॥
വരദാനത്താൽ ഗർവിതനും മഹാബലനും മഹാവീര്യനുമായ ദൈത്യശ്രേഷ്ഠനെ സുരശ്രേഷ്ഠനായ ഹരി വേഗത്തിൽ വധിച്ചു.
2.46.65
हिरण्यकशिपुं हत्वा सर्वदैत्यांश्च वै तदा ।
विबुधानां प्रजानां च हितं कृत्वा महाद्युतिः ॥ २.४६.६५ ॥
ഹിരണ്യകശിപുവിനെയും അന്നു എല്ലാ ദൈത്യരെയും വധിച്ച്, ദേവന്മാർക്കും പ്രജകൾക്കും ഹിതം ചെയ്ത് ആ മഹാദ്യുതി...
2.46.66
प्रमुमोद हरिर्देवः प्राप्य धर्मं तदा भुवि ।
एष ते नारसिंहोऽत्र कथितः पाण्डुनन्दन। ॥ २.४६.६६ ॥
അപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ ധർമ്മം പ്രാപിച്ച് ഹരിദേവൻ സന്തോഷിച്ചു. പാണ്ഡുനന്ദനാ, ഈ നരസിംഹകഥ നിനക്ക് ഇവിടെ പറയപ്പെട്ടു.
2.46.67
शृणु त्वं वामनं नाम प्रादुर्भावं महात्मनः ॥ २.४६.६७ ॥
മഹാത്മാവിന്റെ വാമനൻ എന്ന പേരിലുള്ള അവതാരത്തെ നീ കേൾക്കുക.